Legislator Case Law & Legislation
II Ka 234/19 AI generated

II Ka 234/19 · Sąd powszechny

Case Number II Ka 234/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Ł. G. oskarżony był o to, że: w dniu w dniu 29 września 2018 roku w miejscowości T., ul. (...), gmina M., pow. (...), woj. (...), kierował w ruchu lądowym samochodem marki R. (...) o nr rej. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości z wynikiem badania 0,28 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, tj. o czyn z art. 178a § 1 kk. Wyrokiem z dnia 13 lutego 2019 r. w ramach zarzucanego czynu Sąd Rejonowy w Mińsku Mazowieckim Ł. G. uznał za winnego tego, że w dniu 29 września 2018 r. w T. na ul. (...), powiat (...), województwo (...), w ruchu lądowym prowadził pojazd mechaniczny marki R. (...) o nr rej. (...) znajdując się w stanie po użyciu alkoholu – prowadzącym do stężenia 0,25 mg /l alkoholu w wydychanym powietrzu, tj. czynu wyczerpującego znamiona wykroczenia z art. 87 § 1 k.w., i za czyn ten na podstawie tego przepisu skazał go i wymierzył karę grzywny w kwocie 1.000 (jednego tysiąca) złotych; na podstawie art. 87 § 3 k.w. orzekł wobec obwinionego środek karny – zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 8 (ośmiu) miesięcy, do których prowadzenia jest wymagane posiadanie prawa jazdy kat.

Legislator headnote

AI generated

II Ka 234/19 · Sąd powszechny: „B”; na podstawie art. 29 § 4 k.w. na poczet orzeczonego wobec obwinionego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych zaliczył okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 29 września 2018 roku; tytułem opłaty zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 (sto) złotych i obciążył go zryczałtowanymi wydatkami postępowania w kwocie 120 (stu dwudziestu) złotych. Apelację od tego wyroku wniósł Prokurator Rejonowy w Mińsku Mazowieckim zaskarżając go na niekorzyść oskarżonego zarzucając: - obrazę przepisów prawa karnego materialnego tj. przepisu art. 178 a §1 kk poprzez jego niezastosowanie, pomimo, że z poczynionych przez Sąd Rejonowy ustaleń faktycznych wynika, że oskarżony Ł.

