Legislator Case Law & Legislation
VI Ka 575/19 AI generated

VI Ka 575/19 · Sąd powszechny

Case Number VI Ka 575/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 575/19 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy (...)z dnia 19 grudnia 2018 roku, w sprawie o sygn. akt III K 380/16 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☒ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 0.11.3.

Legislator headnote

AI generated

art. 212 § 2 k.k, art. 438 pkt 1 k.p.k, art. 438 pkt 2 k.p.k, art. 438 pkt 3 k.p.k, art. 438 pkt 4 k.p.k, art. 439 k.p.k; VI Ka 575/19 · Sąd powszechny: z uwagi, iż brak jest danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu. Wniosek Uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego dla (...)i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wobec bezskuteczności zarzutu apelacji brak było podstaw do uwzględnienia tego wniosku apelacji. Nie zostały spełnione przesłanki z art. 437 § 2 k.p.k. wskazujące, w jakich sytuacjach Sąd Odwoławczy może uchylić wyrok i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. 3.2.

Keywords

AI generated
failure to provide evidence non-contestation of the facts unproven judicial bias lack of prosecutorial standing proof of negative facts failure to state reasons

Cited Legislation

AI generated
art. 212 § 2 k.k
oskarżonej z art. 212 § 2 k.k.
art. 438 pkt 1 k.p.k
Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k.
art. 438 pkt 2 k.p.k
438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k.
art. 438 pkt 3 k.p.k
– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k.
art. 438 pkt 4 k.p.k
– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k.
art. 439 k.p.k
– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k.
art. 410 k.p.k
Naruszenie przepisu art. 410 k.p.k., które mogło mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku, poprzez pominięcie przy dokonaniu ustaleń faktycznych uznanych za wiarygodne dowodów z zeznań świadka L.
art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k
Tym samym zgodnie z art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k.

