Legislator Case Law & Legislation
IV Ka 942/19 AI generated

IV Ka 942/19 · Sąd powszechny

Case Number IV Ka 942/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

K. oskarżony został o to, że w dniu 03 lutego 2019 roku w I., podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych przez funkcjonariuszy Komendy Powiatowej Policji w I. sierż. sztab. A. G., st. sierż. M. D. i sierż. sztab. M. S. znieważył w/wym. Funkcjonariuszy w ten sposób, że używał pod ich adresem słów wulgarnych, powszechnie uznanych za obelżywe oraz kierował wobec nich groźby bezprawne i pozbawienia życia, zwolnienia ze służby w celu zmuszenia ich do zaniechania prawnych czynności służbowych przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej sześciu miesięcy kary pozbawienia wolności tj. w warunkach powrotu do przestępstwa, będąc uprzednio karanym za przestępstwa podobne określone w art. 222 § 1 kk w zw. z art. 157 § 2 kk, art. 224 § 2 kk i art. 226 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności na mocy wyroku Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 23.11.2011 roku sygn. akt III K 269/11, którą odbył w okresie od 30.11.2010 roku do 02.12.2010 roku oraz od 09.09.2013 roku do 24.10.2013 roku oraz od 19.12.2014 roku do 30.06.2015 roku - to jest o przestępstwo określone w art. 224 § 2 kk i art. 226 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk Wyrokiem z dnia 27 maja 2019 roku Sąd Rejonowy w Inowrocławiu uznał oskarżonego P. K. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wyżej tj. występku z art. 224 § 2 kk w zb. z art. 226 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i za to na podstawie art. 224 § 2 kk w zw. z art. 11 § 3 kk wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności ; na podstawie art. 46 § 1 kk orzekł od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonych M.

Legislator headnote

AI generated

art. 224 § 2 k.k; IV Ka 942/19 · Sąd powszechny: S., M. D., A. G. tytułem zadośćuczynienia kwoty po 400 złotych dla każdego z pokrzywdzonych ; na podstawie art. 624 § 1 kpk zwolnił oskarżonego z ponoszenia kosztów sądowych, obciążając nimi Skarb Państwa. Apelację od powyższego wyroku wnieśli obrońca i oskarżony osobiście. Obrońca oskarżonego, na podstawie art. 425 § 2 i 444 kpk zaskarżył powyższy wyrok w części, tj. dotyczącej wymierzenia oskarżonemu w pkt 1 części rozstrzygającej wyroku kary 1 roku pozbawienia wolności oraz w pkt 2 zasądzenia na rzecz pokrzywdzonych zadośćuczynienia kwoty po 400,00zł.

Keywords

AI generated
violence against authorities risk of reoffending repentance police misconduct authorization for criminal prosecution sexual act with a prisoner

