II K 249/19 · Sąd powszechny

W dniu 19.10.1998r. E. C. urodziła syna P. S., w dniu 01.03.206r córkę R. S.. Ojcem obydwojga dzieci jest oskarżony I. S.. W dniu 29.10.2010r Sąd Rejonowy w Żaganiu wyrokiem w sprawie III RC 474/10 zasądził od oskarżonego na rzecz P. S. i R. S. alimenty w kwocie po 250 zł miesięcznie płatne do rąk ich matki. Wysokość alimentów została podwyższona prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Żaganiu w sprawie III RC 501/12 do kwoty po 350 zł miesięcznie na każde z dzieci. W 2o10 roku rozpadł się konkubinat oskarżonego z E. C., oskarżony wyprowadził się z domu i nie prowadzi od tamtej daty wspólnego gospodarstwa domowego z matką dzieci. Oskarżony nie wywiązywał się z obowiązków określonych wyrokiem, dlatego E. C. złożyła wniosek egzekucyjny w listopadzie 2010r do komornika przy Sądzie Rejonowym w Żaganiu, które toczy się pod sygnaturą KMP 80/10. Prowadzone postępowanie egzekucyjne nie przyniosło żadnych efektów, oskarżony nie dokonywał żadnych dobrowolnych wpłat w toku tego postępowania na poczet alimentów pomimo monitów kuratora sądowego.

R. został oskarżony o to, że w okresie od 01 stycznia 2001 r. do 10 października 2013 r. w W. uporczywie uchylał się od wykonywania ciążącego na nim z mocy ustawy obowiązku opieki orzeczonego wyrokiem sądu z dnia 07.12.1999 roku o sygn. akt I C 686/99 poprzez niełożenie na utrzymanie K. R. (1) i M. R., przez co naraził uprawnionego na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych tj. o czyn z art. 209 § 1 k.k.

