VI U 490/16 · Sąd powszechny

Sygn. akt VI U 490/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 maja 2019 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSR Małgorzata Kryńska - Mozolewska Protokolant: starszy protokolant sądowy Lena Fremmel po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2019 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z odwołania I. R. od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. z dnia 10 października 2016 r. znak: (...). (...).1. (...).2016 przeciwko Wojewódzkiemu Zespołowi do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. o ustalenie stopnia niepełnosprawności orzeka: oddala odwołanie. Sygn. akt VI U 490/16

UZASADNIENIE

Orzeczeniem z dnia 11 sierpnia 2016 roku, nr (...), Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. (dalej jako: MZON) zaliczył I. R. do lekkiego stopnia niepełnosprawności ze względu na przyczynę o symbolu 07-S do dnia 8 sierpnia 2019 roku. Od powyższego orzeczenia I. R. wniósł odwołanie, w wyniku rozpoznania którego orzeczeniem z dnia 10 października 2016 roku, nr (...). (...).1. (...).2016, Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. (dalej jako: WZON) utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie MZON. (orzeczenie MZON z dnia 11.08.2016r. i WZON z dnia 10.10.2016r. – akta WZON) Od powyższego orzeczenia WZON I. R. wniósł odwołanie, podnosząc, że nie jest zrozumiałym obniżenie mu stopnia niepełnosprawności z umiarkowanego na lekki, skoro jego stan zdrowia z wiekiem wcale się nie poprawia. (odwołanie – k.

1) W odpowiedzi na odwołanie WZON wniósł o jego oddalenie. (odpowiedź na odwołanie – k. 8 – 8 verte) Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Odwołujący się I. R. mieszka z niepełnosprawną ciotką, pracuje dorywczo przy wyrobie wiązanek przy cmentarzu w M. przez około 4 godziny dziennie. Sam dba o sprawy higieniczne, przyrządza sobie posiłki oraz zakupy. Przy sprzątaniu pomaga mu przyjaciółka. Odwołujący ma trudności z dźwiganiem cięższych zakupów powyżej 4-5 kg, m problemy z chodzeniem po schodach. (dowód: zeznania odwołującego się I.

R. – protokół rozprawy z dnia 13.11.2018r. od 00:02:56 do 00:19:20) Odwołujący się I. R. cierpi na rozstrzenie oskrzeli, przebył 3 razy gruźlicę płuc, aktualnie nie ma cech wznowy tej choroby. Rozstrzenie oskrzeli jest efektem przebytej gruźlicy. Ma on również rozpoznane nadciśnienie tętnicze. Cierpi on także na napady padaczkowe oraz okresowy zespół bólowy kręgosłupa L/S bez upośledzenia jego funkcji ruchowej. Rozpoznano u niego również niedosłuch lekkiego stopnia typu odbiorczego ucha prawego z szumem usznym. Odwołujący nie cierpi na przewlekłą obturacyjną chorobę płuc (POCHP).

Stan zdrowia odwołującego się uzasadnia zaliczenie go ze względów pulmonologicznych oraz neurologicznych do lekkiego stopnia niepełnosprawności. Jednocześnie odwołujący się nie jest niepełnosprawny ze względów kardiologicznych oraz otolaryngologicznych. (dowód: opinia biegłego z zakresu pulmonologii – k. 21 – 22 i k. 38 i k. 54 i k. 178 i k. 196 – 197, opinia biegłego z zakresu kardiologii – k. 79 – 81 i k. 126 - 127, opinia biegłego z zakresu neurologii – k. 99 i k. 138 i k. 161 i k 188, opinia biegłego z zakresu otolaryngologii – k. 117 – 118 i k. 147) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o wnioski z opinii biegłych z zakresu pulmonologii, kardiologii, neurologii oraz otolaryngologii.

Sąd podziela wnioski biegłych. Opinie biegłych zostały wykonane w sposób fachowy, ich wnioski są logiczne i prawidłowo uzasadnione. Sąd miał na uwadze, że odwołujący się w toku postępowania przedkładał dodatkową dokumentację medyczną, która również była przedmiotem opinii uzupełniających biegłych. Biegły odniósł się do wyników badania spirometrii, analizując je i oceniając, że wyniki te są prawidłowe i wykluczają rozpoznanie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POCHP). Jednocześnie biegły wskazał, że błędna technika wykonania badania spirometrii, na którą powoływał się odwołujący się, nie ma żadnego znaczenia przy POCHP, bowiem przy tej chorobie powinny pojawić się utrwalone zaburzenia obturacyjne.

Biegły z zakresu pulmonologii w swej opinii (k. 178 i k. 196 – 197 akt sprawy) szczegółowo wyjaśnił również dlaczego uznał odwołującego się za osobę niepełnosprawną w stopniu lekkim, podczas gdy miał on wcześniej orzeczony umiarkowany stopień niepełnosprawności. Również biegły z zakresu kardiologii wyczerpująco odniósł się do zastrzeżeń odwołującego się. Wskazał on też, że w wyniku przebytej gruźlicy nie stwierdzono u niego żadnych powikłań sercowo – naczyniowych. Sąd oparł się również na zeznaniach wnioskodawcy uznając je za wiarygodne w całości.

Sąd zważył, co następuje:

Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest zasadność odwołania I. R. od orzeczenia o niepełnosprawności wydanego przez WZON w W. dnia 10 października 2016 roku, którym WZON utrzymał w mocy orzeczenie MZON w W. z dnia 11 sierpnia 2016 roku. Odwołujący się kwestionował zaliczenie go do lekkiego stopnia niepełnosprawności. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t.j. - Dz. U. z 2018r., poz. 511, ze zm.) ustala się trzy stopnie niepełnosprawności, które stosuje się do realizacji celów określonych ustawą:

1) znaczny;

2) umiarkowany;

3) lekki. Z art. 4 ust. 2 tej ustawy wynika z kolei, że do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymagającą czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych. Zaś do lekkiego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę o naruszonej sprawności organizmu, powodującej w sposób istotny obniżenie zdolności do wykonywania pracy, w porównaniu do zdolności, jaką wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych z pełną sprawnością psychiczną i fizyczną, lub mająca ograniczenia w pełnieniu ról społecznych dające się kompensować przy pomocy wyposażenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze lub środki techniczne (art. 4 ust. 3 tej ustawy).

W toku niniejszej sprawy Sąd ustalił, że odwołujący się nie spełnia przesłanek do zaliczenia go do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Sąd oparł się w tej materii na opiniach biegłych z zakresu pulmonologii, kardiologii, neurologii oraz otolaryngologii, biegli ci bowiem mają wiedzę specjalistyczną, pozwalającą im ocenić stan zdrowia odwołującego się pod kątem ustawowych przesłanek zaliczenia go do określonego stopnia niepełnosprawności. Wszyscy wymienieni biegli zgodnie orzekli, że stan zdrowia odwołującego się nie uzasadnia zaliczenia go do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności.

Jednocześnie biegli z zakresu pulmonologii oraz neurologii potwierdzili, że odwołujący się powinien być zaliczony do lekkiego stopnia niepełnosprawności. Tym samym odwołanie I. R. jest niezasadne, bowiem decyzja WZON jest zgodna z prawem. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji wyrok. (...)