Cited Legislation

AI generated
art. 224 § 2 k.k
oskarżonego z art. 224 § 2 k.k.
AI generated
II K 43/24
Sygn. akt II K 43/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 listopada 2024 r. Sąd Rejonowy w Brzezinach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sylwia Wierzbowska-Zimoń Protokolant: sekr. sąd. Paulina Strzyżewska, sekr. sąd. Agnieszka Olczyk, staż. Zuzanna Jaskóła po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 22 maja 2024 r., 14 sierpnia 2024r., 15 października 2024 r., 26 listopada 2024 r. sprawy: S. S. (1) s. M., I. z domu D. ur. (...) w m. (...) oskarżonego o to, że: 1) W dniu 16 czerwca 2023r. w B. w województwie (...) znieważył funkcjonariuszy Policji st. sierż. M. S. (1) i sierż. J. E. (1) podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych w ten sposób, że używał wobec nich słów wulgarnych, tj. o czyn z art. 226 § 1 kk, 2) W dniu 16 czerwca 2023r. w B. w województwie (...) będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne, w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, naruszył nietykalność cielesną st. sierż. M. S. (1) w ten sposób, że złapał go za koszulę umundurowania i odepchnął, kopnął w lewą nogę, uderzył pięścią w klatkę piersiową oraz naruszył nietykalność cielesną sierż. J. E. (1) w ten sposób, że uderzył go w klatkę piersiową oraz naruszył nietykalność cielesną sierż. J. E. (1) w ten sposób, że uderzył go w klatkę piersiową i rękę, podczas i związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych, tj. o czyn z art. 222 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk, 3) W dniu 16 czerwca 2023r. w B. w województwie (...) kierował do st. sierż. M. S. (1) groźby karalne pozbawienia go zdrowia i życia, które to groźby wzbudziły w osobie, do której zostały skierowane i której dotyczy uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione, tj. o czyn z art. 190 § 1 kk 1. S. S. (1) uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu w p-kcie I a/o czynu wyczerpujących dyspozycje art. 226 § 1 kk, i za to na podstawie tego przepisu wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; 2. S. S. (1) uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu w p-kcie II a/o czynu wyczerpujących dyspozycje art. 222 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk i za to na podstawie art. 222 § 1 kk wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; 3. S. S. (1) uznaje za winnego w miejsce zarzucanego mu w p-kcie III a/o czynu tego, że w dniu 16 czerwca 2023r. w B. w województwie (...) będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne, w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności kierował do st. sierż. M. S. (1) groźby karalne pozbawienia go zdrowia i życia, które to groźby wzbudziły w osobie, do której zostały skierowane i której dotyczy uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione wyczerpujących dyspozycje art. 190 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk i za to na podstawie art. 190 § 1 kk wymierza mu karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności; 4. na podstawie art. 85 § 1 kk i art. 86 § 1 kk wymierza oskarżonemu karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 5. na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zalicza okres zatrzymania oskarżonego w dniu 22.01.2024 r. w godzinach od 12:15 do 14:50, przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równoważny jednemu dniowi kary pozbawienia wolności; 6. na podstawie art. 46 § 2 kk zasądza od oskarżonego na rzecz każdego z pokrzywdzonych: tj. M. S. (1) i J. E. (1) kwotę po 700 (siedemset) złotych tytułem nawiązki; 7. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.P. G. kwotę 1.176 (jeden tysiąc sto siedemdziesiąt sześć) złotych tytułem nieopłaconych kosztów obrony udzielonej oskarżonemu z urzędu oraz kwotę 270,48 (dwadzieścia siedemdziesiąt, 48/100) złotych tytułem podatku od towarów i usług (...); 8. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych, przejmując je na rachunek Skarbu Państwa. UZASADNIENIE UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 43/24 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. S. S. (1) 4) W dniu 16 czerwca 2023r. w B. w województwie (...) znieważył funkcjonariuszy Policji st. sierż. M. S. (1) i sierż. J. E. (1) podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych w ten sposób, że używał wobec nich słów wulgarnych, tj. o czyn z art. 226 § 1 kk, 5) W dniu 16 czerwca 2023r. w B. w województwie (...) będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne, w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, naruszył nietykalność cielesną st. sierż. M. S. (1) w ten sposób, że złapał go za koszulę umundurowania i odepchnął, kopnął w lewą nogę, uderzył pięścią w klatkę piersiową oraz naruszył nietykalność cielesną sierż. J. E. (1) w ten sposób, że uderzył go w klatkę piersiową oraz naruszył nietykalność cielesną sierż. J. E. (1) w ten sposób, że uderzył go w klatkę piersiową i rękę, podczas i związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych, tj. o czyn z art. 222 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk, 6) w dniu 16 czerwca 2023r. w B. w województwie (...) będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne, w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności kierował do st. sierż. M. S. (1) groźby karalne pozbawienia go zdrowia i życia, które to groźby wzbudziły w osobie, do której zostały skierowane i której dotyczy uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione czym wyczerpał dyspozycje art.190 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1. W dniu 16 czerwca 2023 r. st. sierż. M. S. (1) i sierż. J. E. (2) udali się na interwencję do mieszkania przy ul. (...) w B., gdzie załoga (...) potrzebowała pomocy przy agresywnym mężczyźnie, którym okazał się być S. S. (1). 