Legislator Case Law & Legislation
II K 878/18 AI generated

II K 878/18 · Sąd powszechny

Case Number II K 878/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Dnia 17 sierpnia 2016r. Sąd Rejonowy w G. wyrokiem w sprawie (...) skazał oskarżonego M. Ż. za czyn z art. 190§1 kk. W punkcie II tegoż wyroku orzeczono wobec oskarżonego m.in. zakaz zbliżania się do M. K. i A. K. na odległość nie mniejszą niż 30 metrów na okres 5 lat. Wyrok uprawomocnił się 25 sierpnia 2016r. (dowód: odpis wyroku – k.5-6). Dnia 19 maja 2017 decyzją Kierownika USC w G. M. K. zmienił nazwisko na G., natomiast A. K. po zawarciu małżeństwa w dniu 23.09.17r. przyjął nazwisko żony – B.. (dowód: pismo –k.59, odpisy -k.60-61).

Legislator headnote

AI generated

II K 878/18 · Sąd powszechny: Dnia 17 sierpnia 2016r. Sąd Rejonowy w G. wyrokiem w sprawie (...) skazał oskarżonego M. Ż. za czyn z art. 190§1 kk. W punkcie II tegoż wyroku orzeczono wobec oskarżonego m.in. zakaz zbliżania się do M. K. i A. K. na odległość nie mniejszą niż 30 metrów na okres 5 lat. Wyrok uprawomocnił się 25 sierpnia 2016r. (dowód: odpis wyroku – k.5-6). Dnia 19 maja 2017 decyzją Kierownika USC w G. M. K. zmienił nazwisko na G., natomiast A. K. po zawarciu małżeństwa w dniu 23.09.17r. przyjął nazwisko żony – B.. (dowód: pismo –k.59, odpisy -k.60-61).

