Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
II K 930/18 AI generated

II K 930/18 · Sąd powszechny

Case Number II K 930/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

( w trybie art. 424 § 3 k.p.k. ) Oskarżony O. C. stanął po zarzutem iż w dniu 27 lipca 2016 roku w msc. O. gm. W. woj. (...) nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, że kierując samochodem m-ki R. (...) nr rej. (...) nie zachował należytej ostrożności i nie dostosował prędkości do panujących na drodze warunków, przekraczając administracyjnie dozwoloną prędkość, w wyniku czego na łuku drogi stracił panowanie nad pojazdem, zjechał na przeciwległy pas ruchu i uderzył w jadący z naprzeciwka pojazd m-ki O. (...) nr rej. (...) kierowany przez M.

Legislator headnote

AI generated

art. 177 § 2 k.k, art. 177 § 1 k.k, art. 11 § 2 k.k, art. 11 § 3 k.k, art. 70 § 1 k.k, art. 72 § 1 pkt 2 k.k; II K 930/18 · Sąd powszechny: – rozległej rany skalpacyjnej głowy okolicy ciemieniowo-potylicznej, złamania żeber IV, V, VI i VII po stronie prawej, wieloodłamowego złamania końca dalszego kości udowej lewej, stłuczenia i krwiaka podudzia lewego i wielomiejscowych otarć naskórka, skutkujących naruszeniem czynności narządów ciała na czas powyżej 7 dni, zaś O. M. – rany tłuczonej barku lewego i ręki lewej, złamania kości łonowej prawej i lewej, kości kulszowych i kości krzyżowej lewej skutkujących naruszeniem czynności narządów ciał na czas powyżej 7 dni, to jest popełnienia o czynu z art. 177 § 2 k.k. w zb. z art. 177 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k..

Keywords

AI generated
excessive speed traffic violation road safety concerns hit-and-run dangerous overtaking extreme speeding offence

