I C 516/18 · Sąd powszechny

Sygnatura akt I C 516/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 lutego 2019 r. Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze I Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący:SSR Marek Dziwiński Protokolant:Anna Lasko po rozpoznaniu w dniu 08 lutego 2019 r. w Kamiennej Górze na rozprawie sprawy z powództwa K. K. przeciwko R. Ś. o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności (art. 840 kpc) I. pozbawia wykonalności tytuł wykonawczy – wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia Krzyków we Wrocławiu z dnia 28.09.2016r. w sprawie VI C 580/16 w zakresie pkt II, II. zasądza od pozwanego R. Ś. na rzecz powódki K. K. kwotę 335,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 270,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. akt I C 516/18

UZASADNIENIE

Powódka K. K. wystąpiła z powództwem przeciwko R. Ś., żądając pozbawienia wykonalności wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Krzyków we Wrocławiu z dnia 28 września 2016 r. sygn. akt VI C 580/16, zaopatrzonego klauzulą wykonalności z dnia 21 marca 2018 r., a zasądzającego od powoda K. K. na rzecz pozwanego kwotę 617 zł tytułem kosztów postępowania. Powódka wniosła o zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych. Uzasadniając swoje żądanie powódka podała, że zapłaciła pozwanemu przelewem kwotę 617 zł tytułem zwrotu kosztów procesu zasądzonych wyrokiem z 28 września 2016 r.

Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Krzyków sygn. akt VI C 580/16. Powódka podniosła, że pozwany miał świadomość, że otrzymał te środki lecz mimo tego skierował sprawę do egzekucji. W odpowiedzi na pozew pozwany R. Ś. wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pozwany R. Ś. podał, że w dniu 22 sierpnia 2018 r. cofnął wniosek o wszczęcie postępowania egzekucyjnego w sprawie przeciwko K. K. i złożył wniosek o umorzenie w całości postępowania egzekucyjnego.

Pismem z 6.09.2018 r. (k.46) powódka wniosła o zasądzenie kosztów umorzonego postępowania egzekucyjnego w kwocie 213,57 zł wraz z kosztami procesu według norm przepisanych. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Wyrokiem z dnia 28 września 2016 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Krzyków w sprawie sygn. akt VI C 580/16 zasądził od K. K. na rzecz R. Ś. kwotę 617 zł tytułem kosztów procesu. Dowód: wyrok k.

15. W dniu 15.02.2017 r. przekazana została R. Ś. kwota 617 zł kosztów zastępstwa w imieniu K. K. w sprawie o sygn. VI C 580/16, Dowód: potwierdzenie wykonania operacji k.

6. W dniu 21.03.2018 r. została nadana klauzula wykonalności wyrokowi Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Krzyków w sprawie sygn. akt VI C 580/16, w części w której zasądzono od K. K. na rzecz R. Ś. kwotę 617 zł tytułem kosztów procesu. Dowód: wyrok k.15. W dniu 9 kwietnia 2018 r. R. Ś. złożył wniosek o wszczęcie postępowania przeciwko K. K. o egzekucję kwoty 617 zł zasądzonej w opisywanym wyroku. Dowód: wniosek o wszczęcie postępowania egzekucyjnego k.14. Pismem z 22.08.2018 r. R. Ś. cofnął wniosek o wszczęcie postępowania egzekucyjnego. Postanowieniem z 19.09.2018 r. komornik sądowy umorzył postępowanie egzekucyjne na wniosek wierzyciela R. Ś., ustalił koszty postępowania w kwocie 211,90 zł i w całości obciążył nimi dłużnika K. K.. Dowody: wniosek k. 43, postanowienie k.74.

Sąd zważył co następuje:

W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że dla powództwa o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności z art. 840 k.p.c. przewidziane jest postępowanie odrębne. Stosownie do przepisu art. 191 k.p.c. powód może dochodzić jednym pozwem kilku roszczeń przeciwko temu samemu pozwanemu, jeżeli nadają się one do tego samego trybu postępowania oraz jeżeli sąd jest właściwy ze względu na ogólną wartość roszczeń, a ponadto – gdy roszczenia są różnego rodzaju – o tyle tylko, o ile dla któregokolwiek z tych roszczeń nie jest przewidziane postępowanie odrębne ani też nie zachodzi niewłaściwość sądu według przepisów o właściwości bez względu na wartość przedmiotu sporu.

Łączne rozpoznanie sprawy o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego oraz o zapłatę jest niedopuszczalne, dlatego powództwo w zakresie zapłaty kwoty 213,57 zł wyłączono do odrębnego postępowania. Stan faktyczny został ustalony w oparciu o dowody z dokumentów, których autentyczność nie była przez strony kwestionowana i nie budziła wątpliwości. Zgodnie z treścią przepisu art. 840 § 1 k.p.c. dłużnik może w drodze powództwa żądać pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności w całości lub części albo ograniczenia, jeżeli:

1) przeczy zdarzeniom, na których oparto wydanie klauzuli wykonalności, a w szczególności gdy kwestionuje istnienie obowiązku stwierdzonego tytułem egzekucyjnym niebędącym orzeczeniem sądu albo gdy kwestionuje przejście obowiązku mimo istnienia formalnego dokumentu stwierdzającego to przejście;

2) po powstaniu tytułu egzekucyjnego nastąpiło zdarzenie, wskutek którego zobowiązanie wygasło albo nie może być egzekwowane; gdy tytułem jest orzeczenie sądowe, dłużnik może oprzeć powództwo także na zdarzeniach, które nastąpiły po zamknięciu rozprawy, a także na zarzucie spełnienia świadczenia, jeżeli zgłoszenie tego zarzutu w sprawie było z mocy ustawy niedopuszczalne;

3) małżonek, przeciwko któremu sąd nadał klauzulę wykonalności na podstawie art. 787, wykaże, że egzekwowane świadczenie wierzycielowi nie należy się, przy czym małżonkowi temu przysługują zarzuty nie tylko z własnego prawa, lecz także zarzuty, których jego małżonek wcześniej nie mógł podnieść. Z dokumentów zebranych w sprawie wynika, że K. K. była zobowiązana zwrócić R. Ś. kwotę 617 zł tytułem kosztów procesu w sprawie prowadzonej przed Sądem Rejonowym dla Wrocławia – Krzyków we Wrocławiu pod sygn. akt VI C 580/16, co też uczyniła w dniu 15.02.2017 r. dokonując przelewu bankowego – kwoty 617 zł na konto R.

Ś.. W tytule operacji bankowej wskazano, że kwota ta stanowi „koszty zastępstwa w imieniu K. K. sygn. VI C 580/16”. Niewątpliwym jest, że zainicjowane przez R. Ś. postępowanie egzekucyjne o sygn. Km 467/18 przeciwko K. K. dotyczyło wyegzekwowania należności w kwocie 617 zł z tytułu kosztów procesów w sprawie toczącej się przed Sądem Rejonowym dla Wrocławia – Krzyków we Wrocławiu prowadzonej pod sygn. akt VI C 580/16 (por. wniosek o wszczęcie postępowania egzekucyjnego k. 14). Skoro K. K. dokonała wpłaty kwoty 617 zł kosztów procesu w sprawie sygn.

VI C 580/16 to zbędnym było podejmowanie przez wierzyciela dalszych czynności zmierzających do egzekucji tej kwoty. Dłużniczka przez dobrowolną wpłatę spełniła świadczenie z tego tytułu. W tych warunkach powództwo K. K., na podstawie przepisu art. 840 § 1 pkt 2, należało uwzględnić. W punkcie I sentencji wyroku pozbawiono wykonalności tytuł wykonawczy – wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Krzyków we Wrocławiu z dnia 28.09.2016 r. w sprawie VI C 580/16 w zakresie pkt. II. Na marginesie podnieść należy, że wierzyciel cofając wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego (k.43) domagał się oddalenia powództwa o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego.

Rozważając tę sytuację procesową należy mieć na uwadze stanowisko Sądu Najwyższego, który stwierdził, że powództwo przeciwzgekucyjne skierowane na pozbawienie lub ograniczenie wykonalności tytułu wykonawczego może być skutecznie wniesione tylko pod warunkiem, że istnieje potencjalna możliwość wykonania tytułu wykonawczego w całości lub w określonej jego części. Dłużnik traci możliwość wytoczenia powództwa opozycyjnego z chwilą wyegzekwowania świadczenia objętego tytułem wykonawczym w całości lub w określonej części w odniesieniu do już wyegzekwowanego świadczenia.

Powództwo to jest więc niedopuszczalne w części, w której wykonalność tytułu wykonawczego wygasła na skutek jego zrealizowania ( tak Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 30 maja 2014 r., II CSK 679/13, LEX). W niniejszej sprawie istotne jest to, że świadczenie zasądzone w wyroku zostało dobrowolnie spełnione przez dłużnika przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego. Cofnięcie wniosku o prowadzenie egzekucji tworzy analogiczną sytuację do cofnięcia pozwu. Stosownie do treści art. 203 § 2 k.p.c. pozew cofnięty nie wywołuje żądnych skutków, jakie ustawa wiąże z wytoczeniem powództwa.

Tak jak cofnięcie pozwu nie przekreśla możliwości ponownego dochodzenia roszczenia, tak samo cofnięcie wniosku egzekucyjnego nie pozbawia możliwości ponownego wszczęcia postępowania na podstawie tego samego tytułu wykonawczego. Wierzyciel przy cofnięciu wniosku egzekucyjnego nie zaznaczył, że roszczenie zostało spełnione (w niniejszej sprawie dobrowolna wpłata przez dłużnika miała miejsce przed wszczęciem egzekucji). Dlatego też zasadnym było uwzględnienie żądania powódki i pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności.

O kosztach procesu orzeczono na podstawie przepisu art. 98 § 1 k.p.c., który stanowi że strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Do kosztów powódki należało zaliczyć koszty zastępstwa prawnego w kwocie 270 zł, koszty opłat skarbowych od pełnomocnictw 34 zł oraz koszt opłaty sądowej 31 zł – łącznie 335 zł. W punkcie II zasadzono od pozwanego R. Ś. na rzecz powódki K. K. kwotę 3350 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 270 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.