Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
II Ka 206/19 AI generated

II Ka 206/19 · Sąd powszechny

Case Number II Ka 206/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

1/ T. M. został oskarżony o to, że: I. w dniu 22 października 2015 r. w Ł., w województwie (...) wbrew przepisom ustawy posiadał substancje psychotropowe w postaci 17 woreczków foliowych z zapięciem strunowym z zawartością amfetaminy o łącznej wadze brutto 15,285 grama oraz tabletkę koloru niebieskiego z zawartością amfetaminy i l-(3-chlorofenylo) piperazyny (mCPP) o wadze netto 0,212grama oraz trzy woreczki foliowe z zawartością amfetaminy o łącznej wadze netto 0,045grama, tj. o przestępstwo z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.

Legislator headnote

AI generated

art. 11 §2 k.k, art. 42 § 2 k.k, art. 43 § 1 k.k; II Ka 206/19 · Sąd powszechny: 20 gramów amfetaminy za kwotę 400 zł, w październiku 2015 r. daty bliżej nieustalonej nie później niż 22 października 2015 r. sprzedał T. M. 50 gramów amfetaminy za kwotę 1000 zł, którą to amfetaminę T. M. zażywał sam, jak również udzielał innym osobom, to jest popełnienia czynu z art. 56 ust. 3 w zb. z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. 2012.124 z późn. zm.) w zw. z art. 11 § 2kk i za ten czyn na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.

Keywords

AI generated
severe illicit drug trafficking drug addiction extensive criminal record aggravated drunk driving withdrawal of driving license other criminal offenses

Cited Legislation

AI generated
art. 11 §2 k.k
z art. 11 § 2kk Sąd Rejonowy w Garwolinie wyrokiem z dnia 24 października 2018 r., sygn.
art. 42 § 2 k.k
orzekł od oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 5.000 (pięciu tysięcy) złotych; na podstawie art. 42 § 2 k.k.
art. 43 § 1 k.k
178a § 1 kk wymierzył oskarżonemu karę 200 (dwustu) stawek dziennych po 20 (dwadzieścia) złotych każda z nich; na podstawie art. 43a § 2 k.k.