Cited Legislation

AI generated
art. 177 § 2 k.k
o czyn z art. 177 § 2 k.k.
art. 177 § 1 k.k
Oskarżonego O. C. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 177 § 2 k.k. w zb. z art. 177 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. skazuje , zaś na podstawie art. 177 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierza mu karę 1 ( jednego ) roku pozbawienia wolności;
art. 11 § 2 k.k
Oskarżonego O. C. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 177 § 2 k.k. w zb. z art. 177 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. skazuje , zaś na podstawie art. 177 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierza mu karę 1 ( jednego ) roku pozbawienia wolności;
art. 11 § 3 k.k
Oskarżonego O. C. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 177 § 2 k.k. w zb. z art. 177 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. skazuje , zaś na podstawie art. 177 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierza mu karę 1 ( jednego ) roku pozbawienia wolności;
art. 70 § 1 k.k
Na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 k.k. warunkowo zawiesza wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego O. C. kary pozbawienia wolności na okres próby 3 ( trzech ) lat;
art. 72 § 1 pkt 2 k.k
na podstawie art. 72 § 1 pkt 2 k.k.
art. 624 § 1 k.p.k
Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k.
art. 424 § 3 k.p.k
( w trybie art. 424 § 3 k.p.k.
AI generated
III K 1899/21
Sygn. akt III K 1899/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 marca 2022r. Sąd Rejonowy w Rybniku III Wydział Karny w składzie: Przewodniczący Sędzia Sądu Rejonowego Joanna Kucal Protokolant Magdalena Migulla po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2022r. sprawy D. G. (G.) s. Z. i M. ur. (...) w R. oskarżonego o to, że: w dniu 03 sierpnia 2021 roku w R. prowadząc samochód osobowy marki F. o numerze rejestracyjnym (...) umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, że nie dostosował prędkości pojazdu do warunków ruchu, jadąc z prędkością nie mniejszą niż 115 km/h w obszarze zabudowanym, gdzie obowiązuje dozwolona maksymalna prędkość pojazdów 50 km/h w wyniku czego na łuku drogi w prawo najechał przednim prawym kołem na krawężnik co spowodowało wytrącenie pojazdu z toru jazdy i zjechanie na krawężnik po lewej stronie jezdni, gdzie po uderzeniu pojazd został podbity w górę, uderzył w drzewo, powodując jego ścięcie, następnie pojazd dachował i doprowadził do zderzenia z jadącą po chodniku rowerzystką czym nieumyślnie spowodował wypadek drogowy w następstwie którego rowerzystka L. S. doznała obrażeń ciała w postaci złamania trzonu obojczyka lewego z przemieszczeniem oraz złamania kostki bocznej podudzia lewego bez przemieszczenia, które to obrażenia naruszyły czynności narządów jej ciała na okres powyżej 7 dni, tj. o przestępstwo z art. 177 § 1 kk 1) uznaje oskarżonego D. G. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu wyczerpującego ustawowe znamiona przestępstwa z art. 177 § 1 kk i za to na mocy art. 177 § 1 kk kk przy zast. art. 37a kk wymierza mu karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych przy przyjęciu, iż wysokość jednej stawki dziennej stanowi kwotę 40 zł (czterdziestu złotych); 2) na mocy art. 42 § 1 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 1 (jednego) roku; 3) na mocy art. 46 § 1 kk orzeka wobec oskarżonego środek kompensacyjny w postaci obowiązku zadośćuczynienia za doznaną krzywdę poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonej L. S. kwoty 4.000 zł (czterech tysięcy złotych); 4) na podstawie art. 627 kpk zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego L. S. kwotę 1.200 zł (jeden tysiąc dwieście złotych) tytułem zwrotu wydatków związanych z ustanowieniem pełnomocnika w sprawie; 5) na podstawie art. 627 kpk i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 roku o opłatach w sprawach karnych zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, na które składają się wydatki w wysokości 614,82 zł (sześćset czternaście złotych osiemdziesiąt dwa grosze) oraz opłata w wysokości 400 zł (czterysta złotych). Sędzia UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt III K 1899/21 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 0.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. D. G. W dniu 3 sierpnia 2021r. w R. prowadząc samochód osobowy marki F. o numerze rejestracyjnym (...) umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, że nie dostosował prędkości pojazdu do warunków ruchu, jadąc z prędkością nie mniejszą niż 115 km/h w obszarze zabudowanym, gdzie obowiązuje dozwolona maksymalna prędkość pojazdów 50 km/h w wyniku czego na łuku drogi w prawo najechał przednim prawym kołem na krawężnik co spowodowało wytrącenie pojazdu z toru jazdy i zjechanie na krawężnik po lewej stronie jezdni, gdzie po uderzeniu pojazd został podbity w górę, uderzył w drzewo, powodując jego ścięcie, następnie pojazd dachował i doprowadził do zderzenia z jadącą po chodniku rowerzystką, czym nieumyślnie spowodował wypadek drogowy, w następstwie którego rowerzystka L. S. doznała obrażeń ciała w postaci złamania trzonu obojczyka lewego z przemieszczeniem oraz złamania kostki bocznej podudzia lewego bez przemieszczenia, które to obrażenia naruszyły czynności narządów jej ciała na okres powyżej 7 dni. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty I. W dniu 3 sierpnia 2021r. oskarżony prowadził pojazd mechaniczny marki F. o numerze rejestracyjnym (...). Poruszał się ul. (...) w kierunku ul. (...) w R.. W pewnym momencie jadąc z prędkością nie mniejszą niż 115 km/h w obszarze zabudowanym, gdzie obowiązuje dozwolona maksymalna prędkość 50 km/h na łuku drogi w prawo stracił panowanie nad pojazdem i najechał przednim prawym kołem na krawężnik powodując zmianę toru jazdy w ten sposób, że zjechał na krawężnik po lewej stronie jezdni. Na skutek uderzenia przednimi kołami w krawężnik pojazd uniosło w górę, następnie samochód uderzył w drzewo ścinając go na wysokości około 2 metrów. Samochód odwrócił się do góry, a po upadku na podłoże pojazd zaczął dachować. W tym czasie w pobliżu znajdowała się pokrzywdzona L. S., która jechała na rowerze po chodniku. Po usłyszeniu odgłosu silnika pojazdu zbliżającego się z dużą prędkością zredukowała swoją prędkość jazdy. Dachujący pojazd marki F. uderzył w lewą stronę rowerzystki, która upadła na ziemię na drugi bok. Po opuszczeniu pojazdu o własnych siłach oskarżony przeprosił L. S.. zeznania świadka L. S. k. 121-121v, 30-31 częściowe wyjaśnienia oskarżonego k. 120v-121, 63 protokół oględzin pojazdu k. 3-5 protokół oględzin miejsca