Legislator Case Law & Legislation
II Ka 185/19 AI generated

II Ka 185/19 · Sąd powszechny

Case Number II Ka 185/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

M. (1), K. R. i R. S. zostali oskarżeni o to, że: I. w dniu 11 grudnia 2017 roku w miejscowości M., pow. (...), woj. (...), działając wspólnie i w porozumieniu wzięli udział w pobiciu P. K. (1), podczas którego uderzali go pięściami po twarzy, głowie i innych częściach ciała, czym narazili go na niebezpieczeństwo utraty życia lub nastąpienia skutku określonego w art. 156 § 1 kk lub 157 § 1 kk, przy czym czynu tego dopuścili się działając publicznie i z oczywiście błahego powodu, okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego, a nadto P. M. (1) i K.

Legislator headnote

AI generated

II Ka 185/19 · Sąd powszechny: jednostkowe kary pozbawienia wolności połączył i orzekł karę łączną w wymierzę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; V. na podstawie art. 57a § 2 kk orzekł od oskarżonego K. R. nawiązkę w kwocie 500 (pięćset) złotych na rzecz pokrzywdzonej I. K.; VI. na podstawie art. 230 § 2 kpk nakazał zwrócić K. B. płytę CD-D m-ki V. (...) z zapisem monitoringu, tj. dowód rzeczowy szczegółowo opisany w wykazie dowodów rzeczowych i śladów kryminalistycznych nr I/43/18/P pod pozycją 1; VII. zwolnił oskarżonych P. M. (1), K.

