Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
V GC 2338/18 AI generated

V GC 2338/18 · Sąd powszechny

Case Number V GC 2338/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Pozwem z dnia 13 lutego 2018 roku powód – P. W. wystąpił na drogę sądową przeciwko pozwanemu – (...) S.A. V. (...) w W. o zapłatę kwoty 2442,11 euro wraz z odsetkami i kosztami procesu. W uzasadnieniu swojego stanowiska powód twierdził między innymi, że jest przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą pod firmą Handel – (...)-Transport w K. w Niemczech. W dniu 12 września 2016 roku w T. doszło do zdarzenia drogowego, w wyniku którego uszkodzeniu uległ jego samochód – M. (...) o nr rej. (...) 451 zarejestrowany w Niemczech.

Legislator headnote

AI generated

art. 822 § 1 k.c, art. 817 § 1 k.c, art. 98 § 1 k.p.c; V GC 2338/18 · Sąd powszechny: W tym miejscu należy podkreślić dwa bezsporne czynniki – wartość brutto samochodu w stanie nieuszkodzonym – 34 721,50 euro i kwotę uzyskaną przez powoda ze sprzedaży samochodu – 18 500,00 euro. Tym samym mając na uwadze powyższą argumentację Sąd na podstawie art. 822 § 1 k.c. zasądził od pozwanego (...) S.A. V. (...) w W. na rzecz powoda P. W. kwotę 2 442,11 euro z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 6 grudnia 2017 roku do dnia zapłaty, w zakresie których postanowił na podstawie art. 817 § 1 k.c.. W zakresie kosztów Sąd postanowił na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w myśl zasady odpowiedzialności za wynik procesu i całością kosztów obciążył pozwanego na rzecz powoda.

Keywords

AI generated
deductions and refunds statutory accident insurance motor vehicle tax insurance downgrading VAT exemption underinsurance