wypadku drogowego k. 6-8 protokół oględzin roweru k. 9 płyta CD wraz z wydrukami k.10-20 protokoły badania stanu trzeźwości k.23,25,27 świadectwa wzorcowania k.24,26,28 opinia toksykologiczna k. 47-55 II. W wyniku powyższego wypadku L. S. doznała obrażeń ciała w postaci złamania trzonu obojczyka lewego z przemieszczeniem oraz złamania kostki bocznej podudzia lewego bez przemieszczenia. Obrażenia te naruszyły czynności narządów jej ciała na okres powyżej 7 dni. dokumentacja medyczna k. 37 opinia sądowo-lekarska k. 58 III. Oskarżony posiada uprawnienia do prowadzenia pojazdów mechanicznych od 26 listopada 2019r. Dotychczas został dwukrotnie ukarany mandatem karnym za naruszenia przepisów o ruchu drogowym, tj. za spowodowanie zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym oraz za przekroczenie prędkości od 21 do 30 km/h. informacja z centralnej ewidencji kierowców k. 38 informacja z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego k.42 IV. Oskarżony nie był dotychczas karany za przestępstwa, w tym za przestępstwa skarbowe. karta karna k.70 0.1. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) xxx xxxx xxxxxx Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty xxxxxxx xxxxx xxxxx 2. OCena DOWOdów 0.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu I zeznania świadka L. S. Zeznania jasne, spójne, logicznie opisujące przebieg zdarzenia drogowego. Pokrzywdzona przedstawiła zdarzenie tak jak je zapamiętała, a zeznania złożone na obu etapach postępowania są wewnętrznie spójne. Zasługiwały w pełni na wiarę. I częściowe wyjaśnienia oskarżonego Wyjaśnienia w części (poza kwestią prędkości jazdy) zasługiwały na uwzględnienie jako zgodne z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie. Jego relacja, w zakresie w jakim opisuje zdarzenie pokrywa się z tym, co o okolicznościach wypadku zeznała pokrzywdzona i zdaniem sądu, relacje te wspólnie tworzą w zasadzie nie kwestionowany stan faktyczny. I, III. protokół oględzin pojazdu Dokumenty urzędowe sporządzone przez uprawnione podmioty w zakresie uprawnień, prawem przewidzianym. protokół oględzin miejsca wypadku drogowego protokół oględzin roweru protokoły badania stanu trzeźwości świadectwa wzorcowania informacja z centralnej ewidencji kierowców informacja z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego karta karna I. płyta CD wraz z wydrukami Brak podstaw do kwestionowania. I. opinia toksykologiczna Opinia pełna, wewnętrznie niesprzeczna, klarowna, oparta na fachowej wiedzy specjalnej. II. opinia sądowo-lekarska Opinia pełna, wewnętrznie niesprzeczna, klarowna, oparta na fachowej wiedzy specjalnej. II. dokumentacja medyczna Dokumentacja medyczna dot. stanu zdrowia pokrzywdzonej, niekwestionowana przez strony. 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu I. częściowe wyjaśnienia oskarżonego Wyjaśnienia w części dotyczącej kwestionowania wskazanej w zarzucie prędkości pojazdu w chwili zdarzenia nie zasługują na uwzględnienie jako sprzeczne z protokołem oględzin pojazdu, w którym ujęto wartość prędkościomierza pojazdu. Stanowiły one wyłączną linię obrony zmierzającą do umniejszenia odpowiedzialności karnej za zarzucane mu przestępstwo. 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1) D. G. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Sąd uznał, że w dniu 3 sierpnia 2021r. w R. oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstwa określonego w art. 177 § 1 kk. W przepisie art. 177 § 1 k.k. spenalizowane zostało przestępstwo wypadku w komunikacji, którego skutkiem są obrażenia ciała powodujące naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający dłużej niż 7 dni. Istota tego przestępstwa od strony przedmiotowej polega na naruszeniu zgeneralizowanych reguł ostrożnego postępowania z określonymi dobrami i spowodowanie w wyniku tego określonej szkody. Przepis ten zawiera dwie klauzule nieumyślności: jedną odnoszącą się do naruszenia zasad bezpieczeństwa w ruchu, wyrażoną zwrotem „naruszając, chociażby nieumyślnie, zasady bezpieczeństwa” i drugą dotyczącą skutku, zawartą w sformułowaniu „powoduje nieumyślnie wypadek”. O charakterze całego przestępstwa przesądza ta druga klauzula. A zatem niezależnie od tego, czy sprawca występku naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym umyślnie, czy nieumyślnie, popełnia on przestępstwo nieumyślne. Sposób naruszenia zasad nie rzutuje na stronę podmiotową całego przestępstwa, ale wpływa na zawartość bezprawia; jest ono większe w razie umyślnego naruszenia zasad bezpieczeństwa, mniejsze w przypadku ich nieumyślnego naruszenia. Jak podnosi się w orzecznictwie Sądu Najwyższego, umyślne naruszenie zasad bezpieczeństwa zachodzi wtedy, gdy sprawca świadomie postępuje wbrew zakazom lub nakazom, co w konsekwencji staje się przyczyną spowodowania skutków wskazanych w art. 177 kk. Pomiędzy przedmiotowym zdarzeniem a doznanymi przez pokrzywdzoną obrażeniami ciała zachodzi ewidentny związek przyczynowo – skutkowy. Okoliczności te zostały potwierdzone przez biegłego sądowego. Obrażenia ciała jakich doznała pokrzywdzona rowerzystka, naruszyły czynności narządów jej ciała na okres powyżej 7 dni. Reasumując, osobą odpowiedzialną za rzeczone zdarzenie drogowe jest wyłącznie oskarżony. To jego nieprawidłowe zachowanie się na jezdni było bezpośrednią i jedyną przyczyną zaistnienia tego zdarzenia. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem xxxxxx xxxxxxxxx Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej xxxxxxxxxx ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania xxxxx xxxxxxxxx Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania xxxxxxx ☐ 3.4. Umorzenie postępowania xxxxxxx xxxxxx Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania xxxxxxx ☐ 3.5. Uniewinnienie xxx xxxxxx Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia xxxxxx 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności D. G. 1 1 Oceniając stopień społecznej szkodliwości przedmiotowego czynu należało przyjąć, iż jest znaczny. Co do zasady przestępstwa z art.177 k.k. cechuje znaczny stopień społecznej szkodliwości – są one skierowane bezpośrednio przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, jednakże uderzają także w najcenniejsze dobro jakim jest życie i zdrowie człowieka. W niniejszym przypadku oskarżony naruszył jedną z kardynalnych zasad obowiązujących w ruchu drogowym, mianowicie nie zachował wymaganej prędkości i to w obszarze zabudowanym, gdzie powinno to być bezwzględnie respektowane. W jego zachowaniu nie trudno dopatrzyć się również brawury, która doprowadziła do wykonania niebezpiecznych manewrów dla innych uczestników ruchu jak