Legislator Case Law & Legislation
II K 170/19 AI generated

II K 170/19 · Sąd powszechny

Case Number II K 170/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i ujawnionego w toku przewodu sądowego, Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 03 lutego 2019 r. w godzinach popołudniowych P. Ł. spotkał się K. O. w okolicach stacji paliw(...) w B.. Następnie obaj udali się na ulicę (...), w kierunku wiaduktu, gdzie P. Ł. umówił się na spotkanie z J. J. (1). Gdy szli chodnikiem, w pewnym momencie z zaparkowanego pojazdu marki F. (...) o numerze rejestracyjnym (...), z przodu od strony pasażera, wysiadł P. O. (1) i zaczął iść w kierunku obu mężczyzn wykrzykując w kierunku P. Ł..

Legislator headnote

AI generated

art. 157 § 1 k.k, art. 64 § 1 k.k, art. 47 § 1 k.k, art. 190 § 1 k.k, art. 157 § 2 k.k, art. 245 k.k; II K 170/19 · Sąd powszechny: Zachowaniem swoim wyczerpał więc ustawowe znamiona przestępstwa przewidzianego w art. 157 § 1 k.k. P. O. (1) był w przeszłości karany sądownie, również za przestępstwa podobne (k. 88). Między innymi wyrokiem Sądu Rejonowego w B. z dnia 24 marca 2017 r. wydanym w sprawie o sygnaturze akt (...) został skazany za przestępstwa z art. 190a § 1 k.k. w zb. z art. 190 § 1 k.k. (kara jednostkowa 10 miesięcy pozbawienia wolności), art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 57a § 1 k.k. i art. 245 k.k. na karę łączną 1 roku pozbawienia wolności, którą odbywał w systemie dozoru elektronicznego w okresie od 24 listopada 2017 r. do 11 lipca 2018 r. kiedy został warunkowo przedterminowo zwolniony (k. 92 – 93).

Keywords

AI generated
whiplash injury causality wrist injury shoulder injury accidental bodily injury dental injury accident consequences

