Legislator Case Law & Legislation
II K 356/18 AI generated

II K 356/18 · Sąd powszechny

Case Number II K 356/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

M. (1) (45 lat) jest technikiem eksploatacji złóż, pracuje ZG L.. W dniu 31.05 – 03.06.2018 r. razem z pięcioma innymi kolegami wyczarterował od T. K. (1) łódź żaglową typu M.. W dniu 01.06.2018 r. około południa R. M. będąc za sterem płynął na żaglach z kolegami na J. N. w okolicach W.. W pewnym momencie, w niewielkiej odległości od trzcin zahaczył płetwą sterową o linę kotwicy innej łodzi przycumowanej przy brzegu i pociągnął ją co najmniej kilkadziesiąt metrów. Następnie oskarżony wskoczył do wody i uwolnił swoją łódź, po czym wszedł na jej pokład, polecił załodze zrzucenie żagle.

Legislator headnote

AI generated

II K 356/18 · Sąd powszechny: Wprawdzie drugą osobą na jego łodzi, która posiadała uprawnienia do jej sterowania był J. N. ale jak wskazali powołani wyżej świadkowie on również znajdował się w stanie nietrzeźwości, a to oskarżony wyczarterował łódź i to on był za nią odpowiedzialny. Zgromadzone w sprawie dowody i ich analiza wskazuje jednoznacznie, że oskarżony R. M. w dniu 01.06.2018 r. prowadząc na J. N., w ruchu wodnym łódź M. 33 o nr rej. (...) z włączonym silnikiem marki M. o mocy 20KM znajdował się w stanie nietrzeźwości. Dopuścił się przestępstwa z art. 178a§1 kk.

