VIII P 785/17 · Sąd powszechny

przekroczeniu zatwierdzonych przez Centralę kosztów na realizację robót budowlano-inwestycyjnych w nowej siedzibie Oddziału o kwotę ponad 140.000 zł, 2) niewłaściwym rozliczeniu inwestycji w najmowanym lokalu będącym obecnie siedzibą Oddziału, bez końcowego protokołu komisyjnego odbioru technicznego, stanowiącego podstawę rozliczenia, 3) przekazywaniu do użytkowania środków trwałych i wyposażenia, zakupionych w 2001 r., bez oznakowania na stałe numerem inwentarzowym. Oceniając ustalony stan faktyczny Sąd Rejonowy uznał, że roszczenie powoda zasługuje na uwzględnienie.

Sąd Rejonowy w C. – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z 10 grudnia 2012 r., przywrócił powoda A. K. do pracy w pozwanym Urzędzie Miasta i Gminy B. 2 Sąd Rejonowy ustalił, że powód A. K. był zatrudniony w pozwanym Urzędzie Miasta i Gminy B. najpierw na podstawie umowy o pracę na czas określony od 1 lutego do 30 kwietnia 2009 r. w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku podinspektora do spraw funduszy pomocowych, a następnie od 1 maja 2009 r. został zatrudniony na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku inspektora do spraw funduszy pomocowych.

Wyrok z dnia 14 października 2004 r.

Wyrok z dnia 25 stycznia 2005 r.

Sygn. akt V P 291/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 8 grudnia 2022 roku Sąd Rejonowy / Okręgowy w Rybniku V Wydział Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sonia Lasota - Zawisza Sędziowie Ławnicy: --------------- Protokolant: Elżbieta Radochońska po rozpoznaniu 8 grudnia 2022 roku w Rybniku na rozprawie sprawy z powództwa D. P. przeciwko Zakładowi (...) w K. o przywrócenie do pracy i wynagrodzenie za okres pozostawania bez pracy 1. zasądza od pozwanego Zakładu (...) w K. na rzecz powoda D. P. kwotę 11.874 zł brutto (jedenaście tysięcy osiemset siedemdziesiąt cztery złote) tytułem odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę; 2. oddala powództwo w pozostałym zakresie; 3. wyrokowi w pkt 1 co do kwoty 3.958 zł (trzy tysiące dziewięćset pięćdziesiąt osiem złotych) nadaje rygor natychmiastowej wykonalności; 4. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 930 zł (dziewięćset trzydzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sędzia Sonia Lasota – Zawisza Sygn. akt V P 291/20 UZASADNIENIE Powód D. P. wniósł przeciwko pozwanemu Zakładowi (...) w K. pozew o przywrócenie powoda do pracy i zasądzenie kosztów procesu. W uzasadnieniu powód wskazał, że był zatrudniony u pozwanego na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony na stanowisku mistrza w pełnym wymiarze czasu pracy. Podał, że 19 listopada 2020 roku pozwany wypowiedział mu umowę o pracę z zachowaniem 3 miesięcznego okresu wypowiedzenia. Zarzucił, że podana przez pozwanego przyczyna wypowiedzenia jest nieprawdziwa i nieuzasadniona, gdyż na wykonywanym przez powoda stanowisku pracy nie było wymagane posiadanie uprawnień budowlanych. Dodał, że w momencie zatrudnienia ówczesny pracodawca wskazał, że powód posiada wystarczające kwalifikacje oraz wykształcenie i nie potrzebuje dodatkowych uprawnień. Wskazał, że na ww. stanowisku pracował przez 31 lat i pracodawca nie informował go by musiał uzyskać dodatkowe uprawnienia budowlane. Ponadto podał, że na zajmowanym stanowisku odbywał różnego rodzaju szkolenia oraz otrzymywał nagrody pieniężne za sumienne wykonywanie powierzonych obowiązków służbowych, a także otrzymał nagrodę jubileuszową. Według powoda prawdziwą przyczyną wypowiedzenia był konflikt natury prywatnej. vide: k. 3-5 W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa oraz o zwrot kosztów procesu. Podniósł, że przyczyna wypowiedzenia powodowi umowy o pracę była konkretna, precyzyjna i prawdziwa. Wskazał, że wypowiedział powodowi umowę o pracę w oparciu o zarządzenie Dyrektora z 12 listopada 2020 roku w sprawie wdrożenia procesu reorganizacji struktury w zakresie likwidacji stanowisk umysłowych m.in. stanowiska majster. Dodał, że obowiązki stanowiska majster zostały rozdzielone pomiędzy pozostałych pracowników na stanowiskach umysłowych i robotniczych. Według pozwanego istniała możliwość przesunięcia powoda na stanowisko Specjalisty w dziale (...). Zaprzeczył, jakoby przyczyną wypowiedzenia był konflikt natury prawnej powoda z pozwanym. Wskazał, że nie ma możliwości przywrócenia powoda do pracy na uprzednio zajmowanym stanowisku, ponieważ to stanowisko zostało zlikwidowane. vide: k. 37-39 Pismem z 16 marca 2021 roku powód dodatkowo wniósł o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy w kwocie 4.632 zł (jednomiesięcznego wynagrodzenia) i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Dodatkowo wskazał, że był członkiem organizacji związkowej, a pozwany przed rozwiązaniem umowy o pracę nie wypełnił kwestii formalnych, tj. nie skonsultował z organizacją związkową zamiaru wypowiedzenia powodowi umowy o pracę. Zarzucił także pozorność likwidacji swojego stanowiska. vide: k. 47-50 Sąd ustalił co następuje: Powód D. P. z wykształcenia jest technikiem budowlanym o specjalności budownictwo ogóle i posiada dyplom technika budowlanego. W okresie od 3 marca 1989 roku do 19 listopada 2020 roku powód był zatrudniony u pozwanego Zakładu (...) w K. na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony na stanowisku mistrza i inspektora BHP i ppoż. w pełnym wymiarze czasu pracy. Dowód: akta osobowe powoda: świadectwo dojrzałości, umowa o pracę na czas nieokreślony wraz z aneksami Do obowiązków powoda na ostatnio zajmowanym stanowisku należało m.in. kierowanie pracą konserwatorów, organizowanie robót i rozdzielanie zadań poszczególnym pracownikom, bieżąca kontrola nadzorowania robót, przekazywanie i zwroty wszelkich pozostałych, a nie zużytych materiałów po zakończeniu robót do magazynu, sporządzanie kwartalnych rozliczeń materiałowych oraz uzasadnienie powstałych różnic między ilością pobraną, udzielanie instruktażu na stanowiskach roboczych oraz dopilnowanie przestrzegania przez konserwatorów przepisów BHP i p. poż., przeprowadzenie kontroli obecności pracowników na budowach i stanowiskach roboczych oraz przestrzeganie przez nich dyscypliny pracy, dopilnowanie właściwego składania i zabezpieczenia materiałów budowlanych jak również uporządkowanie placu budowy po zakończeniu robót, terminowe sporządzanie kart pracy konserwatorów, zaopatrywanie konserwatorów w odzież ochronną oraz sprzęt ochronny jak również narzędzia pracy zgodnie z wykonywanym zawodem, prowadzenie kartotek wyposażenia osobistego konserwatorów, opiniowanie w stosunku do podległych mu konserwatorów przyznania lub pozbawienia premii, składanie do komórki zaopatrzenia w obowiązujących terminach zamówień na materiały niezbędne do wykonania robót przez konserwatorów, stosowanie w pełni przepisów prawa budowlanego w zakresie wykonywanych i nadzorowanych robót oraz przestrzeganie wszelkich zarządzeń wydanych przez jednostki nadrzędne w zakresie prac technicznych pochodzących z wykonywanych robót przez konserwatorów, prowadzenie na bieżąco kontrolek pracy konserwatorów oraz sporządzanie miesięcznych rozliczeń konserwatorów, prowadzenie prawidłowej eksploatacji, konserwacji urządzeń hydroforowych i innych technicznych, wykonywanie okresowych przeglądów i remontów tych urządzeń w myśl przepisów i zaleceń Rejonowego Dozoru Technicznego, instrukcji wydanych przez odpowiednie komórki zarządu przedsiębiorstwa, prowadzenie właściwej gospodarki materiałami z odzysku i złomem pochodzącym z wykonanych robót konserwatorów, bieżące prowadzenie ewidencji zgłoszeń potrzeb w zakresie działalności remontowej, prowadzenie w sposób właściwy całokształtu dokumentacji związanej z działalnością komórki technicznej oraz kompletowanie jej i przechowywanie, kontrola przebiegu robót remontowych oraz stwierdzenie jakości wykonawstwa robót wraz z odbiorem, zgłaszanie budynków przewidzianych do kapitalnego remontu do Dyrekcji (...) oraz uczestniczenie w komisyjnym typowaniu budynków do remontów kapitalnych, dokonywanie wiosennych przeglądów substancji mieszkaniowej z naniesieniem stwierdzonych potrzeb remontowych na arkusze protokołów przeglądu, wykonywanie zaleceń pokontrolnych organów kontroli zewnętrznej i wewnętrznej, wykonywanie wszelkich innych prac zleconych przez przełożonych, sprawowanie kontroli wstępnej w zakresie dokonywania okresowych przeglądów urządzeń hydroforowych, dokonywanie miesięcznych rozliczeń remontów bieżących pod względem kosztów. Dowód: zakres czynności i odpowiedzialności k. 8-13, k. 151-155, aneks do umowy k. 156, zaświadczenia k. 14-15v Średnie miesięczne wynagrodzenie powoda wynosiło 3.958 zł brutto. Powód nie posiadał uprawnień budowlanych. bezsporne, a ponadto dowód: pismo z 18.02.2021 r. k. 41 Związek Zawodowy (...) z siedzibą w K., do którego zgłosił się powód został wpisany do rejestru 23 kwietnia 1997r. Postanowieniem z 10 maja 2001 roku Sąd Rejonowy w Gliwicach Wydział X Gospodarczy KRS wezwał Komitet (...) przy (...) z siedzibą w K. do uzupełnienia danych niezbędnych do dokonania przerejestrowania związku zawodowego. Komitet nie wykonał prawidłowo zobowiązania Sądu oraz nie stawił się na termin posiedzenia wyznaczonego na 27 września 2001 roku, w związku z czym postanowieniem z 4 października 2001 roku Sąd umorzył postępowanie o wpis do rejestru. Organizacja związkowa została wykreślona z rejestru KRS z dniem 14 czerwca 2006 roku. Pomimo wykreślenia z rejestru powód stale (do dnia rozwiązania umowy) płacił składki. Dowód: postanowienie Sądu Wojewódzkiego w Katowicach z 23.04.1997 r. k. 106-107, wniosek o rejestrację k. 97-98v, postanowienie Sądu Rejonowego w Gliwicach z 04.10.2001 r. k. 117-117v, wydruk z KRS k. 82-87oświadczenie k. 64, potwierdzenie k. 65, paski płacowe powoda k. 71-76, częściowe zeznania świadka J. R. k. 93-93v Zarządzeniem Wewnętrznym Nr (...) Dyrektora pozwanego zarządzono z dniem 12 listopada 2020 roku likwidację stanowisk biurowych Mistrza ds. remontów, inspektora BHP i p. poż., Majstra. Wygaszanie ww. stanowisk nastąpiło do końca I kwartału 2021 roku, a obowiązki zostały rozdzielone pomiędzy inne stanowiska. Powód nie został poinformowany o likwidacji powyższych stanowisk. Dowód: zarządzenie z 12.11.2020 r. k. 42, przesłuchanie powoda k. 142-142v Pozwany zaproponował powodowi rozwiązanie umowy o pracę za porozumieniem stron, jednakże powód odmówił. Pismem z 19 listopada 2020 roku pozwany na podstawie art. 32 § 1 k.p. w zw. z art. 36 §1 pkt 3 k.p. wypowiedział powodowi umowę o pracę z zachowaniem 3-miesięcznego okresu wypowiedzenia ze skutkiem rozwiązującym na dzień 28 lutego 2021 roku. Powodem rozwiązania umowy o pracę była: „swoboda pracodawcy przy doborze kadry pracowniczej oraz konieczność powierzenia realizacji wykonywanych przez powoda obowiązków osobie posiadającej uprawnienia budowlane z czego wynika w szczególności: brak posiadanych przez powoda uprawnień niezbędnych dla sprawnego i efektywnego zapewnienia procesu świadczenia pracy w zakresie wynikającym z obowiązującego systemu podziału zadań, co w ocenie pozwanego przyczyni się do korzystniejszego sposobu realizowania działań jako następstwo zmian w strukturze pozwanego”. Dowód: porozumienie z 19.11.2020 r. k. 23, rozwiązanie umowy o pracę z 19.11.2020 r. k. 22, przesłuchanie za pozwanego W. R. k. 143-143v Powód podlegał bezpośrednio kierownikowi G. W. od 28 lat. Kierownik nie miał uwag odnośnie pracy powoda. Powód wykonywał swoje obowiązki w terminie i sumiennie. Podlegał ocenie co 2 lata, zawsze otrzymywał pozytywne oceny. Powodowi pozwany przyznawał także liczne nagrody i premie, powód nie otrzymał żadnej kary porządkowej. Ponadto przyznano powodowi nagrodę jubileuszową w wysokości 200% miesięcznego wynagrodzenia. Powód nie pozostawał w konflikcie z Dyrektorem pozwanego. Na stanowisku majstra/mistrza było zatrudnionych dwóch pracowników w tym powód. Stosunek pracy z drugim pracownikiem ustał w wyniku przejścia tego pracownika na emeryturę. Wakat nie został uzupełniony. Stanowisko to zostało zlikwidowane zarządzeniem z 12 listopada 2020r. Praca, którą wykonywał powód, została rozdzielona pomiędzy 3 innych pracowników na stanowiskach robotniczych i biurowych tj. A. T. zatrudnionego na stanowisku referenta, P. S. oraz T. P.. Pracownicy ci otrzymali zmienione zakresy czynności oraz wynagrodzenia. Na stanowisko powoda w związku z jego likwidacją do dnia wyrokowania w sprawie nie przyjęto nowego pracownika. A. T. od 1 marca 2021r. zajmuje się m.in. prowadzeniem kartotek wyposażenia osobistego pracowników (...) (wcześniej odnośnie konserwatorów zajmował się tym powód), sporządzaniem kart pracy konserwatorów, miesięczne rozliczanie remontów pod względem kosztów (wcześniej zajmował się tym powód). W związku ze zmianą zakresu czynności A. T. otrzymał wyższe wynagrodzenie zasadnicze o 300 zł. P. S. od 1 marca 2021r. otrzymał stanowisko konserwatora instalacji wod.-kan., brygadzisty, wcześniej zatrudniony był na stanowisku robotniczym (instalatora wodno-kanalizacyjnego), na którym nie było zakresu czynności. Do jego obowiązków należy m.in.: kontrola pracy konserwatorów, kontrola nadzorowanych robót, sporządzanie kwartalnych rozliczeń materiałowych. Wcześniej te obowiązku należały do powoda. W związku ze zmianą stanowiska i zakresu czynności P. S. otrzymał wyższe wynagrodzenie zasadnicze o 150 zł. T. P. został zatrudniony na podstawie umowy o pracę od 1 lutego 2021r. na stanowisku podinspektora ds. techniczno-eksploatacyjnych w związku z rozpisanym konkursem po odejściu na emeryturę dotychczasowego pracownika Z. B.. Z. B. u pozwanego był zatrudniony przez 12 lat, który zajmował stanowisko specjalisty w dziale (...) nadzorując większe prace wykonywane przez firmy np. związane z ocieplaniem budynków. Wcześniej czynności te wykonywał powód (tj. nadzorował podłączanie do sieci ciepłowniczej w latach 90-tych, znał się na czytaniu dokumentacji technicznej, potrafił przygotować dokumentację do realizacji mieszkań, brał udział i nadzorował prace przy adaptacji pomieszczeń niemieszkalnych, zajmował się termomodernizacją). Pozwany nie wymagał od powoda nigdy uprawnień budowlanych jak również nie informował powoda, że takie uprawnienia są wymagane. Z. B. posiadał uprawnienia budowlane. Podczas absencji Z. B., powód go zastępował. Dowód: zeznania świadka J. P. k. 141v, przesłuchanie powoda k. 142-142v, przesłuchanie za pozwanego: W. R. k. 143-143v; zakresy czynności i umowy powoda oraz A. T., P. S. i T. P. (k. 151-170) Stosunek pracy ze Z. B. ustał w wyniku przejścia na emeryturę i pozwany rozpisał konkurs specjalisty w dziale (...). Pozwany podał, że na tym stanowisku wymagane są uprawnienia budowalne. Wymóg ten był podyktowany udziałem gmin w programie SIM z czym wiązały się duże inwestycje budowlane. Konkurs wygrał T. P.. Powód nie przystąpił do konkursu. Stanowisko powoda jako inspektora BHP i ppoż. przekazano podmiotowi zewnętrznemu w ramach umowy zlecenia. Dowód: akta osobowe powoda: decyzja z 19.08.2019 r., nagroda pieniężna z 29.11.2019 r., a ponadto w aktach: decyzja z 19.08.2019 r. k. 20, nagroda pieniężna z 29.11.2019 r. k. 21, zakresy czynności i odpowiedzialności pracowników wraz z aneksami A. T., P. S. i T. P. k.157-169, umowa o pracę z T. P. k. 170, przesłuchanie powoda k. 142-142v, przesłuchanie za pozwanego: W. R. k. 143-143v, K. M., k. 223v-224 Powód chciał powrócić do pracy wyłącznie na dotychczasowych warunkach. Powód jest zdolny do pracy na dotychczasowym stanowisku pracy zajmowanym u pozwanego. Powód aktualnie jest zarejestrowany jako bezrobotny w Urzędzie Pracy, nie pracuje, gdyż nie potrafi znaleźć pracy. Dowód: przesłuchanie powoda k. 142-142v, przesłuchanie za pozwanego W. R. k. 143-143v, opinia biegłego z zakresu medycyny pracy R. S. k. 182-183v wraz z dokumentacją medyczną k. 184-196 Powód znał się z Burmistrzem K. od wielu lat. Od 2017 roku stosunki między nimi uległy pogorszeniu. We wrześniu 2020 roku na posiedzeniu Rady Miejskiej powód wraz z Burmistrzem pokłócili się w sprawie mówienia prawdy. Okoliczności te nie miały wpływu na rozwiązanie umowy o pracę z powodem. Burmistrz nie rozmawiał z dyrektorem pozwanego W. R. na temat rozwiązania umowy z powodem. Dowód: pismo z 27.07.2017 r. k. 16, pismo z 31.07.2017 r. k. 17, pismo z 01.08.2017 r. k. 18, pismo z 07.08.2017 r. k. 19, zeznania świadka J. P. k. 141v, przesłuchanie powoda k. 142-142v, przesłuchanie za pozwanego W. R. k. 143-143v, Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w postaci w/w dokumentów, które Sąd uznał za wiarygodne, wzajemnie ze sobą korelujące i rzeczowe, a także w oparciu o dowód z zeznań świadka J. P., przesłuchania powoda i przesłuchania za pozwanego W. R., które wraz z dowodami z dokumentów wzajemnie się uzupełniały tworząc wyrazisty obraz całości sprawy. Odnośnie zeznań świadka J. R. Sąd dał wiarę zeznaniom w zakresie w jakim odpowiadały pozostałemu materiałowi dowodowemu. Sąd nie dał wiary świadkowi w zakresie w jakim twierdził, że u pozwanego działa związek zawodowy, gdyż z informacji i dokumentów uzyskanych z Sądu Rejestrowego wynika, że związek został wykreślony z Rejestru w 2006r., a zatem w świetle prawa nie istnieje. Natomiast okoliczność pobierania składek od pracowników tego faktu nie zmienia. Sąd zważył, co następuje: Powództwo zasługuje na uwzględnienie, jedynie częściowo. Zgodnie z art. 32 § 1 kp każda ze stron może rozwiązać umowę o pracę za wypowiedzeniem. W myśl art. 30 § 4 kp w oświadczeniu pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony lub o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia powinna być wskazana przyczyna uzasadniająca wypowiedzenie lub rozwiązanie umowy. Jak stanowi przepis art. 45 § 1 kp w razie ustalenia, że wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony jest nieuzasadnione lub narusza przepisy o wypowiadaniu umów o pracę, sąd pracy – stosownie do żądania pracownika – orzeka o bezskuteczności wypowiedzenia, a jeżeli umowa uległa już rozwiązaniu – o przywróceniu pracownika do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowaniu. Wadliwość wypowiedzenia umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony zachodzi zarówno wówczas, gdy wypowiedzenie zostało dokonane z naruszeniem wymagań przewidzianych przepisami prawa pracy, jak i wówczas, gdy wypowiedzenie było nieuzasadnione. Naruszenie art. 30 § 4 k.p. ma miejsce wówczas, gdy pracodawca w ogóle nie wskazuje przyczyny wypowiedzenia lub gdy jest ona niedostatecznie konkretna, a przez to niezrozumiała dla pracownika i nieweryfikowalna (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 stycznia 2015 r. I PK 140/14). W rozpatrywanej sprawie warunki formalne wypowiedzenia zostały spełnione: zachowano formę pisemną, podano przyczynę i okres wypowiedzenia, poinformowano o przysługujących środkach odwoławczych. Wobec tego, zasadne okazało się zbadanie wypowiedzenia pod kątem jego zasadności. Ugruntowane orzecznictwo Sądu Najwyższego wskazuje, że ocena zasadności wypowiedzenia umowy o pracę powinna być dokonywana przez Sąd w granicach przyczyn podanych pracownikowi przez pracodawcę (wyr. Sądu Najwyższego z dnia 10 listopada 1998 r., I PKN 434/98, OSN 1999/21/688). Przyczyna wypowiedzenia umowy o pracę wskazana pracownikowi musi być rzeczywista, konkretna i prawdziwa. Spoczywający na pracodawcy z mocy art. 30 § 4 k.p. obowiązek wskazania przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę na czas nieokreślony ma nie tylko charakter formalny, ale jest związany z oceną zasadności dokonanego wobec pracownika wypowiedzenia. Z tego powodu przyczyna wypowiedzenia powinna być skonkretyzowana, co nie oznacza jedynie obowiązku wyczerpującego powołania wszystkich okoliczności, które stały się podstawą podjęcia przez pracodawcę decyzji o rozwiązaniu stosunku pracy. Konkretność przyczyny wypowiedzenia polega nie tyle na jej opisaniu w sposób szczegółowy, co na precyzyjnym wskazaniu tych okoliczności, które są przyczyną wypowiedzenia, ponieważ w przypadku ewentualnej kontroli sądowej ta właśnie skonkretyzowana przyczyna będzie podstawą oceny, czy wypowiedzenie było uzasadnione. Skonkretyzowana przyczyna wypowiedzenia umowy o pracę powinna być znana pracownikowi najpóźniej z chwilą otrzymania pisma wypowiadającego umowę. Podstawy wypowiedzenia muszą także spełniać postulat zrozumiałości dla powoda. Podkreślić należy również, że wypowiedzenie umowy o pracę jest zwykłym sposobem rozwiązania umowy. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy w pierwszej kolejności należy wskazać, że powołane w oświadczeniu pracodawcy o rozwiązaniu umowy o pracę przyczyny (czy przyczyna) nie stanowiły uzasadnienia dla wypowiedzenia powodowi umowy o pracę, przede wszystkim dlatego, że były nieprecyzyjne i niezrozumiałe nawet dla Sądu. Z przedłożonego oświadczenia pracodawcy z 19 listopada 2020 roku wynika, że przyczyną było: „swoboda pracodawcy przy doborze kadry pracowniczej oraz konieczność powierzenia realizacji wykonywanych przez powoda osobie posiadającej uprawnienia budowlane z czego wynika w szczególności: brak posiadanych przez powoda uprawnień niezbędnych dla sprawnego i efektywnego zapewnienia procesu świadczenia pracy w zakresie wynikającym z obowiązującego systemu podziału zadań, co w ocenie pozwanego przyczyni się do korzystniejszego sposobu realizowania działań jako następstwo zmian w strukturze pozwanego”. Z kolei w toku postępowania pozwany jednoznacznie wskazał, że przyczyną rozwiązania umowy o pracę była likwidacja stanowiska powoda zgodnie z zarządzeniem Dyrektora z 12 listopada 2020 roku. W ocenie Sądu przyczyna podana w wypowiedzeniu jest niejasna i nieprawdziwa, gdyż w oświadczeniu nie ma informacji o likwidacji stanowiska pracy powoda, a jedynie o bliżej niekreślonej zmianie w strukturze i swobodzie w doborze kadry. Jednocześnie w pierwszej kolejności jako przyczyna jawi się konieczność powierzenia obowiązków powoda (w domyśle należałoby przyjąć na dotychczasowym stanowisku pracy bo przecież wypowiedzenie dotyczy zajmowanego, a nie hipotetycznego, potencjalnego stanowiska) osobie posiadającej uprawnienia budowalne. Tak też zrozumiał przyczynę powód co wyraźnie wskazał w sowich zeznaniach. Tymczasem bezspornym w sprawie było, że na stanowisku powoda takie uprawnienia nigdy nie były wymagane, zaś pozwany wyjaśnił, że ten zapis dotyczył stanowiska, które powód mógłby ewentualnie zajmować po likwidacji jego stanowiska. Niewątpliwie zatem określenie przyczyny w wypowiedzeniu było nieprawidłowe i niejasne. Powód w dniu wręczenia mu wypowiedzenia, nie miał wiedzy o likwidacji jego stanowiska, dlatego też nie rozumiał dlaczego pracodawca rozwiązał z nim umowę o pracę. Na zajmowanym stanowisku powoda nie było potrzeby posiadania uprawnień budowalnych. Pozwany zatrudniając powoda znał jego wykształcenie, kwalifikacje oraz posiadane umiejętności. Pozwany przez 32 lata pracy powoda nie zarzucił mu braku uprawnień budowlanych, a nawet nie wskazał, że takie uprawnienia powinien posiadać. Jednocześnie z zebranego materiału dowodowego wynika, że stanowisko powoda zostało faktycznie zlikwidowane, a zatem przywrócenie powoda na dotychczasowe stanowisko pracy jest niemożliwe. Obowiązki powoda przejęło trzech innych pracowników tj. A. T., P. S. oraz T. P., którym zmieniono zakresy czynności (w sposób szczegółowy opisano w części ustaleniowej uzasadnienia). Odnośnie zadań inspektora BHP obowiązki przekazano podmiotowi zewnętrznemu w ramach umowy zlecenia. Podkreślić należy, że stanowisko pracy powoda (mistrza ds. remontów oraz inspektora BHP) było jedynym w zakładzie pracy, tym samym nie było konieczności ustalania i weryfikowania kryteriów doboru pracownika do zwolnienia. Dodatkowo wskazać należy, że sfera zarządzania zakładem i organizacji należy do wyłącznej kompetencji pracodawcy i Sąd nie może jej oceniać ani weryfikować. Sąd Najwyższy niejednokrotnie wyjaśniał, że kwestia, czy występuje potrzeba dokonania zmian organizacyjnych, w tym likwidacji stanowiska, należy do autonomicznych uprawnień zarządczych pracodawcy, które nie podlegają ocenie w postępowaniu sądowym (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 listopada 2010 r., I PK 93/10, LEX nr 707852). W ramach uprawnień kierowniczych, a także z uwagi na ponoszenie ryzyka prowadzonej działalności, pracodawca ma prawo dokonywać zmian w strukturze organizacyjnej. Mogą one polegać na zmniejszeniu liczby pracowników i racjonalizacji kosztów przez likwidację stanowiska i dokonanie innego rozdziału związanych z nim zadań (zob. wyrok SN z 20.5.2014 r., I PK 271/13; wyrok SN z 11.2.2014 r., II PK 144/13; wyrok SN z 3.9.2013 r., I PK 41/13; wyrok SN z 12.1.2012 r., II PK 83/11). Sąd rozpoznając sprawę miał także na uwadze, że powód był dobrym i sumiennym pracownikiem z wieloletnim stażem pracy. Nie otrzymał żadnych kar porządkowych, a wręcz przeciwnie otrzymywał nagrody pieniężne oraz premie. Nadto, w ocenie Sądu, zarzut pozorności przyczyny i wskazanie przez powoda, że rzeczywistą przyczyną rozwiązania umowy był konflikt pomiędzy powodem a burmistrzem nie został wykazany przez powoda. Wprawdzie z dowodów wynika, że powód i burmistrz w pewnych kwestiach się ze sobą nie zgadzali, jednakże konfliktu między nimi nie potwierdziła nawet żona powoda J. P.. Co jednak istotniejsze z żadnych dowodów nie wynika, aby przyczyną rozwiązania umowy był spór. Dyrektor pozwanego jednoznacznie zeznał, że burmistrz nie rozmawiał z nim na temat zwolnienia powoda. Odnośnie przynależności powoda do związku zawodowego, Sąd ustalił, że związek zawodowy został wykreślony z Rejestru w 2006r., a zatem w świetle prawa nie istnieje. W konsekwencji nie można przyjąć, że powód był objęty ochroną związkową, a rozwiązanie z nim umowy o pracę wymagało wcześniejszej konsultacji ze związkiem. Mając na uwadze cały zebrany w sprawie materiał dowodowy oraz zeznania świadków jak i stron zasadnym jest przyznanie powodowi odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę, gdyż przywrócenie powoda do pracy na dotychczasowych warunkach pracy i płacy, w ocenie Sądu jest niemożliwe. Pozwany rozdzielił obowiązki powoda pomiędzy 3 innych pracowników zmieniając tym pracownikom zakresy czynności. Dotychczasowe stanowisko powoda zostało faktycznie zlikwidowane, a więc nie ma możliwości aby powód na nie wrócił. Zgodnie z art. 45§2 kp Sąd pracy może nie uwzględnić żądania pracownika uznania wypowiedzenia za bezskuteczne lub przywrócenia do pracy, jeżeli ustali, że uwzględnienie takiego żądania jest niemożliwe lub niecelowe; w takim przypadku sąd pracy orzeka o odszkodowaniu. Przywrócenie do pracy dotyczy wyłącznie dotychczasowego stanowiska pracy. Mając powyższe na uwadze, Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 11.874 zł brutto (stanowiącą trzymiesięczne średnie miesięczne wynagrodzenie powoda liczone według zasad jak ekwiwalent za urlop) tytułem odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy (pkt 1) w myśl art. 45§1 i 2 kp w zw. z art. 47 1 kp . W pozostałym zakresie Sąd oddalił powództwo z uwagi na niemożliwość przywrócenia powoda do pracy. W zakresie żądania wynagrodzenia za okres pozostawania bez pracy z uwagi na zasądzenie odszkodowanie roszczenie było bezprzedmiotowe. Sąd zgodnie z art. 477 2 § 1 zd. 1 k.p.c. nadał wyrokowi w pkt 1 co do kwoty 3.958 zł brutto rygor natychmiastowej wykonalności (pkt 3). Na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. i § 9 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych z dnia 22 października 2015r. w brzmieniu obowiązującym w dacie wszczęcia postępowania, Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 930 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania (pkt 4) uznając, że powód co do zasady wygrał spór w całości. Sędzia Sonia Lasota - Zawisza

Pozwem z dnia 28 czerwca 2016 roku powód L.

Powód B. L. (1) pozwem z dnia 09 lutego 2017 r skierowanym przeciwko (...) s.a. w G. domagał się zasądzenia odszkodowania w związku z nieuzasadnionym wypowiedzeniem mu umowy o pracę . W uzasadnieniu pozwu wskazał ,że prawdziwym powodem jego złożenia było złożenie przez niego zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa w formie pisma wysłanego z jego prywatnego e- mail oraz zwrócenie uwagi pracodawcy o braku możliwości właściwego wysuszenia ubrań przez pracowników fizycznych Wydziału Budowlanego (...). Dodatkowo powód wnosił o zasądzenie na swoją rzecz wynagrodzenia za wykonywanie pracy w zakresie zdecydowanie większym niż określony w umowie o pracę i zakresie obowiązków i w porównaniu z innymi pracownikami za okres od 1 marca 2009 r do dnia 31 listopada 2017 r .

UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt III K 503/19 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 7.USTALENIE FAKTÓW 0.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) I H. Ł. w dniu 15 lutego 2017 roku, będąc odpowiedzialnym za bezpieczeństwo i higienę pracy, nie dopełnił wynikającego stąd obowiązku poprzez brak nadzoru nad prowadzonymi pracami montażowymi, tolerowanie nieprawidłowości w zakresie stosowania środków ochrony zbiorowej pracownika P. S., który wykonując prace spadł z wysokości ok. 3 m do niezabezpieczonego otworu, doznając obrażeń ciała w postaci złamania dalszych końców obu kości piszczelowych z przemieszczeniem, złamanie kości łódkowatej lewej z przemieszczeniem, przez co naraził go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, tj. o czyn z art. 220 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty H. Ł. pełnił funkcję kierownika budowy w trakcie wykonywania inwestycji: zespołu budynków wielorodzinnych z usługami, garażem podziemnym i infrastrukturą techniczną przy ul. (...) w W.. Oskarżony posiada uprawnienia budowlane do kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno-budowlanej. W zakres jego obowiązków wchodził nadzór nad przestrzeganiem zasad bezpieczeństwa i higieny pracy na terenie budowy. Kierownikiem robót podczas wykonywania wyżej wskazanej inwestycji był R. M.. Inwestorem była spółka (...) Sp. z o.o. Sp. k., natomiast wykonawcą spółka (...) S.A. Podczas budowy wyżej wskazanego obiektu, wykonawca zawierał szereg umów z podwykonawcami. (...) Sp. z o.o., na podstawie zawartej umowy, zobowiązał się do wykonania izolacji termicznej stropu garażu nad kondygnacją -1. Osobą odpowiedzialną w tym podmiocie za przestrzeganie zasad bezpieczeństwa i higieny pracy był A. P.. Podwykonawca H. P..S.B. M. S. (1), na podstawie zawartej umowy, był odpowiedzialny za wykonanie prac związanych z instalacją wentylacyjną. Przed zdarzeniem w dniu 15 lutego 2017 r. pracownicy firmy (...) wykonywali prace związane z instalacją wentylacyjną na poziomie -1. Na poziomie -1 znajdowały się trzy szyby, każdy z czterema otworami – dwoma bocznymi i dwoma z przodu. We wszystkich trzech szybach pracownicy firmy (...) zamontowali klapy przednie, natomiast tylko w dwóch szybach zamontowano klapy boczne. Pracownicy firmy (...) zostali pilnie skierowani na inny poziom budowy, odchodząc z miejsca wykonywania prac, zostawili włazy zasłonięte paletami. P. S. odbył w dniu 14 lutego 2017 r. szkolenie wstępne w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy przeprowadzone przez M. K., jak również instruktaż stanowiskowy w dniu 15 lutego 2017 r. przeprowadzony przez A. P.. Ponadto, w dniu 14 lutego 2017 r. pokrzywdzony przeszedł badania lekarskie, na podstawie których wydano w stosunku do niego orzeczenie lekarskie stwierdzające brak przeciwwskazań zdrowotnych do pracy na stanowisku pracownik ogólnobudowlany, „praca na wysokości powyżej 3 metrów”. W dniu 15 lutego 2017 r. pokrzywdzony zawarł z (...) Sp. z o.o. umowę zlecenia na okres od 15 lutego 2017 r. do 14 marca 2017 r. Przedmiotem umowy było wykonanie prac izolacyjnych ścian klatek schodowych w garażu podziemnym budynku zlokalizowanego w W. przy ul. (...). Osobą odpowiedzialną za bezpośredni nadzór nad pokrzywdzonym ze strony podwykonawcy – firmy (...) był A. P.. W dniu 15 lutego 2017 roku pokrzywdzony podjął pracę na terenie budowy. Został wyposażony w odpowiednią odzież roboczą, kamizelkę odblaskową, kask, buty robocze. Zajmował się ocieplaniem stropu klatki schodowej na poziomie -1. Jego bezpośrednim przełożonym był brygadzista K. W., który nadzorował wykonywane przez pokrzywdzonego prace, wydawał mu polecenia. Podczas przerwy śniadaniowej pokrzywdzony samowolnie oddalił się z miejsca wykonywanej pracy i udał się w kierunku szachtów wentylacyjnych znajdujących się ponad 20 metrów dalej. Obszar ten był słabo oświetlony, znajdował się poza ciągami komunikacyjnymi. Pokrzywdzony wpadł do szachtu wentylacyjnego znajdującego się na poziomie -1, spadł w dół około trzy metry, w wyniku upadku znalazł się na poziomie -2. Około 12:00 pokrzywdzony zadzwonił do K. W. i poinformował go, że spadł z wysokości, nie jest w stanie samodzielnie podnieść się. K. W. zlokalizował miejsce wypadku, jednak nie mógł dostać się do pokrzywdzonego, gdyż pokrzywdzony znajdował się wewnątrz szachtu wentylacyjnego zamkniętego kratą. Przy pomocy innego pracownika K. W. zdemontował kratę szachtu wentylacyjnego na poziomie -2 i wydostał pokrzywdzonego. K. W. poinformował o zdarzeniu A. P., który następnie skontaktował się z kierownikiem budowy – H. Ł.. Na miejsce została wezwana karetka oraz Policja. Pokrzywdzony został przewieziony do szpitala. Pokrzywdzony był trzeźwy w momencie zdarzenia. W toku oględzin miejsca wypadku ujawniono, że wewnątrz szachtu wentylacyjnego na poziomie -2 znajdowała się zamknięta puszka piwa. Otwór szachtu na poziomie -1, przez który wpadł do szachtu pokrzywdzony, nie był zabezpieczony zgodnie z przepisami BHP. Pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci złamania dalszych końców obu kości piszczelowych z przemieszczeniem, złamania kości łódkowatej lewej z przemieszczeniem, które to obrażenia spowodowały naruszenie narządu czynności ciała lub rozstrój zdrowia na okres powyżej 7 dni. Pokrzywdzony P. S. wystąpił do Sądu Rejonowego w Sierpcu z powództwem przeciwko (...) S.A. o zasądzenie kwoty 48.460,00 złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Postępowanie toczy się pod sygn. I C 399/19. Oskarżony nie był uprzednio karany. - wyjaśnienia oskarżonego k. 138-141, 265-267, - częściowo zeznania pokrzywdzonego k. 30-31, 267-269, - zeznania świadków: H. T. k. 21-23, 279-281, K. W. k. 8-10, 319-321, R. M. k. 146-148, 281-282, A. P. k. 232-234, 321, A. Z. k. 322, M. S. (2) k. 323, J. K. (1) k. 324, W. L. k. 324, J. K. (2) k. 445, M. B. k. 460-461, - protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym wraz ze świadectwem wzorcowania k. 23, - protokół oględzin miejsca k. 4-5, - dokumentacja medyczna k. 35, - umowa zlecenie k. 36, - opinia sądowo-lekarska k. 41-42, - częściowo opinia biegłego mgr inż. A. B. z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy k. 45-56, - Dokumentacja Państwowej Inspekcji Pracy k. 70-105, - dokumentacja H. k 113-124, - szkice k. 142-143, - dokumentacja przedłożona przez (...) Budownictwo S.A. k. 217-230, - materiały postępowania cywilnego z powództwa P. S. przeciwko (...) S.A., sygn. I C 399/19 k. 332-429, - dane o niekaralności k. 490 - opinia biegłego mgr inż. J. M. k. 469-482. 0.1. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) I H. Ł. w dniu 15 lutego 2017 roku, będąc odpowiedzialnym za bezpieczeństwo i higienę pracy, nie dopełnił wynikającego stąd obowiązku poprzez brak nadzoru nad prowadzonymi pracami montażowymi, tolerowanie nieprawidłowości w zakresie stosowania środków ochrony zbiorowej pracownika P. S., który wykonując prace spadł z wysokości ok. 3 m do niezabezpieczonego otworu, doznając obrażeń ciała w postaci złamania dalszych końców obu kości piszczelowych z przemieszczeniem, złamanie kości łódkowatej lewej z przemieszczeniem, przez co naraził go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, tj. o czyn z art. 220 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Brak przyczynienia się przez pokrzywdzonego do zdarzenia. opinia biegłego mgr inż. A. B. z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy k. 45-56 G. C. pracował z pokrzywdzonym w dniu zdarzenia, tym samym ma wiedzę o okolicznościach wypadku. zeznania świadka G. C. k. 461-462 Udanie się przez pokrzywdzonego w okolice szachtu wentylacyjnego celem znalezienia deseczki do wykonywania robót w garażu na poziomie -1. Zeznania pokrzywdzonego P. S. k. 30-31, 267-269 7.OCena DOWOdów 0.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1 Wyjaśnienia oskarżonego Oskarżony w sposób spójny i konsekwentny przedstawił przebieg zdarzenia z dnia 15 lutego 2017 r., jak również w sposób wyczerpujący i szczegółowy opisywał swoją rolę i obowiązki na budowie. Za wiarygodne Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego w zakresie wykonywania zadań za pośrednictwem podwykonawców z uwagi na zgodność tych twierdzeń z dowodami z umów zawartych z podwykonawcami. Oskarżony wyjaśniał, że nie wydawał pokrzywdzonemu polecenia opuszczenia stanowiska pracy, jak również, że w momencie zdarzenia znajdował się w biurze budowy. Oskarżony wyraził również wątpliwości co do przebiegu zdarzenia, motoryki upadku pokrzywdzonego. 1.1 Protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym wraz ze świadectwem wzorcowania Dokumentacja sporządzona przez funkcjonariuszy Policji bezpośrednio po zdarzeniu; brak podstaw do kwestionowania poczynionych ustaleń. 1.1 Protokół oględzin miejsca zdarzenia Dokumentacja sporządzona przez funkcjonariuszy Policji bezpośrednio po zdarzeniu; brak podstaw do kwestionowania poczynionych ustaleń. Na podstawie protokołu oględzin ustalono wygląd miejsca zdarzenia, w szczególności usytuowanie i wymiary szachtu oraz wygląd szybu wentylacyjnego. W toku oględzin ujawniono, że na poziomie -2 szachtu wentylacyjnego znajdowała się zamknięta puszka piwa. 1.1 Zeznania świadka K. W. Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadka K. W.. Świadek w sposób spójny, jasny i logiczny opisał przebieg zdarzenia z 15 lutego 2017 r., wskazał jaką funkcję pełnił na terenie budowy, jakie czynności wykonywał. Zeznania świadka stanowią źródło informacji o wskazywanych przez pokrzywdzonego tuż po zdarzeniu powodach znalezienia się w okolicy szachtu wentylacyjnego. Świadek wskazał, że pokrzywdzony opuścił miejsce pracy podczas przerwy, gdyż wskazywał, że idzie do toalety. Świadek zanegował kategorycznie, by do wykonywania prac ociepleniowych w garażu była potrzebna deska z uwagi na charakter czynności wykonywanych tego dnia. 1.1 Zeznania świadka H. T. Na podstawie zeznań świadka ustalono, że pracownicy firmy (...) wykonywali prace związane z instalacją wentylacyjną na poziomie -1. Depozycje świadka pozwoliły na ustalenie, że na poziomie -1 znajdowały się trzy szyby obok siebie, każdy z czterema otworami – dwoma bocznymi i dwoma z przodu. We wszystkich trzech szybach pracownicy firmy (...) zamontowali klapy przednie, natomiast tylko w dwóch szybach zamontowano klapy boczne. Istotną okolicznością był również fakt, że pracownicy firmy (...) zostali pilnie skierowani na inny poziom budowy, odchodząc z miejsca zostawili włazy zasłonięte jedynie paletami. Nie dokonywali zabezpieczenia otworów deskami czy balustradą. 1.1 Zeznania pokrzywdzonego P. S. w części Zeznania pokrzywdzonego należało uznać za wiarygodne w części, w której pokrzywdzony opisywał charakter pracy wykonywanej na budowie. Depozycje świadka pozwoliły na ustalenie, że został on prawidłowo zatrudniony na podstawie umowy zlecenia przez firmę (...), jak również, że w dacie zdarzenia został wyposażony w odpowiednią odzież roboczą, kamizelkę odblaskową, kask, buty robocze. Za wiarygodne należało również uznać zeznania pokrzywdzonego w zakresie w którym opisywał, że szacht wentylacyjny nie był trwale zabezpieczony w wyniku czego wpadł do niego. Pokrzywdzony wskazał jakich obrażeń doznał w wyniku wypadku. 1.1 Dokumentacja medyczna Dokumentacja medyczna, brak podstaw do kwestionowania poczynionych tam wpisów i ustaleń. 1.1 Umowa zlecenie Dokumentacja pracownicza, brak podstaw do kwestionowania poczynionych tam wpisów i ustaleń. 1.1 Opinia sądowo-lekarska Opinia sporządzona przez biegłego z zakresu medycyny jest pełna, spójna i logiczna. Pozwoliła na ustalenie jakich obrażeń doznał pokrzywdzony, tj. złamania dalszych końców obu kości piszczelowych z przemieszczeniem, złamania kości łódkowatej lewej z przemieszczeniem. 1.1 Częściowo opinia biegłego mgr inż. A. B. z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy Sąd podzielił wnioski opinii w zakresie wskazywanych przez biegłego naruszeń przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy na miejscu budowy, w szczególności nie oznakowania miejsc niebezpiecznych, nie oświetlenia szachtu, braku balustrad przy otworach w szachtach, jak również naruszenia zasad bezpieczeństwa i higieny pracy przez podwykonawcę poprzez niezapewnienie nadzoru nad prowadzonymi pracami montażowymi przy instalacji wentylacyjnej, tolerowanie nieprawidłowości w zakresie stosowania środków ochrony zbiorowej. 1.1 Dokumentacja Państwowej Inspekcji Pracy Dokumentacja oficjalna, brak podstaw do kwestionowania poczynionych tam ustaleń. Z dokumentacji wynika, że w toku postępowania kontrolnego inspektor pracy ustalił, że przyczyną wypadku było przebywanie pokrzywdzonego w miejscu, które nie było jego stanowiskiem pracy ani ciągiem komunikacyjnym, jak również niewłaściwie zabezpieczony przez kierownictwo budowy otwór technologiczny szybu wentylacyjnego. Na podstawie dokumentacji ustalono również, że P. S. odbył w dniu 14 lutego 2017 r. szkolenie wstępne w dziedzinie bhp przeprowadzone przez M. K., jak również instruktaż stanowiskowy w dniu 15 lutego 2017 r. przeprowadzony przez A. P.. Ponadto, w dniu 14 lutego 2017 r. pokrzywdzony przeszedł badania lekarskie, na podstawie których wydano w stosunku do niego orzeczenie lekarskie stwierdzające brak przeciwwskazań zdrowotnych do pracy na stanowisku pracownik ogólnobudowlany, praca na wysokości powyżej 3 metrów. 1.1 Dokumentacja H. Brak podstaw do kwestionowania poczynionych tam wpisów i ustaleń. Na podstawie zgromadzonej dokumentacji ustalono zakres obowiązków podwykonawcy. 1.1 szkice Brak podstaw do kwestionowania poczynionych tam wpisów i ustaleń. Dokumentacja przedłożona przez oskarżonego pozwoliła na ustalenie w jakiej odległości od miejsca wypadku znajdowało się miejsce pracy pokrzywdzonego. Ponadto, szkice przedstawiają ciągi komunikacyjne i usytuowanie oświetlenia na terenie budowy. 1.1 Zeznania świadka R. M. Zeznania świadka R. M. w pełni korespondują ze zgromadzonym materiałem dowodowym, w szczególności depozycjami pozostałych świadków. Świadek podkreślił, że pokrzywdzony nie miał potrzeby przebywać w okolicy czerpni wentylacyjnej, ponadto wyraził wątpliwość co do motoryki upadku pokrzywdzonego. 1.1 dokumentacja przedłożona przez (...) Budownictwo S.A. Brak podstaw do kwestionowania poczynionych tam wpisów i ustaleń. 1.1 Zeznania świadka A. P. Za wiarygodne należy uznać zeznania świadka A. P.. Z jego depozycji wynika, że to K. W. bezpośrednio nadzorował pracowników wykonujących pracę przy ocieplaniu garażu na poziomie -1, w tym pokrzywdzonego. Świadek zwracał również uwagę, że ujawniono przy pokrzywdzonym puszkę z piwem. Należy jednak wskazać, że w tym zakresie, tj. znaczenia tego faktu dla ustalenia przyczyny oddalenia się pokrzywdzonego do stanowiska praca, zeznania świadka stanowią jedynie jego opinię. 1.1 Zeznania świadka A. Z. Zeznania świadka A. Z. w pełni korespondują z zeznaniami pozostałych świadków. Świadek wskazał, że pracował wcześniej z oskarżonym podczas innych prac budowlanych, podkreślił, że oskarżony wykazywał dużą staranność w przestrzeganiu zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, na co wskazują również liczne nagrody w tym zakresie, m. in. trzykrotne zdobycie nagrody Państwowej Inspekcji Pracy (...). Ponadto świadek zanegował, by w okolicach szachtu znajdowały się jakiekolwiek deseczki, gdyż były one składowane w jednym miejscu. 1.1 Zeznania świadków M. S. (2), J. K. (1), W. L., J. K. (2) Zeznania wskazanych świadków korespondowały ze zgromadzonym w toku postępowania materiałem dowodowym, jak również z zeznaniami pozostałych świadków. Należy przy tym wskazać, że świadkowie wyrażali wątpliwość co do motoryki upadku pokrzywdzonego podnosząc, że potknięcie się i wpadnięcie do szybu, jak przedstawił to pokrzywdzony, byłoby bardzo mało prawdopodobne. 1.1 (...) postępowania cywilnego z powództwa P. S. przeciwko (...) S.A., sygn. I C 399/19 (...) postępowania cywilnego prowadzonego przez Sąd Rejonowy w Sierpcu, brak podstaw do kwestionowania ustaleń i dokumentów. 1.1 Zeznania świadka M. B. Za wiarygodne uznał Sąd zeznania M. B.. Świadek w sposób spójny i logiczny opisał wykonywane przez niego prace na budowie, jak również okoliczności wypadku w dniu 15 lutego 2017 r. Świadek pracował w tym samym zespole co pokrzywdzony, przy docieplaniu wewnętrznych klatek schodowych. Świadek wskazał, że słyszał, że pokrzywdzony oddalił się z miejsca zdarzenia, gdyż poszedł do toalety. 1.1 Opinia biegłego mgr inż. J. M. Opinia sporządzona przez biegłego jest pełna, spójna i logiczna. Biegły wskazał, że przyczyną wypadku było: - niewłaściwe zabezpieczenie szachtu wentylacyjnego na poziomie -1 polegające na braku lub niewłaściwych środkach ochrony zbiorowej, tj. balustrady zabezpieczającej przed upadkiem z wysokości szachtu, - nieoznakowanie i nieogrodzenie miejsca niebezpiecznego, - wejście przez pokrzywdzonego P. S. na obszar słabo oświetlony bez upewnienia się czy nie ma niebezpieczeństwa. Biegły wskazał, że do ogólnych zasad bezpieczeństwa na budowie, które obowiązek miał przestrzegać pokrzywdzony, należy zaliczyć między innymi obowiązek poruszania się drogami wytyczonymi dla pieszych. Wskazał, że pokrzywdzony przyczynił się do wypadku przez poruszanie się po budowie nie po drogach komunikacyjnych oraz przebywanie w miejscu mało oświetlonym z dala od swojego stanowiska pracy. 1.1 Dane o karalności Dokument urzędowy, uzyskany z Krajowego Rejestru Karnego. 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.2 Częściowo opinia biegłego mgr inż. A. B. z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy Sąd nie podzielił wniosków opinii biegłego, w której wskazywał, iż pokrzywdzony nie przyczynił się do zaistniałego zdarzenia. Stoi to w sprzeczności z zasadami doświadczenia życiowego, a także logiki, gdyż pokrzywdzony znalazł się w miejscu, w którym nie wykonywał pracy, nie otrzymał również polecenia udania się w to miejsce. Pokrzywdzony działał ze świadomością, że wchodzi w strefę słabo oświetloną, poza ciągiem komunikacyjnym. Biegły w żaden sposób nie argumentował zajętego przez niego stanowiska, nie wskazał powodów dla przyjęcia braku przyczynienia się pokrzywdzonego do wypadku. Wnioski opinii w tym zakresie stoją w sprzeczności z wnioskami opinii sporządzonej w toku postępowania sądowego. Nie bez znaczenia ma również fakt, że kwestionowana opinia została wydana na wstępnym etapie postępowania przygotowawczego, po przesłuchaniu jedynie kilku świadków, bez zgromadzenia chociażby dokumentacji z postępowania przeprowadzonego przez Państwową Inspekcję Pracy. 1.2 Częściowo zeznania pokrzywdzonego Sąd odmówił wiarygodności zeznaniom pokrzywdzonego w zakresie, w którym wskazywał powód udania się w okolice szachtu, gdyż stoi to w sprzeczności z treścią zeznań przesłuchanych w toku postępowania świadków. Z depozycji pracowników wykonujących prace ocieplania garażu, w szczególności K. W. (k. 319) wynika, że do wykonywania przedmiotowych prac nie były potrzebne żadne deski. Nadto wskazany świadek wprost podał, iż pokrzywdzony miał się udać w poszukiwaniu toalety (k. 319). Wątpliwości budziły ponadto zeznania pokrzywdzonego w zakresie pozycji, w jakiej znajdował się w momencie upadku do szachtu wentylacyjnego (pozycja wyprostowana, wpadnięcie do szybu po potknięciu). W toku postępowania sądowego przesłuchani świadkowie wyrazili wątpliwość co do przebiegu zdarzenia w tym zakresie, podnosząc kwestię usytuowania szachtu i wielkości otworu w relacji do wyprostowanej pozycji pokrzywdzonego, który odznacza się średnim wzrostem (zeznania H. T. k. 21-23, 280; K. W. k. 319, zeznania A. Z. k. 322, zeznania J. K. (1) k. 324, zeznania J. K. (2) k. 445). Zdaniem tych świadków, usytuowanie otworu szachtowego prowadzi do wniosku, że jest mało prawdopodobne by pokrzywdzony potknął się i wpadł do szachtu, gdyż w takiej sytuacji z dużym prawdopodobieństwem uderzyłby o górną część ściany. Sąd miał jednak na uwadze, iż w sprawie nie budził wątpliwości sam fakt, że pokrzywdzony wpadł do środka szachtu przez otwór, został przecież znaleziony na jego dole, a otwór w tym miejscu (w przeciwieństwie do otworu na poziomie -1) był zabezpieczony. Tym samym, w ocenie Sądu, w sprawie nie miało znaczenia, czy pokrzywdzony miał w pełni wyprostowaną postawę w chwili potknięcia, przy czym sam pokrzywdzony był konsekwentny w swoich zeznaniach odnośnie co do tej okoliczności. W tym zakresie brak więc było podstaw do uznania zeznania pokrzywdzonego za niewiarygodne, przy czym nie jest to okoliczność o szczególnie istotnym znaczeniu w sprawie. 1.2 Zeznania G. C. Sąd uznał za niewiarygodne zeznania G. C., gdyż stoją one w sprzeczności ze zgromadzonym materiałem dowodowym, w szczególności zeznaniami świadków. Świadek w toku przesłuchania nie był w stanie podać w jakiej firmie pracował, a także wskazać innych pracowników. Nie kojarzył ani K. W. ani M. B. mimo że zgodnie z jego depozycjami pracował w ekipie zajmującej się ociepleniem sufitu. Nie rozpoznał również M. B. przed salą sądową. Wskazywał, że pracował z pokrzywdzonym około 4-5 dni, co stoi w sprzeczności ze zgromadzonym materiałem dowodowym, w szczególności zeznaniami pokrzywdzonego. P. S. w dniu zdarzenia pracował na budowie pierwszy dzień. Ponadto, dane świadka nie pojawiały się w żadnym z dokumentów pracowniczych, co może wskazywać, że nie był zatrudniony przy wykonywaniu prac na terenie inwestycji (...) w dniu zdarzenia. 7.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 1.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem --------------- ----------------- Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ----------------------------------------- ☐ 1.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem ---------------- ------------------- Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ------------------- ☐ 1.3. Warunkowe umorzenie postępowania --------------- ------------------ Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ----------------- ☐ 1.4. Umorzenie postępowania ----------------- -------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ---------------------- ☒ 1.5. Uniewinnienie I H. Ł. Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia Przestępstwa stypizowanego w art. 220 § 1 k.k. dopuszcza się ten, kto, będąc odpowiedzialny za bezpieczeństwo i higienę pracy, nie dopełnia wynikającego stąd obowiązku i przez to naraża pracownika na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Występek ten należy do przestępstw indywidualnych, ponieważ może się go dopuścić wyłącznie osoba odpowiedzialna za bezpieczeństwo i higienę pracy, zatem podmiot, który w ramach pełnionej funkcji posiada uprawnienia władcze do bezpośredniego kształtowania stanu bezpieczeństwa i higieny pracy pracowników, a nadto spoczywa na niej obowiązek podjęcia określonych działań w tej materii. W szczególności sprawcą takiego przestępstwa może być pracodawca, którym zgodnie z definicją legalną zawartą w art. 3 k.p. jest jednostka organizacyjna, choćby nie posiadała osobowości prawnej, a także osoba fizyczna, jeżeli zatrudniają one pracowników. Dopuścić się tego przestępstwa może również osoba kierująca pracownikami określona w art. 212 k.p. i we wskazanym tam zakresie, tzn. podmiot, który z racji zajmowanego stanowiska może mieć bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo podległych mu pracowników. Przestępstwo z art. 220 ma postać przestępstwa z zaniechania i polega na niedopełnieniu obowiązku z zakresu bhp, prowadząc do wywołania bezpośredniego zagrożenia dla życia lub zdrowia pracownika danego zakładu pracy. Nie sposób jest przedstawić wyczerpującego katalogu obowiązków z zakresu bhp, których zaniechanie może prowadzić do powstania niebezpieczeństwa dla osób wykonujących pracę. Obowiązki te mają bardzo różny charakter, w zależności od rodzaju wykonywanej pracy. Ich główną cechą jest minimalizacja zagrożeń, jakie mogą towarzyszyć wykonywaniu danej pracy (W. Wróbel [w:] Kodeks karny. Część szczególna. Tom II. Część II. Komentarz do art. art. 212-277d, red. A. Zoll, Warszawa 2017, art. 220). Z niedopełnienia obowiązku z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy ma wynikać narażenie pracownika na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Niebezpieczeństwem jest realne i obiektywne prawdopodobieństwo nastąpienia ujemnego stanu, którego pochodzenie jest obojętne - i wykracza poza czyn człowieka. Bezpośredniość zaś występuje wtedy, gdy pomiędzy zagrożeniem a nastąpieniem skutku ujemnego nie ma już żadnych ogniw pośrednich, a brak jakichkolwiek działań zmierzających do uchylenia tego niebezpieczeństwa prowadzić będzie nieuchronnie do przekształcenia się istniejącego zagrożenia w faktyczny uszczerbek w dobru ratowanym (E. Hryniewicz, w: M. Królikowski (red.), Kodeks karny. Część szczególna. Tom I. Komentarz do artykułów 117- 221, Legalis pkt V, lit. A, teza 5). Przestępstwo określone w art. 157 § 3 k.k. charakteryzuje się nieumyślnością w znaczeniu, o którym jest mowa w art. 9 § 2 k.k. Sprawca, nie mając zamiaru spowodowania naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia, powoduje go jednak w wyniku niezachowania ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, mimo że przewidywał możliwość takiego skutku swojego zachowania albo skutek taki był obiektywnie przewidywalny (A. Zoll [w:] Kodeks karny. Część szczególna. Tom II. Część I. Komentarz do art. 117-211a , red. W. Wróbel, Warszawa 2017, art. 157). Zgodnie z art. 22 § 1 i 1 1 kodeksu pracy przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca - do zatrudniania pracownika za wynagrodzeniem. Zatrudnienie w powyższych warunkach jest zatrudnieniem na podstawie stosunku pracy, bez względu na nazwę zawartej przez strony umowy. Pracownikiem jest osoba pozostająca w stosunku pracy w rozumieniu art. 22 § 1 k.p., a więc w takim stosunku, jaki - uwzględniając jego rzeczywiste cechy - jest lub powinien być nawiązany przez dokonanie jednej z czynności prawnych określonych w art. 2 k.p., a nie osoba wykonująca czynności za wynagrodzeniem w warunkach innych, w szczególności cywilnoprawnych stosunkach zobowiązaniowych (patrz uchwała SN z 15 grudnia 2005 r., I KZP 34/05, OSNK 2006, Nr 1, poz. 2). W przytoczonym judykacie wskazano, że stwierdzenie to, odzwierciedlające stan prawny, w szczególności zaś istotę postanowienia zamieszczonego w art. 22 § 1 k.p., wyznacza granice znaczeniowe pojęcia "pracownik" w sposób ścisły, pozwalając in concreto objąć nim również osobę, z którą zawarto formalnie umowę cywilnoprawną a nie umowę o pracę. Pracownikiem w rozumieniu art. 220 § 1 k.k. nie jest więc wyłącznie osoba świadcząca pracę na podstawie umowy o pracę bowiem taka definicja pojęcia zawężałaby sprzecznie z prawem krąg pokrzywdzonych do zbioru wyznaczonego jedynie kryterium formalnym. Kierując się powyższymi wskazaniami Sąd uznał, iż pokrzywdzony był pracownikiem w rozumieniu art. 220 § 1 k.k. Pomimo bowiem zawarcia umowy zlecenia, a więc umowy cywilnoprawnej, pokrzywdzony wykonywał pracę pod nadzorem przełożonego w miejscu i w godzinach przez niego wyznaczonych, czyniąc to za wynagrodzeniem. P. S. był więc osobą pozostającą w stosunku pracy w rozumieniu art. 22 § 1 k.p. Ustalenia przeprowadzonego postępowania dowodowego nie pozwoliły jednak na przypisanie oskarżonemu H. Ł. odpowiedzialności za czyn zabroniony zarzucony mu aktem oskarżenia w niniejszej sprawie. Obowiązki kierownika budowy w zakresie nadzorowania bezpieczeństwa i higieny pracy zostały sprecyzowane w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Zgodnie z art. 22 ust. 3a i 3b ustawy, do zadań kierownika budowy należy koordynowanie realizacji zadań zapobiegających zagrożeniom bezpieczeństwa i ochrony zdrowia: przy opracowywaniu technicznych lub organizacyjnych założeń planowanych robót budowlanych lub ich poszczególnych etapów, które mają być prowadzone jednocześnie lub kolejno, przy planowaniu czasu wymaganego do zakończenia robót budowlanych lub ich poszczególnych etapów, jak również koordynowanie działań zapewniających przestrzeganie podczas wykonywania robót budowlanych zasad bezpieczeństwa i ochrony zdrowia zawartych w przepisach, o których mowa w art. 21a ust. 3, oraz w planie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Należy wskazać, że do zadań kierownika budowy należy zlecanie i odbieranie pracy, oskarżony nie był zaś obowiązany ani do bezpośredniego przekazania polecenia pokrzywdzonemu, ani do sprawowania stałego i osobistego nadzoru nad robotami wykonywanymi przez poszczególnych pracowników. Zauważyć należy, że z § 5 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 6 lutego 2003 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy podczas wykonywania robót budowlanych wynika, że bezpośredni nadzór nad bezpieczeństwem i higieną pracy na stanowiskach pracy sprawują odpowiednio kierownik robót oraz mistrz budowlany, stosownie do zakresu obowiązków. Kierownikiem robót na przedmiotowej budowie był R. M.. Nadzór miał sprawować także A. P., jako umocowany przedstawiciel podwykonawcy i pracodawcy pokrzywdzonego, tj. przedsiębiorstwa (...), które zgodnie z art. 207 § 1 k.p., ponosiło odpowiedzialność za stan bezpieczeństwa i higieny pracy w zakładzie pracy. W imieniu M. pracownikami kierował K. W., który, zgodnie z art. 212 k.p., miał za zadanie m.in.: zadbać o stanowisko pracy pokrzywdzonego zgodnie z przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy, o sprawność jego środków ochrony oraz o ich stosowanie przez niego zgodnie z przeznaczeniem, organizować, przygotowywać i prowadzić jego pracę, uwzględniając zabezpieczenie m.in. przed wypadkami przy pracy, egzekwować przestrzeganie przez pracownika przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy. Materiał dowodowy wykazał, iż oskarżony nie miał obowiązku stałego i bezpośredniego nadzorowania pracy pokrzywdzonego P. S., gdyż w tej roli występowali przedstawiciele podwykonawcy. Nie ulega wątpliwości, że pokrzywdzony, przed dopuszczeniem do pracy, przeszedł obowiązkowe szkolenia z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy, miał aktualne badania lekarskie, ponadto uzyskał zaświadczenie o dopuszczeniu do pracy na budowie. Pokrzywdzony został wyposażony w odpowiednią odzież, buty robocze, kamizelkę odblaskową oraz kask. Miejsce wykonywania przez niego pracy było prawidłowo zabezpieczone, oświetlone. Na terenie budowy były oznaczone ciągi komunikacyjne, miejsca wykonywania pracy. Bezpośrednim brygadzistą odpowiedzialnym za nadzór nad pracownikami wykonującymi docieplenie garażu, w tym pokrzywdzonym, był K. W., a nie oskarżony. To K. W. wydawał wyżej wskazanym pracownikom polecenia, mówił im co mają robić ( zeznania M. B. k. 461). To do brygadzisty dzwonił pokrzywdzony bezpośrednio po wypadku. Przeprowadzona w toku postępowania sądowego opinia pozwoliła na ustalenie, że przyczyną wypadku było: - niewłaściwe zabezpieczenie szachtu wentylacyjnego na poziomie -1 polegające na braku lub niewłaściwych środkach ochrony zbiorowej, tj. balustrady zabezpieczającej przed upadkiem z wysokości szachtu, - nie oznakowanie i nie ogrodzenie miejsca niebezpiecznego, - wejście przez pokrzywdzonego P. S. na obszar słabo oświetlony bez upewnienia się czy nie ma niebezpieczeństwa. W toku postępowania ustalono, że miejsce wypadku nie było w sposób prawidłowy zabezpieczone. Nawet przy przyjęciu, że szacht wentylacyjny na poziomie -1 był zasłonięty paletą, jest to niewłaściwy środek ochrony zbiorowej. Nie ulega wątpliwości, że na terenie budowy doszło do naruszeń w przestrzeganiu zasad bezpieczeństwa i higieny pracy. Wskazać należy, że warunkiem koniecznym do możliwości pociągnięcia do odpowiedzialności karnej z art. 220 § 1 k.k. jest wystąpienie związku przyczynowego między niedopełnieniem obowiązku wynikającego z zasad bezpieczeństwa i higieny pracy a skutkiem mającym postać narażenia pracownika na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Nie ulega wątpliwości, że gdyby przedmiotowy otwór szachtu wentylacyjnego został właściwie zabezpieczony, tj. balustradą uniemożliwiającą wpadnięcie do niego, do wypadku by nie doszło. Nie ulega również wątpliwości, że w wyniku przedmiotowego zdarzenia pokrzywdzony został narażony na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Pokrzywdzony spadł bowiem z wysokości trzech metrów. Doświadczenie życiowe wskazuje, że pokrzywdzony mógł doznać obrażeń wskazanych w art. 220 § k.k., skutkujących chociażby ciężkim kalectwem. Za fakt bezsporny należy uznać przyczynienie się do wypadku przez pokrzywdzonego, który samowolnie oddalił się od miejsca wykonywania pracy, udał się poza ciąg komunikacyjny, w miejsce nieoświetlone, w którym nie wykonywano pracy. Przestrzeganie przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy jest podstawowym obowiązkiem pracownika. W szczególności pracownik jest obowiązany wykonywać pracę w sposób zgodny z przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz stosować się do wydawanych w tym zakresie poleceń i wskazówek przełożonych (art. 211 pkt 2 kodeksu pracy). Przesłuchani w toku postępowania świadkowie zgodnie wskazywali, że pokrzywdzony nie miał potrzeby przemieszczać się w pobliże czerpni wentylacyjnej, wręcz nie powinien tam być ( zeznania R. M. k. 146-148, zeznania A. P. k. 321, zeznania A. Z. k. 322). Z akt sprawy wynika, że żadna z osób nadzorujących pokrzywdzonego nie wydała mu polecenia udania się w pobliże szachtu. W szczególności polecenia takiego nie wydał oskarżony ( wyjaśnienia oskarżonego; zeznania K. W. k. 319). Jak wynika z wyjaśnień oskarżonego (k. 266), jak również planów budowy (k. 142, 143) miejsce, w którym doszło do wypadku, było znacznie oddalone od miejsca wykonywania przez pokrzywdzonego pracy. Pokrzywdzony miał doświadczenie w pracach na budowie, nie była to jego pierwsza praca, doskonale zdawał sobie sprawę z czyhających niebezpieczeństw. Przeprowadzona w toku postępowania sądowego opinia bezsprzecznie wskazywała, że swoim zachowaniem pokrzywdzony przyczynił się do zaistnienia zdarzenia z 15 lutego 2017 r. Także Państwowa Inspekcja Pracy w trakcie kontroli uznała, że pokrzywdzony przyczynił się do zaistnienia wypadku. Biegły z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy wskazał, że do ogólnych zasad bezpieczeństwa na budowie, które obowiązek miał przestrzegać pokrzywdzony, należy zaliczyć między innymi obowiązek poruszania się drogami wytyczonymi dla pieszych. Wskazał, że pokrzywdzony przyczynił się do wypadku przez poruszanie się po budowie nie po drogach komunikacyjnych oraz przebywanie w miejscu mało oświetlonym z dala od swojego stanowiska pracy. Pomimo ustalenia, że w dniu 15 lutego 2017 r. doszło do naruszeń zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, które miały bezpośredni związek z wypadkiem, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na uznanie, że zachowanie H. Ł. było zawinione. Nie można obarczać oskarżonego tym, że nie dokonał osobiście zabezpieczenia szachtu w sytuacji, gdy do prawidłowego zabezpieczenia otworów obowiązany był podwykonawca, a oskarżony nie miał świadomości o tym niedopełnieniu obowiązków z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy. W toku postępowania ustalono, że w miejscu wykonywania przez pokrzywdzonego pracy doszło do szeregu zaniechań w nadzorze po stronie przedstawiciela podwykonawcy odpowiedzialnego za wykonanie wentylacji, tj. przedsiębiorstwa (...). Z dokumentacji uzyskanej w toku postępowania (k. 113-124) wynika, że przedsiębiorstwo (...) było odpowiedzialne, jako podwykonawca, za wykonanie instalacji wentylacyjnej. Ponadto, H. T. był osobą odpowiedzialną po stronie podwykonawcy za przestrzeganie zasad bhp, był on odpowiednio przeszkolony. W toku postępowania ustalono, że podwykonawca w sposób nieprawidłowy zabezpieczał otwory szachtowe, m.in. za pomocą palet. Z obu przeprowadzonych w toku postępowania opinii bezsprzecznie wynika, że szachty winny być zabezpieczone balustradami bądź deskami, a zabezpieczenie ich paletami stanowi naruszenie zasad bhp. Z opinii biegłego mgr inż. A. B. z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy wprost wynika, że zaniechania po stronie podwykonawcy przyczyniły się do zaistnienia wypadku w dniu 15 lutego 2017 r. Nie można także uznać, że oskarżony w sposób nieprawidłowy wykonywał nadzór nad podwykonawcami, gdyż z zeznań świadków wynika, że w sposób sumienny i prawidłowy wykonywał swoje obowiązki. Oskarżony prawidłowo organizował pracę na obiekcie, każdy zespół był nadzorowany przez osoby przeszkolone z zakresu bhp, doświadczone, posiadające odpowiednie kwalifikacje. Osoby wykonujące prace na obiekcie posiadały odpowiednie środki ochrony osobistej, ponadto kierownik budowy dbał, by teren był czysty, uprzątnięty. W toku postępowania ustalono, że miejsca wykonania robót, drogi na terenie budowy, dojścia i dojazdy w czasie wykonywania robót były odpowiednio oświetlone. Ciągi komunikacyjne były odpowiednio oznaczone, ponadto z zeznań wynika, że oskarżony zwracał uwagę na odpowiednie zabezpieczenie szachtów. Nie można mówić, że oskarżony nie dopełnił swoich obowiązków. Na oskarżonym ciążył co prawda obowiązek oznaczenia i zabezpieczenia stref niebezpiecznych, gdyż zgodnie z § 17 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 6 lutego 2003 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy podczas wykonywania robót budowlanych przejścia i strefy niebezpieczne oświetla się i oznakowuje znakami ostrzegawczymi lub znakami zakazu. We wskazanym akcie prawnym strefa niebezpieczna zdefiniowana została jako miejsce na terenie budowy, w którym występują zagrożenia dla zdrowia lub życia ludzi. Należy jednak zauważyć, że zgromadzony materiał dowodowy nie daje podstaw do uznania, że oskarżony H. Ł. miał świadomość, że podwykonawca H. w sposób nieprawidłowy zabezpieczył szachty wentylacyjne. W konsekwencji, oskarżony nie miał świadomości, że w okolicy szachtu wentylacyjnego znajduje się strefa niebezpieczna, którą należy odpowiednio oznaczyć oraz zabezpieczyć. Do zdarzenia doszło w wyniku zaniechań po stronie podwykonawcy, który w sposób świadomy nie dokonał odpowiedniego zabezpieczenia szachtów wentylacyjnych. Z materiałów sprawy wynika, że pracownicy podwykonawcy oddalili się z miejsca wykonywania prac wobec pilnego skierowania do innego miejsca, nie dopełnili oni jednak staranności w prawidłowym zabezpieczeniu szachtów. Nie sposób na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego bezsprzecznie przyjąć, że oskarżony miał wiedzę o niezabezpieczonych czy też niewłaściwie zabezpieczonych szachtach wentylacyjnych. Należy również wskazać, że na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie było możliwe przyjęcie nieumyślnego spowodowania naruszenia czynności narządu ciała na okres powyżej 7 dni. Do wyczerpania znamion tego przestępstwa wymagane jest spowodowanie naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia w wyniku niezachowania ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, mimo że sprawca przewidywał możliwość takiego skutku swojego zachowania albo skutek taki był obiektywnie przewidywalny. Całokształt przytoczonych wyżej okoliczności wskazuje, że nie można oskarżonemu przypisać zachowania nieumyślnego, gdyż brak jest podstaw do uznania, że oskarżony wiedział o dokonanych naruszeniach zasad bezpieczeństwa i higieny pracy. Z tych też powodów należało uniewinnić oskarżonego H. Ł. od zarzucanego mu czynu w oparciu o art. 414 § 1 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. 7.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności ---- ----- ------- ------ 7.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności ------- ------ -------- --------------- 7.6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę ------------------------- 7.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II H. Ł. został uniewinniony od popełnienia zarzucanego mu czynu. Tym samym, zgodnie z art. 632 pkt 2 k.p.k., koszty procesu ponosi Skarb Państwa. 7.1Podpis Sędzia G. K.