Legislator Case Law & Legislation
III Ca 1607/18 AI generated

III Ca 1607/18 · Sąd powszechny

Case Number III Ca 1607/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Sąd Rejonowy w T. G. w wyroku z dnia 27 03 2018r. zasądził od pozwanej Česka P.'ovna A. S. w P. Oddział w Polsce na rzecz powoda R. S.: zadośćuczynienie i odszkodowanie odpowiednio w kwotach: 4.000zł i 770zł, ustawowe odsetki od tych kwot od dnia 23 08 2015r. do dnia 31 12 2015r. i ustawowe odsetki za opóźnienie od dnia 1 01 2016r. oraz orzekł o kosztach procesu i nieuiszczonych kosztach sądowych. W ustalonym stanie faktycznym w motywach orzeczenia, przywołał regulacje: art. 444 k.c., art. 445 k.c. Następnie dokonał oceny poczynionych ustaleń i w jej wyniku stwierdził, że zakres doznanego przez pozwanego uszczerbku na zdrowiu, zakres doznanych obrażeń w wyniku wypadku, zakres związanych z tym cierpień w sferze fizycznej, jak również psychicznej, uzasadnia przyznanie zadośćuczynienia w łącznej kwocie 5.000zł (4.000zł zasądzonegow niniejszym postępowaniu i 1.000zł przyznanego przez pozwaną w toku postępowania likwidacyjnego) oraz oddalenie żądania w pozostałym zakresie.

Legislator headnote

AI generated

art. 444 k.c, art. 445 k.c, art. 100 k.p.c, art. 233 § 1 k.p.c, art. 445 § 1 k.c, art. 444 § 1 k.c; III Ca 1607/18 · Sąd powszechny: Ponadto zarzucała, że przy ferowaniu wyroku naruszono prawo materialne, regulację art. 445 § 1 k.c. w związku z art. 444 § 1 k.c. w związku z art. 6 k.c. poprzez nieodpowiednią ocenę przyjętych kryteriów ustalania wysokości zadośćuczynienia w odniesieniu do ustalonej podstawy faktycznej rozstrzygnięcia oraz błędna ocenę doznanej przez pozwanego krzywdy, co skutkowało uznaniem, że odpowiednią kwotą zadośćuczynienia jest kwota 5.000zł, podczas, gdy kwota ta jest rażąco zawyżona i nieadekwatna do rozmiaru krzywdy doznanej przez powoda.

Keywords

AI generated
actions for damages reimbursement of insurance costs undue insurance benefit reduction of insurance benefits claim for insurance benefits claims settlement

Cited Legislation

AI generated
art. 444 k.c
W ustalonym stanie faktycznym w motywach orzeczenia, przywołał regulacje: art. 444 k.c., art.
art. 445 k.c
Na zasadach ogólnych rodzi ona po stronie pozwanej obowiązek zapłaty poszkodowanemu w wypadku drogowym odszkodowania, w tym na mocy art. 445 k.c.
art. 100 k.p.c
481 § 1 i 2 k.c., a o kosztach procesu orzekała stosując regulację o art. 100 k.p.c.
art. 233 § 1 k.p.c
Zarzuciła, że przy konstruowaniu podstawy faktycznej orzeczenia naruszono regulację art. 233 § 1 k.p.c.
art. 445 § 1 k.c
Ponadto zarzucała, że przy ferowaniu wyroku naruszono prawo materialne, regulację art. 445 § 1 k.c.
art. 444 § 1 k.c
w związku z art. 444 § 1 k.c.
art. 6 k.c
art. 415 k.c
Ma ona źródło w regulacji art. 415 k.c.

Cited Case Law

AI generated
IV CK 151/02
IV CK 151/02, wyrok z 7 11 2003r.
V CK 110/03
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Ca 1607/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 czerwca 2019 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący - Sędzia SO Leszek Dąbek (spr.) Sędzia SO Tomasz Pawlik Sędzia SO Magdalena Balion-Hajduk Protokolant Aldona Kocięcka po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2019 r. w Gliwicach na rozprawie sprawy z powództwa R. S. przeciwko Česka P.'ovna A. S. w P. Oddział w Polsce o zapłatę na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w T. G. z dnia 27 marca 2018 r., sygn. akt I C 630/16 oddala apelację. SSO Magdalena Balion-Hajduk SSO Leszek Dąbek SSO Tomasz Pawlik Sygn. akt III Ca 1607/18

