Legislator Case Law & Legislation
VIII RC 174/17 AI generated

VIII RC 174/17 · Sąd powszechny

Case Number VIII RC 174/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Powód S. G., reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika, wniósł o uchylenie jego obowiązku alimentacyjnego względem pozwanej L. G., wynikający z wyroku Sądu Rejonowego Szczecin P. Zachód w S. wydanego dnia 31 lipca 2014 r. oraz o zasądzenie od pozwanej na jego rzecz kosztów postępowania. Pozwana L. G., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła oddalenie powództwa. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Małżeństwo stron zostało rozwiązane przez rozwód. Wyrokiem wydanym w sprawie VIIC 345/04 Sąd Rejonowy w Szczecinie zasądził od pozwanego S. G. na rzecz L.

Legislator headnote

AI generated

art. 98 §1 k.p.c; VIII RC 174/17 · Sąd powszechny: Powództwo zostało oparte o art. 138 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 788 ze zm. – cyt. dalej jako k.r.o.). i okazało się nieuzasadnione. Zgodnie z przywołanym przepisem art. 138 kro - w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego. Szczególną postacią zmiany obowiązku alimentacyjnego jest jego uchylenie. Rozmiar świadczeń alimentacyjnych uregulowany został w art. 135 § 1 i 2 kro. Przepis ten stanowi, iż zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego.

Keywords

AI generated
need-based pension duty of support enforcement of maintenance living expenses calculation of helplessness allowance cost of living adjustment