Cited Case Law

AI generated
IV KK 127/11
IV KK 127/11, LEX nr 897769; wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 23 stycznia 2015 r., sygn.
V KK 303/18
Sygn. akt V KK 303/18 POSTANOWIENIE Dnia 25 września 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 25 września 2018 r., w sprawie P. M. skazanego z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i in., kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego, od wyroku Sądu Okręgowego w S.z dnia 14 marca 2018 r., sygn. akt IV Ka […], utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w G.z dnia 20 listopada 2017 r., sygn. akt II K […], p o s t a n o w i ł:
AI generated
II K 149/20
Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.
II K 87/25
Sygn. akt II K. 87/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 lipca 2025 roku. Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Leszek Osiński Protokolant: stażysta H. N. w obecności oskarżyciela Prok. Rej. ------- po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2025 roku sprawy Ł. T. s. K. i J. z domu N. ur. (...) w (...) oskarżonego o to, że: I. W dniu 03 listopada 2024 roku w R., gm. S., pow. g. (...), woj. (...), będąc pod wpływem substancji psychotropowej w postaci a. w stężeniu 300.7 ng/ml, kierował w ruchu lądowym samochodem osobowym marki E. (...) o nr rej. (...), przy czym czynu tego dokonał będąc uprzednio prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego pod wpływem środka odurzającego wyrokiem Sądu Rejonowego w Golubiu-Dobrzyniu w sprawie o sygn. akt II K 78/21, tj. o przestępstwo z art. 178a § 4 k.k., II. W dniu 03 listopada 2024 roku w R., gm. S., pow. g. (...), woj. (...), działając wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii posiadał znaczną ilość substancji psychotropowej w postaci a. o łącznej wadze netto 24,51 grama, tj. o przestępstwo z art. 62 ust.2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, III. W bliżej nieustalonym dniu miesiąca listopada 2023 roku w R., gm. S., pow. g. (...), woj. (...), działając wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił V. X. substancję psychotropową w postaci a. w ilości 2 gram za kwotę 40 złotych, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, IV. w bliżej nieustalonym dniu miesiąca listopada 2023 roku w R., gm. S., pow. g. (...), woj. (...), działając wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił V. X. substancję psychotropową w postaci a. w ilości 3 gram za kwotę 60 złotych, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, V. w bliżej nieustalonym dniu miesiąca grudnia 2023 roku w R., gm. S., pow. g. (...), woj. (...), działając wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił V. X. substancję psychotropową w postaci a. w ilości 2 gram za kwotę 40 złotych, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, VI. w bliżej nieustalonym dniu miesiąca grudnia 2023 roku w R., gm. S., pow. g. (...), woj. (...), działając wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił V. X. substancję psychotropową w postaci a. w ilości 3 gram za kwotę 60 złotych, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, VII. w bliżej nieustalonym dniu miesiąca stycznia 2024 roku w R., gm. S., pow. g. (...), woj. (...), działając wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił V. X. substancję psychotropową w postaci a. w ilości 2 gram za kwotę 40 złotych, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, VIII. W bliżej nieustalonym dniu miesiąca stycznia 2024 roku w R., gm. S., pow. g. (...), woj. (...), działając wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił V. X. substancję psychotropową w postaci a. w ilości 3 gram za kwotę 60 złotych, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, IX. w bliżej nieustalonym dniu miesiąca lutego 2024 roku w R., gm. S., pow. g. (...), woj. (...), działając wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił V. X. substancję psychotropową w postaci a. w ilości 2 gram za kwotę 40 złotych, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, X. w bliżej nieustalonym dniu miesiąca lutego 2024 roku w R., gm. S., pow. g. (...), woj. (...), działając wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił V. X. substancję psychotropową w postaci a. w ilości 3 gram za kwotę 60 złotych, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, XI. w bliżej nieustalonym dniu miesiąca marca 2024 roku w R., gm. S., pow. g. (...), woj. (...), działając wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił V. X. substancję psychotropową w postaci a. w ilości 2 gram za kwotę 40 złotych, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, XII. w bliżej nieustalonym dniu miesiąca marca 2024 roku w R., gm. S., pow. g. (...), woj. (...), działając wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił V. X. substancję psychotropową w postaci a. w ilości 3 gram za kwotę 60 złotych, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, XIII. w bliżej nieustalonym dniu miesiąca kwietnia 2024 roku w R., gm. S., pow. g. (...), woj. (...), działając wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił V. X. substancję psychotropową w postaci a. w ilości 2 gram za kwotę 40 złotych, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, XIV. w bliżej nieustalonym dniu miesiąca kwietnia 2024 roku w R., gm. S., pow. g. (...), woj. (...), działając wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił V. X. substancję psychotropową w postaci a. w ilości 3 gram za kwotę 60 złotych, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, XV. w bliżej nieustalonym dniu miesiąca maja 2024 roku w R., gm. S., pow. g. (...), woj. (...), działając wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił V. X. substancję psychotropową w postaci a. w ilości 2 gram za kwotę 40 złotych, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, XVI. w bliżej nieustalonym dniu miesiąca maja 2024 roku w R., gm. S., pow. g. (...), woj. (...), działając wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił V. X. substancję psychotropową w postaci a. w ilości 3 gram za kwotę 60 złotych, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, XVII. w bliżej nieustalonym dniu miesiąca czerwca 2024 roku w R., gm. S., pow. g. (...), woj. (...), działając wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił V. X. substancję psychotropową w postaci a. w ilości 2 gram za kwotę 40 złotych, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, XVIII. w bliżej nieustalonym dniu miesiąca czerwca 2024 roku w R., gm. S., pow. g. (...), woj. (...), działając wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił V. X. substancję psychotropową w postaci a. w ilości 3 gram za kwotę 60 złotych, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, XIX. w bliżej nieustalonym dniu miesiąca lipca 2024 roku w R., gm. S., pow. g. (...), woj. (...), działając wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił V. X. substancję psychotropową w postaci a. w ilości 2 gram za kwotę 40 złotych, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, XX. w bliżej nieustalonym dniu miesiąca lipca 2024 roku w R., gm. S., pow. g. (...), woj. (...), działając wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił V. X. substancję psychotropową w postaci a. w ilości 3 gram za kwotę 60 złotych, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, XXI. w bliżej nieustalonym dniu miesiąca sierpnia 2024 roku w R., gm. S., pow. g. (...), woj. (...), działając wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił V. X. substancję psychotropową w postaci a. w ilości 2 gram za kwotę 40 złotych, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, XXII. w bliżej nieustalonym dniu miesiąca sierpnia 2024 roku w R., gm. S., pow. g. (...), woj. (...), działając wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił V. X. substancję psychotropową w postaci a. w ilości 3 gram za kwotę 60 złotych, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, XXIII. w bliżej nieustalonym dniu miesiąca września 2024 roku w R., gm. S., pow. g. (...), woj. (...), działając wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił V. X. substancję psychotropową w postaci a. w ilości 4 gram za kwotę 80 złotych, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, XXIV. w bliżej nieustalonym dniu miesiąca listopada 2023 roku w R., gm. S., pow. g. (...), woj. (...), działając wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił P. L. substancję psychotropową w postaci a. w ilości 2 gram za kwotę 40 złotych, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, XXV. w bliżej nieustalonym dniu miesiąca listopada 2023 roku w R., gm. S., pow. g. (...), woj. (...), działając wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił P. L. substancję psychotropową w postaci a. w ilości 3 gram za kwotę 60 złotych, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, XXVI. W bliżej nieustalonym dniu miesiąca grudnia 2023 roku w R., gm. S., pow. g. (...), woj. (...), działając wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągniecia korzyści majątkowej, udzielił P. L. substancję psychotropową w postaci a. w ilości 2 gram za kwotę 40 złotych, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii XXVII. W bliżej nieustalonym dniu miesiąca grudnia 2023 roku w R., gm. S., pow. g. (...), woj. (...), działając wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągniecia korzyści majątkowej, udzielił P. L. substancję psychotropową w postaci a. w ilości 3 gram za kwotę 60 złotych, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii XXVIII. W bliżej nieustalonym dniu miesiąca stycznia 2024 roku w R., gm. S., pow. g. (...), woj. (...), działając wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągniecia korzyści majątkowej, udzielił P. L. substancję psychotropową w postaci a. w ilości 2 gram za kwotę 40 złotych, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii XXIX. W bliżej nieustalonym dniu miesiąca stycznia 2024 roku w R., gm. S., pow. g. (...), woj. (...), działając wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągniecia korzyści majątkowej, udzielił P. L. substancję psychotropową w postaci a. w ilości 3 gram za kwotę 60 złotych, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii XXX. W bliżej nieustalonym dniu miesiąca lutego 2024 roku w R., gm. S., pow. g. (...), woj. (...), działając wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągniecia korzyści majątkowej, udzielił P. L. substancję psychotropową w postaci a. w ilości 2 gram za kwotę 40 złotych, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii XXXI. W bliżej nieustalonym dniu miesiąca lutego 2024 roku w R., gm. S., pow. g. (...), woj. (...), działając wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągniecia korzyści majątkowej, udzielił P. L. substancję psychotropową w postaci a. w ilości 3 gram za kwotę 60 złotych, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii XXXII. W bliżej nieustalonym dniu miesiąca marca 2024 roku w R., gm. S., pow. g. (...), woj. (...), działając wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągniecia korzyści majątkowej, udzielił P. L. substancję psychotropową w postaci a. w ilości 2 gram za kwotę 40 złotych, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii XXXIII. W bliżej nieustalonym dniu miesiąca marca 2024 roku w R., gm. S., pow. g. (...), woj. (...), działając wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągniecia korzyści majątkowej, udzielił P. L. substancję psychotropową w postaci a. w ilości 3 gram za kwotę 60 złotych, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii XXXIV. W bliżej nieustalonym dniu miesiąca kwietnia 2024 roku w R., gm. S., pow. g. (...), woj. (...), działając wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągniecia korzyści majątkowej, udzielił P. L. substancję psychotropową w postaci a. w ilości 2 gram za kwotę 40 złotych, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii XXXV. W bliżej nieustalonym dniu miesiąca kwietnia 2024 roku w R., gm. S., pow. g. (...), woj. (...), działając wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągniecia korzyści majątkowej, udzielił P. L. substancję psychotropową w postaci a. w ilości 3 gram za kwotę 60 złotych, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii XXXVI. W bliżej nieustalonym dniu miesiąca maja 2024 roku w R., gm. S., pow. g. (...), woj. (...), działając wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągniecia korzyści majątkowej, udzielił P. L. substancję psychotropową w postaci a. w ilości 2 gram za kwotę 40 złotych, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii XXXVII. W bliżej nieustalonym dniu miesiąca maja 2024 roku w R., gm. S., pow. g. (...), woj. (...), działając wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągniecia korzyści majątkowej, udzielił