2. Oskarżony leżał przy komórce, był bardzo pobudzony, miotał się i krzyczał. 3. Interweniujący funkcjonariusze nakazali mu się uspokoić, na te słowa S. S. zaczął ubliżać im słowami „Wy chuje, kurwy jebane”. Po czym oskarżony chwycił M. S. (1) za koszule i mocno odepchnął, co spowodowało utratę równowagi zaatakowanego. Z komórki przetransportowano go na podwórze, gdzie nadal był agresywny; kopnął M. S. w jego lewą nogę, uderzył w klatkę piersiową, a (...) uderzył w klatkę piersiową i w rękę, gdy ten chciał go uderzyć w klatkę piersiową, na skutek czego bolała go prawa dłoń. Zastosowana (...) w postaci siły fizycznej, o czym uprzednio przestrzegano napastnika, co nie przyniosło rezultatu: S. S. nadal był agresywny, uderzał pięścią M. S. (1) w klatkę piersiową. Zastosowano paralizator elektryczny, co spowodowało chwilowe uspokojenie się oskarżonego i umożliwiło założenie mu kajdanek na ręce z tyłu. Następnie został on przetransportowany do karetki, podczas czego wykrzykiwał pod adresem policjantów wulgaryzmy, będąc znowu pobudzonym. 4. Na prośbę ratowników medycznych st.sierż. M. S. jechał z zatrzymanym karetką. W czasie podróży oskarżony powiedział do funkcjonariusza, że zna go z widzenia i go znajdzie i zajebie, jak tylko wyjdzie za to co mu zrobił. Groźby te wzbudziły w pokrzywdzonym obawę ich spełnienia, bowiem policjant miał świadomość kryminalnej przeszłości sprawcy, znał go i oceniał, że jest zdolny do wszystkiego. 5. J. E. (2) uskarżał się ból prawej ręki i z powodu tego urazu dostał zwolnienie lekarskie 6. Oskarżony w czasie zajścia był pełni poczytalny i jest on osobą uzależnioną od narkotyków i alkoholu. 7. Oskarżony został zatrzymany w dniu 22 stycznia 2024 r. w godzinach od 12:15 do 21:15. 8. Oskarżony był dotychczas wielokrotnie karany, w tym za przestępstwo z art. 281 § 1 kk na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 8.10.2021 r. do 5.04.2023 r.. 1. - 3. zeznania świadków: a)M. S. b)J.E. c)K. B. d)M.P. e)dokumentacja f)opinia 4.zeznania M. S. 5.zeznania świadka J. E., dokumentacja 6.opinia 7.protokół 8.dane o karalności, wyrok i obliczenie kary 1. – 3. a)k.3.v. i k. 42v. w zw. z k. 126 b)k.7v. i k.50v. w zw. z k.177 c)k.25-26 w zw. z k.127 d)k.39 w zw. z k.127v.-128 e)k.14-15 f)k.31-32 4. k.3.v. i k. 42v. w zw. z k. 126 5.k.7v. w zw. z k., k.14-15 6.k.67-70 7.k.65 8.k.16-17, k.22 i k.23, k.116-118 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. S. S. (1) 1) W dniu 16 czerwca 2023r. w B. w województwie (...) znieważył funkcjonariuszy Policji st. sierż. M. S. (1) i sierż. J. E. (1) podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych w ten sposób, że używał wobec nich słów wulgarnych, tj. o czyn z art. 226 § 1 kk, 2)W dniu 16 czerwca 2023r. w B. w województwie (...) będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne, w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, naruszył nietykalność cielesną st. sierż. M. S. (1) w ten sposób, że złapał go za koszulę umundurowania i odepchnął, kopnął w lewą nogę, uderzył pięścią w klatkę piersiową oraz naruszył nietykalność cielesną sierż. J. E. (1) w ten sposób, że uderzył go w klatkę piersiową oraz naruszył nietykalność cielesną sierż. J. E. (1) w ten sposób, że uderzył go w klatkę piersiową i rękę, podczas i związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych, tj. o czyn z art. 222 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk, 3)w dniu 16 czerwca 2023r. w B. w województwie (...) będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne, w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności kierował do st. sierż. M. S. (1) groźby karalne pozbawienia go zdrowia i życia, które to groźby wzbudziły w osobie, do której zostały skierowane i której dotyczy uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione czym wyczerpał dyspozycje art.190 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Twierdzenia oskarżonego że nic nie pamięta w/w dowody Jw. Ocean dowodów Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.-8. Zeznania świadków:M. S., J.E., M.P., i K. B. dane o karalności, wyrok, obliczenia, opinia psychiatryczna, opinia sądowa, dokumentacja medyczna Zeznania powołanych świadków – w części ustaleń faktycznych, szczególnie pokrzywdzonych nie budzą żadnych wątpliwości, co wiarygodności ich relacji, która jest spójna, konkretna, szczegółowa. Pozostali świadkowie, tj. (...)i K. B. szczegółowo zrelacjonowali widziane przez siebie fragmenty zajścia i ich zeznania również są wiarygodne i w części sobie znanych faktów spójne z wersją pokrzywdzonych. Nie budziły również wątpliwości dokumenty i opinie co do swojej wiarygodności. Zaś opinia medyczna wskazuje, że doszło do naruszenia nietykalności cielesnej zaatakowanego funkcjonariusza. Nie budziły również wątpliwości dane o karalności i odpis wyroku, wskazujące, że S. S. (1) był wielokrotnie karany, w tym za przestępstwo podobne do czynu z zarzutu II i III. Opinia biegłych psychiatrów wskazuje, że oskarżony był w pełni poczytalny, jest ona pełna, kompletna, zrozumiała i jasna, podobnie jak opinia medyczna, na podstawie, której ustalono, że J. E. nie doznał urazu, o którym mowa w art. 156 i 157 kk. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.-3. wyjaśnienia, zeznania świadka S. R. i M. S. Wyjaśnienia oskarżonego nie mogą stanowić podstawy ustaleń faktycznych gdyż jego wersja jest wewnętrznie sprzeczna: z jednej stronie S. S. nie przyznaje się zarzucanych mu czynów, z drugiej zaś strony podkreśla, że nie pamięta zajścia. Prezentowana zatem wersja, nie potwierdzona żadnym z dowodów stanowi jedynie jego linię obrony. Oskarżony był w pełni poczytalny i zatem mógł pokierować swoim postępowaniem, wiedział co robi. Świadek R. miał niewielką wiedzę na temat zajścia. Natomiast świadek M. S. dzielił się własną, subiektywną opinią na temat postawy syna wobec policjantów, podkreślając jego nieświadomość własnego zachowania, co stoi w sprzeczności z oceną biegłych psychiatrów, która ma przymiot obiektywności oraz relacją pokrzywdzonych i ratowników. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1.,2. S. S. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Oskarżony z pełną świadomością i rozeznaniem, bowiem od samego początku wiedział, że ma do czynienia z funkcjonariuszami policji zachowywał się w stosunku do nich w sposób wulgarny, używał pod ich adresem słów, które powszechnie uznane są za obelżywe, a także stawiając opór wobec czynności służbowych i używając w tym celu siły fizycznej, okazując tym samym skrajne i nieusprawiedliwione żadnymi okolicznościami lekceważenie porządku prawnego oraz roli policji, której działań, nie akceptuje – naruszył ich nietykalność cielesną. S. S. (1) działał a zamiarze bezpośrednim znieważenia policjantów, jak również stosując przemoc fizyczną – kopanie i uderzanie, zaatakował policjantów, którzy próbowali go obezwładnić, a jednocześnie nic temu nie stało na przeszkodzie aby zachował się zgodnie z prawem, w tym nie okazywał wobec interweniujących agresji słownej, która przybrała nawet formę gróźb godzących z zdrowie, czy życiem M. S.. Już sama agresywna postawa napastnika wskazywała na realność wypowiadanych gróźb, a przy tym jak bogatą kryminalną przeszłość ma S. S. (1) w ocenie Sądu M. S. miał obiektywnie wszelkie powody obawiać się ich spełnienia przez w/w. Nadto S. S. (1) popełnił opisane w zarzucie 2 i 3 ponownie przestępstwo podobne bowiem z zastosowanie przemocy i groźby jej użycia (art. 115 § 3 kk) po upływie około 1 roku, po odbyciu kary 1 rok i 6 miesięcy pozbawienia wolności za czyn z art. 281 kk , co było podstawą do przyjęcia recydywy zwykłej przy przypisanych mu czynach z w/w zakresie. ☐ Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem --------------- -------------------------- Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej --------------------------------- ☐ Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ---------------------------------------- ☐ Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ------------------------------------------- ☐ Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia ---------------------------------------- KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności S. S. (1) 1.,2.,3.,4.,6. 1.,2.,3.,4.,6. Na niekorzyść Sąd poczytał uprzednią wielokrotną karalność sprawcy i działanie w warunkach recydywy – co do zarzutu II. I III. Sąd nie znalazł żadnych okoliczności łagodzących. Oskarżony jest bardzo młoda osobą, wielokrotnie karaną, która nie podejmuje żadnych racjonalnych prób refleksji/przemiany mogących spowodować poprawę jego zachowania, zmianę dotychczasowego trybu życia, przestrzegania norm społecznych i prawnych. Stopień społecznej szkodliwości czynu jest znaczny, przede wszystkim dlatego, że naruszone zostało wiele dóbr chronionych prawem: jak integralność cielesna, godność, czy prawo do życia bez poczucia zagrożenia, a nie w obawie o życie, czy zdrowie - swoje i najbliższych. Z uwagi na powyższe przy wymiarze kary łącznej zastosowano zasadę mieszaną w kierunku kumulacji. Z uwagi na naruszenie dóbr w/w orzeczono nawiązkę w kwocie po 700 złotych na rzecz pokrzywdzonych, których wiele dóbr chronionych prawem zostało naruszonych. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA Zawarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności ------------ ---------- --------- -------------------------- 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę -------------------------------------------------- Koszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 7.i 8. O kosztach należnych obrońcy z urzędu orzeczono na zasadzie § 2 pkt.3) w zw. z § 20 i w zw. z § 3 i § 4 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu z dnia 14 maja 2024 r. (Dz.U. z 2024 r. poz. 763) O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 624 § 1 kpk, bowiem S. S. jest bezrobotny, utrzymuje się z prac dorywczych, z których osiąga niewysokie dochody, nie ma żadnego majątku i sytuacja ta nie rokuje aby zapłacił jakąkolwiek należność wobec Skarbu Państwa albo, żeby udało się ją wyegzekwować. Orzeczenie obowiązku ich uiszczenia naraziłoby jedynie Skarb Państwa na dodatkowe wydatki, przy niedużej kwocie jaka jest należna. 8.1.Podpis
III K 582/14
Na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej, Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 9 kwietnia 2014 r.
XIV K 332/16
Na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej, sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 7 lutego 2016 r.
II K 209/19
Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV Ka 942/19