Cited Legislation

AI generated
art. 98 §1 k.p.c
Zgodnie z art. 98 §1 k.p.c.
AI generated
III RC 38/15
Powodowie P. B. (1) i P. B. (2) wnieśli o podwyższenie alimentów zasądzonych od pozwanego Z. B. (1) na mocy wyroku Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 19 marca 2014 r. sygn. IX RC 294/13 w kwocie po 200 zł do kwoty po 500 zł miesięcznie. W uzasadnieniu pozwu wskazano, że zasądzone dotychczas alimenty nie zaspokajają potrzeb powodów. Potrzeby powodów wzrosły. Pozwany obecnie odbywa karę pozbawienia wolności. Przed osadzeniem w zakładzie karnym pozwany nadużywał alkoholu, znęcał się nad rodziną, za co został skazany. Powodowie kontynuują naukę w III klasie szkoły zawodowej a od stycznia 2015 r. podjęli naukę w I klasie Liceum Wieczorowego w M.. Czesne wynosi 50 zł miesięcznie, miesięcznie koszty dojazdu wynoszą 80 zł. Łączny koszt utrzymania każdego z powodów to około 800 zł miesięcznie. Matka powodów pracuje dorywczo.
III RC 136/20
Sygn. akt III RC 136/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 kwietnia 2021 r. Sąd Rejonowy w Chełmnie Wydział III Rodzinny i Nieletnich w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia Sławomir Lewandowski Ławnicy: ---------------------- Protokolant starszy sekretarz sądowy Małgorzata Mazela po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2021 r. w Chełmnie na rozprawie sprawy z powództwa P. C. przeciwko małoletniej A. W., reprezentowanej przez matkę N. W., o obniżenie alimentów 1. oddala powództwo. 2. kosztami sądowymi obciąża Skarb Państwa. Sygn. akt III RC 136/20 UZASADNIENIE W pozwie z dnia 29 października 2020 r., wniesionym do Sądu Rejonowego w C. w dniu 4 listopada 2020 r., powód P. C. wniósł o obniżenie alimentów należnych jego córce A. W., a ustalonych w ugodzie sądowej z dnia 19 września 2011 r., zawartej przed Sądem Rejonowym w Chełmnie w sprawie o sygnaturze akt III RC 193/11, z kwoty 400 zł miesięcznie do kwoty 250 zł miesięcznie. Jednocześnie powód złożył wniosek o zwolnienie go od kosztów sądowych. W uzasadnieniu żądania pozwu wskazał, że przebywa w zakładzie karnym, nie pracuje, posiada zadłużenie alimentacyjne. Nie jest w stanie płacić alimentów. Nie ma majątku (k. 1 – 2). Postanowieniem z dnia 18 listopada 2020 r. Sąd Rejonowy w Chełmnie zwolnił P. C. od kosztów sądowych w całości (k. 9). Matka małoletniej pozwanej A. N. W. – na rozprawie w dniu 29 marca 2021 r. wniosła o oddalenie powództwa (k. 52). Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Małoletnia pozwana A. W., urodzona w dniu (...) w C., jest dzieckiem powoda pochodzącym z jego nieformalnego związku z N. W.. Rodzice małoletniej rozstali się krótko po jej urodzeniu. Ugodą sądową z dnia 19 września 2011 r., zawartą przed Sądem Rejonowym w Chełmnie w sprawie o sygnaturze III RC 193/11, P. C. zobowiązał się łożyć na rzecz małoletniej A. W. alimenty w kwocie po 400 złotych miesięcznie, płatnych do rąk N. W., do dnia 15-go każdego miesiąca z góry, z ustawowymi odsetkami w razie zwłoki w zapłacie którejkolwiek z rat, począwszy od 1 września 2011 r. Ponadto powód, zobowiązał się zapłacić zaległe alimenty za wrzesień 2011 r. w kwocie 400 złotych do końca września 2011 r. do rąk N. W.. W związku z powyższą ugodą postanowieniem z dnia 19 września 2011 r. Sąd Rejonowy w Chełmnie umorzył postępowanie w sprawie. (dowód: protokół rozprawy z dnia 19 września 2011 r. – k. 7 – 7v akt Sądu Rejonowego w C. sygn. akt III RC 193/11; postanowienie Sądu Rejonowego w C. z dnia 19 września 2011 r. – k. 8 akt Sądu Rejonowego w C. sygn. akt III RC 193/11) W czasie orzekania w sprawie III RC 193/11 Sądu Rejonowego w Chełmnie P. C. miał 19 lat, przebywał na wolności. Przed obecnym osadzeniem w zakładzie karnym podejmował pracę zarobkową za granicą, a także w Polsce za wynagrodzeniem 2400 zł miesięcznie. Poza małoletnią A. powód nie miał innych dzieci na utrzymaniu. Nie interesował się losem córki, nie łożył na jej utrzymanie. Matka małoletniej pozwanej była wówczas w wieku 19 lat. Nie pracowała w tym okresie zarobkowo, zajmowała się wychowaniem córki i utrzymywała się ze świadczeń społecznych. Nie pozostawała w żadnym związku. A. miała 8 miesięcy. Była dzieckiem ogólnie zdrowym. (dowód: zeznania powoda P. C. – k. 52v, zeznania matki małoletniej pozwanej N. W. – k. 