Cited Case Law

AI generated
AI generated
II Ka 609/24
Sygn. akt II Ka 609/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 listopada 2024r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Agata Kowalska (spr.) Sędziowie: SO Agnieszka Karłowicz SO Marek Korczyński Protokolant: sekr. sąd. Beata Wilkowska przy udziale Prokuratora Leszka Soczewki po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2024 r. sprawy skazanego P. S. na skutek apelacji wniesionej przez skazanego od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim z dnia 5 lipca 2024 r. sygn. akt II K 25/24 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. T. S. 295,20 złotych (w tym 55,20 złotych podatku VAT) za obronę z urzędu wykonywaną w imieniu skazanego w postępowaniu odwoławczym; III. zwalnia skazanego od wydatków za postępowanie odwoławcze ustalając, że ponosi je Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 609/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok łączny Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim z dnia 5 lipca 2024 r. w sprawie II K 25/24 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☒ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---- ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty --------- ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ----------------- ------------------------------------ -------------------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ----------------- ------------------------------------ -------------------------------------------------------------------------- . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1. Skazany nie sformułował zarzutów określonych w art. 439 § 1 kpk i art. 438 pkt 1-4 kpk, jednakże w świetle art. 427 § 2 a contrario kpk nie miał takiego obowiązku. W apelacji osobistej skazany podniósł, iż: - nie popełnił czynu, który mu przypisano wyrokiem Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim z dnia 22 listopada 2022 r. w sprawie II K 255/17, - Sąd Rejonowy prowadził przedmiotową sprawę, pomimo wniosku skazanego o odroczenie rozprawy, a następnie wydał wyrok łączny, mimo, że skazany chciał cofnąć wniosek o jego wydanie, - zachodzi rażąca niewspółmierność orzeczonej zaskarżonym wyrokiem kary łącznej, z uwagi na nieuwzględnienie w należytym stopniu jego sytuacji osobistej, finansowej, zdrowotnej oraz rodzinnej. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że przeprowadzone przez Sąd I instancji postępowanie w sprawie o wydanie wyroku łącznego było w pełni prawidłowe. Zgromadzony w sprawie, kompletny materiał dowodowy, został poddany rzetelnej i obiektywnej ocenie, zgodnej z dyrektywami określonymi w art. 7 kpk. Nadto nie budziło wątpliwości, w świetle pisemnego uzasadnienia zaskarżonego wyroku, że sytuacja P. S., w szerokim jej ujęciu, została uwzględniona, w myśl art. 85a kk, przy ferowaniu wymiaru kary łącznej. Zastrzeżeń Sądu odwoławczego nie budziły ustalenia Sądu I instancji co do zaistnienia w sprawie warunków do wydania wyroku łącznego i możliwości orzeczenia kary łącznej pozbawienia wolności przy spełnieniu przesłanek określonych w art. 85 § 1 kk, tj. zaistnienia realnego zbiegu przestępstw, za które orzeczono kary tego samego rodzaju. Należy w tym miejscu podnieść, że procedowanie Sądu Rejonowego w tej sprawie mimo złożenia przez skazanego oświadczenia o cofnięciu wniosku o wydanie wyroku łącznego, nie stanowiło uchybienia, bowiem w postępowaniu tego rodzaju nie obowiązuje zasada skargowości. Zgodnie z treścią art. 570 kpk, Sąd może procedować w tym przedmiocie zarówno na wniosek skazanego jak też z urzędu. W myśl obowiązującej w polskiej procedurze karnej zasady odwoływalności oświadczeń woli stron, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej albo nie wystąpiły okoliczności uniemożliwiające odwołanie czynności, czynności procesowe są odwoływalne, jeżeli same w sobie są fakultatywne. Niewątpliwie do tego rodzaju oświadczeń należy wniosek o wydanie wyroku łącznego. Wniosek o wydanie wyroku łącznego może zatem zostać cofnięty. Jednak oświadczenie o cofnięciu wniosku nie powoduje od razu skutku w postaci umorzenia postępowania, gdyż sąd wydaje również wyrok łączny z urzędu. Oznacza to, że nie jest związany cofnięciem wniosku, bowiem w razie stwierdzenia podstaw do orzeczenia kary łącznej zobowiązany jest wydać wyrok łączny. Przenosząc tę uwagę na grunt postępowania prowadzonego w niniejszej sprawie należy stwierdzić, że w sytuacji gdy skazany P. S. cofnął wniosek o wydanie wyroku łącznego, obowiązkiem sądu było dalsze procedowanie i wydanie decyzji procesowej kończącej postępowanie, co też Sąd uczynił prawidłowo. Na pełną akceptację Sądu II instancji zasługiwało również ustalenie, że konieczne było zastosowanie w tej sprawie przepisów prawa materialnego o karze łącznej, obowiązujących po wejściu w życie nowelizacji kodeksu karnego z dnia 24 czerwca 2020 r. W konsekwencji Sąd I instancji prawidłowo oznaczył granice wymiaru kary łącznej możliwej do orzeczenia w stosunku do skazanego, w oparciu o przepisy art. 86 § 1 kk oraz art. 89 § 1b kk, uwzględniając ponadto wszystkie okoliczności jakie miały wpływ na wymiar kary łącznej. Decyzja Sądu Rejonowego o wymierzeniu skazanemu kary łącznej bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, nie stanowiła obrazy obowiązujących przepisów, gdyż zgodnie z treścią art. 89 § 1 kk w razie skazania za zbiegające się przestępstwa na kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem i bez warunkowego zawieszenia ich wykonania, sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary łącznej w wymiarze nieprzekraczającym roku, przy spełnieniu dodatkowych, wskazanych w tym przepisie warunków. Mając na uwadze, że wymiar kary łącznej, najniższej jaka mogła być orzeczona w myśl art. 86 § 1 kk wynosił ponad rok, nie było możliwości skorzystania z dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary łącznej, na co słusznie zwrócił uwagę Sąd I instancji w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Nie sposób też przyjąć, aby wymierzona zaskarżonym wyrokiem kara łączna 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, była niewspółmierna i to w stopniu rażącym. Należy zauważyć, że granice możliwej do wymierzenia kary łącznej wynosiły w myśl art. 86 § 1 kk od 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności (najwyższa z kar podlegających łączeniu – kara orzeczona w sprawie II K 255/17 powiększona o co najmniej jedną jednostkę jej wymiaru), do 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności (suma kar orzeczonych wyrokami Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim w sprawach II K 255/17 i II K 458/22,przy przyjęciu, że miesiąc kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania równa się 15 dniom kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, a więc z uwzględnieniem treści art. 89 § 1b kk). Zatem, Sąd Rejonowy orzekł karę w najniższym możliwym wymiarze, czego zdaje się nie dostrzegać skazany. Sąd I instancji prawidłowo ocenił wszystkie okoliczności mające wpływ na wymiar kary łącznej orzeczonej wobec P. S., które określa art. 85a kk, w tym te wypracowane przez doktrynę i orzecznictwo, dotyczące właściwości i warunków osobistych skazanego, które w tej sprawie wynikały z treści wywiadu środowiskowego, bliski związek podmiotowo-przedmiotowy pomiędzy poszczególnymi przestępstwami (wynikający chociażby z tego, że były skierowane podobnym dobrom chronionym prawem), w kontekście dostosowania wymiaru kary łącznej do realizacji celów w zakresie prewencji indywidualnej. Ustalenia odnoszące się do okoliczności wynikających z treści wywiadu sporządzonego przez kuratora sądowego, na które wskazuje również skazany w środku odwoławczym, wobec dostrzeżenia jego prawidłowej postawy w środowisku lokalnym, a także w obliczu niewchodzenia przez niego na ścieżkę przestępczą od czasu popełnienia czynów, przypisanych mu w/w wyrokami, zdecydowały o wymiarze kary łącznej. Te ustalenia miał w polu widzenia Sąd orzekający, dokonując prawidłowej oceny postawy skazanego w procesie jego resocjalizacji, co wprost wskazuje w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia. W tym miejscu należy podkreślić, że Sąd a quo, w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego nie był uprawniony do ponownego rozważania tych samych okoliczności, które legły u podstaw wymiaru kar jednostkowych podlegających łączeniu. W postępowaniu o wydanie wyroku łącznego Sąd nie bada kwestii sprawstwa i winy, gdyż zostało ono już stwierdzone prawomocnym orzeczeniem. W związku z tym kwestionowanie przez skarżącego na obecnym etapie postępowania faktu popełnienia czynu przypisanego mu wyrokiem Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim w sprawie II K 255/17 nie znajduje uzasadnienia i nie może mieć wpływu na ocenę prawidłowości wydanego orzeczenia. Sąd odwoławczy nie stwierdził również, aby w toku prowadzonego postępowania doszło do naruszenia prawa do obrony skazanego. Okoliczności, o których wspomina na łamach wywiedzionej przez niego apelacji, odnoszące się do jego sytuacji osobistej, materialnej, zdrowotnej, a także rodzinnej, stały się podstawą do przyznania mu obrońcy z urzędu (k. 88), który reprezentował go na wszystkich terminach rozprawy głównej (k. 113, 122-122v). Skazany został prawidłowo powiadomiony o terminie rozprawy, wyznaczonej w postanowieniu Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim z dnia 6 maja 2024 r. (k. 121). W sytuacji obecności obrońcy skazanego na tym terminie rozprawy głównej, przy jednoczesnym uznaniu przez Sąd Rejonowy stawiennictwa skazanego za nieobowiązkowe, dalsze procedowanie przez Sąd pod nieobecność skazanego było prawidłowe z uwagi na treść art. 117 § 3 a kpk, który umożliwia prowadzenie czynności procesowej niezależnie od przyczyny niestawiennictwa strony, gdy została należycie zawiadomiona o jej terminie, jeżeli stawił się jej obrońca, chyba, że udział strony w tej czynności jest obowiązkowy, co w przedmiotowej sprawie nie miało miejsca. Wniosek Z uwagi na treść apelacji należało przyjąć, że skazany wnosi o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec niego kary łącznej 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności, ewentualnie kary łącznej z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wniosek nie był zasadny ze względów wskazanych w rubryce 3.1. i nie zasługiwał na uwzględnienie. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy wyrok łączny Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim z dnia 5 lipca 2024 r. w sprawie II K 25/24 – w całości Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Bezzasadność apelacji oraz brak okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 4.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ---------------------- --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu P unkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II, III. Sąd Odwoławczy na podstawie § 17 ust. 5 w zw. z § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 763) zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. T. S. kwotę 295,20 złotych (w tym 55,20 zł podatku VAT) za obronę z urzędu wykonywaną w imieniu skazanego w postępowaniu odwoławczym. Wprawdzie apelacja skazanego okazała się w całości niezasadna i na podstawie art. 636 § 1 kpk winien on ponieść w całości wydatki za postępowanie odwoławcze, jednakże w oparciu o art. 624 § 1 kpk z uwagi na sytuację materialną skazanego, Sąd Okręgowy zwolnił go od obowiązku ich uiszczenia, ustalając, że ponosi je Skarb Państwa. 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację skazany Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja cały wyrok 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☒ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana
II Ka 121/24