Keywords

AI generated
serious criminal record criminal recidivism other criminal offenses repentance traffic violation offences against the family
AI generated
II K 170/16
Oskarżony W. M. (1) zamieszkuje w miejscowości K., powiat (...) przy ul. (...). Wymieniony zajmuje lokal w mieszkaniu należącym do jego siostry i szwagra T. i J. W. (1).
II K 336/23
Sygn. akt II K 336/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 07 października 2024 roku Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – sędzia Katarzyna Garbarczyk Protokolant – sekr. sąd. Anna Rogojsza w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w G.- ----------- po rozpoznaniu w dniach: 08 kwietnia 2024 r., 19 czerwca 2024 r., 23 września 2024 r. sprawy Ł. K. (1) ur. (...) w K. syna B. i G. zd. D. oskarżonego o to, że: I. W bliżej nieustalonym okresie, od dnia 1 stycznia 2023 roku do dnia 15 marca 2023 roku w G., w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, kierował wobec M. J. groźby karalne w postaci popełnienie na jej szkodę przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu oraz mieniu, które to wzbudziły w pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione tj. o czyn. z art. 190§1 kk w zw. art. 12§1 kk II. W bliżej nieustalonym okresie od dnia 1 stycznia 2023 roku do dnia 15 marca 2023 roku w G., znieważył M. J. za pomocą środków masowego komunikowania poprzez zamieszczanie na portalu F. wpisów dotyczących wymienionej i oznaczanie jej profilu w tym portalu, w których używał wobec niej słowa powszechnie uznawane za obelżywe tj. o czyn. z art. 216§2 kk III. W dniu 13 stycznia 2023 roku w G., usiłował wedrzeć się do cudzego mieszkania, a to mieszkania należącego do M. J. lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę D. O. tj. o czyn. z art. 13§1 kk w zw. art. 193 kk IV. W dniu 28 maja 2023 r. na ul. (...) w G. dokonał uszkodzenia samochodu osobowego m-ki A. (...) o nr rej. (...) w ten sposób, że rzucając butelką po piwie wgniótł oraz zarysował powłokę lakierniczą metalowego elementu prawego przedniego błotnika powodując straty wartości nie niższej niż 800 zł na szkodę M. J. tj. o czyn. z art. 288§1 kk V. W dniu 28 maja 2023 r. na ul. (...) w G. dokonał uszkodzenia samochodu osobowego m-ki O. (...) o nr rej. (...) w ten sposób, że uderzając trzymaną w ręce kostką brukową wybił tylną szybę powodując straty wartości nie niższej niż 1000 zł na szkodę M. J. tj. o czyn z art. 288§1 kk 1. Oskarżonego Ł. K. (1) uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. I i za to na podstawie art. 190§1 kk w zw. z art. 12§1 kk skazuje oskarżonego, zaś na podstawie art. 190§1 kk w zw. z art. 57b kk wymierza mu karę 4 (cztery) miesięcy pozbawienia wolności. 2. Oskarżonego Ł. K. (1) uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. II i za to na podstawie art. 216§2 kk skazuje go na karę 2 (dwa) miesięcy pozbawienia wolności. 3. Oskarżonego Ł. K. (1) uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. III i za to na podstawie art. 13§1 kk w zw. z art. 193 kk skazuje oskarżonego, zaś na podstawie art. 14§1 kk w zw. z art.193 kk wymierza mu karę 3 (trzy) miesięcy pozbawienia wolności. 4. Oskarżonego Ł. K. (1) uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. IV, przy czym przyjmuje, że stanowi on wykroczenie z art. 124§1 kw i na tej podstawie skazuje oskarżonego na karę 15 (piętnaście) dni aresztu i na podstawie art. 124§4 kw zobowiązuje oskarżonego do naprawienia szkody w ten sposób, że nakazuje zapłacić Ł. K. (1) na rzecz pokrzywdzonej M. J. kwotę 800 (osiemset) złotych tytułem zwrotu równowartości wyrządzonej szkody. 5. Oskarżonego Ł. K. (1) uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. V i za to na podstawie art. 288§1 kk skazuje go na karę 5 (pięć) miesięcy pozbawienia wolności i na podstawie art. 46§1 kk zobowiązuje oskarżonego do naprawienia szkody w całości w ten sposób, że nakazuje zapłacić Ł. K. (1) na rzecz pokrzywdzonej M. J. kwotę 1000 (jeden tysiąc) złotych. 6. Na podstawie art. 85§1 kk i art. 86§1 kk łączy kary pozbawienia wolności i wymierza karę łączną 1 (jeden) roku pozbawienia wolności. 7. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. L. R. kwotę 1033,20 (jeden tysiąc trzydzieści trzy 20/100) złotych tytułem ustanowionej z urzędu obrony oskarżonego, w tym kwota 193,20 (sto dziewięćdziesiąt trzy 20/100) złotych tytułem 23% podatku VAT. 8. Zwalnia oskarżonego od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów sądowych. WZÓR FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI, TYM WYROKU NAKAZOWEGO (UK 1) UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt IIK 336/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. Ł. K. (1) I. W bliżej nieustalonym okresie, od dnia 1 stycznia 2023 roku do dnia 15 marca 2023 roku w G., w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, kierował wobec M. J. groźby karalne w postaci popełnienie na jej szkodę przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu oraz mieniu, które to wzbudziły w pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione tj. czyn. z art. 190§1 kk w zw. art. 12§1 kk II. W bliżej nieustalonym okresie od dnia 1 stycznia 2023 roku do dnia 15 marca 2023 roku w G., znieważył M. J. za pomocą środków masowego komunikowania poprzez zamieszczanie na portalu F. wpisów dotyczących wymienionej i oznaczanie jej profilu w tym portalu, w których używał wobec niej słowa powszechnie uznawane za obelżywe tj. czyn. z art. 216§2 kk III. W dniu 13 stycznia 2023 roku w G., usiłował wedrzeć się do cudzego mieszkania, a to mieszkania należącego do M. J. lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę D. O. tj. czyn. z art. 13§1 kk w zw. art. 193 kk IV. W dniu 28 maja 2023 r. na ul. (...) w G. dokonał uszkodzenia samochodu osobowego m-ki A. (...) o nr rej. (...) w ten sposób, że rzucając butelką po piwie wgniótł oraz zarysował powłokę lakierniczą metalowego elementu prawego przedniego błotnika powodując straty wartości nie niższej niż 800 zł na szkodę M. J. tj. czyn. z art. 124§1 kw V. W dniu 28 maja 2023 r. na ul. (...) w G. dokonał uszkodzenia samochodu osobowego m-ki O. (...) o nr rej. (...) w ten sposób, że uderzając trzymaną w ręce kostką brukową wybił tylną szybę powodując straty wartości nie niższej niż 1000 zł na szkodę M. J. tj. czyn z art. 288§1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty I. 1. Oskarżony w bliżej nieustalonym okresie, od dnia 1 stycznia 2023 roku do dnia 15 marca 2023 roku w G., w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, kierował wobec M. J. groźby karalne w postaci popełnienie na jej szkodę przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu oraz mieniu, które to wzbudziły w pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione. II. 1. Oskarżony w bliżej nieustalonym okresie od dnia 1 stycznia 2023 roku do dnia 15 marca 2023 roku w G., znieważył M. J. za pomocą środków masowego komunikowania poprzez zamieszczanie na portalu F. wpisów dotyczących wymienionej i oznaczanie jej profilu w tym portalu, w których używał wobec niej słowa powszechnie uznawane za obelżywe. III. 1. Oskarżony w dniu 13 stycznia 2023 roku w G., usiłował wedrzeć się do mieszkania należącego do M. J. lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę D. O.. IV. 1. Oskarżony w dniu 28 maja 2023 r. na ul. (...) w G. dokonał uszkodzenia samochodu osobowego m-ki A. (...) o nr rej. (...) w ten sposób, że rzucając butelką po piwie wgniótł oraz zarysował powłokę lakierniczą metalowego elementu prawego przedniego błotnika powodując straty wartości nie niższej niż 800 zł na szkodę M. J.. V. 1. Oskarżony w dniu 28 maja 2023 r. na ul. (...) w G. dokonał uszkodzenia samochodu osobowego m-ki O. (...) o nr rej. (...) w ten sposób, że uderzając trzymaną w ręce kostką brukową wybił tylną szybę powodując straty wartości nie niższej niż 1000 zł na szkodę M. J.. - częściowo wyjaśnienia oskarżonego - zeznania M. J. - zeznania O. J. - zeznania D. O. - zeznania A. B. ( T.) - zeznania Ł. K. (2) - zeznania P. D. - zeznania J. S. - wydruk wiadomości - częściowo wyjaśnienia