Cited Legislation

AI generated
art. 822 § 1 k.c
Tym samym mając na uwadze powyższą argumentację Sąd na podstawie art. 822 § 1 k.c.
art. 817 § 1 k.c
kwotę 2 442,11 euro z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 6 grudnia 2017 roku do dnia zapłaty, w zakresie których postanowił na podstawie art. 817 § 1 k.c..
art. 98 § 1 k.p.c
Wbrew twierdzeniu pozwanego, nie ma znaczenia, że nabywcą usługi był pełnomocnik powoda, a nie powód, sam koszt stanowi koszt niezbędny do celowego dochodzenia praw, zgodnie z art. 98 § 1 k.p.c..
AI generated
I C 45/25
Sygn. akt: I C 45/25 upr WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 listopada 2025 r. Sąd Rejonowy w Jędrzejowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Katarzyna Wysoczyńska Protokolant: ------------------------------------------- po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2025 roku w Jędrzejowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa M. K. przeciwko (...) Spółka Akcyjna V. (...) z siedzibą w W. o zapłatę I. zasądza od pozwanego (...) Spółka Akcyjna V. (...) z siedzibą w W. na rzecz powoda M. K. kwotę 3218,86 zł (trzy tysiące dwieście osiemnaście złotych 86/100) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 26 października 2024 roku do dnia zapłaty II. oddala powództwo w pozostałej części III. zasądza od pozwanego (...) Spółka Akcyjna V. (...) z siedzibą w W. na rzecz powoda M. K. kwotę 1117 zł (jeden tysiąc sto siedemnaście ) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty tytułem zwrotu kosztów procesu IV. nakazuje pobrać na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Jędrzejowie od strony pozwanej (...) Spółka Akcyjna V. (...) z siedzibą w W. kwotę 689,53 zł (sześćset osiemdziesiąt dziewięć złotych 53/100) tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych Sygn. akt I C 45/25 UZASADNIENIE Wyroku z dnia 7 listopada 2025 roku W dniu 9 stycznia 2025 roku do tut. Sądu wpłynął pozew M. K. przeciwko (...) Spółka Akcyjna V. (...) w W. o zapłatę kwoty 3218,86 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 26 lipca 2024 roku do dnia zapłaty oraz zwrot kosztów procesu. W uzasadnieniu swego żądania powód wskazał, że kwota żądania stanowi odszkodowanie za uszkodzenie jego samochodu marki V. (...), na drodze gminnej (Gmina J.) w związku z najechaniem na wystająca studzienkę kanalizacyjną. Powód nadto wskazał, że domaga się kwoty, jaka została wskazana przez ubezpieczyciela w kosztorysie, a która nie została mu wypłacona z uwagi na przyjęcie przez stronę pozwaną braku swej odpowiedzialności za szkodę. Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 13 stycznia 2025 roku Sąd uwzględnił powództwo (k. 22). W sprzeciwie od nakazu zapłaty 6 lutego 2025 roku strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów procesu, wskazując na niezasadność żądania z uwagi na brak odpowiedzialności Gminy J. za szkodę powoda, a tym samym (...).U. S.A. (...) jako jej ubezpieczyciela. Nadto strona pozwana nie zakwestionowała wysokości szkody przy czym wskazała, że kwota brutto winna być obniżona z uwagi na możliwość odliczenia przez powoda VAT i wskazała że ewentualna kwota odszkodowania wynosić winna 2917,91 zł + 50% VAT (k. 29). Sąd zważył co następuje: W dniu 18 marca 2024 roku na drodze gminnej w miejscowości P. (Gmina J.) najechał swoim samochodem marki V. (...) na wystającą studzienkę kanalizacyjną, która znajdowała się w krawężniku po prawej stronie drogi. Powód najechał na tą studzienkę, albowiem zbliżył się do krawędzi drogi, aby jadący z na przeciwka samochód mógł w miarę swobodnie przejechać (droga w tym miejscy jest dość wąska). W samochodzie powoda uległa uszkodzeniu prawa obręcz koła i doszło do rozerwania opony. Powód zgłosił szkodę do (...) S.A. V. (...) jako ubezpieczyciela gminy, a ta ustaliła wysokość szkody na kwotę 3218,86 zł, odmawiając w dniu 25 lipca 2024 roku i w dniu 25 października 2024 roku wypłaty wskazanej kwoty i przyjmując, że Gmina J. nie jest odpowiedzialna za szkodę a tym samym (...).U. S.A. (...) jako jej ubezpieczyciel. Studzienka na jaką najechał powód została zamontowana w krawężniku w czasie modernizacji drogi i chodnika wykonanej w latach 2015 – 2018 roku przez wykonawcę na zlecenie Gminy J.. Powód nie ma możliwości odliczenia VAT. Dowód: notatka informacyjna (k. 6), zdjęcia (k. 7 – 9, 60- 85), kosztorys (k. 10 -15, 52- 58), pisma (k. 16 – 20, 42-43, 86- 95, 98- 99), zgłoszenie szkody (k. 37- 39), zeznania powoda (k. 115 – 115 v + nagranie rozprawy z dnia 17 czerwca 2025 roku), opinia geodety M. S. (k. 118- 130) Sąd zważył co następuje: Powództwo jest zasadne. Zgodnie z przepisem art. 805 § 1 kc przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę. W niniejszej sprawie sporna była odpowiedzialność (...) S.A. V. (...) za szkodę powoda. W ocenie Sądu stanowisko strony pozwanej nie było słuszne, albowiem do szkody doszło na terenie stanowiący własność Gminy J., a użytkowanym jako droga publiczna, na skutek najechania na wystającą studzienkę kanalizacyjną, która została zamontowana nieprawidłowo w czasie modernizacji drogi i chodnika, a co wynika z wiarygodnej opinii biegłej M. S.. W ocenie Sądu za szkodę nie odpowiadały (...). z o. o, albowiem nie miały wpływu