Sygn. akt II Ka 121/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 maja 2024 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SO Karol Troć Protokolant: st. sekr. sąd. Beata Defut-Kołodziejak przy udziale Prokuratora Pawła Charatynowicza po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2024 r. sprawy Z. R. oskarżonego z art. 220 § 1 kk w zw. z art. 156 § 2 kk na skutek apelacji, wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 19 grudnia 2023 r. sygn. akt II K 971/22 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że orzeczoną w pkt II nawiązkę podwyższa do 10.000 (dziesięciu tysięcy) zł; II. zasądza od oskarżonego Z. R. na rzecz oskarżyciela posiłkowego M. C. 840 zł tytułem zwrotu wydatków na ustanowienie pełnomocnika z wyboru w postępowaniu odwoławczym; III. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 120 zł kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 121/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 19 grudnia 2023 r. w sprawie II K 971/22 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☒ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---- ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty --------- ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ------------------ ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ------------------ ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1. obrazy przepisów postępowania karnego, a mianowicie: - art. 117 § 2 kpk poprzez nieodroczenie rozprawy w dniu 19 grudnia 2023 r. pomimo usprawiedliwionej nieobecności pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego na jej terminie i złożenia wniosku o jej odroczenie, w sytuacji gdy poinformował on Sąd, iż w związku z koniecznością stawienia się w szpitalu, o czym został poinformowany dzień wcześniej, nie miał możliwości w tak krótkim czasie ustanowienia substytuta, jak również wcześniejszego poinformowania Sądu o tym fakcie ze względu na wskazany sposób przekazania mu informacji o rozpoczęciu hospitalizacji, co uniemożliwiło pełnomocnikowi wygłoszenie mowy końcowej oraz ustosunkowanie się do treści opinii biegłego; 2. błędu w ustaleniach faktycznych polegający na błędnym uznaniu, że: - pokrzywdzony przyczynił się do zaistniałego czynu, podczas gdy zgromadzony w toku postępowania materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, iż bezpośrednią przyczyną wybuchu było zaniechanie przez oskarżonego obowiązku zbadania powietrza wewnątrz zbiornika na zawartość tlenu oraz gazów i innych substancji sklasyfikowanych jako niebezpieczne bezpośrednio przed przystąpieniem do prac, nadto M. C. nie został zapoznany z oceną ryzyka zawodowego na stanowisku pomocnika wiertacza studni, w tym z zachowaniami jakie pozostają zabronione w obrębie miejsca wykonywania czynności zawodowych, co prowadzi do wniosku, iż zachowanie M. C. winno być oceniane w kontekście posiadanej przez niego wówczas wiedzy, a nie stanu zgodnego z procedurami BHP, z którymi nie został on zapoznany i nie były mu one znane; - orzeczenie nawiązki na rzecz oskarżyciela posiłkowego w kwocie 2.000 zł i przyjęciu, że kwota ta jest adekwatna do rozmiaru krzywdy doznanej przez M. C., jak również, iż koresponduje z faktycznym zakresem obrażeń doznanych przez pokrzywdzonego, podczas gdy zgodnie ze zgromadzonym materiałem dowodowym obrażenia ciała stwierdzone u pokrzywdzonego należały do kategorii ciężkich i spowodowały naruszenie czynności narządów ciała na okres przekraczający 7 dni, przy tym M. C. do chwili obecnej odczuwa trwałe skutki doznanych obrażeń i pozostaje pod opieką lekarską w związku z powstałymi na jego ciele oparzeniami, co uzasadniało orzeczenie na jego rzecz nawiązki w kwocie 20.000 zł; - przyjęciu, iż stopień społecznej szkodliwości czynu, którego dopuścił się oskarżony Z. R. nie jest znaczny, a jego postawa, właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo warunkowego umorzenia postępowania będzie on przestrzegał porządku prawnego, w sytuacji gdy prawidłowa ocena okoliczności niniejszej sprawy w tym przede wszystkim daleko idące lekceważenie obowiązków pracodawcy wynikających z przepisów BHP i dopuszczenie na stanowisko pracy szczególnie niebezpiecznej pracownika bez jakiegokolwiek przeszkolenia oraz wynikający z tego skutek w postaci odniesienia przez M. C. ciężkich obrażeń ciała, jak również zachowania oskarżonego nieprzyznającego się konsekwentnie do popełnienia zarzucanego mu czynu, niewyrażającego jakiejkolwiek skruchy, jak również starającego się przenieść odpowiedzialność za zaistniały czyn na pokrzywdzonego prowadzi do wniosku przeciwnego; ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Apelacja pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego okazała się skuteczna o tyle, iż w następstwie jej wywiedzenia należało zmienić zaskarżony wyrok i podwyższyć orzeczoną na rzecz pokrzywdzonego nawiązkę. Wbrew stanowisku skarżącego nie było natomiast podstaw do dalej idącej ingerencji w treść zaskarżonego wyroku. Sąd Rejonowy nie dopuścił się mającego zasadniczy wpływ na treść wyroku naruszenia przepisu art. 117 § 2 kpk. Faktem jest, że pełnomocnik wskazał wiarygodną, usprawiedliwiającą jego nieobecność na rozprawie głównej przyczynę niestawiennictwa i niemożności ustanowienia substytuta, co winno skutkować wstrzymaniem się przez Sąd z przeprowadzeniem czynności procesowych, zwłaszcza tak doniosłych, jak zamknięcie przewodu sądowego i odebranie głosów stron oraz wydanie wyroku. Tym niemniej naruszenie przepisów postępowania winno skutkować kasacją wyroku tylko wówczas, gdy uchybienie procesowe miało charakter na tyle doniosły, że nie da się tego sanować w postępowaniu odwoławczym, bowiem trzeba przeprowadzić przewód sądowy na nowo w całości. Tymczasem skarżący nie wykazał, by jego nieobecność na ostatnim terminie rozprawy głównej mogła skutkować czymś więcej, niż zdołał dokonać w apelacji, tj. wykazaniem wyższego stopnia krzywdy pokrzywdzonego, niż ustalił to Sąd meriti. Skoro więc skutki uchybienia procesowego dało się w prosty sposób naprawić, mimo formalnej zasadności tego zarzutu nie było podstaw do stwierdzenia, by wymagało to ponowienia przewodu sądowego w całości. Odnosząc się natomiast do zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych wskazać należy, że ustalenia dokonane przez sąd meriti wynikają z dokonanej przez ten sąd i nie kwestionowanej przez skarżącego oceny dowodów, która mieści się w ramach swobodnej oceny tychże i pozostaje pod ochroną art. 7 kpk. Ocena ta została bowiem poprzedzona ujawnieniem w toku rozprawy całokształtu okoliczności sprawy, stanowiła wynik rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego oraz była logicznie i wyczerpująco, z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, uargumentowana w pisemnych motywach wyroku, nie była nadto kwestionowana przez żadną ze stron postępowania. Przypomnieć tu należy, że Sąd odwoławczy rozpoznaje apelację wyłącznie w granicach sformułowanych zarzutów środka zaskarżenia, szerzej zaś jedynie w przypadkach wskazanych przez ustawę. Sąd Rejonowy przeprowadził szczegółową analizę zgromadzonych dowodów odnosząc się do okoliczności mogących stanowić podstawę ustaleń faktycznych. Precyzyjnie wskazał też na przesłanki dokonanej oceny dowodów. Tok rozumowania sądu rejonowego przedstawiony w pisemnych motywach wyroku jest czytelny i poprawny logicznie, nie zawiera sprzeczności i dwuznaczności, a wywiedzione wnioski oparte zostały w całości na wynikających z materiału dowodowego przesłankach. Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił, że przyczyną wybuchu było nagromadzenie się w studzience gazu palnego (metanu) powstałego w wyniku fermentacji i rozkładu materii organicznej, a zapłon mieszaniny palnej wewnątrz studzienki został zainicjowany przy użyciu otwartego ognia. Ponadto prawidłowo ustalono, że oskarżony będąc osobą kierującą pracownikami przyczynił się do zaistnienia zdarzenia w ten sposób, że nie zbadał powietrza wewnątrz studzienki na zawartość tlenu oraz zawartości gazów i par substancji niebezpiecznych, a stwierdzenie stężenie wybuchowego wewnątrz studzienki powinno skutkować nieprzystąpieniem do rozpoczęcia prac do czasu wyeliminowania powyższego zagrożenia. Ustalono ponadto, że pokrzywdzony również przyczynił się do zaistnienia zdarzenia w ten sposób, że znajdując się wewnątrz studzienki korzystał z otwartego ognia, przez co zainicjował zapłon metanu. Powyższe ustalenia dokonano na podstawie zarówno wyjaśnień oskarżonego, który wskazał, iż przed przystąpieniem do wykonywania prac w dniu zdarzenia nie dokonał pomiarów stężenia gazów, a pokrzywdzony przed wybuchem sięgał w studni po papierosa, jak również opinii biegłego z zakresu bhp oraz biegłego z zakresu pożarnictwa, który wykluczył inną niż podjęcie przez pokrzywdzonego próbę zapalenia papierosa przyczynę zapłonu zgromadzonych w studzience gazów. Jeśli więc skarżący nie zakwestionował oceny tych dowodów, zarzut dokonania na ich podstawie ustaleń faktycznych sprzecznych z ich wymową musiał być uznany za nietrafny. Ponadto wskazać należy, iż decyzja Sądu Rejonowego w przedmiocie zastosowania względem oskarżonego instytucji warunkowego umorzenia postępowania w ocenie Sądu Okręgowego jawi się jako prawidłowa. Zgodnie z treścią art. 66 § 1 kk sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy niekaranego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. Sąd Rejonowy, wbrew twierdzeniom pełnomocnika, wziął pod uwagę wszystkie, wynikające z art. 115 § 2 k.k. dyrektywy określające stopień społecznej szkodliwości czynu. Rozważył je przez pryzmat ustalonych dowodowo okoliczności popełnienia czynu przez oskarżonego oraz nadał tym czynnikom odpowiednią wartość i znaczenie. Tym samym płynący z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wniosek Sądu Rejonowego, że czyn oskarżonego nie charakteryzował się znacznym stopniem społecznej szkodliwości czynu był w pełni prawidłowy i słuszny. Sąd Okręgowy również doszedł do przekonania, że w zachowaniu oskarżonego nie stwierdzono wysokiego natężenia społecznej szkodliwości czynu ani znacznego stopnia winy, które byłyby przeszkodą do zastosowania warunkowego umorzenia postępowania. Zasadnym okazał się natomiast zarzut pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego w zakresie w jakim kwestionował wysokość orzeczonej nawiązki na rzecz pokrzywdzonego. W tym miejscu podkreślić należy, że zgodnie z art. 67 § 3 kk umarzając warunkowo postępowanie karne Sąd nakłada na sprawcę obowiązek naprawienia szkody w całości albo w części, a w miarę możliwości również obowiązek zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, albo zamiast tych obowiązków orzeka nawiązkę. Podkreślić należy, że środki orzekane w trybie art. 67 § 3 kk (obowiązek naprawienia szkody w części i w całości, zadośćuczynienie za doznaną krzywdę oraz nawiązka) mają charakter stricte kompensacyjny. W ocenie Sądu Okręgowego orzeczona przez Sąd Rejonowy nawiązka w kwocie 2000 złotych nie jest adekwatna do obrażeń poniesionych przez pokrzywdzonego. Wskazać należy, że w wyniku zdarzenia pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci rozległych oparzeń termicznych IIb/III stopnia twarzy, oparzeń termicznych IIb/III stopnia obu dłoni oraz oparzeń termicznych II/III stopnia okolicy krzyżowej, która to obrażenia ciała należą do kategorii średnio-ciężkich i powodują naruszenie czynności narządu ciała na czas przekraczający siedem dni. Mając zatem powyższe na uwadze w ocenie Sądu Okręgowego adekwatną nawiązką, która zrekompensuje pokrzywdzonemu poniesione krzywdy oraz pozwoli na dalsze leczenie będzie nawiązka w wysokości 10.000 złotych. Wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Siedlcach, ewentualnie o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu Z. R. kary 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres lat 2 oraz orzeczenie nawiązki na rzecz oskarżyciela posiłkowego w kwocie 20.000 zł. ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. częściowa zasadność zarzutów pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej warunkowała uwzględnienie wniosku apelacyjnego we wskazanym zakresie. Jak wskazano powyżej, nie było podstaw do ponowienia przewodu sądowego w całości, dlatego niezasadny był zarzut o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w całości. Brak było też zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych w zakresie istnienia przesłanek do warunkowego umorzenia postępowania czy obrazy przepisów materialnych w tym zakresie, wobec czego nie wynikający z zarzutów wniosek o zmianę wyroku poprzez skazanie oskarżonego również nie mógł być uznany za uzasadniony. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 19 grudnia 2023 r. w sprawie II K 971/22 w części niewymienionej w podsekcji 5.2. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy w zakresie tych rozstrzygnięć zaskarżony wyrok - jako słuszny i odpowiadający prawu - należało utrzymać w mocy. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że orzeczoną w pkt II nawiązkę podwyższył do 10 000 zł Zwięźle o powodach zmiany Szerzej o powodach w rubryce 3.1 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 4.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ---------------------- --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu P unkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II. Na podstawie art. 636 § 1 kpk Sąd Okręgowy zasądził od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego kwotę 840 złotych tytułem zwrotu poniesionych przez niego kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym, ustalając wysokość tych kosztów zgodnie z § 11 ust. 2 pkt 4 w zw. z ust. 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokacie (Dz. U. 2023, poz. 1964). III. Na podstawie art. 636 § 1 kpk i art. 7 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 123 z późn. zm.), zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 złotych tytułem kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze . 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Cały wyrok 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana
II Ka 525/24
Sygn. akt II Ka 525/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 września 2024 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia (del.) Paweł Mądry Protokolant: st. sekr. sąd. Agnieszka Walerczak przy udziale prokuratora Jarosława Kowalczyka po rozpoznaniu w dniu 23 września 2024 r. sprawy K. B. (1) oskarżonego z art. 288 § 1 kk w zw. z art. 12 § 1 kk na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Węgrowie z dnia 16 maja 2024 r. sygn. akt II K 522/22 I. zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; II. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 340 złotych tytułem kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 525/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Węgrowie z dnia 16 maja 2024 r. w sprawie II K 522/22 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---- ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty --------- ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ----------------- ------------------------------------ -------------------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ----------------- ------------------------------------ -------------------------------------------------------------------------- . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1. 1. zarzuty obrazy przepisów postępowania, mającej wpływ na treść zaskarżonego wyroku: 1) art. 5 § 2 kpk polegająca na skazaniu oskarżonego mimo, iż Sąd I instancji powinien wszelkie nie wyjaśnione okoliczności oraz podnoszone wątpliwości interpretować na korzyść oskarżonego, jeśli wina nie została udowodniona przez oskarżyciela, tzn. wykazana w sposób nie budzący wątpliwości wiarygodnymi dowodami, a nie jak przyjął to Sąd I instancji bezkrytycznie rozstrzygając wątpliwości na niekorzyść oskarżonego; 2) art. 193 § 1 kpk polegająca na jego niezastosowaniu, w sytuacji gdy w niniejszej sprawie dla stwierdzenia okoliczności mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, w szczególności wykazanie: czy zachowanie oskarżonego polegające na pryśnięciu farbą w sprayu w kierunku kamery, należącej do pokrzywdzonej, mogło spowodować jej zniszczenie; czy oczyszczenie kamery środkami chemicznymi przez pokrzywdzoną mogło przyczynić się do jej uszkodzenia; a także określenie wysokości szkody, wymagało zasięgnięcia opinii biegłego, 2. zarzut braku rozstrzygnięcia co do czynów opisanych w akcie oskarżenia, polegających na uszkodzeniu w budynku mieszkalnym mechanizmu rolety zewnętrznej poprzez siłowe podniesienie jej a także uszkodzeniu dwóch sztuk drzwi wewnętrznych w budynku gospodarczym. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny - na wstępie należy podnieść, że niedające się usunąć wątpliwości mogą powstać dopiero w następstwie oceny dowodów przeprowadzonej zgodnie z regułami wyznaczonymi treścią art. 7 kpk. Oczywistym jest również, że skoro to sąd meriti ma dokonać oceny i w ramach swobodnej oceny dowodów dojść do określonego przekonania, to wątpliwości te nie mogą być powzięte przez stronę, a przez organ procesowy. Samo zaś subiektywne przekonanie strony o istnieniu wątpliwości nie przesądza o naruszeniu zasady in dubio pro reo. Sąd Rejonowy podjął się oceny – wbrew temu co twierdzi obrońca – pełnego materiału dowodowego przedmiotowej sprawy, a kontrola odwoławcza nie wykazała, aby była ona wadliwa. Przeciwnie cechuje się ona dokładnością, logiką, a nadto została dokonana we wzajemnej korelacji całości materiału dowodowego. Wyciągnięte na jej podstawie wnioski co do sprawstwa oskarżonego w zakresie umyślnego uszkodzenia zamontowanych na budynku mieszkalnym dwóch kamer monitoringu, poprzez pomalowanie ich obudowy i zamalowanie oka kamer farbą w sprayu są słuszne, co potwierdza pisemne uzasadnienie zaskarżonego wyroku, w którym dobitnie dano wyraz temu, które fakty uznano za udowodnione oraz jakie dowody stały się podstawą ich przyjęcia, spełniające wymogi z art. 424 kpk. To właśnie w wyniku oceny dowodów Sąd Rejonowy dokonał zmiany opisu czynu w stosunku do tego z aktu oskarżenia. Skarżący podnosząc taki zarzut w petitum apelacji w części motywacyjnej tego środka zaskarżenia de facto zanegował jego zasadność. Pomimo tego Sąd Okręgowy uznał za niezbędne odniesienie się do tej materii. Wpierw należy przypomnieć, że sąd nie jest związany opisem czynu wskazanym w akcie oskarżenia. Jest to swego rodzaju „propozycja” prokuratora, jednakże nie wiąże sądu. Przedmiotem procesu nie jest bowiem ani opis czynu, ani nawet przyjęta przez oskarżyciela kwalifikacja prawna, lecz czyn oskarżonego jako zdarzenie historyczne (faktyczne) lub też inaczej zachowanie zarzucone w akcie oskarżenia. Sąd Rejonowy dokonując modyfikacji opisu czynu względem tego ujętego w akcie oskarżenia i przypisując K. B. (2) jedynie umyślne uszkodzenie zamontowanych na budynku mieszkalnym dwóch kamer monitoringu, poprzez pomalowanie ich obudowy i zamalowania oka kamer farbą w sprayu, nie wyszedł poza ramy zakreślone aktem oskarżenia, natomiast jasno i dobitnie wskazał, że pozostałe elementy czynu z aktu oskarżenia, ujęte w jego opisie, nie zostały przez oskarżonego popełnione. W tym działaniu nie sposób się dopatrzeć błędu, a tym bardziej tego, że sąd w ogóle nie rozpoznał sprawy. Zważyć należy, że nie można uniewinnić sprawcy od poszczególnych elementów (zachowań) składających się na jeden czyn ciągły w rozumieniu art. 12 kk. Gdy okaże się, że którekolwiek z zachowań, składających się na zarzucany czyn ciągły, nie ma charakteru przestępczego lub nie dowiedziono w tej części sprawstwa oskarżonego, Sąd winien wyeliminować je z opisu czynu przy formułowaniu wyroku bądź też na nowo opisać te działania, które wyczerpują znamiona przestępstwa, co też Sąd Rejonowy w Węgrowie w niniejszej sprawie uczynił, pouczając wpierw na rozprawie w dniu 7 maja 2024 r. o zmianie kwalifikacji prawnej na czyn z art. 288 § 1 kk, a następnie przypisując oskarżonemu jedynie zachowanie polegające na umyślnym uszkodzeniu dwóch kamer monitoringu z uwagi na to, że nieruchomość położona w miejscowości O., ul. (...), stanowi wyłączną własność oskarżonego, a w myśl art. 47 kc budynek gospodarczy, w tym drzwi wewnętrzne oraz rolety w nim zamontowane są elementami składowymi tej nieruchomości. - Sąd I instancji nie dopuścił się również naruszenia art. 193 § 1 kpk poprzez odstąpienie od zasięgnięcia opinii biegłego w celu ustalenia czy pryśnięcie farbą w sprayu w kierunku kamery pokrzywdzonej mogło spowodować jej zniszczenie, czy oczyszczanie kamery środkami chemicznymi przez pokrzywdzoną mogło przyczynić się do jej uszkodzenia, a także rzeczywistej wysokości szkody pokrzywdzonej. Przypomnieć należy, iż zasięgnięcie opinii biegłego jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy zachodzi potrzeba stwierdzenia okoliczności mającej istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy i aby to ustalić, konieczne jest posiadanie wiadomości specjalnych. Fakt uszkodzenia przez oskarżonego kamer monitoringu wynikał z wiarygodnych relacji świadków N. B. oraz K. R.. Nadto oskarżony również nie kwestionował tego, że to on dokonał uszkodzenia tych kamer. Sąd a quo ustalił również w oparciu o te depozycje, ale także o zapis z monitoringu (k. 16, 35-43), dokumentację fotograficzną (k. 13-14, 22, 81, 179), a także zeznania świadka P. S. (dokonującego naprawy kamer) oraz na podstawie przedłożonej do akt faktury, obrazującej koszt naprawy (k. 175) charakter uszkodzeń i ich wartość. Faktura potwierdzająca koszt naprawy kamer w kwocie 1.130,00 zł nie budzi żadnych wątpliwości, tym bardziej, że koszty te zostały rzeczywiście poniesione, co wynika chociażby z treści tego dokumentu. W tych okolicznościach nie zachodziła potrzeba wywoływania dowodu z opinii biegłego, a więc i ten zarzut również nie zyskał aprobaty Sądu Odwoławczego. - z uwagi na to, że Sąd meriti nie naruszył żadnego z przepisów ze sfery gromadzenia i oceny dowodów to brak jest również podstaw do kwestionowania dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych. Wniosek wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od przypisanego mu czynu ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. niezasadność podniesionych zarzutów skutkowała niezasadnością postulowanego przez obrońcę wniosku 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy cały wyrok Zwięźle o powodach utrzymania w mocy bezzasadność zarzutów apelacji oraz brak okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 4.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ---------------------- --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu P unkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II. - apelacja obrońcy oskarżonego okazała się całkowicie bezzasadna, zatem zgodnie z art. 636 § 1 kpk oskarżony ponosi koszty procesu za postępowanie odwoławcze w całości. Jest to reguła wynikająca z treści tego przepisu, zaś odstępstwo od niej winno mieć wyjątkowy charakter, uwarunkowany istnieniem przesłanek z art. 624 § 1 kpk (wyrok SA we Wrocławiu z 18.06.2019 r., II AKa 92/19, LEX nr 2718331). W stosunku do osoby oskarżonego Sąd Okręgowy takich przesłanek nie dostrzegł. - z tych też względów na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 123 z późn. zm.) i § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 663 z późn. zm.) zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 340 zł, na którą składa się opłata w kwocie 320 zł i kwota 20 zł za ryczałt za doręczenie wezwań i innych pism w postępowaniu odwoławczym. 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja cały wyrok 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana
II Ka 360/23
wyrok Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 07 marca 2023 r.
II Ka 602/24
wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 25 kwietnia 2024 roku w sprawie o sygn.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Warszawa, dnia 27 stycznia 2020 r. Sygn. akt VI Ka 575/19

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSR del. Izabela Kościarz - Depta protokolant protokolant sądowy - stażysta U. K. przy udziale oskarżyciela prywatnego L. K. po rozpoznaniu dnia 27 stycznia 2020 r. w W. sprawy A. K. urodzonej (...) w W. oskarżonej z art. 212 § 2 k.k. E. K. syna Z. i A. urodzonego (...) w S. oskarżonego z art. 212 § 2 k.k. na skutek apelacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela prywatnego od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy(...)w Warszawie z dnia 19 grudnia 2018 r. sygn. akt III K 380/16 zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zasądza od oskarżyciela prywatnego L. K. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 zł tytułem opłaty za II instancję oraz obciąża go pozostałymi kosztami sądowymi w postępowaniu odwoławczym; zasądza od oskarżyciela prywatnego L. K. na rzecz oskarżonych poniesione przez nich koszty procesu tytułem ustanowienia obrońcy w instancji odwoławczej w kwotach po 840 zł.

UZASADNIENIE

Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 575/19 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy (...)z dnia 19 grudnia 2018 roku, w sprawie o sygn. akt III K 380/16 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☒ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 0.11.3.

Granice zaskarżenia 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k.

– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana 1Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 0.12.1.

Ustalenie faktów 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. 0.12.2. Ocena dowodów 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp.