oskarżonego - zeznania M. J. - zeznania O. J. - zeznania D. O. - zeznania A. B. ( T.) - zeznania J. S. - wydruk wiadomości - zeznania M. J. - zeznania D. O. - zeznania A. B. ( T.) - zeznania M. O. - zeznania Ł. K. (2) - zeznania P. D. - zeznania M. J. - zeznania O. J. - zeznania D. O. - zeznania A. B. ( T.) - zeznania K. J. - zeznania J. S. - protokół oględzin samochodu wraz z dokumentacją poglądową - częściowo wyjaśnienia oskarżonego - zeznania M. J. - zeznania D. O. - zeznania A. B. (T.) - zeznania P. D. - wydruk zdjęcia z uszkodzeniami pojazdu k. 182-182v, 90-91, 156-157 k. 180v-181, 2-3, 13-14, 57-58, 116-117 k. 181, 34-35 k. 181-181v, 75-76, 126 k. 181v, 83-84 k. 202- 202v, 79-80 k. 202v, 106-107, 132 k. 203: 37-38, 128 k.15-19 k. 182-182v, 90-91, 156-157 k. 180v-181, 2-3, 13-14, 57-58, 116-117 k.181, 34-35 k. 181-181v, 75-76, 126 k. 181v, 83-84 k. 203: 37-38, 128 k. 20-27 k. 180v-181, 2-3, 13-14, 57-58, 116-117 k. 181-181, 75-76, 126 k. 181v, 83-84 k. 183, 102-103 k. 202-202v, 79-80 k. 202v, 106-107, 132 k. 180v-181, 2-3, 13-14, 57-58, 116-117 k. 180, 34-35 k. 181-181, 75-76, 126 k. 181v, 83-84 k. 183, 86-87 k. 203: 37-38, 128 k. 118, 119 k. 182-182v, 90-91, 156-157 k. 180v-181, 2-3, 13-14, 57-58, 116-117 k. 181-181v, 75-76, 126 k.181v, 83-84 k. 202v, 106-107, 132 k. 123-125 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) --------------------------------- Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty --------------------------- 2. OCENA DOWODÓW 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu I.1 II. 1. III.1 IV.1. V.1. - częściowo wyjaśnienia oskarżonego - zeznania M. J., zeznania O. J., zeznania D. O., zeznania A. B. ( T.), zeznania Ł. K. (2), zeznania P. D., J. S. - wydruk wiadomości - częściowo wyjaśnienia oskarżonego - zeznania M. J., zeznania O. J., zeznania D. O., eznania A. B. ( T.), J. S. - wydruk wiadomości - zeznania M. J., zeznania D. O., zeznania A. B. ( T.), zeznania M. O., zeznania Ł. K. (2), zeznania P. D. - zeznania M. J., zeznania O. J., zeznania D. O., zeznania A. B. ( T.), zeznania K. J., J. S. - protokół oględzin samochodu wraz z dokumentacją poglądową - częściowo wyjaśnienia oskarżonego - zeznania M. J., zeznania D. O., zeznania A. B. (T.), zeznania P. D. - wydruk zdjęcia z uszkodzeniami pojazdu - w części, w jakiej przyznał de facto, że w obraźliwych słowach groził pokrzywdzonej- znajdują swoje potwierdzenie nie tylko w zeznaniach pokrzywdzonej i przywołanych niżej świadków, ale także korespondują z treścią dołączonych wydruków wiadomości od oskarżonego do pokrzywdzonej - brak podstaw, by w tym zakresie podważać wyjaśnienia oskarżonego - jasne, spójne, korespondują ze sobą i wzajemnie się uzupełniają, w tym zbieżne z wyjaśnieniami oskarżonego w przywołanej wyżej części - znajdują swoje potwierdzenie w treści wydruku korespondencji pomiędzy oskarżonym a pokrzywdzoną - świadkowie bezpośredni, wśród których jest pokrzywdzona, i pośredni- którym skarżyła się pokrzywdzona na zachowanie oskarżonego, zgodnie zrelacjonowali zachowanie oskarżonego wobec pokrzywdzonej - z zeznań w/w jednoznacznie wynika, że oskarżony kierował wobec kobiety groźby karalne w postaci popełnienie na jej szkodę przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu oraz mieniu, które to wzbudziły w pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione - dowód niekwestionowany przez strony - potwierdza zeznania świadków i koresponduje z wyjaśnieniemi oskarżonego w części, w jakiej sąd nadał im walor wiarygodności - brak podstaw, by podważać jego wiarygodność - w części, w jakiej przyznał się, że umieszczał na F. obraźliwe treści na temat pokrzywdzonej- znajdują swoje potwierdzenie nie tylko w zeznaniach pokrzywdzonej i przywołanych niżej świadków, ale także korespondują z treścią wydruku wiadomości napisanych przez oskarżonego na temat pokrzywdzonej do pokrzywdzonej - brak podstaw, by w tym zakresie podważać wyjaśnienia oskarżonego - jasne, spójne, korespondują ze sobą i wzajemnie się uzupełniają, w tym zbieżne z wyjaśnieniami oskarżonego w przywołanej wyżej części - znajdują swoje potwierdzenie w treści wydruku wiadomości napisanych przez oskarżonego na temat pokrzywdzonej - dowód niekwestionowany przez strony - potwierdza zeznania świadków i koresponduje z wyjaśnieniemi oskarżonego w części, w jakiej sąd nadał im walor wiarygodności - brak podstaw, by podważać jego wiarygodność - spójne, zbieżne, wzajemnie się uzupełniają i korespondują ze sobą - tworzą jasny, logiczny obraz sytuacji- zachowania oskarżonego, który nie mogąc się pogodzić z rozstaniem z pokrzywdzoną, szukał z nią na różne sposoby kontaktu, by zamanifestować swój brak akceptacji dla takiego stanu rzeczy - zauważyć należy, że takie zachowanie oskarżonego wpisuje się niejako w logiczny ciąg zdarzeń- oskarżony po tym, jak pokrzywdzona de facto wyrzuciła go z domu- co sam przyznał- wyzywał ją, groził, szkalował w internecie- tym samym kierował się tą samą motywacją- chęcią zemsty na pokrzywdzonej za rozstanie - spójne, zbieżne, wzajemnie się uzupełniają i korespondują ze sobą - tworzą jasny, logiczny obraz sytuacji- zachowania oskarżonego, który nie mogąc się pogodzić z rozstaniem z pokrzywdzoną, chciał się na niej zamścić, wyładować swoją złość za zaistniałą sytuację - zauważyć należy, że takie zachowanie oskarżonego wpisuje się niejako w logiczny ciąg zdarzeń- oskarżony po tym, jak pokrzywdzona de facto wyrzuciła go z domu- co sam przyznał- wyzywał ją, groził, szkalował w internecie, nadto nachodził jej miejsce zamieszkania- tym samym kierował się tą samą motywacją- chęcią zemsty na pokrzywdzonej za rozstanie - dowody niekwestionowane przez strony - uzupełniają zeznania świadków - brak podstaw, by podważać ich wiarygodność - w części, w jakiej przyznaje, że doszło w dniu zdarzenia do zatargu, w czasie którego wybita została szyba w samochodzie marki O. - zasługują na wiarę, albowiem w tej części potwierdzone zostały o zeznania świadków, choć co do wskazanych przez oskarżonego okoliczności zdarzenia odnieść się należy spceptycznie, albowiem zostają one zupełnie odosobnione w świetle dowodów, jakim sąd nadał walor wiarygodności, w tym nawet w zeznanaich świadka obrony tj. M. K. - zeznania spójne, zbieżne, wzajemnie się uzupełniają i korespondują ze sobą - tworzą jasny, logiczny obraz sytuacji- począwszy od tego, z jakiego powodu D. O. i P. D. udali się na ulicę (...), poprzez opis zachowania oskarżonego, który w agresywny sposób zareagował na wiztę w/w mężczyzn, z których jednym był ówczesny partner pokrzywdzonej- byłej partnerki oskarżonego, która wyrzucila go z domu - powyższe zdarzenie niejako wpisuje się w konsekwentne zachowanie oskarżonego, który od rozstania z pokrzywdzoną podejmował róznego rodzaju kroki, by kobietę obrażać, szkalować, uprzykrzać jej życie i mścić się za rozstanie - dowód niekwestionowany przez strony, - uzupełnia zeznania świadków i koresponduje z nimi - brak podstaw, by podważac jego wiarygodność 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu III, IV, V 1. III, V. 1. - częściowo wyjaśnienia oskarżonego - zeznania M. K. - w części, w jakiej nie przyznaje się do winy oraz przedstawia okoliczności, w jakich doszło do wybicia szyby w samochodzie marki O.