Keywords

AI generated
public incitement to crime associated action for damages violent offenses criminal charge attempted simple bodily injury provocatory action
AI generated
II K 1842/21
Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.
VIII Ka 793/13
w dniu 25 sierpnia 2012 r. około godz. 00.00 w (...)w budynku mieszkalnym położonym przy ul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą, wziął udział w pobiciu T. K.w ten sposób, że po przewróceniu pokrzywdzonego na podłogę uderzali go wielokrotnie pięściami po głowie i tułowiu, a inna ustalona osoba ponadto go kopała, wskutek czego T. K.doznał obrażeń w postaci urazu twarzoczaszki po stronie prawej ze złamaniem ścian prawego oczodołu, obrzęku prawej połowy twarzy z krwiakami powiek oraz stłuczenia klatki piersiowej po stronie prawej, które to obrażenia spowodowały naruszenie czynności organizmu trwające powyżej dni siedmiu, przez co narazili wyżej wymienionego na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 156 §1 kk, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn z art. 158 § l kk w zw. z art. 64 §1 kk.
IV Ka 141/16
Stosownie do treści przepisów art.
II K 371/20
Sygn. akt II K 371/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 września 2021 roku Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodnicząca – SSR Katarzyna Garbarczyk Protokolant – p.o. sekr. sąd. Ewa Brezgieł w obecności Prokuratora -------- po rozpoznaniu w dniach: 03.02.2021 r., 10.03.2021 r., 28.04.2021 r., 09.08.2021 r., 01.09.2021 r. sprawy 1. K. M. ur. (...) w W. syna K. i E. z d. P. oskarżonego o to, że: I. W dniu 26 grudnia 2019 roku w G. przy ul. (...) działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą zadając uderzenia pięściami w okolicę twarzy oraz kopiąc po całym ciele wziął udział w pobiciu D. U. (1) wskutek czego doznał on obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy, zasinienia i tkliwego obrzęku tkanek miękkich okolicy obu oczodołów, otarcia i zaczerwienienia skóry czoła po prawej stronie, otarć naskórka brody po stronie lewej, częściowego złamania korony zęba 2 dolnego prawego, linijnych zaczerwienień skóry klatki piersiowej po stronie prawej, zaczerwienienia skóry obu łokci w wyniku czego wymieniony narażony został na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 157§1 kk przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne tj. o czyn z art. 158§1 kk w zw. z art. 64§1 kk II. W dniu 26 grudnia 2019 roku w G. przy ulicy (...) dwukrotnie odepchnął D. U. (2) wskutek czego upadła ona na podłoże i doznała obrażeń ciała w postaci skręcenia i naderwania stawu skokowego lewego /II stopnia/, które spowodowały naruszenie czynności narządu ciała trwające dłużej niż dni 7 w myśl art. 157§1 kk przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne tj. o czyn z art. 157§1 kk w zw. z art. 64§1kk III. W dniu 18 kwietnia 2020 roku w G. przy Placu (...) posiadał wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii środki odurzające w postaci ziela konopi innych niż włókniste o wadze 1,18 grama netto, żywicy konopi o wadze 0,21 grama netto ujętych w wykazie środków odurzających z grupy I-N i IV-N oraz substancję psychotropową w postaci dwóch tabletek (...) o łącznej wadze 0,85 grama netto ujętych w wykazie substancji psychotropowych z grupy I-P oraz soli amfetaminy o wadze 0,20 grama netto ujętych w wykazie substancji psychotropowych z grupy II-P tj. o czyn z art. 62 ust 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dn. 29.07.2005r. (tekst jednolity Dz. U z 2018r. poz. 1030 z późn. zm.) oraz sprawy 2. A. S. ur. (...) w G. syna D. i I. z d. I. oskarżonego o to, że: IV. W dniu 26 grudnia 2019 roku w G. przy ul. (...) działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą zadając uderzenia pięściami w okolicę twarzy oraz kopiąc po całym ciele wziął udział w pobiciu D. U. (1) wskutek czego doznał on obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy, zasinienia i tkliwego obrzęku tkanek miękkich okolicy obu oczodołów, otarcia i zaczerwienienia skóry czoła po prawej stronie, otarć naskórka brody po stronie lewej, częściowego złamania korony zęba 2 dolnego prawego, linijnych zaczerwienień skóry klatki piersiowej po stronie prawej, zaczerwienia skóry obu łokci w wyniku czego wymieniony narażony został na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 157§1 kk tj. o czyn z art. 158§1 kk 1. Oskarżonego K. M. uznaje za winnego popełnienia wszystkich zarzuconych mu czynów i za to: a). za czyn z pkt. I na podstawie art. 158§1 kk w zw. z art. 64§1 kk skazuje go, zaś na podstawie art. 158§1 kk wymierza oskarżanemu karę 1 (jeden) roku pozbawienia wolności, b). za czyn z pkt. II na podstawie art. 157§1 kk w zw. z art. 64§1 kk skazuje go, zaś na podstawie art. 157§1 kk wymierza oskarżanemu karę 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności, c). za czyn z pkt. III na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii ( t.j. DZU z 2020 r., poz. 2050) skazuje go na karę 6 ( sześć) miesięcy pozbawienia wolności i na podstawie art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii ( t.j. DZU z 2020 r., poz. 2050) orzeka przepadek dowodów rzeczowych w postaci: woreczka foliowego z zamknięciem strunowym z zawartością suszu roślinnego koloru zielonego, woreczka foliowego z zamknięciem strunowym z zawartością białego proszku, dwóch tabletek koloru fioletowego i niebieskiego, kostki koloru brązowego. 2. Na podstawie art. 85§1 kk i art. 86§1 kk w zw. z art. 4§1 kk orzeka wobec oskarżonego K. M. karę łączną 1 (jeden) roku i 8 (osiem) miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której na podstawie art. 63§1 kk zalicza okres zatrzymania oskarżonego w dniu 18 kwietnia 2020 roku w godzinach od 13.15 do 18.00. 3. Oskarżonego A. S. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. IV i za to na podstawie art. 158§1 kk skazuje go na karę 8 (osiem) miesięcy pozbawienia wolności i na podstawie art. 69§1 i 2 kk, art. 70§1 kk i art. 73§1 kk wykonanie orzeczonej kary warunkowo zawiesza na okres próby lat 2 ( dwa) i oddaje w tym czasie oskarżonego pod dozór kuratora oraz na podstawie art. 72§1 pkt. 5 kk zobowiązuje oskarżonego do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu. 4. Na podstawie art. 46§2 kk zobowiązuje solidarnie oskarżonych K. M. i A. S. do zapłacenia tytułem nawiązki na rzecz pokrzywdzonego D. U. (1) kwoty 5000 ( pięć tysięcy) złotych. 5. Na podstawie art. 46§2 kk zobowiązuje oskarżonego K. M. do zapłacenia tytułem nawiązki na rzecz pokrzywdzonej D. U. (2) kwoty 2000 ( dwa tysiące) złotych. 6. Zasądza solidarnie od oskarżonych K. M. i A. S. na rzecz oskarżyciela posiłkowego D. U. (1) kwotę 3000 (trzy tysiące) złotych tytułem zwrotu poniesionych przez oskarżyciela posiłkowego kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru. 7. Zasądza solidarnie od oskarżonych K. M. i A. S. na rzecz oskarżycielki posiłkowej D. U. (2) kwotę 3000 (trzy tysiące) złotych tytułem zwrotu poniesionych przez oskarżycielkę posiłkową kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru. 8. Zwalnia oskarżonych od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów sądowych. WZÓR FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI, TYM WYROKU NAKAZOWEGO (UK 1) UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt IIK 371/20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. K. M. I. W dniu 26 grudnia 2019 roku w G. przy ul. (...) działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą zadając uderzenia pięściami w okolicę twarzy oraz kopiąc po całym ciele wziął udział w pobiciu D. U. (1) wskutek czego doznał on obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy, zasinienia i tkliwego obrzęku tkanek miękkich okolicy obu oczodołów, otarcia i zaczerwienienia skóry czoła po prawej stronie, otarć naskórka brody po stronie lewej, częściowego złamania korony zęba 2 dolnego prawego, linijnych zaczerwienień skóry klatki piersiowej po stronie prawej, zaczerwienienia skóry obu łokci w wyniku czego wymieniony narażony został na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 157§1 kk przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne tj. czyn z art. 158§1 kk w zw. z art. 64§1 kk II. W dniu 26 grudnia 2019 roku w G. przy ulicy (...) dwukrotnie odepchnął D. U. (2) wskutek czego upadła ona na podłoże i doznała obrażeń ciała w postaci skręcenia i naderwania stawu skokowego lewego /II stopnia/, które spowodowały naruszenie czynności narządu ciała trwające dłużej niż dni 7 w myśl art. 157§1 kk przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne tj. czyn z art. 157§1 kk w zw. z art. 64§1kk III. W dniu 18 kwietnia 2020 roku w G. przy Placu (...) posiadał wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii środki odurzające w postaci ziela konopi innych niż włókniste o wadze 1,18 grama netto, żywicy konopi o wadze 0,21 grama netto ujętych w wykazie środków odurzających z grupy I-N i IV-N oraz substancję psychotropową w postaci dwóch tabletek (...) o łącznej wadze 0,85 grama netto ujętych w wykazie substancji psychotropowych z grupy I-P oraz soli amfetaminy o wadze 0,20 grama netto ujętych w wykazie substancji psychotropowych z grupy II-P tj. czyn z art. 62 ust 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dn. 29.07.2005r. (Dz. U z 2020r. poz. 2050) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty I. 1. W dniu 26 grudnia 2019 roku w G. przy ul. (...) działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą tj. A. S. - zadając uderzenia pięściami w okolicę twarzy oraz kopiąc po całym ciele wziął udział w pobiciu D. U. (1). 