Legislator Case Law & Legislation
VI Ka 1007/18 AI generated

VI Ka 1007/18 · Sąd powszechny

Case Number VI Ka 1007/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 11 grudnia 2018 r. w całości A. U. został oskarżony jeszcze przez Urząd Celny w R. o popełnienie przestępstwa skarbowego z art. 107 § 1 kks polegającego na tym, że w dniu 27 sierpnia 2015 r. w T., w lokalu mieszczącym się przy ul. (...), pełniąc funkcję prezesa zarządu firmy (...) sp. z o. o. z siedzibą w W., ul. (...), urządzał w celach komercyjnych w ww. lokalu gry o charakterze losowym na automatach do gier o nazwie: (...) o numerze (...), (...) o numerze (...), (...)o numerze (...), (...) o numerze (...), (...) o numerze (...), (...) o numerze (...) wbrew przepisom art. 6 ust. 1, art. 23a ust.1 ustawy z dnia 19.11.2009r. o grach hazardowych.

Legislator headnote

AI generated

VI Ka 1007/18 · Sąd powszechny: Tym samym nie mogło być mowy o zaistnieniu przeszkody procesowej w postaci powagi rzeczy osądzonej. W konsekwencji został naruszony art. 17 § 1 pkt 1 kpk w zw. z art. 113 § 1 kks, a związane z tym uchybienie ewidentnie miało wpływ na treść zaskarżonego wyroku. Co więcej nakazywało uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Tarnowskich Górach jako rzeczowo i miejscowo właściwemu. Przecież wedle Sądu I instancji przedstawione wyżej zachowanie zostało oskarżonemu dowiedzione, ponadto realizowało przedmiotowe i podmiotowe znamiona przestępstwa z art. 107 § 1 kks, a tylko wskazana wyżej przeszkoda procesowa w postaci rei iudicatae nie pozwoliła na wydanie wyroku skazującego.

Keywords

AI generated
misuse of a computer gaming and wagering offence committed within a business qualified criminal mismanagement illegally obtained evidence misuse of permits and plates

