II K 797/18 · Sąd powszechny

Sygn. akt II K 1229/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 lutego 2025r. Sąd Rejonowy w Toruniu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: Sędzia Marek Tyciński Protokolant st. sekretarz sądowy Marcin Szymczak przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Toruń-Wschód w Toruniu ----------------------------------------- po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lutego 2025 r. sprawy: K. M. s. J. i V. z domu D. ur. (...) w C. oskarżonego o to, że: w dniu 02 marca 2021r. ok. godz. 21:45 w C. na terenie klatki schodowej kamienicy przy ul. (...) kierował wobec S. D. groźbę pozbawienia życia w okolicznościach wzbudzających w nim uzasadnioną obawę, że groźba zostanie spełniona tj. o przestępstwo z art. 190 § 1 k.k. orzeka: I. Oskarżonego K. M. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia tj. przestępstwa z art. 190 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 190 § 1 k.k. oraz art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierza mu karę grzywny w liczbie 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 30 (trzydzieści) złotych; II. Na podstawie art. 63§1kk na poczet orzeczonej grzywny zalicza zatrzymanie od 2 marca 2021r. godz.22.00 do 3 marca 2021r. godz. 12.57; III. Na podstawie art. 41a§1kk orzeka wobec oskarżonego zakaz zbliżania się na odległość mniejszą niż 50 (pięćdziesiąt ) metrów do S. D. oraz kontaktowania się z nim na okres 2 (dwóch) lat; IV. Na podstawie art.46§1 kk orzeka od oskarżonego na rzecz S. D. 300 zł (trzysta złotych) tytułem częściowego zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; V. Na podstawie art. 63§3kk na poczet orzeczonego w punkcie III wyroku środka karnego zalicza okres stosowania analogicznego środka zapobiegawczego od 3 marca 2021r. do 2 marca 2023r. i uznaje ten środek karny za wykonany w całości; VI. na podstawie art. 44 § 2 k.k. orzeka na Rzecz Skarbu Państwa przepadek dowodu rzeczowego w postaci noża kuchennego koloru białego o długości 33 cm marki (...); VII. na podstawie art. 230 § 2 k.p.k. zwraca oskarżonemu dowód rzeczowy w postaci telefonu komórkowego koloru czarnego(...) o numerze (...): (...); VIII. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 150 zł (sto pięćdziesiąt złotych) tytułem opłaty oraz kwotę 100 zł (sto złotych) złotych tytułem wydatków poniesionych od chwili wszczęcia postępowania. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 1229/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. K. M. W dniu 02 marca 2021 r. ok. godz. 21:45 w C. na terenie klatki schodowej kamienicy przy ul. (...) kierował wobec S. D. groźbę pozbawienia życia w okolicznościach wzbudzających w nim uzasadnioną obawę, że groźba zostanie spełnione, tj. dopuścił się przestępstwa z art. 190 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty K. M. był w nieformalnym związku z P. L., z którą miał dwumiesięczne dziecko. P. L. 3 dni przed zdarzeniem wyprowadziła się do S. D., zostawiając dziecko z ojcem. K. M. i S. D. mieszkali w tej samej kamienicy przy ul. (...). W dniu 02 marca 2021 r. K. M. napisał do P. L. wiadomość o treści: "Szybko maly sie dusu [dusi]". Po otrzymani ww. wiadomości P. L. wybiegła z mieszkania S. D.. Na klatce schodowej zobaczyła czekającego K. M., który chciał dostać się do mieszkania S. D.. K. M. miał przy sobie nóż kuchenny i wykrzykiwał groźby pozbawienia życia w kierunku S. D., który zdążył zamknąć się w mieszkaniu. Wcześniej K. M. wysłał na telefon byłej partnerki P. L. wiadomość dotyczącą S. D. o treści m.in. "Czekam 30min jak nie to wpadam z drzwiami albo z oknem i go (...)". P. L. pokazywała ww. wiadomości S. D.. Groźby wypowiadane oraz zawarte w wiadomościach wysyłanych na numer telefonu P. L. przez K. M. w połączeniu z jego agresywnym zachowaniem wywołały u S. D. uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione. S. D. w dniu 2 marca 2021 r. wobec dobijania się do drzwi przez K. M. i wykrzykiwanych przez niego gróźb wezwał patrol Policji. Funkcjonariusze Policji ujawnili na miejscu zdarzenia uszkodzenie na drzwiach do mieszkania S. D. oraz nóż kuchenny, który K. M. wyrzucił do wiadra znajdującego się na klatce schodowej. ------------------------------------------------------------------- K. M. jest