i samego siebie. Przypisany oskarżonemu czyn jest również przez niego zawiniony, gdyż w momencie jego popełnienia nie zachodziły żadne przesłanki wyłączające lub ograniczające jego winę. Zasadnym jest zatem postawienie oskarżonemu zarzutu, że mimo możliwości wyboru postępowania nie dał on posłuchu normie prawnej. Z uwagi na wyżej opisane już okoliczności tej sprawy, sąd uznał, że stopień winy oskarżonego także jest znaczny. Rozważając kwestie związane z wymiarem kary, sąd miał na względzie następujące okoliczności. Przeciwko oskarżonemu przemawia przede wszystkim opisany wyżej znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu i jak wskazano - naruszenie jednej z elementarnych zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, jak rozmiar obrażeń ciała odniesionych przez pokrzywdzoną. Na jego niekorzyść przemawia również okoliczność dopuszczenia się niniejszego czynu w niedalekim czasie od uzyskania uprawnienia do kierowania pojazdami i fakt dotychczasowego dwukrotnego ukarania za naruszenia zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym (w tym za spowodowanie kolizji drogowej). Natomiast na jego korzyść przemawia fakt przyznania się do popełnienia zarzuconego mu czynu. Nie kwestionował swojego sprawstwa i nie próbował negować swojej odpowiedzialności. Jako okoliczność łagodzącą przyjęto także fakt uprzedniej niekaralności za przestępstwa. Mając powyższe na uwadze przy zastosowaniu art. 37a k.k. orzeczono wobec oskarżonego karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych. Zdaniem sądu kara ta spełni swoje funkcje zarówno w ramach prewencji indywidualnej jak i ogólnej, a jej wymiar jest odpowiedni do stopnia zawinienia oskarżonego, jak i społecznej szkodliwości zarzuconego mu czynu. Ustalając wysokość stawki dziennej na 40 złotych sąd miał na uwadze możliwości zarobkowe oskarżonego, który osiąga regularne dochody. 2 1 Okoliczności zdarzenia uprawniają do wniosku, że kierowanie przez oskarżonego pojazdem mechanicznym stwarza realne niebezpieczeństwo zarówno dla niego, jak i dla innych uczestników ruchu drogowego, poprzez naruszenie obowiązujących norm mających na celu zmniejszenie ryzyka związanego z uczestnictwem w ruchu drogowym. Orzeczony wymiar środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych (jeden rok) jest w pełni uzasadniony, a zarazem wystarczający dla wyeliminowania takiego zachowania ze strony oskarżonego na przyszłość i prewencyjnego oddziaływania wobec innych uczestników ruchu drogowego. 3 1 Na mocy art. 46 § 1 k.k. sąd orzekł wobec oskarżonego środek kompensacyjny w postaci obowiązku zadośćuczynienia za doznaną krzywdę poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonej L. S. kwoty 4.000 zł, która stanowić winna częściową rekompensatę finansową za cierpienia, jakich doznała w związku z zachowaniem oskarżonego. Jest to kwota zgodna z żądaniem pokrzywdzonej. 5. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności xxx xxx xxx xxx 1.6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę ---------------------------- 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 4 Na rzecz oskarżyciela posiłkowego L. S. zasądził sąd od oskarżonego na podstawie art. 627 k.p.k. kwotę 1.200 zł tytułem zwrotu wydatków związanych z ustanowieniem pełnomocnika w sprawie. 5 Na podstawie art. 627 k.p.k. i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych zasądził Sąd od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, na które złożyły się wydatki w wysokości 614,82 zł oraz opłata (zależna od rodzaju i wymiaru kary) w wysokości 400 zł. 6. 1Podpis Sędzia Sądu Rejonowego Joanna Kucal
II K 41/19
W dniu 28 lutego 2018 r. w godzinach wieczornych M. O., W. K. i H. K. spotkali się na trenie K.. M. O. i W. K. byli parą. Wówczas przemieszczali się po mieście samochodem marki V. (...) o nr rej. (...) należącym do W. K.. Około północy odwieźli W. K. do domu. Gry rozstawali się za kierownicą samochodu siadł H. K.. W. K. zgodziła się, aby ten prowadził jej samochód, ponieważ uprzednio M. O. spożywał alkohol w jej obecności. Następnie M. O. i H. K. spożywali alkohol na terenie K.. Pomiędzy godziną 5 a 6 rano w dniu 01 marca 2018 roku w/w wyjechali z K. w kierunku B. drogą (...). Samochód V. (...) o nr rej. (...) prowadził wówczas H. K., który znajdował się w stanie nietrzeźwości ze stężeniem alkoholu we krwi od 0,97‰ do 1,57 ‰. Na wysokości miejscowości B. na łuku rogi w prawą stronę, H. K. nie dostosował prędkości do panujących warunków, w jakich odbywał się ruch, doprowadzając do poślizgu poprzecznego prowadzonego przez siebie auta, co skutkowało utratą przyczepności kół i zjechał na prawe pobocze, a następnie do przydrożnego rowu, uderzając w dwa drzewa, a następnie doprowadził do „dachowania” samochodu. Podczas wypadku M. O. wypadł z samochodu i poniósł śmierć w wyniku rozległych obrażeń czaszkowo – mózgowych. H. K. pozostał w samochodzie.
II K 658/25
Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.
II K 1034/12
Oskarżona A. B. dnia 28 lutego 2012 r. w J. kierowała samochodem marki O. (...) o numerze rejestracyjnym (...) jadąc ul. (...) w kierunku centrum miasta. Na wysokości posesji nr (...) przy ul. (...) naruszyła zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, ze zbliżając się do prawidłowo oznakowanego przejścia dla pieszych, z prędkością niedostosowaną do panujących warunków drogowych, nie zachowała szczególnej ostrożności oraz nienależycie obserwowała zmieniającą się sytuację na drodze, w szczególności na przejściu dla pieszych i wokół niego. Zbyt późno podjęła manewr zatrzymania pojazdu. Wjeżdżając na przejście dla pieszych potrąciła prawidłowo przechodzących po tym przejściu P. S. (1) i P. S. (2).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II K 930/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 marca 2019 r. Sąd Rejonowy w Legionowie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Tomasz Kosiński Protokolant: Bożena Oblińska w obecności oskarżyciela Prokuratora : --- po rozpoznaniu dnia 29 marca 2019 r. na posiedzeniu w L. sprawy : O. C., syna G. i G. z d. G., urodzonego (...) w miejscowości Ż. – M. oskarżonego o to, że : w dniu 27 lipca 2016 roku w msc. O. gm. W. woj. (...) nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, że kierując samochodem m-ki R. (...) nr rej. (...) nie zachował należytej ostrożności i nie dostosował prędkości do panujących na drodze warunków, przekraczając administracyjnie dozwoloną prędkość, w wyniku czego na łuku drogi stracił panowanie nad pojazdem, zjechał na przeciwległy pas ruchu i uderzył w jadący z naprzeciwka pojazd m-ki O. (...) nr rej. (...) kierowany przez M.