Cited Case Law

AI generated
V KK 415/18
W. został oskarżony o to, że: „pełniąc funkcję Prezesa Zarządu H. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. przy ul. K. […], w okresie od dnia 01 czerwca 2015 roku do dnia 24 września 2015r, w pomieszczeniu baru „Z.” w miejscowości D. przy ul. L. […] na automacie do gier o nazwie A. nr. […] nie posiadając koncesji na prowadzenie kasyna, urządzał gry wbrew przepisom ustawy tj. warunkom określonym w art. 6 ust. 1, w art. 2 ust. 3 w zw. z art. 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.
III KK 331/17
Sygn. akt III KK 331/17 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 maja 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący)‎SSN Marek Pietruszyński‎SSN Andrzej Tomczyk (sprawozdawca)Protokolant Łukasz Biernacki przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Józefa Gemry,‎w sprawie M. W. i E. C.uniewinnionych od czynu z art. 107 § 1 k.k.s., ‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniach 22 marca i 22 maja 2018 r.‎kasacji wniesionej przez Naczelnika (...) Urzędu Celno-Skarbowego w O., na niekorzyść uniewinnionych,‎od wyroku Sądu Okręgowego w O.‎z dnia 20 marca 2017 r., sygn. akt VII Ka (...),‎zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w B.‎z dnia 7 grudnia 2016 r., sygn. akt II K (...), uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w O.
V KK 419/18
Sygn. akt V KK 419/18 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 września 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras (przewodniczący)‎SSN Andrzej Ryński (sprawozdawca)‎SSN Marek PietruszyńskiProtokolant Katarzyna Wełpa przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Jerzego Engelkinga oraz przedstawiciela Naczelnika […] Urzędu Celno-Skarbowego w G. radcy prawnego R. N.,‎w sprawie M. W.‎oskarżonego z art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 9 § 3 k.k.s i innych‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 19 września 2018 r.,‎kasacji wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego na niekorzyść‎od wyroku Sądu Okręgowego w G.‎z dnia 13 kwietnia 2018 r., sygn. akt IV Ka […]‎zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w M.‎z dnia 1 grudnia 2017 r., sygn. akt II W. […], uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w G.
V KK 268/18
Sygn. akt V KK 268/18 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 listopada 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras (przewodniczący)‎SSN Andrzej Ryński‎SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca)Protokolant Katarzyna Wełpa przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Barbary Nowińskiej,‎w sprawie M. W.‎oskarżonego z art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 9 § 3 k.k.s.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 15 listopada 2018 r.,‎kasacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego - Naczelnika (…) Urzędu Celno-Skarbowego w W. na niekorzyść‎od wyroku Sądu Okręgowego w J.‎z dnia 23 lutego 2018 r., sygn. akt VI Ka (…),‎zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w L.‎z dnia 4 sierpnia 2017 r., sygn. akt II K (…), uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w J. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.
AI generated
VI Ka 231/19
S. został oskarżony o to, że prowadząc działalność gospodarczą pod firmą (...) z siedzibą w W. przy ul. (...) w W. w dniu 31 maja 2016r. w lokalu o nazwie (...) przy ul. (...) w O. urządzał gry na automatach w rozumieniu art. 2 ust.3-5 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201 póz. 1540 z późn. zm.), na urządzeniach do gier o nazwie (...) nr (...), (...) (...) nr (...), (...) nr (...), (...) nr (...), (...) nr (...), (...) nr (...) wbrew przepisom tejże ustawy w szczególności wbrew art. 14 ust. 1, art. 6 ust. 1 tj. o przestępstwo skarbowe określone w art. 107 § l k.k.s. w zw. z art. 9 k.k.s.
II K 232/23
Sygn. akt II K 232/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 października 2023 roku Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Leszek Osiński Protokolant: st. sekr. sąd. Ewa Romanowska w obecności oskarżyciela Prok. Rej. ----------- po rozpoznaniu w dniu 20 września 2023 roku sprawy M. P. syna K. i A. z domu W. urodz. (...) w K. oskarżonego o to, że: pełniąc obowiązki Prezesa Zarządu firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W., ul. (...), w lokalu przy ul. (...), (...)-(...) K.: do dnia 27 maja 2019 r. urządzał gry na automatach do gier: - automat do gier F. (...) typ video oznaczony numerem (...) - automat do gier F. (...) typ video oznaczony numerem (...), do dnia 23 października 2019 r. urządzał gry na automatach do gier: - automat do gier F. (...)typ video oznaczony numerem (...) - automat do gier F. (...)typ video oznaczony numerem (...), - automat do gier F. (...) typ video oznaczony numerem (...); do dnia 24 lutego 2020 r. urządzał gry na automatach do gier: - automat do gierF. (...) typ video oznaczony numerem porządkowym (...) oraz nr (...), - automat do gier F. (...) typ video oznaczony numerem porządkowym(...)oraz nr (...), - automat do gier F. (...) typ video oznaczony numerem porządkowym (...)oraz nr (...), wbrew przepisom art. 6 ust. 1, art. 14 ust. 1 i art. 23a ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (tj. Dz. U. z 2016 r. poz. 471), w szczególności bez wymaganej koncesji na kasyno gry na zasadach i warunkach określonych w zatwierdzonym regulaminie i udzielonej koncesji oraz bez rejestracji automatów przez naczelnika urzędu celno-skarbowego tj. o przestępstwo z art. 107 §1 kks w zw. z art. 9 § 3 kks ORZEKA: I. uznaje oskarżonego M. P. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia, tj. przestępstwa z art. 107 §1 kks w zw. z art. 9 § 3 kks i za to na mocy art. 107 § 1 kks w zw. z art. 23 § 1 i 3 kks wymierza mu karę grzywny w wysokości 290 (dwustu dziewięćdziesięciu) stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki za równoważną kwocie 150 (stu pięćdziesięciu) złotych; II. na mocy art. 30 § 5 kks orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych wskazanych w punktach od 1 do 21 wykazu dowodów rzeczowych zawartego w akcie oskarżenia, zarządzając zniszczenie automatów do gier wymienionych w punkcie 1, 2, 5, 6, 7, 9, 10, 11 wykazu; III. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 4.350,00 (cztery tysiące trzysta pięćdziesiąt) złotych tytułem opłaty sądowej i obciąża go wydatkami poniesionymi w sprawie w kwocie 70,00 (siedemdziesiąt) złotych. UZASADNIENIE UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 232/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. M. P. Czyn przypisany - art. 107 § 1 kks w zw. z art. 9 § 3 kks - pełniąc obowiązki Prezesa Zarządu firmy (...) sp.z.o.o. z siedzibą w W. w lokalu przy ulicy (...) w K. urządzał gry na automatach do gier wbrew przepisom art. 6 ust 1, art. 14 ust. 1 i art. 23a ust. 1 ustawy o grach hazardowych, w szczególności bez wymaganej koncesji na kasyno gry na zasadach i warunkach określonych w zatwierdzonym regulaminie i udzielonej koncesji oraz bez rejestracji automatów przez naczelnika urzędu celno-skarbowego. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1. Pełnienie przez oskarżonego M. P. funkcji prezesa zarządu spółki L. wypis z KRS k. 394-396 2. Urządzanie przez oskarżonego gier na automatach do gier w lokalu przy ulicy (...) w K. protokoły przeszukania wraz z protokołami oględzin, protokołami eksperymentów procesowych oraz spisami i opisami rzeczy - z kolejnych trzech kontroli w dniach 27 maja 2019 roku, 23 października 2019 roku oraz 24 lutego 2020 roku k. 4-17 k. 159-164 k. 352-358 opinie biegłego k. 230-236 k. 315-322 k. 451-458 zeznania świadka R. W. k. 94v. zeznania świadka B. J. k. 173v.-174 zeznania świadka R. C. k. 335v. zeznania świadka A. G. k. 359v.-360 3. Uprzednia karalność oskarżonego karta karna k. 610-628 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. M. P. Czyn przypisany - art. 107 § 1 kks w zw. z art. 9 § 3 kks - pełniąc obowiązki Prezesa Zarządu firmy (...) sp.z.o.o. z siedzibą w W. w lokalu przy ulicy (...) w K. urządzał gry na automatach do gier wbrew przepisom art. 6 ust 1, art. 14 ust. 1 i art. 23a ust. 1 ustawy o grach hazardowych, w szczególności bez wymaganej koncesji na kasyno gry na zasadach i warunkach określonych w zatwierdzonym regulaminie i udzielonej koncesji oraz bez rejestracji automatów przez naczelnika urzędu celno-skarbowego. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 1. Wyjaśnienia dotyczące charakteru gier na automatach ujawnionych w lokalu przy ulicy (...) w K. wyjaśnienia oskarżonego M. P. k. 526v. zeznania świadka D. C. k. 128v. 2. Dowody niemające znaczenia dla rozstrzygnięcia w sprawie zeznania świadka P. L. k. 18v.-20 zeznania świadka K. J. k. 22-24v. zeznania świadka K. W. k. 340v. zeznania świadka M. G. k. 482v. zeznania świadka D. K. k. 487v.-488v. zeznania świadka A. R. k. 312v.-313 2. OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 wypis z KRS Na podstawie wypisu z KRS ustalono, iż oskarżony jest jedynym wspólnikiem i zarazem prezesem zarządu (...) sp.z.o.o. z siedzibą w W.. Okoliczność ta nie stanowiła przedmiotu sporu w sprawie. Przyznał to również oskarżony podczas swych wyjaśnień (k. 526v.) 1.1.1 protokoły przeszukania wraz z protokołami oględzin, protokołami eksperymentów procesowych oraz spisami i opisami rzeczy - z kolejnych trzech kontroli w dniach 27 maja 2019 roku, 23 października 2019 roku oraz 24 lutego 2020 roku Wskazana dokumentacja pozwala na ustalenie okoliczności trzech kontroli, które przeprowadzono w lokalu przy ulicy (...) w K.. Terminy przeprowadzenia tych kontroli wskazano następnie w opisie czynu zarzucanego oskarżonemu. Każdorazowo w lokalu ujawniano automaty do gier, które zabezpieczano i które stanowiły dowody rzeczowe. Przedłożona dokumentacja nie budzi wątpliwości. Obrazuje ona przebieg i sekwencję czynności podejmowanych w sprawie. Generalnie okoliczności ustalone na tej podstawie nie stanowiły przedmiotu sporu w sprawie. Nie budzi wszak wątpliwości, iż we wskazanym lokalu podczas trzech kolejnych kontroli ujawniono automaty do gier. Nie budzi także wątpliwości, iż były to automaty, na których były urządzane gry przez spółkę (...), której prezesem jest oskarżony. Warto podkreślić, iż każdorazowo w związku z zabezpieczeniem automatów przeprowadzano eksperyment procesowy, polegający na ustaleniu przebiegu gry. Wyniki eksperymentów nie pozostawiały wątpliwości, iż o układzie zatrzymanych symboli decydował program automatu, a nie grający. Stąd też logiczny wniosek o losowym charakterze automatów. opinie biegłego Wnioski płynące z eksperymentów zostały następnie potwierdzone w trakcie opiniowania przez biegłego sądowego z zakresu informatyki i telekomunikacji oraz automatów do gier R. R.. Jak już wskazano powyżej, w sprawie przeprowadzono trzy kontrole lokalu przy ulicy (...) w K.. Za każdym razem doszło w związku z tym do zabezpieczenia automatów do gier o nazwie F.. Automaty te poddano następnie badaniu podczas procesu opiniowania. Stąd też trzy opinie sporządzone w sprawie. Biegły w sposób przystępny i jasny wskazał na etapy procesu opiniowania i podejmowane czynności. Zbadano każdy z automatów. Wnioski przedłożonych opinii nie budzą wątpliwości. Sąd uznał je za w pełni wiarygodne. Wbrew twierdzeniom oskarżonego, gry zainstalowane na automatach miały charakter losowy. Automaty umożliwiały rozgrywanie gier o wygrane pieniężne lub rzeczowe. Aby uruchomić automat należy go zakredytować, co przesądza o jego komercyjnym przeznaczeniu. zeznania świadka R. W. Świadek potwierdził jako współwłaściciel lokalu, iż wynajął lokal spółce (...). Nie posiadał wiedzy na temat charakteru prowadzonej tam działalności. Jego relacja nie budzi wątpliwości. Brak podstaw, aby ją zakwestionować. zeznania świadka B. J. Zeznania świadka sąd uznał za w pełni wiarygodne. B. J. opisała przebieg zatrudnienia w lokalu przy ulicy (...) oraz wskazała na czynności, które wykonywała w związku z zatrudnieniem. Potwierdziła przy tym, iż nie posiadała żadnej umowy dokumentującej zatrudnienie. Przyznała, iż dokonywała wypłat wygranych na automatach. Realizowała je z pieniędzy pozostawionych w lokalu. Jej relacja nie budzi wątpliwości, ma charakter czysto sprawozdawczy. zeznania świadka R. C. Świadek był zatrudniony w firmie (...). Został umocowany do zawarcia