Legislator Case Law & Legislation
III AUa 141/19 AI generated

III AUa 141/19 · Sąd powszechny

Case Number III AUa 141/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Art. 110a ustawy o FUS daje prawo do jednorazowego przeliczenia emerytury w przypadku osób, które osiągały wysokie zarobki (wskaźnik podstawy wymiaru na poziomie ponad 250%) i odprowadzały przed 1 stycznia 1999 r. wysokie składki emerytalne. Do wyliczeń muszą być jednak przyjęte również zarobki przypadające chociażby w części po uzyskaniu prawa do emerytury, co wynika z literalnego brzmienia ww. przepisu. Ubezpieczony spełnia warunek wykazania podstawy wymiaru składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, ponieważ po przyznaniu mu emerytury, tj. od 16 stycznia 2003 r., był zatrudniony w okresie od 1 września 2017 r. do 30 listopada 2017 r., jednak nie spełnia on warunku wykazania wskaźnika wysokości podstawy wymiaru powyżej 250% w 10 kolejnych latach wybranych z 20 lat przypadających bezpośrednio przed rokiem, w którym zgłosił wniosek o ponowne ustalenie wysokości świadczenia, tj. w latach 2008 - 2017, bo w tym okresie wnioskodawca posiada jedynie trzy miesiące okresów składkowych, co spowodowało, że wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wynosi jedynie 11,71%.

Legislator headnote

AI generated

III AUa 141/19 · Sąd powszechny: Art. 110a ustawy o FUS daje prawo do jednorazowego przeliczenia emerytury w przypadku osób, które osiągały wysokie zarobki (wskaźnik podstawy wymiaru na poziomie ponad 250%) i odprowadzały przed 1 stycznia 1999 r. wysokie składki emerytalne. Do wyliczeń muszą być jednak przyjęte również zarobki przypadające chociażby w części po uzyskaniu prawa do emerytury, co wynika z literalnego brzmienia ww. przepisu. Ubezpieczony spełnia warunek wykazania podstawy wymiaru składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, ponieważ po przyznaniu mu emerytury, tj. od 16 stycznia 2003 r., był zatrudniony w okresie od 1 września 2017 r. do 30 listopada 2017 r., jednak nie spełnia on warunku wykazania wskaźnika wysokości podstawy wymiaru powyżej 250% w 10 kolejnych latach wybranych z 20 lat przypadających bezpośrednio przed rokiem, w którym zgłosił wniosek o ponowne ustalenie wysokości świadczenia, tj. w latach 2008 - 2017, bo w tym okresie wnioskodawca posiada jedynie trzy miesiące okresów składkowych, co spowodowało, że wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wynosi jedynie 11,71%.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Art. 110a ustawy o FUS daje prawo do jednorazowego przeliczenia emerytury w przypadku osób, które osiągały wysokie zarobki (wskaźnik podstawy wymiaru na poziomie ponad 250%) i odprowadzały przed 1 stycznia 1999 r. wysokie składki emerytalne. Do wyliczeń muszą być jednak przyjęte również zarobki przypadające chociażby w części po uzyskaniu prawa do emerytury, co wynika z literalnego brzmienia ww. przepisu. Ubezpieczony spełnia warunek wykazania podstawy wymiaru składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, ponieważ po przyznaniu mu emerytury, tj. od 16 stycznia 2003 r., był zatrudniony w okresie od 1 września 2017 r. do 30 listopada 2017 r., jednak nie spełnia on warunku wykazania wskaźnika wysokości podstawy wymiaru powyżej 250% w 10 kolejnych latach wybranych z 20 lat przypadających bezpośrednio przed rokiem, w którym zgłosił wniosek o ponowne ustalenie wysokości świadczenia, tj. w latach 2008 - 2017, bo w tym okresie wnioskodawca posiada jedynie trzy miesiące okresów składkowych, co spowodowało, że wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wynosi jedynie 11,71%.