P., a następnie uderzył przodem pojazdu w drzewo, powodując nieumyślnie wypadek, wskutek którego pasażerki samochodu m-ki R. (...) doznały następujących obrażeń ciała R. K. – stłuczenia głowy ze wstrząśnieniem mózgu, ostrej niewydolności oddechowej, rozległej rany skalpacyjnej głowy, złamania kręgosłupa w odcinku szyjnym – złamania wyrostka poprzecznego prawego C2, złamania obustronnego łuku C2, złamania wyrostka poprzecznego prawego C7, złamania obustronnego Łuku C7, kręgozmyku pourazowego C7- (...) i wielomiejscowych otarć naskórka, skutkujących chorobą realnie zagrażającą życiu, S. G.

– rozległej rany skalpacyjnej głowy okolicy ciemieniowo-potylicznej, złamania żeber IV, V, VI i VII po stronie prawej, wieloodłamowego złamania końca dalszego kości udowej lewej, stłuczenia i krwiaka podudzia lewego i wielomiejscowych otarć naskórka, skutkujących naruszeniem czynności narządów ciała na czas powyżej 7 dni, zaś O. M. – rany tłuczonej barku lewego i ręki lewej, złamania kości łonowej prawej i lewej, kości kulszowych i kości krzyżowej lewej skutkujących naruszeniem czynności narządów ciał na czas powyżej 7 dni, tj. o czyn z art. 177 § 2 k.k. w zb. z art. 177 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.

1. Oskarżonego O. C. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 177 § 2 k.k. w zb. z art. 177 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. skazuje , zaś na podstawie art. 177 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierza mu karę 1 ( jednego ) roku pozbawienia wolności;

2. Na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 k.k. warunkowo zawiesza wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego O. C. kary pozbawienia wolności na okres próby 3 ( trzech ) lat;

3. na podstawie art. 72 § 1 pkt 2 k.k. zobowiązuje oskarżonego O. C. do przeproszenia pokrzywdzonych R. K., S. G. i O. M.;

4. Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia oskarżonego O. C. w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. Sygn. akt II K 930/18

UZASADNIENIE

( w trybie art. 424 § 3 k.p.k. ) Oskarżony O. C. stanął po zarzutem iż w dniu 27 lipca 2016 roku w msc. O. gm. W. woj. (...) nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, że kierując samochodem m-ki R. (...) nr rej. (...) nie zachował należytej ostrożności i nie dostosował prędkości do panujących na drodze warunków, przekraczając administracyjnie dozwoloną prędkość, w wyniku czego na łuku drogi stracił panowanie nad pojazdem, zjechał na przeciwległy pas ruchu i uderzył w jadący z naprzeciwka pojazd m-ki O. (...) nr rej. (...) kierowany przez M.

P., a następnie uderzył przodem pojazdu w drzewo, powodując nieumyślnie wypadek, wskutek którego pasażerki samochodu m-ki R. (...) doznały następujących obrażeń ciała R. K. – stłuczenia głowy ze wstrząśnieniem mózgu, ostrej niewydolności oddechowej, rozległej rany skalpacyjnej głowy, złamania kręgosłupa w odcinku szyjnym – złamania wyrostka poprzecznego prawego C2, złamania obustronnego łuku C2, złamania wyrostka poprzecznego prawego C7, złamania obustronnego Łuku C7, kręgozmyku pourazowego C7- (...) i wielomiejscowych otarć naskórka, skutkujących chorobą realnie zagrażającą życiu, S. G.

– rozległej rany skalpacyjnej głowy okolicy ciemieniowo-potylicznej, złamania żeber IV, V, VI i VII po stronie prawej, wieloodłamowego złamania końca dalszego kości udowej lewej, stłuczenia i krwiaka podudzia lewego i wielomiejscowych otarć naskórka, skutkujących naruszeniem czynności narządów ciała na czas powyżej 7 dni, zaś O. M. – rany tłuczonej barku lewego i ręki lewej, złamania kości łonowej prawej i lewej, kości kulszowych i kości krzyżowej lewej skutkujących naruszeniem czynności narządów ciał na czas powyżej 7 dni, to jest popełnienia o czynu z art. 177 § 2 k.k. w zb. z art. 177 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k..

O. C. ma ukończone 24 lata , jest kawalerem , nie ma nikogo na utrzymaniu , pracuje i uzyskuje dochód w kwocie 1700-2000 zł , nie był karany ( k. 481 ) , nie był leczona psychiatrycznie ani leczony odwykowo . Oskarżony O. C. w postępowaniu przygotowawczym przyznał się do popełnienia zrzucanego mu czynu ( k. 241 ) . Oskarżony O. C. w postępowaniu przygotowawczym złożył wyjaśnienia w których opisał przebieg przedmiotowego zdarzenia drogowego z dnia 27 lipca 2016 roku . Oskarżony O. C. opisał w jakich okolicznościach doszło do zderzenia kierowanego przez niego samochodu marki R. (...) nr rej. (...) z jadącym z naprzeciwka samochodem marki O. (...) ( k. 241- 242 ) .

Następnie oskarżony O. C. złożył wniosek w trybie art. 335 k.p.k. ( k. 242 ) . Sąd dał w całości wiarę wyjaśnieniom oskarżonego O. C. zwłaszcza w zakresie jakim przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i opisał przebieg zdarzenia drogowego z dnia z dnia 27 lipca 2016 roku . W tym zakresie wyjaśnienia oskarżonego O. C. są jasne , dokładne i korespondują z całością zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zwłaszcza zeznaniami świadków : V. K. ( k. 26-27 ) , M. P. ( k. 74-76 ) , M. Z. ( k. 81-82 i k. 201-202 ) , O.

P. ( k. 126-128 ) , R. K. ( k. 335-340 i k. 363-364 ) , S. G. ( k. 341 -346 i k. 359-360 ) i O. M. ( k. 347-352 i k. 361-362 ) oraz dokumentami w postaci : notatki urzędowej wraz ze szkicem miejsca wypadku drogowego ( k. 3-4 ) , protokołu oględzin miejsca wypadku drogowego ( k. 5-6 i k. 7 ) , protokołu oględzin pojazdów ( k. 8-9 i k. 10- 11 ) , karty zdarzenia drogowego ( k. 12 ) , protokołu przebiegu badania trzeźwości wraz ze świadectwem wzorcowania ( k. 16-17 i k. 18-19 ) , protokołu zatrzymania rzeczy wraz z płyta CD nagrania z monitoringu ( k. 31-33 i k. 34 ) , sprawozdania z badania krwi oskarżonego O.