w imieniu spółki umowy najmu lokalu przy ulicy (...) w K.. Stosowne upoważnienie podpisał prezes zarządu M. P.. Tak też się stało (k. 338-339). Zarazem świadek nie wiedział, jaka działalność miała być prowadzona w lokalu. Według jego wiedzy spółka (...) miała zajmować się organizacją konkursów matematycznych za pomocą urządzeń o nazwie F.. Zeznania powyższe wskazują ponad wszelką wątpliwość, iż gry na automatach były urządzane przez spółkę (...). Procederem kierował zaś prezes jej zarządu - oskarżony M. P.. Zeznania świadka sąd uznał za wiarygodne. Korelują one z pozostałym materiałem dowodowym w sprawie. zeznania świadka A. G. Świadek była zatrudniona w spółce (...) na umowę zlecenia. Do jej obowiązków należała obsługa klientów w lokalu przy ulicy (...). Świadek opisała zasady funkcjonowania punktu z automatami, wskazała na godziny otwarcia lokalu oraz przebieg gier. Podkreśliła, iż rozpoczęcie gry wymagało wrzucenia pieniędzy do automatu. Wskazała także, że w grach nie pojawia się żaden quiz matematyczny. Automaty nie wypłacały wygranych. Dokonywała tego A. G. jako pracownik obsługi lokalu. Pieniądze znajdowały się w kasetce pozostawionej w lokalu. Zeznania należało uznać za w pełni wiarygodne. Wskazują one na zasady działalności odbywającej się w lokalu prowadzonym przez spółkę (...). Relacja ta koreluje z zeznaniami świadka B. J.. 1.1.1 karta karna Oskarżony był uprzednio wielokrotnie karany, co ustalono na podstawie informacji z Krajowego Rejestru Karnego. Jego karta karna obejmuje informację o 82 wyrokach skazujących za czyny z art. 107 § 1 kks w zw. z art. 9 § 3 kk oraz jednym wyroku skazującym z czyn z art. 79 pkt 4 ustawy o rachunkowości. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.2.1 wyjaśnienia oskarżonego M. P. Oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Na etapie postępowania przygotowawczego złożył wyjaśnienia, w których zaprzeczył, aby gry organizowane na automatach F. (...)miały charakter losowy. Opisał przy tym zasady urządzanych gier, przekonując o ich legalności i powołując się na opinie techniczne jednostek akredytowanych do badań automatów (k. 531-576). Wyjaśnieniom tym sąd nie dał wiary. Przeprowadzone eksperymenty procesowe oraz wykonane opinie biegłego wskazują wszak ponad wszelką wątpliwość, iż gry zainstalowane na automatach F. (...) zabezpieczonych w przedmiotowej sprawie mają charakter losowy. Wykluczono, aby miały charakter quizu, którego rozwiązanie było zależne od umiejętności grającego. Wynik gry był generowany przez zainstalowany program, na który gracz nie miał żadnego wpływu. Ustalenia te zadają kłam twierdzeniom oskarżonego. Dodać przy tym trzeba, iż ustalenie odmienne od wyjaśnień oskarżonego nie jest przypadkiem jednostkowym w przedmiotowej sprawie. Przeciwnie, identyczne wnioski wyciągnęły także sądy z terenu całej Polski w wydanych wyrokach skazujących. W tym stanie rzeczy sąd nie znalazł żadnych usprawiedliwionych podstaw do uznania wiarygodności wyjaśnień oskarżonego. Przeprowadzone badania dowiodły, iż w sprawie nie mieliśmy do czynienia z żadnym quizem, a grą o charakterze losowym. zeznania świadka D. C. Tezę o quizowym charakterze gier na automatach F. (...) wspierał świadek D. C., serwisant automatów, pracownik firmy (...). Świadek opisał przebieg współpracy z pracodawcą. Objaśnił przebieg gry, wskazując, iż chodzi o konkurs matematyczny. Potwierdził, iż wygrane były wypłacane przez pracownika punktu. Zeznaniom tym sąd nie mógł dać wiary. O losowym charakterze gier urządzanych na automatach F. (...) przekonują wyniki przeprowadzonych eksperymentów oraz opinie biegłego R. R.. W tym stanie rzeczy zeznania świadka nie wytrzymują krytyki. Nie można w tym wypadku mówić o konkursie matematycznym, którego wynik jest zależny wyłącznie od zdolności matematycznych gracza. 1.2.1 zeznania świadka P. L. Świadek był graczem w lokalu przy ulicy (...). Nie posiadał wiedzy na temat charakteru gier urządzanych na automatach. zeznania świadka K. J. Podobnie ma się rzecz jeśli chodzi o świadka K. J.. Świadek była przypadkowym graczem, nie posiadając wiedzy na temat charakteru urządzanych gier. zeznania świadka K. W. Świadek jest bratem R. W., a zarazem współwłaścicielem lokalu wynajętego spółce (...). Nie posiadał przy tym wiedzy na temat zasad współpracy oraz działalności podjętej w lokalu. zeznania świadka M. G. Świadek był w przeszłości zatrudniony przez okres trzech miesięcy w charakterze serwisanta automatów F. (...) Ostatecznie nie podjął czynności ich serwisowania. Na temat przedmiotowej sprawy nie posiadał żadnej wiedzy. zeznania świadka D. K. Świadek nie był w żaden sposób związany z procederem prowadzonym w lokalu przy ulicy (...). Nie był także związany ze spółką L. (...)Sprzedawał karty sim, którymi posługiwali się jej pracownicy. Nie posiadał żadnej wiedzy na temat charakteru działalności spółkiL. (...) zeznania świadka A. R. Świadek A. R. jest siostrą R. W., a zarazem współwłaścicielką lokalu przy ulicy (...). Podkreśliła, iż z bratem nie utrzymuje kontaktu. Świadek nie posiadała wiedzy na temat działalności podjętej w lokalu. 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I M. P. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Mając na uwadze przedstawiony powyżej materiał dowodowy, sąd uznał oskarżonego M. P. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu. W przekonaniu sądu w przedmiotowej sprawie nie może budzić wątpliwości, iż oskarżony jako prezes zarządu spółki L. był osobą odpowiedzialną za urządzanie gier na automatach F. (...) zainstalowanych w lokalu przy ulicy (...)w K. (art. 9 § 3 kks). Jego rola w omawianym procederze jest jasna. M. P. decydował o prowadzonej działalności, upoważniając swych pracowników do pozyskiwania lokali, do których wstawiano automaty do gier. Oskarżony miał zarazem świadomość charakteru gier zainstalowanych na automatach. Przypomnieć trzeba, iż w myśl art. 1 ust. 2 ustawy 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych (tj. Dz.U. z 2023 r. poz. 227) grami hazardowymi są gry losowe, zakłady wzajemne, gry w karty, gry na automatach. Grami na automatach są z kolei w myśl art. 2 ust. 3 powołanej ustawy gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych oraz gry odpowiadające zasadom gier na automatach urządzane przez sieć Internet o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości. Prowadzenie w zakresie wskazanej działalności objęte jest monopolem państwa (art. 5 ustawy). Ustawa formułuje zarazem zasady urządzania gier, uzależniając taką możliwość od uzyskania koncesji oraz spełnienia dalszych warunków (zatwierdzenie regulaminu gier, rejestracja automatów - art. 6, art. 14 i art. 23a ustawy). Warunki te w przedmiotowej sprawie nie zostały spełnione. W związku z powyższym zważyć należy na treść art. 107 § 1 kks, który penalizuje urządzanie lub prowadzenie gier hazardowych wbrew przepisom ustawy lub warunkom koncesji lub zezwolenia. Posiłkując się dorobkiem doktryny, należy wskazać na pojęcie "urządzania" gry hazardowej, a mianowicie pod pojęciem "urządzania" należy rozumieć układanie systemu gry czy określanie wysokości wygranych, podobnie jak wynajęcie i przystosowanie lokalu, zatrudnienie i przeszkolenie pracowników, organizowanie gry itp. (tak: art. 107 KKS, (...) 2021, wyd. 5/ (...), L./elektr.). Zestawiając przedstawioną definicję z realiami nieniejszej sprawy, nie sposób zakwestionować stanowiska, iż działania oskarżonego M. P. wyczerpały znamiona urządzania gry hazardowej. Tym samym jego zachowanie wyczerpało znamiona czynu z art. 107 § 1 kks. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M. P. I I Uznając oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, sąd na mocy art. 107 § 1 kks w zw. z art. 23 § 1 i § 3 kks wymierzył mu karę grzywny w wymiarze 290 stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki za równoważną kwocie 150 złotych. W przekonaniu sądu orzeczona kara - tak co do rodzaju, jak i wymiaru - jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu. Godzi się przy tym zwrócić uwagę, iż do kontroli w lokalu przy ulicy (...) doszło trzykrotnie. Za każdym razem podczas kontroli ujawniano automaty do gier hazardowych. Świadczy to o nastawieniu sprawcy oraz braku poszanowania porządku prawnego. Oskarżony za każdym razem "wznawiał" swą działalność, nie zważając na kroki podejmowane przez organy kontrolne. Żądza zysku oraz poczucie bezkarności przesłoniły konieczność krytycznej refleksji nad prowadzoną działalnością. Wymierzając karę, sąd miał na uwadze informację uzyskaną z Krajowego Rejestru Karnego. Wskazuje ona na liczne skazania, a tym samym skalę procederu, rozsianego po całej Polsce. W tym stanie rzeczy orzeczenie kary grzywny w wymiarze 290 stawek dziennych nie razi surowością. Stanowi wykładnik rozmiaru wyrządzonego bezprawia i zawartości kryminalnej czynu. Z kolei wysokość stawki dziennej uwzględnia możliwości płatnicze oskarżonego, który zadeklarował stały dochód z prowadzonej działalności. W ocenie sądu orzeczona kara spełni swoje cele z zakresu prewencji indywidualnej, skutecznie odwodząc oskarżonego od popełnienia przestępstwa w przyszłości. Uświadamia mu zarazem, iż popełnianie przestępstw nie może przynosić zysku. M. P. II I Na podstawie art. 30 § 5 kks orzeczono przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych wskazanych w punktach od 1 do 21 wykazu zawartego w akcie oskarżenia (k. 595v.-596), zarządzając zniszczenie automatów do gier wymienionych w punktach 1,2,5,6,7,9,10 i 11 wykazu. O orzeczenie zniszczenia wnosił oskarżyciel publiczny, co oznacza, iż nie widział on możliwości sprzedaży urządzeń podmiotom, które uzyskały koncesje albo zezwolenie na urządzanie gier (art. 30 § 6 kks). Orzeczenie przepadku dowodów rzeczowych wskazanych w dołączonym wykazie miało charakter obligatoryjny. 5. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III O kosztach procesu orzeczono po myśli art. 627 kpk w zw. z art. 113 § 1 kks, zasądzając od oskarżonego kwotę 4.350 złotych tytułem opłaty i obciążając go wydatkami w sprawie w kwocie 70 złotych. Orzeczenie w tym zakresie uwzględnia wynik procesu, w którym sprawstwo i wina oskarżonego zostały dowiedzione. Winien on tym samym ponieść koszty procesu. Oskarżony deklarował stały dochód na poziomie 7.000 złotych miesięcznie. Poniesienie kosztów nie powinno zatem narazić go na istotny uszczerbek w utrzymaniu. 7. Podpis
III KK 217/19
D. W. został oskarżony o to, że „działając w warunkach ciągu przestępstw określonych w art. 37 § 1 pkt 3 kks, w taki sposób, że pełniąc funkcję prezesa zarządu firm: «T.» sp. z o.o. z siedzibą w W., P. oraz «H.» sp. z o.o., z siedzibą w W., ul. C., na podstawie zawieranych umów dzierżawy powierzchni lokali, bez wymaganego prawem zezwolenia/koncesji, urządzał gry na automatach o charakterze losowym w celach komercyjnych, wbrew przepisom Ustawy z dnia 19.11.2009 r. o grach hazardowych (tekst jednolity Dz.U.2009. 201.1540 z dnia 30.11.2009 r. ze zm.), to jest:1.w okresie od dnia 01.08.2014 r. do dnia 08.10.2014 r., w lokalu «P.» przy ul.
II K 265/17
B. prowadzi działalność gospodarczą pod firmą (...) G. B. z siedzibą w P.. B. prowadzi działalność gospodarczą pod firmą (...) z siedzibą w B., między innymi w lokalu Pub ELDORADO przy ul. (...) w W.. P. B. zawarł z G. B. umowę najmu powierzchni lokalu, w celu wstawienia automatów do gier. Na podstawie umowy w lokalu zainstalowano automat H. (...).
VII Ka 980/17
pełniąc funkcję Prezesa Zarządu Spółki z o.o.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygnatura akt VI Ka 1007/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 grudnia 2018 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Marcin Schoenborn Protokolant: Igor Ekert przy udziale Barbary Mocek Prokuratora Prokuratury Rejonowej w T. i G. Z. przedstawiciela Naczelnika (...) Urzędu Celno-Skarbowego w K. po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2018 r. sprawy A. U. ur. (...) w O. syn S. i B. oskarżonego z art. 107§1 kks na skutek apelacji wniesionych przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej w T. oraz Naczelnika (...) Urzędu Celno-Skarbowego w K. od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 18 września 2018 r. sygnatura akt II K 1023/16 na mocy art. 437 kpk, art. 438 kpk w zw. z art. 113 § 1 kks uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Tarnowskich Górach. Sygn. akt VI Ka 1007/18