P. L. substancję psychotropową w postaci a. w ilości 3 gram za kwotę 60 złotych, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii XXXVIII. W bliżej nieustalonym dniu miesiąca czerwca 2024 roku w R., gm. S., pow. g. (...), woj. (...), działając wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągniecia korzyści majątkowej, udzielił P. L. substancję psychotropową w postaci a. w ilości 2 gram za kwotę 40 złotych, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii XXXIX. W bliżej nieustalonym dniu miesiąca czerwca 2024 roku w R., gm. S., pow. g. (...), woj. (...), działając wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągniecia korzyści majątkowej, udzielił P. L. substancję psychotropową w postaci a. w ilości 3 gram za kwotę 60 złotych, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii XL. W bliżej nieustalonym dniu miesiąca lipca 2024 roku w R., gm. S., pow. g. (...), woj. (...), działając wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągniecia korzyści majątkowej, udzielił P. L. substancję psychotropową w postaci a. w ilości 2 gram za kwotę 40 złotych, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii XLI. W bliżej nieustalonym dniu miesiąca lipca 2024 roku w R., gm. S., pow. g. (...), woj. (...), działając wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągniecia korzyści majątkowej, udzielił P. L. substancję psychotropową w postaci a. w ilości 3 gram za kwotę 60 złotych, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii XLII. W bliżej nieustalonym dniu miesiąca sierpnia 2024 roku w R., gm. S., pow. g. (...), woj. (...), działając wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągniecia korzyści majątkowej, udzielił P. L. substancję psychotropową w postaci a. w ilości 2 gram za kwotę 40 złotych, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii XLIII. W bliżej nieustalonym dniu miesiąca sierpnia 2024 roku w R., gm. S., pow. g. (...), woj. (...), działając wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągniecia korzyści majątkowej, udzielił P. L. substancję psychotropową w postaci a. w ilości 3 gram za kwotę 60 złotych, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii XLIV. W bliżej nieustalonym dniu miesiąca września 2024 roku w R., gm. S., pow. g. (...), woj. (...), działając wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągniecia korzyści majątkowej, udzielił P. L. substancję psychotropową w postaci a. w ilości 2 gram za kwotę 40 złotych, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii XLV. W bliżej nieustalonym dniu miesiąca września 2024 roku w R., gm. S., pow. g. (...), woj. (...), działając wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągniecia korzyści majątkowej, udzielił P. L. substancję psychotropową w postaci a. w ilości 3 gram za kwotę 60 złotych, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii XLVI. W bliżej nieustalonym dniu miesiąca października 2024 roku w R., gm. S., pow. (...), woj. (...), działając wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągniecia korzyści majątkowej, udzielił P. L. substancję psychotropową w postaci a. w ilości 2 gram za kwotę 40 złotych, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii XLVII. W bliżej nieustalonym dniu miesiąca października 2024 roku w R., gm. S., pow. (...), woj. (...), działając wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w celu osiągniecia korzyści majątkowej, udzielił P. L. substancję psychotropową w postaci a. w ilości 3 gram za kwotę 60 złotych, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (...): I. uznaje oskarżonego Ł. T. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie I wniosku prokuratora o wydanie wyroku skazującego w trybie art. 335 §1 kk tj. przestępstwa z art. 178a § 4 kk i za to na mocy art. 178a § 4 kk wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; II. na mocy art. 42 § 3 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio; III. na mocy art. 43a § 3 kk orzeka od oskarżonego świadczenie pieniężne w wysokości 10.000 zł (dziesięciu tysięcy złotych) na rzecz Funduszu Pomocy (...) oraz Pomocy (...) (nr konta (...)); IV. uznaje oskarżonego Ł. T. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie II wniosku prokuratora o wydanie wyroku skazującego w trybie art. 335 §1 kk tj. przestępstwa z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii i za to na mocy art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; V. na mocy art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii oraz art. 44 §2 kk orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych w postaci substancji psychotropowej o wadze 2,19 grama oraz substancji psychotropowej o wadze 22,25 grama przechowywanych w A. Składnicy Środków Odurzających i Substancji Psychotropowych Komendy Wojewódzkiej Policji w W., a ponadto woreczków foliowych i woreczków strunowych oraz saszetki koloru czarnego przechowywyanych w aktach sprawy karta 79; VI. na mocy art. 70 ust. 4a ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii orzeka od oskarżonego świadczenie pieniężne w wysokości 1.000 zł (jeden tysiąc złotych) na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy (...) (nr konta (...)); VII. uznaje oskarżonego Ł. T. za winnego popełnienia czynów opisanych w punktach od III do XLVII wniosku prokuratora tj. występków z art. 59 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i przyjmując, iż zostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw po myśli art. 91 §1 kk, na mocy art. 59 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii wymierza mu karę 1 ( jednego ) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności VIII. na mocy art. 70 ust. 4a ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii orzeka od oskarżonego świadczenie pieniężne w wysokości 1.000 zł (tysiąc złotych) na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy (...) (nr (...)); IX. na mocy art. 45 § 1 kk orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa korzyści majątkowych w wysokości 2.280 (dwa tysiące dwieście osiemdziesiąt) zł uzyskanych z popełnionych przestępstw; X. na mocy art. 91 §2 kk w zw. z art. 86 §1 kk w miejsce jednostkowych kar pozbawienia wolności wymierza oskarżonemu karę łączną 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; XI. Na mocy art. 63 §1 kk, na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres zatrzymania zatrzymania od dnia 3 listopada 2024 roku godz. 00:20 do dnia 4 listopada 2024 roku godz. 15:35. XII. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem opłaty sądowej i obciąża go wydatkami poniesionymi w sprawie, w kwocie 1.055,61 zł (tysiąc pięćdziesiąt pięć złotych sześćdziesiąt jeden groszy). UZASADNIENIE UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 87/25 X. wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. Ł. T. 1. Czyn przypisany - art. 178a § 4 kk (pkt I wniosku z art. 335 § 1 kpk); 2. Czyn przypisany - art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (pkt II wniosku z art. 335 § 1 kpk); 3. Czyny przypisane - art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (pkt III-XLVII wniosku z art. 335 § 1 kpk). Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1. Prowadzenie przez Ł. T. pojazdu mechanicznego pod wpływem a. w dniu 3 listopada 2024 roku w R. protokół badania śliny k. 10 protokół pobrania krwi wraz z opinią z badań toksykologicznych k. 134-138 2. Posiadanie przez Ł. T. znacznej ilości a. o wadze 24,51 grama protokół przeszukania pojazdu k. 5-7 protokoły przeważenia zabezpieczonej substancji oraz użycia testera narkotykowego k. 13-18 wyjaśnienia oskarżonego Ł. T. k. 30-31 k. 6 3. Odpłatne udzielanie a. ustalonym osobom wyjaśnienia oskarżonego Ł. T. k. 30-31 k. 154 k. 258-259 zeznania świadka V. X. k. 120 wydruk wiadomości tekstowych k. 169-238 k. 263-28 zeznania świadka P. L. k. 241v.-242 4. Uprzednia karalność Ł. T. karta karna k. 248-249 odpisy wyroków k. 115-117 1.1.2. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 1.OCena DOWOdów 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 protokół badania śliny W związku z zatrzymaniem Ł. T. do kontroli drogowej, przeprowadzono badanie śliny na obecność narkotyków. Wynik wskazywał na zawartość a. w organizmie kierowcy Ł. T.. Podczas badania Ł. T. przyznał, iż przyjmował środki działające podobnie do alkoholu. Wiadomość tę zawarto w protokole badania śliny (k. 10). Dowodowi temu sąd dał wiarę. Oskarżony sam przyznał, iż przed jazdą samochodem zażył narkotyki. Wskazanie testera badającego ślinę zostało następnie potwierdzone w toku badania krwi oskarżonego. Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania omawianego dowodu. protokół pobrania krwi wraz z opinią z badań toksykologicznych O tym, iż oskarżony Ł. T. znajdował się podczas prowadzenia pojazdu mechanicznego w stanie pod wpływem substancji psychotropowej w postaci a. o stężeniu 300,7 ng/ml przekonują wyniki opinii toksykologicznej krwi pobranej od oskarżonego po jego zatrzymaniu. Sposób pobrania krwi, utrwalony w protokole, metodologia badań i omówienie ich wyników, nie budzą żadnych wątpliwości. Nie były kwestionowane przez strony w trakcie toczącego się postępowania. W opinii bez cienia wątpliwości wskazano, iż stężenie a. odpowiadało stanowi pod wpływem środka odurzającego w rozumieniu art. 178a kk. Uzasadnienie tego wniosku powołuje się na wiarygodne i niekwestionowane w literaturze źródła naukowe. Również i w tym wypadku sąd nie znalazł żadnych podstaw do zakwestionowania omawianego dowodu. Opinia została sporządzona przez podmiot fachowy, mający wieloletnie doświadczenie w opiniowaniu toksykologicznym. 1.1.1 protokół przeszukania pojazdu W sprawie nie budziło wątpliwości, iż podczas przeszukania pojazdu, którym kierował Ł. T. ujawniono a. o wadze 24,51 grama. Oskarżony nie kwestionował tego faktu, przyznając się do posiadania zabezpieczonego narkotyku. Dowód ten należało zatem uznać za wiarygodne źródło ustaleń faktycznych w sprawie. protokoły przeważenia zabezpieczonej substancji oraz użycia testera narkotykowego Po ujawnieniu substancji w pojeździe prowadzonym przez oskarżonego, dokonano jej przeważenia oraz użycia testera narkotykowego. To stało się podstawą do ustalenia ilości (wagi) substancji oraz jej charakteru (wynik testu - amfetamina). Oskarżony nie kwestionował tych ustaleń, przyznając się do posiadania narkotyków. Ustalenia te nie budzą żadnych wątpliwości. Korelują z wynikami badań krwi oskarżonego, który przyznał, iż przed jazdą pojazdem mechanicznym zażył część posiadanej substancji. Wynik badania krwi wykazał, iż była to amfetamina. Zbieżność ta tworzy całościowy obraz zdarzeń w przedmiotowej sprawie. wyjaśnienia oskarżonego Ł. T. Jak już sygnalizowano, oskarżony przyznał się do posiadania narkotyków oraz ich zażycia przed jazdą samochodem (protokół badania śliny podczas kontroli drogowej - k. 10). W swych wyjaśnieniach wskazał na sposób zakupu narkotyków, ich zażycie oraz odpłatne udzielanie osobom trzecim. Wyjaśnienia te należało uznać za wiarygodne. Korelują bowiem z pozostałym, omówionym powyżej materiałem dowodowym. Fakt posiadania a. przez oskarżonego nie budzi wątpliwości. 1.1.1 wyjaśnienia oskarżonego Ł. T. W swych wyjaśnieniach oskarżony wskazał, iż sprzedawał ustalonym osobom a.. Wyjaśnienia te sąd uznał za wiarygodne. Znajdują one potwierdzenie w zeznaniach świadków P. L. oraz V. X.. Osoby te wskazały, iż kupowały od oskarżonego a. na własny użytek. Podały przy tym czasokres tego procederu, ilość kupowanej jednorazowo substancji oraz jej cenę. Tak uzyskany materiał dowodowy daje całościowy obraz zdarzeń, uzupełniony dodatkowo przez zgromadzoną korespondencję w postaci wiadomości tekstowych zabezpieczonych w telefonie oskarżonego. zeznania świadka P. L. Świadek przyznał, iż kupował od oskarżonego a. na własny użytek. Był konsumentem narkotyku. Jego zeznania korelują z wyjaśnieniami oskarżonego. Są wiarygodne, brak podstaw do ich zakwestionowania. Warto przy tym podkreślić, iż świadek nie miał żadnych powodów, aby bezpodstawnie obciążać oskarżonego. Został zresztą wymieniony jako osoba kupująca a. przez samego oskarżonego w trakcie jego wyjaśnień (k. 31). wydruk wiadomości tekstowych Analiza wiadomości pochodzących z telefonu oskarżonego zawiera treści jednoznacznie wskazujące na udział w procederze handlu narkotykami. Oskarżony nie kwestionował, iż prowadził taką korespondencję. Sąd uznał omawiany dowód za wiarygodny. Koreluje on z pozostałym materiałem dowodowym w sprawie. zeznania świadka V. X. Uwagi dotyczące zeznań świadka P. L. pozostają aktualne także przy ocenie zeznań świadka V. X.. Świadek przyznał, iż kupował a. od Ł. T.. Wskazał przy tym na częstotliwość i ilość dokonywanych zakupów oraz cenę zakupu. Również i w tym przypadku świadek został wskazany przez samego oskarżonego jako osoba dokonująca zakupów (k. 31). Sąd uznał w związku z tym zeznania świadka za w pełni wiarygodne. 