52v) Powód P. C. ma 28 lat. Z zawodu jest stolarzem. Był wielokrotnie karany sądownie. W zakładzie penitencjarnym przebywał w okresie od 2012 r. do 2016 r. Od 15 lutego 2019 r. przebywa w Zakładzie Karnym w K., gdzie odbywa karę pozbawienia wolności za oszustwa. Koniec kary przypada na lipiec 2022 r. Pracował zarobkowo do dnia wypadku w zakładzie karnym. Powód doznał skręcenia stawu skokowego. Obecnie nie jest zatrudniony na terenie tej jednostki. Nie posiada nieruchomości, ani rzeczy ruchomych przedstawiających wyższą wartość. Po opuszczenie zakładu karnego w grudniu 2016 r. wyjechał do Wielkiej Brytanii, gdzie pracował w sklepie (...). Po powrocie do kraju pracował również jako monter instalacji w firmie (...) w O. z wynagrodzeniem 2400 zł miesięcznie. Oprócz zadłużenia wobec funduszu alimentacyjnego powód posiada również zaległości alimentacyjne na rzecz córki A.. Poza małoletnią pozwaną P. C. ma córkę W. W. (2) w wieku 5 lat, na którą płaci alimenty ustalone wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu w wysokości 300 złotych miesięcznie oraz córkę G. C. w wieku niespełna 2 lat z obecnego związku z S. K.. Jego konkubina nie pracuje, posiada dwie córki z poprzednich związków (...). Na rzecz małoletniej W. ma zasądzone alimenty, zaś małoletnia Ł. otrzymuje rentę po zmarłym ojcu w kwocie 400 złotych miesięcznie. Powód jest pozbawiony władzy rodzicielskiej nad małoletnią córką A. W.. Nie kontaktuje się z pozwaną. Nie utrzymuje również kontaktu z matką małoletniej. (dowód: zeznania powoda P. C. – k. 52v) Przedstawicielka ustawowa małoletniej pozwanej ma lat 28, z zawodu jest technikiem obsługi turystycznej. Poza małoletnią A. ma jeszcze 8-miesięczną córkę z obecnego związku. Nie pracuje zarobkowo, przebywa na urlopie macierzyńskim. Wcześniej była zatrudniona jako sprzedawca i uzyskiwała dochód o 1000 zł wyższy niż dotychczas. Poza zasiłkiem macierzyńskim w kwocie 1000 zł, otrzymuje świadczenie 500 + na każde dziecko. Dodatkowo pobiera zasiłek rodzinny – 120 zł na A., na młodszą córkę 95 zł. (...) N. W. zarabia ok. 2000 zł netto miesięcznie. Posiada on córkę z innego związku, na którą płaci alimenty ustalone wyrokiem Sądu Rejonowego w Grudziądzu w wysokości 500 zł miesięcznie. Matka małoletniej pozwanej mieszka wraz z dziećmi i swoim partnerem w domu stanowiącym własność jej partnera. Ponosi następujące koszty utrzymania domu: opłata za prąd – ok. 100 zł/miesiąc, woda – ok. 20 zł/miesiąc, butla gazowa – ok. 50 zł/miesiąc, śmieci – ok. 92 zł/miesiąc. (dowód: zeznania matki małoletniej pozwanej N. W. – k. 52v) Małoletnia A. ma 10 lat i jest obecnie uczennicą III klasy Szkoły Podstawowej. Jest dziewczynką zdrową, prawidłowo rozwijającą się. Pozostaje pod opieką matki. (dowód: zeznania matki małoletniej pozwanej N. W. – k. 52v) Sąd ustalił powyższy stan faktyczny w oparciu o dowody powołane powyżej. Zebrany materiał dowodowy Sąd ocenił jako logiczny, spójny i wzajemnie się uzupełniający. Sąd zważył, co następuje: Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 138 k.r.o. w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego. Podstawą faktyczną roszczenia powoda było twierdzenie, iż jego możliwości zarobkowe od czasu wydania ostatniego orzeczenia uległy istotnej zmianie. Według P. C., z powodu odbywania kary pozbawienia wolności całkowicie utracił możliwości zarobkowe, co w konsekwencji spowodowało jego znaczne zadłużenie alimentacyjne. Jak wynikało natomiast z zebranego w sprawie materiału dowodowego możliwości zarobkowe powoda od ostatniego ustalenia wysokości alimentów nie zmieniły się znacząco. W momencie orzekania o obowiązku alimentacyjnym powód przebywał na wolności, pracował i osiągał dochody na poziomie ok. 2400 zł netto miesięcznie. Obecnie sytuacja w tym zakresie uległa zmianie, bowiem od 15 lutego 2019 r. przebywa w zakładzie karnym. Nie uiszcza zasądzonych alimentów, które wypłacane są przez Fundusz Alimentacyjny. Zgodnie jednak z treścią z art. 136 k.r.o. jeżeli w ciągu ostatnich trzech lat przed sądowym dochodzeniem świadczeń alimentacyjnych osoba, która była już do tych świadczeń zobowiązana, bez ważnego powodu zrzekła się prawa majątkowego lub w inny sposób dopuściła do jego utraty albo jeżeli zrzekła się zatrudnienia lub zmieniła je na mniej zyskowne, nie