Keywords

AI generated
aggravated drunk driving minor traffic violation alcohol abuse fitness to drive qualified narcotics offense driving without authorization
AI generated
IX Ka 619/13
Ł. K. został oskarżony o to, że w dniu 14 kwietnia 2013 roku w T. na ul. (...) kierował samochodem osobowym marki (...) nr. rejestracyjny (...) po drodze publicznej będąc w stanie nietrzeźwości, to jest posiadał o godzinie 20.16 – 0,91 mg/l i o godzinie 20.12 – 0,87 mg/l zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu,
II K 208/23
Sygn. akt II K. 208/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 grudnia 2023 roku. Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Leszek Osiński Protokolant: St. sekr. sąd. Barbara Dera w obecności oskarżyciela Prok. Rej. -------- po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2023 roku sprawy Ł. G. syna P. i A. z d. N. urodz. (...) w G. (...) oskarżonego o to, że: w dniu 22 kwietnia 2022 roku w K. na ulicy (...) gm. K., pow. g. (...). woj. (...)- (...) będąc w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,71 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu oraz zmierzającym do stężenia 0,75 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, kierował pojazdem mechanicznym samochodem osobowym m-ki R. (...) o nr rej. (...) w ruchu lądowym; tj. o czyn z art. 178a § 1 kk mając na uwadze stan prawny obowiązujący do 30 września 2023 roku (art. 4 § 1 kk) ORZEKA: I. uznaje oskarżonego Ł. G. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, tj. występku z art. 178a § 1 kk i za to na mocy art. 178a § 1 kk w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk wymierza mu karę grzywny w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki za równoważną kwocie 20 (dwudziestu) złotych; II. na mocy art. 42 § 2 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat; III. na mocy art. 63 § 4 kk zalicza oskarżonemu na poczet orzeczonego w pkt. 2 wyroku środka karnego okres zatrzymania prawa jazdy od 22 kwietnia 2022 roku; IV. na mocy art. 43a § 2 kk orzeka wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 5.000 (pięciu tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej; V. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 400 (czterysta) złotych tytułem opłaty sądowej i obciąża go wydatkami poniesionymi w sprawie w kwocie 70 (siedemdziesięciu) złotych. UZASADNIENIE UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 208/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW 1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. Ł. G. Art. 178a § 1 kk, prowadzenie pojazdu mechanicznego, samochodu osobowego, w stanie nietrzeźwości (0,71 mg/l i prowadzącym do stężenia 0,75 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu) w ruchu lądowym. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1. Prowadzenie przez oskarżonego pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości wyjaśnienia oskarżonego k. 54 zeznania świadka K. J. k. 25v. zeznania świadka P. Ł. k. 27v. protokoły badania stanu trzeźwości k. 2-3 2. Uprzednia niekaralność oskarżonego, sytuacja rodzinna i materialna oskarżonego karta karna k. 128 dane osobopoznawcze k. 59 1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty OCena DOWOdów 1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 wyjaśnienia oskarżonego Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień. Jego stanowisku sąd dał wiarę, koreluje ona z pozostałym materiałem dowodowym w sprawie. Chodzi w tym wypadku o zeznania świadków oraz wyniki badań na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, zawarte w protokole badania stanu trzeźwości. zeznania świadka K. J. Zeznania świadka, funkcjonariusza policji, nie budzą żadnych wątpliwości. Świadek opisał przebieg zdarzenia, wskazując na powód kontroli kierowcy. Podkreślił, iż jej powodem było gwałtowne przyspieszenie pojazdu oskarżonego po zauważeniu pojazdu policji. Świadek wskazał ponadto, iż oskarżony jechał sam. W ocenie sądu brak podstaw do zakwestionowania relacji świadka, jest ona logiczna i ma charakter czysto sprawozdawczy. Wskazuje w sposób uporządkowany na sekwencję zdarzeń, które doprowadziły do zatrzymania oskarżonego. W świetle powołanych zeznań należy przyjąć jednoznacznie, iż to oskarżony był kierowcą pojazdu. zeznania świadka P. Ł. Powyższe uwagi należy odnieść także do oceny zeznań świadka P. Ł., drugiego z policjantów uczestniczących w kontroli oskarżonego. Jego zeznania są zbieżne z relacją K. J. i nie budzą żadnych wątpliwości. Wynika z nich ponad wszelką wątpliwość, iż prowadzącym pojazd był oskarżony Ł. G.. W trakcie prowadzenia pojazdu znajdował się w stanie nietrzeźwości. protokoły badania stanu trzeźwości Obrazu zdarzeń dopełnia dowód w postaci protokołu badania stanu trzeźwości. Oskarżony został poddany trzykrotnie badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Wyniki to odpowiednio: 0,71, 0,75 i 0,74 mh/l alkoholu w wydychanym powietrzu (k. 2). Oskarżony podczas badań przyznał, iż poprzedniego dnia spożywał alkohol - piwo (4x0,5 litra). Nie kwestionował przy tym wyników badań i nie wnosił o przeprowadzenie badania krwi (k. 2v.). 