1.1.1 karta karna Oskarżony był uprzednio karany za czyny z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, prowadzenie pojazdu mechanicznego pod wpływem a. oraz za prowadzenie pojazdu mechanicznego wbrew zakazowi orzeczonemu przez sąd. Ustalono to na podstawie informacji uzyskanej z Krajowego Rejestru Karnego ((...)). Fakt uprzedniego skazania nie stanowił przedmiotu sporu w sprawie. Informację przekazaną przez (...) sąd uznał za wiarygodną. odpisy wyroków Potwierdzeniem informacji zawartej w zasobach (...) są odpisy wyroków skazujących, które zapadły wobec Ł. T.. Brak jakichkolwiek podstaw, aby je kwestionować. Dowodzą one, iż oskarżony był uprzednio karany za czyny wskazane powyżej. 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.2.1 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I Ł. T. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Mając na uwadze przedstawiony powyżej materiał dowodowy, sąd uznał oskarżonego Ł. T. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie I wniosku, tj. występku z art. 178a § 4 kk. W przedmiotowej sprawie nie budziło wątpliwości, iż w dniu zdarzenia oskarżony prowadził pojazd mechaniczny będąc pod wpływem substancji psychotropowej w postaci a. o stężeniu 300,7 ng/ml. Opinia toksykologiczna sporządzona w toku postępowania przygotowawczego nie pozostawia w tym zakresie żadnych wątpliwości. Wnioski biegłego wskazują także na poziom stężenia a. we krwi oskarżonego, który należy odczytywać jako "stan pod wpływem środka odurzającego" w rozumieniu art. 178a kk (k. 138). Dodać trzeba, iż było to stężenie znaczne. Biegły wskazał wszak, iż stan równy lub powyżej 50 ng/ml należy kwalifikować jako stan wypełniający wspomniane znamię zawarte w art. 178a kk. Oskarżony przyznał, iż dobrowolnie zażył a., wprowadzając się we wskazany stan. Następnie, mając świadomość swego stanu, prowadził pojazd mechaniczny. Uczynił to będąc uprzednio prawomocnie skazany za czyn z art. 178a § 1 kk. Wyrokiem tutejszego sądu w sprawie II K 78/21 sąd skazał oskarżonego za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie pod wpływem a. (k. 117). Oskarżony działał zatem w warunkach powrotności do przestępstwa opisanej w art. 178a § 4 kk. Skazanie w sprawie II K 78/21 nie uległo bowiem zatarciu w momencie orzekania w przedmiotowej sprawie. ☒3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem IV Ł. T. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej W punkcie IV wyroku oskarżony został uznany za winnego popełnienia czynu z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, tj. posiadania znacznej ilości narkotyków w postaci a. o łącznej wadze 24,51 grama. Oskarżony przyznał się do posiadania ujawnionego narkotyku. Wątpliwości nie budzi także kwalifikacja prawna czynu zaproponowana przez oskarżyciela publicznego. Dostępne publikacje naukowe wskazują, iż osoba uzależniona zażywa dziennie 5-15 mg a.. Dawka śmiertelna dla osoby dorosłej wynosi 1 gram ( por. np. G. Michalska-Krzanowska, R. G., K. N., G. A., P. W., (...). (...), Ostre zatrucie amfetaminą, czytelniamedyczna.pl.). Stąd też prosty wniosek, iż posiadana przez oskarżonego ilość a. była wystarczająca do jednorazowego odurzenia co najmniej kilkudziesięciu osób, co stanowi według dominującego obecnie poglądu o konieczności przyjęcia kwalifikacji z art. 62 ust. 2 ustawy, przewidującego posiadanie znacznej ilości substancji psychotropowej ( por. np. wyrok SA w Krakowie z 24.09.2019 r., II Aka 83/19, Legalis/elektr., J. Karnat, B.Gadecki (red.) Przepisy karne ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (art. 53-74), s. 171, Warszawa 2024). ☒3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem VII Ł. T. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej W punkcie VII wyroku uznano oskarżonego za winnego popełnienia czynów opisanych w punktach III-XLVII wniosku prokuratora, tj. występków z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Ocena wskazanych czynów została przeprowadzona w perspektywie art. 91 § 1 kk - sąd przyjął, iż czyny popełniono w warunkach tzw. ciągu przestępstw. Również i w tym wypadku kwalifikacja prawna czynów nie budziła wątpliwości. Oskarżony przyznał, iż w okresie objętym zarzutami trudnił się handlem narkotykami w celach zarobkowych. Oskarżony sam wszak wskazał, iż w ten sposób "chciał dorobić" (k. 258). Opisał przy tym dokładnie swój proceder, podając okres jego trwania, ilość sprzedanej a. oraz jej cenę i osoby dokonujące zakupu. Jego zachowanie wyczerpało zatem każdorazowo znamiona występku z 59 ust. 1 powołanej ustawy. ☐3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności Ł. T. I I Uznając oskarżonego za winnego popełnienia czynu z art. 178a § 4 kk, sąd na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Podkreślić należy, iż oskarżony wymiar kary i środków karnych uzgodnił uprzednio z oskarżycielem publicznym, co stało się podstawą do wystąpienia z wnioskiem o skazanie w trybie art. 335 § 1 kpk. Sąd wniosek ów uwzględnił. Oskarżony przed jego uwzględnieniem pouczył oskarżonego o treści art. 447 § 5 kpk, co nalazło odzwierciedlenie w protokole posiedzenia (k. 313). W ocenie sądu orzeczona kara - tak co do rodzaju, jak i wymiaru - trafnie oddaje stopień winy i społecznej szkodliwości czynu. Podkreślić przy tym trzeba, iż Ł. T. był już uprzednio karany za prowadzenie pojazdu mechanicznego pod wpływem a. (art. 178a § 1 kk). Ze skazania tego nie wyciągnął właściwych wniosków, ponownie popełniając przestępstwo. Zastosowana wówczas kara o charakterze wolnościowym nie odniosła skutku wychowawczego i indywidualnoprewencyjnego. Mając na uwadze uprzednią karalność oraz wysokie stężenie a. we krwi oskarżonego, wymiar orzeczonej kary nie razi swą surowością. Na jej wymiar miało bowiem wpływ przyznanie się oskarżonego do popełnienia zarzucanego czynu przez oskarżonego oraz złożenie wiarygodnych wyjaśnień. Ł. T. II I Mając na uwadze fakt skazania z art. 178a § 4 kk, sąd był obowiązany rozstrzygnąć w przedmiocie środka karnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych - w myśl art. 42 § 3 kk. Sąd miał przy tym na uwadze treść wyroku Trybunału Konstytucyjnego w sprawie SK 22/21, dotyczącego zgodności art. 42 § 3 kk z Konstytucją. Zważyć należy, iż w stosunkowo krótkim czasie oskarżony prowadził pojazd mechaniczny pod wpływem a.. Jego zachowanie jednoznacznie wskazuje na brak poszanowania porządku prawnego oraz zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Oskarżony stwarza w związku z tym realne zagrożenie dla życia o zdrowia swojego oraz innych uczestników ruchu drogowego. W przeszłości łamał zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych, co było przedmiotem postępowania i skazania za czyn z art. 244 kk (II K 109/22 SR w Golubiu-(...)). Zasadnym jest zatem, aby trwałe wyeliminować go z grona uczestników ruchu drogowego prowadzących pojazdy mechaniczne. Stąd też orzeczenie wskazanego środka karnego dożywotnio. Ł. T. III I Obligatoryjnym elementem wyroku skazującego za czyn z art. 178a § 4 kk jest orzeczenie o świadczeniu pieniężnym. Kwota 10.000 złotych jest w tym wypadku kwotą najniższą możliwą do orzeczenia. Tak też się stało z uwagi na możliwości płatnicze oskarżonego. Ł. T. IV IV Skazując oskarżonego Ł. T. za czyn z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, sąd wymierzył mu karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności. Czyn z art. 62 ust. 2 powołanej ustawy zagrożony jest karą pozbawienia wolności od roku do 10 lat. Mając na uwadze wskazane ustawowe zagrożenie, orzeczona kara nie może być uznana za rażąco surową. Oscyluje wszak w granicach dolnego ustawowego zagrożenia. Sąd zważył przy tym, iż oskarżony był już uprzednio karany za posiadanie narkotyków. Zdawał sobie wobec tego sprawę, iż kolejne skazanie będzie musiało fakt ten uwzględniać w wymiarze kary. Ł. T. V IV Na mocy art. 70 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz art. 44 § 2 kk orzeczono o przepadku na rzecz Skarbu Państwa zabezpieczonej substancji psychotropowej oraz przedmiotów służących do popełnienia przestępstwa. Ł. T. VI IV Na mocy art. 70 ust. 4a ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii orzeczono od oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 1000 złotych. Orzeczenie w tym zakresie miało charakter obligatoryjny. Sąd nie mógł od niego odstąpić w związku ze skazaniem za czyn z art. 62 ust. 2 ustawy. Wymiar świadczenia pieniężnego został określony w najniższej możliwej kwocie. Ł. T. VII VII Skazując oskarżonego za czyny z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, sąd po myśli art. 91 § 1 kk na podstawie art. 59 ust. 1 powołanej ustawy wymierzył mu karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd wziął w związku z tym pod uwagę stały charakter procederu oskarżonego, tj. wielokrotną sprzedaż a. ustalonym osobom. Na wymiar kary wpłynęła także uprzednia karalność za przestępstwo narkotykowe. Czyn z art. 59 ust. 1 ustawy zagrożony jest karą pozbawienia wolności od roku do 10 lat. Wymiar kary w przedmiotowej sprawie nie razi zatem surowością. Uwzględnia fakt przyznania się oskarżonego do popełnienia zarzucanych mu czynów. Ł. T. VIII VII Na mocy art. 70 ust. 4a ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii orzeczono od oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 1000 złotych. Orzeczenie w tym zakresie miało charakter obligatoryjny. Sąd nie mógł od niego odstąpić w związku ze skazaniem za czyny z art. 59 ust. 1 ustawy. Wymiar świadczenia pieniężnego został określony w najniższej możliwej kwocie. Ł. T. IX VII W sprawie ustalono, iż oskarżony sprzedawał narkotyki w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Ustalono przy tym wymiar owej korzyści. Skoro tak, to na podstawie art. 45 § 1 kk należało orzec o przepadku na rzecz Skarbu Państwa osiągniętej korzyści majątkowej w kwocie 2.280 złotych. Ł. T. X I, IV, VII na mocy art. 91 § 2 kk w zw. z art. 86 § 1 kk w miejsce jednostkowych kar pozbawienia wolności orzeczonych za jednostkowe przestępstwa wymierzono oskarżonemu karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Kara łączna trafnie oddaje zawartość kryminalną przypisanych czynów. Jest karą wyważoną i sprawiedliwą. Uwzględnia stopień winy i społecznej szkodliwości czynów popełnionych przez oskarżonego. Przypomnieć przy tym trzeba, iż uwzględnia z jednej strony fakt uprzedniej karalności oskarżonego, a z drugiej - jego postawę w trakcie niniejszego postępowania. Kara łączna ma charakter bezwzględny. Inaczej jednak być nie może z uwagi na fakt, iż kary wolnościowe orzekane dotąd wobec oskarżonego okazały się nieskuteczne. Oskarżony kontynuował swój przestępczy proceder. Okoliczności te świadczą o jego głębokiej demoralizacji i lekceważeniu zasad porządku prawnego. W tym stanie rzeczy jedyną karą, która może odnieść skutek z zakresu prewencji indywidualnej jest kara pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania na okres próby. Orzeczenie kary łagodniejszego rodzaju lub kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby byłoby niczym nieuzasadnioną gratyfikacją, godząc w elementarne poczucie sprawiedliwości. Wymiar kary łącznej nie razi jeśli zważy się na wagę i zagrożenie ustawowe czynów jednostkowych. Oscyluje wokół dolnej granicy ustawowego zagrożenia. Uwzględnia przy tym okoliczność odciążającą jaką było przyznanie się oskarżonego do popełnienia zarzucanych mu czynów. Ł. T. XI X Na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej łącznej kary pozbawienia wolności zaliczono oskarżonemu okres zatrzymania w sprawie. 1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1.inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności XII O kosztach procesu orzeczono po myśli art. 627 kpk, zasądzając od oskarżonego kwotę 300 złotych tytułem opłaty i obciążając go wydatkami w sprawie w kwocie 1.055,61 złotych. Orzeczenie w tym zakresie uwzględnia wynik procesu, w którym sprawstwo i wina oskarżonego zostały dowiedzione. Winien on zatem ponieść koszty procesu. Jednocześnie ustalono, iż oskarżony jest osobą młodą, zdolną do pracy zarobkowej. Zapłata kosztów procesu nie narazi go zatem na istotny uszczerbek w utrzymaniu. 1.Podpis
VIII K 1090/24
W dniu 20 czerwca 2024 r. w T. przy ul. (...) posiadał przy sobie wbrew przepisom ustawy substancję psychotropową w postaci amfetaminy o wadze 7,80 grama brutto W dniu 20 czerwca 2024 r. w T. przy ul. (...) na drodze publicznej kierował pojazdem mechanicznym marki R. o nr rej. (...) czym nie zastosował się do wyroku Sądu Rejonowego w (...) z dnia (...) r. sygn. akt (...), dotyczącego dożywotniego kierowania pojazdami mechanicznymi
III KK 104/23
Wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa- Nowej Huty w Krakowie z dnia 23 listopada 2020 r., sygn.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Ka 206/19

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 listopada 2019 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Grażyna Jaszczuk Sędziowie: SSO Grażyna Orzechowska (spr.) SSO Karol Troć Protokolant: st. sekr. sąd. Agnieszka Walerczak przy udziale Prokuratora Marii Kempki po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2019 r. sprawy T. M. i E. J. oskarżonych z art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.U. 2012.124 j.t.) w zb. z art. 59 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.U. 2012.124 j.t.) w zw. z art. 11 §2 k.k. na skutek apelacji, wniesionych przez obrońców oskarżonych od wyroku Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 24 października 2018 r. sygn. akt II K 750/16 I. wyrok w zaskarżonej części zmienia w ten sposób, że orzeczoną w pkt IX wobec oskarżonego E. J. karę pozbawienia wolności obniża do lat 2 (dwóch);

II. w pozostałej części wyrok utrzymuje w mocy; III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. M. W. w R. kwotę 619,92 zł (w tym 115,92 zł podatku VAT) za obronę z urzędu wykonywaną na rzecz oskarżonego E. J. w postępowaniu odwoławczym; IV. zasądza na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonego T. M. 590 zł kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze; V. zasądza na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonego E. J. 400 zł opłaty za obie instancje i kwotę 629,92 zł wydatków za postępowanie odwoławcze. Sygn. akt II Ka 206/19

UZASADNIENIE

1/ T. M. został oskarżony o to, że: I. w dniu 22 października 2015 r. w Ł., w województwie (...) wbrew przepisom ustawy posiadał substancje psychotropowe w postaci 17 woreczków foliowych z zapięciem strunowym z zawartością amfetaminy o łącznej wadze brutto 15,285 grama oraz tabletkę koloru niebieskiego z zawartością amfetaminy i l-(3-chlorofenylo) piperazyny (mCPP) o wadze netto 0,212grama oraz trzy woreczki foliowe z zawartością amfetaminy o łącznej wadze netto 0,045grama, tj. o przestępstwo z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.

U. 2012.124 z późn. zm.) II. w okresie od 1 września 2015 r. do 17 października 2015 r. w Ł., w województwie (...) działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru wbrew przepisom ustawy w celu osiągnięcia korzyści majątkowej trzykrotnie udzielił K. K. (1) substancji psychotropowych w postaci amfetaminy w ilości 11 gramów za kwotę 280zł, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. 2012.124 z późn. zm.)w zw. z art. 12 kk III. w czasie i miejscu jak w pkt II wbrew przepisom ustawy udzielił K.

K. (1) substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ilości umożliwiającej odurzenie, tj. o czyn z art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. 2012.124 z późn. zm.) IV. w okresie od 1 września 2015 r. do 20 października 2015 r. w Ł., w województwie (...) działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru wbrew przepisom ustawy w celu osiągnięcia korzyści majątkowej trzykrotnie udzielił R. G. substancji psychotropowych w postaci amfetaminy w ilości 3 gram za kwotę 90zł, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.

U. 2012.124 z późn. zm.)w zw. z art. 12 kk V. w okresie od 1 września 2015 r. do 22 października 2015 r. w Ł., w województwie (...) działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru wbrew przepisom ustawy w celu osiągnięcia korzyści majątkowej trzykrotnie udzielił R. K. substancji psychotropowych w postaci amfetaminy w ilości 12 gramów za kwotę 300zł, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. 2012.124 z późn. zm.) w zw. z art. 12 kk VI. w okresie od 1 do 30 września 2015 r. w Ł., w województwie (...) działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił nieustalonej osobie substancji psychotropowych w postaci amfetaminy w ilości 2 gramów za kwotę 40zł, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.

U. 2012.124 z późn. zm.) VII. w okresie od sierpnia 2015 r. do 22 października 2015 r. w Ł., w województwie (...) działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru wbrew przepisom ustawy trzykrotnie udzielił J. L. substancji psychotropowych w postaci amfetaminy w ilości 3 gram, tj. o przestępstwo z art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. 2012.124 z późn. zm.)w zw. z art. 12 kk VIII. w dniu 22 października 2016 r. w Ł., w województwie (...) znajdując się pod wpływem substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o stężeniu 400,27ng/ml, hydroksymfetaminy o stężeniu 3,37ng/ml i metaamfetaminy w stężeniu 1,03 ng/ml we krwi w ruchu lądowym, po drodze publicznej prowadził samochód osobowy marki V. (...) o nr rej. (...), tj. o przestępstwo z art. 178a § l kk 2/ E. J. został oskarżony o to, że:

IX. w okresie od 1 września 2015 r. do 22 października 2015 r. w G., w województwie (...) wbrew przepisom ustawy udzielał substancji psychotropowej oraz uczestniczył w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowej w ten sposób, że we wrześniu 2015r. daty bliżej nieustalonej sprzedał T. M. 20 gramów amfetaminy za kwotę 400zł, we wrześniu 2015r. daty bliżej nieustalonej sprzedał T. M. 20 gramów amfetaminy za kwotę 400zł, w październiku 2015r. daty bliżej nieustalonej nie później niż 22 października 2015r. sprzedał T.

M. 50 gramów amfetaminy za kwotę 1000 zł , którą to amfetaminę T. M. zażywał sam, jak również udzielał nieodpłatnie innym osobom, tj. o przestępstwo z art. 56 ust.3 w zb. z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. 2012.124 z późn. zm.) w zw. z art. 11 § 2kk Sąd Rejonowy w Garwolinie wyrokiem z dnia 24 października 2018 r., sygn. II K 750/16: I . oskarżonego T. M. uznał za winnego dokonania zarzuconego mu czynu z pkt I z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.U. z 2018r., poz. 1030) i za ten czyn na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.U. z 2018r., poz. 1030) wymierzył oskarżonemu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności;

II. oskarżonego T. M. uznał za winnego dokonania zarzucanych mu czynów z pkt II, IV, V, VI i za te czyny na podstawie art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.U. z 2018r., poz. 1030) stosując art. 91 §1 kk wymierzył oskarżonemu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; na mocy art. 45 § 1 kk orzekł wobec oskarżonego przepadek korzyści majątkowej w zakresie czynów z pkt II, IV, V, VI w kwocie 710 (siedmiuset dziesięciu) złotych; III. oskarżonego T. M. uznał za winnego dokonania zarzucanych mu czynów z pkt III i VII ustalając co do czynu z pkt VII okres popełnienia od 1 września 2015 r. do 22 października 2015 r. i za te czyny na podstawie art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.U. z 2018r., poz. 1030) stosując art. 91 §1 kk wymierzył oskarżonemu karę 4 (czerech) miesięcy pozbawienia wolności;

IV. oskarżonego T. M. uznał za winnego dokonania zarzuconego mu czynu z pkt VIII ustalając rok popełnienia czynu na 2015 r. i za ten czyn na podstawie art. 178a § 1 kk wymierzył oskarżonemu karę 200 (dwustu) stawek dziennych po 20 (dwadzieścia) złotych każda z nich; na podstawie art. 43a § 2 k.k. w zw. z art. 39 pkt. 7 k.k. orzekł od oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 5.000 (pięciu tysięcy) złotych; na podstawie art. 42 § 2 k.k. w zw. z art. 43 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 (pięciu) lat; na mocy art. 43 § 3 kk zobowiązał oskarżonego do zwrotu prawa jazdy w terminie siedmiu dni od daty uprawomocnia się wyroku do Starostwa Powiatowego w G.;

V. na podstawie art. 91 § 2 kk połączył wymierzone wobec oskarżonego T. M. kary pozbawienia wolności i wymierzył karę łączną jednego roku pozbawienia wolności; VI. na podstawie art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.U. z 2018r., poz. 1030 ) orzekł w zakresie rozstrzygnięcia z pkt I przepadek dowodu rzeczowego w postaci amfetaminy oraz tabletki koloru niebieskiego, zarządzając jej zniszczenie oraz na podstawie art. 44 § 2 kk orzekł przepadek 17 torebek foliowych; VII. na podstawie art. 63 § 1 i § 5 kk zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej w pkt V wyroku kary łącznej pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniach od 22 października 2015 r . od godz. 5.10 do dnia 23 października 2015 r . do godz. 14.45, uznając za wykonaną w tym zakresie;

VIII. zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 580 zł tytułem opłaty oraz 1490,27 zł tytułem wydatków. IX. oskarżonego E. J. uznał za winnego tego, że w okresie od 1 września 2015 r. do 22 października 2015 r. w G., w województwie (...) wbrew przepisom ustawy udzielał substancji psychotropowej oraz uczestniczył w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowej w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w ten sposób, że we wrześniu 2015 r. daty bliżej nieustalonej sprzedał T. M. 20 gramów amfetaminy za kwotę 400 zł, we wrześniu 2015 r. daty bliżej nieustalonej sprzedał T.

M. 20 gramów amfetaminy za kwotę 400 zł, w październiku 2015 r. daty bliżej nieustalonej nie później niż 22 października 2015 r. sprzedał T. M. 50 gramów amfetaminy za kwotę 1000 zł, którą to amfetaminę T. M. zażywał sam, jak również udzielał innym osobom, to jest popełnienia czynu z art. 56 ust. 3 w zb. z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. 2012.124 z późn. zm.) w zw. z art. 11 § 2kk i za ten czyn na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.

U. z 2018 r. poz. 1030) w zw. z art. 11 § 3 kk skazał go na karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności i karę grzywny w wysokości 100(stu) stawek dziennych, w kwocie po 10 (dziesięć) złotych każda z nich; X. na podstawie art. 63 § 1 i § 5 kk zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniach od 27 października 2015 r. od godz. 9.00 do godz. 17 grudnia 2015 r. godz. 14.15; XI. na mocy art. 45 § 1 kk orzekł wobec oskarżonego przepadek korzyści majątkowej w kwocie 1.800 (tysiąca ośmiuset) złotych;

XII. zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 490 (czterystu dziewięćdziesięciu) złotych tytułem kosztów procesu, w pozostałej części zwolnił oskarżonego od uiszczania kosztów sądowych, przyznał adw. M. W. kwotę 1.992,60 (tysiąca dziewięciuset dziewięćdziesięciu dwóch i 6/100) złotych, w tym VAT, tytułem obrony sprawowanej z urzędu. Wyrok ten w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze zaskarżył obrońca oskarżonego T. M., zarzucając mu rażącą niewspółmierność kary pozbawienia wolności poprzez nie zastosowanie przez Sąd I instancji warunkowego zawieszenia jej wykonania.

Podnosząc powyższy zarzut obrońca oskarżonego T. M. wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zastosowanie wobec T. M. instytucji określonej w art. 69 § 1 kk i w związku z tym o warunkowe zawieszenie wykonanie orzeczonej wobec niego kary pozbawienia wolności na okres lat 2. Wyrok ten w całości zaskarżył także obrońca oskarżonego E. J., zarzucając mu:

1. naruszenie przepisów prawa procesowego, mogące mieć wpływ na treść orzeczenia: - art. 5 § 2 kpk, poprzez oparcie rozstrzygnięcia wyłącznie na pomówieniach współoskarżonego, bez potwierdzenie ich w jakichkolwiek innych dowodach, nadto zweryfikowanych negatywnie w zakresie, w jakim twierdził, że poznał oskarżonego E. J. w salonie gier przy ul. (...) w G.; - art. 7 kpk, poprzez brak oceny okoliczności związanych z zatrzymaniem i przeszukaniem E. J. podczas których nie ujawniono jakichkolwiek substancji narkotycznych, w sytuacji gdy oskarżonemu przypisano przestępstwo wprowadzenia do obrotu znacznej ilości narkotyku;

2. błąd w ustaleniach faktycznych, poprzez ustalenie, że we wrześniu 2015 r. w G. przy ul. (...) istniał salon gier, w którym zgodnie z wyjaśnieniami T. M. miał on poznać E. J., co ma istotne znaczenie z punktu widzenia wiarygodności wyjaśnień współoskarżonego, stanowiących wyłączny dowód winy E. J.. Podnosząc powyższe zarzuty obrońca oskarżonego E. J. wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełniania zarzucanego mu czynu. W toku rozprawy apelacyjnej obrońca oskarżonego E. J. poparł apelację i wniosek w niej zawarty, wniósł o zasądzenie kosztów obrony z urzędu, oświadczając, iż nie zostały one uiszczone w całości, ani w części. Obrońca oskarżonego T. M. poparł apelację i wniosek w niej zawarty. Prokurator wniósł o nieuwzględnienie obu apelacji i utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy. Oskarżony T. M. przyłączył się do wszystkich argumentów, które wskazał obrońca.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja obrońcy oskarżonego T. M. jako bezzasadna nie zasługiwała na uwzględnienie. Z kolei apelacja obrońcy oskarżonego E. J. okazała się jedynie o tyle zasadna i skuteczna, o ile w następstwie jej wniesienia Sąd Okręgowy złagodził orzeczoną wobec tego oskarżonego karę pozbawienia wolności do lat 2. Biorąc po uwagę, iż wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego wniósł jedynie E. J., na podstawie art. 457 § 2 kpk, niniejsze rozważania ograniczono do środka odwoławczego wniesionego przez jego obrońcę.

Obrońca E. J. kwestionując winę tego oskarżonego wywiódł zarzuty naruszenia art. 5 § 2 kpk i art. 7 kpk oraz zarzut błędu w ustaleniach faktycznych. Wszystkie te zarzuty Sąd Okręgowy uznał za nietrafne. Argumenty takie jak: oparcie wyroku skazującego na tzw. „dowodzie z pomówienia”, tj. zeznaniach współoskarżonego, brak ujawnienia substancji narkotycznych podczas czynności zatrzymania oskarżonego i przeszukania zajmowanych przez niego pomieszczeń oraz ostatni zarzut dotyczący istnienia we wrześniu 2015 r. salonu gier przy ul. (...) w G., w konfrontacji z pisemnymi motywami zaskarżonego wyroku, były nieprzekonujące.

Tok rozumowania Sądu I instancji, który doprowadził do stwierdzenia winy tego oskarżonego Sąd Odwoławczy uznał za kompletny, logiczny i zgodny z doświadczeniem życiowym. Przepisy art. 5 § 2 kpk i art. 7 kpk mają charakter rozłączny, co oznacza, że zastosowanie art. 5 § 2 kpk nie ma racji bytu, w sytuacji w której skarżący nie zgadza się z pierwszoinstancyjną oceną dowodów. Kwestia wiarygodności lub określonego źródła dowodowego, czy to „dowodu z pomówienia”, czy też innego dowodu, nie może stanowić zarzutu naruszenia art. 5 § 2 kpk, lecz rozważana winna być na płaszczyźnie zasady swobodnej oceny dowodów.

Zastosowanie reguły in dubio pro reo powinno mieć miejsce tylko wówczas, gdy w danej sprawie nie występuje chociażby jeden dowód pozwalający na dokonanie stanowczych ustaleń faktycznych odnośnie przebiegu określonego zdarzenia (wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 15 stycznia 2019 r., sygn. II AKa 124/18, Legalis Numer 1887293). W przedmiotowej sprawie dowodem o takim charakterze były wyjaśnienia współoskarżonego T. M.. Sąd Rejonowy omawiając ów dowód w pisemnych motywach wyroku słusznie wskazał, iż znalazły one potwierdzenie w zeznaniach J.

L., R. K., R. G. i K. K. (2). Odnośnie wskazania na E. J. jako osoby, od której wyżej wymieniony nabywał amfetaminę jego relacja była konsekwentna, wielokrotnie potwierdzona, dodatkowo rozpoznał on współoskarżonego podczas czynności okazania. W orzecznictwie wskazuje się, iż przy dowodzie z pomówienia nie jest konieczne, aby relacje pomawiającego były potwierdzone innymi dowodami co do każdego opisywanego przez niego zdarzenia. Potwierdzenie innymi dowodami co najmniej części przestępstw opisywanych przez pomawiającego daje podstawy do pozytywnego zweryfikowania pozostałych jego relacji dotyczących innych przestępstw popełnionych przez tego samego sprawcę, a także przestępstw popełnionych przez inne osoby (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 22 stycznia 2019 r., sygn.

II AKa 368/18, opubl. KZS 2019/3/91, Legalis Numer 1887217). Niezwykle istotne są zeznania osób, które tkwiąc w przestępczym procederze, zrywają dotychczasową więź, udzielając organom ścigania konkretnych informacji zarówno o popełnionym przez siebie przestępstwie, jak i przestępstwach innych osób, które uczestniczyły we wprowadzeniu do obrotu substancji narkotycznych. Z powyższych względów, na podzielenie nie zasługiwało stanowisko obrońcy oskarżonego E. J., iż wyjaśnienia współoskarżonego T. M. (tzw. „dowód z pomówienia”) nie były w tej sprawie dowodem pełnowartościowym.

W ujęciu prawa karnego procesowego takie źródło dowodowe podlega swobodnej ocenie dowodów na równi z innymi dowodami i może stanowić podstawę ustaleń faktycznych. Ujawnienie narkotyków podczas czynności przeszukania osoby E. J. i zajmowanych przez niego pomieszczeń nie było warunkiem koniecznym, aby przypisać mu sprawstwo czynu z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii. W ocenie Sądu Okregowego, przyjęcie sprawstwa oskarżonego przez Sąd Rejonowy nie naruszyło z tego względu art. 7 kpk , zasad logiki i doświadczenia życiowego.

Oczywistym pozostaje, iż oskarżony nie musiał zawsze mieć przy sobie substancji odurzających i przechowywać je wyłącznie u siebie w domu, gdzie poza nim, rodzicami i konkubiną, mieszkało 3 małoletnich dzieci. Aby Sąd Odwoławczy uznał zarzut błędu w ustaleniach faktycznych za skuteczny, po pierwsze skarżący musi wykazać, iż błąd taki w ogóle zaistniał, po drugie zaś, że miał wpływ na treść wyroku. W ocenie Sądu Okręgowego, obrońca oskarżonego E. J. nie spełnił żadnego z tych wymogów w kwestii istnienia salonu gier przy ul. (...) w G. i doniosłości tego ustalenia dla prawidłowości zaskarżonego wyroku.

Działalność w zakresie gier na automatach wymagała uzyskania stosownej koncesji, mimo tego z uwagi na rozbieżności w orzecznictwie Sądu Najwyższego i sądów powszechnych z zakresu przepisów technicznych ustawy o grach hazardowych, salony gier istniały na terenie woj. (...) nader licznie i działalność ta z oczywistych względów nie była ewidencjonowana w CEIDG. Mnogość spraw o czyny z art. 107 § 1 kks na terenie właściwości tutejszego Sądu Okręgowego przyczyniła się do znajomości problematyki i aspektów prawnych i faktycznych prowadzenia gier hazardowych.

Jeżeli chodzi o salon gier przy ul. (...) w G. oskarżony T. M. podał, iż to w nim poznał oskarżonego E. J. i na tym znaczenie dla sprawy tego salonu się kończy, trudno mówić zatem o ewentualnym wpływie uchybienia na treść zaskarżonego wyroku. Sąd Odwoławczy, podobnie jak Sąd Rejonowy nie znalazł podstaw, aby z uwagi na podawane przez T. M. okoliczności poznania E. J. odrzucić całkowicie wyjaśnienia tego pierwszego. Zupełnie na marginesie dodać jedynie można, iż doświadczenie wynikające z procedowania w podobnych sprawach prowadzi do wnioskowania, iż okoliczności poznania osób trudniących się sprzedażą i handlem narkotykami dość często powiązane są z miejscami, w których inne, nielegalne procedery mają miejsce.

Obrońca oskarżonego E. J. nie sformułował zarzutu naruszenia przepisu prawa procesowego poprzez wadliwą subsumpcję zachowania tego oskarżonego pod konkretny przepis ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, niemniej jednak w uzasadnieniu apelacji w ostatnim jej akapicie podkreślił nieścisłości orzecznictwa sądów odnośnie znamienia „znacznej ilości”, przy jednoczesnym przytoczeniu wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 30 maja 2007 r., sygn. II AKa 85/07. Sąd Okręgowy nie dostrzegł jednak podstaw, aby złagodzić kwalifikację prawną czynu oskarżonego na przepis art. 56 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.