uwzględnia się wynikłej stąd zmiany przy ustalaniu zakresu świadczeń alimentacyjnych. Jak wskazał Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 26 maja 1995 r. w sprawie III CZP 178/94 możliwości zarobkowe zobowiązanego do alimentacji, który odbywa karę pozbawienia wolności i nie jest zatrudniony, ustala się według zasad określonych w art. 135 k.r.o. Z uwagi na okoliczności sprawy sąd może nie uwzględnić niekorzystnej dla możliwości zarobkowych zobowiązanego, jaką spowodowało umieszczenie go w zakładzie karnym (art. 136 k.r.o.). Powód P. C. rozpoczynając odbywanie kary pozbawienia wolności był już zobowiązanym do alimentacji na rzecz małoletniej A. W.. Dopuszczając się przestępstwa, które spowodowało umieszczenie go w zakładzie karnym, spowodował utratę możliwości zatrudnienia i dlatego tut. Sąd nie uwzględnił wynikłej stąd zmiany przy obecnym ustalaniu zakresu świadczeń alimentacyjnych. Gdyby powód przebywał na wolności, będąc osobą młodą oraz zdrową, z pewnością nie miałby większych trudności w znalezieniu stałego zatrudnienia, tym bardziej przy obecnym znikomym stopniu bezrobocia. Z tego też względu Sąd uznał, iż powód nadal posiada możliwości zarobkowe pozwalające mu na łożenie alimentów w dotychczasowej wysokości. W ocenie Sądu, powód nie wykazał również zmniejszenia kosztów utrzymania małoletniej pozwanej. Małoletnia A. W. jest w okresie intensywnego rozwoju, a jej wydatki nie tyle zmalały, co ulegają ciągłemu zwiększaniu. Od września 2011 r. nie wzrosły również możliwości zarobkowe matki małoletniej, która nadal nie pracuje. Wymieniona sprawuje opiekę nad 8-miesięczną córką. Ponadto - według Sądu - powód – popełniając przestępstwo i będąc z tego powodu pozbawiony wolności – nie może uzyskać z tej przyczyny korzyści polegającej na obniżeniu wysokości alimentów, które już jest obowiązany płacić na małoletnią pozwaną. Żądanie powoda P. C. obniżenia z tej przyczyny wysokości alimentów zasądzonych na rzecz małoletniej pozwanej jest – zdaniem Sądu - sprzeczne z zasadami współżycia społecznego i jako takie nie jest uważane za wykonywanie prawa oraz nie korzysta z ochrony prawnej (art. 5 k. c.). Podsumowując, Sąd stwierdza, że świadczenie renty alimentacyjnej w wysokości 400 zł miesięcznie nie przekracza zarobkowych możliwości powoda, a pozbawienie małoletniej pozwanej znacznej części tego źródła utrzymania byłoby dla niej krzywdzące i uniemożliwiałoby zaspokojenie jej usprawiedliwionych potrzeb. Z tych względów Sąd oddalił powództwo, o czym orzekł w pkt 1 wyroku. W punkcie 2 sentencji wyroku Sąd kosztami sądowymi w sprawie obciążył Skarb Państwa na podstawie art. 113 ust. 4 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Postanowieniem z dnia 18 listopada 2020 r. powód został bowiem zwolniony od kosztów sądowych w całości, natomiast pozwana zgodnie z art. 96 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy nie miała obowiązku uiszczania kosztów sądowych.
III RC 38/20
Powódka M. W. w pozwie z dnia 12 marca 2020 roku skierowanym przeciwko pozwanemu S. Ś. (1) wniosła o uchylenie obowiązku alimentacyjnego powódki wyrażonego kwotą 180 złotych miesięcznie wobec pozwanego orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Łowiczu z dnia 8 lutego 2016 roku w sprawie o sygn. akt IIIRC 54/15 - z dniem wytoczenia powództwa. Ponadto wniosła o zasądzenie na rzecz powódki od pozwanego kosztów procesu według norm przepisanych, a także o zabezpieczenie powództwa poprzez zawieszenie postepowania egzekucyjnego.
III RC 192/16
W dniu 9 października 2015r.
I Ca 309/15
Wyrokiem z dnia 31 marca 2015 roku wydanym w sprawie o sygn.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII RC 174/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ S., dnia 20 lutego 2019 r. Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie VIII Wydział Rodzinny i Nieletnich w następującym składzie: Przewodniczący: SSR Dorota Pękała Protokolant: sekretarz sądowy Monika Frontczak po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2019 r. w Szczecinie na rozprawie sprawy z powództwa S. G. przeciwko L. G. o uchylenie alimentów I. oddala powództwo; II. zasądza od powoda S. G. na rzecz pozwanej L. G. kwotę 1800 (tysiąc osiemset) złotych z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. VIII R C 174/17