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w T. G. w wyroku z dnia 27 03 2018r. zasądził od pozwanej Česka P.'ovna A. S. w P. Oddział w Polsce na rzecz powoda R. S.: zadośćuczynienie i odszkodowanie odpowiednio w kwotach: 4.000zł i 770zł, ustawowe odsetki od tych kwot od dnia 23 08 2015r. do dnia 31 12 2015r. i ustawowe odsetki za opóźnienie od dnia 1 01 2016r. oraz orzekł o kosztach procesu i nieuiszczonych kosztach sądowych. W ustalonym stanie faktycznym w motywach orzeczenia, przywołał regulacje: art. 444 k.c., art. 445 k.c. Następnie dokonał oceny poczynionych ustaleń i w jej wyniku stwierdził, że zakres doznanego przez pozwanego uszczerbku na zdrowiu, zakres doznanych obrażeń w wyniku wypadku, zakres związanych z tym cierpień w sferze fizycznej, jak również psychicznej, uzasadnia przyznanie zadośćuczynienia w łącznej kwocie 5.000zł (4.000zł zasądzonegow niniejszym postępowaniu i 1.000zł przyznanego przez pozwaną w toku postępowania likwidacyjnego) oraz oddalenie żądania w pozostałym zakresie.

Wskazał, że obowiązek kompensaty kosztów obejmuje wszelkie koszty wywołane uszkodzeniem ciała i rozstrojem zdrowia, tj. wszelkie niezbędne i celowe wydatki, bez względu na to czy podjęte działanie przyniosły poprawę zdrowia. Stwierdził, że powód w następstwie wypadku poniósł koszty wizyt lekarskich i badań w łącznej kwocie 890zł. Wziął pod uwagę, że pozwana wypłaciła mu z tego tytułu jedynie kwotę 120zł i w zakresie różnicy pomiędzy tymi kwotami uznał w tej części powództwo za uzasadnione. O odsetkach ustawowych za opóźnienie się pozwanej w zapłacie zasądzonego zadość-uczynienia i odszkodowania orzekał na podstawie art. 481 § 1 i 2 k.c., a o kosztach procesu orzekała stosując regulację o art. 100 k.p.c. Orzeczenie zaskarżyła pozwana Česka P.'ovna A.

S. w P. Oddział w Polsce w części zasądzającej zadośćuczynienie w kwocie ponad 1.000zł (3.000zł) oraz w części orzekającej o kosztach procesu. Wnosiła o jego zmianę poprzez oddalenie powództwa w zaskarżonej części oraz zasądzenie na jej rzecz od powoda zwrotu kosztów procesu za obie instancje. Zarzuciła, że przy konstruowaniu podstawy faktycznej orzeczenia naruszono regulację art. 233 § 1 k.p.c. poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów oraz brak wszechstronnego rozważenia zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz na do-konaniu oceny materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie w sposób sprzeczny z zasa-dami logiki i doświadczenia życiowego, co skutkowało błędnym bo zawyżonym ustaleniem rozmiaru krzywdy doznanej przez powoda w wyniku „zdarzenia”.

Ponadto zarzucała, że przy ferowaniu wyroku naruszono prawo materialne, regulację art. 445 § 1 k.c. w związku z art. 444 § 1 k.c. w związku z art. 6 k.c. poprzez nieodpowiednią ocenę przyjętych kryteriów ustalania wysokości zadośćuczynienia w odniesieniu do ustalonej podstawy faktycznej rozstrzygnięcia oraz błędna ocenę doznanej przez pozwanego krzywdy, co skutkowało uznaniem, że odpowiednią kwotą zadośćuczynienia jest kwota 5.000zł, podczas, gdy kwota ta jest rażąco zawyżona i nieadekwatna do rozmiaru krzywdy doznanej przez powoda.

Sąd Odwoławczy ustalił i zważył co następuje:

Sąd pierwszej instancji prawidłowo zakwalifikował roszczenia powoda przyjmując, że mają one źródło w łączącej pozwaną ze sprawcą wypadku umowie ubezpie-czenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów oraz w reżimie odpowiedzialności deliktowej za szkodę, a następnie w sposób prawidłowy rozpoznał sprawę. Ustalenia faktyczne składające się na podstawę faktyczną orzeczenie w części dotyczą okoliczności bezspornych pomiędzy stronami, a w pozostałym zakresie mają podstawę w wiarygodnych informacjach zawartych we wskazanych w uzasadnieniu za-skarżonego orzeczenia źródłach dowodowych.

