Legislator Case Law & Legislation
II K 1407/18 AI generated

II K 1407/18 · Sąd powszechny

Case Number II K 1407/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Dnia 24 lutego 2018 roku A. S. (1) udał się do sklepu (...) przy ul. (...) w G., skąd dokonał zaboru 9 sztuk tuszy do rzęs marki L. (...) o łącznej wartości 566,01 złotych na szkodę (...) Sp. z o. o. z siedzibą w Ł.. Dowód: zeznania świadka A. Ś. (1) – k. 2- 3, 109; zestawienie skradzionych przedmiotów – k. 8; protokół oględzin monitoringu – k. 49 – 51; wyjaśnienia oskarżonego – k. 22 – 23 Przesłuchany w toku postępowania przygotowawczego A. S. (1) przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że dnia 24 lutego 2018 roku był pod wpływem alkoholu, nie pamięta, co robił.

Legislator headnote

AI generated

II K 1407/18 · Sąd powszechny: Zdaniem Sądu, nie budzi wątpliwości, że w dniu 24 lutego 2018 roku w G. dokonał on zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci dziewięciu tuszy do rzęs marki L. (...) o łącznej wartości 566,01 złotych na szkodę (...) Sp. z o. o. w Ł., wyczerpując znamiona przestępstwa z art. 278 § 1 k. k. Zachowanie się sprawcy przestępstwa stypizowanego w art. 278 § 1 k. k. jest ściśle przez ten przepis określone i polega na zaborze cudzej rzeczy ruchomej w celu przywłaszczenia. Przez zabór rozumieć należy bezprawne wyjęcie rzeczy spod władztwa osoby dotychczas nią władającej (jak właściciel, posiadacz lub osoba posiadająca do rzeczy inne prawa rzeczowe lub obligacyjne) i objęcie jej we własne władanie przez sprawcę.