Cited Legislation

AI generated
art. 157 § 1 k.k
o czyn z art. 157 § 1 k.k.
art. 64 § 1 k.k
W związku z tym aktualnego czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, czyli w warunkach o jakich mowa w art. 64 § 1 k.k., co znalazło odzwierciedlenie w kwalifikacji prawnej czynu.
art. 47 § 1 k.k
na mocy art. 47 § 1 k.k.
art. 190 § 1 k.k
wydanym w sprawie o sygnaturze akt (...) został skazany za przestępstwa z art. 190a § 1 k.k.
art. 157 § 2 k.k
(kara jednostkowa 10 miesięcy pozbawienia wolności), art. 157 § 2 k.k.
art. 245 k.k
art. 627 k.p.k
O kosztach postępowania orzeczono na mocy art. 627 k.p.k., a o opłacie na zasadzie art.
AI generated
II K 626/18
Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego, Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 10 marca 2018r.
II K 153/13
Sąd Rejonowy dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie rozpoznając sprawę oskarżonego P.
II K 436/20
Sygn. akt II K 436/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 września 2021 r. Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – SSR Tomasz Zieliński Protokolant – sekr. sąd. Anna Rogojsza w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w G.- ----------- po rozpoznaniu w dniu 23.03.2021 r,. 28.05.2021 r., 03.09.2021 r. sprawy M. W. urodz. (...) w G. syna C. i M. zd. P. oskarżonego o to, że: I. W dniu 13 sierpnia 2019 roku na ul. (...) w G. poprzez trzykrotne uderzenie ręką w twarz P. M. spowodował u niego obrażenia ciała w postaci złamania trzonu żuchwy po stronie lewej bez przemieszczenia odłamów oraz złamania prawej gałęzi żuchwy z przemieszczeniem odłamów, które to spowodowały naruszenie czynności narządów ciała lub rozstrój zdrowia inny niż określony w art. 156§1 kk powyżej dni siedmiu tj. o czyn art. 157§1 kk II. W dniu 31 października 2019 roku w G. przy (...) na parkingu dokonał zniszczenia 4 sztuk opon w samochodzie marki F. (...) o nr rej. (...) poprzez ich przecięcie, powodując wartość strat 1000 zł działając tym samym na szkodę R. S. tj. o czyn z art. 288§1 kk 1. Oskarżonego M. W. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt I aktu oskarżenia i za to na podstawie art. 157§1 kk skazuje go na karę 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności. 2. Na podstawie art. 414§1 kpk w zw. z art. 17§1 pkt 10 kpk w zw. z art. 632 pkt 2 kpk postępowanie karne odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemu M. W. w pkt II aktu oskarżenia umarza zaś kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa. 3. Na podstawie art. 46§2 kk orzeka od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego P. M. nawiązkę w kwocie 8.000,00 (osiem tysięcy) złotych. 4. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. I. S. tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego wykonywaną z urzędu kwotę 588,00 zł powiększoną o kwotę 135,24 zł stanowiącą 23% podatek VAT tj. łącznie 723,24 (siedemset dwadzieścia trzy 24/100) zł. 5. Zwalnia oskarżonego od uiszczenia opłaty i ponoszenia kosztów sądowych w pozostałym zakresie. WZÓR FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI, TYM WYROKU NAKAZOWEGO (UK 1) UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 436/20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. M. W. III. W dniu 13 sierpnia 2019 roku na ul. (...) w G. poprzez trzykrotne uderzenie ręką w twarz P. M. spowodował u niego obrażenia ciała w postaci złamania trzonu żuchwy po stronie lewej bez przemieszczenia odłamów oraz złamania prawej gałęzi żuchwy z przemieszczeniem odłamów, które to spowodowały naruszenie czynności narządów ciała lub rozstrój zdrowia inny niż określony w art. 156§1 kk powyżej dni siedmiu tj. występek z art. 157§1 kk IV. W dniu 31 października 2019 roku w G. przy (...) na parkingu dokonał zniszczenia 4 sztuk opon w samochodzie marki F. (...) o nr rej. (...) poprzez ich przecięcie, powodując wartość strat 1000 zł działając tym samym na szkodę R. S. tj. występek z art. 288§1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Czyn I 1. Przyjazd pokrzywdzonego P. M. z kolegami K. Z., A. S. (1) i F. Ć. w dniu 9.08.2019 roku do G. w celach wypoczynkowych oraz wynajęcie przez nich mieszkania przy ul. (...) 2. Pobyt P. M. z A. S. (2) w godzinach popołudniowych 12.08.2019 roku na molo , gdzie spacerując i pijąc piwo w różnych lokalach przebywali do godz. ok. 1.00 ,a następnie gdy wracali do wynajętego mieszkania idąc chodnikiem przy ul. (...) i przechodzili obok znajdującej się po drugiej stronie pizzerii zauważyli siedzące przed tym lokalem osoby, zaś wśród nich dziewczynę, którą rozpoznał pokrzywdzony jako pracownicę pizzerni obsługującą go , gdy jadł w niej i w związku z tym powiedział do niej „ dobrej nocy” 3. Reakcja M. W. będącego jedną z osób siedzących przed pizzerią H. na widok przechodzących obok P. M. i A. S. (2), o którego pokrzywdzony oparł się trzymając rękę na jego ramieniu, polegająca na skierowaniu do nich słów „ geje , pedały” , na które zareagował P. M. zatrzymując się, a następnie idąc w kierunku oskarżonego zapytał go o co mu chodzi, zaś ten po przeskoczeniu przez znajdujący się tam płotek podchodząc niespodziewanie zaatakował go uderzając co najmniej 3- krotnie pięścią w twarz, po których upadł on i po chwili odgrażając się, gdy zobaczył A. S. (2) idącego, żeby pomoc pokrzywdzonemu, że załatwi ich obu, słysząc nawoływania osób siedzących przy stoliku oddalił się jednak w ich kierunku. 4. Obrażenia w postaci złamania trzonu żuchwy po stronie lewej bez przemieszczenia odłamów oraz złamania prawej gałęzi żuchwy z przemieszczeniem odłamów jakich doznał P. M. w wyniku zadanych mu przez M. W. uderzeń naruszające czynności narządów jego ciała i powodujące rozstrój jego zdrowia na okres powyżej 7 dni w rozumieniu art. 157§1 kk, w zw. z którymi po wezwaniu karetki pogotowia przez A. S. (2), gdy wrócili do wynajętego mieszkania, po jej przyjeździe został przewieziony do (...) w G. Czyn II 1. Cofnięcie przez pokrzywdzonego R. S. wniosku o ściganie M. W. oraz wyrażenie na to przez sąd zgody i w konsekwencji umorzenie postępowania na podstawie art. 17§1 pkt 10 kpk odnośnie zarzucanego oskarżonemu czynu z art. 288§1 kk Zeznania świadków : - P. M. - K. Z. - A. S. (2) Zeznania świadków -P. M. - A. S. (2) -A. K. - K. G. - pismo (...) wraz z płytą (...) , protokół odtworzenia płyty CD R , -pismo (...) wraz z płytą (...) -protokół odtworzenia płyty CD R , Zeznania świadków : - P. M. , - A. S. (2) - A. K. - J. G. -M. L. Zeznania świadków : - P. M. , - A. S. (2) - K. Z. Dokumentacja medyczna Opinia biegłego z zakresu medycyny Zeznania R. S. Postanowienie sądu wydane na podstawie art. 12§3 kpk o wyrażaniu zgody na cofniecie przez R. S. wniosku o ściganie 278 -278voraz 2v-3 i 121 w części odczytanej w trybie art. 391§1 kpk k.278v-279 k.9v i 128 w w części odczytanej w trybie art. 391§1 kpk j.w. j.w. k.291 v oraz 20 v -21 w części odczytanej w trybie art. 391§1 kpk k. 291v-292 oraz 25 v w części odczytanej w trybie art. 391§1 kpk k. 54 – 67 k. 69-70 k.82-89 j.w. j.w. j.w. j.w k. 292 v oraz 92 v -93 w części odczytanej w trybie art. 391§1 kpk j.w j.w. j.w k. 4-6,30,74,81 k.78-79 k.292 oraz 302 k.302 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. M. W. I.W dniu 13 sierpnia 2019 roku na ul. (...) w G. poprzez trzykrotne uderzenie ręką w twarz P. M. spowodował u niego obrażenia ciała w postaci złamania trzonu żuchwy po stronie lewej bez przemieszczenia odłamów oraz złamania prawej gałęzi żuchwy z przemieszczeniem odłamów, które to spowodowały naruszenie czynności narządów ciała lub rozstrój zdrowia inny niż określony w art. 156§1 kk powyżej dni siedmiu tj. występek z art. 157§1 kk II.W dniu 31 października 2019 roku w G. przy (...) na parkingu dokonał zniszczenia 4 sztuk opon w samochodzie marki F. (...) o nr rej. (...) poprzez ich przecięcie, powodując wartość strat 1000 zł działając tym samym na szkodę R. S. tj. występek z art. 288§1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Czyn I 1. Nieprzyznanie się oskarżonego M. W. do popełnienia zarzucanych mu czynów , w tym czynu zarzucanego w punkt I aktu oskarżenia Wyjaśnienia oskarżonego M. W. k.277v oraz 202 v w części odczytane w trybie art. 389§1 kpk 2. OCENA DOWODÓW 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Ad. I pkt 1 Ad.I pkt 2 Ad. I pkt 3 Ad I pkt 4 Ad II pkt. 1 Zeznania świadków : - P. K. Z. - A. S. (2) Zeznania świadków: -P. M. - A. S. (2) -A. K. - K. G. - pismo (...) wraz z płytą (...) , protokół odtworzenia płyty CD R , -pismo (...) wraz z płytą (...) -protokół odtworzenia płyty CD R , zeznania świadków : - P. M. - A. S. (2) - A. K. - J. G. -M. L. Zeznania świadków : - P. M. - A. S. (2) - K. Z. Dokumentacja medyczna Opinia biegłego z zakresu medycyny Zeznania R. S. Bezspornym jest, co wynika z zeznań pokrzywdzonego P. M., jak i świadków K. Z. oraz A. S. (2), że w dniu 9.08.2019 roku przyjechali oni w celach wypoczynkowych do G. i że zamieszkali w wynajętym mieszkaniu przy ul. (...). Z zeznań powyższych świadków wynika nadto, że był z nimi jeszcze jeden kolega F. Ć.. Ich zeznaniom sad dał wiarę gdyż tworzą spójną, wzajemnie uzupełniającą się i logiczną całość. Przyjeżdżając do G. w okresie letnim pokrzywdzony i jego koledzy , jak wynika ze złożonych przez nich zeznań nastawili się na wypoczynek związany z pobytem m.in. na plaży miejskiej oraz spacerami po znajdującym się w jej pobliżu molo. Również 12.08.2019r. P. M. wspólnie z A. S. (2), co wynika z ich zeznań, w godzinach popołudniowych udali się na spacer po molo, podczas którego zatrzymywali się w różnych znajdujących się w pobliżu lokalach i pili alkohol w postaci piwa. Do wynajętego mieszkania będąc już niewątpliwie pod wpływem alkoholu wracali w nocy 13.08.2019r. po godz. 1.00. Idąc ul. (...) przechodzili obok znajdującej się po drugiej stronie pizzerni, na zewnątrz której w tzw. ogródku wystawione były stoliki, przy których siedziało kilka osób. W lokalu tym obaj byli raz na pizzy i wśród siedzących tam 5 osób P. M. rozpoznał dziewczynę, która wówczas ich obsługiwała. Pokrzywdzony skierował do niej słowa „ dobrej nocy” . Także w tej części zeznaniom pokrzywdzonego i A. S. (2) są zgodne i z powodów , o których była mowa wyżej sąd dał im wiarę. Nadmienić należy , że dziewczyną, którą rozpoznał pokrzywdzony była zatrudniona w pizzerni H. A. K. , która nie kwestionowała tego w złożonych zeznaniach twierdząc, ze był wówczas z nią J. G., również pracownik pizzerni i jej siostrzeniec o imieniu L., na stałe zamieszkały w Niemczech. Jej zeznania potwierdził J. G., który dodał nadto, że po północy przechodziło obok nich dwóch młodych mężczyzn trzymających się jak to określił „pod rękę”. To, że po północy zauważyła przechodzących obok chodnikiem dwóch chłopaków znajdujących się pod wpływem alkoholu oraz, że ten mniej pijany podtrzymywał drugiego bardziej pijanego, potwierdziła również A. K.. Pośrednio potwierdzają to również ustalone w wyniku analizy połączeń przychodzących i wychodzących z ich numerów telefonów komórkowych miejsca logowania w nocy z 12/13.08.2019r. W tej części zeznaniom powyższych świadków sąd dał wiarę gdyż w zasadzie są one zgodne z zeznaniami pokrzywdzonego i A. S. (3). Przy jednym ze stolików na zewnątrz pizzerni H. w nocy z 12/13.08.2019r. poza A. K. , jej siostrzeńcem L. i J. G. siedzieli również oskarżony M. W. oraz brat jego partnerki M. L., który przyznał to w złożonych zeznaniach . Z zeznań A. K. i J. G. wynika, że przechodząc ok. północy obok zapytali oni, czy mogą przysiąść się do nich , na co zgodzili się. Mężczyźni ci posiadali ze sobą butelkę wódki, którą pili siedząc przy stoliku. Zarówno A. K., jak i J. G. zwrócili uwagę na ciemną karnację skóry jednego z nich, którą niewątpliwie posiada oskarżony, zaś z zeznań J. G. wynika nadto, że drugi z nich podczas rozmowy mówił, że jest piekarzem i szwagrem tego z ciemną karnacją . W złożonych na etapie postępowania przygotowawczego zeznaniach , które odczytano w trybie art. 391§1 kpk podczas rozprawy, J. L. przyznał, ze w tym czasie pracował w piekarni u K. , co miał potwierdzić , jak wynika z zeznań J. G., oskarżony. Po pewnym czasie, gdy dosiedli się oni obok, o czym była już mowa wyżej przechodziło dwóch kolejnych młodych mężczyzn tj. pokrzywdzony i jego kolega A. S. (2). Zarówno ze złożonych przez nich zeznań , jak i z zeznań A. K. oraz J. G. wynika, że idąc pokrzywdzony opierał się o A. S. (2), na co zareagował oskarżony wykrzykując w ich kierunku słowa „ geje, pedały”. Nadmienić przy tym należy, że A. K. i J. G. wskazali na chłopaka o ciemnej karnacji skóry , który krzyknął te słowa w kierunku idących po drugiej stronie pokrzywdzonego i jego kolegi twierdząc, że wcześniej nie znali go oraz odnieśli wrażenie, iż obaj są turystami. Następnie przeskoczył on płotek i udał się w ich kierunku. Zeznania A. K. i J. G. w tej części są zgodne z zeznaniami P. M. i A. S. (1) , gdyż jak wynika z nich , pokrzywdzony słysząc te słowa zatrzymał się i zaczął iść w stronę osób siedzących przy stoliku kierując do nich pytanie o co im chodzi. To właśnie wówczas M. W. przeskoczył przez płotek i podchodząc do P. M. niespodziewanie zaatakował go uderzając pięściami w twarz co najmniej 3 razy. Z zeznań pokrzywdzonego wynika, że już pierwsze uderzenie zamroczyło go , zaś po kolejnych dwóch upadł na chodnik. Potwierdził to A. S. (2), który co wynika ze złożonych przez niego zeznań ruszył w kierunku kolegi , aby mu pomóc i wówczas oskarżony idąc w jego stronę krzyczał ,że załatwi ich dwóch. Broniąc się A. S. (2) kopnął oskarżonego . W tym czasie dotarły do nich głosy osób, które siedziały z oskarżonym , w tym głos dziewczyny ,żeby uspokoił się on. Dziewczyna tą była niewątpliwie A. K., która wprawdzie nie potwierdziła tego, ze wołała do oskarżonego, jednak przyznała , że gdy zorientowała się , iż chłopak o ciemnej karnacji skóry bije jednego z tych , którzy przed chwilą przechodzili, tego bardziej pijanego, zwróciła się do jego kolegi siedzącego nadal z nimi i do J. G. ,żeby rozdzielili ich. Nie ulega nadto wątpliwości, co wynika z zeznań A. S. (2), ze słysząc nawoływania osób, z którymi siedział przy stoliku, oskarżony odszedł , pozostawiając ich. Pokrzywdzony i A. S. (2) zeznali nadto, że są w stanie rozpoznać napastnika i po okazaniu im już na etapie postępowania przygotowawczego tablic poglądowych z wizerunkami czterech osób, wśród których znajdowało się zdjęcie oskarżonego , rozpoznali go nie mając co do tego żądnych wątpliwości. Również podczas rozprawy pokrzywdzony nie miał żadnych wątpliwości ,że obecny na sali rozpraw oskarżony jest osobą, która zaatakowała go. Zdaniem sądu nie ma żadnych racjonalnych powodów ,żeby zeznaniom P. M. i A. S. (2) , które stanowią spójną , wzajemnie uzupełniającą się i logiczna całość nie dać wiary także w tej części. Sąd nie dał natomiast wiary zeznaniom A. K. i J. G. w części, w której utrzymywali oni, że to nie oskarżony był tym chłopakiem o ciemnej karnacji skóry, który przysiadł się do nich w nocy z 12 na 13 sierpnia 2013 r. i następnie pobił jednego z chłopaków przechodzących obok nich wyzywając ich wcześniej od pedałów i gejów. Jedynym racjonalnym wytłumaczeniem ich postawy jest to, że jak wynika z zeznań J. G. oskarżony przez pewien czas pracował w pizzerni H. i w związku z tym należy zakładać, że kierowali się oni źle pojętą lojalnością wobec jego osoby wynikającą ze znajomości z nim. Gdy, jak wynika z zeznań P. M. podniósł się on, w czym pomógł mu A. S. (2), obaj udali się do wynajętego mieszkania. Drzwi otworzył im K. Z., z zeznań którego wynika, że wrócił wcześniej oraz, że w mieszkaniu był już wówczas ich kolega F. Ć.. K. Z. o pobiciu P. M. dowiedział się z relacji A. S. (2), który w między czasie zadzwonił na pogotowie. Karetką, która przyjechała po jakimś czasie pokrzywdzonego, co wynika ze złożonych przez niego zeznań, przewieziono do (...) w G., gdzie po wykonaniu badania TK stwierdzono złamanie trzonu żuchwy po stronie lewej bez przemieszczenia i złamanie gałęzi żuchwy po stronie prawej z przemieszczeniem. W godzinach porannych został on wypisany z (...) w G. otrzymując skierowanie na dalsze leczenie w Oddziale (...) (...). Zeznaniom pokrzywdzonego, A. S. (2) i K. Z., z powodów, które omówiono wyżej sąd dał wiarę. Wątpliwości nie budzi również dokumentacja przedłożona przez pokrzywdzonego w postaci: karty informacyjnej (...) w G., wyniku badań TK, skierowania do szpitala oraz historii choroby z leczenia, któremu został poddany. Za wiarygodną sąd uznał opinię sporządzoną przez powołanego na etapie postępowanie przygotowawczego biegłego z zakresu medycyny specjalistę ortopedii, traumatologii i chirurgii ogólnej dr. n. med. A. S. (4). Na podstawie dostarczonej mu dokumentacji medycznej potwierdził on, iż P. M. doznał obrażeń ciała opisanych w badaniu TK w postaci złamania trzonu żuchwy po stronie lewej bez przemieszczenia odłamów i złamania prawej gałęzi żuchwy z przemieszczeniem odłamów, które należy zaliczyć do powodujących naruszenie czynności narządu ciała powyżej 7 dni wyczerpujących dyspozycję art. 157 §1 kk. Zdaniem biegłego najbardziej prawdopodobnym mechanizmem powstania powyższych obrażeń jest uraz zadany tępokrawędzistym narzędziem, jakim mogła być pięść napastnika. Sąd w pełni podzielił ustalenia opinii oraz jej wnioski, gdyż jest ona jasna, pełna i poparta przekonującą argumentacją wynikającą z wiedzy specjalistycznej, jaka posiada biegły. Składając zeznania w toku rozprawy sądowej pokrzywdzony R. S. cofnął wniosek o ściganie M. W. za popełnione na jego szkodę przestępstwo z art. 288 §1 kk polegające na zniszczeniu 4 opon w samochodzie marki F. (...) o nr. Rej. (...), na co sąd zgodnie z art. 12 §3 kpk wyraził zgodę, a tym samym zaistniała ujemna przesłanka procesowa określona w art. 17 §1 pkt. 10 kpk. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu Ad I pkt. 1 Wyjaśnienia oskarżonego M. W. Wyjaśnieniom oskarżonego w części, w której nie przyznał się do popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. I aktu oskarżenia sąd nie dał wiary, gdyż są one sprzeczne z zeznaniami świadków, w tym pokrzywdzonego powyższym czynem i tym samym gołosłowne, a w związku z tym uznać należy je za przyjętą linię obrony zmierzającą do uniknięcia odpowiedzialności. Za niemające znaczenia dla ustalenia faktów odnośnie zarzutu stawianego oskarżonemu w pkt. II aktu oskarżenia z art. 288 §1 kk w związku z cofnięciem przez pokrzywdzonego R. S. wniosku o ściganie, na co sąd wyraził zgodę, uznać należy złożone przez niego zeznania oraz zeznania J. G. w części dotyczącej tego czynu, a nadto pozostałe zawnioskowane aktem oskarżenia dowody w postaci protokołów odtworzenia, utrwalonych zapisów z monitoringu. 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony x 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1 M. W. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Typ przestępstwa określonego w art. 157§1 kk polega na spowodowaniu średniego uszczerbku na zdrowiu, co oznacza takie naruszenie czynności narządu ciała, lub rozstrój zdrowia, który trwa powyżej 7 dni, ale nie mieści się w kategorii ciężkiego uszczerbku w rozumieniu art. 156 kk. Jest to przestępstwo powszechne, które może zostać popełnione umyślnie w obu postaciach zamiaru. Sprawca musi więc obejmować swoją świadomością przynajmniej możliwość spowodowania skutku określonego jako naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia, przy czym przyjmując, że postać tego naruszenia nie musi być skonkretyzowana w jego świadomości, a zatem przybrać może postać tak zwanego zamiaru ogólnego, należałoby oczekiwać, że będzie sobie zdawał sprawę, ze jego zachowanie spowoduje skutek łagodniejszy (krótkotrwały) lub cięższy (trwający dłużej) (patrz m. inn. Kodeks karny, Część szczególna, Komentarz pod red. I.W.Giezek, lex 2014). W świetle omówionego wyżej materiału dowodowego, który sąd obdarzył przymiotem wiarygodności nie ulega wątpliwości, że zachowaniem opisanym w akcie oskarżenia oskarżony M. W. w pełni wyczerpał znamiona występku z art. 157§1 kk w podanym wyżej rozumieniu. Jego wina i okoliczności popełnienia tak przypisanego mu czynu zdaniem sądu nie budzą najmniejszej wątpliwości. 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem --------- ---------- Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ---------- 3.3. Warunkowe umorzeniepostępowania ---------- ---------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ---------- x 3.4. Umorzenie postępowania Pkt. 2 M. W. Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania W związku z cofnięciem przez pokrzywdzonego R. S. wniosku o ściganie, które nastąpiło w terminie przewidzianym w art. 12§3 kpk, to jest do zakończenia przewodu sądowego na pierwszej rozprawie głównej, na co zgodę wyraził sąd spełnione zostały przesłanki określone w tym przepisie. Skuteczne cofnięcie wniosku o ściganie stanowi ujemną przesłankę procesową określoną w art. 17 §1 pkt. 10 kpk. i w związku z tym na podstawie art. 414 §1kpk postępowanie odnośnie tego czynu umorzono. 3.5. Uniewinnienie ---------- ---------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia ---------- 4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNEI ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M. W. 1 3 1 3 Uznając M. W. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt I aktu oskarżenia sąd na podstawie art. 157§1 kk skazał go na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności. Wymierzając powyższą karę sąd miał na uwadze jako okoliczności obciążające wysoki stopień zawinienia oskarżonego wynikający z popełnienia zarzucanego mu czynu z winy umyślnej z zamieram bezpośrednim oraz społecznej szkodliwości wyrażającej się w rodzaju i charakterze naruszonego dobra w postaci zdrowia, a nadto w rozmiarze wyrządzonej i grożącej szkody oraz sposobie i okolicznościach popełnienia tego czynu bez żadnego powodu w stanie nietrzeźwości. Sąd miał na uwadze jako okoliczność przemawiającą na niekorzyść oskarżonego również jego dotychczasową wielokrotna karalność (dane o karalności k. 299-300). Mając na uwadze młody wiek oskarżonego świadczy to niewątpliwie o daleko posuniętym procesie jego demoralizacji. Zdaniem sądu tak wymierzona kara jest współmierna do stopnia zawinienia oskarżonego oraz społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu, a nadto winna przyczynić się do osiągnięcia celów w zakresie wychowawczego i zapobiegawczego oddziaływania na jego osobę oraz w zakresie szeroko rozumianej prewencji ogólnej. Mając na uwadze wymiar orzeczonej kary pozbawienia wolności nie przekraczający roku, sąd w związku z tym, że w czasie popełnienia zarzucanego czynu oskarżony był karany na karę pozbawienia wolności wyrokiem z dnia 13 października 2017 r. SR w Giżycku w sprawie II K 335/17, a także bezwzględny zakaz wynikający z art. 69§1 kk stosowania instytucji warunkowego zawieszenia wykonania tak orzeczonej kary pozbawienia wolności, orzekł powyższą karę jako bezwzględną. Z uwagi na trudności dowodowe dotyczące określenia zadośćuczynienia za doznaną krzywdę wynikające z biernej postawy pokrzywdzonego, który ograniczył się do wskazania jedynie kwoty 35 tyś zł, sąd na podstawie art. 46 §2 kk orzekł od oskarżonego na rzecz P. M. nawiązkę o wysokości 8 tyś zł, która powinna zrekompensować doznaną przez pokrzywdzonego krzywdę, przynajmniej w minimalnym stopniu. Nadmienić należy, iż orzeczona nawiązka nie zamyka pokrzywdzonemu drogi do dochodzenia niezaspokojonej części roszczenia w drodze postępowania cywilnego. 5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyrokuodnoszący siędo przypisanegoczynu Przytoczyć okoliczności ---------- ---------- ---------- ---------- 6. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę ---------- 7. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Przytoczyć okoliczności 2 4 5 W związku z umorzeniem postępowania odnoście czynu zarzucanego oskarżonemu w pkt. 2 aktu oskarżenia na podstawie art. 632 pkt. 2 kpk kosztami procesu obciążono Skarb Państwa. Na podstawie art. 618§1 pkt 11 kpk w zw. z §4 ust. 1 i 3, §17 ust. 2 pkt 3 i §20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03.10.2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714) sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. I. S. tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego wykonywaną z urzędu kwotę 588,00 zł powiększoną o kwotę 135,24 zł stanowiącą 23% podatek VAT tj. łącznie 723,24 zł. O opłacie i kosztach sądowych w pozostałym zakresie orzeczono na podstawie art. 17 ust. 1 i 2 Ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych i art. 624§1 kpk zwalniając oskarżonego od ich uiszczenia z uwagi na ustalenia, z których wynika, że nie posiada on żadnego majątku a nadto jest obciążony obowiązkiem alimentacyjnym, zaś osiągane przez niego dochody są niewielkie. 8. PODPIS
II K 430/16
W dniu 28 marca 2016 roku pokrzywdzony M.
II K 225/18
Oskarżony P. M. mieszka w miejscowości N.. Natomiast w miejscowości S. znajduje się jego dom wraz z działką, a w którym to domu na co dzień mieszkał jego brat, tj. pokrzywdzony E. M. (1), który miał tam ustanowioną służebność mieszkania. Strony są w konflikcie. W dniu 30 kwietnia 2010 roku pokrzywdzony przebywał w domu rodzinnym, na podwórku, gdzie pracował przy naprawie silnika elektrycznego. Naprawiając silnik korzystał z pomieszczenia piwnicy, gdzie miał narzędzia do tej naprawy. Około godziny 15.00 na podwórku pojawił się oskarżony, który nie mówiąc nic do pokrzywdzonego zaczął zamykać drzwi do piwnicy. Pokrzywdzony podszedł do brata i powiedział mu, aby nie zamykał tej piwnicy, gdyż ma tam narzędzia. Następnie oskarżony podszedł do pokrzywdzonego i uderzył go pięścią w szczękę. W wyniku tego zdarzenia pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci złamania żuchwy obustronnie na wysokości katów żuchwy, które to obrażenia spowodowały naruszenie narządu ciała na okres powyżej dni siedmiu.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II K 170/19