Keywords

AI generated
aggravated drunk driving traffic violation driving whilst disqualified red light violation non-roadworthy vehicle water-hazardous liquid
AI generated
II K 94/15
Na podstawie całokształtu materiału dowodowego zebranego w sprawie Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w M.
II K 969/21
Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 969/21 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.
II K 504/19
Sygn. akt II K 504/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 lipca 2020 roku Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: 1.Przewodniczący – SSR Lidia Merska Protokolant – st. sekr. sąd. Anna Żebrowska w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w G.- ----------- po rozpoznaniu w dniach 5 lutego 2020 roku i 15 lipca 2020 roku sprawy M. P. urodz. (...) w B. syna Z. i M. z d. J. oskarżonego o to, że: W dniu 16 sierpnia 2019 roku na jeziorze R. gm. R. kierował łodzią motorową o nazwie (...) z włączonym silnikiem spalinowym o mocy 40 km w ruchu wodnym będąc w stanie nietrzeźwości (o zawartości 0,72 mg/l, 0,68 mg/l i 0,66 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu), tj. o czyn z art. 178a§1kk 1. Oskarżonego M. P. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia i za to na podstawie art. 178a§1kk w zw. z art. 33§1 i 3kk skazuje go na karę grzywny w wysokości 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych przyjmując, iż jedna stawka dzienna równa się kwocie 20 (dwadzieścia) złotych. 2. Na podstawie art. 42§2kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu wodnym na okres 3 (trzech) lat. 3. Na podstawie art. 43§3kk nakłada na oskarżonego obowiązek zwrotu patentu motorowodnego sternika morskiego 4. Na podstawie art. 43a§2kk orzeka od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 5.000 (pięć tysięcy) złotych. 5. Zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 (sto) złotych tytułem opłaty i pozostałe koszty sądowe w kwocie 100 (sto) złotych. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt IIK 504/19 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. 1. M. P. W dniu 16 sierpnia 2019 roku na jeziorze R. gm. R. kierował łodzią motorową o nazwie (...) z włączonym silnikiem spalinowym o mocy 40 KM w ruchu wodnym będąc w stanie nietrzeźwości (o zawartości 0,72 mg/l, 0,68 mg/l i 0,66 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu), tj. o czyn z art. 178a§1kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty - stan nietrzeźwości - kierowanie łodzią motorową w ruchu wodnym - protokół badania stanu trzeźwości - notatka urzędowa - zeznania świadka W. S. - zeznania świadka P. P. - zeznania świadka M. B. - wyjaśnienia oskarżonego k.3 k. 1 k. 89v k. 89v-90 k. 89 – 90v k. 62v - 63 0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 1.OCena DOWOdów 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1. Protokoły badań Zeznania świadków - przeprowadzone urządzeniami przeznaczonymi do wykonywania stosownych badań, - urządzenia posiadające stosowne świadectwa k. 75, 76 - policjanci zrelacjonowali podejmowane przez czynności w związku z kontrolą oskarżonego, - świadek M. B. potwierdziła, że oskarżony prowadził łódź motorową na jeziorze R. 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu Wyjaśnienia oskarżonego k. 62v – 63 Zeznania świadka M. B. k. 89 – 90v - linia obrony oskarżonego, który podawał że nie był świadomy stanu trzeźwości; - wyjaśnienia pozostają w sprzeczności z zeznaniami świadków – policjantów, którzy podali ze wyczuli woń alkoholu od oskarżonego w momencie kontroli - badanie stanu trzeźwości oskarżonego nie pozostawia wątpliwości co do poziomu alkoholu we krwi, a zauważyć należy iż badanie na komendzie zostało przeprowadzone po około godzinie od zatrzymania, - opisała zdarzenia z dnia 16.08.2019r od momentu wypłynięcia z portu do powrotu, tego kto kierował łodzią - świadek nie spożywała alkoholu z oskarżonym i jak podała nie wyczuła woni alkoholu od oskarżonego; 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1, 2, 3, 4 M. P. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Odpowiedzialności karnej za popełnienie przestępstwa kwalifikowanego z art.178a§1kk podlega ten m. in., kto znajdując się w stanie nietrzeźwości prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu wodnym. Z treści art. 115§16 pkt 1kk wynika, że stan nietrzeźwości zachodzi, gdy zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5‰. Z protokołu badania stanu trzeźwości oskarżonego wynika, że oskarżony miał zawartość alkoholu we krwi o godzinie 17.33 – 0,72‰, zaś dwie minuty później – 0,68‰ i o godzinie 17.48 – 0,66‰. Będąc w tym stanie nietrzeźwości prowadził łódz motorową na jeziorze R. gm. R.. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M. P. 1. 1. 2. 3. 4. - stopień społecznej szkodliwości czynu jest znaczny – oskarżony nie miał żadnej konkretnej potrzeby aby płynąć łodzią; stanowił realne zagrożenie dla innych uczestników ruch wodnego - kara grzywny w wymiarze 50 stawek dziennych przy przyjęciu, iż wysokość jednej stawki wynosi 20 zł jest karą adekwatną do wagi czynu i jego stopnia społecznej szkodliwości. Oskarżony utrzymuje się z prowadzenia działalności gospodarczej, zatem będzie w stanie uiścić karę grzywny - Sąd zgodnie z art. 42§2kk orzekł zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruch wodnym na okres 3 lat i nałożył obowiązek zwrotu patentu sternika motorowodnego Sąd orzekł o obowiązku uiszczenia świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości 5000zł – w najniższej wysokości przewidzianej art. 43a§2kk 1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1.inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Oskarżony osiąga dochód, który pozwala mu na poniesienie stosownych kosztów postępowania - opłaty oraz wydatków. Wymiar opłaty określono na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych z dnia 23.06.1973r (Dz.U. tj. z 1983r nr 49, poz. 223 ze zm.). Wysokość wydatków określono na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18.06.2003r w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym (Dz. U. z 2013r poz. 663) oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18.06.2014r w sprawie opłat za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego (Dz.U. z 2014r poz. 861, ze zm.) 1.Podpis
II K 1085/24
UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 1085/24 Uzasadnienie dotyczy całości wyroku 1.USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp.
II K 524/22
UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 524/22 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. M. K. pkt 1 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1. Oskarżony M. K. w nocy z 11/12 czerwca 2022r. spożywał alkohol, m.in. 4-5 piw. 2. Następnie, ok. 1.30 w nocy 12 czerwca 2022 r., na Osiedlu (...) w W., kierował w ruchu lądowym pojazdem osobowym marki C. (...) o nr rej. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,85 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. 3. Oskarżony kierował pojazdem na krótkim dystansie - wykonywał na osiedlu (strefa ruchu) manewr wyjazdu z ogólnodostępnego parkingu przy blokach mieszkalnych. Manewr ten wykonywał na odcinku ok. metra, nieudolnie, uderzając trzykrotnie tyłem pojazdu w żywopłot. 4. Kierującego oskarżonego zauważyli przypadkowi przechodnie: W. S. (1) i P. K.. Zabronili oskarżonemu dalszej jazdy i zawiadomili policję. wyjaśnienia oskarżonego – w części 20,48-49 zeznania świadka P. K. 29v, 49-50 zeznania świadka W. S. (1) 14,50-51 zeznania świadka T. S. 25-26,56-57 zeznania świadka Ł. K. 55-56 protokół badania analizatorem wydechu 2 notatka urzędowa 1 świadectwo wzorcowania 3a wydruki googlemaps 44-47 dokumentacja fotograficzna 60-64 5. Oskarżony (l. 39) – żonaty, 2 dzieci, z zawodu technik - elektryk, pracuje za granicą – prowadzi własną działalność gospodarczą, dochód ok. 6 tys. zł /netto/; żona również pracuje; osk. zdrowy (po czynie poddał się zabiegowi wszycia esperalu; nie leczy się odwykowo); niekarany za przestępstwa i wykroczenia. dane osobo-poznawcze 21-22 wyjaśnienia oskarżonego 20 dane o niekaralności 43, 32 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. M. K. pkt 1 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Oskarżony nie kierował pojazdem po spożyciu alkoholu; spożył alkohol po zakończeniu jazdy (po zaparkowaniu pojazdu) i nie wykonywał później manewrów na parkingu. wyjaśnienia oskarżonego –w części 20, 48-49 2. OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 wyjaśnienia oskarżonego – w części Wyjaśnienia wiarygodne co do miejsca i czasu zdarzenia oraz pozostałych faktów bezspornych (przebywania na osiedlu, zaparkowania pojazdu na parkingu, spożywania tej nocy alkoholu oraz wejścia w interakcję ze świadkami - przechodniami) – koresponduje to z zeznaniami świadków P. K. i W. S. (2). zeznania świadków P. K. i W. S. (2) Świadkowie są osobami obcymi wobec oskarżonego, nie mieli powodów, by go oskarżać bezpodstawnie; stali się przypadkowymi świadkami sytuacji na parkingu. Świadkowie spójnie, konsekwentnie i stanowczo podawali, że widzieli oskarżonego kierującego pojazdem na parkingu. Konkretnie opisali ruch pojazdu, dystans, na jakim się przemieszczał pojazd i osobę kierującego. Bliska perspektywa, z jakiej obserwowali zajście, zachowanie obserwowanego obiektu (kilkukrotne manewry, kolidowanie z żywopłotem), miejsce zdarzenia (oświetlone) - obiektywnie rzecz biorąc umożliwiała im czynienie takich spostrzeżeń. Świadkowie podjęli interwencję od razu po poczynieniu w/w obserwacji i w momencie, gdy oskarżony siedział jeszcze za kierownicą w pojeździe (nie było pasażerów; nikt inny pojazdu nie opuszczał). Wobec tego nie ma powodów, by podważać spostrzeżenia świadków, że osobą kierującą autem był oskarżony. Rozliczenie czasowo-przestrzenne zdarzenia potwierdza bowiem taki wniosek. Zeznania świadków wspiera również dokumentacja fotograficzna z miejsca zdarzenia (elementy żywopłotu na tylnej części pojazdu, świadczące o kontakcie pojazdu z tą przeszkodą). Świadkowie zareagowali racjonalnie na zauważone zagrożenie na parkingu (wezwali policję, zakazali dalszej jazdy kierującemu). Swoje spostrzeżenia zrelacjonowali funkcjonariuszom policji krótko po zdarzeniu, czyniąc to spójnie między sobą. Wywód świadków był logiczny, zgodny z sytuacją zastaną przez policjantów w miejscu zdarzenia (pozycja pojazdu względem miejsca parkingowego; ślady kontaktu pojazdu z przeszkodą). Stan psychofizyczny świadków nie wzbudzał żadnych zastrzeżeń u interweniujących policjantów (w szczególności nie wyczuli od świadków woni alkoholu ani innych objawów zdradzających stan intoksykacji alkoholowej). Wobec tego należy uznać, że znajdowali się w stanie pozwalającym im na czynienie spostrzeżeń odpowiadających rzeczywistości (nawet jeśli spożyli tego wieczoru alkohol, to jego wpływ na zdolności poznawcze świadków nie był istotny). Pewne różnice czy nieścisłości w zeznaniach świadków dot. kwestii drugorzędnych, jak odcień auta (czarny, szary) i uzasadnione są upływem czasu i indywidualnymi cechami obserwatora (odpierając argument oskarżonego co do nieścisłości w zeznaniach świadków dot. koloru auta, zważyć należy, że oskarżony również nie potrafił opisać wyglądu - koloru odzieży świadków, choć niewątpliwie ich widział; nie jest to więc element opisu, który mógłby zaważyć na ocenie wiarygodności relacji). zeznania świadka T. S. i Ł. K. Świadkowie zeznają spójnie między sobą, ze stopniem szczegółowości adekwatnym do upływu czasu i braku osobistego zainteresowania sprawą. Zeznania świadków korespondują z protokołem badania stanu trzeźwości, notatką urzędową z kontroli i zeznaniami świadków P. K. i W. S. (2). protokół badania stanu trzeźwości, świadectwo wzorcowania, notatka urzędowa, dokumentacja fotograficzna Dokumenty korespondują z zeznaniami funkcjonariuszy policji, zeznaniami świadków P. K. i W. S. (2) i częściowo wyjaśnieniami oskarżonego. wydruki z googlemaps Materiał poglądowy dot. usytuowania miejsca zdarzenia na osiedlu - zgodny z oświadczeniami uczestników procesu (oskarżonego, świadków). dane o niekaralności Dokumenty urzędowe, niekwestionowane pod względem autentyczności. dokumenty osobo-poznawcze Oświadczenia oskarżonego co do sytuacji życiowej są zgodne z dokumentami zebranymi z urzędu. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.2.1. wyjaśnienia oskarżonego – w części Wyjaśnienia oskarżonego (zaprzeczającego, aby wykonywał manewry opisane przez świadków, po wcześniejszym spożyciu alkoholu) są sprzeczne z zeznaniami naocznych świadków P. K. i W. S. (2). Świadkowie widzieli ruch pojazdu oskarżonego oraz jego samego w pojeździe. W czasie, gdy podjęli interwencję, nie było innych osób w pojeździe oskarżonego, ani w pobliżu. Od momentu interwencji świadków do czasu pomiaru stanu trzeźwości przez funkcjonariuszy policji, oskarżony nie spożywał alkoholu. Okoliczności te, we wzajemnym powiązaniu, stanowczo podważają linię obrony oskarżonego. 