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 grudnia 2019 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący sędzia Sądu Okręgowego Mirosław Kędzierski Protokolant Ewelina Rajska przy udziale Dariusza Kuberskiego - prokuratora Prokuratury Okręgowej w Bydgoszczy po rozpoznaniu dnia 3 grudnia 2019 r. sprawy P. K. (K.) s. L. i G., ur. (...) I. oskarżonego z art. 224 § 2 k.k. i inne. na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego i obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 27 maja 2019 r. sygn. akt II K 116/19 1. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że wymierzoną oskarżonemu karę pozbawienia wolności obniża do 8 (ośmiu) miesięcy;

2. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałej części;

3. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze i jego wydatkami obciąża Skarb Państwa. IV Ka 942/19

UZASADNIENIE

P. K. oskarżony został o to, że w dniu 03 lutego 2019 roku w I., podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych przez funkcjonariuszy Komendy Powiatowej Policji w I. sierż. sztab. A. G., st. sierż. M. D. i sierż. sztab. M. S. znieważył w/wym. Funkcjonariuszy w ten sposób, że używał pod ich adresem słów wulgarnych, powszechnie uznanych za obelżywe oraz kierował wobec nich groźby bezprawne i pozbawienia życia, zwolnienia ze służby w celu zmuszenia ich do zaniechania prawnych czynności służbowych przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej sześciu miesięcy kary pozbawienia wolności tj. w warunkach powrotu do przestępstwa, będąc uprzednio karanym za przestępstwa podobne określone w art. 222 § 1 kk w zw. z art. 157 § 2 kk, art. 224 § 2 kk i art. 226 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności na mocy wyroku Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 23.11.2011 roku sygn. akt III K 269/11, którą odbył w okresie od 30.11.2010 roku do 02.12.2010 roku oraz od 09.09.2013 roku do 24.10.2013 roku oraz od 19.12.2014 roku do 30.06.2015 roku - to jest o przestępstwo określone w art. 224 § 2 kk i art. 226 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk Wyrokiem z dnia 27 maja 2019 roku Sąd Rejonowy w Inowrocławiu uznał oskarżonego P. K. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wyżej tj. występku z art. 224 § 2 kk w zb. z art. 226 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i za to na podstawie art. 224 § 2 kk w zw. z art. 11 § 3 kk wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności ; na podstawie art. 46 § 1 kk orzekł od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonych M.