UZASADNIENIE

Powód S. G., reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika, wniósł o uchylenie jego obowiązku alimentacyjnego względem pozwanej L. G., wynikający z wyroku Sądu Rejonowego Szczecin P. Zachód w S. wydanego dnia 31 lipca 2014 r. oraz o zasądzenie od pozwanej na jego rzecz kosztów postępowania. Pozwana L. G., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła oddalenie powództwa. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Małżeństwo stron zostało rozwiązane przez rozwód. Wyrokiem wydanym w sprawie VIIC 345/04 Sąd Rejonowy w Szczecinie zasądził od pozwanego S. G. na rzecz L.

G. rentę alimentacyjna w kwocie po 650 zł miesięcznie. Z kolei wyrokiem z dnia 31 lipca 2014 r. wydanym w sprawie VIII RC 479/13 Sad Rejonowy Szczecin P. i Zachód w S. podwyższył wskazana kwotę alimentów do kwoty po 800 zł miesięcznie, płatnej z góry do dnia 10 każdego miesiąca z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia wolności którejkolwiek z rat, poczynając od dnia 15 maja 2013 r. Podczas orzekania w powyższej sprawie pozwany przebywał w zakładzie karnym. Liczył 75 lat. Karę odbywał za zabójstwo. Koniec kary przypada 17 października 2019 r.

Pozwany otrzymywał emeryturę w wysokości 4352,59 zł brutto. Z tej kwoty komornik potrącał mu 703 zł na poczet alimentów na rzecz L. G.. Do wypłaty pozwany otrzymywał 2859,86 zł. Na tzw. „wypiskę” pozwany bo 1000 zł, a resztę uzyskiwanych pieniędzy przekazywał swemu wnukowi D. G. oraz M. pasierbowi swego syna, którego traktował jak wnuka. S. G. jeszcze przed osadzeniem był na emeryturze, ale dodatkowo wykonywał pracę. Miał zawód murarza – malarza, a ponadto ukończył kurs spawacza. W zakładzie karnym brał leki z powodu zawrotów głowy i zerwanych kręgów L2 i L3.

Dowód: ⚫ protokół przesłuchania pozwanego w aktach sprawy VIII RC 479/13 w aktach sprawy SR Szczecin P. i Zachód w S. k. 83-84; ⚫ protokół przesłuchania świadków M. K. i D. G. w aktach sprawy j.w. k.144-146; ⚫ zaświadczenie ZUS w aktach j.w. k. 91; ⚫ wyrok k. 159 w aktach sprawy j.w. L. G. w tamtym okresie liczyła 72 lata. Otrzymywał rentę w wysokości 877 zł miesięcznie. Do kwietnia 2014 roku otrzymywała ponadto 156 zł zasiłku z tytułu niepełnosprawności. Ciążył na niej obowiązek spłaty pozwanego wynikający z postanowienia Sądu Rejonowego w Szczecinie wydanego dnia 21 lutego 2007 r. w sprawie III Ns 1637/06, na mocy którego tytułem wyrównania udziałów w majątku wspólnym zasądzono od L.

