Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I C 558/19 AI generated

I C 558/19 · Sąd powszechny

Case Number I C 558/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Strona powodowa (...) Bank S.A. z siedzibą we W. wniosła o zasądzenie od pozwanej L. K. kwoty 5 967,70 zł z odsetkami umownymi w wysokości 10 % w stosunku rocznym od kwoty 2 799,34 zł od dnia 5 grudnia 2017 r., odsetkami umownymi w wysokości 9 % w stosunku rocznym od kwoty 2 077,74 zł od dnia 5 grudnia 2017 r., odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu oraz zasądzenie kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwu wskazała, że zawarła z pozwaną umowę o przyznanie limitu kredytowego 5 000 zł i wydanie karty, a pozwana zobowiązała się do dokonywania spłat kwot transakcji wraz z należnymi odsetkami oraz opłatami i prowizjami.

Legislator headnote

AI generated

art.6 k.c; I C 558/19 · Sąd powszechny: Powództwo wobec skutecznego zarzutu pozwanej dotyczącego braku doręczenia jej pisma z dnia 14 o wypowiedzeniu umowy o przyznanie limitu kredytowego i wydanie karty kredytowej uznać należało za przedwczesne. Niewątpliwym jest w sprawie, że strony łączyła umowa bankowa z dnia 26 czerwca 2014 r. oraz, że pozwana nie spłacała należności wynikających z transakcji dokonywanych kartą kredytową. Pozwana nie przedstawiła zgodnie z wymogami art.6 k.c. i art.232 zd. 1 k.p.c. dowodu, czy i ile zadłużenia spłaciła. Rzeczą strony powodowej było jednak wezwanie pozwanej do zapłaty, a następnie wypowiedzenie umowy i przesłanie ich za potwierdzeniem odbioru.

Keywords

AI generated
disputed claim action for payment bank credit balance outstanding balance transmission of bank documents letter of credit

Cited Legislation

AI generated
art.6 k.c
Pozwana nie przedstawiła zgodnie z wymogami art.6 k.c.
AI generated
V GC 1758/19
Pozwem w elektronicznym postępowaniu upominawczym z dnia 7 stycznia 2019 r.
II C 1058/16
Powód (...) Bank (...) S.A.
II C 288/18
Pozwem z 6 lipca 2017 r. (...) Bank S.A. z siedzibą we W. zażądał zasądzenia od K. N. kwoty 3012,25 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty od kwoty 272,24 zł oraz odsetkami w wysokości 10% w stosunku rocznym jednak nie wyższymi niż czterokrotność stopy kredytu lombardowego i nie większymi niż odsetki maksymalne za opóźnienie od kwot 2300,93 zł oraz 201 zł.
XIV C 1060/21
W dniu 28 września 2021 r.
X C 1823/19
Sygn. akt: X C 1823/19 upr WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 marca 2021 r. Sąd Rejonowy w Toruniu X Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia Jolanta Sikorska Protokolant: ---------------------------- po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2021 r. w Toruniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) Banku S.A. w W. przeciwko K. O. o zapłatę; I. oddala powództwo; II. kosztami postępowania w sprawie obciąża powoda; III. przyznaje P. S. wynagrodzenie za pełnienie funkcji kuratora nieznanego z miejsca pobytu pozwanego w kwocie 360,- zł ( trzysta sześćdziesiąt zł ). Sygn. akt X C 1823/19 UZASADNIENIE Pozwem z dnia 29 kwietnia 2019 roku wniesionym do Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie w elektronicznym postępowaniu upominawczym powód (...) Bank S.A. z siedzibą w W. domagał się zasądzenia od pozwanego K. O. kwoty 2276,62 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. W uzasadnieniu wskazano, iż pozwany zaciągnął zobowiązanie względem powoda – pomiędzy stronami została zawarta umowa karty kredytowej i limitu kredytowego. W związku z nienależytym wykonywaniem przez pozwanego zaciągniętego zobowiązania, zadłużenie zostało z dniem 9 kwietnia 2019 roku postawione w stan pełnej wymagalności. Postanowieniem z dnia 24 maja 2019 roku referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym Lublin-Zachód w Lublinie postanowił przekazać sprawę do Sądu Rejonowego w Toruniu. Z uwagi na brak możliwości ustalenia miejsca zamieszkania pozwanego, zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 22 lipca 2020 roku ustanowiono dla niego kuratora do zastępowania w sprawie. W piśmie z dnia 11 stycznia 2021 roku kurator wniósł o oddalenie powództwa w całości. Wskazał, ze jego zdaniem z przedłożonych przez powoda dokumentów nie wynika jednoznacznie fakt i datę wymagalności roszczenia. Sąd ustalił, co następuje: W dniu 24 lipca 2015 roku K. O. zawarł z Bankiem (...) S.A. z siedzibą w G. umowę o przyznanie limitu kredytowego i wydanie kart kredytowych. Umowa została zawarta na okres 12 miesięcy. Po tym terminie miała ulegać przedłużeniu – każdorazowo o kolejne 12 miesięcy, chyba że jedna ze stron umowy złoży oświadczenie o nieprzedłużeniu umowy, bądź wypowiedzą umowę. Zgodnie z §6 ust. 1 umowy posiadacz karty zobowiązany jest w każdym miesiącu dokonywać spłaty zadłużenia w terminie spłaty w wysokości nie mniejszej niż podana w zestawieniu transakcji . dowód: umowa k. 22-25 W dniu 11 kwietnia 2019 roku do K. O. została nadana przesyłka zawierająca przedsądowe wezwanie do zapłaty zaległości w kwocie 2267,50 zł, stanowiącej zadłużenie z tytułu umowy o kartę kredytową i przyznanie limitu kredytowego. dowód: wezwanie do zapłaty k. 26 Następca prawny Banku (...) S.A. (...) Bank S.A. z siedzibą w W. wystawił w dniu 29 kwietnia 2019 roku wyciąg z ksiąg banku. dowód: wyciąg k. 18 Sąd zważył, co następuje: Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dowody z dokumentów załączonych do akt sprawy. Dokumentom tym Sąd w pełni dał wiarę, a ich prawdziwość nie była w żaden sposób kwestionowana. Stosownie do treści art. 6 k.c., ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Ze względu na zakwestionowanie przez ustanowionego dla zastępowania pozwanego kuratora daty wymagalności wierzytelności, strona powodowa powinna wykazać wystąpienie zdarzenia skutkującego powstaniem dochodzonego pozwem roszenia. Bez wątpienia powoda i pozwanego łączy umowa kredytu odnawialnego. Na pozwanym ciążył obowiązek dokonywania spłaty zadłużenia w każdym miesiącu. W ocenie Sądu powód nie wykazał daty wymagalności roszczenia. Oprócz wyciągu z ksiąg banku oraz wezwania do zapłaty, powód nie przedłożył żadnych dokumentów na okoliczność wymagalności roszczenia. Roszczenie staje się zaś wymagalne po upływie terminu do jego spełnienia. Skoro zgodnie z treścią umowy posiadacz karty jest zobowiązany do spłaty zadłużenia w każdym miesiącu, przyjąć należy, że roszczenie z tytułu spłaty poszczególnych rat przedawnia się po upływie trzech lat od dnia wymagalności kolejnej raty. Nie ma bowiem wątpliwości, że roszczenie powstałe w oparciu o umowę o kredyt odnawialny, stanowiący świadczenie okresowe, zgodnie z art. 118 k.c. ulega przedawnieniu po upływie trzech lat od daty wymagalności roszczenia. Sama umowa nie została wypowiedziana, a zatem nie ma podstaw do przyjęcia, że cała wynikająca z niej wierzytelność została postawiona w stan wymagalności. Należy jeszcze dodać, że wyciąg z ksiąg banku stanowi dowód sporządzenia dokumentu tej treści przez osoby pod nim podpisane, zgodnie z art. 245 k.p.c.; potwierdza zatem pośrednio zawarcie umowy pomiędzy stronami, skoro przedmiotowa umowa kredytu została wciągnięta do ksiąg banku, dokument ten nie stanowił jednak samoistnego dowodu na wymagalność roszczenia. Z przedłożonych przez powoda dokumentów nie wynika wymagalność comiesięcznych zobowiązań pozwanego. Skoro niemożliwe jest ustalenie czy roszczenie jest wymagalne, bądź co do jakiej części jest wymagalne, powództwo jako przedwczesne podlegało oddaleniu. O kosztach orzeczono w pkt II wyroku na podstawie art. 98 k.p.c. obciążając nimi powoda. Za stronę wygrywającą uznać należy bowiem pozwanego, gdyż wniesione przeciwko niemu powództwo zostało oddalone. W punkcie III wyroku przyznano kuratorowi wynagrodzenie za pełnienie funkcji. Wysokość wynagrodzenia ustalono na podstawie § 1 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 9 marca 2018 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej (Dz.U. z 2018 r. poz. 536).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 558/19

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 czerwca 2019 roku Sąd Rejonowy w Kłodzku, I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Izabela Kosińska-Szota Protokolant: stażysta Kamila Kupiec po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2019 roku w Kłodzku na rozprawie sprawy z powództwa (...) Banku S. A. we W. przeciwko L. J. o zapłatę 5 967,70 zł oddala powództwo. (...)

UZASADNIENIE

Strona powodowa (...) Bank S.A. z siedzibą we W. wniosła o zasądzenie od pozwanej L. K. kwoty 5 967,70 zł z odsetkami umownymi w wysokości 10 % w stosunku rocznym od kwoty 2 799,34 zł od dnia 5 grudnia 2017 r., odsetkami umownymi w wysokości 9 % w stosunku rocznym od kwoty 2 077,74 zł od dnia 5 grudnia 2017 r., odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu oraz zasądzenie kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwu wskazała, że zawarła z pozwaną umowę o przyznanie limitu kredytowego 5 000 zł i wydanie karty, a pozwana zobowiązała się do dokonywania spłat kwot transakcji wraz z należnymi odsetkami oraz opłatami i prowizjami.

Strona powodowa podała, że pozwana dokonała przy pomocy karty transakcji gotówkowych na kwotę 2 799,34 zł i 2 077,74 zł transakcji bezgotówkowych, lecz pozwana nie uregulowała ciążącego na niej zobowiązania. Następnie strona powodowa sprecyzowała jednoznacznie nazwisko pozwanej na K. – J.. Od wydanego przez referendarza sądowego nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym pozwana wniosła sprzeciw zaskarżając go w całości i podniosła zarzut nieudowodnienia roszczenia w całości, przedwczesność powództwa, a z ostrożności zarzut przedawnienia roszczenia.

Pozwana wskazała, że nie uznaje roszczenia ani co do wysokości, ani co do zasady. Pozwana zaprzeczyła, by doszło do wypowiedzenia umowy, a ponadto, by zaszły podstawy do wypowiedzenia umowy. Zakwestionowała otrzymywanie korespondencji od powódki. Pozwana podniosła także, iż powód nie zrealizował ciężarów procesowych. W piśmie procesowym z dnia 10 maja 2019 r. strona powodowa podtrzymała dotychczasowe stanowisko, zaś pozwana ustosunkowując się do niego zaprzeczyła, by otrzymała korespondencję od strony powodowej, w tym wypowiedzenie umowy podnosząc, że nigdy nie została jej skutecznie ani prawidłowo doręczona.

Strona powodowa otrzymała odpis pisma pozwanej 14 czerwca 2019 r. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 26 czerwca 2014 r. strona powodowa (...) Bank S.A. we W. i pozwana L. K. zawarli umowę o przyznanie limitu kredytowego i wydanie karty (...) nr (...). Dowód: umowa o przyznanie limitu kredytowego i wydanie karty z 26.06.2014 r. – k.20 – 22 regulamin umowy o przyznanie limitu kredytowego i wydanie karty – k.23 – 25 tabela opłat i prowizji dla kart kredytowych – k.26 - 28 wniosek o przyznanie limitu i wydanie karty kredytowej - k.84 W okresie od 18 lipca 2014 r. do 15 lutego 2017 r. pozwana dokonała transakcji gotówkowych kartą na kwotę 2 820 zł, zaś w okresie od 13 sierpnia 2014 r. do 17 marca 2017 r. transakcji bezgotówkowych na kwotę 2 077,74 zł Dowód: wykaz operacji na rachunku karty – k.17 – 19 Strona powodowa sporządzał informacje o blokadzie rachunku karty kredytowej oraz ostateczne wezwanie do zapłaty z 21.08.2017 r..

Pismem z dnia 14 września 2017 r. strona powodowa wypowiedziała umowę zawartą w dniu 26 czerwca 2014 r. z powodu naruszenia warunków umowy poprzez brak spłaty zaległości na rachunku karty kredytowej wezwała do uregulowania kwoty 1 355,83 zł. Jednocześnie strona powodowa wskazała, że brak spłaty spowoduje po upływie okresu wypowiedzenia wymagalność całego zadłużenia w kwocie 5 300,67 zł. Strona powodowa nadała to pismo przesyłką poleconą w dniu 15 września 2017 r. Dowód: informacja o blokadzie rachunku karty kredytowej z 6.06.2017 r. - k.85 informacje z 19.04.2017 r., 30.10.2017 r., 13.11.2017 r. - k.86, 87 i 88 ostateczne wezwanie do zapłaty - k. 89 oświadczenie o wypowiedzeniu umowy - k.90 kserokopia książki nadawczej – k.91 – 93

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo wobec skutecznego zarzutu pozwanej dotyczącego braku doręczenia jej pisma z dnia 14 o wypowiedzeniu umowy o przyznanie limitu kredytowego i wydanie karty kredytowej uznać należało za przedwczesne. Niewątpliwym jest w sprawie, że strony łączyła umowa bankowa z dnia 26 czerwca 2014 r. oraz, że pozwana nie spłacała należności wynikających z transakcji dokonywanych kartą kredytową. Pozwana nie przedstawiła zgodnie z wymogami art.6 k.c. i art.232 zd. 1 k.p.c. dowodu, czy i ile zadłużenia spłaciła. Rzeczą strony powodowej było jednak wezwanie pozwanej do zapłaty, a następnie wypowiedzenie umowy i przesłanie ich za potwierdzeniem odbioru.

Skoro strona powodowa sporządziła oświadczenie o wypowiedzeniu umowy i nadała je listem poleconym, to jej rzeczą było udowodnienie, że pozwanej pismo o wypowiedzeniu zostało doręczone. Wykazanie przez powodowy Bank, że nadał pismo o wypowiedzeniu umowy listem poleconym, nie stanowi dowodu na okoliczność doręczenia pozwanej lub dorosłemu domownikowi takiego pisma. Strona powodowa powinna była wysłać te pisma przesyłką poleconą z potwierdzeniem odbioru, wszak tylko takie doręczenie w sposób niewątpliwy wykazuje komu i w jakim dniu takie pismo doręczono.

Potwierdzanie odbioru wywołuje daleko idące skutki, po pierwsze, pozwala na uznanie, że adresat wówczas miał możliwość zapoznać się z jego treścią, po drugie, od daty doręczenia biegną terminy wypowiedzenia. Zgodnie z przepisami działu III umowy – Nieterminowa spłata wykorzystanego limitu ust. 5 pkt b bank może wypowiedzieć umowę w przypadku braku spłaty wymagalnego zadłużenia lub jego części, po uprzednim wezwaniu posiadacza karty do zapłaty zaległych spłat lub ich części w terminie ustalonym przez bank, nie krótszym niż 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem wypowiedzenia umowy.

Pozwana podniosła, że nie otrzymała w ogóle korespondencji przesyłanej przez bank. Dołączone do pisma procesowego strony powodowej informacje o blokadzie rachunku karty kredytowej z dnia 6 czerwca 2017 r. i pozostałe informacje, ostateczne wezwanie do zapłaty z dnia 21 sierpnia 2017 r., w którym wezwano pozwaną do zapłaty zadłużenia 1 152,30 zł w terminie 14 dni od otrzymania pisma z zagrożeniem wypowiedzeniem umowy oraz oświadczenie o wypowiedzeniu umowy nie zostały przesłane za potwierdzeniem odbioru. Zatem nie sposób określić kiedy ostatecznie wezwanie do zapłaty zostało doręczone pozwanej i czy zostało doręczone w ogóle, a od daty doręczenia biegł pozwanej termin 14 dni na spłatę zadłużenia.

Podobnie w przypadku oświadczenia o wypowiedzeniu, nie sposób określić czy i kiedy doręczono pozwanej to oświadczenie. Skoro powodowy bank wysyłał takie przesyłki bez potwierdzenia odbioru, to powinien wykazać w sposób niewątpliwy daty ich doręczenia pozwanej. Strona powodowa tych okoliczności nie wykazała zgodnie z art. 6 k.c. i art.232 zd. 1 k.p.c., w związku z tym powództwo uznać należało za przedwczesne. Wskazać ponadto należy, że w określonych przypadkach w braku wypowiedzenia określonego stosunku prawnego, wniesienie pozwu traktowane jest jako jego wypowiedzenie.

Jednak w niniejszej sprawie nie może być o tym mowy, wszak brak jest potwierdzenia doręczenia ostatecznego wezwania do zapłaty należności w terminie 14 dni i dopiero po skutecznym doręczeniu takiego wezwaniu, w przypadku braku zapłaty należności strona powodowa zgodnie z powołanym przepisem umowy była uprawniona do wypowiedzenia umowy. Mając na względzie powyższe orzeczono jak w sentencji wyroku.