1.1.1 karta karna Oskarżony nie był dotychczas karany. W trakcie rozprawy sąd uzyskał w tej kwestii informację z Krajowego Rejestru Karnego (k. 128). Sprawdzenie to było konieczne w związku z zawartym w aktach sprawy wyrokiem SR w Lipnie w sprawie II K 669/19, w którym warunkowo umorzono wobec oskarżonego postępowanie karne za czyn z art. 178a § 1 kk (k. 19). Ustalono w związku z tym, iż okres próby w powołanej sprawie dobiegł końca. dane osobopoznawcze Sytuacja rodzinna i materialna oskarżonego została ustalono w oparciu o wywiad środowiskowy w trybie art. 213 § 1 kpk. Oskarżony jest kawalerem, bez osób na utrzymaniu. Pracuje dorywczo na terenie Irlandii, dochód w kwocie 4.000 netto miesięcznie. 1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I Ł. G. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Mając na uwadze przedstawiony powyżej materiał dowodowy, sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, tj. występku z art. 178a § 1 kk. W przedmiotowej sprawie nie budzi wątpliwości, iż w dniu 21 kwietnia 2022 roku oskarżony dobrowolnie spożywał alkohol, wprawiając się w stan nietrzeźwości. Następnie, mając świadomość swego stanu, w godzinach nocnych 22 kwietnia 2022 roku prowadził pojazd mechaniczny po drodze publicznej. O tym, iż oskarżony zdawał sobie sprawę ze swego stanu świadczy jednoznacznie fakt gwałtownego przyspieszenia po zauważeniu pojazdu policji, co akcentowali świadkowie występujący w sprawie. Jego zachowanie wyczerpało w związku z tym znamiona czynu z art. 178a § 1 kk. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności Ł. G. I I Uznając oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, sąd miał na uwadze, iż czyn popełniono przed wejściem w życie przepisów zaostrzających odpowiedzialność za występek z art. 178a § 1 kk. Stąd też sięgając do art. 4 § 1 kk, na mocy art. 178a § 1 kk w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki za równoważną kwocie 20 złotych. W przekonaniu sądu kara ta - tak co do rodzaju, jak i wymiaru - jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu. Zważyć przy tym należy, iż oskarżony był świadomy swojego stanu, chcąc uniknąć zatrzymania. Stąd też jego zachowanie, gwałtowne przyspieszenie na widok patrolu policji i zatrzymanie pojazdu na stacji paliw. Podczas badań stwierdzono u oskarżonego około 1,5 promila alkoholu (0,71 do 0,75 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu), co oznacza iż dopuszczalną normę przekroczono kilkukrotnie. Stężenie alkoholu w organizmie oskarżonego rosło. W tym stanie rzeczy orzeczenie wobec niego kary nie może budzić wątpliwości. Okoliczności sprawy nie pozwalają zdaniem sądu na warunkowe umorzenie postępowania karnego. Sąd zważył ponadto, iż orzeczenie kary grzywny jest reakcją najbardziej trafną w realiach niniejszej sprawy. Orzeczenie bowiem kary pozbawienia wolności wykraczałoby poza ramy kryminalnej zawartości czynu, byłoby zbyt surowe. Oskarżony na co dzień przebywa na terenie Irlandii, tam pracuje. Stąd też niecelowe było orzeczenie wobec niego kary ograniczenia wolności. W tym stanie rzeczy karą adekwatną i trafną pozostaje kara grzywny. Jej wymiar nie razi surowością. Liczba stawek dziennych oddaje kryminalną zawartość czynu, wysokość stawki dziennej dostosowano zaś do możliwości płatniczych oskarżonego. Wymiar kary to 4.000 złotych. Stanowi zatem odpowiednik jednego miesięcznego wynagrodzenia oskarżonego. Taki wymiar kary nie razi surowością. Decydując o rodzaju kary i jej wymiarze sąd wziął pod uwagę dotychczasową niekaralność oskarżonego. Okoliczność ta pozwoliła na orzeczenie kary najłagodniejszego rodzaju. Ł. G. II I Na mocy art. 42 § 2 kk orzeczono wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat. Orzeczenie w tym zakresie miało charakter obligatoryjny. Mając na uwadze stopień stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu, sąd uznał, iż orzeczenie zakazu na najkrótszy możliwy okres będzie wystarczającą reakcją na czyn oskarżonego. Oskarżony musi mieć przy tym świadomość, iż jego zachowanie mogło prowadzić do bardzo niebezpiecznych konsekwencji. Stąd też konieczność wyeliminowania go z grona uczestników ruchu nie może budzić wątpliwości. Ł. G. III II Na mocy art. 63 § 4 kk na poczet orzeczonego zakazu zaliczono oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy od 22 kwietnia 2022 roku. Ł. G. IV I Na podstawie art. 43a § 2 kk orzeczono wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 5.000 złotych. Orzeczenie w tej kwestii miało charakter obligatoryjny. Sąd nie posiadał w tym zakresie żadnego luzu decyzyjnego. Kwota świadczenia została orzeczona w najniższej możliwej wysokości, co uwzględnia sytuację materialną i możliwości płatnicze oskarżonego. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności V O kosztach procesu orzeczono po myśli art. 627 kpk, zasądzając od oskarżonego kwotę 400 złotych tytułem opłaty i obciążając go wydatkami w sprawie w kwocie 70 złotych. Orzeczenie w tym zakresie uwzględnia wynik procesu, w którym sprawstwo i wina oskarżonego zostały dowiedzione. Oskarżony winien zatem ponieść koszty procesu. Oskarżony pracuje, osiągając stały, comiesięczny dochód w kwocie 4.000 złotych. Poniesienie kosztów procesu nie narazi go na istotny uszczerbek w utrzymaniu. Podpis
VI Ka 513/17
w dniu 30 września 2016 r.
II K 1145/21
Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Ka 234/19