G. na rzecz S. G. kwotę 44 500 zł, płatna w terminie 6 miesięcy od uprawomocnienia się orzeczenia , wraz z ustawowymi odsetkami w przypadku opóźnienia w płatności. Jednocześnie Sąd przyznał L. G. na wyłączną własność lokal mieszkalny położony w S. przy ul. (...), o powierzchni 35,44m 2 . W oznaczonym w postanowieniu Sądu terminie L. G. nie spłaciła byłego męża z uwagi na brak środków. Mieszkanie otrzymane z tytułu podziału majątku L. G. sprzedała w 2007 r. za kwotę 89 000 zł. Otrzymane pieniądze przeznaczyła na spłatę długów.

Kupiła tez samochód marki P., rocznik 2002, którym podwoził ją mężczyzna, u którego pozwana wynajmowała pokój. Z uwagi na swój stan zdrowia, L. G. miała bowiem ograniczone możliwości poruszania się. Pozwana nie posiadała w tamtym okresie żadnych oszczędności. Kobieta mieszkała w wynajętym pokoju. Za jego wynajem i energię elektryczną płaciła łącznie w granicach od 450 do 500 zł w skali miesiąca. Na leki pozwana wydawała około 300 zł miesięcznie. W przeszłości przeszła mastektomię i raz na rok kupowała nową protezę oraz dwa specjalne biustonosze.

Z uwagi na schorzenia kręgosłupa, jeździła do sanatorium raz, dwa razy do roku. Kosztowało ją to około 1100 zł. Korzystała także z zabiegów fizjoterapeutycznych w miejscu zamieszkania. Niektóre zabiegi kosztowały 180 zł (seria 10 zabiegów); inne zaś – 70 zł jeden zabieg. Pozwana na odzież dla siebie wydawała 100-150 zł miesięcznie.. Strony miały dorosłego syna po udarze, który przebywał w domu pomocy społecznej. Dowód: protokół przesłuchania L. G. w aktach sprawy VIII R C 479/13 Sąd Rejonowego Szczecin P. i Zachód w S. k. 157-158 Obecnie powód liczy 79 lat.

W dalszym ciągu przebywa w Zakładzie Karnym. Nie posiada żadnych oszczędności. S. G. cierpi na zwyrodnienie stawów, astmę i ma problemy z krążeniem. Na leki dla siebie powód wydaje około 300 zł miesięcznie. Leki kupują mu wnukowie. O. wnukom powód przekazuje łącznie około 2000 zł miesięcznie; w tym około 300 zł na zakup leków dla niego, a resztę na zaspokojenie potrzeb wnuków. Dowód: ⚫ przesłuchanie powoda k. 212-213 ⚫ dokumenty na kartach 76-115 Na mocy prawomocnej decyzji z dnia 10 kwietnia 2018 r. wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta S. przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w S. powód został obciążony obowiązkiem zapłaty kwoty 12. 458,88 zł z tytułu wydatków poniesionych zastępczo przez Gminę M.

S. z tytułu odpłatności za pobyt M. G. w Domu Pomocy Społecznej w T. za okres od: 1 kwietnia 2017 r. do 31 sierpnia 2018 r. Ponadto powód dopłaca do pobytu M. G. w (...) w T. po 1036, 24 zł miesięcznie. Dowód: ⚫ decyzja k. 248-251oraz k. 273 i nast.; ⚫ zaświadczenie (...) k.260 Obecnie wysokość emerytury brutto powoda wynosi 4575,09 zł. Ponadto powód otrzymuje dodatek kombatancki w kwocie 215,84 zł miesięcznie. Z kwoty tej tytułem potrąceń alimentacyjnych pobierana jest kwota 870,57 zł oraz wskazana kwota z tytułu dopłaty do pobytu M.