C. ( k. 95, k. 96 ) , dokumentacji medycznej ( k. 133-134 , k. 168 , k. 170 , k. 173 , k. 176, k. 211 ), dokumentacji fotograficznej ( k. 142 ) i opinii biegłego dotyczących obrażeń ciała ( k. 162 , k. 164-165 , k. 171 , k. 174 , k. 177 i k. 212 ) . Sąd dał pełną wiarę zeznaniom przesłuchanych w niniejszej sprawie świadków : V. K. ( k. 26-27 ) , M. P. ( k. 74-76 ) , M. Z. ( k. 81-82 i k. 201-202 ) , O. P. ( k. 126-128 ) , R. K. ( k. 335-340 i k. 363-364 ) , S. G. ( k. 341 -346 i k. 359-360 ) i O. M. ( k. 347-352 i k. 361-362 ) jako jasnym , dokładnym i korespondującym z całością zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zwłaszcza z wyjaśnieniami oskarżonego O.

C. który przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu Sąd dał w pełni wiarę dowodom z dokumentów w postaci : notatki urzędowej wraz ze szkicem miejsca wypadku drogowego ( k. 3-4 ) , protokołu oględzin miejsca wypadku drogowego ( k. 5-6 i k. 7 ) , protokołu oględzin pojazdów ( k. 8-9 i k. 10-11 ), karty zdarzenia drogowego ( k. 12 ) , protokołu przebiegu badania trzeźwości wraz ze świadectwem wzorcowania ( k. 16-17 i k. 18-19 ) , protokołu zatrzymania rzeczy wraz z płyta CD nagrania z monitoringu ( k. 31-33 i k. 34 ) , sprawozdania z badania krwi oskarżonego O.

C. ( k. 95, k. 96 ) , dokumentacji medycznej ( k. 133-134 , k. 168 , k. 170 , k. 173 , k. 176, k. 211 ), dokumentacji fotograficznej ( k. 142 ) i opinii biegłego dotyczących obrażeń ciała ( k. 162 , k. 164-165 , k. 171 , k. 174 , k. 177 i k. 212 ) albowiem dokumenty powyższe zostały sporządzone przez funkcjonariuszy publicznych , nie zainteresowanych rozstrzygnięciem w sprawie , a zatem nie mających logicznego powodu , by przedstawiać nieprawdziwy stan rzeczy w dokumentach . Brak jest na tych dokumentach jakichkolwiek śladów podrobienia bądź przerobienia .

Sąd zważył, co następuje:

Przepis art. 177 § 1 k.k. stanowi iż karze podlega , kto, narusza chociażby nieumyślnie , zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym , powoduje nieumyślnie wypadek , w którym inna osoba odniosła obrażenia wskazane w art. 157 § 1 kk. Według art. 177 § 1 k.k. ze zwykłym, zwanym też średnim wypadkiem mamy do czynienia, jeżeli jego skutkiem jest uszczerbek na zdrowiu osoby innej niż sprawca, polegający na naruszeniu czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia przez okres przekraczający 7 dni (tj. skutek określony w art. 157 § 1 k.k. ).

Przepis art. 177 § 2 k.k. stanowi , że jeżeli następstwem wypadku jest śmierć innej osoby albo ciężki uszczerbek na jej zdrowiu, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8. Przedmiotem ochrony art. 177 k.k. są najbardziej fundamentalne z wartości, za jakie należy uznać życie i zdrowie człowieka. Nie jest natomiast przedmiotem ochrony bezpieczeństwo w komunikacji, które stanowi jedynie pewien specyficzny stan, charakteryzujący się brakiem zagrożeń dla wspomnianych dóbr. Zwraca uwagę fakt, że w katalogu tym zabrakło mienia, co jest wynikiem częściowej depenalizacji tzw. lekkiego wypadku komunikacyjnego.

Wymogiem odpowiedzialności karnej w oparciu o znamiona art. 177 k.k. jest naruszenie reguł ostrożnego postępowania z dobrem prawnym. Ta cecha, charakterystyczna skądinąd dla wszystkich przestępstw nieumyślnych, doznaje w treści omawianego przepisu pewnych ograniczeń. Przy ustalaniu zakresu odpowiedzialności karnej sprawcy wypadku komunikacyjnego uwzględnić należy okoliczności przedmiotowe związane ze zdarzeniem , takie jak trudne warunki drogowe, opady atmosferyczne, siła wiatru, stan drogi lub innego szlaku komunikacyjnego itp.

Na uwzględnienie zasługują również liczne okoliczności związane z cechami pojazdu prowadzonego przez sprawcę, na przykład zły stan techniczny, o ile rzecz jasna nieprawidłowości w tym zakresie nie zostały sprowadzone przez kierującego. Krąg stawianych sprawcy wymogów odnoszony jest do pewnego zgeneralizowanego wzorca normatywnego , może on przybrać formę standardową („rozsądny obywatel”) lub kwalifikowaną („dobry kierowca”), zależeć to będzie od istoty badanego zdarzenia i roli, jaką odegrał sprawca (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 maja 1995 r., III KRN 20/95, PiP 1996, z. 6, poz. 105).

Znamieniem strony przedmiotowej spowodowania wypadku jest naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu. Pojęcie tych zasad obejmuje zarówno zasady ujęte w przepisach prawa drogowego lub regulujących komunikację kolejową, wodną lub powietrzną, jak też wynikające z istoty bezpieczeństwa w ruchu zasady prakseologiczne odnoszące się do danej sfery ruchu (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 1975 r., V KZP 2/74, OSNKW 1975, nr 3, poz. 33). Zasady bezpieczeństwa dotyczące ruchu drogowego określone zostały w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn.

Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 z późn. zm.). Naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu może być zarówno umyślne, jak i nieumyślne, natomiast wynikające stąd skutki dotyczące życia, zdrowia lub mienia muszą być objęte winą nieumyślną. Przesądza to o kwalifikacji wypadku komunikacyjnego jako występku nieumyślnego. Podmiotem występku spowodowania wypadku komunikacyjnego - ze względu na znamię naruszenia zasad bezpieczeństwa w ruchu - może być jedynie uczestnik ruchu, którego dotyczy obowiązek przestrzegania tych zasad, a więc kierujący pojazdem mechanicznym, pieszy, woźnica, rowerzysta, osoba prowadząca kolumnę pieszych i in. (por.