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1 M. K. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Oskarżony dopuścił się występku o znamionach określonych w art. 178a § 1 k.k., tj. kierował samochodem w ruchu lądowym, gdy zawartość alkoholu w 1 dm 3 (1l) wydychanego przez niego powietrza przekraczała ustawowy próg 0,25mg. Oskarżony prowadził pojazd w ruchu lądowym, tj. w miejscu, gdzie odbywa się ogólnodostępny ruch pojazdów – na osiedlu, w strefie ruchu, na ogólnodostępnym parkingu (wyr. SN z 15.12.2011 r., II KK 184/11, Prok. i Pr. 2012, Nr 3, poz. 4). Wprowadził pojazd mechaniczny w ruch; wykonywał pojazdem manewr cofania (wyjazdu z parkingu); pojazd przemieścił się podczas wykonywanego manewru. Okoliczność, że dystans ten był niewielki nie wyklucza odpowiedzialności, a jedynie wpływa na społeczną szkodliwość czynu i tym samym na wymiar kary. Oskarżony w chwili czynu znajdował się w stanie nietrzeźwości 0,85 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu (sąd w zmienionym opisie czynu przyjął wartość najkorzystniejszą dla oskarżonego). Oskarżony działał umyślnie, z zamiarem bezpośrednim (tj. świadomością i wolą kierowania pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości). Ilość, czas i rodzaj spożytego alkoholu wskazuje, że kierujący nie mógł błądzić co do tego, że w jej organizmie znajdował się alkohol w stężeniu przekraczającym w/w próg ustawowy stanu nietrzeźwości. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ---------------- ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania -------------- ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ---------------- ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia --------------- 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M. K. 1 1 na niekorzyść: - zamach na dobro prawne wysoko cenione przez ustawodawcę (bezpieczeństwo w komunikacji), - rodzaj naruszonej zasady bezpieczeństwa (zasada trzeźwości w ruchu jest regułą podstawową), - stopień naruszenia reguły (znaczny stan nietrzeźwości; manewr powtarzany, skutkował kolidowaniem z przeszkodą, co wskazuje na znaczny wpływ alkoholu na obniżenie zdolności psychomotorycznych kierującego); - zamiar bezpośredni, podjęty w optymalnych warunkach (nie pod presją, bez nagłej potrzeby; pojazd oskarżonego był zaparkowany w bezpiecznym miejscu, nie musiał nim przemieszczać się ani na parkingu, ani poza nim), - kierujący z dużym doświadczeniem życiowym. na korzyść: - ruch na bardzo niewielkim odcinku, w nocy, w chwili czynu nie było ruchu in. pojazdów, - niekarany za przestępstwa i wykroczenia, bezkolizyjny udział w ruchu drogowym; -prowadzi ustabilizowany tryb życia zawodowego i rodzinnego. Wobec uprzedniej niekaralności orzeczono karę najłagodniejszą rodzajowo - grzywnę. Liczba stawek dziennych adekwatna do w/w okoliczności łagodzących i obciążających. Stopień wykorzystania sankcji (górnej granicy) jest umiarkowany. Dolegliwość o charakterze ekonomicznym spełni funkcję wychowawczo-prewencyjną (w wymiarze indywidualnym i generalnym). Sąd podkreśla, że uwzględniał jako bardzo istotną okoliczność łagodzącą niewielki dystans, który oskarżony pokonał autem w stanie nietrzeźwości. Jednakże nie można pomijać i tego, że oskarżony wykonywał manewr wyjazdu z parkingu, a zatem zamierzał przemieścić się poza jego obręb i tylko dzięki interwencji przypadkowych świadków i ich stanowczej postawie tak się nie stało (oskarżony początkowo odmówił zakończenia jazdy i dopiero pod groźbą wezwania policji wyłączył silnik). Powyższe wpływa na ocenę chociażby rozmiarów grożącej potencjalnie szkody dla bezpieczeństwa ruchu drogowego, a jest to również okoliczność uwzględniana przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu (art. 115 § 2 k.k.). Działa ona na niekorzyść oskarżonego, tym bardziej, gdy zważyć na niebezpieczeństwo, które oskarżony zdążył już stworzyć, będąc krótko w ruchu (kolidując z przeszkodą podczas jazdy na krótkim odcinku i przy nieskomplikowanym manewrze). Wysokość stawki dziennej większa od minimum – oskarżony ma dochód na średnim poziomie i możliwości zarobkowania (doświadczenie w zawodzie, zdrowy), a stopa życiowa rodziny jest finansowo ustabilizowana (małżonka również pracuje). Warunki te dają perspektywę uiszczenia grzywny, ew. przy wykorzystaniu instytucji rozłożenia na raty. M. K. 2 1 - środek karny obligatoryjny o funkcji zapobiegawczej; czas trwania i zakres zależał od stopnia zagrożenia związanego z powrotem kierującego do ruchu - okoliczności wskazane w poprzedzającej podsekcji wskazują na zdecydowanie niższy stopień poczucia odpowiedzialności oskarżonego za bezpieczeństwo innych uczestników ruchu drogowego niż modelowego wzorcowego kierowcy - należało środek orzec bez ograniczeń zakresowych; - niekaralność i dotychczasowy bezkolizyjny udział w ruchu drogowym, w powiązaniu z okolicznościami łagodzącymi - nakazywały miarkować czas trwania zakazu na poziomie minimum ustawowego; - sąd brał także pod uwagę, że jest to środek najbardziej dolegliwy dla osób aktywnych zawodowo – jednakże oskarżony świadomy był tego, że źródłem jego utrzymania jest praca zarobkowa, w których wykorzystuje pojazdy; ponosi zatem pełną odpowiedzialność za skutki swego czynu także w sferze zawodowej i nie można ich rozpatrywać w kategoriach dolegliwości niezasłużonej, - zaliczenie na podstawie art. 63 § 4 k.k. M. K. 3 1 - środek karny (docelowo przeznaczony m.in. na pomoc ofiarom wypadków komunikacyjnych) ma przyczynić się do skorygowania postawy etyczno–moralnej osk. wobec kardynalnej zasady zachowania trzeźwości w ruchu drogowym; - wartość w dolnej granicy. 5. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności ------- 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 4 Orzeczono zgodnie z zasadą - brak przesłanek do zwolnienia od ponoszenia kosztów procesu. Na koszty procesu składają się: wydatki (ryczałt za doręczenia w postępowaniu przygotowawczym i sądowym 2x20zł, koszt karty karnej 30zł) oraz opłata od kary. 7. Podpis sędzia Anna Filipiak