2. Wskutek zachowania obu oskarżonych pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy, zasinienia i tkliwego obrzęku tkanek miękkich okolicy obu oczodołów, otarcia i zaczerwienienia skóry czoła po prawej stronie, otarć naskórka brody po stronie lewej, częściowego złamania korony zęba 2 dolnego prawego, linijnych zaczerwienień skóry klatki piersiowej po stronie prawej, zaczerwienienia skóry obu łokci w wyniku czego wymieniony narażony został na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 157§1 kk. 3. K. M. w/w czynu dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne II. 1. W dniu 26 grudnia 2019 roku w G. przy ulicy (...) dwukrotnie odepchnął D. U. (2) wskutek czego upadła ona na podłoże. 2. Wskutek zachowania K. M. pokrzywdzona doznała obrażeń ciała w postaci skręcenia i naderwania stawu skokowego lewego /II stopnia/, które spowodowały naruszenie czynności narządu ciała trwające dłużej niż dni 7. 3. Oskarżony zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne. III. 1. W dniu 18 kwietnia 2020 roku w G. przy Placu (...) posiadał wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii środki odurzające w postaci ziela konopi innych niż włókniste o wadze 1,18 grama netto, żywicy konopi o wadze 0,21 grama netto ujętych w wykazie środków odurzających z grupy I-N i IV-N oraz substancję psychotropową w postaci dwóch tabletek (...) o łącznej wadze 0,85 grama netto ujętych w wykazie substancji psychotropowych z grupy I-P oraz soli amfetaminy o wadze 0,20 grama netto ujętych w wykazie substancji psychotropowych z grupy II-P. - cześciowo wyjaśnienia K. M. wyjaśnienia A. S. - częściowo zeznania D. U. (2) wraz z tablicą poglądową i protokołem okazania - zeznania D. U. (1) wraz z tablica poglądowa i protokołem okazania - zeznania K. D. (1) wraz z tablicą poglądową i protokołem okazania - zeznania J. S. - zeznania K. A. zeznania D. U. (3), zeznania D. U. (4) - płyta DVD i protokół jej odtworzenia - protokół eksperymentu procesowego wraz z materiałem poglądowym - protokół okazania wraz z tablica poglądową - opinia ustna i pisemna biegłego M. S. (1) - dokumentacja medyczna - protokół oględzin wraz z materiałem poglądowym - wyrok - karta karna - częściowo wyjaśnienia K. M. - częściowo zeznania D. U. (2) - zeznania D. U. (1) - zeznania K. D. (1) - zeznania J. S. - zeznania K. A. -zeznania D. U. (3) - zeznania D. U. (4) - protokół eksperymentu procesowego wraz z materiałem poglądowym - opinia ustna i pisemna M. S. (1) - dokumentacja medyczna - wyrok - karta karna - cześciowo wyjaśnienia K. M. - zeznania A. Ł. - zeznania W. C. - protokół przeszukania - protokół oględzin rzeczy - opinia k. 267v, 48-49, 67-68, 164-165, 269v k. 336v: 193-194, k. 268-268v, 2-3, 71-72, 168-169, 167 k. 268v-269v, 9, 69-70, 170-171,167 k. 270- 270v, 21, 73-74, 172-173, 167 k. 320v: 24-25 k. 302v- 303 k. 303- 303v k.303v k. 166, 336v- 337 k. 41- 45 k. 69-70, 64 k. 300v-301, 35 k. 10-13 k. 17-18, 19-20 k. 158 k. 334-335 k. 267v, 48-49, 67-68, 164-165, 269v k.268-268v, 2-3, 71-72, 168-169 k. 268v-269v, 9, 69-70, 170-171 k. 270-270v, 21, 73-74, 172-173 k. 320v: 24-25 k. 302v-303 k. 303-303v k.303v k. 41-45 k. 300v-301, 55 k. 4, 5, 38 k. 158 k. 334-335 k. 267v, 48-49, 67-68, 164-165, 269v k. 271, 110 k. 271, 122-123 k. 86-88 k. 136-137 k.144-150 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) ------------------------ Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty ------------------------ 2. OCENA DOWODÓW 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu I. 1. II. 1. III. 1. I. 1. I. 1. II. 1. I. 1. II. 1. I. 1. II. 1. I. 1. II. 1. I. 1 II. 1 I. 1. I. 1. II. 1. I. 1. I. 2 I. 3 II. 3. II. 2. III. 1. - częściowo wyjaśnienia K. M. - wyjaśnienia A. S. - częściowo zeznania D. U. (2) wraz z tablicą poglądową i protokołem okazania - zeznania D. U. (1) wraz z tablica poglądowa i protokołem okazania - zeznania K. D. (1) wraz z tablicą poglądową i protokołem okazania -zeznania J. S. - zeznania K. A., zeznania D. U. (3), zeznania D. U. (4) - płyta DVD i protokół jej odtworzenia - protokół eksperymentu procesowego wraz z materiałem poglądowym - protokół okazania wraz z tablica poglądową - opinia ustna i pisemna biegłego M. S. (1) - dokumentacja medyczna - protokół oględzin wraz z materiałem poglądowym - wyrok, karta karna - opinia ustna i pisemna M. S. (1) - dokumentacja medyczna - zeznania A. Ł., zeznania W. C. - protokół przeszukania, protokół oględzin rzeczy - opinia - w części, w jakiej przyznaje się do czynu zarzuconego mu w pkt. III aktu oskarżenia - zasługują na wiarę - nie miał powodów, by składać w tym zakresie obciążające siebie wyjaśniania, gdyby rzeczywiście nie posiadał przy sobie zakwestionowanych środków i substancji - wyjaśniania w tej części korespondują z zeznaniami A. Ł. i W. C. oraz protokełm przeszukania, protokołem oględzin rzeczy i opinią - w/w dowody są spójne, jasne, brak jest podstaw, by kwestionować ich wiarygodność - w części, w jakiej potwierdza, że brał udział w zdarzeniu z udziałem obojga pokrzywdzonych, że zadawał ciosy D. U. (1) i odepchnłą D. U. (2)- korespondują z ich zeznaniami - brak podstaw, by podważać tę okoliczność, a która była w sprawie niesporna, podobnie jak fakt pozostawania wówczas oskarżonego pod wpływem alkoholu - w części w jakiej przyznaje się do udziału w pobiciu D. U. (1) - potwierdzone o zeznania pokrzywdzonych i K. D. (1) - nie miał powodów, by składać obciążające siebie wyjaśnienia, gdyby faktycznie nie był sprawcą tego pobicia - w części w jakiej opisuje okoliczności pobicia D. U. (1) oraz okoliczności w jakich sama była ofiarą przestępczych działań K. M. zasługują na wiarę, albowiem korespondują z zeznaniami D. U. (1), K. D. (1) oraz wyjaśnieniami K. M., w których przyznał się do popchnięcia pokrzywdzonej i zadawania ciosów D. U. (1)- ocena dotyczy tej części zeznań, które ostatecznie podtrzymała pokrzywdzona - świadek w sposób przekonywujący podała przyczyny, z jakich w początkowej fazie postępowania złożyła relację odbiegającą od tej, jaką ostatecznie podtrzymała na rozprawie - zeznania korespondują z zapisami dokumenatcji medycznej i opinią biegłego - niesporne co do tego, że świadek w czasie zdarzenia znajdowała się pod wpływem alkoholu, przy czym z relacji M. S. (2), M. G., K. D. (1) nie wynika, że ze świadkiem był utrudniony kontakt z uwagi na jej stan nietrzeźwości, więcej- żadne dowody nie wskazują, że stan świadka powodował utrudniony z nią kontakt - zeznania od początku konsekwentne, spójne, logiczne - niesporny fakt pozostawania świadka w chwili zdarzenia pod wpłwem alkoholu, niemniej z zapisu monotoringu - wbrew przyjętej przez K. M. linii obrony- jednoznacznie wynika, że pokrzywdzony nie zataczał się, poruszał się pewnie - zeznania korespondują z zeznaniami D. U. (2) ( w części, w jakiej Sąd dał im wiarę), zeznanimi K. D. (2), J. S., informacjami zawartymi w dokumentacji medycznej, a które korespondowały z opinią biegłego - okocznością niesporną jest, że świadek w chwili zdarzenia znajdował się pod wpływem alkoholu, ale brak jest dowodów, by z tego powodu kontakt ze świadkiem był utrudniony - świadek w sposób szczegółowy opisał okoliczności obu zajść z udziałem m.in. oskarżonego, nie miał wątpliwości, że w czasie pierwszego z nich ciosy zadawały mu dwie osoby - od początku spójne, konsekwentne - korespondują z zeznaniami pokrzywdzonych - brak powodów, by podważać ich wiarygodność - co istotne - zbieżne z zeznaniami J. S. - znajomego oskarżonych- co do tego, że pokrzywdzony był rownocześnie atakowany przez obu oskarżonych - nie widział od początku zajścia z udziałem D. U. (1), ale zdana przez niego relacja nie pozostawia wątpliwości, że pokrzywdzony ten był jednocześnie atakowany przez dwie osoby - korespondują z zeznanimi pokrzywdzonych i K. D. (1) - informacje o przebiegu zdrzeń z feralnej nocy mieli od pokrzywdzonych - zeznania zbieżne, spójne - korespondują z zeznaniami pokrzywdzonych, jakim Sąd nadał walor wiarygodności - powierdza fakt, że w dniu zdarzenia pokrzywdzony poruszał się pewnie, nie zataczał się - brak podstaw, by podwać w/w dowód - oparty na wyjaśnieniach K. M., potwierdza, że oskarżony brał udział w zajściu dotyczacym każdego z pokrzywdzonych - koresponduje z zeznaniami pokrzywdzonego, który rozpoznał sprawcę pobicia - brak podstaw, by podważać jej wiarygodność - biegły wypowiedział się w sposób przekonywujący z jakich powodów niemożliwe jest ustalenie, które z obrażeń stwierdzonych u D. U. (1) było wynikiem pobicia go przez obu sprawców, a które wynikiem drugiego zajścia - zważywszy na