na dokonaną na zlecenie Gminy J. inwestycję w tym na posadowienie studzienki. Jak wyglądała studzienka w dacie szkody obrazują zdjęcia m. in. 7 i 9 i w ocenie Sądu ze zdjęć tych wynika, że faktycznie utrudniała ona normalne użytkowanie drogi. W ocenie Sądu Gmina J. na etapie wykonania inwestycji winna skonsultować z (...) posadowienie tej studzienki, a także dokonać nadzorczej kontroli czy faktycznie usytuowanie studzienki nie będzie miało wpływu na użytkowani drogi. W ocenie Sądu umożliwiłoby to przeniesienie tej studzienki i zapobiegnięcie szkody (studzienka została przesunięta dopiero po szkodzie powoda). Skro studzienka w dacie szkody wyglądała jak na zdjęciach, to znaczy, że Gmina J. jako właściciel działki i zarządca drogi zaniechała swych obowiązków. To, że przed szkodą M. K. na tym terenie nie wystąpiły inne szkody, które byłyby zgloszone nie ma znaczenia, albowiem istotne było prawidłowe wykonanie inwestycji i późniejsza kontrola powykonawcza, celem wyeliminowania możliwości wystąpienia jakichkolwiek szkód, a to spoczywało na Gminie J. jako właścicielu nieruchomości na jakiej znajduje się droga i studzienka, a także jako na podmiocie, który zlecił modernizację drogi i chodnika i jako na zarządcy drogi. W tym miejscu należy wskazać, że Sąd uznał za niewiarygodnie informacje zawarte w piśmie Gminy J. z dnia 16 lipca 2024 roku k. 46 co do pkt 6, albowiem jak wynika z wiarygodnej opinii biegłej M. S. teren na jakim doszło do szkody był modernizowany w latach 2015 – 2018. Z uwagi na powyższe w ocenie Sądu za szkodę powoda odpowiada strona pozwana jako ubezpieczyciel Gminy J.. Niespornym było, że Gmina J. posiadała ubezpieczenie OC w (...) SA V. (...). Niesporna była wysokość szkody, albowiem powód domagał się odszkodowania w kwocie ustalonej przez stronę pozwaną w ramach postępowania szkodowego. Strona pozwana także nie kwestionowała wysokości szkody netto. Jeżeli chodzi o możliwość odliczenia VAT, to brak było dowodów wskazujących na możliwość dokonania tego odliczenia przez powoda, zatem zasądzono kwotę wraz z pełnym podatkiem, a zatem kwot 3218,86 zł. Odsetki ustawowe za opóźnienie zasądzono od dnia 26 października 2024 roku przy uwzględnieniu daty ostatecznej odmowy przyznania odszkodowania i w pkt II oddalono żądanie przyznania odsetek za okres wcześniejszy. O kosztach procesu orzeczono w pkt III na podstawie art. 98 § 1, 1 1 kpc w zw. z art. 100 kpc i art. 108 kpc. Strona powodowa wygrała w 100 % , a zatem należy się jej pełen zwrot procesu. Strona powodowa poniosła w niniejszej sprawie następujące koszty procesu w łącznej kwocie 1117 zł: - opłata od pozwu w kwocie 200 zł - kwota 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa - kwota 900 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika ustalona na podstawie § 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych. W pkt IV orzeczono na mocy art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Nieuiszczone koszty sądowe w niniejszej sprawie wyniosły 2189,53 zł, a związane były z wynagrodzeniem biegłej, które nie zostały w całości pokryte z uiszczonych zaliczek (zostały uiszczone do kwoty 1500 zł). W ocenie Sądu strona pozwana jako przegrywająca winna ponieść niedopłatę w kwocie 689,53 zł.
V GC 498/25
Podniosła, że 31 grudnia 2024r.
I C 1013/20
wyroku z 27 czerwca 2022 roku Strona powodowa (...) spółka jawna z siedzibą w Z.
I C 80/15
Powód D. M. złożył pozew domagając się od (...) w W. zapłaty kwoty 2.100 zł wraz z należnymi odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia powództwa tytułem odszkodowania za poniesioną szkodę. W uzasadnieniu pozwu wskazał, iż w dniu 7 czerwca 2014 r. w miejscowości (...) doszło do uszkodzenia jego pojazdu marki F. (...) o nr rej. (...). Do zdarzenia doszło z winy kierowcy posiadającego u pozwanego Ubezpieczyciela obowiązkowe ubezpieczenie OC posiadaczy pojazdów mechanicznych. Pozwany w ramach likwidacji szkody uznał co do zasady swoją odpowiedzialność i wypłacił dotychczas na rzecz powoda kwotę 4.900 zł tytułem odszkodowania ustalonego w wartości netto, pomniejszoną o wartość podatku VAT. Zdaniem powoda kwota wypłaconego odszkodowania nie odpowiada wysokości poniesionej przez niego szkody, albowiem Ubezpieczyciel nie zasadnie odliczył od wysokości odszkodowania wartość podatku VAT. W trakcie postępowania powód rozszerzył swoje powództwo do kwoty 2.800 zł.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V GC 2338/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 grudnia 2018 r. Sąd Rejonowy w Toruniu V Wydział Gospodarczy w składzie: Przewodniczący: SSR Stella Czołgowska Protokolant: ST.sekr.sąd. Monika Jabłonecka po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2018 r. w Toruniu na rozprawie sprawy z powództwa P. W. przeciwko (...) S.A. V. (...) w W. o zapłatę I zasądza od pozwanego (...) S.A. V. (...) w W. na rzecz powoda P. W. kwotę 2.442,11 euro (dwa tysiące czterysta czterdzieści dwa euro jedenaście centów) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 6 grudnia 2017 r. do dnia zapłaty; II zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 4.268,00 zł (cztery tysiące dwieście sześćdziesiąt osiem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn akt V GC 2338/18