Keywords

AI generated
alcohol abuse serious narcotics offense aggravated drunk driving alcohol monopoly drug addiction psychotic illness
AI generated
II K 466/24
Formularz UK 1 Sygnatura akt (...) Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.
III K 1157/23
Formularz UK 1 Sygnatura akt III K 1157/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.
II K 325/25
Sygn. akt: II K 325/25 4075-4 Ds 3670.2024 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 maja 2026r. Sąd Rejonowy w Toruniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący Sędzia Marek Tyciński Protokolant Starszy sekretarz sądowy Marcin Szymczak w obecności prokuratora Prokuratury Rejonowej Toruń – Wschód w Toruniu ------------------------------------------------- po rozpoznaniu dnia 03 marca 2026r. i 12 maja 2026r. sprawy F. R. (1) c. X. i M. z domu T. ur. (...) w D. oskarżonej o to, że: 1. W dniu 28 maja 2024 roku w D. przy ul. (...) w sklepie (...), wykorzystując nieuwagę pracowników sklepu dokonała zaboru w celu przywłaszczenia jednej sztuki tuszu N. o wartości 54,99 zł, 1 sztuki perfum S. o wartości 259,99 zł, 1 sztuki perfum D. (...) o wartości 329,99 zł oraz 1 sztuki perfum D. o wartości 189,99 zł, powodując straty w łącznej kwocie 834,96 zł na szkodę (...) z siedzibą w M., tj. o przestępstwo z art. 278 § 1 kk 2. W dniu 02 grudnia 2024 r. w D. przy ul. (...) - sklep (...) wykorzystując nieuwagę pracowników sklepu dokonała zaboru w celu przywłaszczenia różnego rodzaju artykułów spożywczych i drogeryjnych o łącznej wartości 1038,48 zł, czym działała na szkodę (...) (...) w M., tj. o przestępstwo z art. 278 § 1 kk orzeka: I. uznaje oskarżoną F. R. (1) za winną popełnienia czynów zarzucanych jej aktem oskarżenia, tj. przestępstw z art. 278§1kk i przyjmując, że stanowią one ciąg przestępstw na mocy art. 91§1kk i art. 278§1kk po zastosowaniu art. 37a§1kk wymierza jej karę 10 (dziesięciu) miesięcy ograniczenia wolności polegającą w myśl art. 34§1, 1a pkt 1 kk i art. 35§1 kk na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym; II. na mocy art. 46§1kk zasądza od oskarżonej na rzecz (...)w M. 834,96 zł (osiemset trzydzieści cztery złote dziewięćdziesiąt sześć groszy) tytułem naprawienia szkody; III. na mocy art. 46§1kk zasądza od oskarżonej na rzecz (...)1038,48 zł (tysiąc trzydzieści osiem złotych czterdzieści osiem groszy) tytułem naprawienia szkody; IV. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii (...). A. R. kwotę 1716 zł (tysiąc siedemset szesnaście złotych) powiększoną o stawkę podatku VAT tytułem obrony udzielonej oskarżonej z urzędu; V. zwalnia oskarżoną od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej, zaś wydatkami postępowania obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 325/25 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW 1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. F. R. (1) 1. W dniu 28 maja 2024 roku w D. przy ul. (...) w sklepie (...), wykorzystując nieuwagę pracowników sklepu dokonała zaboru w celu przywłaszczenia jednej sztuki tuszu N. o wartości 54,99 zł, 1 sztuki perfum S. o wartości 259,99 zł, 1 sztuki perfum D. (...) o wartości 329,99 zł oraz 1 sztuki perfum D. o wartości 189,99 zł, powodując straty w łącznej kwocie 834,96 zł na szkodę (...) z siedzibą w M., tj. o przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. 