przebieg obu tych zdarzeń, ich intensywność, fakt, że za pierwszym razem pokrzywdzony był atakowany przez obu sprawców, uderzany pięściami w okolice twarzy i kopany po całym ciele- nie budzi wątpliwości, że pokrzywdzony został narażony na bezpośrednie niebezpieczeństwo wstąpienie skutków określonych w art. 157§1 kk i powyższego ustalenia nie zmienia fakt, że po pewnym czasie ponownie otrzymał cios w twarz - sporządzona przez uprawnioną osobę - niekwestionowana przez strony - brak podstaw, by kwestionować zawarte tam zapisy - koresponduje z zeznaniami pokrzywdzonego - koresponduje z domuentacją medyczną, zeznaniami pokrzywdzonego, niekwestionowana przez strony - dokumenty niekwestionowane przez strony - sporządzone przez uprawnione organy - sporządzona przez specjalistę - niekwestionowana przez strony - koresponduje z zeznaniami pokrzywdzonej - oparta na niekwestionowanej dokumentacji medycznej - zasługuje na akceptację Sądu - niekwestionowana przez strony - koresponduje z zeznanimi pokrzywdzonej - korespondują z wyjaśnieniami K. M., w jakich przyznaje się do posiadania zakwestionowanych środków i substancji - brak podstaw, by podważać w/w zeznania - dowody niekwestionowane przez strony - korespondują z w/w wyjaśnieniami i zeznaniami, uzupełniają ten materiał dowodowy - niekwestionowana przez strony - koresponduje z w/w dowodami - nie pozstawia wątpliwości co do rodzaju substancji i środków, jakie posiadał K. M. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu I 1. II. 1. - częściowo wyjaśnienia K. M. - częściowo zeznania D. U. (2) - zeznania E. M., - zeznania J. C., P. Z. - zeznania M. S. (2), M. G. - w części, w jakiej nie przyznaje się do winy - nie zasługują na wiarę i pozostają odosobnione w świetle dowodów, jakim Sąd nadał walor wiarygodności - sprzeczne nie tylko z zeznanimi pokrzywdzonych co do powodów, z jakich doszło do zdarzenia z udziałem D. U. (1) i D. U. (2), ale także z zeznaniami K. D. (1) i J. S. co do przebiegu obu tych zajść - sprzeczne z wyjaśnieniami A. S., które co prawda ograniczone zostały do przyznania się w/w do popełnienia czynu z art. 158§1 kk, to z tak zajętego przez tego oskarżonego stanowiska jednoznacznie wynika, że obaj oskarżeni brali udział w pobiciu pokrzywdzonego - zastanawia fakt, że K. M.- mimo, że czuł się pokrzywdzony zachowaniem D. U. (1), że według relacji oskarżonego, został przez niego zaatakowany w określony sposób, na skutek czego doznał obrażeń w postaci rozcięcia wargi i ukruszenia zęba - nie zgłosił tego funkcjonariuszom policji przybyłym na miejsce, a o ukruszonym zębie wspomniał dopiero przed Sądem - dziwi niewspółmierny stopień agresji oskarżonego wobec pokrzywdzonego, gdyby przyjąć, że - tak jak twierdzi oskarżony zadał ciosy pokrzywdzonemu w obronie własnej, przy czym raz twierdził, że zadał mu 2-3 ciosy w twarz i powalił na ziemię, a z dalszych jego wyjaśnień wynika, że to A. S. zadawał ciosy pokrzywdzonemu, wskutek czego ten upadł, w innej części wyjaśnień przyznaje, że kopnął w twarz pokrzywdzonego i ten wówczas upadł - już opisy przebiegu zdarzeń wynikajace z wyjaśnień samego oskarżonego są wewnętrznie niespójne i sprzeczne ze sobą - nie sposób jest podzielić wyjaśnienia oskarżonego co do tego, że jego zachowanie wobec D. U. (2) było wynikiem obrony koniecznej przed tą pokrzywdzoną w sytuacji, gdy oskarżony jest postawnym, rosłym mężczyzną, a pokrzywdzona drobną kobietą, uwzględniając przy tym fakt, z jakich powodów D. U. (2) zbliżała się do oskarżonego, a wynikający z jej zeznań, jak również opisane przez samego oskarżonego jego wcześniejsze agresywne zachowanie wobec D. U. (1) - oskarżony musiał sobie zdawać sprawę, że będąc silnym postawnym meżczyną, popychając drobną kobietę spowoduje jej upadek, co w konsekwencji może spowodować u pokrzywdznej obrażenia ciała - analiza zeznań tego świadka nie pozostawia wątpliwości, że zdawana przez nią w kolejnych etapach postępowania relacja różniła się co do tego, jakich faktycznie zdarzeń była świadkiem - w/w w sposób przekonywujący wyjaśniła z jakich powodów składała określone relacje, wobec czego Sąd sceptycznie odniósł się do tej części jej zeznań, którym ostatecznie zaprzeczyła i w tym zakresie nie opierał swoich ustaleń na tym dowodzie - świadkowie posiadali informajce na temat przebiegu zdarzeń z feralnej nocy jedynie od oskarżonego K. M., a ten miał interes, aby przedstwiać wersję zdarzeń korzystną dla siebie, jak również w/w świadkowie - osoby najbliższe dla oskarzonego miały powód, by nie obciążać go w sprawie - analiza tych zeznań jednoznacznie wskazuje, że świadkowie z jakichś powodów pominęli, lub nie mieli wiedzy, bo nie przekazał jej im oskarżony, na temat jego agresywnego zachowania wobec przede wszystkim pokrzywdzonego, a które wynika z jego wyjaśnień składanych w toku całego postępowania, stąd też relacja tych świadków nie może stanowić wiarygodnego dowodu w sprawie - zważywszy na dość znaczny upływ czasu pomiędzy zdarzeniami a przesłuchaniem tych świadków - dziwi szczegółowa pamięć w/w co do okoliczności przebiegu przedmiotowych zdarzeń a świadczących na korzyść K. M., a z drugiej strony niepamięć tych świadków co do innych okoliczności mających tym zdarzeniom towarzyszyć - potwierdziły jedynie fakt zaistnienia zdarzenia z udziałem stron, przy czym nie byli w stanie wskazać szczegółów jego przebiegu 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1a 1b 1c K. M. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej 1a.- art. 158§1 kk- K. M. działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą tj. A. S.- zadając uderzenia pięściami w okolicę twarzy oraz kopiąc po całym ciele wziął udział w pobiciu D. U. (1) wskutek czego doznał on obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy, zasinienia i tkliwego obrzęku tkanek miękkich okolicy obu oczodołów, otarcia i zaczerwienienia skóry czoła po prawej stronie, otarć naskórka brody po stronie lewej, częściowego złamania korony zęba 2 dolnego prawego, linijnych zaczerwienień skóry klatki piersiowej po stronie prawej, zaczerwienienia skóry obu łokci w wyniku czego wymieniony narażony został na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 157§1 kk. Oskarżony z pełną świadomością i premedytacją, a więc umyślnie - stosował przemoc fizyczną, musiał zdawać sobie sprawę, że takie zachowanie wobec pokrzywdzonego spowoduje u niego obrażenia ciała, narazi na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutków określonych w art. 157§1 kk. art. 64§1 kk - oskarżony popełniając w dniu 26 grudnia 2019 r. czyn z art. 158§1 kk dopuścił się go jednocześnie w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne. Zgodnie z art. 115§3 kk -przestępstwami podobnymi są przestępstwa należące do tego samego rodzaju; przestępstwa z zastosowaniem przemocy lub groźby jej użycia albo przestępstwa popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. K. M. był skazany mocą wyroku SR w Olsztynie z dnia 27.06.2017 r., w sprawie VII K 188/17 - na karę 1 roku pozbawienia wolności, za przestępstwo z art. 281 kk. Karę odbył w całości w okresie od 17 listopada 2017 r. do 17 listopada 2018r. Przestępstwa z art. 281 kk i z art. 158§1 kk są przestępstwami podobnymi - oba są popełnione z użyciem przemocy Oskarżony zarzuconemu mu w pkt. I czynu dopuścił się więc w warunkach art. 64§1kk. 1b.- art. 157§ 1 kk - oskarżony dwukrotnie odepchnął D. U. (2) wskutek czego upadła ona na podłoże i doznała obrażeń ciała w postaci skręcenia i naderwania stawu skokowego lewego /II stopnia/, które spowodowały naruszenie czynności narządu ciała trwające dłużej niż dni 7 w myśl art. 157§1 kk. Oskarżony świadomie zachowując się wobec w/w musiał się liczyć z tym, że zastosowana przez niego - postawnego mężczyznę- siła wobec drobnej kobiety spowoduje jej upadek i w konsekwencji obrażenia ciała. art. 64§1 kk - oskarżony popełniając w dniu 26 grudnia 2019 r. czyn z art. 157§1 kk dopuścił się go jedncześnie w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne. Zgodnie z art. 115§3 kk -przestępstwami podobnymi są przestępstwa należące do tego samego rodzaju; przestępstwa z zastosowaniem przemocy lub groźby jej użycia albo przestępstwa popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. K. M. był skazany mocą wyroku SR w Olsztynie z dnia 27.06.2017 r., w sprawie VII K 188/17 - na karę 1 roku pozbawienia wolności, za przestępstwo z art. 281 kk. Karę odbył w całości w okresie od 17 listopada 2017 r. do 17 listopada 2018r. Przestępstwa z art. 281 kk i z art. 157§1 kk są przestępstwami podobnymi - oba są popełnione z użyciem przemocy Oskarżony zarzuconemu mu w pkt. II czynu dopuścił się więc w warunkach art. 64§1kk. 1c- art. 62 ust 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dn. 29.07.2005r. (tekst jednolity Dz. U z 2020r. poz. 2050) - oskarżony posiadał wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii środki odurzające w postaci ziela konopi innych niż włókniste o wadze 1,18 grama netto, żywicy konopi o wadze 0,21 grama netto ujętych w wykazie środków odurzających z grupy I-N i IV-N oraz substancję psychotropową w postaci dwóch tabletek (...) o łącznej wadze 0,85 grama netto ujętych w wykazie substancji psychotropowych z grupy I-P oraz soli amfetaminy o wadze 0,20 grama netto ujętych w wykazie substancji psychotropowych z grupy II-P. Oskarżony miał pełną świadomość w posiadania jakich środków się znajduje 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem ------------ Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej -------------------- 3.3. Warunkowe umorzeniepostępowania --------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ----------------- 3.4. Umorzenie postępowania ---------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ----------------- 3.5. Uniewinnienie ----------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia ----------------------- 4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNEI ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności K. M. 1a 1b 1c. 2. 