K. Buchała, w: A. Zoll (red.), Komentarz 2, wyd. 1999, s. 394). W zależności od skutków rozróżnia się zwykły i ciężki wypadek. W hipotezie art. 177 § 2 k.k. doszło do spenalizowania przestępstwa wieloodmianowego. Skutek tu opisany polegać może bądź na spowodowaniu ciężkiego uszczerbku na zdrowiu innej osoby, bądź też jej śmierci. W treści art. 156 § 1 pkt. 2 k.k. wymieniono cztery kategorie chorób: chorobę nieuleczalną, chorobę długotrwałą, chorobę realnie zagrażającą życiu i trwałą chorobę psychiczną. Są to określenia, których ocena musi się opierać na kryteriach medycznych, zgodnych z obecnym stanem wiedzy w tej dziedzinie, co niewątpliwie wymaga zasięgnięcia opinii biegłych.

W orzecznictwie przyjęto, iż za chorobę długotrwałą uznaje się chorobę, która narusza funkcjonowanie organizmu na okres przekraczający 6 miesięcy (pro . wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 lipca 1972 r., RW 6/72 oraz wyr. SN z 13 II 1976 r., KR 192/72; por. też J. Bafia i in., Komentarz, s. 106.) ( Komentarz do art.156 kodeksu karnego (Dz.U.97.88.553), [w:] A. Marek, Kodeks karny. Komentarz, LEX, 2007, wyd. IV. ). Oskarżony O. C. wypełnił wszystkie znamiona czynu zabronionego opisanego z art. 177 § 2 k.k. w zb. z art. 177 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. .

Należy stwierdzić iż oskarżony O. C. w dniu 27 lipca 2016 roku w miejscowości O. , gmina W. , woj. (...) nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, że kierując samochodem marki R. (...) nr rej. (...) nie zachował należytej ostrożności i nie dostosował prędkości do panujących na drodze warunków, przekraczając administracyjnie dozwoloną prędkość, w wyniku czego na łuku drogi stracił panowanie nad pojazdem, zjechał na przeciwległy pas ruchu i uderzył w jadący z naprzeciwka pojazd m-ki O. (...) nr rej. (...) kierowany przez M.

P., a następnie uderzył przodem pojazdu w drzewo, powodując nieumyślnie wypadek. Zgodnie z treścią art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym ( tekst jednolity: Dz. U. z 2017 , poz. 1260 ze zm. ) kierujący pojazdem jest obowiązany jechać z prędkością zapewniającą panowanie nad pojazdem, z uwzględnieniem warunków, w jakich ruch się odbywa, a w szczególności: rzeźby terenu, stanu i widoczności drogi, stanu i ładunku pojazdu, warunków atmosferycznych i natężenia ruchu. Przepis określa tzw. prędkość bezpieczną.

Termin ten nie jest określeniem normatywnym, nie jest ona bowiem określona ani w prawie o ruchu drogowym, ani w aktach wykonawczych, jest jednak pojęciem powszechnie używanym w judykaturze i doktrynie. Jest ona jednym z najważniejszych komponentów bezpieczeństwa ruchu drogowego; od niej w dużym stopniu zależy poziom bezpieczeństwa ruchu. Pojęcie „bezpieczna szybkość pojazdu” - jest pojęciem o charakterze relatywnym i w związku z tym żaden akt prawny nie może za pomocą wyrażonych cyfrowo wskaźników (np. ilość m/sek.) określić, jaka szybkość pojazdu jest szybkością bezpieczną ( tak wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 sierpnia 1972 r., Rw 734/72, IP 1972, nr 7-8, poz. 4 ).

Treść tego przepisu wskazuje, że prędkością bezpieczną jest taka, która zapewnia panowanie nad pojazdem w konkretnych warunkach drogowych. Panowanie nad pojazdem oznacza stan, w którym kierujący może, w istniejących warunkach, swobodnie reagować na zmieniającą się sytuację na drodze ( za Komentarz do art. 19 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U.05.108.908), [w:] R.A. Stefański, Prawo o ruchu drogowym. Komentarz, LEX, 2008, wyd. III. ). Oskarżony O. C. kierując samochodem marki R. (...) nr rej. (...) nie zachował należytej ostrożności i nie dostosował prędkości do panujących na drodze warunków, przekraczając administracyjnie dozwoloną prędkość.

W wyniku czego oskarżony O. C. na łuku drogi stracił panowanie nad samochodem marki R. (...) nr rej. (...) i zjechał na przeciwległy pas ruchu i uderzył w jadący z naprzeciwka pojazd marki O. (...) nr rej. (...) a następnie w drzewo . Fakt ten wynika wprost z wyjaśnień oskarżonego O. C. ( k. 241-242 ) w zakresie jakim Sąd dał im wiarę oraz zeznań świadków : V. K. ( k. 26-27 ) , M. P. ( k. 74-76 ) , M. Z. ( k. 81-82 i k. 201-202 ) , O. P. ( k. 126-128 ) , R. K. ( k. 335-340 i k. 363-364 ) , S. G. ( k. 341 -346 i k. 359-360 ) i O.

M. ( k. 347-352 i k. 361-362 ) i dokumentów w postaci : notatki urzędowej wraz ze szkicem miejsca wypadku drogowego ( k. 3-4 ) , protokołu oględzin miejsca wypadku drogowego ( k. 5-6 i k. 7 ) , protokołu oględzin pojazdów ( k. 8-9 i k. 10-11 ) , karty zdarzenia drogowego ( k. 12 ) , protokołu przebiegu badania trzeźwości wraz ze świadectwem wzorcowania ( k. 16-17 i k. 18-19 ) , protokołu zatrzymania rzeczy wraz z płyta CD nagrania z monitoringu ( k. 31-33 i k. 34 ) , sprawozdania z badania krwi oskarżonego O. C. ( k. 95, k. 96 ) , dokumentacji medycznej ( k. 133-134 , k. 168 , k. 170 , k. 173 , k. 176, k. 211 ), dokumentacji fotograficznej ( k. 142 ) i opinii biegłego dotyczących obrażeń ciała ( k. 162 , k. 164-165 , k. 171 , k. 174 , k. 177 i k. 212 ) .