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II K 356/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 czerwca 2019 r. Sąd Rejonowy w Giżycku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący – SSR Bogdan Wałachowski Protokolant – st. sekr. sąd. Danuta Betlej, st.sekr.sąd. Aneta Dybikowska, sekretarka Anna Rogojsza w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w (...)– Urszuli Bolik, Andrzeja Zagraba po rozpoznaniu w dniach: 02.10.2018r., 27.11.2018r., 08.01.2019r.,05.04.2019r. i 28.06.2019 r. na rozprawie sprawy R. M. (1) ur. (...) w m. L. s. J. i E. z d. K. oskarżonego o to, że: W dniu 1 czerwca 2018 roku na jeziorze N. w ruchu wodnym na szlaku wodnym pomiędzy (...), a (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości o zawartości 0,74 mg/l, 0,73 mg/l, 0,65 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu kierował pojazdem mechanicznym – łodzią żaglową typu M. (...)o nr rej. (...) z włączonym silnikiem marki M. o mocy 20 KM tj. o czyn z art. 178a §1 kk 1.

Oskarżonego R. M. (1) uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 178a§1 kk w zw. z art. 33§1 i 3 kk skazuje go na karę grzywny w wymiarze 100 ( sto) stawek dziennych, przy przyjęciu, iż wysokość jednej stawki dziennej równa jest kwocie 20 ( dwadzieścia) złotych.