4. 5. I II. III. I, II, III I. II. -w ocenie Sądu zachowanie oskarżonego nie zasługuje na żadne usprawiedliwienie, -przestępstwo, jakie popełnił oskarżony, zdaniem Sądu, charakteryzuje się wysokim stopniem społecznej szkodliwości, zwłaszcza, kiedy mamy do czynienia z występkiem, którego skutki dotyczyły zdrowia pokrzywdzonego - oskarżony dał dowód tego, iż jest osobą agresywną i nieobliczalną, sposób, w jaki dopuścił się popełnienia przedmiotowego czynu jednoznacznie wskazuje, że działał z premedytacją, swoim zachowaniem dał dowód, iż poważnie zagraża bezpieczeństwu innych osób, -jego zachowanie wobec pokrzywdzonego mogło skutkować jeszcze bardziej poważnymi konsekwencjami dla zdrowia pokrzywdzonego - mając na uwadze okoliczności sprawy wydaje się, że sprawca czuł się zupełnie bezkarny, - brak okoliczności łagodzących - za okoliczności obciążające oskarżonego uznać należy pozostawianie w chwili czynu pod wpływem alkoholu i uprzednią karalność, w tym działanie w warunkach recydywy, - rodzaj przestępstwa, którego się dopuścił, okoliczności jego popełnienia – każą twierdzić, że oskarżony pomimo, że jest człowiekiem młodym, nie jest sprawcą „przypadkowym”, a czyn jakiego się dopuścił nie jest jedynie „wybrykiem młodości, - zauważyć trzeba, że oskarżony nie po raz pierwszy wkroczył na drogę przestępstwa, albowiem był uprzednio już skazany za przestępstwa o charakterze umyślnym. Mimo tego, nie zmienił swojego postępowania, po raz kolejny naruszył zasady prawa, w konsekwencji wykazując się daleko idącą demoralizacją, dalece lekceważącym stosunkiem do obowiązujących norm. - w ocenie Sądu zachowanie oskarżonego nie zasługuje na żadne usprawiedliwienie, - sposób, w jaki dopuścił się popełnienia przedmiotowego czynu jednoznacznie wskazuje, iż jest osobą agresywaną i nieobliczalną - nie bez znaczenia pozostaje fakt, że w chwili czynu był pod wpływem alkoholu - za okoliczności obciążające oskarżonego uznać należy jego uprzednią karalność, w tym działanie w warunkach recydywy, - rodzaj przestępstwa, którego się dopuścił, okoliczności jego popełnienia – każą twierdzić, że pomimo, że jest człowiekiem młodym, nie jest sprawcą „przypadkowym”, a czyn jakiego się dopuścił nie jest jedynie „wybrykiem młodości, - zauważyć trzeba, że oskarżony nie po raz pierwszy wkroczył na drogę przestępstwa, albowiem był uprzednio już skazany za przestępstwa o charakterze umyślnym. Mimo tego, nie zmienił swojego postępowania, po raz kolejny naruszył zasady prawa, w konsekwencji wykazując się daleko idącą demoralizacją, dalece lekceważącym stosunkiem do obowiązujących norm - brak okoliczności łagodzących - oskarżony miał pełną świadomość w posiadaniu jakich środków znajduje się - a co wynika z jego wyjaśnień -przedmiotowe przestępstwo charakteryzuje się wysokim stopniem społecznej szkodliwości, -powszechnie wiadomym jest, jakie skutki wiążą się z zażywanie narkotyków, jak wielkie spustoszenie czynią one w organizmie. Pomimo szeregu akcji przeprowadzanych celem uświadomienia o szkodliwości działania narkotyków – ilość osób zażywających narkotyki i uzależnionych od nich wciąż jest pokaźna. To z kolei jest niejako motorem napędowym dla osób handlujących narkotykami, które niejednokrotnie z tej działalności czynią sobie źródło dochodu. Z tych też względów, w ocenie Sądu, jedynie zdecydowana polityka karania daje gwarancję skutecznego przeciwdziałania popełnieniu przestępstw „związanych” z narkotykami - okoliczność łagodząca- przyznanie się do winy - okoliczność obciążąjąca- dotychczasowa karalność - w myśl postanowień art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii ( t.j. DZU z 2020 r., poz. 2050) orzeczono przepadek dowodów rzeczowych w postaci: woreczka foliowego z zamknięciem strunowym z zawartością suszu roślinnego koloru zielonego, woreczka foliowego z zamknięciem strunowym z zawartością białego proszku, dwóch tabletek koloru fioletowego i niebieskiego, kostki koloru brązowego. - ilość popełnionych przestępstw - umyślny charakter wszystkich tych czynów - mając na uwadze fakt, że w czasie orzekania obowiązywała inna ustawa, niż w czasie popełnienia czynów przypisanych oskarżonym, Sąd kierując się dyrektywami art. 4§1 kk, zgodnie z którym, jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy - uznał, że w sprawie zachodzą przesłanki do stosowania ustawy obowiązującej wcześniej. Ustawa względniejsza to taka, która stwarza możliwość korzystniejszego dla interesów sprawcy osądu (korzystniejszej oceny prawnokarnej czynu), skutkując tym samym przyjęciem mniej surowych reguł odpowiedzialności lub zastosowaniem mniej dotkliwych sankcji (Wąsek (w:) Górniok i in., t. 1, s. 58-59). Przy ocenie "względności ustawy" należy brać pod uwagę wszystkie prawnokarne instytucje porównywanych ustaw, które mogłyby mieć zastosowanie do danego sprawcy, tj. nie tylko samo zagrożenie karą, ale też np. przedawnienie, instytucje probacyjne, granice wieku odpowiedzialności karnej, dyrektywy wymiaru kary, powrotność do przestępstwa, zatarcie skazania, nadzwyczajne złagodzenie kary; ocena ta powinna być dokonywana in concreto, a nie in abstracto (por. uchwała SN z dnia 12 marca 1996 r., I KZP 2/96, OSNKW 1996, nr 3-4, poz. 16; postanowienie SN z dnia 3 grudnia 2001 r., V KKN 67/01, OSNKW 2002, nr 5-6, poz. 36). W świetle powyższych dyrektyw Sąd uznał, że w okolicznościach przedmiotowej sprawy zachodzą przesłanki do zastosowania przepisów obowiązujących w dacie popełnienia czynów, albowiem przepisy dotyczące kary łącznej były wówczas dla sparwców względniejsze, niż są w dacie orzekania. - zgodnie z art. 63§1 kk na poczet kary łącznej zaliczono okres zatrzymania oskarżonego w sprawie - charakter obrażeń doznanych przez pokrzywdzonego, skutki tych obrażeń - uwzględniono ból i cierpienie pokrzywdzonego będące wynikiem przestępczego działania oskarżonego - uwzględniono dyskomfort psychiczny i fizyczny pokrzywdzonego na skutek doznanych obrażeń - zważywszy, że obaj oskarżeni działali wspólnie w i porozumieniu dopuszczając się przestępstwa na szkodę pokrzywdzonego - zobowiązano ich do solidarnego uiszczenia nawiązki na jego rzecz - charakter obrażeń doznanych przez pokrzywdzoną, skutki tych obrażeń - uwzględniono ból i cierpienie pokrzywdzonej będące wynikiem przestępczego działania oskarżonego - wzięto pod uwagę utrzymujące się trudności w normalnym funkcjonowniu przez pokrzywdzoną na skutek doznanych obrażeń - uwzględniono dyskomfort psychiczny i fizyczny pokrzywdzonej na skutek doznanych obrażen 5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyrokuodnoszący siędo przypisanegoczynu Przytoczyć okoliczności --------------------- 6. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę --------------------------- 7. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Przytoczyć okoliczności 6,7 8. - rozstrzygnięto na zasadzie art. 627 kpk. - z uwagi na sytuację majątkowa oskrżonego - bez majątku, utrzymuje się z niewielkich dochodów - zwolniono go od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów sądowych w myśl postanownień art. 624§1 kpk. 8. PODPIS
V KK 89/20
D. został oskarżony o to, że:1.w dniu 24 października 2017 roku w S., woj. (…), działając wspólnie i w porozumieniu z A. O. używając wobec P. B. gróźb bezprawnych pozbawienia życia i przemocy polegającej na zadawaniu uderzeń pięściami i drewnianą kolbą od wiatrówki po głowie, zażądali wydania nieokreślonej kwoty pieniędzy w celu jej przywłaszczenia, lecz zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na postawę pokrzywdzonego, przy czym spowodowali nadto u pokrzywdzonego obrażenia ciała w postaci obustronnego złamania żuchwy z przemieszczeniem, czym narazili go na bezpośrednie niebezpieczeństwo doznania ciężkiego uszczerbku za zdrowiu z art. 156 § 1 k.k., przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym w warunkach art. 64 §1 k.k. i w ciągu 5 lat po odbyciu w okresie od 15-16 maja 2011 r., 13-14 czerwca 2011 r., oraz 01 lutego 2013 r., do 27 marca 2014 r., oraz w okresie od 10.02.2017 r. do 14.06.2017 r., kary ponad roku pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 28.03.2012 r., sygn.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Ka 185/19