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 września 2019 r . Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Krzysztof Wildowicz Protokolant: Krystyna Szymczuk przy udziale oskarżyciela posiłkowego P. Ł. po rozpoznaniu w dniach 26 czerwca i 04 września 2019 r. sprawy: P. O. (1) , syna C. i R. A. z domu S., urodzonego (...) w B., o skarżonego o to, że: w dniu 03 lutego 2019 roku w B. przy ulicy (...) dokonał uszkodzenia ciała P. Ł. w ten sposób, że zadając mu uderzenie pięścią w twarz spowodował u pokrzywdzonego obrażenia ciała w postaci złamania trzonu żuchwy ok. -7/-8, które to obrażenia spowodowały naruszenie czynności narządu ciała na czas trwający powyżej 7 dni, przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn z art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. I. oskarżonego P. O. (1) w ramach zarzucanego mu czynu uznaje za winnego tego, że w dniu 03 lutego 2019 r. w B. przy ulicy (...) uderzył P. Ł. pięścią w twarz w wyniku czego doznał on obrażeń ciała w postaci złamania trzonu żuchwy ok. -7/-8, które spowodowały naruszenie czynności narządu ciała trwające dłużej niż 7 dni, przy czym czynu tego dopuścił w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, to jest popełnienia czynu z art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i za to na mocy art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. skazuje go, a na mocy art. 157 § 1 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

