VIII Pa 209/18 · Sąd powszechny

Sygn. akt VIII Pa 209/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 1 kwietnia 2019 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Grzegorz Tyrka (spr.) Sędziowie: SSO Teresa Kalinka SSR del. Anna Capik-Pater Protokolant: Ewa Gambuś po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2019r. w Gliwicach sprawy z powództwa U. B. przeciwko Spółce (...) Spółce Akcyjnej w B. o świadczenie rekompensacyjne na skutek apelacji pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w Z. z dnia 4 października 2018 r. sygn. akt IV P 551/18 oddala apelację. (-) SSR del. Anna Capik-Pater (-) SSO Grzegorz Tyrka (spr.) (-) SSO Teresa Kalinka Sędzia Przewodniczący Sędzia VIII Pa 209/18

UZASADNIENIE

Powódka U. B. domagała się zasądzenia od pozwanej Spółki (...) Spółki Akcyjnej w B. na swoją rzecz kwoty 10 000 zł tytułem rekompensaty za utratę prawa do bezpłatnego węgla. Na uzasadnienie podano, że małżonek powódki był pracownikiem kopalni węgla kamiennego, który po przejściu na emeryturę posiadał prawo do deputatu węglowego. Powódka posiada prawo do renty rodzinnej po zmarłym małżonku i z tego tytułu pobierała deputat węglowy do 2014 roku. Pozwana wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie od powódki na swoją rzecz zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Na uzasadnienie podano, że powódka nie spełnia przesłanek określonych w art. 2 pkt 1 lit.

b) ustawy z dnia 12 października 2017 roku o świadczeniu rekompensacyjnym z tytułu utraty prawa do bezpłatnego węgla (Dz.U. z 2017 roku, poz. 1971), bowiem powódka nie jest wdową po zmarłym emerycie lub renciście, a po zmarłym pracowniku. Wyrokiem z dnia 4 października 2018 roku Sąd Rejonowy w pkt 1 zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwotę 10 000 zł, w pkt 2 orzekł o kosztach sądowych. Sąd Rejonowy ustalił, że małżonek powódki był zatrudniony w kopalni węgla kamiennego i jego stosunek pracy uległ rozwiązaniu w związku z nabycie prawa do emerytury z dniem 28 listopada 1990 roku. Małżonek powódki zmarł w (...). Powódka posiada prawo do renty po zmarłym małżonku. Sąd Rejonowy uznał, że roszczenie powódki zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 2 pkt 1 lit.

a) ustawy z dnia 12 października 2017 roku o świadczeniu rekompensacyjnym z tytułu utraty prawa do bezpłatnego węgla (Dz.U. z 2017 roku, poz. 1971) – zwanej dalej ustawą – osobą uprawnioną do otrzymania świadczenia rekompensacyjnego jest emeryt i rencista mających ustalone prawo do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy, zwanej dalej „rentą”, i pobierających to świadczenie, uprawnionych w trakcie pobierania świadczenia z tytułu emerytury lub renty do bezpłatnego węgla na podstawie postanowień układów zbiorowych pracy, porozumień lub innych regulacji obowiązujących w przedsiębiorstwie górniczym, które utraciły moc obowiązującą przed dniem wejścia w życie ustawy, na skutek zawartych porozumień lub dokonanych wypowiedzeń. Natomiast art. 2 pkt 1 lit.

b) ustawy stanowi, że osobą uprawnioną do otrzymania świadczenia rekompensacyjnego są wdowy, wdowcy i sieroty mające ustalone prawo do renty rodzinnej po osobie, o której mowa w lit a). Sąd Rejonowy uznał, że powódka spełnia przesłanki zawarte w art. 2 pkt 1 lit.

b) ustawy. O kosztach sądowych orzeczono na mocy art. 13 (i a contrario z art. 96 ustęp 1 punkt 4) ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. z 2018 roku, poz. 300). Pozwana wniosła apelację, domagając się zmiany zaskarżonego wyroku w całości poprzez oddalenie powództwa oraz zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych za obie instancje. Pozwana zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi naruszenie art. 2 pkt 1 oraz art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy poprzez uznanie powódkę za osobę uprawnioną do rekompensaty w sytuacji, w której powódka nie przedłożyła wraz z wnioskiem dokumentów potwierdzających uprawnienie do rekompensaty.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

apelacja pozwanej nie zasługuje na uwzględnienie. Wyrok Sądu Rejonowego odpowiada prawu, jednakże Sąd Okręgowy uzupełnił postępowanie dowodowe oraz argumentację prawną. Należy przypomnieć, że zgodnie z art. 2 ust. 1 lit.

a) ustawy osobą uprawnioną do rekompensaty jest:

a) emeryt (rencista) mający ustalone prawo do emerytury (renty z tytułu niezdolności do pracy), i pobierający to świadczenie, b) emeryt (rencista) uprawniony w trakcie pobierania emerytury (renty) do bezpłatnego węgla na podstawie układów zbiorowych pracy, porozumień lub innych regulacji obowiązujących w przedsiębiorstwie górniczym, c) emeryt (rencista), który został pozbawiony prawa do bezpłatnego węgla, bowiem układy zbiorowe pracy, porozumienia lub inne regulacje utraciły moc przed dniem 24 października 2017 roku (dzień następujący po dniu wejścia w życie ustawy), na skutek zawartych porozumień lub dokonanych wypowiedzeń.

Na żądanie Sądu Okręgowego pozwana podała, że zmarły małżonek powódki był uprawniony do deputatu węglowego w wymiarze 2,5 ton rocznie do dnia zgonu, to jest do dnia 3 maja 2005 roku (k.77). Pozwana wydała powódce zaświadczenie z dnia 16 lipca 2018 roku, z którego wynika, że zmarły małżonek powódki przeszedł na emeryturę w 1990 roku, a powódka posiadała prawo do deputatu węglowego po zmarłym małżonku w wymiarze 2,5 ton rocznie. Powódka pobierała deputat węglowy do 2014 roku (k.42). Bezsporna między stronami jest okoliczność, że Kopalnia (...) w R. wchodziła w skład (...) Spółki Akcyjnej w K., gdzie obowiązywało porozumienie zawarte w dniu 20 grudnia 2004 roku pomiędzy zarządem (...) Spółki Akcyjnej w K. a organizacjami związków zawodowych.

Na podstawie porozumienia z dnia 20 grudnia 2004 roku zmarły małżonek powódki, a następnie powódka byli uprawnieni do bezpłatnego węgla. (...) Spółka Akcyjna w K. pozbawiła emerytów, rencistów i innych uprawnionych osób prawa do bezpłatnego węgla, poczynając od dnia 1 stycznia 2015 roku. Dotychczasowe rozważania wskazują, że zmarły małżonek spełnia przesłanki do rekompensaty, bowiem posiadał prawo do emerytury, pobierał to świadczenie, i w trakcie jego pobierania świadczenia emerytalnego posiadał prawo do bezpłatnego węgla na podstawie regulacji, która utraciła moc na skutek dokonanego wypowiedzenia.

Zgodnie z art. 2 pkt 1 lit.

b) ustawy prawo do rekompensaty posiada także wdowa mająca ustalone prawo do renty rodzinnej po emerycie, o którym mowa w art. 2 pkt 1 lit.

a) ustawy. Powódka załączyła do wniosku o rekompensatę zaświadczenie z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 14 listopada 2017 roku, z którego wynika, że posiada prawo do renty rodzinnej po zmarłym małżonku (k.80). Wbrew twierdzeniom pozwanej, powódka prawidłowo wypełniła wniosek o rekompensatę i załączyła do wniosku zaświadczenie organu rentowego (art. 5 ustawy). W związku z powyższym powódka posiada prawo do rekompensaty zgodnie z art. 2 pkt 1 lit.

a) ustawy. Na mocy art. 385 k.p.c. należało oddalić apelację jako bezzasadną. (-) SSR del. Anna Capik-Pater (-) SSO Grzegorz Tyrka (spr.) (-) SSO Teresa Kalinka Sędzia Przewodniczący Sędzia