Zarzut 3.1. Naruszenie przepisu art. 410 k.p.k., które mogło mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku, poprzez pominięcie przy dokonaniu ustaleń faktycznych uznanych za wiarygodne dowodów z zeznań świadka L. K. oraz M. L. (1) w zakresie, w którym ich zeznania wskazują na autorstwo A. K. inkryminowanych wpisów z dnia 21 maja 2015 roku pt. "Zbrodnia i kara ciąg dalszy" oraz 21 listopada 2015 roku pt. "Wadliwe balkony", co skutkowało wadliwym ustaleniem Sądu, że brak jest jakichkolwiek dowodów na to, by oskarżona A. K. miała związek z treścią zamieszczonych przez jej męża wpisów na prowadzonym przez E. K. blogu i w efekcie uniewinnieniem oskarżonej od stawianych jej zarzutów.

☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny W ocenie Sądu Odwoławczego zarzut apelującego jest niezasadny. W aktach sprawy brak jest jakichkolwiek dowodów na to, aby oskarżona A. K. dokonywała wpisów na blogu "zgodna.wordpress.com". Podczas rozprawy w dniu 17 listopada 2016 roku oskarżona wyjaśniła, iż nie ma nic wspólnego z w/w blogiem, nie jest ani jego autorką, ani też moderatorką, a o jego istnieniu dowiedziała się dopiero, kiedy zawisł baner na balkonie jej domu.

Wszystkimi sprawami związanymi z umieszczaniem wpisów na stronie internetowej zajmował się osobiście oskarżony E. K., który przyznał, iż "rzeczowo, bez oceny opisałem to, w jaki sposób pan K. dewastował swój wizerunek na blogu", "Informacje o zachowaniu pana K. zacząłem publikować na blogu około końca 2011 roku... natomiast blog powstał albo w trzecim albo w czwartym kwartale 2011 r." (k. 73 - 79). Zeznania świadków, tj, L. K. i M. L. (1), w ocenie Sądu Odwoławczego, nie są obiektywne w omawianej sprawie, ponieważ jak wynika z akt sprawy, są oni w wieloletnim konflikcie z oskarżonymi.

Tym samym zeznania M. L. (1) z rozprawy z dnia 17 maja 2018 roku, tj. "w mojej ocenie obydwoje oskarżeni są autorem wpisu", są jedynie jej subiektywnymi odczuciami. Mając na uwadze powyższe, brak było podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku w tym zakresie. Sąd zważył, iż oskarżona A. K. jest jednocześnie żoną oskarżonego i wspólnie z nim zamieszkuje, jednak w kontekście złożonych jasnych, konsekwentnych, szczerych i logicznych wyjaśnień nie sposób odmówić im waloru wiarygodności. Tym samym zgodnie z art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k. należało uniewinnić oskarżoną A.

K. z uwagi, iż brak jest danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu. Wniosek Uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego dla (...)i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wobec bezskuteczności zarzutu apelacji brak było podstaw do uwzględnienia tego wniosku apelacji. Nie zostały spełnione przesłanki z art. 437 § 2 k.p.k. wskazujące, w jakich sytuacjach Sąd Odwoławczy może uchylić wyrok i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. 3.2.

Naruszenie przepisu art. 7 w zw. z art. 424 § 1 k.p.k. poprzez zaniechanie przez Sąd przedstawienia w uzasadnieniu wyroku oceny dowodu z wyjaśnień oskarżonego E. K. pod kątem ich wiarygodności, co z uwagi na oparcie się przez Sąd na tych wyjaśnieniach przy dokonaniu ustaleń faktycznych uniemożliwia kontrolę odwoławczą w zakresie prawidłowości tej oceny i następnie - weryfikację ustaleń faktycznych dokonanych w oparciu o dowód z wyjaśnień oskarżonego, podczas gdy ustalenia te miały istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia Sadu o niewypełnieniu przez E. K. znamion czynu zabronionego z art. 212 § 2 k.k. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Chybiony całkowicie jest zarzut naruszenia przytoczonego przepisu.

Nie sposób uznać w świetle materiału dowodowego, że wyjaśnienia oskarżonego E. K. były niewiarygodne. Oskarżony od początku postępowania sądowego utrzymywał, iż jest założycielem strony internetowej i autorem umieszczonych na niej wpisów (k. 73-79). Słusznie zauważył Sąd Rejonowy, iż klienci L. K. mają prawo do wyrażania subiektywnych opinii dotyczących działalności przez niego prowadzonej, a oskarżyciel prywatny powinien liczyć się z tym, że jego publiczna działalność będzie podlegać ocenie i ewentualnej krytyce przez dotychczasowych klientów.

Wpisy dokonywane przez oskarżonego nie miały charakteru pomówień, o jakich mowa w art. 212 § 2 k.k., a tym samym oskarżony nie wyczerpał swoim zachowaniem znamion czynu zabronionego. Tym samym, w ocenie Sądu Odwoławczego, zarzut naruszenia reguł prawidłowej oceny wyjaśnień oskarżonego E. K. pod kątem ich wiarygodności, nie jest zasadny. Wniosek Uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego dla (...)i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Nie zostały spełnione przesłanki z art. 437 § 2 k.p.k. wskazujące, w jakich sytuacjach Sąd Odwoławczy może uchylić wyrok i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wobec bezskuteczności zarzutu apelacji brak było podstaw do uwzględnienia tego wniosku apelacji. 3.3. Naruszenie przepisu art. 7 k.p.k., które mogło mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku, polegającego na dokonaniu dowolnej a nie swobodnej oceny materiału dowodowego poprzez sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego wnioskowanie, że skoro między pokrzywdzonym L. K. i oskarżonym E. K. istnieje wieloletni konflikt sąsiedzki, zatem celem umieszczenia przez E. K. inkryminowanych wpisów nie było poniżenie L.

K., lecz zwrócenie uwagi na konflikt z pokrzywdzonym, podczas gdy - w świetle zasad doświadczenia życiowego - celem i zamiarem autora publikującego w sieci Internet wpisy, zawierające treści stawiające w negatywnym świetle osobę, z którą autor pozostaje w konflikcie, jest poniżenie tej osoby w opinii publicznej, co skutkowało wadliwym ustaleniem, że zamiarem E. K. nie było poniżenie L. K. w opinii publicznej i w efekcie uniewinnienie go od zarzucanych mu czynów z uwagi na niewyczerpanie znamion przestępstwa z art. 212 § 2 k.k. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Sąd Odwoławczy w świetle oceny zebranego materiału dowodowego oraz wyczerpujących ustaleń poczynionych w toku postępowania przed sądem I instancji uznaje podniesiony zarzut za całkowicie niezasadny.

Zarzut pełnomocnika oskarżyciela prywatnego jest sprzeczny z dowodami w postaci wyjaśnień oskarżonych i zeznań świadków, którym sąd dał wiarę i które ocenił nie wykraczając poza ramy swobodnej oceny dowodów. Sąd Rejonowy rozpoznając sprawę w sposób prawidłowy rozważył wszelkie okoliczności i dowody ujawnione w toku rozprawy głównej, dokonując na ich podstawie prawidłowych ustaleń faktycznych i drobiazgowo oraz logicznie uzasadnił sposób rozumowania. Zgodnie z przyjętym orzecznictwem bezprawność wyłącza dozwolona krytyka - mieszcząca się w granicach wyznaczonych przede wszystkim przez zasady współżycia społecznego oraz społeczny cel krytyki.

Granice te nie są jednoznacznie określone, ponieważ warunkują ją również takie czynniki, jak rodzaj krytyki, warunki w jakich się odbywa, wartość celu, dla którego się ją podejmuje, a także zwyczaje środowiska i osobiste właściwości ludzi. Granice dozwolonej krytyki nawet przy braniu pod uwagę wymienionych czynników, nie powinny być nadmiernie elastyczne. Krytyka jest dozwolona, jeśli zostaje podjęta w interesie społecznym, ogólnym, jest rzeczowa i rzetelna. Nie ma takiego charakteru krytyka w celu dokuczenia innej osobie i jej szykanowania (Wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 18 marca 2015 r., sygn akt I ACa 901/14).