- nie zasługują na wiarę, stanowią jedynie przyjętą linię obrony, która ma służyć uniknięciu odpowiedzialności karnej - odosobnione w świetle dowodów, jakim sąd nadał walor wiarygodności, ale także rozbieżne z zeznaniami świadka obrony tj. M. K. - oskarżony z jednej strony potwierdzał, że do rozstania z pokrzywdzoną doszło z jej inicjatywy, a wbrew jego woli, że powodem rozstania był fakt nadużywania przez niego alkoholu, potwierdził to, iż wyzywał pokrzywdzoną, groził jej - ale nie potrafił powiedzieć dlaczego tak się zachowywał, przy czym powody takie stanu rzeczy - w świetle okoliczności sprawy są oczywiste, o czym była mowa wyżej - w świetle przywołanych okoliczności nieprzekonywujące są wyjaśnienia oskarżonego, w jakich zaprzecza on by usiłowal naruszyć mir domowy pokrzywdzonej, uszkodził butelką samochód A., czy też umyślnie zniszczył szybę w pojeździe O. - nie bez znaczenia dla oceny wyjaśnień oskarżonego pozostaje fakt, iż jest on osobą kilkukrotnie karaną za przestępstwa z użyciem przemocy ( przetępstwa z art. 222§1 kk, art. 224§2 kk, art. 226§1kk), za przestępstwo zniszczenia mienia, co choć nie przesądza o jego odpowiedzialności w tej sprawie, to wskazuje, że jest osobą agresywną, skłonną do przemocy słowniej i fizycznej - mimo, że zezania świadka wspierają wersję oskarżonego co do tego, że do zniszczenia szyby w O. doszło nieumyślnie, bo przez popchnięcie oskarżonego na samochód, a nie na skutek rzucenia kostką brukową, że oskarżony nie chciał wtargnąć na posesję pokrzywdzonej -to jednak w dalszej części zeznania świadka są wewnętrznie niespójne, a nawet sprzeczne z wyjaśnieniami oskarżonego - świadek na różnych etapach przedstwiała odmennie okoliczności wybicia szyby w samochodzie i trudno oprzeć się wrażeniu, że chciała tak przestawić obraz sytaucji, by "nie zaszkodzić" oskarżonemu, a miała w tym interes, gdyż po rozstaniu oskarżonego z pokrzywdzoną pogodziła się z nim i ponownie wspólnie zamieszkali - więcej - świadek zaprzeczała nawet okolicznościom, które przyznawał sam oskarżony, a które mogłyby narazić oskarżonego na odpowiedzialność- uderzenie A. B. w twarz 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1,2,3,4,5 Ł. K. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej I. Oskarżony w okresie od dnia 1 stycznia 2023 roku do dnia 15 marca 2023 roku krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, kierował wobec M. J. groźby karalne w postaci popełnienie na jej szkodę przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu oraz mieniu, które to wzbudziły w pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione - art. 190§1 kk w zw. art. 12§1 kk Zachowanie oskarżonego było umyślne - działał w zamiarze konkretnego odziaływania na psychikę pokrzywdzonej, by wzbudzić w niej strach. II. Oskarżony w bliżej nieustalonym okresie od dnia 1 stycznia 2023 roku do dnia 15 marca 2023 roku znieważył M. J. za pomocą środków masowego komunikowania poprzez zamieszczanie na portalu F. wpisów dotyczących wymienionej i oznaczanie jej profilu w tym portalu, w których używał wobec niej słowa powszechnie uznawane za obelżywe - art. 216§2 kk Bez wątpienia przyjąć należy, że słowa skierowane przez oskarżonego wobec pokrzywdzonej w środkach masowego przekazu, jakim jest F., na pewno miały charakter znieważający. Były to słowa mające ubliżyć jej, wyrazić pogardę wobec niej. III. Oskarżony w dniu 13 stycznia 2023 roku usiłował wedrzeć się do cudzego mieszkania, a to mieszkania należącego do M. J. lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę D. O. - art. 13§1 kk w zw. art. 193 kk Oskarżony z pełną świadomością usiłował się wedrzeć do mieszkania, do którego nie miał żadnego prawa, w tym przebywania w nim bez zgody pokrzywdzonej. IV. Oskarżony w dniu 28 maja 2023 r. dokonał uszkodzenia samochodu osobowego m-ki A. (...) o nr rej. (...) w ten sposób, że rzucając butelką po piwie wgniótł oraz zarysował powłokę lakierniczą metalowego elementu prawego przedniego błotnika powodując straty wartości nie niższej niż 800 zł na szkodę M. J. - art. 124§1 kw Mając na uwadze okoliczności sprawy niewątpliwie działanie oskarżonego było umyślne, celowo rzucił butelką, mając świadmość, że w ten sposób dojdzie do uszkodzenia pojazdu. V. Oskarżony w dniu 28 maja 2023 r. dokonał uszkodzenia samochodu osobowego m-ki O. (...) o nr rej. (...) w ten sposób, że uderzając trzymaną w ręce kostką brukową wybił tylną szybę powodując straty wartości nie niższej niż 1000 zł na szkodę M. J. - art. 288§1 kk Mając na uwadze okoliczności sprawy niewątpliwie działanie oskarżonego było umyślne- celowo uderzył brukową kostką w pojazd, by dokonać jego uszkodzenia. 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem ------------------- Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej -------------------- 3.3. Warunkowe umorzeniepostępowania ----------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania --------------------- 3.4. Umorzenie postępowania -------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ------------------- 3.5. Uniewinnienie ----------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia ----------------- 4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNEI ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności Ł. K. (1) 1. 2. 3. 4. 5. 6. I. II. III. IV. V. I, II, III, V -zachowanie oskarżonego nie zasługuje na żadne usprawiedliwienie, nie sposób bowiem tolerować sytuacji, w których oskarżony nie mogąc pogodzić się z rozstaniem z pokrzywdzoną, chciał "wymierzyć jej karę" i stosował wobec pokrzywdzonej groźby - na uwagę zasługuje wyjątkowa determinacja oskarżonego, uporczywość i zaciętość zachowania - zachowanie oskarżonego zasługuje na najwyższą naganę i nie znajduje żadnego usprawiedliwienia, albowiem trudno się takiego doszukać w kierowaniu na portalu internetowym do pokrzywdzonej słów powszechnie uzanych za obelżywe - oskarżony usiłował wedrzeć się do mieszkania pokrzywdzonej, tym samym gwałcąc jej prawo do spokojnego zamieszkiwania, wolnego od zakłóceń, naruszając jedno z podstawowych praw pokrzywdzonej tj. prawo do decydowania o tym, kto może przebywać w miejscach, w których pokrzywdzona jest gospodarzem. W czasach współczesnych prawo do prywatności, w tym do poszanowania nienaruszalności mieszkania, zostało uznane za jedno z podstawowych praw człowieka, przyrodzone i przysługujące wszystkim ludziom. Znalazło to wyraz m.in. w art. 17 MPPOiP, zgodnie z którym "nikt nie może być narażony na samowolne wkraczanie w jego życie prywatne, rodzinne, domowe" i "każdy jest uprawniony do ochrony prawnej przed takim wkraczaniem lub atakami". Zgodnie zaś z art. 8 EKPC każdy ma prawo do poszanowania m.in. swojego mieszkania - wysokość wyrządzonej szkody - motywy i pobudki, jakimi kierował się oskarżony- odwet na pokrzywdzonej za rozstanie, chęć zemsty - obowiązek naprawienia szkody miał cel wychowawczy i poprawczy -wysokość wyrządzonej szkody - motywy i pobudki, jakimi kierował się oskarżony- odwet za rozstanie, chęć zemsty - obowiązek naprawienia szkody miał cel wychowawczy i poprawczy - ilość popełnionych przestępstw - zbieżność czasowa czynów - umyślny charakter występków - tożsame motywy i pobudki jakimi kierował się oskarżony - dotychczasowa kilkukrotna karalność, także za przestępstwa umyślne - brak okoliczności łagodzących 5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyrokuodnoszący siędo przypisanegoczynu Przytoczyć okoliczności -------------- 6. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę Z uwagi na wartość uszkodzonego mienia- czyn z pkt. IV uznano go za wykroczenie z art. 124§1 kw. 7. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Przytoczyć okoliczności 7. 8. Rozstrzygnięto zgodnie z postanowieniami Rozporządzrnia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Rozstrzygnięto w oparciu o postanowienia art. 624§1 kpk. 8. PODPIS
II K 364/16
„w dniu 27.03.2016 r. o godz. 20:00 przed budynkiem sklepu (...) przy ul. (...) w miejscowości R., okręgu (...) naruszył czynność narządu ciała K. K. (1) w ten sposób, że szarpał go za ubranie i kilkukrotnie uderzył pięścią w twarz, powodując złamanie kości nosa z przemieszczeniem odłamów i zaburzeniem jego drożności naruszając czynność narządu ciała na okres powyżej dni siedmiu,
VI Ka 84/18
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z 14 listopada 2017 roku w sprawie II K 422/17: - dwukrotnie w okresie od 1 maja 2017 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II K 878/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 grudnia 2018 roku Sąd Rejonowy w G. II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Tomasz Hausman Protokolant: st. sekr. sad. Monika Formaniewicz w obecności Prokuratora: Adama Kwaśnik po rozpoznaniu w dniach 19 listopada 2018r., 17 grudnia 2018r. sprawy karnej: M. Ż. s. B. i B. zd. T., ur. (...) w G., pesel: (...), zam. (...)-(...) G., ul. (...), obywatelstwa polskiego, karanego oskarżonego o to, że:

1. w dniu 8 sierpnia 2018r ok. godz. 9:00 na przejściu dla pieszych przy ul. (...) w G. i w dniu 9 sierpnia 2018r. ok. godz. 8:00 w pobliżu Zakładu Ubezpieczeń Społecznych przy ul. (...) w G. kierował groźby karalne pozbawienia życia pod adresem A. B. (1) (poprzednio K.), czym wzbudził w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę, że groźby te będą spełnione, a nadto w tym samym miejscu i czasie, pomimo prawomocnego wyroku powstrzymywania się od zbliżania do A. B. (1) (poprzednio K.) wydanego przez Sąd Rejonowy w G. z dnia 17 sierpnia 2016 roku o sygn. akt (...), dwukrotnie zbliżył się do pokrzywdzonego na odległość mniejszą niż 30 metrów w okresie 5 lat od daty uprawomocnienia się wyroku, przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat po odbyciu w okresie od 25 września 2016roku do 22 lipca 2017 roku kary 10 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo podobne umyślnie z art. 190 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk w zw. z art. 12 kk orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w G. z dnia 17 sierpnia 2016 roku (sygn.. akt (...)) tj. o czyn z art. 190 § 1 kk i art. 244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk 2. w dniu 10 sierpnia 2018r. ok. godz. 11:15 – 11:25 na przystanku (...) mieszącym się w pobliżu hotelu (...) przy ul. (...) w G. kierował groźby karalne pozbawienia życia pod adresem M.