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 czerwca 2019 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Grażyna Orzechowska Protokolant: st. sekr. sąd. Marzena Głuchowska przy udziale Prokuratora Bożeny Grochowskiej-Małek po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2019 r. sprawy P. M. (1) i K. R. oskarżonych z art. 158 § 1 kk w zw. z art. 57 a § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk na skutek apelacji, wniesionych przez oskarżonych od wyroku Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 13 grudnia 2018 r. sygn. akt II K 347/18 w zaskarżonej części wyrok utrzymuje w mocy; zasądza od oskarżonych P. M. (1) i K. R. na rzecz Skarbu Państwa po 310 zł kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. Sygn. akt II Ka 185/19

UZASADNIENIE

P. M. (1), K. R. i R. S. zostali oskarżeni o to, że: I. w dniu 11 grudnia 2017 roku w miejscowości M., pow. (...), woj. (...), działając wspólnie i w porozumieniu wzięli udział w pobiciu P. K. (1), podczas którego uderzali go pięściami po twarzy, głowie i innych częściach ciała, czym narazili go na niebezpieczeństwo utraty życia lub nastąpienia skutku określonego w art. 156 § 1 kk lub 157 § 1 kk, przy czym czynu tego dopuścili się działając publicznie i z oczywiście błahego powodu, okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego, a nadto P. M. (1) i K.