osobą niekaraną. Wyjaśnienia K. M. K. 41-42, 43-46 Zeznania S. D. K. 10-11 Zeznania P. L. K. 16-17, 52-52v Notatka urzędowa; Protokół zatrzymania K. M.; Protokół zatrzymania rzeczy - noża kuchennego i telefonu komórkowego; Protokół badania stanu trzeźwości K. M.; Wydruk konwersacji; Protokół oględzin miejsca - wejścia do mieszkania S. D.; Protokół oględzin rzeczy - noża kuchennego i telefonu komórkowego; K. 1, 50; K. 2-2v; K. 4-8; K. 9-9v; K. 20-21; K. 22-27; K. 28-36; Dane o karalności K. 100 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Ocena Dowodów Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 Zeznania S. D. Pokrzywdzony S. D. zeznał, że K. M. w dniu 2 marca 2021 r. około godz. 21:45 wywabił P. L. z jego mieszkania, w ten sposób, że napisał do niej wiadomość, że ich wspólne dwumiesięczne dziecko się dusi. Gdy kobieta wybiegła z mieszkania, na klatce schodowej czekał już K. M., który chciał się dostać do mieszkania pokrzywdzonego. Oskarżony krzyczał różnego rodzaju groźby, m.in. że zabije S. D.. K. M. miał przy sobie nóż kuchenny, który po przyjeździe Policji wyrzucił do wiadra znajdującego się na klatce schodowej. Oskarżony zachowywał się agresywnie w stosunku do pokrzywdzonego od kilku dni, tj. od momentu gdy P. L. zamieszkała z pokrzywdzonym. Oskarżony codziennie kopał w drzwi pokrzywdzonego, krzyczał do niego groźby i pisał wiadomości do P. L. w których obrażał i straszył pokrzywdzonego. S. D. bał się K. M., w obawie przed nim nie wychodził z domu. Sąd dał wiarę zeznaniom pokrzywdzonego, gdyż były jasne, spójne i korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym w postaci m.in. wydruków korespondencji oraz zeznań P. L.. Zeznania P. L. Świadek P. L. w toku pierwszego przesłuchania zeznała, że od kiedy wprowadziła się do S. D. K. M. odgrażał się, że zrobi mu krzywdę. S. D. bał się wychodzić z mieszkania, gdyż oskarżony czekał na niego na klatce schodowej. W dniu 2 marca 2021 r. ok. godz. 21:30 świadek została wywabiona przez oskarżonego z mieszkania. K. M. próbował wejść do ww. mieszkania, ciągnął za drzwi, uderzał w nie. Krzyczał w kierunku pokrzywdzonego "że ma wyjść, że da mu fory, że i tak go (...)". Oskarżony miał przy sobie nóż kuchenny, który wyrzucił do wiadra, gdy zobaczył patrol Policji. Świadek P. L. w toku drugiego przesłuchania podtrzymała dotychczasowe zeznania i oświadczyła, że tydzień po zdarzeniu pogodziła się z K. M. i jest z nim aktualnie w związku. Nie ma natomiast kontaktu ze S. D.. W ocenie Sądu zeznania P. L. były wiarygodne. Zeznania te były spójne, logiczne, zgodne z załączonymi do akt sprawy wydrukami korespondencji i innymi dowodami z dokumentów oraz zeznaniami pokrzywdzonego S. D.. Świadek podtrzymała swoje zeznania obciążającego oskarżonego (złożone w dniu 2 marca 2021 r.) mimo, że pogodziła się z nim pogodziła, co tym bardziej świadczy o ich wiarygodności. Notatka urzędowa; Protokół zatrzymania K. M.; Protokół zatrzymania rzeczy - noża kuchennego i telefonu komórkowego; Protokół badania stanu trzeźwości K. M.; Wydruk konwersacji; Protokół oględzin miejsca - wejścia do mieszkania S. D.; Protokół oględzin rzeczy - noża kuchennego i telefonu komórkowego; Sąd dał wiarę wszystkim dowodom z dokumentów służących zrekonstruowaniu stanu faktycznego w niniejszej sprawie. Ich autentyczność oraz prawdziwość ich treści nie była kwestionowana przez żadną ze stron postępowania. Wydruki korespondencji potwierdzają, że K. M. groził S. D.. Protokoły policyjne udowadniają, że K. M. w trakcie dobijania się do mieszkania S. D. miał przy sobie nóż oraz dokonał uszkodzenia drzwi do mieszkania pokrzywdzonego. Dane o karalności Dokument urzędowy. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.1.1 Wyjaśnienia K. M. Oskarżony K. M. nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. W toku pierwszego przesłuchania wyjaśnił, że nie chciał zabić S. D. ani w żaden inny sposób zrobić mu krzywdy. Zależało mu wyłącznie na tym, aby porozmawiać z pokrzywdzonym. Oskarżony chciał wyjaśnić z pokrzywdzonym kwestie filmu erotycznego nagranego przez pokrzywdzonego z udziałem matki oskarżonego. W ocenie K. M. S. D. nie wyszedł z mieszkania by z nim porozmawiać, ponieważ od 3 dni mieszkała z nim jego była partnerką - P. L.. W toku drugiego przesłuchania oskarżony skonfrontowany z treścią wiadomości "Czekam 30min jak nie to wpadam z drzwiami albo z oknem i go (...)" wyjaśnił, że "to było tylko takie pisanie". Wskazał, że w dniu 2 marca 2021 r. chciał porozmawiać z pokrzywdzonym i byłą partnerką na temat dalszej opieki nad dwumiesięcznym dzieckiem oraz o filmie erotycznym nagranym przez pokrzywdzonego, w którym występowała matka oskarżonego. Oskarżony wyjaśnił, że pokrzywdzony zamknął przed nim drzwi i do rozmowy nie doszło a po 2-3 minutach pojawił się patrol Policji. Oskarżony przyznał, że w obecności funkcjonariuszy ubliżył S. D. słowami (...). Oskarżony wyjaśnił, że nóż kuchenny zabezpieczony na miejscu zdarzenia należał do niego, jednak nie wie w jaki sposób się tam znalazł. Sąd ocenił zeznania oskarżonego jako niewiarygodne. Wersja zdarzeń przedstawiona przez oskarżonego dotycząca w szczególności noża kuchennego oraz chęci przeprowadzenia zwykłej rozmowy z pokrzywdzonym zdaje się nielogiczna i sprzeczna z pozostałym materiałem dowodowym. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I K. M. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Przepis art. 190 § 1 kk stanowi: kto grozi innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub na szkodę osoby dla niej najbliższej, jeżeli groźba wzbudza w osobie, do której została skierowana lub której dotyczy, uzasadnioną obawę, że będzie spełniona, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Określone w wyżej wymienionym przepisie, przestępstwo groźby karalnej godzi w wolność człowieka w sferze psychicznej (wolność od strachu, zastraszenia). Jego treścią jest grożenie innej osobie popełnieniem przestępstwa (zbrodni lub występku) na jej szkodę lub szkodę osoby najbliższej. Dla bytu przestępstwa groźby karalnej nie jest istotny rodzaj przestępstwa, którego popełnieniem sprawca grozi ani cel, w jakim to czyni, a nawet rzeczywisty zamiar spełnienia groźby. Warunkiem przestępności czynu jest, aby groźba wzbudzała uzasadnioną obawę, że będzie spełniona. Jest to więc przestępstwo materialne, przy czym stan uzasadnionej obawy osoby zagrożonej należy traktować jako skutek. Dla bytu przestępstwa z art. 190 § 1 kk konieczne jest, aby groźba subiektywnie (w odbiorze zagrożonego) wywołała obawę spełnienia. Groźbę tę należy także obiektywnie zweryfikować i stwierdzić, czy pokrzywdzony istotnie mógł w danych okolicznościach w sposób uzasadniony groźbę odebrać (wyr. SA w Krakowie z 4.7.2002 r., II AKa 163/02, KZS 2002, Nr 7–8, poz. 44; wyr. SA w Lublinie z 30.1.2001 r., II AKa 8/01, OSA 2001, Nr 12, poz. 88). Przestępstwo groźby karalnej można popełnić tylko umyślnie, zarówno z zamiarem bezpośrednim, jak i ewentualnym. Sprawca musi zatem chcieć wzbudzić u pokrzywdzonego uzasadnioną obawę jej spełnienia albo co najmniej godzić się na to, że ona wystąpi. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że K. M. swoim zachowaniem wypełnił znamiona przestępstwa z art. 190 § 1 kk poprzez grożenie S. D. pozbawieniem go życia. Oskarżony oprócz werbalnie wypowiadanych lub pisanych za pomocą wiadomości SMS gróźb, dobijał się do jego mieszkania pokrzywdzonego, kopał i ciągnął za drzwi, miał przy sobie nóż kuchenny. S. D. miał zatem podstawy, by przypuszczać, że oskarżony spełni swoje groźby. K. M. zachowywał się bardzo agresywne, czekał aż pokrzywdzony wyjdzie z mieszkania. S. D. w obawie przed K. M. przez kilka dni w ogóle nie opuszczał swojego mieszkania. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia KARY, Środki Karne, Przepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności K. M. I Za przypisane oskarżonemu przestępstwo Sąd wymierzył mu karę grzywny w wymiarze 50 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 30 zł. Wymierzona kara mieści się w granicach ustawowego zagrożenia i uwzględnia ogólne dyrektywy wymiaru kary określone w art. 53 kk. W przekonaniu Sądu wymierzona kara jest dostatecznie dolegliwa i wystarczająca dla osiągnięcia celów kary, zarówno w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, jak i wpłynie zapobiegawczo i wychowawczo wobec oskarżonej na przyszłość. Okolicznością łagodzącą braną przez Sąd przy wymiarze kary była niekaralność oskarżonego. K. M. II