S., M. D., A. G. tytułem zadośćuczynienia kwoty po 400 złotych dla każdego z pokrzywdzonych ; na podstawie art. 624 § 1 kpk zwolnił oskarżonego z ponoszenia kosztów sądowych, obciążając nimi Skarb Państwa. Apelację od powyższego wyroku wnieśli obrońca i oskarżony osobiście. Obrońca oskarżonego, na podstawie art. 425 § 2 i 444 kpk zaskarżył powyższy wyrok w części, tj. dotyczącej wymierzenia oskarżonemu w pkt 1 części rozstrzygającej wyroku kary 1 roku pozbawienia wolności oraz w pkt 2 zasądzenia na rzecz pokrzywdzonych zadośćuczynienia kwoty po 400,00zł.

Mając na względzie art. 427 § 2 i 438 pkt 4 kpk wyrokowi temu zarzucił rażącą niewspółmierność kary poprzez nieuwzględnienie w należytym stopniu okoliczności łagodzących,- tj. przyznania się do winy i wyjaśnienia okoliczności zdarzenia przez P. K., postawy oskarżonego po popełnieniu czynu oraz pozytywnej prognozy kryminologicznej, - w sytuacji gdy dla zrealizowania celów procesu wystarczające było wymierzenie kary pozbawienia wolności w niższym wymiarze lub o charakterze wolnościowym, tj. kary w zawieszeniu oraz orzeczenia obowiązku naprawienia szkody na rzecz każdego z pokrzywdzonych po 200,00 zł.

Ponadto na podstawie art. 427 § 2 i 438 pkt 1 kpk zarzucił naruszenie prawa materialnego, tj. art. 63 § 1 i 5 k.k. poprzez nie zaliczenie na poczet kary okresu tymczasowego aresztowania oskarżonego w sprawie tj. od 03 lutego 2019r. godzina 16:30 do 05 marca 2019r. godzina 16:30. Obrońca na podstawie art. 427 § 1 i 437 § 1 kpk wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonej części poprzez wymierzenie, oskarżonemu P. K. kary o charakterze wolnościowym, względnie orzeczenie kary pozbawienia wolności w niższym wymiarze, obowiązku naprawienia szkody na rzecz każdego z pokrzywdzonych w kwocie po 200,00 zł. oraz zwolnienie od kosztów sądowych w całości za II instancję Oskarżony w apelacji osobistej stwierdził, że „wyrok jest zbyt surowy, przyznawał się do winy, nie mataczył, w AŚ podjął terapię przeciwalkoholową by więcej nie dopuścić do sytuacji jak w niniejszej sprawie…dlatego według niego karą sprawiedliwą byłaby kara mieszana”, o jaką wniósł.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje :

Apelacje oskarżonego i jego obrońcy są zasadne w części w której kwestionują wymiar orzeczonej kary pozbawienia wolności i w tym zakresie podlegała uwzględnieniu. Nie są natomiast zasadne w części, w której domagały się orzeczenia kary mieszanej ( oskarżony) lub wolnościowej oraz kwestionujący wymiar orzeczonego zadośćuczynienia na rzecz pokrzywdzonych ( obrońca). Nie jest też zasadny zarzut obrońcy naruszenia prawa materialnego, o czym w dalszej części uzasadnienia. Na wstępie należy zauważyć, że Sąd Rejonowy w sposób prawidłowy rozważył wszystkie dowody i okoliczności ujawnione w toku rozprawy i na ich podstawie poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne oraz należycie wykazał winę oskarżonego.