UZASADNIENIE

wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 11 grudnia 2018 r. w całości A. U. został oskarżony jeszcze przez Urząd Celny w R. o popełnienie przestępstwa skarbowego z art. 107 § 1 kks polegającego na tym, że w dniu 27 sierpnia 2015 r. w T., w lokalu mieszczącym się przy ul. (...), pełniąc funkcję prezesa zarządu firmy (...) sp. z o. o. z siedzibą w W., ul. (...), urządzał w celach komercyjnych w ww. lokalu gry o charakterze losowym na automatach do gier o nazwie: (...) o numerze (...), (...) o numerze (...), (...)o numerze (...), (...) o numerze (...), (...) o numerze (...), (...) o numerze (...) wbrew przepisom art. 6 ust. 1, art. 23a ust.1 ustawy z dnia 19.11.2009r. o grach hazardowych.

Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach wyrokiem z dnia 18 września 2018 r. sygn. akt II K 1023/16 na mocy art. 17 § 1 pkt 7 kpk w zw. z art. 113 § 1 kks umorzył postępowanie karne wobec oskarżonego A. U. o czyn wyżej opisany wyczerpujący znamiona przestępstwa skarbowego z art. 107 § 1 kks z uwagi na to, że postępowanie karne co do tego samego czynu oskarżonego zostało prawomocnie zakończone, a na mocy art. 616 § 1 pkt 2 kpk i art. 632 pkt 2 kpk kosztami sądowymi obciążył Skarb Państwa. Apelację od tego wyroku złożyli oskarżyciele publiczni, zarówno prokurator Prokuratury Rejonowej w T., jak i Naczelnik (...)Urzędu Celno-Skarbowego.

Zaskarżyli orzeczenie w całości na niekorzyść oskarżonego, zgodnie domagając się uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Wedle prokuratora skarżone orzeczenie dotknięte jest błędnym ustaleniem przyjętym za jego podstawę i mającym wpływ na jego treść, polegającym na niezasadnym przyjęciu, iż zarzucany oskarżonemu czyn został popełniony w warunkach art. 6 § 2 kks, a postępowanie karne co do zarzucanego mu czynu zostało już prawomocnie zakończone i tym samym istnieje podstawa do umorzenia postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 kpk, podczas gdy prawidłowa ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku odmiennego.

Natomiast drugi z oskarżycieli podniósł zarzut rażącej obrazy art. 17 § 1 pkt 7 kpk polegającej na uznaniu, że wobec oskarżonego w niniejszej sprawie doszło do powagi rzeczy osądzonej, albowiem postępowanie karne co do tego samego czynu oskarżonego zostało prawomocnie zakończone. Sąd Okręgowy w Gliwicach zważył, co następuje. Wywiedzione apelacje zasługiwały na uwzględnienie. Zgodzić należało się z odwołującymi, że błędnym było przyjęcie przez Sąd a quo, iż objęte zarzutem aktu oskarżenia zachowanie oskarżonego jako prezesa zarządu firmy (...) Sp. z o. o. z/s w W. polegające na urządzaniu w dniu 27 sierpnia 2015 r. w T. w lokalu mieszczącym się przy ul. (...) gier hazardowych na wskazanych wyżej sześciu urządzeniach bez posiadania na tego rodzaju działalność koncesji na prowadzenie kasyna gry, a zatem wbrew art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, stanowiło fragment osądzonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej z dnia 30 stycznia 2018 r. sygn. akt IX K 246/16 czynu ciągłego w rozumieniu art. 6 § 2 kks kwalifikowanego z art. 107 § 1 kks.