2. Na podstawie art. 42§2 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu wodnym na okres 3 ( trzy) lat.

3. Na podstawie art. 43a§2 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 5000 ( pięć tysięcy) złotych.

4. Zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem opłaty oraz obciąża go pozostałymi kosztami sądowymi w kwocie 70 ( siedemdziesiąt) złotych. II K 356/18

UZASADNIENIE

R. M. (1) (45 lat) jest technikiem eksploatacji złóż, pracuje ZG L.. W dniu 31.05 – 03.06.2018 r. razem z pięcioma innymi kolegami wyczarterował od T. K. (1) łódź żaglową typu M.. W dniu 01.06.2018 r. około południa R. M. będąc za sterem płynął na żaglach z kolegami na J. N. w okolicach W.. W pewnym momencie, w niewielkiej odległości od trzcin zahaczył płetwą sterową o linę kotwicy innej łodzi przycumowanej przy brzegu i pociągnął ją co najmniej kilkadziesiąt metrów. Następnie oskarżony wskoczył do wody i uwolnił swoją łódź, po czym wszedł na jej pokład, polecił załodze zrzucenie żagle.

Włączył silnik i zaczął odpływać od brzegu. Całe zdarzenie z tarasu swoje domu obserwował T. K. i widząc to oraz podejrzewając, że mogło dojść do kolizji, a sternik może być pijany, zadzwonił na policję. Sprawnie wsiadł z synem J. na skuter wodny i podpłynął do swojej łodzi. Wszedł na pokład i wyłączył silnik. Zapytał czy na pokładzie są osoby trzeźwe, które mogą prowadzić łódź. Ponieważ nikt się nie zgłosił, włączył silnik i sam stanął za sterem i dopłynął do własnego pomostu gdzie łódź zacumował.

Po pewnym czasie przybyli – funkcjonariusz policji i strażnik leśny – P. P.i P. G.. Poddali oskarżonego badaniom na zawartość alkoholu we krwi, które potwierdził, że znajdował się w stanie nietrzeźwości (0,74 mg/l). Powyższy stan faktyczny został ustalony w oparciu o zeznania świadków T. K. k. 46-47, 96, 178-179, A. G. k. 106v, P. P.k. 10, 95-96, protokołu badania trzeźwości k.

3. Okoliczności popełnienia przez oskarżonego R. M. (1) zarzucanego mu czynu zdaniem Sądu nie budzą żadnych wątpliwości. Przede wszystkim nie budzą żadnej wątpliwości wyniki badań na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu przeprowadzone przez funkcjonariuszy policji wobec oskarżonego na miejscu popełnienia czynu ( k. 2), a następnie w KPP G. (k. 3). Badania te nie są sprzeczne z zeznaniami obu przesłuchanych funkcjonariuszy oraz T. K. i T. L.. Wskazane wyżej dowody Sąd podzielił w całości, są one w pełni wiarygodne, konsekwentne, składane w sposób pewny i jednoznacznie wskazują, że oskarżony w chwili prowadzenia łodzi z włączonym silnikiem znajdował się w stanie nietrzeźwości.