Myli się apelujący twierdząc, iż celem i zamiarem autora wpisów w internecie jest poniżenie tej osoby w opinii publicznej. Oskarżony publikując na blogu informacje dotyczące zauważonych przez siebie wad w budowie zakupionego domu w żaden sposób nie ubliżał oskarżycielowi prywatnemu, a jedynie odnosił się do faktów, które w jego mniemaniu, były prawdziwe i stanowiły realizację prawa do krytyki. Natomiast wypowiedzi ocenne nie mogą być uznane za zniesławienie ani zniewagę, gdyż zwroty "czuję się nękany", "czuję się osaczony" nie mogą być uznane za obraźliwe, dlatego też Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do przypisania mu odpowiedzialności za zarzucany prywatnym aktem oskarżenia czyn.

Wniosek Uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego dla (...)i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wobec bezskuteczności zarzutu apelacji brak było podstaw do uwzględnienia tego wniosku apelacji. Nie zostały spełnione również przesłanki z art. 437 § 2 k.p.k. wskazujące, w jakich sytuacjach Sąd Odwoławczy może uchylić wyrok i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. 3.4.

Obrazę przepisu art. 212 § 2 k.k. poprzez jego wadliwą wykładnię polegającą na przyjęciu, że skoro przestępstwo penalizowane w tym przepisie może być popełnione wyłącznie umyślnie, to brak zamiaru autora publikacji internetowej poniżenia osoby, której ta publikacja dotyczy, świadczy o braku wyczerpania znamion czynu zabronionego wskazanego w tym przepisie, pomimo tego, iż przestępstwo zniesławienia nie jest przestępstwem skutkowym i do jego znamion nie należy poniżenie osoby pomawianej w opinii publicznej, lecz samo narażenie tzn., że do zrealizowania znamion tego przestępstwa nie jest potrzebne osiągnięcie przez sprawcę rezultatu swojego działania w postaci poniżenia osoby pomówionej; wystarczy, aby przekazana innej osobie informacja była w stanie obiektywnie takie skutki wywołać, co skutkowało wadliwym niezastosowaniem tego przepisu i uniewinnieniem oskarżonego E. K. od przypisanych mu czynów.

☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny W ocenie Sądu Odwoławczego podniesiony zarzut jest niezasadny. Na wstępie należy zaznaczyć, iż ocena charakteru umieszczonej na stronie internetowej, jako wypełniającej znamiona przestępstwa zniewagi lub zniesławienia, może być dokonana wyłącznie w drodze dokładnej analizy treści tej wypowiedzi. Nie tylko dosłowna treść wypowiedzi wpływa na jej ocenę karno - prawną, ale w równym stopniu znaczenie mają okoliczności i miejsce jej sformułowania, jak również wcześniejsze zachowanie pokrzywdzonego tą wypowiedzą oraz treść i sposób wyrażenie przez niego określonych opinii.

Nie jest przy tym możliwe ustalenie z góry, jaki konkretnie rodzaj wypowiedzi może zostać zakwalifikowany, jako wypowiedź zniesławiająca lub znieważająca. Oceny takiej musi dokonać każdorazowo sąd orzekający w sprawie - przy uwzględnieniu specyficznych i wyjątkowych okoliczności faktycznych występujących w realiach takiej sprawy. W konsekwencji tak dokonanej oceny, sąd orzekający w sprawie dotyczącej problematyki dopuszczalnych granic krytyki w internecie musi stwierdzić, czy znamiona przestępstwa zniesławienia lub zniewagi zostały wypełnione - zarówno w sposób formalny, jak i materialny - należycie motywując swoją decyzję, z odwołaniem się do sposobu wykładni ustawowych znamion powyższych przestępstw, z uwzględnieniem elementów społecznej szkodliwości czynu (Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 października 2017 r., sygn.. akt V KK 278/17).

Mając na uwadze powyższe nie można zgodzić się z argumentacją apelującego, albowiem oskarżony E. K. nie posłużył się informacjami nieprawdziwymi lub przeinaczonymi, w bezpośrednim zamiarze narażenia pokrzywdzonego na utratę zaufania niezbędnego do prowadzenia działalności, lecz wypowiedział ocenę krytyczną odnoszącą się do sposobu realizacji przez firmę (...).H.U. M. L. K." budowy nieruchomości zakupionej przez oskarżonego. Podczas rozprawy głównej w dniu 17 listopada 2016 r. przyznał, iż chciał wyrazić swój stan emocjonalny w związku z działalnością pana K. (k. 75).

Tym samym, w ocenie Sądu Okręgowego, krytyka nie traci swego charakteru nawet w wypadku przejaskrawienia, a nawet jeśli taka krytyka nacechowana była dużą dozą ironii i kpiny, a użyte sformułowania "czujemy się nękani", "czujesz się osaczony" nie stanowiło zniesławienia z art. 212 § 2 k.k. Wniosek Uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego(...) i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wobec bezskuteczności zarzutu apelacji brak było podstaw do uwzględnienia tego wniosku apelacji. 3.5.

Naruszenie przepisu art 8 k.p.k., które mogło mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku, poprzez rozstrzygnięcie zagadnień faktycznych w zakresie, w którym Sąd uznał, że adresatem, w rozumieniu zamierzonego przez autora odbiorcy docelowego (targetu) treści opublikowanych w inkryminowanych wpisach, ma być grupa ograniczona do kręgu osób o określonej charakterystyce, w oparciu o opinie świadków ["Wskazać należy, iż ze zgodnej relacji świadków, a także treści zarzutu, wpisy internetowe zostały skierowane głównie do mieszkańców osiedla przy ul. (...), a zatem ściśle określonego kręgu osób" - str. 3 uzasadnienia Wyroku], podczas gdy oceny w tym przedmiocie Sąd powinien dokonać samodzielnie na podstawie przeprowadzonych dowodów wynikających z nich okoliczności.

☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny W świetle poczynionych ustaleń, wspartych materiałem dowodowym podniesiony zarzut należy uznać za całkowicie niezasadny. Sąd Odwoławczy w pełni podziela wnioski Sądu Rejonowego wywiedzione w toku ustaleń faktycznych. Z informacji zawartej na banerze, który oskarżony E. K. umieścił na balkonie swojego domu, jednoznacznie wynika, iż pytanie skierowanie jest do mieszkańców przy ul. (...), tj. "Jak mieszka się na Zgodnej?".

Również wpisy umieszczane na podanej na banerze stronie internetowej dotyczą sytuacji, które miały miejsce na wcześniej wspomnianej ulicy. Z zeznań świadka M. L. (2) również wynika, iż opisy na blogu przedstawiają sytuacje na ul. (...) i z czym mogą się spotkać kupujący dom na tej ulicy (k. 352). Tym samym zarzut pełnomocnika oskarżyciela prywatnego należy uznać za chybiony. Wniosek Uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego dla (...)i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Wobec bezskuteczności zarzutu apelacji brak było podstaw do uwzględnienie tego wniosku apelacji. 3.6. Naruszenie przepisu art. 410 k.p.k., które mogło mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku, poprzez oparcie ustaleń faktycznych na treści zarzutu sformułowanego w prywatnym akcie oskarżenia w zakresie, w którym Sąd uznał, że adresatem, w rozumieniu zamierzonego przez autora odbiorcy docelowego (targetu) treści opublikowanych w inkryminowanych wpisach, ma być grupa ograniczona do kręgu osób o określonej charakterystyce ["Wskazać należy, iż ze zgodnej relacji świadków, a także treści zarzutu, wpisy internetowe zostały skierowane głównie do mieszkańców osiedla przy ul. (...), a zatem do ściśle określonego kręgu osób" - str. 3 uzasadnienia Wyroku] ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut niezasadny z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zarzutu w sekcji 3.5.