Tym samym nie mogło być mowy o zaistnieniu przeszkody procesowej w postaci powagi rzeczy osądzonej. W konsekwencji został naruszony art. 17 § 1 pkt 1 kpk w zw. z art. 113 § 1 kks, a związane z tym uchybienie ewidentnie miało wpływ na treść zaskarżonego wyroku. Co więcej nakazywało uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Tarnowskich Górach jako rzeczowo i miejscowo właściwemu. Przecież wedle Sądu I instancji przedstawione wyżej zachowanie zostało oskarżonemu dowiedzione, ponadto realizowało przedmiotowe i podmiotowe znamiona przestępstwa z art. 107 § 1 kks, a tylko wskazana wyżej przeszkoda procesowa w postaci rei iudicatae nie pozwoliła na wydanie wyroku skazującego.

Sąd Okręgowy podzielając tego rodzaju ocenę i to z przyczyn, na które wskazał Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, był zaś ograniczony zakazem ne peius z art. 454 § 1 kpk w zw. z art. 113 § 1 kks, zgodnie z którym sąd odwoławczy nie może skazać oskarżonego, który został w pierwszej instancji uniewinniony lub co do którego w pierwszej instancji umorzono lub warunkowo umorzono postępowanie. Nie budzi najmniejszej wątpliwości, że wyrokiem Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej z dnia 30 stycznia 2018 r. sygn. akt IX K 246/16 A.

U. został skazany za stanowiący przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 kks w zw. z art. 6 § 2 kks czyn ciągły zamykający się ramami czasowymi 17 sierpnia 2015 r. i 8 stycznia 2016 r. składający się z trzech zachowań polegających na urządzaniu gier na automatach wbrew art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, za każdym razem z wykorzystaniem wprawdzie innych urządzeń, nie mniej zawsze w tym samym lokalu, tj. w B. przy ul. (...) w lokalu o nazwie „(...)”, przy czym w przypadku zachowań z 17 września 2015 r. i 8 stycznia 2016 r. jako prezes Zarządu przedsiębiorstwa (...) Sp. z o. o. z/s w B., a w odniesieniu do zachowania z 17 sierpnia 2015 r. jako prezes Zarządu przedsiębiorstwa (...) Sp. z o. o. z/s w W..

Przywołane orzeczenie nie pozostawia też wątpliwości, iż wszystkich tych trzech zachowań A. U. miał się dopuścić w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności. Jak naprowadzają pisemne motywy tamtego wyroku, ową sposobnością było dopuszczenie się tych zachowań w tym samym lokalu, czyli w lokalu o nazwie „(...)” w B. przy ul. (...) (k. 842 akt Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej IX K 246/16). Tymczasem poza sporem być musi, że zachowania z dnia 27 sierpnia 2015 r. mieszczącego się w ramach czasowych w/w opisanego czynu ciągłego dopuścić się miał oskarżony ewidentnie w innej lokalizacji.

Ponadto nie zostało dostrzeżonym przez Sąd Rejonowy, iż czyn ciągły przypisany oskarżonemu przez Sąd Rejonowy w Bielsku-Białej polegał na urządzeniu gier hazardowych poza kasynem gry, na to bowiem wskazuje postępowanie wbrew art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. W niniejszym postępowaniu Sąd I instancji ustalił natomiast, że oskarżony tożsamego zachowania w innym miejscu z wykorzystaniem innych urządzeń dopuścił się nie posiadając koncesji na prowadzenie kasyna gry. Niewątpliwie dla przyjęcia stanu powagi rzeczy osądzonej z uwagi na wcześniejsze skazanie za czyn ciągły w rozumieniu art. 6 § 2 kks nie byłoby wystarczającym ustalenie jedynie, że czyn, którego dotyczy kolejne postępowanie, popełniony został w granicach czasowych wcześniej przypisanego czynu ciągłego.

Istnienie przeszkody procesowej w postaci rei iudicatae uzależnione jest w takim przypadku od równoczesnego ustalenia pozostałych innych niż krótkie odstępy czasu elementów statuujących czyn ciągły, w szczególności łączącego wszystkie zachowania będące przedmiotem osądu w obu postępowaniach tego samego zamiaru lub wykorzystania takiej samej sposobności. Sąd Rejonowy stwierdził, że zachowanie z dnia 27 sierpnia 2015 r. z pozostałymi stanowiącymi jeden czyn ciągły popełniony w okresie od 17 sierpnia 2015 r. do 8 stycznia 2016 r.

łączyła wyłącznie taka sama sposobność. Z oczywistych względów musiał jednak pozostawać w błędzie, kiedy ową sposobnością dla Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej była tożsama lokalizacja zachowań naruszających w identyczny sposób przepisy ustawy o grach hazardowych. W tym miejscu trzeba zaś przypomnieć, iż konstrukcja jednego czynu zabronionego, o którym mowa w art. 12 kk, co odnieść należy także do czyn ciągłego z art. 6 § 2 kks, egzystować może w przestrzeni prawnej tylko o tyle, o ile przyjęto ją w orzeczeniu sądu (por. uzasadnienie uchwały SN z dnia z dnia 15 czerwca 2007 r.

I KZP 15/07, OSNKW 2007/7-8/55). Dla oceny tożsamości czynów istotne są więc te elementy, które legły u podstaw przyjęcia konstrukcji czynu ciągłego we wcześniejszym wyroku. Brak zatem podstaw prawnych, aby dla badania przesłanek istnienia tożsamości czynu ponownie dokonywać łącznej oceny wszystkich zachowań objętych oboma postępowaniami. Tym samym nie miałaby znaczenia dla ustalenia tożsamości czynu okoliczność, czy wszystkie zachowania, których dotyczyły sprawy zarówno Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej, jak i Sądu Rejonowego w Gliwicach można uznać za jeden czyn ciągły z uwagi na podjęcie wszystkich zachowań z tym samym zamiarem lub z wykorzystaniem takiej samej sposobności, lecz innej niż ta, którą za podstawę konstrukcji czynu ciągłego przyjął w swoim wyroku Sąd Rejonowy w Bielsku-Białej.

