Legislator Case Law & Legislation
I C 277/17 AI generated

I C 277/17 · Sąd powszechny

Case Number I C 277/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

W dniu 21 grudnia 2016 r A. O. wniósł o zasądzenie od M. S. kwoty 3 000 000 zł podnosząc niezgodne z prawem działanie organu władzy publicznej. Kwota miała zostać przeznaczona na pomoc potrzebującym w MOPS. W uzasadnieniu żądania podniósł, że pozwany działając, jako adwokat „ śmiał” stawiać powodowi zarzuty karne. W odpowiedzi na pozew z dnia 19 lutego 2018 r pozwany wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów postępowania od powoda na pozwanego. W uzasadnieniu wskazał na trudność związaną z identyfikacją deliktu zarzucanego pozwanemu.

Legislator headnote

AI generated

I C 277/17 · Sąd powszechny: Podstawą prawną żądania jest, więc delikt – art. 415 kc - kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia. Pomimo obszerności pism procesowych i złożonych zeznań, powód nie wskazał w ocenie Sądu na żadne zachowanie pozwanego, które naruszałoby przepisy prawa karnego, cywilnego czy zasady etyki zawodowej. Nie jest uzasadniony zarzut dotyczący wystąpienia na drogę z oskarżenia prywatnego przez A. K., którego reprezentował pozwany w sprawie XI K (...). Obowiązkiem pozwanego, który zawiera umowę o udzielenie pomocy prawnej konkretnej osobie jest dołożenie należytej staranności przy realizacji umowy i podejmowanie czynności na korzyść klienta w granicach prawa.

Keywords

AI generated
narcotics offense charges private criminal prosecution initiation of criminal prosecution additional charges criminal matters pleas in law
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IC 277/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 kwietnia 2018 r. Sąd Okręgowy w Częstochowie Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący SSR del. Dariusz Podyma Protokolant Dorota Kozieł po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2018 roku w Częstochowie na rozprawie sprawy z powództwa A. O. przeciwko M. S. o odszkodowanie za naruszenie dóbr osobistych 1. oddala powództwo;

2. nie obciąża powoda kosztami procesu. I C 277/17

UZASADNIENIE

W dniu 21 grudnia 2016 r A. O. wniósł o zasądzenie od M. S. kwoty 3 000 000 zł podnosząc niezgodne z prawem działanie organu władzy publicznej. Kwota miała zostać przeznaczona na pomoc potrzebującym w MOPS. W uzasadnieniu żądania podniósł, że pozwany działając, jako adwokat „ śmiał” stawiać powodowi zarzuty karne. W odpowiedzi na pozew z dnia 19 lutego 2018 r pozwany wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów postępowania od powoda na pozwanego. W uzasadnieniu wskazał na trudność związaną z identyfikacją deliktu zarzucanego pozwanemu.

Przyznał, że reprezentował przeciwnika powoda tj. A. K.. Prywatny akt oskarżenia został wniesiony przez A. K. z tego powodu, że A. O. zniesławił A. K. pomawiając go o to, że ten, jako wykładowca uczelni rozprowadza narkotyki i dopalacze. Prowadzona sprawa karna syg. akt XI K (...) Sądu Rejonowego w C., zakończyła się umorzeniem postępowania z uwagi na treść opinii psychiatrycznej stwierdzającej niepoczytalność A. O.. Prywatny akt oskarżenia złożony przez A. O. przeciwko A. K. również zakończył się umorzeniem postępowania.

Sąd ustalił i zważył, co następuje. A. O. jest od wielu lat jest skonfliktowany z rodzina K., którą obarcza odpowiedzialnością za przejęcie majątku po rodzinie żony. Konflikt ten jest konfliktem rodzinnym powstałym na tle rozliczeń majątkowych. Sprawa z oskarżenia prywatnego XI K (...) z zawiadomienia A. K. reprezentowanego przez adwokata M. S. dotyczyła pomówienia go przez A. O. w „donosie” do rektora uczelni, na której pracował A. K., o to, że jako wykładowca uczelni A. K. rozprowadza narkotyki i dopalacze. W trakcie trwania postępowania karnego powód przyznał, że był autorem „ donosu”, potwierdził to w niniejszym postępowaniu.

