Legislator Case Law & Legislation
VII C 1468/12 AI generated

VII C 1468/12 · Sąd powszechny

Case Number VII C 1468/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Pozwem z dnia 02 listopada 2012 roku a skierowanym przeciwko B. S., A. S. (1), O. S., P. S. oraz Z. S. powód Gmina L. - Zarząd (...) w L. wniósł o nakazanie pozwanym opróżnienie, opuszczenie i wydanie powodowi lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w L. przy ul. (...) wraz ze wszystkimi osobami ich reprezentującymi oraz wszystkimi rzeczami do nich należącymi. W uzasadnieniu żądania pozwu, powód wskazał, że w dniu 30 listopada 2007 roku powód złożył pozwanym oświadczenie o wypowiedzeniu łączącej ich umowy najmu. Pozwani korzystają z przedmiotu najmu bezumownie i zalegają z zapłatą należności.

Legislator headnote

AI generated

art. 222 § 1 k.c, art. 252 k.c, art. 693 k.c, art. 659 k.c, art. 461 k.c, art. 678 k.c; VII C 1468/12 · Sąd powszechny: Powództwo jest zasadne. Zgodnie z treścią przepisu art. 222 § 1 k.c., właściciel może żądać od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą. Jak wynika z literalnego brzmienia ww. przepisu, statuowane w tym przepisie tzw. roszczenie wydobywcze nieposiadającego właściciela przeciwko posiadającemu niewłaścicielowi unicestwia skuteczne wobec właściciela prawo władania rzeczą (art. 222 § 1 in fine k.c.).

Keywords

AI generated
art. 222 § 1 k.c art. 252 k.c art. 693 k.c art. 659 k.c art. 461 k.c art. 678 k.c

Cited Legislation

AI generated
art. 222 § 1 k.c
Zgodnie z treścią przepisu art. 222 § 1 k.c., właściciel może żądać od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą.
art. 252 k.c
użytkowania (art. 252 k.c.), ze stosunku zobowiązaniowego, np.
art. 693 k.c
umowy dzierżawy (art. 693 k.c.), najmu (art.
art. 659 k.c
693 k.c.), najmu (art. 659 k.c.), z przysługującego pozwanemu prawa zatrzymania (art.
art. 461 k.c
659 k.c.), z przysługującego pozwanemu prawa zatrzymania (art. 461 k.c.).
art. 678 k.c
art. 5 k.c
art. 102 k.p.c
O kosztach przeczono na podstawie art. 102 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: VII C 1468/12

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 lutego 2013 r. Sąd Rejonowy w Legnicy VII Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Aneta Murawska Protokolant: stażysta Andrzej Janas po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2013 r. na rozprawie sprawy z powództwa Gminy L. - Zarządu (...) w L. przeciwko B. S., A. S. (1), O. S., P. S., Z. S. i A. S. (2) o wydanie lokalu mieszkalnego I. nakazuje pozwanym: B. S., A. S. (1), O. S., P. S., Z. S. i A. S. (2), aby wraz z rzeczami prawa ich reprezentującymi opuścili, opróżnili i wydali stronie powodowej Gminie L. – Zarządowi (...) w L. lokal mieszkalny nr (...) położony w L. przy ulicy (...); II. orzeka, że pozwanym przysługuje prawo do lokalu socjalnego; III. nakazuje wstrzymanie wykonania punktu I wyroku do czasu złożenia pozwanym przez Gminę L. oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego; IV. zasądza od pozwanych solidarnie na rzecz strony powodowej kwotę 320,00 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sygn. akt VII C 1468/12

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 02 listopada 2012 roku a skierowanym przeciwko B. S., A. S. (1), O. S., P. S. oraz Z. S. powód Gmina L. - Zarząd (...) w L. wniósł o nakazanie pozwanym opróżnienie, opuszczenie i wydanie powodowi lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w L. przy ul. (...) wraz ze wszystkimi osobami ich reprezentującymi oraz wszystkimi rzeczami do nich należącymi. W uzasadnieniu żądania pozwu, powód wskazał, że w dniu 30 listopada 2007 roku powód złożył pozwanym oświadczenie o wypowiedzeniu łączącej ich umowy najmu. Pozwani korzystają z przedmiotu najmu bezumownie i zalegają z zapłatą należności.

Pozwana B. S. pozostawiła powództwo do uznania Sądu. W toku postępowania do udziału w sprawie została wezwana pozwana A. S. (2). Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Strona powodowa- Gmina L. działająca przez Zarząd (...) w L. jest właścicielem lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w L. przy ul. (...). Na mocy umowy z dnia16 czerwca 1998 roku zawartej pomiędzy Gminą L.- Zarządem (...) w L. a pozwaną B. S. pozwana ta stała się najemcą w/w lokalu. Bezsporne Oświadczeniem z dnia 03 października 2007 roku doręczonym pozwanej B.

S. poprzez awizowanie przesyłki do pozwanej na poczcie, powód wypowiedział w/w pozwanej umowę najmu. Pismo powoda w tym przedmiocie nie zostało odebrane przez pozwaną B. S. pomimo, że zostało wysłane na adres: ul. (...) w L.. Dowód: - akta lokalowe Pozwana B. S. pracuje na ¼ etatu osiągając dochód w wysokości 1.050 złotych. Pozwany Z. S. pracuje od czterech miesięcy osiągając dochód w wysokości 1.600 złotych. Pozwany A. S. (1), syn B. i Z.,, osiąga dochód w wysokości 2.500 złotych. A. S. (2), żona A. S. (1), nie pracuje, zajmuje się dziećmi – O. i P. S..

O. S. , syn A. i A., ma lat 6 lat, zaś P. ma lat 4. