Legislator Case Law & Legislation
VI U 1430/18 AI generated

VI U 1430/18 · Sąd powszechny

Case Number VI U 1430/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome REASONS

Legislator summary

AI generated

Decyzją z dnia 17 maja 2018r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. odmówił D. P. począwszy od dnia 1 czerwca 2018r., prawa do renty na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( tekst jednolity Dz. U. z 2017r., poz. 1383 ze zm. ), uzasadniając swoje stanowisko orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 19 kwietnia 2018r., która nie stwierdziła u ubezpieczonego niezdolności do pracy. Wspomniane orzeczenie zostało wydane w trybie nadzoru – po kontroli orzeczenia Lekarza Orzecznika ZUS z 03.11.2017r., który uznał ubezpieczonego za częściowo niezdolnego do pracy do 30.11.2019r. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł ubezpieczony, domagając się jej zmiany i przyznania żądanego świadczenia, bowiem spełnia wszystkie warunki niezbędne do jego przyznania, w szczególności jest nadal osobą niezdolną do pracy. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania, powołując się ponownie na okoliczności przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Legislator headnote

AI generated

VI U 1430/18 · Sąd powszechny: jest niezdolny do pracy, 2) ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, 3) niezdolność do pracy powstała w okresach wskazanych w ustawie, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. Przy czym w myśl art. 12 wspomnianej wyżej ustawy – niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.

Keywords

AI generated
discontinuation of disability benefits expulsion despite health conditions medically certified work incapacity unfit notwithstanding health condition deferral of pension outdated medical report
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt. VI U 1430/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 czerwca 2019r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Karolina Chudzinska - Koczorowicz Protokolant: st. sekr. sądowy Małgorzata Myślińska po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2019r. w B. odwołania D. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z dnia 17 maja 2018 r. Nr (...) w sprawie D. P. przeciwko: Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. o rentę oddala odwołanie Sygn. akt VI U 1430/18

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 17 maja 2018r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. odmówił D. P. począwszy od dnia 1 czerwca 2018r., prawa do renty na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( tekst jednolity Dz. U. z 2017r., poz. 1383 ze zm. ), uzasadniając swoje stanowisko orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 19 kwietnia 2018r., która nie stwierdziła u ubezpieczonego niezdolności do pracy. Wspomniane orzeczenie zostało wydane w trybie nadzoru – po kontroli orzeczenia Lekarza Orzecznika ZUS z 03.11.2017r., który uznał ubezpieczonego za częściowo niezdolnego do pracy do 30.11.2019r. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł ubezpieczony, domagając się jej zmiany i przyznania żądanego świadczenia, bowiem spełnia wszystkie warunki niezbędne do jego przyznania, w szczególności jest nadal osobą niezdolną do pracy. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania, powołując się ponownie na okoliczności przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Sąd ustalił i zważył co następuje :

Zgodnie z art. 57 ust. 1 i 2 ustawy przytoczonej na wstępie – renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnia łącznie następujące warunki :

1) jest niezdolny do pracy, 2) ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, 3) niezdolność do pracy powstała w okresach wskazanych w ustawie, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. Przy czym w myśl art. 12 wspomnianej wyżej ustawy – niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.

Natomiast w myśl art. 61 – prawo do renty, które ustało z powodu ustąpienia niezdolności do pracy, podlega przywróceniu, jeżeli w ciągu 18 miesięcy od ustania prawa do renty ubezpieczony ponownie stał się niezdolny do pracy. Kwestią sporną w przedmiotowej sprawie było ustalenie stanu zdrowia ubezpieczonego i jego wpływu na zdolność do pracy, w szczególności ustalenie, czy stan zdrowia ubezpieczonego powoduje nadal jego częściową niezdolność do pracy. W celu rozstrzygnięcia powyższej kwestii Sąd przeprowadził dowód z opinii biegłych sądowych, lekarzy następujących specjalizacji - gastroenterologa, - specjalisty medycyny pracy, którzy rozpoznali u ubezpieczonego poniższe schorzenia: - steroidozależną chorobę Leśniowskiego – Crohna, - przebytą operację usunięcia całego jelita grubego z jednoczasowym usunięciem śluzówki w kikucie odbytnicy.

Zdaniem biegłego gastroenterologa, długoletni przebieg choroby Leśniowskiego – Crohna oraz intensywność schorzenia – przebieg ciężki z koniecznością usunięcia jelita grubego w początkowej fazie choroby w sposób zdecydowany utrudnia możliwość świadczenia pracy przez ubezpieczonego w warunkach wolnego rynku pracy. Jak podał biegły, z przebiegu choroby można wnioskować, że prawdopodobnie nie będzie możliwości odtworzenia ciągłości przewodu pokarmowego i ubezpieczony będzie zdany na obecność sztucznego odbytu – stomii – do końca życia. - dowód – opinia biegłego gastroenterologa ( k. 15 – 18 akt).

W odpowiedzi na zarządzenie Sądu dotyczące sprecyzowania opinii – biegły wskazał, że jego zdaniem ubezpieczony jest częściowo niezdolny do pracy od daty wydania orzeczenia przez Lekarza Orzecznika ZUS czyli 03.11.2017r. Biegły uznał przy tym, że musiało nastąpić pogorszenie w stanie zdrowia ubezpieczonego, skoro zwrócił się do ubezpieczyciela o rentę. - dowód – opinia uzupełniająca ( k. 43 akt). Natomiast w ocenie biegłego – specjalisty medycyny pracy ubezpieczony nie jest długotrwale niezdolny do pracy. Biegły podkreślił, iż ubezpieczony od lat pozostaje w zatrudnieniu, co oznacza, że pomyślnie został zakwalifikowany przez lekarza – podczas badań okresowych, przy czym nie wynika z akt, aby pracował na specjalnie przygotowanym stanowisku w zakładzie pracy chronionej. - dowód – opinia biegłego specjalisty medycyny przemysłowej ( k. 28 i k. 46 akt).

Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy kluczowe znaczenie ma okoliczność, czy w okresach wymienionych w art. 57 ust. 1 pkt 3 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych nastąpiło u ubezpieczonego istotne pogorszenie stanu zdrowia w ramach tego samego stopnia niezdolności do pracy, powodujące samodzielnie utratę zdolności do pracy zgodnej z poziomem kwalifikacji, które ubezpieczony posiadał w okresie pracy zarobkowej ( wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 22.11.1017r., sygn. akt. III AUa 1478/15 ). Trzeba bowiem mieć na uwadze, iż podejmując się zatrudnienia i objęcia z tego tytułu ubezpieczeniem społecznym, ubezpieczony był osobą cierpiącą na opisane przez biegłych sądowych schorzenia.

W okresie od 1 października 2003r. do 30 listopada 2010r. ubezpieczony korzystał z renty socjalnej, zatem był uznany za osobę całkowicie niezdolną do pracy. Następnie, w wyniku wniesionego odwołania, biegły sądowy badając ubezpieczonego w lutym 2011r. nie stwierdził, aby był on całkowicie niezdolny do pracy . W konsekwencji, odwołanie ubezpieczonego, który domagał się przywrócenia renty socjalnej zostało oddalone wyrokiem z dnia 13 września 2012r., który uprawomocnił się 18 kwietnia 2013r. Jak wynika z Informacji o okresach składkowych i nieskładkowych ubezpieczony pozostaje w zatrudnienia od 1 lipca 2010r.

W niniejszej sprawie biegły specjalista medycyny pracy nie stwierdził aby doszło do istotnego pogorszenia stanu zdrowia ubezpieczonego, które uniemożliwiłoby mu kontynuowanie dotychczasowej pracy. Natomiast biegły gastroenterolog nie potrafił jednoznacznie stwierdzić, kiedy i w jakim stopniu doszło do pogorszenia stanu zdrowia ubezpieczonego w okresie jego zatrudnienia, bowiem jak podał, następowało ono stopniowo. Dla biegłego gastroenterologa kluczowe znaczenie miała okoliczność, iż ubezpieczony wystąpił do organu rentowego z wnioskiem o przyznanie renty, jednak, jak już wyjaśniono wyżej, okoliczność ta nie jest kluczowa dla rozstrzygnięcia sprawy.

Sąd pozytywnie ocenił opinię specjalisty medycyny przemysłowej oraz gastroenterologa, z wyjątkiem tej części, w której biegły sądowy wskazał datę początkową stwierdzonej niezdolności do pracy na 3 listopada 2017r. Wspomniane opinie zostały bowiem sporządzone przez specjalistów, dysponujący fachową wiedzą medyczną i doświadczeniem, jednak w zakresie przyjętej przez gastroenterologa daty początkowej niezdolności do pracy opinia w ocenie Sądu nie była przekonująca i opierała się na błędnym założeniu, iż skoro ubezpieczony zdecydował się wystąpić z wnioskiem o rentę, to znaczy, że doszło do istotnego pogorszenia stanu jego zdrowia.

Jednocześnie należy ponownie zauważyć, iż w przypadku schorzeń, które istniały przed objęciem ubezpieczeniem – jedynie w sytuacji, gdy następuje ich pogorszenie skutkujące utratą zdolności do pracy dotychczas wykonywanej, mieszczącej się w jego kwalifikacjach zawodowych ( w tym kwalifikacji nabytych podczas kilkuletniego zatrudnienia ) – można mówić, iż data tego pogorszenia jest to datą początkowa stwierdzonej ( całkowitej lub częściowej ) niezdolności do pracy. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w tym zwłaszcza opinię biegłych sądowych uznał, że odwołanie ubezpieczonego nie zasługuje na uwzględnienie i zgodnie z art. 477 14 § 1 k.p.c. wniesione odwołane oddalił.

SSO Karolina Chudzinska - Koczorowicz