Wyjaśnił, że powodem jego złożenia był trwający 20 lat konflikt rodzinny. Postępowanie w sprawie XI K (...) zostało umorzone z uwagi na stwierdzoną w opinii biegłego sądowego niepoczytalność A. O.. W dniu 14 kwietnia 2014 r A. O. wniósł prywatny akt oskarżenia przeciwko A. K. zarzucają, że w dniu 18 marca 2014r w Komisariacie II Policji w C. A. K. zniesławił A. O. pomawiając go o to, że pisze o nieprawdziwych informacjach dotyczących handlu narkotykami na Politechnice (...). Postępowanie w tej sprawie syg. akt IV K (...) zakończyło się w dniu 23 czerwca 2014 r umorzeniem postępowania z uwagi na oczywisty brak faktycznych podstaw oskarżenia.

W sprawie tej pełnomocnikiem A. K. był adwokat M. S.. dowód: zeznania A. O. zapis 00.10.25 do 00.36.02 k- 130, 131, M. S. zapis nagrania 00.40.40 do 00.47.56 k- 131, 132 , wyrok Sądu Rejonowego w C. z dnia 24 czerwca 2014 r syg akt XI K (...) k – 225 , oraz dokumentu – opinii k 195-197 w aktach akt XI K (...), dokumenty 3 – 46 w tym postanowienie Sądu Rejonowego w C. z dnia 23 czerwca 2014 r syg akt IV K (...) wraz z uzasadnieniem k- 44-46 w aktach XI K (...). Stan faktyczny wynika z dokumentów urzędowych znajdujących się w aktach postępowań karnych syg akt XI K (...) i XI K (...) Sądu Rejonowego w C..

Postępowanie w tych sprawach toczyło się z udziałem pozwanego M. S., który występował w nich, jako profesjonalny pełnomocnik A. K.. Zeznania stron są zgodne z treścią dokumentów, uzupełniają je i potwierdzają. Powód dokonuje swobodnej i nieuzasadnionej oceny postępowania M. S., jako pełnomocnika A. K.. Ocena ta wynika z subiektywnego przekonania o słuszność swojego postępowania. Podkreślenia wymaga, że ustalenia faktyczne, które wynikają głównie z dokumentów urzędowych, są jednoznaczne i nie budzą żadnych wątpliwości przy uwzględnieniu wszystkich zarzutów powoda.

Powód nie przedstawił faktów, które wymagałby podjęcia działań procesowych z urzędu. Nie przedstawił też żadnych faktów, co, do których powód mógłby samodzielnie zgłaszać wnioski dowodowe. Wnioski dowodowe nie zostały przez powoda zgłoszone, co w kontekście przedstawionego przez powoda stanu faktycznego, którym Sąd jest związany, nie jest jego uchybieniem procesowym. Jeżeli stan faktyczny jest przedstawiony w rzeczowy i jasny sposób przez obie strony, to nie zachodzi potrzeba jego weryfikacji dowodowej. Powód podstawę odpowiedzialności pozwanego upatruje w niezgodnym z prawem zachowaniu pozwanego.

Podstawą prawną żądania jest, więc delikt – art. 415 kc - kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia. Pomimo obszerności pism procesowych i złożonych zeznań, powód nie wskazał w ocenie Sądu na żadne zachowanie pozwanego, które naruszałoby przepisy prawa karnego, cywilnego czy zasady etyki zawodowej. Nie jest uzasadniony zarzut dotyczący wystąpienia na drogę z oskarżenia prywatnego przez A. K., którego reprezentował pozwany w sprawie XI K (...). Obowiązkiem pozwanego, który zawiera umowę o udzielenie pomocy prawnej konkretnej osobie jest dołożenie należytej staranności przy realizacji umowy i podejmowanie czynności na korzyść klienta w granicach prawa.