G. w (...) w T. ( w kwietniu 2018 r. było to 11071,26 zł) oraz zaliczka na podatek i składka na ubezpieczenie zdrowotne. Do wypłaty powód otrzymuje 2014,34 zł w skali miesiąca. Dowód: zaświadczenie k. 256 Powód w dalszym ciągu regularnie wspomaga finansowo wnuka D. G. i z tego tytułu przesyła mu kwoty od 1000 do 2000 zł miesięcznie. Sporadycznie powód przekazuje M. K. kwoty po 1400 zł w skali miesiąca. Dowód: ⚫ zeznania świadka D. G. k.168; ⚫ Informacja Służby Więziennej k. 74 Pozwana L. G. liczy obecnie 76 lat. Z zawodu jest kucharką.

Od wielu lat wynajmuje ona pokój u Z. W. (1). Obecnie za wynajem pokoju płaci 200 zł miesięcznie. Ponadto opłaca energię elektryczną. Łącznie opłaty wynoszą około 300 z miesięcznie. Pozwana utrzymuje się z alimentów otrzymywanych od powoda i emerytury. Wysokość emerytury brutto wynosi 1069,60 zł. Do tego dochodzi dodatek pielęgnacyjny w wysokości 209,59 zł. Od 1 maja 2017 r. wysokość świadczenia do wypłaty dla pozwanej wynosi 852,53 zł miesięcznie. W latach 1998-1999 pozwana była hospitalizowana w szpitalu psychiatrycznym z powodu depresji.

W dalszym ciągu pozostaje pod stałą opieką psychiatry. Wizyty u psychiatry są bezpłatne. L. G. leczy się także nieodpłatnie u neurologa. Leczy się także z powodu zapalenia uchyłków jelita grubego. Lekarz, który dotychczas przyjmował ją z tego tytułu nieodpłatnie, aktualnie przyjmuje jedynie prywatnie, a na takie leczenie pozwanej nie stać. W listopadzie 2017 r. pozwana przyjęła zastrzyki na kolana, za co zapłaciła łącznie 335 zł, bez możliwości refundacji. Na leki na schorzenia wątroby, leki neurologiczne, na rozedmę płuc, na odporność i witaminy powódka wydatkuje około 350 zł miesięcznie.

Co miesiąc wysyłał synowi M. G. 50 zł do (...), a z jej emerytury jest potrącana kwota 74 zł tytułem dopłaty do pobytu syna, M. G. w (...) w T.. Aktualnie pozwana z trudem porusza się, przy pomocy kuli. Ma duże problemy z kolanem. Z powodu przebytej choroby nowotworowej i zawiązanej z tym mastektomii, pozwana w dalszym ciągu korzysta z protezy piersi. Biustonosze obecnie wymienia co drugi rok. Na zakup specjalnych biustonoszy wydatkuje 120-150 zł. Ostatnio protezę piersi wymieniała w 2014 roku. W 2018 miała mieć kolejną wymianę.

NFZ finansuje koszt nowej protezy do wysokości 280 zł; 200 zł powinna dopłacić pozwana. Pozwana co pół roku chodzi na badania kontrolne do onkologa. Zgodnie z zaleceniem lekarskim pozwana wykupiła zabiegi krioterapii i laseru na kolano. Jeden zabieg laserem kosztował 20 zł, a jeden zabieg krioterapii – 15 zł Pozwana z każdego rodzaju zabiegu wziewa serię dziesięciu. Komornik potrąca pozwanej z emerytury kwotę 260 zł miesięcznie na rzecz powoda z tytułu egzekucji kwoty należnej powodowi od pozwanej uzyskanej w wyniku podziału majątku.

Syn stron otrzymuje jedynie zasiłek w kwocie 153 zł. Pozwana w miarę swoich możliwości pomaga synowi M. G., wysyłając mu paczki żywnościowe oraz z odzieżą i artykułami higienicznymi, a także częściowo sfinansowała zakup ortez dla syna, wydatkując na ten cel 170 zł. L. G. nie utrzymuje od wielu lat kontaktów z wnukami i rodzina ze strony byłego męża. Nie pozostaje w związku konkubenckim z mężczyzną, u którego wynajmuje pokój. Dowód: ⚫ przesłuchanie pozwanej k.183-185 ⚫ zaświadczenie ZUS k. 35 ⚫ zaświadczenie o wszczęciu egzekucji k.k.36 ⚫ zaświadczenie lekarskie i dokumenty na k. 30-34, 52-54, 100-164 i k. 219 ⚫ umowa najmu k. 37

Sąd zważył co następuje:

Powództwo zostało oparte o art. 138 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 788 ze zm. – cyt. dalej jako k.r.o.). i okazało się nieuzasadnione. Zgodnie z przywołanym przepisem art. 138 kro - w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego. Szczególną postacią zmiany obowiązku alimentacyjnego jest jego uchylenie. Rozmiar świadczeń alimentacyjnych uregulowany został w art. 135 § 1 i 2 kro. Przepis ten stanowi, iż zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego.

Przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, że pozwana w dalszym ciągu nie jest w stanie z własnej emerytury zaspokoić swoich usprawiedliwionych potrzeb. Dochody L. G. nadal nie przewyższają sumy 900 zł miesięcznie. Pozwana jest osobą dotkniętą licznymi schorzeniami, które wiążą się z wydatkami finansowymi. Potrzebuje również środków na zakup wyżywienia, odzieży, obuwia, bielizny itp., a także na zaspokojenie swych potrzeb mieszkaniowych. Powód nadal dysponuje wysoką emeryturą. Po wszelkich potrąceniach wskazanych wyżej, otrzymuje on do swojej dyspozycji 2014,34 tytułem emerytury.

Z tej kwoty co miesiąc przekazuje sumy od 1500 do 2000 zł na rzecz wnuka, a niejednokrotnie wspomaga finansowo pasierba swego syna, M. K.. Wskazać należy nadto, iż powód w dalszym ciągu przebywa w zakładzie karnym gdzie ma zapewnione zaspokojenie potrzeb w zakresie mieszkania, wyżywienia itp. Swoje powództwo powód oparł w szczególności na twierdzeniu, że pozwana żyje w związku faktycznym z mężczyzną, u którego mieszka, prowadzi z nim gospodarstwo domowe i żyje na wysokim poziomie. W ocenie Sądu powód nie udźwignął ciężaru udowodnienia swoich twierdzeń w tym zakresie.

Nie zdołał ich poprzeć zawnioskowanymi rzez siebie dowodami z zeznań świadków D. G. i E. L., którzy to świadkowie od wielu lat nie mieli żadnego kontaktu z pozwaną i nie posiadają żadnej wiedzy o jej obecnej sytuacji życiowej. Pozwana stanowczo zaprzeczyła, ażeby pozostawała w związku partnerskim z właścicielem lokalu, w którym wynajmuje pokój, co potwierdził świadek Z. W. (2). Brak w sprawie dowodów, które wskazywałyby na fakt prowadzenia wspólnego gospodarstwa domowego przez pozwaną ze Z. W. (2). Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w pkt.

I wyroku. Zgodnie z art. 98 §1 k.p.c. strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Wobec powyższego w oparciu o Treść przepisu § 2 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z dnia 5 listopada 2015 r., Nr 1668) Sąd orzekł jak w pkt. II wyroku (stawka adwokacka 1800 zł, biorąc pod uwagę wartość przedmiotu sporu.