R. czynu tego dopuścili się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn z art. 158 § 1 kk w zw. z art. 57a § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk wobec P. M. (1) i K. R. oraz o czyn z art. 158 § 1 kk w zw. z art. 57a § 1 kk wobec R. S.; a nadto K. R. o to, że: II. w dniu 11 grudnia 2017 roku w miejscowości M., pow. (...), woj. (...), dokonał uszkodzenia ciała I. K., w ten sposób, że uderzając ją pięścią w twarz spowodował obrażenia ciała w postaci stłuczenia ucha prawego z raną małżowiny usznej prawej, które to obrażenia spowodowały u pokrzywdzonej rozstrój zdrowia trwający w skutkach krócej od siedmiu dni, przy czym czynu tego dopuścił się działając publicznie i z oczywiście błahego powodu, okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego, a nadto w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo, tj. o czyn z art. 157 § 2 kk w zw. z art. 57a § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk.

Sąd Rejonowy w Mińsku Mazowieckim wyrokiem z dnia 13 grudnia 2018 roku: I. oskarżonych P. M. (1), K. R. i R. S. uznał za winnych dokonania czynu zarzucanego im w pkt I aktu oskarżenia wyczerpującego dyspozycję art. 158 § 1 kk w zw. z art. 57a § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk wobec P. M. (1) i K. R., zaś dyspozycję art. 158 § 1 kk w zw. z art. 57a § 1 kk wobec R. S. i za czyn ten na podstawie art. 158 § 1 kk w zw. z art. 57a § 1 kk wymierzył oskarżonym kary: P. M. (1) i K. R. karę 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności, zaś R.

S. karę 9 (dziewięciu) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 57a § 2 kk orzekł od oskarżonych P. M. (1), K. R. i R. S. po 500 (pięćset) złotych nawiązki na rzecz pokrzywdzonego P. K. (1); III. oskarżonego K. R. uznał nadto za winnego dokonania czynu zarzucanego mu w pkt II aktu oskarżenia wyczerpującego dyspozycję art. 157 § 2 kk w zw. z art. 57a § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk i za czyn ten na podstawie art. 157 § 2 kk w zw. z art. 57a § 1 kk wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pobawienia wolności; IV. na podstawie art. 85 § 1 kk i art. 86 § 1 kk orzeczone wobec oskarżonego K.

R. jednostkowe kary pozbawienia wolności połączył i orzekł karę łączną w wymierzę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; V. na podstawie art. 57a § 2 kk orzekł od oskarżonego K. R. nawiązkę w kwocie 500 (pięćset) złotych na rzecz pokrzywdzonej I. K.; VI. na podstawie art. 230 § 2 kpk nakazał zwrócić K. B. płytę CD-D m-ki V. (...) z zapisem monitoringu, tj. dowód rzeczowy szczegółowo opisany w wykazie dowodów rzeczowych i śladów kryminalistycznych nr I/43/18/P pod pozycją 1; VII. zwolnił oskarżonych P. M. (1), K.

R. i R. S. od opłat, poniesionymi kosztami sądowymi obciążył Skarb Państwa. Apelacje od powyższego wyroku wnieśli oskarżeni P. M. (2) i K. R.. Oskarżony P. M. (1) w osobiście wniesionej apelacji zaskarżył w całości wyrok Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 13 grudnia 2018 roku zarzucając mu: - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę i mających wpływ na treść wyroku poprzez niezasadne ustalenie na podstawie faktów i dowodów, że oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu; - obrazę prawa materialnego, tj. art. 18 kk, poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu, oraz że dokonał on pobicia, podczas gdy z toku sprawy wynika, iż była to „sprzeczka” i „przepychanka”.

Podnosząc powyższe zarzuty oskarżony P. M. (1) wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Oskarżony K. R. w osobiście wniesionej apelacji zaskarżył w całości wyrok Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 13 grudnia 2018 roku zarzucając mu: - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę i mających wpływ na treść wyroku poprzez niezasadne ustalenie na podstawie faktów i dowodów, że oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu; - obrazę prawa materialnego, tj. art. 18 kk, poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu, oraz że dokonał on pobicia, podczas gdy z toku sprawy wynika, iż była to „sprzeczka” i „przepychanka”.

Podnosząc powyższe zarzuty oskarżony K. R. wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. W toku rozprawy odwoławczej oskarżeni poparli swoje apelacje oraz wnioski w nich zawarte. Prokurator wniósł o nieuwzględnienie apelacji i utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy. Sąd, zważył co następuje: Wniesione apelacje okazały się bezzasadne, dlatego nie mogły doprowadzić do zmiany zaskarżonego wyroku i umorzenia postępowania lub też do uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Wobec faktu, że w obu wniesionych apelacjach o tożsamej treści podniesione zostały zarzuty oparte na podstawach odwoławczych z art. 438 pkt 1 i 3 kpk zmierzające do zakwestionowania wykładni przepisu art. 18 kk oraz dowodów i ustaleń będących podstawą przypisania przestępstw obu oskarżonym, zasadne było odniesienie się do ich obu łącznie. Przechodząc do analizy poszczególnych zarzutów zawartych w tychże środkach odwoławczych, w pierwszej kolejności stwierdzić należy, iż podniesienie w pkt I zarzutu obrazy prawa materialnego, tj. naruszenia art. 18 kk, poprzez jego błędną wykładnię, nie było prawidłowe i może być jedynie rezultatem niezrozumienia przez skarżących istoty tego zarzutu.

Przypomnieć w tym miejscu należy, że obraza prawa materialnego polega na wadliwym jego zastosowaniu bądź niezastosowaniu w orzeczeniu opartym na prawidłowych ustaleniach faktycznych. Nie można zatem mówić o obrazie prawa materialnego, gdy wadliwość orzeczenia w tym zakresie jest wynikiem błędnych ustaleń przyjętych za jego podstawę lub naruszenia prawa procesowego. Jeżeli zatem oskarżeni kwestionują zastosowaną w wyroku kwalifikację prawną, dopatrując się w swoim działaniu innej formy popełnienia przestępstwa lub w ogóle braku niektórych znamion w przypisanym czynie, to podstawą takiej apelacji może być tylko zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku ewentualnie obrazy prawa procesowego.

Uchybienie określone w art. 438 pkt 1 kpk zachodzi tylko wówczas, gdy istnieje niezgodność między zastosowanym przepisem prawa materialnego, a prawidłowo ustaloną przez Sąd podstawą faktyczną orzeczenia. Skarżący w obu apelacjach zakwestionowali ustalony przez Sąd pierwszej instancji stan faktyczny, podnosząc jednocześnie dwie względne podstawy odwoławcze określone w art. 438 kpk pkt 1 i 3 kpk i wnosząc o zmianę zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania lub o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji.