Na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej grzywny Sąd zaliczył oskarżonemu zatrzymanie od 2 marca 2021r. godz. 22.00 do 3 marca 2021 r. godz. 12.57. Zgodnie z wyżej przytoczonym przepisem, na poczet orzeczonej kary zalicza się okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie, zaokrąglając w górę do pełnego dnia, przy czym jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności, dwóm dniom kary ograniczenia wolności lub dwóm dziennym stawkom grzywny. K. M. III, V Z uwagi na charakter popełnionego przez oskarżonemu czynu, dostrzegając konieczność rzeczywistego odizolowania go od pokrzywdzonego, Sąd orzekł wobec niego zakaz zbliżania się do pokrzywdzonego na odległość 50 metrów oraz kontaktowania się z pokrzywdzonym przez okres 2 lat. Jednocześnie na mocy art. 63 § 3 na poczet orzeczonego zakazu zbliżania się i kontaktowania z pokrzywdzonym Sąd zaliczył okres stosowania analogicznego środka zapobiegawczego od 3 marca 2021r. do 2 marca 2023r. i uznał ten środek karny za wykonany w całości. K. M. IV Na podstawie art. 46 § 1 kk Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz S. D. 300 zł tytułem częściowego zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Podstawową funkcją zadośćuczynienia jest funkcja kompensacyjna, co oznacza, że kwota pieniężna przyznana poszkodowanemu ma w pełni lub w możliwym stopniu zrekompensować wyrządzoną mu krzywdę. Zadośćuczynienie winno zatem przedstawiać odczuwalną (ale nie nadmierną) wartość ekonomiczną. K. M. VI Sąd orzekł o przepadku na rzecz Skarbu Państwa dowodu rzeczowego w postaci noża kuchennego. Ww. nóż służył bowiem lub był przeznaczony do popełnienia przestępstwa. K. M. VII Sąd orzekł o zwrocie oskarżonemu dowodu rzeczowego w postaci telefonu komórkowego. Ww. telefon okazał się zbędny wobec zakończenia postępowania karnego. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności Inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. Koszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności VIII Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 150 zł tytułem opłaty oraz kwotę 100 zł tytułem wydatków poniesionych od chwili wszczęcia postępowania. Oskarżony jest osobą młodą, zdrową, pracuje "na czarno" jako murarz i wg oświadczenia osiąga dochody w kwocie 3.000 zł miesięcznie. W ocenie Sądu uiszczenie ww. kosztów procesu nie będzie dla oskarżonego zbyt uciążliwe. Podpis

W. jest właścicielem mieszkania na posesji położonej przy ul. (...). Zamieszkuje w nim jego ojciec F. W... Na tej samej posesji mieszka również T. M. z rodziną oraz J. Ł. wraz z synem. Osoby te posiadają mieszkania własnościowe. Budynek zarządzany jest przez wspólnotę mieszkaniową. Pomiędzy P. W. i F. W., a J. Ł. i jej rodziną oraz T. M. i jej rodziną, istnieje od wielu lat konflikt sąsiedzki. Przyczyną tego konfliktu jest brak porozumienia w kwestiach związanych z opłatami za wspólną nieruchomość, jej zarządzaniem i korzystaniem z niej. Konflikt trwa od 2011 roku. W tym czasie, to jest od 2011 roku do 31 lipca 2013 roku, podczas spotkań, czy sporów sąsiedzkich, P. W. wielokrotnie groził J. Ł., że ją zabije, że dojdzie do tragedii, że powyrzuca wszystkich z posesji, „powyrywa nogi”. J. Ł. traktowała słowa P. W. poważnie i obawiała się ich. Ponadto P. W. wielokrotnie znieważał J. Ł., używając wobec niej słów wulgarnych i obelżywych, w szczególności takich, jak „idiotka, suka, patologia”. W tym samym czasie P. W. wielokrotnie kierował do T. M. słowa, w których mówił, że ją załatwi, groził jej pięścią, groził pobiciem, mówiąc, że przyłoży jej łopatą, którą wypowiadając te słowa trzymał w ręku. T. M. obawiała się spełnienia tych gróźb, ponieważ w jej ocenie zachowanie P. W. było nieprzewidywalne. Ponadto w tym czasie, P. W. wielokrotnie znieważał, T. M., używając wobec niej słów obelżywych i poniżających, w szczególności „debil, patologia”.

oskarżonego R. Ł. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu wypełniającego dyspozycję art. 190 § 1 k.k. i art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za ten czyn na podstawie art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 57b k.k. zw. z art. 4 § 1 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,

Sąd Rejonowy w Rybniku wyrokiem z dnia 21 marca 2014r.