Sygn. akt: II K 1517/23 4074-4 Ds 1146.2023 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 06 maja 2025r. Sąd Rejonowy w Toruniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący Sędzia Marek Tyciński Protokolant st. sekr. sądowy Marcin Szymczak w obecności prokuratora Prokuratury Rejonowej Toruń Centrum - Zachód w Toruniu ------------------------------------------ po rozpoznaniu dnia 06 maja 2025r. sprawy: K. Z. s. K. i S. ur. (...) w T. oskarżonego o to, że: w okresie od dnia 27 października 2022 r. do dnia 4 kwietnia 2023 r. w T. uchylał się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego wobec córki S. Z., określonego co do wysokości wyrokiem zaocznym Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 27 października 2022 r. o sygn. akt III RC 17/22 na kwotę 500 zł miesięcznie, przy czym łączna wysokość powstałych w ten sposób zaległości przekroczyła równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych, co naraziło pokrzywdzoną na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, tj. o przestępstwo z art. 209 § 1a k.k. ORZEKA: I. Uznaje oskarżonego K. Z. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, to jest występku z art. 209 § 1a k.k. i za to na podstawie art. 209 § 1a k.k. wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; II. Zwalnia w całości oskarżonego od uiszczenia opłaty sądowej, zaś wydatkami poniesionymi od chwili wszczęcia postępowania obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 1517/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. K. Z. w okresie od dnia 27 października 2022 r. do dnia 4 kwietnia 2023 r. w T. uchylał się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego wobec córki S. Z., określonego co do wysokości wyrokiem zaocznym Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 27 października 2022 r. o sygn. akt III RC 17/22 na kwotę 500 zł miesięcznie, przy czym łączna wysokość powstałych w ten sposób zaległości przekroczyła równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych, co naraziło pokrzywdzoną na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, tj. przestępstwo z art. 209 § 1a k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty K. Z. pozostawał w związku z A. K.. Z tego związku przyszło na świat jedno dziecko – S. Z., urodzona (...). K. Z. nie łożył na utrzymanie córki. Wobec tego A. K. wystąpiła do Sądu Rejonowego w Toruniu o zasądzenie alimentów. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 27 października 2022 roku (sygn. akt III RC 17/22) zasądzono od K. Z. alimenty na rzecz S. Z. w kwocie 500 zł miesięcznie, poczynając od 12 stycznia 2022 roku, płatne z góry do 10-tego dnia każdego miesiąca do rąk matki małoletniej. K. Z. nie płacił zasądzonej kwoty alimentów. Interesował się córką i spotykał się z nią. Nie dawał jej żadnych prezentów. Rodzice K. Z. wręczali wnuczce prezenty, nie przekazywali jednak pieniędzy na jej utrzymanie. Podejmowane czynności egzekucyjne wobec K. Z. nie przyniosły rezultatu, gdyż nie podejmował on żadnej pracy a wzywany do zapłaty alimentów, odmawiał. K. Z. dotychczas był trzykrotnie karany za niepłacenie alimentów. S. Z. utrzymuje matka – A. K.. Od lutego 2025 roku pracuje jako kasjer-sprzedawca i zarabia 4 500 zł netto. Otrzymuje świadczenie wychowawcze 800 plus, aktualnie nie otrzymuje alimentów z Funduszu Alimentacyjnego, bo przekracza dochód. Przed rozpoczęciem pracy A. K. otrzymywała alimenty z Funduszu w kwocie 500 zł oraz świadczenie rodzinne w kwocie 95 zł. W utrzymaniu pomagali jej rodzice. Aktualnie A. K. wraz z córką w dalszym ciągu mieszkają z rodzicami. Dokłada się im do zakupów w kwocie 1000 zł miesięcznie, opłaca przedszkole w kwocie 670 zł miesięcznie, opłaca telefon w kwocie 60 zł, na ubrania przeznacza około 300 zł. Brak dokładania się do utrzymania córki przez K. Z. naraził ją na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. K. Z. ma 30 lat. Jest kawalerem o wykształceniu zawodowym. Nie pracuje, utrzymuje się z prac dorywczych i z pomocy rodziców. Jest osobą zdrową i zdolną do pracy. Nie leczył się psychiatrycznie. Nie był zarejestrowany w Urzędzie Pracy. Jest ojcem trójki dzieci w wieku 6, 5 i 1 roku. Dotychczas był karany, w tym za przestępstwo niealimentacji. Aktualnie przebywa w zakładzie karnym. odpis skrócony aktu urodzenia zeznania A. K. odpis wyroku zeznania A. K. zawiadomienie karta karna zeznania A. K. wyjaśnienia oskarżonego w zakresie danych osobopoznawczych karta karna 26 99v 5 10-11 1 78-79 99v 43-44 78-79 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty OCena DOWOdów 1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu wyjaśnienia oskarżonego zeznania A. K. dowody z dokumentów Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył krótkie wyjaśnienia. Jego wyjaśnienia zasadniczo pozostają wiarygodne, choć jego zachowanie nie znajduje usprawiedliwienia. Oskarżony zadeklarował, że wpłaci zasądzone alimenty, po tym jak otrzyma wynagrodzenie z pracy dorywczej, po czym wyjaśnił, że został oszukany i nie otrzymał pieniędzy. W tym zakresie jego wyjaśnienia pozostają niewiarygodne. Zeznania świadka były wiarygodne i szczere. Znalazły potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Dowody z dokumentów nie były kwestionowane przez żadną ze stron co do ich autentyczności ani wiarygodności. Nie budziły także wątpliwości Sądu, wobec czego były wiarygodnym materiałem dowodowym. 1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 1.3. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I K. Z. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej W ocenie Sądu zachowanie oskarżonego wyczerpało znamiona przestępstwa z art. 209 § 1a kk. Stosownie do treści art. 209 § 1 kk odpowiedzialności karnej podlega ten, kto uchyla się od wykonania obowiązku alimentacyjnego określonego co do wysokości orzeczeniem sądowym, ugodą zawartą przed sądem albo innym organem albo inną umową, jeżeli łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych albo jeżeli opóźnienie zaległego świadczenia innego niż okresowe wynosi co najmniej 3 miesiące. Zgodnie zaś z treścią art. 209 § 1a jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 naraża osobę uprawnioną na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych podlega surowszej odpowiedzialności karnej. W niniejszej sprawie oskarżony został zobowiązany wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 27 października 2022 roku (sygn. akt III RC 17/22) do łożenia na utrzymanie córki w kwocie 500 zł miesięcznie. Oskarżony nie łożył na utrzymanie córki, zarówno w okresie zarzutu, jak i wcześniej, za co był dotychczas trzykrotnie karany. Wobec tego nie budzi żadnych wątpliwości fakt, że zaległość alimentacyjna stanowi równowartość 3 świadczeń okresowych. Niewątpliwie oskarżony uchylał się od tego obowiązku, gdyż jako młody trzydziestoletni mężczyzna nie podejmował żadnej stałej pracy. Miał świadomość, że ma na utrzymanie trójkę dzieci, a mimo to sam utrzymywał się z prac dorywczych i pomocy rodziców. Oskarżony nie zarejestrował się także w Urzędzie Pracy jako bezrobotny. Co prawda utrzymywał kontakt z córką, ale nie dawał jej żadnego wsparcia finansowego. Oskarżony nie próbował nawet wykazać, że zasądzone świadczenia przekraczają jego możliwości zarobkowe poprzez ubieganie się o zmniejszenie alimentów. Matka małoletniej do lutego 2025 roku również nie pracowała i utrzymywała się głównie z pomocy rodziców. Okoliczności te wskazują, że oskarżony uchylał się od obowiązku alimentacyjnego a zachowanie to wynikało z jego złej woli. Nie bez znaczenia dla oceny postawy oskarżonego pozostawał fakt, że dotychczas był karany za przestępstwo niealimentacji. Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwolił na przypisanie mu typu kwalifikowanego przestępstwa z art. 209 kk. Zeznania matki małoletni jednoznacznie wskakują, że gdyby nie pomoc jej rodziców i pomoc ze strony państwa w okresie objętym zarzutem, nie miałaby środków na utrzymanie córki. W tym zakresie należy podkreślić, iż narażenie na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych osoby uprawnionej do świadczeń alimentacyjnych, następuje również wtedy gdy te potrzeby zaspokajane są przez inne niż zobowiązani alimentacyjnie podmioty. Tym samym nie uwalnia od odpowiedzialności oskarżonego realizacja obowiązku alimentacyjnego przez państwo i drugiego z rodziców. W ocenie Sądu zachowanie oskarżonego było zawinione. Nie wystąpiły przesłanki wpływające na wyłączenie poczytalności. Czyn oskarżonego był społecznie szkodliwy w stopniu umiarkowanym, o czym więcej w sekcji 4 uzasadnienia. ☐ 1.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 1.4. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 1.5. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 1.6. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności K. Z. I I Wymierzając oskarżonemu karę Sąd miał na uwadze treść art. 53 kk w brzmieniu sprzed nowelizacji z 1 października 2023 roku. W ocenie Sądu zachowanie oskarżonego było zawinione w stopniu znacznym. Określając stopień winy Sąd miał na względzie fakt, że oskarżony jest dorosłym mężczyzna, który miał już do czynienia z wymiarem sprawiedliwości i powinien znać reguły obowiązujące w społeczeństwie. Przechodząc do oceny stopnia społecznej szkodliwości czynu, w ocenie Sądu był on umiarkowany. Oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu Sąd miał na uwadze okoliczności przedmiotowo - podmiotowe wskazane w treści art. 115 § 2 kk. Oskarżony popełnił przestępstwo w sposób umyślny w zamiarze bezpośrednim a okres popełnienia czynu wynosił 6 miesięcy. Okolicznością łagodzącą było przyznanie się oskarżonego do popełniania zarzucanego mu czynu i deklaracja poprawy. Okolicznością obciążającą była dotychczasowa karalność oskarżonego, w tym za przestępstwo niealimentacji. Sąd uwzględnił cele w zakresie prewencji indywidualnej oraz ogólnej. Analiza okoliczności sprawy doprowadziła Sąd do przekonania, że jedyną adekwatną reakcją wobec czynu oskarżonego będzie wymierzenie mu kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu jedynie oddziaływanie resocjalizacyjne w warunkach izolacji penitencjarnej może spełnić cele kary w zakresie prewencji indywidualnej.. Kara pozbawienia wolności wymierzona oskarżonemu w sposób właściwy unaoczni społeczeństwu naganność postępowania oskarżonego oraz nieopłacalność popełniania przestępstw. Ze względu na powyższe Sąd uznał, ze kara 6 miesięcy pozbawienia wolności będzie uzasadniona. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II Na podstawie art. 624 § 1 kpk Sąd zwolnił oskarżonego od kosztów procesu, w tym opłaty a wydatkami obciążył Skarb Państwa. Sąd miał na uwadze sytuację finansową oskarżonego oraz fakt, że możliwości zarobkowe oskarżonego w najbliższym czasie będą ograniczone z uwagi na orzeczoną wobec niego karę pozbawienia wolności. 1Podpis

Oskarżony S. S. jest ojcem małoletniego P. K. ur. (...) i będącego równocześnie synem oskarżycielki posiłkowej J. K.. Ugodą zawartą przed tutejszym Sądem Rodzinnym z 17. 11. 2006 r. w sprawie IIIRC 132/06 oskarżony zobowiązał się do uiszczania na rzecz syna P. K. kwoty 400 złotych tytułem alimentów, płatną do 10-tego każdego miesiąca do rąk matki J. K..

złożył pozew przeciwko mał.