2. W dniu 02 grudnia 2024 r. w D. przy ul. (...) - sklep (...) wykorzystując nieuwagę pracowników sklepu dokonała zaboru w celu przywłaszczenia różnego rodzaju artykułów spożywczych i drogeryjnych o łącznej wartości 1038,48 zł, czym działała na szkodę (...) w M., tj. o przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W dniu 28 maja 2024 r. F. R. (1) z regałów wewnątrz sklepu (...), znajdującego w D. przy ul. (...), wykorzystując nieuwagę pracowników dokonała zaboru w celu przywłaszczenia jednej sztuki tuszu N. o wartości 54,99 zł, 1 sztuki perfum S. o wartości 259,99 zł, 1 sztuki perfum D. (...) o wartości 329,99 zł oraz 1 sztuki perfum D. o wartości 189,99 zł, czy, spowodowała straty w łącznej kwocie 834,96 zł na szkodę (...) z siedzibą w M.. Skradzionego mienia nie udało się odzyskać. W dniu 02 grudnia 2024 r. w D. przy ul. (...) F. R. (1) z wnętrza sklepu (...) wykorzystując nieuwagę jego pracowników, dokonała zaboru w celu przywłaszczenia różnego rodzaju artykułów spożywczych i drogeryjnych o łącznej wartości 1038,48 zł, czym działała na szkodę (...) (...) w M.. Oskarżona działa w taki sposób, iż po wejściu do sklepu do wózka sklepowego włożyła torby do pakowania, po czym przemierzając wnętrze obiektu, zapełniała torby kolejnymi produktami, następnie nie udając się na linię kas oczekiwała przed wejściem do sklepu, po to, by dopiero wchodzący klienci mogli umożliwić jej wyjście z budynku. Tym samym opuściła ona sklep bez uiszczania należności. Zabrany przez oskarżoną towar nie został odzyskany. wyjaśnienia oskarżonej k. 46-48, k. 102-103 zeznania R. R. k.1-2, 31v zeznania I. X. k. 71-72 protokół ujęcia osoby podejrzanej o dokonanie kradzieży, protokół oględzin osoby k.3, k.23 protokoły oględzin nagrań monitoringu k.11-13,14-17, k.141-143 zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa k. 73-74 F. R. (2) nie ujawnia objawów choroby psychicznej, nie jest także upośledzona umysłowo. Jest uzależniona od leków i ma zaburzenia osobowości. W chwili popełnienia zarzucanych jej czynów miała zachowaną zarówno zdolność rozumienia znaczenia czynu jak i zdolność pokierowania swoim postępowaniem. opinia sądowo-psychiatryczna k.161-163 F. R. (2) była uprzednio karana sądownie, w tym za czyny z art. 278 § 1 k.k. kartoteka karna k. 207-209v 1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty OCena DOWOdów 1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 wyjaśnienia oskarżonej W toku postępowania oskarżona przyznała się do popełnienia obu zarzucanych jej czynów. Co do obu zdarzeń podkreśliła, iż nie chciała tego robić, ale działała pod wpływem impulsu, którego nie potrafiła wyjaśnić. Podczas przesłuchania w dniu 8 grudnia 2024 r. wskazała ona także, że kradnie ona wszystko, co wpadnie w jej ręce, także rzeczy, które nie są jej potrzebne. Odnosząc się do kradzieży z dnia 2 grudnia 2024 r. opisała ona przebieg dokonanej przez siebie kradzieży, który był identyczny co do relacji przedstawionej przez świadka I. X.. Sąd dał w pełni wiarę wyjaśnieniom oskarżonej, w których przyznała się do popełnienia obu przestępstw z art. 278 § 1 k.k. i złożyła wyjaśnienia zgodne z ustalonym stanem faktycznym w sprawie. Są one spójne, jasne oraz znajdują potwierdzenie w zebranym materiałem dowodowym i dlatego nie było powodu aby kwestionować ich wiarygodność. W toku niniejszej sprawy nie potwierdzono jednak występowania u F. R. (2) kleptomanii. zeznania R. R. Świadek R. R. w swych zeznaniach opisał okoliczności wykrycia kradzieży dokonanej w sklepie (...) opisał zarówno wygląd zewnętrzny, w tym ubiór jak i zachowanie F. R. (2) zaobserwowane podczas oględzin sklepowego monitoringu. Wymienił on także szczegółowo przedmioty zabraną przez oskarżoną oraz ich wartość. Sąd dał w pełni wiarę zeznaniom świadka, gdyż jego zeznania korespondowały z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, zwłaszcza protokołem odtworzenia nagrania monitoringu. Świadek to pracownik ochrony, brak więc podstaw, by kwestionować jego zeznania. zeznania I. X. Świadek opisał okoliczności ujawnienia kradzieży dokonanej przez oskarżoną w dniu 2 grudnia 2024 r., podał opis sprawczyni oraz jej ubiór ustalony dzięki nagraniu monitoringu i sposób działania oskarżonej. Sąd dał wiarę zeznaniom I. X., ponieważ były klarowne, logiczne i w pełni obiektywne, a przy tym w pełni korespondowały z pozyskanymi nagraniami monitoringu. Świadek to pracownik ochrony, w przedmiotowej sprawie brak było podstaw, by kwestionować jego relację. protokoły