III K 1016/17 · Sąd powszechny

Sygn. akt III K 1016/17 POSTANOWIENIE Dnia 19.12.2018 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy – Mokotowa, III Wydział Karny Sprawa: W. M. oskarżonego z art. 280 § 1 kk i in OBECNI Przewodniczący: SSR (...) Protokolant: (...) Prokurator: nie stawił się, zawiadomiony prawidłowo. postanowił Na podstawie art. 249 § 1 kpk i art. 258§ 1 pkt 1 i 2 k.p.k. i art. 258 § 1 kpk i przedłużyć wobec oskarżonego W. M. s. A. i W., ur. (...) w W., środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania na okres dalszego 6 (sześciu) miesięcy, tj. do dnia 14 lipca 2019 roku do godz. 06:00.

UZASADNIENIE

W ocenie Sądu, w dalszym ciągu aktualne są przesłanki stosowania wobec W. M. tymczasowego aresztowania. Popełnienie przez niego zarzucanych mu czynów zostało uprawdopodobnione zebranym w sprawie materiałem dowodowym w stopniu wymaganym przez art. 249 § 1 k.p.k., przy czym dowodowe podstawy stosowania wobec niego najsurowszego środka zapobiegawczego nie uległy zmianie, a w dniu dzisiejszym zapadł wobec oskarżonego wyrok skazujący na kare pozbawienia wolność nie niższa niż 3 lata. Na duże prawdopodobieństwo popełnienia przez W.

M. zarzucanych mu czynów wskazują zeznania świadków (k. 4-6, 15-16, 42 - 42v, 209-210), protokoły okazania (k. 48-51v, 168-170v), opinia biegłego z zakresu gemmologii, numizmatyki i jubilerstwa (k. 233 – 236), jak również dotychczasowe ustalenia poczynione na podstawie dowodów przeprowadzonych w toku rozprawy głównej. Należy przy tym podnieść, iż przedłużenie wobec W. M. tymczasowego aresztowania jest uzasadnione przede wszystkim tym, że czyny zarzucane oskarżonemu zagrożone są surową karą pozbawienia wolności, o której mowa w art. 258 § 2 k.p.k., co wynika zarówno z ustawowego zagrożenia, przewidzianego w kodeksie karnym, jak i okoliczności oraz charakteru sprawy, w tym wysokiej społecznej szkodliwości czynów i działania oskarżonego w warunkach multirecydywy.

W tym stanie rzeczy, zdaniem Sądu, przedłużenie stosowania najsurowszego środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania jest nadal niezbędne i wynika z konieczności zapewnienia właściwego toku dalszego postępowania.