Już tylko mając na uwadze powyższe okoliczności nie mogło być mowy o tożsamości czynów będących przedmiotem osądu w obu w/w sprawach, a w konsekwencji zaistnieniu w niniejszym postępowaniu przeszkody procesowej, o której mowa w art. 17 § 1 pkt 7 kpk.. Zachowania oskarżonego z dnia 27 sierpnia 2015 r. nie można bowiem potraktować jako fragmentu czynu ciągłego. Prawomocne skazanie za czyn ciągły nie rodziło zatem powagi rzeczy osądzonej wykluczającej przypisanie kolejnych, takich samych jednostkowych zachowań z okresu przyjętego w prawomocnym wyroku.

Nie mamy więc tutaj do czynienia z „ idem”. Niezależnie od powyższego należy zauważyć, że w kwestii stanowiącej problem prawny odnoszący się do zagadnienia tożsamości czynów na gruncie art. 107 § 1 kks Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 19 września 2018 r. w sprawie V KK 415/18 (OSNKW 2018/10/71) stwierdził m.in., że: "skoro urządzanie gry hazardowej w postaci gry na automatach (art. 1 ust. 2 w zw. z art. 2 ust. 3 i 5 u.g.h.) wymaga uzyskania koncesji na kasyno gry (art. 6 ust. 1 u.g.h.), a koncesja taka udzielana jest w odniesieniu do jednego kasyna, prowadzonego w ściśle określonym (geograficznie) miejscu (art. 41 ust. 1, art. 42 pkt 3 i art. 35 pkt 5 u.g.h.), to zachowanie osoby, która nie posiadając koncesji na prowadzenie kasyna podejmuje działanie w postaci urządzania gry na automatach w różnych miejscach (miejscowościach, lokalach), stanowi każdorazowo - od strony prawnokarnej - inny czyn, podjęty z zamiarem naruszenia tych przepisów w każdym z tych miejsc.

Uprzednie prawomocne skazanie za przestępstwo z art. 107 § 1 kks popełnione w innym miejscu, w warunkach czynu ciągłego ( art. 6 § 2 kks), w którym czas jego popełnienia obejmuje czasokres popełnienia czynu z art. 107 § 1 kks, co do którego toczy się jeszcze postępowanie karno-skarbowe, nie stanowi w tym późniejszym procesie przeszkody procesowej w postaci powagi rzeczy osądzonej, albowiem nie jest spełniony warunek tożsamości czynów". Z tego orzeczenia wynika, że w odniesieniu do zachowania oskarżonego nie sposób byłoby przyjąć określonej w art. 6 § 2 kks przesłanki „z wykorzystaniem trwałej sposobności" z innego jeszcze względu niż wyżej przedstawiony.

Zwrot ten oznacza powielanie analogicznych zachowań nagannych z wykorzystaniem takiej samej nadarzającej się okazji lub sprzyjających warunków czy okoliczności. W realiach spraw tego rodzaju, jak przedmiotowa, co do zasady nie może być mowy o tym, by sprawca wykorzystywał sprzyjającą okazję. W realizacji takich zachowań, jak urządzanie gier na automatach bez posiadania koncesji nie ma przecież żadnego elementu już istniejącego, albo takiego, który pojawia się na początkowym etapie realizacji czynu przestępczego i jest później wykorzystany.

Sprawca niczego więc nie wykorzystuje dla realizacji znamion czynu zabronionego. Wartym odnotowania jest, iż wyżej zaprezentowany pogląd stanowiący w istocie rozwinięcie stanowiska, że o tożsamości czynu nie decyduje tylko wzajemne podobieństwo, identyczna kwalifikacja prawna, czy pomieszczenie zachowań w tożsamym przedziale czasowym (zob. wyrok SN z dnia 4 kwietnia 2018 r., V KS 5/18, LEX nr 2482586; wyrok SN z dnia 22 maja 2018 r., III KK 331/17, LEX nr 2518853), został zaprezentowany również w dwóch innych ostatnio wydanych judykatach najwyższej instancji sądowej (zob. wyrok SN z dnia 19 września 2018 r., V KK 419/18, LEX nr 2573942; wyrok SN z dnia 15 listopada 2018 r., V KK 268/18, LEX nr 2585068).

Sąd Okręgowy w składzie orzekającym w niniejszej sprawie przedstawiony pogląd prawny w pełni podziela. Nie powtarzając obszernej i uwzględniającej wszystkie aspekty normatywne argumentacji zawartej w uzasadnieniu tego wyroku, z której wynika niemożność przyjęcia konstrukcji tożsamości czynu w rozumieniu art. 6 § 1 i 2 kks w odniesieniu do innego, wcześniej prawomocnie osądzonego przestępstwa z art. 107 § 1 kks w zw. z art. 6 § 2 kks, popełnionego w innym miejscu, odsyła do uzasadnienia tego orzeczenia. Z tych wszystkich względów, wobec stwierdzenia uchybień podniesionych w środka odwoławczych, Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, który w dalszym postępowaniu powtarzając przewód sądowy w całości i na podstawie jego wyników wyciągając wnioski co do odpowiedzialności oskarżonego za zarzucany mu czyn związany będzie wyrażonym poglądem prawnym (art. 442 § 3 kpk w zw. z art. 113 § 1 kks).