Warto jednak zaznaczyć, iż Sąd odwoławczy w całości aprobuje stanowisko Sądu pierwszej instancji i zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku argumentację przemawiającą za przyjęciem wobec wszystkich oskarżonych formy zjawiskowej popełnienia czynu zabronionego pod postacią współsprawstwa w ujęciu art. 18 kk. W świetle ugruntowanego stanowiska doktryny i orzecznictwa nie budzi wątpliwości, iż istotą współsprawstwa jest oparte na porozumieniu wspólne działanie co najmniej dwóch osób, z których każda obejmuje swym zamiarem urzeczywistnienie wszystkich określonych przedmiotowych znamion danego czynu przestępnego.

Obiektywnym elementem współsprawstwa jest nie tylko wspólna - w sensie przedmiotowym - realizacja znamion określonego przestępstwa, lecz także taka sytuacja, która charakteryzuje się tym, że czyn jednego współsprawcy stanowi dopełnienie czynu drugiego współsprawcy albo popełnione przestępstwo jest wynikiem czynności przedsięwziętych przez współsprawców w ramach dokonanego przez nich podziału ról w przestępnej akcji. Natomiast subiektywnym elementem, a zarazem warunkiem koniecznym współsprawstwa jest porozumienie, oznaczające nie tylko wzajemne uzgodnienie przez wszystkich współsprawców woli popełnienia przestępstwa, lecz także świadome współdziałanie, co najmniej dwóch osób w akcji przestępnej.

W okolicznościach niniejszej sprawy nie budzi wątpliwości, iż wszyscy oskarżeni działali wspólnie i w porozumieniu. Każdy z nich świadomie współdziałał w zamiarze pobicia P. K. (2), narażając go przy tym na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie skutku w postaci ciężkiego lub średniego uszczerbku na zdrowiu. Działania P. M. (1) i K. R. miały charakter jednorodny, polegający na zadawaniu ofierze ciosów w twarz, głowę oraz inne części ciała. Zarówno P. M. (1) jak i K. R. swoim zachowaniem zrealizowali wszystkie znamiona przypisanego im czynu, tj. udziału w pobiciu.

W tym miejscu dodać należy, iż twierdzenia apelujących, jakoby P. K. (2) brał czynny udział w zdarzeniu, będącym w ich ocenie nie pobiciem a „sprzeczką”, „przepychanką”, czy bójką, i do którego to udziału podżegała go I. K., nie mają racji bytu. Konstrukcja udziału w bójce polega bowiem na tym, że każdy jej uczestnik jest jednocześnie atakującym i atakowanym. Pobicie jest natomiast czynną napaścią dwóch lub większej ilości osób na jedną osobę albo grupy osób na inne osoby, przy czym w tym ostatnim wypadku cechą charakterystyczną jest przewaga osób napadających nad napadniętym i właśnie tym się różni od bójki, że da się odróżnić napastników od ofiar.

Z zabezpieczonego nagrania osiedlowego monitoringu jasno wynika, iż to oskarżeni zaatakowali P. K. (1) i I. K., których udział w zdarzeniu był bierny, bowiem sprowadzał się wyłącznie do prób ucieczki i odbierania zadawanych przez napastników ciosów. Pokrzywdzony P. K. (2) chociażby ze względu na przewagę liczebną oskarżonych, nawet nie próbował ripostować na otrzymywane od nich liczne uderzenia. Postawa pokrzywdzonego, który, leżąc na ziemi, w celu odstraszenia przeciwnika wyjął z kieszeni i skierował przeciwko niemu niezidentyfikowany przedmiot, nie może być zatem poczytywana jako aktywny udział w bójce.

Odnosząc się do kolejnego zarzutu apelacji, nadmienić należy, iż Sąd Odwoławczy w pełni zaaprobował ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd Rejonowy i w tym zakresie podzielił argumentację zawartą w pisemnych motywach zaskarżonego orzeczenia. Sąd pierwszej instancji przeprowadził ocenę dowodów odpowiadającą zasadom logicznego rozumowania, z wykorzystaniem wiedzy i doświadczenia życiowego, zgodną z wymogami płynącymi z art. 7 kpk i na tej podstawie dokonał klarownych i pozbawionych uchybień ustaleń faktycznych. Analizował przy tym i rozważał wszystkie dowody zebrane w sprawie i nie pominął żadnego z nich, zachowując nakazany ustawą obiektywizm w stosunku do stron procesowych.

Ocena zeznań świadków, a także pozostałych dowodów, poprzedzona została ujawnieniem w toku rozprawy całokształtu okoliczności niniejszej sprawy, zatem zarówno okoliczności korzystnych, jak i niekorzystnych dla oskarżonych. Podstawą ustaleń dokonanych przez Sąd Rejonowy było nagranie z monitoringu osiedlowego. Sąd w pełni dał wiarę przedmiotowemu dowodowi albowiem obiektywnie oddał on przebieg wydarzeń z dnia 11 grudnia 2017 roku. Nadto, treść przedmiotowego nagrania korespondowała ze spójnymi i logicznymi zeznaniami pokrzywdzonej I.

K.. W świetle powyższego, pomimo iż żaden z oskarżonych nie przyznał się do winy, analiza całości zebranego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku, iż wina P. M. (1) i K. R. w zakresie przypisanych im czynów nie budzi wątpliwości. Biorąc pod uwagę kategorię zarzutów podniesionych w apelacji, przy braku przesłanek z art. 440 kpk, Sąd Okręgowy nie miał podstaw, by na skutek ich treści odnieść się do rodzaju i wymiaru kary orzeczonej wobec oskarżonych. W powyższym kontekście, w ocenie Sądu Okręgowego, wystarczającym będzie zatem stwierdzenie, iż nie sposób stwierdzić, aby zaskarżony wyrok w zakresie orzeczenia co do represji karnej, cechowała rażąca niesprawiedliwość.

Trzeba bowiem mieć na uwadze, iż zarówno P. M. (1) i K. R. działali umyślnie, z zamiarem bezpośrednim, a nadto stopień ich winy oraz stopień społecznej szkodliwości przypisanych im czynów był wysoki. Oskarżeni – w zakresie przypisanych im czynów działający w warunkach recydywy z art. 64 § 1 kk – działając publicznie, z oczywiście błahego powodu, rażąco lekceważąc porządek prawny, dokonali zamachu na zdrowie pokrzywdzonego P. K. (1), a K. R. także na szkodę I. K.. W ocenie Sądu Odwoławczego wymierzone w stosunku do oskarżonych kary jednostkowe oraz kara łączna odpowiadają wszystkim dyrektywom wymiaru kary, wskazanym w art. 53 kk, w związku z czym spełnią swoje cale zarówno w zakresie prewencji szczególnej jak i generalnej.

Kierując się przedstawionymi wyżej racjami, stosownie do treści art. 456 kpk w zw. z art. 437 § 1 kpk, Sąd Okręgowy w Siedlcach wyrok w zaskarżonej części utrzymał w mocy. O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze, orzeczono na podstawie art. 634 kpk w zw. z art. 636 § 1 kpk w zw. z art. 627 kpk. Z tych wszystkich względów, Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji wyroku.