Wniosek Uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego (...) i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wobec bezskuteczności zarzutu apelacji brak było podstaw do uwzględnienia tego wniosku apelacji. 3.7. Naruszenie przepisu art. 410 k.p.k., które mogłoby mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku, poprzez pominięcie przy dokonaniu ustaleń faktycznych istotnych w niniejszej sprawie okoliczności, wynikających z uznanych za wiarygodne dowodów, a wskazujących na to, iż inkryminowane wpisy miały trafić do szerokiego kręgu osób, a nie tylko ograniczonego do mieszkańców ulicy (...) w W., co skutkowało wadliwymi ustaleniami, że adresatem, w rozumieniu zamierzonego przez autora odbiorcy docelowego (targetu) opublikowanych treści, miała być grupa ograniczona do ściśle określonego kręgu osób, głównie mieszkańców ul. (...) w W. i w efekcie wadliwą oceną prawną poprzez przyjęcie, że w niniejszej sprawie nie doszło do wyczerpania znamienia określonego w art. 212 § 2 k.k. w postaci "poniżenia w opinii publicznej".

☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut niezasadny z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zarzutu w sekcji 3.5. Wniosek Uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego (...) i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wobec bezskuteczności zarzutu apelacji brak było podstaw do uwzględnienia tego wniosku apelacji. 3.8.

Obrazę przepisu art. 212 § 2 k.k. poprzez wadliwą wykładnie tego przepisu wyrażającą się w przyjęciu, iż znamieniem przestępstwa zniesławienia jest skutek w postaci poniżenia w opinii publicznej, zaś z daleka idącej ostrożności procesowej - zarzucam dodatkowo wadliwą wykładnię znamienia "poniżenia w opinii publicznej" wyrażającą się w poglądzie, że nie dochodzi do wypełnienia tego znamienia, gdy adresatem, w rozumieniu zamierzonego przez autora odbiorcy docelowego (targetu) opublikowanych treści, ma być grupa ograniczona do kręgu osób o określonej charakterystyce.

☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut niezasadny z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zarzutu w sekcji 3.5. Wniosek Uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego dla (...) i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wobec bezskuteczności zarzutu apelacji brak było podstaw do uwzględnienia tego wniosku apelacji. 3.9.

Naruszenie przepisu art. 410 k.p.k., które mogło mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku, poprzez pominięcie przy dokonaniu ustaleń faktycznych uznanych za wiarygodne dowodów z zeznań świadka L. K. oraz M. L. (1) w zakresie, w którym z ich zeznań wynika, iż klienci L. K. nie zgłaszali wad wykonania wylewki na balkonach wybudowanych przez niego domów, w tym odpadających płytek i w efekcie niepoczynieniem przez Sąd ustaleń w tym przedmiocie, co mogło mieć wpływ na dokonanie przez Sąd wadliwej oceny prawnej wpisu pt. "Wadliwe balkony", jako zawierającego dozwoloną krytykę i uniewinnienie oskarżonego E. K. od zarzucanych mu czynów.

☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut niezasadny z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zarzutu w sekcji 3.4. Wniosek Uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego dla(...) i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wobec bezskuteczności zarzutu apelacji brak było podstaw do uwzględnienia tego wniosku apelacji. 3.10.

Naruszenie przepisu art. 212 § 2 k.k. poprzez jego wadliwą wykładnię polegającą na przyjęciu, że skoro pokrzywdzony wybudował domy przy ul. (...) w W. i z balkonów tych domów odpadają płytki, a nadto świadkowie zeznający w sprawie ujawnili przeświadczenie, że odpadanie płytek wynika z wadliwego położenia wylewki, to wpis "Wadliwe balkony" z dnia 21 listopada 2015 roku, zamieszczony w sieci Internet na stronie (...) w którym autor de facto przypisał L. K. odpowiedzialność za odpadanie płytek z balkonów wybudowanych przez siebie domów, zawiera dozwoloną krytykę świadczącą o niewypełnieniu przez oskarżonego E. K. znamion czynu zabronionego wskazanego w tym przepisie.

☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut niezasadny z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zarzutu w sekcji 3.4. Wniosek Uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego dla (...)i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wobec bezskuteczności zarzutu apelacji brak było podstaw do uwzględnienia tego wniosku apelacji. 1OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 1ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Sąd odwoławczy podtrzymuje rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego w przedmiocie uniewinnienia oskarżonego E. K. i oskarżonej A. K. od popełnienia zarzucanego im czynu z art. 212 § 2 k.k. oraz kosztów postępowania. Zwi ęź le o powodach utrzymania w mocy Apelacja pełnomocnika oskarżyciela prywatnego nie zasługiwała na uwzględnienie. Sąd Rejonowy dla (...)w sposób prawidłowy i wyczerpujący rozważył wszystkie okoliczności i dowody ujawnione w toku rozprawy, dokonując następnie na ich podstawie prawidłowych ustaleń faktycznych.

Sąd I Instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe. Ocena oraz analiza materiału dowodowego dokonane przez Sąd są dokładne, nie wykazują błędów logicznych i nie wykraczają poza ramy swobodnej oceny dowodów. Uzasadnienie zaskarżonego wyroku zawiera prawidłową analizę zebranych dowodów. Sąd Rejonowy przedstawił, które dowody uznał za wiarygodne, a którym odmówił wiary i swoje stanowisko uzasadnił. W trakcie kontroli instancyjnej nie ujawniono też istnienia bezwzględnych przyczyn odwoławczych wskazanych w art. 439 § 1 k.p.k.

Przeprowadzone przez Sąd Rejonowy postępowanie dowodowe jednoznacznie wskazuje, iż brak jest dowodów, które pozwalałyby na przypisanie winy oskarżonym, natomiast apelacja wniesiona przez pełnomocnika oskarżyciela prywatnego nie zawiera argumentacji zasługującej na uwzględnienie i jest polemiką z prawidłowymi ustaleniami dokonanymi przez Sąd Rejonowy. Zebrany materiał dowodowy oraz jego szczegółowa analiza przez Sąd I i II instancji nie pozostawiają wątpliwości w przedmiocie braku winy E. K. i A. K. oskarżonych o czyn z art. 212 § 2 k.k. W ocenie Sądu Odwoławczego brak było podstaw do uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Wobec niezasadności wszystkich zarzutów podniesionych w apelacji, Sąd Odwoławczy, utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego w przedmiocie uniewinnienia oskarżonego E. K. i oskarżonej A. K. od popełnienia zarzucanych im czynów z art. 212 § 2 k.k. 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 0.0.15.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Zwi ęź le o powodach zmiany 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 1Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności I.

Zgodnie z art. 632 pkt 1 k.p.k. zasądzono od oskarżyciela prywatnego L. K. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 (sto) złotych tytułem opłaty za II instancję oraz obciążono go pozostałymi kosztami sądowymi w postepowaniu odwoławczym z uwagi na utrzymanie w mocy wyroku. II. Zgodnie z art. 632 § 1 k.p.k. zasądzono od oskarżyciela prywatnego L. K. na rzecz oskarżonych A. K. i E. K. poniesione przez nich koszty procesu tytułem ustanowienia obrońcy w instancji odwoławczej w kwotach po 840 (osiemset czterdzieści) złotych z uwagi na utrzymanie w mocy wyroku. 1PODPIS Sędzia Izabela Kościarz - Depta 1 1.3 G. zaskarżenia Wpisać kolejny numer załącznika ☐ Podmiot wnoszący apelację Pełnomocnik oskarżyciela prywatnego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Co do winy 0.11.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2 Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k.

☐ brak zarzutów 2 1.4. Wnioski ☒ Uchylenie ☐ zmiana