Zgodnie z art. 4 ust 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. prawo o adwokaturze - zawód adwokata polega na świadczeniu pomocy prawnej, a w szczególności na udzielaniu porad prawnych, sporządzaniu opinii prawnych, opracowywaniu projektów aktów prawnych oraz występowaniu przed sądami i urzędami. Jeżeli A. K. zwrócił się do M. S. o udzielenie takiej pomocy i zawarta została umowa zlecenia, to obowiązkiem pozwanego było podjęcie działań zmierzających do obrony dobrego imienia klienta. Postępowanie w sprawie XI K (...) z udziałem M. S., wykazało, że autorem donosów ( k – 22 i 23 akt XI K (...)) był powód.

Postępowanie to zakończyło się umorzeniem postepowania, ale tylko, dlatego, że biegły stwierdził zniesioną u powoda w chwili czynu zdolność rozpoznawania czynu i pokierowania swoim postępowaniem. Pomimo takiego zakończenia postępowania powód zdecydował się na złożenie własnego aktu oskarżenia, w którym zarzucił A. K., że wystąpienie z prywatnym aktem oskarżenia spowodowało zniesławienie A. O.. W ocenie Sądu powód dokonuje błędnej oceny faktów. Postępowanie w sprawie XI K (...) zakończone zostało na pierwszym terminie posiedzenia po zapoznaniu się przez Sąd z dowodami zgłoszonymi przez A.

O., które sam wskazał, jako materiał dowodowy – akta XI K (...). W tym postępowaniu udział pełnomocnika był minimalny i ograniczył się do wystąpienia i dokonani oceny prawnej zawnioskowanych przez A. O. dowodów. Zarzuty występowania na drogę sadową przez pełnomocnika, nawet gdyby były czynione przez pełnomocnika w oparciu o znikomy materiał dowodowy nie stanowią deliktu. Tylko w przypadku rażącego naruszenia określonej normy prawnej można by delikt rozważać. W tym konkretny sporze nie tylko nienaruszone zostały żadne przepisy, ale przeprowadzone postępowanie Sądowe w dwóch sprawach karnych potwierdziło zasadność postępowania A.

K. i jego pełnomocnika M. S.. Warto również zwrócić uwagę na treść zeznań powoda, który jak się wydaje ma świadomość, co stanowi źródło problemów – rodzinne rozliczenia majątkowe -, a zastrzeżenia ostatecznie ma do strony, którą reprezentował M. S.. Jeżeli przesłaną odpowiedzialności odszkodowawczej wynikającej z deliktów jest wina i bezprawność działania sprawcy, to postepowanie dowodowe wykazało, że po stronie pozwanej nie ma bezprawności działania i nie ma winy. W tej sytuacji roszczenia powoda oparte na czynie niedozwolonym a zmierzające do ochrony dóbr osobistych powoda nie zostały udowodnione.

Żądana kwota 3 000 000 zł niewątpliwie wynika z poczucia krzywdy powoda, ma wiec charakter roszczenia o naprawienie szkody niemajątkowej. Ochrona dla tego typu roszczeń wynika z art. 23 i 24 kc. Dobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach. Dobra osobiste nie zawierają katalogu zamkniętego, dlatego ewentualne naruszenie dobrego imienia powoda, na co wskazuje w uzasadnieniu żądania pozwu, podlega również takiej ochronie.

Reasumując, przyjmując, że postawa faktyczna i prawną żądania był przepisy art. 415 kc w zw. z art. 23 kc i art. 24 kc, w sposób niebudzący wątpliwości, na podstawie całokształtu materiału dowodowego należy wyciągnąć wniosek o braku podstaw do uwzględnienia żądania. Nie było również w ocenie Sądu jakichkolwiek powodów do kontynuowania postępowania z uwagi na oczywistość ustalonych faktów i ekonomikę procesową, dlatego powództwo Sąd oddalił w całości. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 102 kpc – w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami.

Powód jest osobą mająca problemy zdrowotne. Jego sytuacja finansowa uzasadniała zwolnienie go od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. W ocenie Sądu słuszny, co do zasady wniosek o obciążenie powoda kosztami zastępstwa procesowego, nie mógł zostać uwzględniony z uwagi na charakter sprawy i osobę powoda, co, do którego problemów zdrowotnych wypowiedział się biegły sądowy.