Ocena materiału dowodowego dokonana przez sąd I instancji nie wykazuje błędów, nie wykracza poza ramy swobodnej oceny dowodów chronionej przepisem art.7 kpk. Rozważania dotyczące oceny dowodów odznaczają się szczegółowością i wnikliwością. Do przypisanego oskarżonemu czynu Sąd Rejonowy zastosował także właściwą kwalifikację prawną. Z kolei w części zaskarżonego wyroku dotyczącego rozstrzygnięcia o karze wymierzonej oskarżonemu sąd podzielił zarzut skarżących o rażącej niewspółmiernej surowości tego rozstrzygnięcia w zakresie wymiaru kary pozbawienia wolności.

Odnosząc się do tak postawionego zarzutu apelacji należy wskazać, że jako podstawę odwoławczą ustawodawca traktuje tylko taką niewspółmierność kary, która ma charakter rażący. Niewspółmierność musi zatem już przy wstępnym oglądzie rzucać się w oczy i nie nadawać się do zaakceptowania, nie może być więc to dysproporcja mała ale znaczna. Z sytuacją rażącej niewspółmierności mamy do czynienia w szczególności wówczas, gdy rozmiar represji w rozpoznawanej sprawie jest w sposób oczywisty nieproporcjonalny w stosunku do dolegliwości wymierzanych podobnym sprawcom w podobnych sprawach.

Powyższe stanowisko znajduje odzwierciedlenie w orzecznictwie Sądu Najwyższego, który w wyroku z 2 lutego 1995 roku wyraził pogląd, iż nie chodzi o każdą ewentualną różnicę w ocenach co do wymiaru kary, ale o różnicę ocen tak zasadniczej natury, iż karę dotychczas wymierzoną nazwać można byłoby – również w potocznym znaczeniu tego słowa – „rażąco” niewspółmierną w stopniu nie dającym się wręcz zaakceptować (KRN 198/94 OSNKW 1995, z.6, poz.18). Zatem rażąca niewspółmierność kary zachodzić może tylko wówczas, gdyby na podstawie ujawnionych okoliczności, które powinny mieć zasadniczy wpływ na wymiar kary można było przyjąć, iż zachodziłaby wyraźna różnica pomiędzy karą wymierzoną przez sąd pierwszej instancji, a karą jaką należałoby wymierzyć w instancji odwoławczej w następstwie prawidłowego zastosowania w sprawie dyrektyw wymiaru kary art.53 kk oraz zasad ukształtowanych przez orzecznictwo Sądu Najwyższego (wyrok Sądu Najwyższego z 14 listopada 1973r, III KR 254/73 OSNPG 1974, z.3-4, poz.51).

Kierując się powyższymi zasadami Sąd Okręgowy podziela zawarty w apelacji zarzut upatrujący w orzeczeniu wobec oskarżonego P. K. kary roku pozbawienia wolności rażącej niewspółmierności. Kara wymierzona przez Sąd Rejonowy w tej wysokości byłaby rażąco niewspółmiernie surowa do stopnia jego winy i stopnia społecznej szkodliwości jego czynu. Powyższe stanowisko sąd odwoławczy oparł przede wszystkim na uznaniu, iż wymierzając temu oskarżonemu karę Sąd Rejonowy w Bydgoszczy nienależycie uwzględnił fakt wyrażonej skruchy przez oskarżonego oraz przeproszenia pokrzywdzonych, także na piśmie.

Nie bez znaczenia jest też i to , że oskarżony od początku przyznawał się do winy. Dlatego też Sąd zmienił zaskarżony wyrok poprzez obniżenie orzeczonej kary pozbawienia wolności do 8 miesięcy, uznając ją za adekwatną do stopnia winy i społecznej szkodliwości jego czynu oraz że spełni ona wobec niego cele kary w zakresie wychowawczego oddziaływania. Z kolei żądania zawarte w apelacjach o orzeczenie kary wolnościowej kary budzi zasadnicze zastrzeżenia i nie mogło zostać uwzględnione. Zdaniem Sądu Okręgowego zachowanie oskarżonego na przestrzeni ostatnich lat nie wskazuje aby zrozumiał on naganność dotychczasowego postępowania oraz że stosowane wobec niego środki wychowawcze nie okazały się na tyle skuteczne, aby oskarżony uświadomił sobie skutki i konsekwencje związane z wejściem w konflikt z prawem.

