III Cz 2117/18 · Sąd powszechny

Sygn. akt III Cz 2117/18 POSTANOWIENIE Dnia 2 kwietnia 2019 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Leszek Dąbek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 kwietnia 2019 r. w G. sprawy z powództwa (...) Spółki Akcyjnej w B. przeciwko L. R. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w (...) z dnia 10 września 2018 r., sygn. akt II C 1358/17 postanawia: oddalić zażalenie. SSO Leszek Dąbek Sygn. akt III Cz 2117/18

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w (...) w punkcie 1 postanowienia z dnia 10 09 2018r. odrzucił sprzeciw pozwanego L. R. od wyroku zaocznego z dnia 20 07 2018r, uznając, że nie uiszczono w terminie opłaty od sprzeciwu. Orzeczenie zaskarżył pozwany L. R., który nie zgadzał się z nim podnosząc, że opóźnił się z uiszczeniem opłaty tylko o jeden dzień i wynikło to z jego niedopatrzenia.

Sąd Odwoławczy zważył co następuje:

Zgodnie z regulacją art. 344 § 1 k.p.c. sprzeciw od wyroku zaocznego powinien zostać wniesiony w terminie dwutygodniowym licząc od dnia doręczenia pozwanemu odpisu wyroku. Pozwany wnosząc sprzeciw od wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w G. z dnia 10 09 2018r. nie uiścił należnej od niego opłaty, stąd też Przewodniczący tego Sądu trafnie wezwał go do usunięcia tego braku fiskalnego (w oparciu o regulację art. 130 § 1 k.p.c.), w terminie do 7 dni od doręczenia mu wezwania, pod sankcją odrzucenia sprzeciwu. Wezwanie do uiszczenia opłaty zostało doręczne skarżącemu w dniu 21 09 2018r. (k. 63 akt) i od dnia następnego rozpoczął biec wskazany powyżej termin, który upłynął z dniem 28 09 2018r.

Pozwany uiścił opłatę od sprzeciwi dopiero w dniu 30 08 2018r. Nastąpiło to zatem już po upływie zakreślonego mu terminu do jej uiszczenia (okoliczność przyznana w zażaleniu), a to - stosownie do regulacji art. 344 § 3 k.p.c. -obligowało Sąd pierwszej instancji do odrzucenia zażalenia. Znalazło to prawidłowe odzwierciedlenie w zaskarżonym postanowieniu, przez co zażalenie jest bezzasadne w rozumieniu art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i jako takie z mocy zawartej w nim regulacji podlegało odrzuceniu Reasumując zaskarżone postanowienie jest prawidłowe i dlatego zażalenie pozwanego jako bezzasadne oddalono w oparciu o przepis art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.