oględzin nagrań monitoringu, protokół oględzin Niepodważalne były dla Sądu zapisy z kamer z wnętrza sklepu (...) jak i sklepu (...), w których to oskarżona dopuścił się przestępstw kradzieży, jako iż na nagraniach jednoznacznie i szczegółowo było widać, jak F. R. (2) dopuszcza się kradzieży w dniach 28 maja 2024 r. oraz 2 grudnia 2024 r. Protokół oględzin pozwolił na potwierdzenie, iż uwieczniona na kamerach monitoringu z dnia 2 grudnia 2024 r. to oskarżona F. R. (2). opinia sądowo-psychiatryczna Sąd uznał, iż sporządzona opinia sądowo-psychiatryczna zasługuje na obdarzenie jej przymiotem prawdziwości. Pozwoliła ona poczynić ustalenia zdolności rozumienia znaczenia czynu popełnionego przez oskarżoną jak i kierowania przez nią swoim postępowaniem, jak też i stanu zdrowia psychicznego F. R. (2). Ekspertyza ta zawiera logiczne i jasne wnioski. kartoteka karna Dokument sporządzony przez uprawnioną do tego instytucję i uzyskany zgodnie z przepisami procedury karnej. protokół ujęcia osoby podejrzanej o dokonanie kradzieży, zawiadomienie o popełnionym przestępstwa Sąd przyznał walor wiarygodności pozostałym dowodom z dokumentów dołączonych do akt sprawy. Sąd nie znalazł podstaw, by podważyć ich wiarygodność. Pozostałe dokumenty urzędowe w postaci: protokołu ujęcia osoby podejrzanej o dokonanie kradzieży (k. 3) oraz zawiadomienie o popełnionym przestępstwa (k.73-74) wskazywały na wartość ukradzionych przez oskarżoną produktów jak i korzystały z dwóch domniemań: autentyczności oraz zgodności z prawdą złożonych w nich oświadczeń. Domniemania te nie zostały skutecznie wzruszone przez żadną ze stron w toku postępowania jurysdykcyjnego. 1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I F. R. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Oskarżona w dniu 28 maja 2024 roku w D. przy ul. (...) w sklepie (...), wykorzystując nieuwagę pracowników sklepu dokonała zaboru w celu przywłaszczenia jednej sztuki tuszu N. o wartości 54,99 zł, 1 sztuki perfum S. o wartości 259,99 zł, 1 sztuki perfum D. (...) o wartości 329,99 zł oraz 1 sztuki perfum D. o wartości 189,99 zł, powodując straty w łącznej kwocie 834,96 zł na szkodę (...) z siedzibą w M., natomiast w dniu 2 grudnia 2024 r. w D. przy ul. (...) - sklep (...) wykorzystując nieuwagę pracowników sklepu dokonała zaboru w celu przywłaszczenia różnego rodzaju artykułów spożywczych i drogeryjnych o łącznej wartości 1038,48 zł, czym działała na szkodę (...) (...)w M.. Postępowanie oskarżonej w obu tych przypadkach wyczerpało zatem znamiona ustawowe przestępstw z art. 278 §1 k.k. W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w szczególności wyjaśnień samej oskarżonej, zeznań R. R. i I. X. jak też i protokołów oględzin monitoringu wina i sprawstwo F. R. (1) nie budziły jakichkolwiek wątpliwości. Przestępstwo z art. 278 §1 k.k. stanowi czyn którego istota sprowadza się do dokonania zaboru w celu przywłaszczenia cudzej rzeczy ruchomej. Wszystkie przestępstwa w ramach art. 278 k.k., zatem zarówno zwykły (podstawowy) typ kradzieży, jak i kradzież energii lub karty bankomatowej, wreszcie tzw. kradzież programu komputerowego, może być popełnione wyłącznie umyślnie. Umyślna strona podmiotowa wyczerpuje się przy tym w zamiarze bezpośrednim, co oznacza, że sprawca tych czynów musi chcieć ich popełnienia. Zamiar taki zawiera w sobie dwa elementy: intelektualny i wolicjonalny. Pierwszy z nich oznacza świadomość, drugi wolę (zob. L. Wilk [w:] M. Królikowski, R. Zawłocki, (red.) Kodeks karny. Część szczególna. Tom III. Komentarz do artykułów 222–316, wyd. 5, 2024, art. 278.). Przez zabór rozumieć należy bezprawne wyjęcie rzeczy spod władztwa osoby dotychczas nią władającej (jak właściciel, posiadacz lub osoba posiadająca do rzeczy inne prawa rzeczowe lub obligacyjne) i objęcie jej we własne władanie przez sprawcę (por. W. Świda [w:] I. Andrejew, W. Świda, W. Wolter, Kodeks karny..., s. 608; A. Marek, Prawo karne..., s. 522; J. Bafia [w:] J. Bafia, K. Mioduski, M. Siewierski, Kodeks karny..., s. 253–254). Celem działania sprawcy musi być włączenie rzeczy do majątku sprawcy, objęcie jej w posiadanie lub postępowanie z nią jak z własną. (zob. M. Dąbrowska-Kardas, P. Kardas [w:] Kodeks karny. Część szczególna. Tom III. Komentarz do art. 278-363 k.k., wyd. V, red. W. Wróbel, A. Zoll, Warszawa 2022, art. 278). Oskarżona działała przy tym w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności, co uzasadniało ustalenie, że działała ona w warunkach ciągu przestępstw z art. 91 §1 k.k. ☐3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności F. R. (1) I I W ocenie Sądu nie ma żadnych wątpliwości, że oskarżona dopuszczając się popełnienia czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia wyczerpał znamiona strony podmiotowej przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. Oskarżona została uznana za winną dopuszczenia się czynów z art. 278 § 1 k.k. stanowiących ciąg przestępstw na mocy art. 91§1 k.k. i za to na podstawie art. 278 § 1 k.k. po zastosowaniu art. 37 § 1a kk w zw. z art. 34 § 1a pkt 1 kk i art. 35 § 1 k.k. Sąd wymierzył jej karę 10 (dziesięciu) miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym. Do okoliczności obciążających Sąd zaliczył uprzednią karalność oskarżonej, a także to, iż popełnione przez F. R. (2) kradzieże stanowiły ciąg przestępstw na mocy art. 91 § 1 k.k. Jako okoliczności łagodzące należało uznać przyznanie się przez oskarżoną do popełnienia zarzucanych jej czynów, a także niezbyt znaczna wartość ukradzionych produktów. Wymierzona oskarżonej kara ograniczenia wolności pozwoliła natomiast na złagodzenie konsekwencji prawnych czynów, jakich się dopuściła, przy czym nie jest ona niewspółmiernie surowa. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności F. R. (1) II. I Sąd zobligowany treścią art. 46 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonej obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem z dnia 28 maja 2024 r. poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego P. (...) z siedzibą w M. kwoty 834,96 zł, wynikającej z braku odzyskania ukradzionego przez F. R. (2) towaru. F. R. (1) III. I Sąd zobligowany treścią art. 46 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonej obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem z dnia 2 grudnia 2024 r. poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego (...) (...) w M. kwoty w wysokości (...),48 zł, wynikającej z braku odzyskania ukradzionego przez F. R. (2) towaru. F. R. (1) IV I W związku z wyznaczeniem dla oskarżonej F. R. (1) obrońcy z urzędu w osobie adwokat A. R. uzasadnione było orzeczenie o kosztach przedmiotowej obrony, o czym Sąd orzekł w pkt IV wyroku zgodnie § 17 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 pkt 3, §20 i § 4 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności V. Biorąc pod uwagę sytuację życiową oraz majątkową F. R. (1), Sąd zwolnił oskarżoną od obowiązku uiszczenia opłaty i pozostałych kosztów sądowych na mocy art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych ( Dz. U. z 2023 r. poz. 123 z późn. zm.).) i art. 624 § 1 k.p.k. Podpis
II K 42/22
Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 42/22 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II K 1407/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 sierpnia 2019 r. Sąd Rejonowy Gdańsk - Południe w Gdańsku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący sędzia Magdalena Czaplińska Protokolant Józef Wierzbicki po rozpoznaniu w dniach 17.04.2019 r., 01.08.2019 r. sprawy: A. S. (1) , ur. (...) w G., syna P. i H. z domu S. oskarżonego o to, że: w dniu 24 lutego 2018 roku w G. dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci dziewięciu tuszów do rzęs LP tusz V. M. L. o łącznej wartości 566,01 złotych na szkodę (...) Sp. z o. o. w Ł., tj. o czyn z art. 278 § 1 k. k.

I. oskarżonego A. S. (1) uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, czyn ten kwalifikuje z art. 278 § 1 k. k. i za to przy zastosowaniu art. 37 a k. k. na podstawie art. 278 § 1 k. k. w zw. z art. 34 § 1, § 1 a pkt 1, § 1b, § 2 k. k. w zw. z art. 35 § 1 k. k. skazuje go na karę 1 (jednego) roku ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym; II. na podstawie art. 46 § 1 k. k. zobowiązuje oskarżonego A. S. (1) do naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonej (...) Sp. z o. o. z siedzibą w Ł. kwoty 566,01 (pięćset sześćdziesiąt sześć złotych jeden grosz) złotych;

III. na podstawie art. 63 § 1 i 5 k. k. na poczet orzeczonej kary ograniczenia wolności zalicza oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 5 marca 2018 roku, od godziny 20.15 do dnia 6 marca 2018 roku, do godziny 14.40, to jest okres jednego dnia, przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się dwóm dniom kary ograniczenia wolności; IV. na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (tekst jednolity: Dz. U. z 2002 r., nr 123, poz. 1058 z późniejszymi zmianami) oraz § 17 ust. 2 pkt 3, § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.

P. R. kwotę 619,92 złotych tytułem nieuiszczonych kosztów pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu sądowym; V. na podstawie art. 626 § 1 k. p. k., art. 627 k. p. k. oraz art. 1, art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (tekst jednolity: Dz. U. z 1983 r., nr 49, poz. 223 z późniejszymi zmianami) zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 1.854,48 złotych, w tym wymierza mu opłatę w kwocie 180 złotych. Sygn. akt II K 1407/18

UZASADNIENIE

Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Dnia 24 lutego 2018 roku A. S. (1) udał się do sklepu (...) przy ul. (...) w G., skąd dokonał zaboru 9 sztuk tuszy do rzęs marki L. (...) o łącznej wartości 566,01 złotych na szkodę (...) Sp. z o. o. z siedzibą w Ł.. Dowód: zeznania świadka A. Ś. (1) – k. 2- 3, 109; zestawienie skradzionych przedmiotów – k. 8; protokół oględzin monitoringu – k. 49 – 51; wyjaśnienia oskarżonego – k. 22 – 23 Przesłuchany w toku postępowania przygotowawczego A. S. (1) przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że dnia 24 lutego 2018 roku był pod wpływem alkoholu, nie pamięta, co robił.

Po południu szedł tunelem dworca PKP w G., wszedł do drogerii Natura i z półki zabrał tusze do rzęs, bo chciał je rozdać koleżankom. Zrobił to z głupoty, wcześniej nie kradł takich rzeczy. Żałuje tego, co zrobił. wyjaśnienia oskarżonego A. S. – k. 22 – 23 W toku postępowania przygotowawczego oskarżony został poddany badaniom przez biegłych lekarzy psychiatrów, którzy w wydanej opinii zgodnie stwierdzili, że nie jest on chory psychicznie ani upośledzony umysłowo, nie zachodzą warunki art. 31 § 1 lub 2 k. k. Aktualny stan zdrowia pozwala oskarżonemu uczestniczyć w postępowaniu.

Dowód: opinie sądowo – psychiatryczne – k. 58 – 60, 80 Oskarżony A. S. (1) był uprzednio trzykrotnie karany przez Sąd:

1. wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk – Północ w Gdańsku z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie o sygnaturze akt XI K 48/11 za przestępstwo z art. 13 § 1 k. k. w zw. z art. 278 § 1 k. k.;

2. wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk – Północ w Gdańsku z dnia 12 lipca 2011 r. w sprawie o sygnaturze akt XI K 282/11 za przestępstwo z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii;

3. wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk – Północ w Gdańsku z dnia 16 lutego 2015 r. w sprawie o sygnaturze akt II K 1186/14 za przestępstwo z art. 191 § 1 k. k. w zw. z art. 190 § 1 k. k. w zw. z art. 11 § 2 k. k. Dowód: dane o karalności – k. 44 – 48, 69 – 71, 92 – 93

Sąd zważył, co następuje:

Dokonując ustaleń faktycznych w sprawie Sąd oparł się na zeznaniach świadka A. Ś. (2), opiniach biegłych z zakresu psychiatrii sądowej, protokole oględzin monitoringu, danych o karalności oraz wyjaśnieniach oskarżonego. Sąd oparł się na opiniach biegłych z zakresu psychiatrii, gdyż zostały one wydane przez osoby posiadające niezbędne kwalifikacje i doświadczenie zawodowe we wskazanej dziedzinie nauki. Opinie te są przejrzyste, spójne i pełne. Brak jest również podstaw do zakwestionowania bezstronności biegłych. Sąd dał wiarę wszystkim dokumentom urzędowym przywołanym w ustaleniach faktycznych.

Zostały one sporządzone przez uprawnione do tego osoby, w zakresie ich kompetencji i w prawem przepisanej formie. Ich autentyczność nie była przez żadną ze stron kwestionowana. Stanowią one obiektywne dowody zaświadczonych nimi okoliczności. Poczynieniu ustaleń faktycznych w sprawie nie posłużyły pozostałe zgromadzone dokumenty w postaci protokołów zatrzymania, przeszukania i oględzin osoby oraz protokół przeszukania mieszkania, albowiem dokumentują one wyłącznie przeprowadzone czynności, które nie doprowadziły do ujawnienia żadnych okoliczności mających znaczenie dla odpowiedzialności A.

S. (1) w ramach postawionego mu zarzutu. Za w pełni wiarygodne uznał Sąd zeznania A. Ś. (2) – kierownika sklepu (...) Sp. z o. o. przy ul. (...) w G.. Nie była ona wprawdzie naocznym świadkiem inkryminowanego zdarzenia, albowiem wiedzę o dokonanej kradzieży powzięła od innych klientek sklepu (co szczerze przyznała), jednakże jej zeznania znalazły pełne potwierdzenie w zapisie monitoringu, wynikach przeprowadzonej inwentaryzacji (zestawienie skradzionych produktów – k.

8) oraz wyjaśnieniach oskarżonego, który przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania wiarygodności zeznań tego świadka. Jako wiarygodne Sąd ocenił także wyjaśnienia oskarżonego A. S. (1), który przyznał się w całości do popełnienia zarzucanego mu czynu, nie kwestionując w szczególności ani ilości, ani wartości tuszy będących przedmiotem dokonanego przez niego zaboru. Ustalony stan faktyczny daje podstawę do przypisania oskarżonemu sprawstwa zarzucanego mu czynu.

Zdaniem Sądu, nie budzi wątpliwości, że w dniu 24 lutego 2018 roku w G. dokonał on zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci dziewięciu tuszy do rzęs marki L. (...) o łącznej wartości 566,01 złotych na szkodę (...) Sp. z o. o. w Ł., wyczerpując znamiona przestępstwa z art. 278 § 1 k. k. Zachowanie się sprawcy przestępstwa stypizowanego w art. 278 § 1 k. k. jest ściśle przez ten przepis określone i polega na zaborze cudzej rzeczy ruchomej w celu przywłaszczenia. Przez zabór rozumieć należy bezprawne wyjęcie rzeczy spod władztwa osoby dotychczas nią władającej (jak właściciel, posiadacz lub osoba posiadająca do rzeczy inne prawa rzeczowe lub obligacyjne) i objęcie jej we własne władanie przez sprawcę.

Wyjęcie rzeczy ruchomej spod władztwa nastąpić musi wbrew woli osoby nim dysponującej oraz bez żadnej ku temu podstawy. Odnośnie wartości szkody wskazać należy, że w dacie popełnienia czynu przypisanego oskarżonemu granicę między przestępstwem a wykroczeniem z art. 119 § 1 k. w. stanowiła ¼ minimalnego wynagrodzenia, które to wynagrodzenie w 2018 roku wynosiło 2.100 złotych, a zatem - wobec faktu, że wartość skradzionego przez oskarżonego mienia przekraczała kwotę 525 złotych – należało przypisać mu popełnienie przestępstwa z art. 278 § 1 k. k., nie zaś wykroczenia z art. 119 § 1 k. w.

Odnośnie argumentu obrońcy, że wartość szkoda podana przez pokrzywdzonego zawiera marże sklepu, a ponieważ sklep nie sprzedał skradzionych kosmetyków, marża ta mu nie przysługuje i nie powinna być uwzględniona przy ustalaniu wartości szkody, przypomnieć należy, że pojęcie „szkody” w prawie karnym należy rozumieć tożsamo jak na gruncie prawa cywilnego, a zatem – w myśl art. 361 § 2 kodeksu cywilnego – obejmuje ono zarówno straty, które poszkodowany poniósł ( damnum emergens), jak i korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby szkody mu nie wyrządzono ( lucrum cessans – tj. w tym przypadku marżę, którą sklep by osiągnął, gdyby oskarżony nie dokonał zaboru przedmiotowych kosmetyków i sklep mógłby je sprzedać).

W czasie popełnienia przez oskarżonego przypisanego mu czynu, nie zachodziła żadna okoliczność wyłączająca jego kryminalną bezprawność. Nie zachodziły również żadne okoliczności wyłączające winę A. S. (1). Nie był on w szczególności ograniczony w możliwości rozpoznania znaczenia i konsekwencji swojego czynu przez chorobę psychiczną, niedorozwój umysłowy lub czasowe zaburzenie czynności psychicznych. A. S. (1) jest i już w trakcie popełnienia czynu był osobą dorosłą. W inkryminowanym czasie nie zaszła także czasowa niepoczytalność oskarżonego.

Stopień szkodliwości społecznej czynu A. S. (1) należy określić jako średni. Wprawdzie rzeczy skradzione przez oskarżonego były niskiej wartości, to jednak należy podkreślić, że oskarżony działał w zamiarze przemyślanym, w miejscu publicznym, będąc pod wpływem alkoholu (jak sam wyjaśnił), z chęci łatwego zysku, mimo że w inkryminowanym czasie był w stanie podjąć zatrudnienie. Sąd stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do wydania wyroku skazującego. W punkcie I. sentencji wyroku, Sąd - przy zastosowaniu art. 37a k. k. - wymierzył zatem oskarżonemu karę roku ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym.

Na niekorzyść A. S. (1) przemawiają postać zamiaru, motywacja oraz uprzednia trzykrotna karalność, w tym za przestępstwo podobne (z art. 278 § 1 k. k.). Na korzyść oskarżonego przemawia fakt, że przyznał się on do zarzucanego mu czynu i nie kwestionował żadnych okoliczności jego popełnienia. Sąd doszedł do przekonania, że orzeczona kara ograniczenia wolności jest najtrafniejszym środkiem reakcji karnej, jaki można było zastosować wobec oskarżonego A. S. (1). Należy mieć na uwadze, że szkodliwość społeczna przypisanego mu czynu nie była wysoka.

Oskarżony był już wprawdzie karany za przestępstwo z art. 278 § 1 k. k., jednak - w ocenie Sądu - należy uznać, że orzeczenie wobec A. S. (1) za czyn będący przedmiotem niniejszego postępowania kary pozbawienia wolności stanowiłoby sankcję nieadekwatnie surową i dolegliwą. Dane zawarte w aktach sprawy pozwalają dojść do przekonania, że nie jest on osobą na tyle zdemoralizowaną, by mogło to uzasadniać zastosowanie wobec niego kary izolacyjnej. Sąd uznał, iż można mieć nadzieję, że nałożona na oskarżonego kara sprawi, że dogłębnie (...) on swe postępowanie i zaniecha popełniania przestępstw w przyszłości.

Jednocześnie za orzeczeniem w badanym przypadku kary ograniczenia wolności przemawiał wzgląd na cele wychowawcze kary. W ocenie Sądu, orzeczona kara polegająca na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cel społeczny znacznie bardziej przyczyni się do wzbudzenia w oskarżonym postawy praworządnej, niż miałoby to miejsce w przypadku orzeczenia kary pozbawienia wolności. Zasadne jest bowiem uświadomienie oskarżonemu, że jedną z podstaw dobrobytu powinna być uczciwa praca, nie zaś dokonywanie kradzieży. Dlatego, w punkcie I. sentencji wyroku orzeczono wobec oskarżonego karę stanowiącą realną dolegliwość, której istotą jest zmuszenie skazanego do podjęcia wysiłku dla dobra społeczeństwa.

Sąd na podstawie art. 46 § 1 k. k. zobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody w całości, uznając, że wzmocni to wychowawcze oddziaływanie kary. W punkcie III. sentencji wyroku na poczet orzeczonej wobec A. S. (1) kary ograniczenia wolności zaliczono okres faktycznego pozbawienia wolności w sprawie (zatrzymania). W punkcie IV. sentencji wyroku zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy oskarżonego kwotę 619,92 złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Kwota ta jest adekwatna do nakładu pracy obrońcy i mieści się w granicach określonych w rozporządzeniu przywołanym w tej części orzeczenia.

Sąd uznał również, iż zasadne będzie zasądzenie od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kosztów procesu, w tym wymierzenie mu opłaty (punkt V. sentencji wyroku), nie znajdując podstaw do zwolnienia go z tego obowiązku.