Analiza niezwykle bogatego orzecznictwa Sądu Najwyższego i sądów powszechnych w tym zakresie, rzeczywiście wskazuje, iż zachodzą pewne rozbieżności co do interpretacji pojęcia „znacznej ilości” środków odurzających lub substancji psychotropowych, pozwalające na wyodrębnienie trzech stanowisk: - według pierwszego z nich, należy stosować wyłącznie kryterium ilościowe, zaś rodzaj narkotyku i jego przeznaczenie pozostaje bez znaczenia; - według drugiego, należy stosować kryterium ilościowo-jakościowe łącznie, istotna zatem będzie nie tylko masa objętościowa narkotyku, ale i jego rodzaj; - według trzeciego, należy stosować kryterium ilościowo-jakościowe, a także mieć na uwadze cel przeznaczenia środka , np. na własne potrzeby, albo w celu dalszej odsprzedaży (A.

Malasińska-Nagórny, Pojęcie znacznej ilości środków odurzających, Prok. i Pr. nr 11/2013). Warto przy tym podkreślić, iż Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 23 września 2009 r., sygn. I KZP 10/09, wydanym związku z pytaniem prawnym jednego z sądów rejonowych odnośnie „znacznej ilości” środków odurzających, wskazał, iż przy ocenie tegoż kryterium należy posługiwać się kryterium ilościowo-jakościowym (OSNKW 2009/10/84, Prok. i Pr.-wkł. 2010/1-2/6, Biul. SN 2009/10/22-23, LEX nr 518123). W przedmiotowej sprawie w zarzucie stawianym oskarżonemu E. J. do czynienia mieliśmy z „twardym narkotykiem”, tj. amfetaminą.

Jak już wskazano, w orzecznictwie rozpiętość zaprezentowanych stanowisk precyzujących znamię „znacznej ilości” jest dość duża. Raz za znaczną ilość narkotyków uznaje się taką ilość, która wystarcza do jednorazowego odurzenia się kilkudziesięciu osób (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2011 r., sygn. IV KK 127/11, LEX nr 897769; wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 23 stycznia 2015 r., sygn. II AKa 259/14, LEX nr 1651799; wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 22 maja 2014 r., sygn. II AKa 128/14, LEX nr 1477399; wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 19 grudnia 2012 r., sygn.

II AKa 430/12, LEX nr 127815), innym razem- kilkuset osób (wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 20 lutego 2008 r., sygn. II AKa 10/08, LEX nr 357147), ponad tysiąca osób (wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 18 października 2012 r., sygn. II AKa 224/12, LEX nr 1236419), jeszcze innym kilkanaście tysięcy osób, albo nawet, tak jak wskazuje obrońca oskarżonego, kilkadziesiąt tysięcy osób (wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 30 maja 2007 r., sygn. II AKa 85/07, LEX nr 298025). Każda ze wskazanych wyżej linii orzeczniczych jest niewątpliwie konsekwencją przemilczenia i braku ścisłego uregulowania tej kwestii w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii.

Treść normatywna ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii nie zawiera żadnych kazuistycznych unormowań definiujących znamię „znacznej ilości”. Niemniej jednak, spór odnoszący się do ilości przekraczającej kilkadziesiąt tysięcy porcji, toczy się jedynie między Sądem Apelacyjnym w Krakowie, którego stanowisko pozostaje odosobnione, a między pozostałymi sądami tego szczebla w Polsce dzielącymi poglądy wespół z Sądem Najwyższym. Wskazać także należy niekonsekwencję i brak spójności odnoście zagadnienia „znacznej ilości” substancji w linii orzeczniczej Sądu Apelacyjnego w Krakowie, który w wyroku z dnia 26 czerwca 2012 r., sygn.

II AKa 92/12, orzekł, iż znaczna ilość narkotyku to ilość, która wystarcza do odurzenia kilku tysięcy osób ( LEX nr 1227661). Sąd Okręgowy w Siedlcach nie podziela niespójnych i niekonsekwentnych poglądów Sądu Apelacyjnego w Krakowie odnośnie znamienia „znacznej ilości” środków odurzających lub substancji psychotropowych, uznając tym samym, iż już sama górna granica możliwości jednoczesnego odurzenia kilkudziesięciu, czy też kilkunastu tysięcy osób jest mocno przesadzona, nawet pod względem gramatycznym. Poglądu tego nie usprawiedliwia także wzgląd na zasadę racjonalności prawa.

Prowadziłby to bowiem do tego, iż posiadanie narkotyków w ilości pozwalającej na jednoczesne odurzenie kilku tysięcy osób – przykładowo miasta Ł., w obszarze właściwości tut. Sądu Okręgowego, o ponad 7-tysiecznej liczbie mieszkańców, wliczając w to osoby starsze, chore, noworodki i dzieci w wieku szkolnym - nie mogłoby zostać uznane za wyczerpujące znamiona posiadania, czy też wprowadzenia do obrotu środków odurzających w „znacznej ilości”, a odpowiedzialność karna sprawcy takiego czynu była rozpatrywana w takich samych granicach typu podstawowego przestępstwa z art. 56 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.

Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 25 września 2018 r., sygn. V KK 303/18 orzekł wprost, iż jeżeli przedmiotem czynności wykonawczej przestępstw określonych w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii jest taka ilość środków odurzających lub substancji psychotropowych, która mogłaby jednorazowo zaspokoić potrzeby co najmniej kilkudziesięciu osób uzależnionych, to jest to "znaczna ilość" w rozumieniu tej ustawy (Legalis Numer 1857896). Tą linię orzeczniczą Sąd Okręgowy podziela. Wyrok odnośnie oskarżonego E. J. zaskarżono „w całości”, zaś kontrolując pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie o karze wymierzonej temu oskarżonemu Sąd Okręgowy stwierdził jej rażącą surowość, dochodząc do przekonania o konieczności dokonania korekty w tym względzie.

Dysproporcja pierwszoinstancyjnych rozstrzygnięć o karze między dwoma oskarżonymi była dość duża. W ocenie Sądu Okręgowego, Sąd I instancji nadmierną wagę przypisał dotychczasowej karalności E. J. bez szczegółowego rozważenia za co dokładnie, kiedy i na jakie rodzajowo kary był on skazany uprzednio (aktualna karta karna, k. 402-402v). Oskarżony ten faktycznie został skazany uprzednio za czyn z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w sprawie o sygn. akt II K 782/17, niemniej jednak wyłącznie za posiadanie, wypadek mniejszej wagi z art. 62 ust. 3 tej ustawy, dodatkowo wyłącznie na najłagodniejszą rodzajowo karę grzywny.

Ostatnią pozycją w karcie karnej dotyczącej E. J. jest niealimentacja z art. 209 § 1a kk, przy czym pamiętać należało, iż oskarżony posiada 4 dzieci. Najstarszy z nich jest nastolatkiem, dwóch synów pozostaje pod jego wyłączną opieką (jeden z nich jest dzieckiem autystycznym, matka dzieci zrzekła się praw do opieki nad nimi), zaś najmłodsze dziecko oskarżonego pochodzi z jego ostatniego związku. Brak rozważenia przez Sąd Rejonowy wagi dotychczasowej karalności oskarżonego i ciężaru gatunkowego popełnionych przez niego przestępstw widniejących w karcie karnej, miał dla złagodzenia kary pozbawiania wolności do 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności kluczowe znaczenie.

Dodatkowym argumentem była konieczność rozróżnienia sytuacji procesowej i kar orzeczonych osób, którym przypisano czyn z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z uwagi na znamię „znacznej ilości” środków odurzających w kontekście możliwości jednoczesnego odurzenia kilkudziesięciu, kilku tysięcy, kilkunastu tysięcy i kilkuset tysięcy osób, a zatem w aspekcie omówionym powyżej. Na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 1513) Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.

M. W. w R. kwotę 619,92 zł (w tym 115,92 zł podatku VAT) za obronę wykonywaną na rzecz E. J. w postępowaniu odwoławczym (§ 17 ust. 2 pkt 4 w zw. z § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu - tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz., 18). Odnośnie kosztów sądowych jakie poniesienie E. J. w związku z niniejszym skazaniem, na podstawie art. 634 kpk w zw. z art. 627 kpk oraz art. 2 ust. 1 pkt 4 oraz art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (tekst jedn.

Dz. U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) Sąd Okręgowy zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 400 (czterystu) złotych tytułem opłaty za obie instancje i 629,92 (sześćset dwadzieścia dziewięć i 92/100) złotych wydatków za postępowanie odwoławcze. Na tą ostatnią kwotę składa się wynagrodzenie jego obrońcy i ryczałt za doręczenia pism w sprawie. Kierując się przedstawionymi wyżej racjami, stosownie do treści art. 456 kpk w zw. z art. 437 § 1 i § 2 kpk, Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.