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 13 lutego 2018 roku powód – P. W. wystąpił na drogę sądową przeciwko pozwanemu – (...) S.A. V. (...) w W. o zapłatę kwoty 2442,11 euro wraz z odsetkami i kosztami procesu. W uzasadnieniu swojego stanowiska powód twierdził między innymi, że jest przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą pod firmą Handel – (...)-Transport w K. w Niemczech. W dniu 12 września 2016 roku w T. doszło do zdarzenia drogowego, w wyniku którego uszkodzeniu uległ jego samochód – M. (...) o nr rej. (...) 451 zarejestrowany w Niemczech.

Sprawca szkody posiadał ubezpieczenie OC u pozwanego. W toku postępowania likwidacyjnego pozwany wypłacił powodowi odszkodowanie w kwocie 8 235,62 euro, stanowiącej różnicę pomiędzy wartością rynkową pojazdu z dnia szkody (34 721,58 euro), a ceną uzyskaną ze sprzedaży w dniu 10 października 2016 roku uszkodzonego pojazdu (18 500,00 euro). Kwota 8 235,62 euro wynika z tego, że powód jest płatnikiem podatku VAT z działalności gospodarczej na terenie Niemiec, zatem wysokość odszkodowania stanowi wartość netto różnicy. Powód zaznaczył, że co do zasady nie kwestionuje metody wyliczenia odszkodowania, ale wskazuje na dwa istotne w jego ocenie błędy – nieprawidłowe wyliczenie wartości netto i błędne zastosowanie wyższej stawki podatku VAT – zamiast 19% to 23%.

Prawidłowo wyliczone odszkodowanie winno zdaniem powoda wynosić 10 677,73 złotych. Dodatkowo pismem z dnia 16 lutego 2018 roku powód zażądał od pozwanego kwoty 140 złotych, stanowiącej równowartość netto tłumaczenia. Nakazem zapłaty z dnia 10 sierpnia 2018 roku wydanym w postępowaniu upominawczym V GNc 697/18 referendarz sądowy orzekł zgodnie z żądaniem pozwu oraz zasądził dodatkowo 140 złotych, tytułem kosztów tłumaczenia. Pozwany (...) S.A. V. (...) w W. zaskarżył skutecznie nakaz zapłaty wnosząc sprzeciw z dnia 11 września 2018 roku.