T. K. nie miał żadnych wątpliwości, że prowadzącym jacht zarówno na żaglach jak i później na silniku był oskarżony R. M., który dzień wcześniej wyczarterował od niego łódź. Przed sądem dwukrotnie składał zeznania i bardzo szczegółowo opisał przebieg zdarzenia, a także przekonywająco zinterpretował zapis (...) przedstawiony przez oskarżonego podczas rozprawy ( k. 178-179, 104). Zdaniem sądu nie ma żadnego powodu aby wątpić w wiarygodność jego zeznań, posiadają one walory wiarygodności. Co ważne, niezależnie od T.

K. obaj interweniujący funkcjonariusze samodzielnie uzyskali potwierdzenie, że prowadzącym łódź był oskarżony. Pierwszy tj. P. P.rozpytał na miejscu na tę okoliczność załoganta i kolegę oskarżonego J. N. (1). Uzyskał potwierdzającą informację „sternikiem łodzi był tylko i wyłącznie R. M.” (k. 10v). Wprawdzie ten ostatni podczas rozprawy temu zaprzeczył twierdząc, że to on był sternikiem (k. 105-106), jednakże zdaniem sądu w tym zakresie jego zeznania należy odrzucić jako niewiarygodne, bo podyktowane chęcią polepszenia sytuacji procesowej kolegi.

J. N. nie jest również wiarygodnym z tego powodu, że twierdził, że był trzeźwy – w domyśle, że mógł sterować łodzią. Poza odmienną relacją T. K. i jego syna J. (k. 160) jest jeszcze relacja sternika drugiej łodzi, która brała udział w kolizji tj. T. L. (k. 40v), który wyraźnie zakwestionował trzeźwość N. „wszystkie osoby były mocno nietrzeźwe, nie miały siły aby samemu opuścić pokład” (k. 40v, 119). Drugi z funkcjonariuszy A. G. również powołał się na załoganta łodzi oskarżonego, który wskazał oskarżonego jako sternika oraz jeszcze inną osobę, która potwierdziła relację T.

K. (k. 66v, 106v). Wszystkich trzech świadków relacje są zbieżne, zgodne, składane w sposób pewny i dlatego przez sąd zostały podzielone. Świadek T. L. zeznał, że policja ostatecznie zatrzymała osobę, która była sternikiem, chodź sam nie wie i nie widział kto nim był. Dalsza część jego zeznań, że to nie oskarżony wskoczył do wody i że to T. K. zrzucił żagle jest niewiarygodna, bo odosobniona. Zarówno T. K. jak i oskarżony i jego załoganci jednoznacznie wskazali, że to R. M. wskoczył do wody i, że to jego załoganci zrzucili żagle.

Wypowiedź T. L., że to K. włączył silnik i dopłynął do pomostu zdaniem sądu nie zawiera opisu całości zdarzenia, bo nie wyjaśnia kto odpłynął z punktu 2 do punku 3 zaznaczonego przez K. na wydruku (...) (k. 104). Gdyby miał to zrobić K., to byłoby to całkowicie nielogiczne, bo pomost znajdował się w przeciwnym kierunku. Wytłumaczył to doskonale T. K. mówiąc, że z pkt 2 do pkt 3 na silniku odpłynął oskarżony, a po przejęciu przez niego łodzi w pkt 3, to on zawrócił łódź i dopłynął do pomostu (k. 178-179). Niewiarygodne zdaniem sądu są zeznania świadka Z.

K. (k. 155) innego załoganta łodzi oskarżonego, który podał, że sternikiem był J. N., bo oskarżony źle się czuł. Ta relacja jest sprzeczna z większością materiału dowodowego i podobnie jak relacja N. i oskarżonego odosobniona i mająca na celu uwolnić kolegę od odpowiedzialności karnej. Z bezspornej relacji T. L. (zgodnej z zeznaniami T. i J. K. oraz przybyłych funkcjonariuszy) wynika, że cała załoga dzień wcześniej razem z nimi biesiadowała w innej marinie i jeszcze rano wznosili toasty. Wszyscy byli nietrzeźwi, także J.