G. (1) (poprzednio K.) czym wzbudził w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę, że groźby te będą spełnione, a nadto w tym samym miejscu i czasie, pomimo prawomocnego wyroku powstrzymywania się od zbliżania się do M. G. (1) (poprzednio K.) wydanego przez Sąd Rejonowy w G. z dnia 17 sierpnia 2016 roku o sygn. akt (...), zbliżył się do pokrzywdzonego na odległość mniejszą niż 30 metrów w okresie 5 lat od daty uprawomocnienia się wyroku, przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat po odbyciu w okresie od 25 września 2016 roku do 22 lipca 2017 roku kary 10 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo podobne umyślne z art. 190 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk w zw. z art. 12 kk, orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w G. z dnia 17 sierpnia 2016 roku ( sygn. akt (...)) tj. o czyn z art. 190 § 1 kk i art. 244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk 3. w okresie od 10 sierpnia 2018r. do 22 sierpnia 2018r. godz. 11:00 w G. wielokrotnie kierował groźby karalne pozbawienia życia pod adresem E. W. (1) czym wzbudził w pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że groźby te będą spełnione, przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat po odbyciu w okresie od 25 września 2016roku do 22 lipca 2017 roku kary 10 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo podobne umyślne a art. 190 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk w zw. z art. 12 kk, orzeczonej wyrokiem Sadu Rejonowego w G. z dnia 17 sierpnia 2016 roku (sygn. akt (...)) tj. o czyn z art. 190 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk orzekł:

1. oskarżonego M. Ż. uznaje za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu w punkcie 1 i 2 aktu oskarżenia, to jest przestępstw z art. 190 § 1 kk i art. 244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk i za każdy z tych czynów po myśli art. 11§3 kk a na mocy art. 244 kk skazuje go na karę 1 (jednego) roku i 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

2. oskarżonego M. Ż. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie 3 aktu oskarżenia, to jest przestępstwa z art. 190 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk i za czyn ten na mocy art. 190§1 kk skazuje go na kare 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

3. na mocy art. 85 kk i art. 86§1 kk orzeczone w punktach 1 i 2 wyroku kary pozbawienia wolności łączy i skazuje oskarżonego M. Ż. na karę łączną 1 (jednego) roku i 10 (dziesięciu ) miesięcy pozbawienia wolności;

4. na mocy art. 63§1 kk na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania od dnia 4 września 2018r. godz. 11.40 do dnia 17 grudnia 2018r.;

5. zasądza od Skarbu Państwa kasy Sądu Rejonowego w G. na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. M. M. kwotę 642 (sześćset czterdzieści dwa) zł plus 23 % vat tytułem poniesionych kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu;

6. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie, obciążając nimi Skarb Państwa. II K 878/18

UZASADNIENIE

Dnia 17 sierpnia 2016r. Sąd Rejonowy w G. wyrokiem w sprawie (...) skazał oskarżonego M. Ż. za czyn z art. 190§1 kk. W punkcie II tegoż wyroku orzeczono wobec oskarżonego m.in. zakaz zbliżania się do M. K. i A. K. na odległość nie mniejszą niż 30 metrów na okres 5 lat. Wyrok uprawomocnił się 25 sierpnia 2016r. (dowód: odpis wyroku – k.5-6). Dnia 19 maja 2017 decyzją Kierownika USC w G. M. K. zmienił nazwisko na G., natomiast A. K. po zawarciu małżeństwa w dniu 23.09.17r. przyjął nazwisko żony – B.. (dowód: pismo –k.59, odpisy -k.60-61).

A. B. (1) jest motorniczym tramwaju w Miejskim Zakładzie (...) w G.. Dnia 8 sierpnia 2018r. prowadził tramwaj linii nr (...). Jadąc ulicą (...), na wysokości posesji nr (...), zbliżył się do przejścia dla pieszych i zatrzymał tramwaj. W tym momencie do przodu tramwaju, bezpośrednio pod kabinę motorniczego, podszedł oskarżony M. Ż. i w kierunku A. B. zaczął, że go zabije i mu „wpierdoli”. Po chwili oskarżony oddalił się. Następnego dnia tj. 9 sierpnia 2018r. A. B. ponownie kierował tramwajem na tej samej trasie. Na przystanku na ul. (...) w rejonie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na ławce siedział oskarżony.

Spojrzał na A. B. i zaczął w jego kierunku wypowiadać groźby pozbawienia życia i obrażał go. Następnie oskarżony wsiadł do tramwaju i usiadł. (dowód: zeznania A. B. – k. 2 i 150-160; zapis video – k.27, fotografie – k.47) M. G. (1) podobnie jak jego brat jest motorniczym. Dnia 10 sierpnia 2018r. kierował tramwajem na trasie R. – T.. Na przystanku na ul. (...) na wysokości hotelu (...) stał oskarżony. Gdy tramwaj się zatrzymał oskarżony wsiadł do niego środkowymi drzwiami. Następnie skierował się w kierunku kabiny motorniczego.

Idąc wyzywał wulgarnie M. G. i groził mu zabiciem. Na kolejnym przystanku oskarżony wysiadł. (dowód: zeznania M. G. – k.160 i 8; zapis video – k.27, fotografie – k.48) W G. przy ul. (...) mieszka siostra oskarżonego M. I. K.. Oskarżony często odwiedza siostrę – praktycznie codziennie. Do mieszkania siostry oskarżonego wchodzi się ze wspólnego przedpokoju, z którego wchodzi się również do mieszkania E. W. (1). 10 sierpnia 2018r. oskarżony podszedł do E. W. na klatce schodowej i zaczął jej grozić zabiciem, wywiezieniem do lasu i odrąbaniem głowy.

Gdy pokrzywdzona zagroziła wezwaniem policji oskarżony uciekł. Następnego dnia oskarżony spotkał E. W. na ul. (...) w G. i ponownie powiedział jej, że będzie zabita. Oskarżony uderzał też nocą w parapet mieszkania pokrzywdzonej i kopał w drzwi jej mieszkania krzycząc, że ją i córkę „zapierdoli”. Dnia 21 sierpnia 2018r. oskarżony spotkał E. W. w sklepie na ul. (...). Znowu groził jej zabiciem i wywiezieniem do lasu. Kolejny raz oskarżony groził E. W. zabiciem następnego dnia tj. 22 sierpnia 2018r. – ponownie na ul. (...). (dowód: zeznania E. W.

– k.16 i 160). Oskarżony M. Ż. nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i przed Sądem odmówił składania wyjaśnień. W postępowaniu przygotowawczym wyjaśnił, że być może odezwał się do A. B. (1) i M. G. (1), ale nie były to groźby. Oskarżony stwierdził, że ma prawo zbliżyć się do A. B., bo ten jest motorniczym i nie wie czy zbliżył się do M. G.. Jeżeli zaś chodzi o E. W. (1) to oskarżony wyjaśnił, że chciał od niej tylko książeczkę zdrowia psa, który go ugryzł i nie groził jej śmiercią. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego uznając je za wykrętne i skierowane wyłącznie na obronę.