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 lipca 2019 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Dariusz Półtorak Protokolant: st.sekr.sądowy Agata Polkowska przy udziale Prokuratora Jakuba Pogorzelskiego po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2019 r. sprawy Ł. G. oskarżonego z art. 178a § 1 kk na skutek apelacji, wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 13 lutego 2019 r. sygn. akt II K 1229/18 wyrok uchyla i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Mińsku Mazowieckim do ponownego rozpoznania. Sygn. akt II Ka 234/19

UZASADNIENIE

Ł. G. oskarżony był o to, że: w dniu w dniu 29 września 2018 roku w miejscowości T., ul. (...), gmina M., pow. (...), woj. (...), kierował w ruchu lądowym samochodem marki R. (...) o nr rej. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości z wynikiem badania 0,28 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, tj. o czyn z art. 178a § 1 kk. Wyrokiem z dnia 13 lutego 2019 r. w ramach zarzucanego czynu Sąd Rejonowy w Mińsku Mazowieckim Ł. G. uznał za winnego tego, że w dniu 29 września 2018 r. w T. na ul. (...), powiat (...), województwo (...), w ruchu lądowym prowadził pojazd mechaniczny marki R. (...) o nr rej. (...) znajdując się w stanie po użyciu alkoholu – prowadzącym do stężenia 0,25 mg /l alkoholu w wydychanym powietrzu, tj. czynu wyczerpującego znamiona wykroczenia z art. 87 § 1 k.w., i za czyn ten na podstawie tego przepisu skazał go i wymierzył karę grzywny w kwocie 1.000 (jednego tysiąca) złotych; na podstawie art. 87 § 3 k.w. orzekł wobec obwinionego środek karny – zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 8 (ośmiu) miesięcy, do których prowadzenia jest wymagane posiadanie prawa jazdy kat.

„B”; na podstawie art. 29 § 4 k.w. na poczet orzeczonego wobec obwinionego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych zaliczył okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 29 września 2018 roku; tytułem opłaty zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 (sto) złotych i obciążył go zryczałtowanymi wydatkami postępowania w kwocie 120 (stu dwudziestu) złotych. Apelację od tego wyroku wniósł Prokurator Rejonowy w Mińsku Mazowieckim zaskarżając go na niekorzyść oskarżonego zarzucając: - obrazę przepisów prawa karnego materialnego tj. przepisu art. 178 a §1 kk poprzez jego niezastosowanie, pomimo, że z poczynionych przez Sąd Rejonowy ustaleń faktycznych wynika, że oskarżony Ł.