N.. Także J. K. (k. 160) potwierdził, że to oskarżony był za sterem w momencie kolizji i to on wskoczył do wody. W tym zakresie sąd zeznania jego podzielił, bo znajdują potwierdzenie w innych dowodach o czym było wyżej. Początkowo J. K. twierdził, że to jego ojciec po wejściu na pokład włączył silnik i zrzucił żagle. Ta relacja nie oddawała rzeczywistego przebiegu zdarzenia, bo pewnym jest, że to załoga łodzi zrzuciła żagle i po uwolnieniu łodzi z lin odpłynęła do pkt 3 na mapie z k. 104, gdzie zatrzymał ją T. K. z synem.

Skoro tak, to jedynym napędem, aby łódź pokonała tę odległość, jest silnik mechaniczny, który musiał być włączony przez sternika jak to opisał T. K.. O. jego syn przyznał, że to ojciec był najbliższy zdarzenia i mogło być tak jak to on opisał (k. 160). Sąd odrzucił wyjaśnienia oskarżonego R. M. (k. 107-108) w zakresie w jakim zaprzeczył on aby zarówno przed kolizją jak i po uwolnieniu z lin sterował łodzią. W tej części jego wyjaśnienia są w sposób oczywisty sprzeczny z zeznaniami obu K., a dalej z zeznaniami przybyłych na miejsce funkcjonariuszy.

Wprawdzie drugą osobą na jego łodzi, która posiadała uprawnienia do jej sterowania był J. N. ale jak wskazali powołani wyżej świadkowie on również znajdował się w stanie nietrzeźwości, a to oskarżony wyczarterował łódź i to on był za nią odpowiedzialny. Zgromadzone w sprawie dowody i ich analiza wskazuje jednoznacznie, że oskarżony R. M. w dniu 01.06.2018 r. prowadząc na J. N., w ruchu wodnym łódź M. 33 o nr rej. (...) z włączonym silnikiem marki M. o mocy 20KM znajdował się w stanie nietrzeźwości. Dopuścił się przestępstwa z art. 178a§1 kk.

Zasadnym więc było przyjęcie, tak jak uczynił to oskarżyciel publiczny w zarzucie sformułowanym wobec oskarżonego, że przedmiotowy czyn oskarżonego wyczerpał znamiona tego przepisu. Zdaniem Sądu wątpliwości nie budzi jego wina. Oskarżony jest mężczyzną dorosłym, zdrowym fizycznie i nic nie wskazuje na to, żeby cierpiał na chorobę psychiczną oraz upośledzenie umysłowe czy inne zakłócenia czynności psychicznych. Wymierzając oskarżonemu karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych przy ustaleniu, że stawka dzienna odpowiada kwocie 20 zł Sąd uwzględnił znaczny stopień społecznej szkodliwości jego czynu o czym świadczą okoliczności podmiotowe i przedmiotowe czynu, a więc motywy i pobudki działania oskarżonego, czas i miejsce popełnienia czynu w szczególności znaczny stopień jego nietrzeźwości oraz znaczne zagrożenie w ruchu wodnym jakie stworzył on konkretnie w dacie czynu.

Podkreślić należy, że płynął szlakiem wodnym, o dużym natężeniu ruchu, łodzią o dużych rozmiarach i dużej mocy. Jak podano wcześniej doprowadził on do kolizji wodnej i tylko szczęśliwy splot okoliczności sprawił, że nikt z uczestników tej kolizji fizycznie nie ucierpiał. Jako okoliczność łagodzącą Sąd uwzględnił jego dotychczasową niekaralność (k. 29). Sąd miał na uwadze również sytuację osobistą i majątkową oskarżonego udokumentowaną stosownymi dokumentami. Nie mogły jednak one mieć wpływu na orzeczenie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu wodnym na okres krótszy niż 3 lata.

Swoim zachowaniem opisanym wyżej oskarżony dowiódł bowiem, że w stanie nietrzeźwości stwarza realne zagrożenie w ruchu wodnym i dlatego też orzeczony środek karny w wymiarze 3 lat ma na celu kompletne wyeliminowanie go z ruchu wodnego jako jego uczestnika. Orzeczona została grzywna wobec oskarżonego w granicach minimalnych, nieprzekraczających jego możliwości majątkowych i zarobkowych. Orzeczono również stosowne świadczenie pieniężne (art. 43a§2 kk), także w minimalnych granicach oraz o kosztach sądowych (art. 627 kpk).