Skarżąca w ramach zawartego w apelacji zarzutu dotyczącego skonstruowanej przez Sąd pierwszej instancji podstawy faktycznej powództwa w istocie kwestionuje dokonaną przez ten Sąd ocenę prawną ustalonego zadośćuczynienia (jego nieadekwatność do doznanej przez powoda krzywdy). Z tej przyczyny tylko werbalnie odnosi się on do podstawy faktycznej orzeczenia i jako taki nie ma wpływu na powyższą ocenę. Z tych też względów Sąd odwoławczy przyjął za własne ustalenia faktyczne Sąd pierwszej instancji . W zakresie objętym zaskarżeniem dokonana przez Sąd Rejonowy ocena prawna ustalonego stanu faktycznego jest prawidłowa.

Odpowiedzialność pozwanej za skutki przedmiotowego wypadku drogowego nie była negowana w toku postępowania. Ma ona źródło w regulacji art. 415 k.c. w związku z art. 436 § 1 k.c. i postano-wieniach zawartej przez pozwaną ze sprawcą wypadku umowy ubezpieczenia odpowie-dzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów oraz w regulacji art. 822 § 4 k.c. uprawniającej powódkę do dochodzenia roszczeń bezpośrednio od pozwanego zakładu ubezpieczeń. Na zasadach ogólnych rodzi ona po stronie pozwanej obowiązek zapłaty poszkodowanemu w wypadku drogowym odszkodowania, w tym na mocy art. 445 k.c. zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.

Stosownie do utrwalonego poglądu prawnego ma ono przede wszystkim charakter kompensacyjny i jego wysokość musi przedstawiać ekonomiczną wartość lecz równocześnie nie może być nadmierna w stosunku do doznanej krzywdy i aktualnych stosunków majątkowych społeczeństwa oraz powinna być utrzymana w rozsądnych granicach (np. wyrok SN z dn. 26 02 1962r. 4 CR 902/61, OSNCP 1963r. nr 5, poz. 107; wyrok z dn. 24 06 1965r.. I PR 203/65, OSPiKA 1966r. poz. 92), a Sąd odwoławczy jest uprawniony do jego skorygowania tylko w przypadku, gdy jest ono oczywiście nieadekwatne do doznanej przez poszkodowanego krzywdy (wyrok SN z dn. 30 10 2003r.

IV CK 151/02, wyrok z 7 11 2003r. V CK 110/03). Zgodnie z niekwestionowanymi w apelacji ustaleniami, powód w wypadku doznał stłuczenia i skręcenie odcinka lędźwiowego, stłuczenia: odcinka piersiowego kręgosłupa, lewego kolana, głowy, miednicy i kolana lewego. Bezpośrednio po wypadku sygnalizował ból w okolicy klatki piersiowej i pleców oraz promieniujący ból w kolanie lewym, który z czasem się nasilał. W następstwie wypadku przebywał na zwolnieniu lekarskim przez ponad 2 miesiąca. Doznana w wypadku kontuzja kręgosłupa wykluczyła go z treningów (przed wypadkiem przez 20 lat intensywnie trenował w zawansowanych grupach sztuki walki, w pracy był instruktorem techniki i taktyki interwencji).

Podupadł na zdrowiu psychicznym i zaczął się kłócić z żoną, co doprowadzało do awantur. Przechodził rehabilitację. Pomimo tego w odcinku piersiowym kręgosłupa w dalszym ciągu odczuwa bóle, a „odcinek szyjny w dalszym ciągu czuje, po basenie jest ulga”. Od czasu do czasu, żeby pójść do pracy zmuszony jest zażywać środki przeciwbólowe”. W tej sytuacji ustalone przez Sąd Rejonowy zadośćuczynienie za doznaną przez powoda krzywdę w wyniku przedmiotowego wypadku drogowego w kwocie 5.000zł realizuje wskazane powyżej postulaty oraz co należy podkreślić - wbrew temu co zarzuca apelacja – jego wysokości nie odbiega od wysokości zasądzanych zadośćuczynień za podo-bne krzywdy (wprost przeciwnie jest od nich niższe).

Nie jest ono zatem oczywiście nieadekwatne do doznanej przez powoda krzywdy, co czyni apelacje pozwanej bezzasadną w rozumieniu art. 385 k.p.c. a to zgodnie z zawartą w nim regulacją prowadziło do jej oddalenia. Reasumując apelacja pozwanej jest bezzasadna i dlatego oddalono ją na mocy regulacji art. 385 k.p.c. SSO Magdalena Balion-Hajduk SSO Leszek Dąbek SSO Tomasz Pawlik