Pozwany zażądał oddalenia powództwa w całości i zasądzenia od powoda na jego rzecz kosztów procesu. Względem stawianych przez powoda zarzutów dotyczących kwoty wypłaconego odszkodowania pozwany przyznał, że wyliczył wartość odszkodowania w oparciu o stawkę podatku VAT obowiązującą w miejscu, w którym szkoda zaistniała. Względem żądania zapłaty kwoty 140 złotych kosztów tłumaczenia, pozwany stwierdził, że to nie powód był nabywcą usługi tłumaczenia, a kancelaria radcy prawnego – pełnomocnika powoda. Sąd ustalił, co następuje:

W dniu 12 września 2016 roku w T. doszło do zdarzenia drogowego, w wyniku którego uszkodzeniu uległ samochód marki M. (...) o nr rej. (...) 451 należący do P. W., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Handel- (...)-Transport z siedzibą w K. w Niemczech. P. W. w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą płaci podatek VAT na terenie Niemiec według stawki 19%. Sprawca zdarzenia posiadał ubezpieczenie OC w (...) S.A. V. (...) w W.. Samochód M. (...) w stanie nieuszkodzonym w dniu zdarzenia przedstawiał wartość 34 721,50 euro.

Poszkodowany zgłosił szkodę wymienionemu ubezpieczycielowi, a ten decyzją z dnia 28 listopada 2017 roku przyznał odszkodowanie w kwocie 8 235,62 euro. (...) uznało, że w samochodzie marki M. (...) o nr rej. (...) 451 doszło do szkody całkowitej. W międzyczasie, tj. w dniu 10 października 2016 roku poszkodowany sprzedał samochód w stanie uszkodzonym za 18 500,00 euro. Pismem z dnia 12 grudnia 2017 roku poszkodowany zwrócił się do ubezpieczyciela o ponowne rozpatrzenie sprawy i dopłatę odszkodowania, wskazując na uchybienia ubezpieczyciela względem obliczenia podatku VAT.

Pismem z dnia 11 stycznia 2018 roku (...) podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. /okoliczności bezsporne, oraz dowody: zgłoszenie działalności gospodarczej wraz z tłumaczeniem k. 6v-7, zaświadczenie o zdarzeniu drogowym k. 8,decyzja pozwanego z 28 listopada 2017 roku k. 9, tabela stawek podatku VAT k. 10-12, oświadczenie powoda k. 13, wniosek powoda o ponowne rozpatrzenie sprawy k. 14, pismo pozwanego z 11 stycznia 2018 roku k. 15, akta szkody k. 55-165/

Sąd zważył, co następuje:

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów przedłożonych przez strony, którym przyznał pełen walor wiarygodności, bowiem nie budziły one wątpliwości Sądu, a strony nie kwestionowały ich prawdziwości. Stwierdzić należy, że tak ustalony stan faktyczny pozostał co do zasady niesporny między stronami. Spór w niniejszej sprawie koncentrował się jedynie na kwestii wysokości stawki podatku VAT, jaką należało zastosować przy obliczeniu wysokości odszkodowania, jak i samej metodologii wyliczenia podatku VAT z uwzględnieniem stawki tego podatku w odpowiedniej wysokości.

W ocenie Sądu roszczenie powoda zasługuje na pełne uwzględnienie. Uznając roszczenie powoda za w pełni uzasadnione Sąd podzielił jego stanowisko względem kwestii metodologii obliczenia odszkodowania w oparciu o stosowane stawki podatku VAT. W ocenie Sądu błędnym w decyzji z dnia 28 listopada 2017 roku było przyjęcie przez pozwanego wysokości stawki podatku VAT – 23%. Podkreślić należy, że uszkodzony w dniu 12 września 2016 roku samochód marki M. (...) używany był przez poszkodowanego do prowadzenia działalności gospodarczej, którą poszkodowany – powód P. W. prowadzi na terenie Niemiec.