G. w dniu 29 września 2018 r. znajdując się w stanie nietrzeźwości ( 0,28 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu ) kierował pojazdem mechanicznym, co wyczerpuje dyspozycję przestępstwa z art. 178 a §1 kk, a nie wykroczenia z art. 87 §1 kw. Na podstawie art. 427 §1 kpk i art. 437 §1 kpk wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku, poprzez uznanie oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu w akcie oskarżenia czynu i orzeczenie za ten czyn kary grzywny w ilości 100 stawek po 20 zł, środka karnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat oraz świadczenia pieniężnego w kwocie 5000 zł.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Apelacja jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie. Zgodzić się należy z zarzutem oskarżyciela publicznego, iż Sąd I instancji dokonał błędnej reasumpcji ustalonego przez siebie stanu faktycznego w zakresie strony przedmiotowej czynu przypisanego Ł. G.. Z prawidłowych w tym zakresie ustaleń faktycznych wynika, że w czasie i w miejscu opisanym w zarzucie oskarżony poruszał się pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości 0,28 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Takie ustalenia sąd I instancji zawarł w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku a oparte one zostały na niekwestionowanym wyniku badania urządzeniem Alcometr A 2.

Tymczasem w opisie czynu przypisanego oskarżonemu bezpodstawnie uznano, że stężenie alkoholu wynosiło zaledwie 0,25 mg/l, co „umożliwiło” sądowi meriti przyjęcie kwalifikacji z art. 87 §1 kw. Jak wynika z uzasadnienia wyroku do wniosków takich doprowadziło sąd przekonanie, że sprawca „znajdował się w błędnym przekonaniu, że stężenie alkoholu w jego organizmie nie osiągnęło granicy stanu nietrzeźwości”. Tym samym sąd uznał, że oskarżony świadomością swoją nie obejmował stanu nietrzeźwości. Tego rodzaju ustalenie, w zakresie strony podmiotowej, musi być uznane za dowolne.

W wyjaśnieniach oskarżony przyznał, iż poprzedniego dnia wieczorem spożywał alkohol w postaci piwa, jednak subiektywnie uznał, iż z uwagi na ilość spożytego alkoholu oraz czas jaki upłynął od tego faktu, pozwalał uznać, że nie jest w stanie nietrzeźwości. Zdaniem Sądu Okręgowego, tego rodzaju przekonanie oskarżonego jest dowolne a uznanie tej części wyjaśnień oskarżonego za wiarygodne wykracza poza granice swobodnej oceny dowodów. Powszechna jest przecież wiedza, że spożywanie alkoholu – nawet wiele godzin wcześniej – może pozostawić jego ślady w organizmie, na co wpływ ma nie tylko ilość i rodzaj spożytego trunku, ale również właściwości osobnicze konsumenta związane z szybkością metabolizmu alkoholu.

Dlatego niezbędne jest i bezwzględnie wymagane aby unikać spożywania alkoholu na wiele godzin przed zaplanowaną jazdą samochodem, w tym również po odpoczynku nocnym. Dlatego każdy kto „zaniedbuje” tego rodzaju środków prewencyjnych musi liczyć się z konsekwencjami swojego zachowania. Innymi słowy – operując językiem kodeksowym – każdy decydując się na kierowanie pojazdem mechanicznym w takiej sytuacji przewiduje możliwość znajdowania się w stanie nietrzeźwości i godzi się na to (art. 9§1 kk), co pozwala na przypisanie winy umyślnej w formie zamiaru ewentualnego.

Niezrozumiałym jest również w oparciu o jakie czynności i okoliczności Sąd I instancji uznał, że oskarżony swoją świadomością, stroną podmiotową obejmował akurat przyjęty w wyroku stopień 0,25 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Sąd Okręgowy podzielając zarzut prokuratora z oczywistych względów (art. 454 §1 kpk – komentarz D. Świeckiego – do kpk) nie mógł podzielić wniosku odwoławczego. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy będzie miał na względzie uwagi zawarte w niniejszym uzasadnieniu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 437 §2 kpk w zw. z art. 454 §1 kpk orzekł jak w wyroku.