II. na mocy art. 47 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego nawiązkę w kwocie 3.000 (trzy tysiące) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej; III. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 300 (trzystu) złotych tytułem opłaty oraz kwotę 70 (siedemdziesięciu) złotych tytułem pozostałych kosztów sądowych. Sędzia: Sygnatura akt II K 170/19

UZASADNIENIE

Na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i ujawnionego w toku przewodu sądowego, Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 03 lutego 2019 r. w godzinach popołudniowych P. Ł. spotkał się K. O. w okolicach stacji paliw(...) w B.. Następnie obaj udali się na ulicę (...), w kierunku wiaduktu, gdzie P. Ł. umówił się na spotkanie z J. J. (1). Gdy szli chodnikiem, w pewnym momencie z zaparkowanego pojazdu marki F. (...) o numerze rejestracyjnym (...), z przodu od strony pasażera, wysiadł P. O. (1) i zaczął iść w kierunku obu mężczyzn wykrzykując w kierunku P. Ł..

W pewnym momencie podszedł do P. Ł. i nagle uderzył go pięścią w twarz. W tym czasie K. O. stał obok. Po otrzymaniu ciosu P. Ł. zaczął krwawić z jamy ustnej. Odszedł również w kierunku, z którego przyszedł. Po chwili doszedł do niego K. O. i razem udali się do domu tego drugiego. Po pewnym czasie P. Ł. zadzwonił do D. M., który wspólnie z R. M. oraz M. B. zawieźli go do szpitala w B., a następnie do szpitala w B.. W wyniku przedmiotowego zdarzenia P. Ł. doznał obrażeń ciała w postaci złamania trzonu żuchwy ok. -7/-8, które spowodowały naruszenie czynności narządu ciała trwające dłużej niż 7 dni.

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o część wyjaśnień oskarżonego P. O. (1) (k. 143v – 144), zeznania świadków P. Ł. (k. 3 - 4, 104, 144v - 145v), J. J. (1) (k. 32v - 33, 147 - 147v), D. M. (k. 60v - 61, 147v), R. M. (k. 57v - 58, 148) oraz M. B. (k. 44v - 45, 164v), część zeznań świadka K. O. (k. 35v – 36, 41v, 146 – 146v), a także protokół oględzin sądowo - lekarskich wraz z opinią (k. 7), dokumentację medyczną (k. 8 - 9) oraz dokumentację fotograficzną (k. 10 - 11). P. O. (2) nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu.

Przyznał, że przedmiotowego dnia przebywał na ulicy (...) w B. gdzie przyjechał wraz ze swoją dziewczyną. W pewnym momencie wysiadł z samochodu i podszedł do idącego chodnikiem K. O.. Przywitał się z nim, zaprosił go na otwarcie własnego sklepu i po chwili wrócił do samochodu. W tym czasie pokrzywdzony stał kilka metrów dalej, a oskarżony nawet do niego nie podchodził. Zdaniem P. O. (1) P. Ł. został podstawiony przez rodzinę J., która chce go zniszczyć i wsadzić do więzienia. Z rodziną tą oskarżony jest od pewnego czasu skonfliktowany.

P. O. (1) utrzymywał, że przedmiotowe zdarzenie to pomówienie. Nie widział wówczas i nie słyszał później by P. Ł. doznał tego dnia jakichś obrażeń (k. 143v - 144).

Sąd zważył, co następuje:

W ocenie Sądu w świetle materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wina i okoliczności popełnienia przez oskarżonego przypisanego mu czynu nie budziły jakichkolwiek wątpliwości. O winie oskarżonego świadczą w przeważającej mierze zeznania pokrzywdzonego. Z zeznań P. Ł. wynika, że w dniu 3 lutego 2019 r. w godzinach popołudniowych spotkał się z K. O. w rejonie stacji paliw (...) w B.. Następnie mężczyźni udali się na ulicę (...) gdzie pokrzywdzony umówił się z J. J. (3). Gdy obaj szli w kierunku wiaduktu kolejowego, zauważyli zaparkowany samochód marki F. o nr. rej. (...).

W pewnym momencie wysiadał z niego od strony pasażera P. O. (1) i zaczął iść w ich kierunku. W międzyczasie wykrzykiwał w kierunku P. Ł.. Gdy do nich podszedł, raptownie uderzył pokrzywdzonego pięścią w twarz. W tym czasie K. O. stał obok. Z zeznań pokrzywdzonego wynika, że zdarzenie to widział również J. J. (1), który przebywał przy wiadukcie. Następnie P. Ł. wycofał się z miejsca zdarzenia, a K. O. zabrał go do siebie do domu. Stamtąd koledzy D. M., R. M. oraz M. B. zawieźli go do szpitala w B., a następnie do szpitala w B..

P. Ł. dodał, że w trakcie późniejszych rozmów z K. O. ten stwierdził, że w sądzie powie nieprawdę co do przebiegu tego zdarzenia. Zdaniem pokrzywdzonego mężczyzna został zastraszony przez oskarżonego (k. 3 - 4, 104, 144v - 145v). W ocenie Sądu zeznania P. Ł. należało uznać wiarygodne. Są one bowiem spójne, konsekwentne i szczegółowe. Ponadto z pozytywnym skutkiem poddają się weryfikacji z punktu widzenia zasad logiki oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego. Co więcej, w najistotniejszej części znalazły potwierdzenie w innych dowodach zgromadzonych w sprawie.