Powód w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w Niemczech ponosi ciężar podatkowy podatku VAT według 19%-towej stawki. W tym miejscu stwierdzić należy, że dla rozstrzygnięcia – jaką stawkę podatku VAT należało zastosować przy obliczeniu wysokości odszkodowania, nie miało znaczenia miejsce zdarzenia szkodowego, na co wskazywał pozwany, a indywidualna i osobista sytuacja poszkodowanego. Stanowisko pozwanego, by właściwą była stawka miejsca zdarzenia jest nie do zaakceptowania, bowiem chodzi o to czy poszkodowany poprzez doliczenie podatku VAT jest wzbogacony ponad to, co stanowi szkodę.

Jeżeli powód – poszkodowany prowadzi działalność gospodarczą na terenie Niemiec, a uszkodzony w dniu 12 września 2016 roku samochód wykorzystywany był do jej prowadzenia, to nic nie stało na przeszkodzie, by poszkodowany mógł odliczyć podatek VAT w wysokości 19%, jaka obowiązuje na terenie Niemiec, gdyż przy zastosowaniu stawki w takiej wysokości opłaca co do zasady podatek VAT. Sąd podziela również zapatrywania powoda względem metody obliczenia samego odszkodowania przy zastosowaniu stawki podatku VAT. Mając na uwadze bezsporną wartość brutto pojazdu przed szkodą – 34 721,50 euro, należny podatek VAT – w wysokości 19% - wynosi 5 543,77 euro, tym samym wartość netto samochodu w stanie nieuszkodzonym w dniu zdarzenia wynosiła 29 177,73 euro.

Koszt odszkodowania po uwzględnieniu również bezspornego faktu sprzedaży samochodu za 18 500,00 euro wynieść powinien 10 677,73 euro (29 177,73 euro – 18 500,00 euro). Nawet gdyby zastosować 23% stawkę podatku VAT, tj. zgodną ze stanowiskiem pozwanego, to wysokość należnego odszkodowania wynieść powinna 9 728,86 euro, nie zaś 8 235,56 euro. Wynika to z następującego obliczenia: przyjmując ponownie (co było kwestią bezsporną), że wartość brutto pojazdu w stanie nieuszkodzonym w dniu zdarzenia wynosiła 34 721,50 euro, podatek przy zastosowaniu 23%-towej stawki wyniósł by 6 492,64 euro, zatem wartość netto samochodu w stanie nieuszkodzonym w dniu zdarzenia wynosiła by 28 228,86 euro, zatem wysokość odszkodowania – 9 728,86 euro (28 228,86 euro – 18 500,00 euro).

W tym miejscu należy podkreślić dwa bezsporne czynniki – wartość brutto samochodu w stanie nieuszkodzonym – 34 721,50 euro i kwotę uzyskaną przez powoda ze sprzedaży samochodu – 18 500,00 euro. Tym samym mając na uwadze powyższą argumentację Sąd na podstawie art. 822 § 1 k.c. zasądził od pozwanego (...) S.A. V. (...) w W. na rzecz powoda P. W. kwotę 2 442,11 euro z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 6 grudnia 2017 roku do dnia zapłaty, w zakresie których postanowił na podstawie art. 817 § 1 k.c.. W zakresie kosztów Sąd postanowił na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w myśl zasady odpowiedzialności za wynik procesu i całością kosztów obciążył pozwanego na rzecz powoda.

Na kwotę 4 268,00 złotych kosztów procesu złożyły się odpowiednio kwota 511,00 złotych opłaty sądowej od pozwu, kwota 3 600,00 złotych kosztów zastępstwa procesowego, kwota 17,00 złotych opłaty sądowej od pozwu oraz kwota 140,00 złotych wykazanych (k.

18) przez powoda a poniesionych kosztów tłumaczeń. Wbrew twierdzeniu pozwanego, nie ma znaczenia, że nabywcą usługi był pełnomocnik powoda, a nie powód, sam koszt stanowi koszt niezbędny do celowego dochodzenia praw, zgodnie z art. 98 § 1 k.p.c..