Podnieść należy iż oskarżony O. C. przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu ( k. 241 ) . Należy wskazać iż na skutek tego zdarzenia drogowego pasażerki samochodu marki R. (...) kierowanego przez oskarżonego O. C. doznały następujących obrażeń ciała : R. K. – stłuczenia głowy ze wstrząśnieniem mózgu, ostrej niewydolności oddechowej, rozległej rany skalpacyjnej głowy, złamania kręgosłupa w odcinku szyjnym – złamania wyrostka poprzecznego prawego C2, złamania obustronnego łuku C2, złamania wyrostka poprzecznego prawego C7, złamania obustronnego Łuku C7, kręgozmyku pourazowego C7-Th1 i wielomiejscowych otarć naskórka, skutkujących chorobą realnie zagrażającą życiu, S. G.

– rozległej rany skalpacyjnej głowy okolicy ciemieniowo-potylicznej, złamania żeber IV, V, VI i VII po stronie prawej, wieloodłamowego złamania końca dalszego kości udowej lewej, stłuczenia i krwiaka podudzia lewego i wielomiejscowych otarć naskórka, skutkujących naruszeniem czynności narządów ciała na czas powyżej 7 dni, zaś O. M. – rany tłuczonej barku lewego i ręki lewej, złamania kości łonowej prawej i lewej, kości kulszowych i kości krzyżowej lewej skutkujących naruszeniem czynności narządów ciał na czas powyżej 7 dni.

Fakt ten wynika wprost z opinii pisemnej biegłego lekarza M. R. z dnia 22 października 2016 r. dotyczącej obrażeń ciała pokrzywdzonej O. M. ( k. 162 ) , z opinii pisemnej biegłego lekarza M. R. z dnia 29 października 2016 r. dotyczącej obrażeń ciała pokrzywdzonej R. K. ( k. 171 ) i z opinii pisemnej biegłego lekarza M. R. z dnia 29 października 2016 r. dotyczącej obrażeń ciała pokrzywdzonej S. G. ( k. 174 ) . Z tych względów zarówno okoliczności sprawy , jak i wina oskarżonego O. C. co do popełnienia przez niego czynu z art. 177 § 2 k.k. w zb. z art. 177 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. nie budzą wątpliwości.

Wymierzając oskarżonemu O. C. karę Sąd wziął pod uwagę zarówno okoliczności obciążające jaki i łagodzące. Niewątpliwą okolicznością obciążającą jest duży stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez oskarżonego czynu przejawiający się w charakterze naruszonego przez oskarżonego dobra jakim bezpieczeństwo w ruchu drogowym , oraz skutki jakie to zdarzenie drogowe spowodowało W powyższej sprawie Sąd jako okoliczność łagodzącą wobec oskarżony O. C. uznał fakt iż nie był on dotychczas karany ( k. 481 ) .

Orzekając o karze Sąd wymierzył oskarżonemu O. C. za czyn z art. 177 § 2 k.k. w zb. z art. 177 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. na podstawie art. 177 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. karę 1 roku pozbawienia wolności. Orzeczona wobec oskarżonego O. C. kara 1 roku pozbawienia wolności spełnia wymogi zarówno prewencji indywidualnej jak i generalnej, a także odpowiada stopniowi zawinienia i społecznej szkodliwości czynu. Winna spełnić wobec oskarżonego funkcję wychowawczą i powstrzymać go w przyszłości od popełnienia podobnych czynów.

Na wymiar kary miał wpływ sposób działania sprawcy . Sąd wymierzoną oskarżonemu O. C. karę pozbawienia wolności zawiesił na okres próby 3 lat na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 k.k., uznając iż jest to okres wystarczający dla zrozumienia przez oskarżonego wagi popełnionego przez nich występków biorąc pod uwagę wyżej wskazane okoliczności łagodzące . Groźba zarządzenia wykonania kary w okresie próby ponadto spowoduje , iż oskarżony O. C. będzie respektować porządek prawny, a co za tym idzie cele kary zostaną osiągnięte.

Zgodnie z treścią art. 69 § 1 k.k. Sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze nieprzekraczającym roku, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności i jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec niego celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. Należy wskazać iż oskarżony O. C. nie był karany ( k. 481 ) oraz orzeczono wobec niego kara pozbawienia wolności w wymiarze nie przekraczającym rok , tym samym zachodzą przesłanki wskazane w art. 69 § 1 k.k. umożliwiające zawieszenie orzeczonej wobec oskarżonego O.

C. kary 1 roku pozbawienia wolności. Na podstawie art. 72 § 1 pkt 2 k.k. Sąd zobowiązał oskarżonego O. C. do przeproszenia pokrzywdzonych R. K., S. G. i O. M.. Orzeczenie tego obowiązku spełnia wobec oskarżonego O. C. cele zarówno wychowawcze jak i zapobiegnie popełnieniu przez niego podobnych przestępstw w przyszłości. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i zwolnił oskarżonego O. C. w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych biorąc pod uwagę dochody oskarżonego . Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w wyroku.

Należy podnieść iż mimo że pełnomocnik oskarżycieli posiłkowych w trybie art. 422 § 1 k.p.k. złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia co do całości wyroku Sąd sporządził uzasadnienie tego wyroku zgodnie z treścią art. 424 § 3 k.p.k. . Zgodnie treścią art. 424 § 3 k.p.k. w wypadku złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu albo o uzasadnienie wyroku wydanego w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 uzasadnienie powinno zawierać co najmniej wyjaśnienie podstawy prawnej tego wyroku oraz wskazanych rozstrzygnięć.