Pozostają one w sprzeczności z zeznaniami samych pokrzywdzonych i zapisami video. Zeznania pokrzywdzonych tj. A. B., M. G. i E. W. były dla Sądu podstawą do ustalenia stanu faktycznego. Sąd dał wiarę tym zeznaniom, albowiem są one jasne i logiczne. Zeznania motorniczych znajdują potwierdzenie w zapisach video. Sąd nie dopatrzył się powodów, dla których świadkowie ci mieliby zeznawać nieprawdę celowo pomawiając oskarżonego. W przypadku A. B. i M. G. Sąd wziął pod uwagę wcześniejsze zdarzenia, które doprowadziły do skazania oskarżonego i orzeczenia wobec niego zakazu zbliżania się.

Zdaniem Sądu nie ma to wpływu na wiarygodność świadków. Oskarżony z pełną świadomością zbliżył się do pokrzywdzonych i nie był to przypadek. Gdyby nie to zachowanie to pokrzywdzeni nie zawiadomiliby o przestępstwie. Jeśli oskarżony miałby rzeczywiście jedynie zamiar przejazdu tramwajem to logika podpowiada, że wręcz przeciwnie starałby się nie rzucać w oczy pokrzywdzonym. On natomiast zrobił wszystko, by ci go zauważyli. Jeżeli zaś chodzi o E. W. (1) to trudno przypuszczać, by to ona zaczepiała oskarżonego. Jaki by miała w tym cel.

Tym bardziej, że wiedziała jaką osobą jest oskarżony, a jak wyjaśniła mieszka jedynie z dwójką nieletnich dzieci. Zdaniem Sądu postawa oskarżonego we wcześniejszych sprawach oraz w niniejszej sprawie pokazuje, że jest on osobą, którą musi znaleźć sobie ofiarę w celu gnębienia jej. W domu siostry oskarżonego padło akurat na E. W.. Świadek I. K. to siostra oskarżonego i zeznała ona, że brat wyzywał sąsiadkę, ale nie słyszała gróźb. Brat miał się jedynie, w donośny sposób, kłócić z E. W.. Świadek B. Ż. to matka oskarżonego .

Zeznała, że syn raczej nie kierował gróźb pod adresem sąsiadki córki. Dodała, że nie kłócił się często z sąsiadką i rozmawiali spokojnie. Świadek C. S. zeznała, że to pokrzywdzona go wyzywała i kłótnia dotyczyła psa. Oskarżony natomiast był spokojny. Sąd nie dał wiary zeznaniom tych świadków, albowiem są one sprzeczne z uznanymi za wiarygodne zeznaniami E. W. (3). Co więcej są one wzajemnie sprzeczne, a C. S. jak sama zeznała nie rozmawia z pokrzywdzoną , która jest jej byłą synową. Na marginesie należy zauważyć, że w zeznaniach C.

S. oskarżony jawi się wręcz jako oaza spokoju, co zważywszy na jego dotychczasową postawę może budzić spore wątpliwości. W świetle powyższego wina oskarżonego nie budzi wątpliwości. Czyny zarzucane oskarżonemu w punkcie 1 i 2 aktu oskarżenia wyczerpują znamiona przestępstw z art. 190§1 kk i 244 kk. Oskarżony, bowiem zbliżając się do pokrzywdzonych A. B. i M. G. nie zastosował się do zakazu orzeczonego w prawomocnym wyroku sądowym. Jednocześnie kierował wobec pokrzywdzonych groźby pozbawienia życia, które to groźby wzbudziły u uzasadnioną obawę ich spełnienia.

Obawa ta była uzasadniona choćby z uwagi na wcześniejsze czyny oskarżonego. Natomiast kierując groźby pozbawienia życia pod adresem E. W. (1), które to również wzbudziły u pokrzywdzonej uzasadnioną obawę ich spełnienia, oskarżony wyczerpał znamiona czynu z art. 190§1 kk. Wszystkie trzy czyny zostały popełnione w warunkach powrotu do przestępstwa opisanego w art. 64§1 kk. Zdaniem Sądu kary wymierzone oskarżonemu za poszczególne czyny oraz kara łączną pozbawienia wolności są adekwatne do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu oraz biorą pod uwagę cele wychowawcze i zapobiegawcze, które mają osiągnąć w stosunku do oskarżonego.

Oskarżony jest osobą wielokrotnie karaną i w jego przypadku nie ma mowy o karach łagodniejszych rodzajowo niż pozbawienie wolności. Nie bez znaczenia dla wymiaru kary jest podobieństwo do wcześniejszych czynów. Takie kary nie spełniłyby swojego celu. Z uwagi na treść art. 69§1 kk Sąd nie rozważał warunkowego zawieszenia wykonania kary łącznej pozbawienia wolności. Ponieważ oskarżony był tymczasowo aresztowany na poczet kary zaliczono mu ten okres. O kosztach adwokackich orzeczono na podstawie §17 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 3 i §20 rozporządzenia Min.

Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. O kosztach w punkcie VI wyroku orzeczono na podstawie art. 624§1 kpk. z. odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć obrońcy oskarżonego. 28.12.18r.