Oskarżony w sumie był 15-krotnie karany, w tym kilkakrotnie na kary wolnościowe pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania oraz kary ograniczenia wolności. Tym samym należy uznać, iż poprzednio orzeczone kary wolnościowe okazały się niewystarczające dla osiągnięcia celów kary, nie wdrożyły go do przestrzegania porządku prawnego. W konsekwencji orzeczenie ponownie tego rodzaju kary nie spełniłoby dyrektyw wymiaru kary określonych w art. 53 kk. Niezmiernie istotnym jest i to, że w niniejszej sprawie oskarżony odpowiada w warunkach recydywy za czyny tego samego rodzaju.

Należy też zauważyć, że żądanemu przez obrońcę orzeczeniu kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania sprzeciwia się obecne brzmienie przepisu art. 69§ 1 kk. Tym samym w ocenie Sądu Okręgowego tylko wymierzenie kary bezwzględnej 8 miesięcy pozbawienia wolności będzie właściwą i zarazem wystarczającą karą dla osiągnięcia wobec tego oskarżonego wszystkich jej celów, a nade wszystko skłoni go do przemyśleń nad własnym postępowaniem i zmobilizuje go do poprawy zachowania w przyszłości. Jak wyżej wskazano, orzekając karę sąd uwzględnia też potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

Chodzi tu o wpływ jaki orzeczona kara powinna wywrzeć w kierunku ugruntowania w społeczeństwie prawidłowych ocen prawnych i stosownego do tych ocen postępowania, o potwierdzenie przekonania, że w walce z przestępczością zwycięża praworządność, a sprawcy są sprawiedliwie karani. Wpływ ten oznacza, iż kara powinna oddziaływać przede wszystkim na środowisko sprawcy, ale też na środowisko pokrzywdzonego, aby ugruntować świadomość, że ten kto w przestępczy sposób narusza dobra pozostające pod ochroną prawną zostanie sprawiedliwie ukarany.

Kara jest istotnym środkiem zwalczania przestępczości. Karą współmierną i dającą zarazem zadośćuczynienie społecznemu poczuciu sprawiedliwości jest kara, która uwzględnia wszystkie dyrektywy jej wymiaru zawarte w kodeksie. W realiach przedmiotowej sprawy należy uznać, iż tylko kara bezwzględna pozbawienia wolności może odnieść względem oskarżonego zamierzone skutki i zrealizować cel nadrzędny, to jest by go należycie wychować do życia w społeczeństwie. Reasumując powyższe rozważania stwierdzić należy, iż orzeczona wobec oskarżonego jakakolwiek kara o charakterze wolnościowym nie spełniłaby wszystkich zakładanych przez ustawodawcę celów i nie byłaby karą sprawiedliwą .

Z tego też względu Sąd Okręgowy uznał zarzut apelacji o rażącej niewspółmierności wymierzonej kary w tej części za nie trafny. Nie ma też jakichkolwiek podstaw do zmiany wyroku w części orzeczenia o obowiązku zadośćuczynienia na rzecz każdego z pokrzywdzonych w wysokości po 400 zł. Kwotę tą należy bowiem uznać za bardzo umiarkowaną, mającą oparcie w realiach sprawy i nie ma żadnych podstaw do jej dalszego obniżenia. Tym bardziej, że obrońca nie wskazał takich argumentów, które dawałyby asumpt do takiego rozstrzygnięcia sądu odwoławczego.

Nie ma też podstaw do zmiany wyroku i zaliczenia okresu tymczasowego aresztowania oskarżonego na poczet kary w niniejszej sprawie albowiem na k. 96 akt sprawy znajduje się zawiadomienie AŚ w B., iż w dniu 6 lutego 2019 roku okres ten ( od 3 lutego do 5 marca 2019 roku) wliczono oskarżonemu do wykonywania kary pozbawienia wolności w sprawie II K 202/18. O kosztach sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym orzeczono zgodnie z art.636 kpk w zw. z art.624§1 kpk, mając na uwadze aktualną sytuację rodzinną i majątkową oskarżonego oraz konieczność odbywania orzeczonej kary w warunkach więziennych.