Ponadto Sąd nie dopatrzył się w zeznaniach pokrzywdzonego sprzeczności czy też niejasności. Z zeznań P. Ł. wynikają więc jednoznacznie okoliczności przedmiotowego zdarzenia, a co najważniejsze osoba sprawcy, która to kwestia była w niniejszej sprawie najbardziej sporna. Relacja pokrzywdzonego, w szczególności w zakresie osoby sprawcy uszkodzenia ciała, znalazła potwierdzenie w zeznaniach świadka J. J. (1), który obserwował całe zdarzenie z odległości około 100 – 150 metrów. Świadek wskazał, że tego dnia w godzinach popołudniowych jego matka zawiozła go pod wiadukt na ulicy (...) w B. gdzie miał się spotkać z P. Ł..

Gdy czekał na kolegę, zauważył, że P. O. (1) zaatakował P. Ł.. J. J. (1) utrzymywał również, że w tym czasie K. O. stał obok pokrzywdzonego (k. 32v - 33,147 - 147v). W ocenie Sądu zeznania J. J. (1) w omówionym zakresie są wiarygodne. Świadek jest osobą obcą dla obu stron, a tym samym nie mającą interesu w podawaniu nieprawdy. Jego relacje w świetle całości zgromadzonego materiału dowodowego nie budzą wątpliwości tym bardziej, że są spójne, nie wykazując przy tym luk, bądź sprzeczności. Fakt, że J. J. (1) znajdował się wówczas we wskazywanym przez siebie miejscu potwierdziła B.

J. (k. 51v, 145v), która rzeczywiście zawiozła syna w to miejsce. Okoliczność, że w dniu 3 lutego 2019 r. w godzinach popołudniowych P. Ł. został pobity i przebywał wówczas z K. O. wynika również z zeznań świadków D. M. (k. 60v - 61, 147v), R. M. (k. 57v - 58, 148) i M. B. (k. 44v – 45, 164v). Mężczyźni nie widzieli przebiegu zdarzenia jednak po zajściu zawieźli pokrzywdzonego do szpitala. P. Ł. powiedział im wtedy, że został pobity, ale nie chciał im zdradzić przez kogo. W świetle dokumentacji medycznej (k. 8, 9), dokumentacji fotograficznej (k. 10, 11) oraz opinii biegłego z zakresu medycyny sądowej (k.

7) nie mogło budzić jakichkolwiek wątpliwości to, że w dniu 3 lutego 2019 r. P. Ł. doznał obrażeń ciała. Ich rodzaj i charakter obrazuje protokół oględzin sądowo - lekarskich wraz z opinią (k. 7). W ocenie Sądu w/w opinia nie budzi żadnych zastrzeżeń i dlatego była w tej kwestii miarodajna. Oskarżony przyznając, że w dniu 3 lutego 2019 r. w godzinach popołudniowych spotkał na ulicy (...) w B. K. O., który był w towarzystwie pokrzywdzonego, konsekwentnie utrzymywał, iż nawet nie rozmawiał z P. Ł., a tym bardziej nie uderzył go w twarz.

Wsparcia powyższych twierdzeń P. O. (1) podjęli się z świadkowie E. S. (k. 64v - 65, 148 - 148v) oraz K. O. (k. 35v - 36, 41v, 146 - 146v). Z zeznań K. O. wynika, że przedmiotowego dnia rzeczywiście spotkał się z P. Ł. w okolicach stacji paliw(...) w B.. Następnie udali się w kierunku ulicy (...). Z pierwszych zeznań świadka złożonych w postępowaniu przygotowawczym (k. 35v – 36) wynika, że gdy byli przy sklepie (...), K. O. wszedł w uliczkę obok sklepu by załatwić potrzebę fizjologiczną. Gdy wrócił na główną drogę zobaczył, że P. Ł. idzie w jego kierunku i trzyma się ręką za szczękę.

Powiedział jedynie, że ktoś go uderzył. Następnie obaj poszli do domu świadka skąd pokrzywdzonego zabrali jego koledzy. Dopiero po kilku dniach P. Ł. powiedział mu, że został uderzony przez P. O. (1). Podczas kolejnego przesłuchania w dochodzeniu jak również przed Sądem świadek podał, że na ulicy (...) spotkał jednak oskarżonego, przywitał się z nim i chwilę porozmawiał. Następnie P. O. (1) odszedł w kierunku swego samochodu i wsiadł do niego. Wówczas świadek odszedł na bok załatwić potrzebę fizjologiczną. Wrócił po około 2 – 3 minutach i wtedy zobaczył, że pokrzywdzony trzyma się rękoma za twarz.

P. Ł. powiedział mu, że został uderzony, nie określił jednak przez kogo. K. O. kategorycznie stwierdził, że nie mógł tego zrobić P. O. (1) gdyż od momentu przywitania się do momentu jego odjazdu nie stracił go z oczu. Dodał przy tym, że w tym czasie nie widział w miejscu zdarzenia innych osób. Z zeznań E. S. – partnerki P. O. (1) wynika, że tego dnia przebywała z oskarżonym na ulicy (...) w B.. W pewnym momencie P. O. (1) wyszedł z samochodu i poszedł przywitać się z idącym K. O.. Ich spotkanie trwało bardzo krótko.

W tym czasie pokrzywdzony stał od nich w pewnej odległości. Oskarżony nie uderzył go gdyż nawet do niego nie podchodził. Kiedy stamtąd odjeżdżali, K. O. poszedł załatwiać potrzebę fizjologiczną. W ocenie Sądu zeznania K. O. w zakresie w jakim przekonywał, że P. O. (1) nie mógł uderzyć wówczas pokrzywdzonego, są niewiarygodne. Po pierwsze, z relacji P. Ł. jednoznacznie wynika, że świadek widział przebieg zdarzenia, a zwłaszcza moment uderzenia. Co istotne, wniosek taki wypływa z analizy złożonej przez obrońcę oskarżonego dokumentacji (k. 103 – 108).

Z smsów wymienianych między pokrzywdzonym, a K. O. już po zdarzeniu wynika jednoznacznie, że świadek widział co się wówczas wydarzyło i kto uderzył P. Ł.. Jednocześnie K. O. w wiadomościach tych informował, że nie zamierza zeznawać jak naprawdę było i twierdził by pokrzywdzony nie prosił go o to. Podnieść również należy, że zeznania K. O. cechowały się niekonsekwencją. Pierwotnie utrzymywał, że oskarżonego w ogóle nie było w miejscu zdarzenia by później przedstawić relację nadzwyczaj zbieżną z wyjaśnieniami P. O. (1).

Zdaniem Sądu relacje te zostały między mężczyznami uzgodnione po to by pomóc oskarżonemu w uniknięciu odpowiedzialności karnej. Nie wykluczone, że K. O. zrobił to z obawy przed oskarżonym. Jako niewiarygodne Sąd ocenił również zeznania E. S.. Pozostaje ona w bliskich relacjach z oskarżonym w związku z czym miała powód by podawać nie prawdę i przez to poprawić sytuację procesową P. O. (1). Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd uznał, że wyjaśnienia oskarżonego, w których zaprzeczał by przedmiotowego dnia uderzył pokrzywdzonego są zupełnie niewiarygodne i stanowią jedynie przyjętą przez niego linię obrony, której jednoznacznie przeczy materiał dowodowy zgromadzony w sprawie.

Wiarygodne i przez to pomocne w ustaleniu przebiegu zdarzenia były z kolei jego twierdzenia, w których przyznał, iż przedmiotowego dnia przebywał na ulicy (...) gdzie spotkał K. O. i pokrzywdzonego. Reasumując, opisane wyżej dowody uzupełniają się i tworzą logiczną całość, nie pozostawiając zdaniem Sądu jakichkolwiek wątpliwości, co do tego, że oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu. Dowody te potwierdziły, że w dniu 03 lutego 2019 r. w B. przy ulicy (...) uderzył P. Ł. pięścią w twarz w wyniku czego doznał on obrażeń ciała w postaci złamania trzonu żuchwy ok. -7/-8, które spowodowały naruszenie czynności narządu ciała trwające dłużej niż 7 dni.

Zachowaniem swoim wyczerpał więc ustawowe znamiona przestępstwa przewidzianego w art. 157 § 1 k.k. P. O. (1) był w przeszłości karany sądownie, również za przestępstwa podobne (k. 88). Między innymi wyrokiem Sądu Rejonowego w B. z dnia 24 marca 2017 r. wydanym w sprawie o sygnaturze akt (...) został skazany za przestępstwa z art. 190a § 1 k.k. w zb. z art. 190 § 1 k.k. (kara jednostkowa 10 miesięcy pozbawienia wolności), art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 57a § 1 k.k. i art. 245 k.k. na karę łączną 1 roku pozbawienia wolności, którą odbywał w systemie dozoru elektronicznego w okresie od 24 listopada 2017 r. do 11 lipca 2018 r. kiedy został warunkowo przedterminowo zwolniony (k. 92 – 93).

W związku z tym aktualnego czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, czyli w warunkach o jakich mowa w art. 64 § 1 k.k., co znalazło odzwierciedlenie w kwalifikacji prawnej czynu. W ocenie Sądu wymierzona oskarżonemu kara pozbawienia wolności jest odpowiednia biorąc pod uwagę zarówno okoliczności obciążające jak i łagodzące, a także warunki i właściwości osobiste sprawcy. Nadto jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu i zawinienia oskarżonego.

Okolicznością obciążającą jest uprzednia, wielokrotna karalność oskarżonego (k. 88, 92 – 93, 94, 96 - 97, 99). Niewątpliwie występek, którego dopuścił się P. O. (1) cechuje wysoki stopień społecznej szkodliwości i wysoki stopień zawinienia. Oskarżony dopuścił się zamachu na tak istotne dobro chronione prawem jakim jest zdrowie i życie ludzkie. Jego zachowanie szczęśliwie tylko nie doprowadziło do poważniejszych skutków. Było to jednak kolejne zdarzenie, w którym P. O. (1) pokazał swój lekceważący stosunek do zdrowia innego człowieka.

Działał przy tym zuchwale, bez powodu, czując się zupełnie bezkarny. Nadto mając możliwość rozpoznania faktycznego i społecznego znaczenia czynu, mając możliwość zgodnego z prawem zachowania, nie będąc przez nikogo zmuszanym, zdecydował się popełnić przestępstwo, co wskazuje, że działał w pełni świadomie. Przy wymierzaniu oskarżonemu kary pozbawienia wolności Sąd wziął także pod uwagę cele prewencji indywidualnej i generalnej, które winna spełniać ta kara. W ocenie Sądu stopień demoralizacji oskarżonego osiągnął już tak wysoki poziom, że wymaga on osadzenia w jednostce penitencjarnej gdzie będzie przechodził proces resocjalizacji.

Wcześniejsze skazania nie odniosły wobec niego oczekiwanych rezultatów. Popełnienie kolejnego przestępstwa podobnego świadczy bez wątpienia o lekceważeniu przez oskarżonego porządku prawnego, jak też o tym, że wcześniejszych skazań nie traktował poważnie i najwyraźniej nie stanowiły one dla niego żadnej dolegliwości. Z tych przyczyn karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności w przypadku P. O. (1) należy uznać za karę w pełni adekwatną, tym bardziej, że przestępstwo którego się dopuścił zagrożone jest karą do 5 lat pozbawienia wolności.

Zdaniem Sądu tylko wymierzenie kary, której dotkliwość oskarżony odczuje realnie, może odnieść pozytywny efekt resocjalizacyjny. W ocenie Sądu orzeczona kara zapobiegnie w przyszłości ponownym czynom oskarżonego i będzie oddziaływać na niego wychowawczo, ponadto ukształtuje wyobrażenie społeczeństwa o konieczności przestrzegania norm prawnych i nieuchronności kary. Kierując się dyspozycją art. 47 § 1 k.k. Sąd orzekł wobec oskarżonego nawiązkę w kwocie 3.000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.

W ocenie Sądu orzeczony środek kompensacyjny stanowić będzie dodatkowy bodziec dyscyplinujący wobec oskarżonego. O kosztach postępowania orzeczono na mocy art. 627 k.p.k., a o opłacie na zasadzie art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983 r., nr 49 poz. 223 ze zm.). Sędzia: