Legislator Case Law & Legislation
IV U 295/19 AI generated

Social security court dismisses appeal against interest liability for overpaid benefits despite client's financial hardship.

Case Number IV U 295/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the insured's appeal against a social security office decision ordering payment of interest on overpaid benefits. Although the insured argued financial inability and poor health prevented paying the interest, the court found no legal basis to exempt them. The court ruled that the statutory obligation to repay overpayments with interest applies regardless of the individual's personal financial situation or health status.

Legislator headnote

AI generated

Art. 84 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych; Art. 481 k.c.: The obligation to repay overpaid social benefits with statutory interest applies regardless of the recipient's personal financial situation or health status.

Keywords

AI generated
social security benefits overpayment liability statutory interest social security appeal financial hardship defense

Cited Legislation

AI generated
Art. 84 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych
Art. 481 par. 1 i 2 Kodeksu cywilnego
Art. 477 § 14 Kodeksu postępowania cywilnego
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV U 295/19

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 maja 2019 roku Sąd Okręgowy w Częstochowie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Robert Grygiel Protokolant: starszy sekretarz sądowy Karina Zbroińska po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2019 roku w Częstochowie na rozprawie sprawy E. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w C. o odsetki od pobieranych nienależnie świadczeń na skutek odwołania E. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w C. z dnia 8 lutego 2019 roku Nr (...) oddala odwołanie

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 8 lutego 2019 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. zobowiązał E. K. do zapłaty odsetek w kwocie 284,01 złotych za okres od 12 lipca 2018 roku, to jest od następnego dnia po doręczeniu decyzji z dnia 5 lipca 2018 roku, do 8 lutego 2019 roku, to jest do dnia wydania decyzji. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła E. K. podnosząc, że aktualnie spłaca już zadłużenie z tytułu nienależnie pobranych świadczeń z ubezpieczenia społecznego a jednocześnie z uwagi na stan zdrowia nie jest w stanie ponosić wszystkich wydatków związanych z tym postępowaniem w szczególności nie jest w stanie spłacać odsetek od pobranych nienależnych świadczeń.

Sąd Okręgowy ustalił, co następuje: Decyzją z dnia 5 lipca 2018 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. zobowiązał E. K. do zwrotu nienależnie pobranych świadczeń za okres od 1 września 2016 roku do 31 grudnia 2016 roku i od 1 czerwca 2017 roku do 31 sierpnia 2017 roku w kwocie 6.985,56 złotych oraz odsetek za okres od 16 września 2016 roku do 5 lipca 2018 roku w kwocie 671,01 złotych. Decyzja ta została doręczona E. K. w dniu 11 lipca 2018 roku. Po rozpoznaniu wniosku ubezpieczonej z dnia 12 lipca 2018 roku organ rentowy pismem z dnia 7 września 2018 roku poinformował ubezpieczoną, że od dnia 1 października 2018 roku nienależnie pobrane świadczenie w wysokości 7.656,57 złotych zostało rozłożone na 10 rat i będzie potrącane z miesięcznych kwot świadczenia.

Decyzję z dnia 5 lipca 2018 roku ubezpieczona zakwestionowała w odwołaniu skierowanym do Sądu wnosząc o nie obciążanie jej kwotą nienależnie pobranego świadczenia. Sąd Okręgowy w Częstochowie IV Wydział Pracy Ubezpieczeń Społecznych po rozpoznaniu odwołania od decyzji z dnia 5 lipca 2018 roku w sprawie IV U 1198/18 punktem I wyroku zmienił zaskarżoną decyzję i stwierdził, że ubezpieczona E. K. nie ma obowiązku zwrotu odsetek z tytułu nienależnie pobranych świadczeń za okres od 16 września 2016 roku do 5 lipca 2018 roku w kwocie 671,01 złotych, jednocześnie Sąd oddalił odwołanie w pozostałym zakresie, a więc także w zakresie dotyczącym ustalenia, że doszło faktycznie do pobrania nienależnych świadczeń za okres od 1 września 2016 roku do 31 grudnia 2016 roku oraz za okres od 1 czerwca 2017 roku do 31 sierpnia 2017 roku w łącznej kwocie 6.985,56 złotych.

Wyrok ten jest wyrokiem prawomocnym. Sąd Okręgowy stwierdzając w punkcie I wyroku z dnia 4 grudnia 2018 roku w sprawie IVU 1198/18, że E. K. nie jest zobowiązana do zwrotu odsetek za okres od 16 września 2016 roku do 5 lipca 2018 roku w szczególności wskazywał na fakt, że dopiero decyzja stwierdzająca pobranie świadczeń nienależnie pełni rolę wezwania do zapłaty a co za tym idzie odsetki od świadczenia nie mogą być wymagane za okres poprzedzający doręczenie decyzji w przedmiocie ustalenia wysokości nienależnie pobranych świadczeń i w przedmiocie w ogóle ustalenia, że świadczenie zostało pobrane nienależnie.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. wykonując prawomocny wyrok Sądu w sprawie IV U 1198/18 wydał decyzję z dnia 8 lutego 2019 roku, w której zobowiązał E. K. do zapłaty odsetek od dnia 12 lipca 2018 roku, to jest od dnia następującego po dacie doręczenia odwołującej decyzji z dnia 5 lipca 2018 roku, do dnia 8 lutego 2019 roku, to jest do dnia wydania tejże decyzji i odwołanie od tej właśnie decyzji z dnia 8 lutego 2019 roku jest przedmiotem rozpoznania Sądu Okręgowego w niniejszym postępowaniu.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zgodnie z artykułem 138 ustęp 1 oraz ustęp 2 punkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z funduszu ubezpieczeń społecznych (tekst jednolity Dziennik Ustaw z dnia 2018 roku, pozycja 1270 ze zmianami) osoba, która nienależnie pobrała świadczenia jest obowiązana do ich zwrotu. Za nienależnie pobrane świadczenia w rozumieniu ustępu 1 uważa się świadczenia wypłacone mimo zaistniałych okoliczności powodujących ustanie lub zawieszenie prawa do świadczeń albo wstrzymanie wypłaty świadczeń w całości lub w części, jeżeli osoba pobierająca świadczenie była pouczona o braku prawa do ich pobierania.

W stanie faktycznym w sprawie okolicznością niesporną jest, że na mocy prawomocnej decyzji z dnia 5 lipca 2018 roku stwierdzono pobranie nienależnych świadczeń w kwocie 6.985,56 złotych. Zgodnie z artykułem 84 ustęp 1 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jednolity Dziennik Ustaw z 2019 roku, pozycja 300 ze zmianami) osoba, która pobrała nienależne świadczenie z ubezpieczeń społecznych jest obowiązana do jego zwrotu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w wysokości na zasadach określonych przepisami prawa cywilnego w uwzględnieniem ustępu 11, przy czym ustęp 11 nie ma tutaj zastosowania w tym postępowaniu.

Zgodnie z artykułem 481 paragraf 1 oraz paragraf 2 kodeksu cywilnego, do którego odsyła artykuł 84 ustęp 1 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych, jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była odznaczona należą się odsetki ustawowe za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych, jednakże, gdy wierzytelność jest oprocentowana w wysokości wyższej wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy.

W konsekwencji stwierdzenie zaskarżonej decyzji, że odwołująca jest zobowiązana do zapłaty odsetek od dnia następującego po dacie doręczenia decyzji z dnia 5 lipca 2018 roku w ocenie Sądu Okręgowego należało uznać za uzasadnione. W dniu 11 lipca 2018 roku doręczono odwołującej decyzję stwierdzającą fakt nienależnego pobrania świadczeń i wysokość tych nienależnie pobranych świadczeń wraz ze zobowiązaniem do zwrotu tej kwoty i decyzja ta pełni w istocie rolę wezwania do zapłaty. Od następnego dnia odwołująca pozostawała i pozostaje w zwłoce ze spełnieniem tego świadczenia.

W tym, w tym kontekście żądanie przez organ rentowy odsetek należało uznać za jak najbardziej uzasadnione. Kwestia sytuacji osobistej odwołującej w szczególności sytuacji majątkowej związanej z podjęciem spłaty zobowiązania wynikającego z decyzji z dnia 5 lipca 2018 roku oraz kwestia stanu zdrowotnego nie ma i nie może mieć w świetle przepisów prawa ustawy w systemie ubezpieczeń społecznych żadnego wpływu na ustalenie zobowiązania do zapłaty tych odsetek. W konsekwencji odwołanie, jako nieuzasadnione zostało oddalone.

Orzeczono na podstawie artykułu 477 14 § 1 kodeksu postępowania cywilnego oraz przepisów szczegółowo wskazanych w treści uzasadnienia.