Legislator Case Law & Legislation
III AUz 471/13 AI generated

III AUz 471/13 · Sąd powszechny

Case Number III AUz 471/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome DECISION

Legislator summary

AI generated

Postanowieniem z dnia 26 lipca 2013 roku Sąd Okręgowy w Szczecinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych odrzucił apelację Z. P. od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 13 maja 2013 roku (sygn. VII U 1764/12) wskazując, że wbrew zobowiązaniu ubezpieczony nie wskazał wartości przedmiotu zaskarżenia, czyli różnicy pomiędzy świadczeniem otrzymywanym obecnie, a świadczeniem, jakie w swojej ocenie powinien był otrzymywać, za okres ostatnich 12 miesięcy. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Z. P., który zaskarżył rozstrzygnięcie w całości i wniósł o jego uchylenie, a w konsekwencji merytoryczne rozpoznanie apelacji. Skarżący wniósł ponadto o ustanowienie w sprawie biegłego celem wyliczenia wartości przedmiotu zaskarżenia, jednocześnie podniósł, że w przybliżeniu wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 100.000 zł.

Legislator headnote

AI generated

art. 369 k.p.c, art. 370 k.p.c, art. 385 k.p.c, art. 397 §2 k.p.c; III AUz 471/13 · Sąd powszechny: Jak już to podnosił Sąd Okręgowy, to na apelującym ciążył obowiązek wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia i sąd nie mógł go w tym obowiązku wyręczyć. Z. P. wezwanie sądu otrzymał i mimo zawartego w nim pouczenia, co do sposobu dokonywania wyliczeń, zaniechał tego argumentując, że „wskazanie wysokości zaskarżenia świadczenia byłoby (...) bezprawne wskazanie na wyrost bez żadnej podstawy prawnej ani faktycznej”. Zarazem Sąd Apelacyjny zauważa, że w wywiedzionym zażaleniu Z. P. nie podnosi żadnych argumentów natury jurydycznej odnośnie zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Keywords

AI generated
art. 369 k.p.c art. 370 k.p.c art. 385 k.p.c art. 397 §2 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 369 k.p.c
art. 370 k.p.c
- o sporządzenie tego odpisu przez sąd i dołączenie go do akt sprawy, nie stanowi skutecznej czynności uzupełniającej, o której mowa w art. 370 k.p.c.
art. 385 k.p.c
W świetle powyższego, Sąd Apelacyjny na podstawie art. 385 k.p.c.
art. 397 §2 k.p.c
w związku z art. 397 §2 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III AUz 471/13 POSTANOWIENIE Dnia 20 listopada 2013 r. Sąd Apelacyjny w Szczecinie - Wydział III Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Anna Polak Sędziowie: SSA Romana Mrotek (spr.) SSA Jolanta Hawryszko po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy Z. P. przeciwko Dyrektorowi Wojskowego Biura Emerytalnego w S. o waloryzacji emerytury wojskowej na skutek zażalenia ubezpieczonego na postanowienie Sądu Okręgowego w Szczecinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 26 lipca 2013 r. sygn. akt VII U 1764/12 p o s t a n a w i a : oddalić zażalenie. SSA Romana Mrotek SSA Anna Polak SSA Jolanta Hawryszko Sygn. akt III AUz 471/13

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 26 lipca 2013 roku Sąd Okręgowy w Szczecinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych odrzucił apelację Z. P. od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 13 maja 2013 roku (sygn. VII U 1764/12) wskazując, że wbrew zobowiązaniu ubezpieczony nie wskazał wartości przedmiotu zaskarżenia, czyli różnicy pomiędzy świadczeniem otrzymywanym obecnie, a świadczeniem, jakie w swojej ocenie powinien był otrzymywać, za okres ostatnich 12 miesięcy. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Z. P., który zaskarżył rozstrzygnięcie w całości i wniósł o jego uchylenie, a w konsekwencji merytoryczne rozpoznanie apelacji. Skarżący wniósł ponadto o ustanowienie w sprawie biegłego celem wyliczenia wartości przedmiotu zaskarżenia, jednocześnie podniósł, że w przybliżeniu wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 100.000 zł.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zażalenie Z. P. nie zasługuje na uwzględnienie. W okolicznościach sprawy niekwestionowanym jest, że ubezpieczony wniósł apelację z zachowaniem terminu wynikającego z treści art. 369 k.p.c., jednakże, pomimo prawidłowego wezwania przez przewodniczącą VII Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Okręgowego w Szczecinie do usunięcia braków formalnych apelacji w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia apelacji, ubezpieczony nie wykonał tegoż zobowiązania w zakreślonym terminie. Zasadnie zatem sąd pierwszej instancji wskazując na przepis art. 370 k.p.c., zgodnie z którym sąd pierwszej instancji odrzuci na posiedzeniu niejawnym apelację wniesioną po upływie przepisanego terminu, nieopłaconą lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również apelację, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie – odrzucił apelację skarżącego.

Jak już to podnosił Sąd Okręgowy, to na apelującym ciążył obowiązek wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia i sąd nie mógł go w tym obowiązku wyręczyć. Z. P. wezwanie sądu otrzymał i mimo zawartego w nim pouczenia, co do sposobu dokonywania wyliczeń, zaniechał tego argumentując, że „wskazanie wysokości zaskarżenia świadczenia byłoby (...) bezprawne wskazanie na wyrost bez żadnej podstawy prawnej ani faktycznej”. Zarazem Sąd Apelacyjny zauważa, że w wywiedzionym zażaleniu Z. P. nie podnosi żadnych argumentów natury jurydycznej odnośnie zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Sąd drugiej instancji zwraca też uwagę, że w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 27 lutego 2008 r., sygn. III CZP 135/07 (Lex nr 346307) stwierdzono, że wniosek strony - wezwanej do uzupełnienia braku apelacji przez złożenie jej odpisu (art. 368 § 1 i art. 128) - o sporządzenie tego odpisu przez sąd i dołączenie go do akt sprawy, nie stanowi skutecznej czynności uzupełniającej, o której mowa w art. 370 k.p.c. Poprzez analogię stwierdzić należy, że wniosek Z. P. o powołanie biegłego celem wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia, zawarty w zażaleniu, nie stanowił skutecznej czynności uzupełniającej, o której mowa w art. 370 k.p.c. Również dokonane w zażaleniu wskazanie wartości 100.000 nie stanowiło skutecznego uzupełnienia braku formalnego, jako dokonane z przekroczeniem wyznaczonego na ten cel terminu.

W świetle powyższego, Sąd Apelacyjny na podstawie art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 §2 k.p.c. postanowił oddalić wniesione zażalenie jako bezzasadne. SSA Romana Mrotek SSA Anna Polak SSA Jolanta Hawryszko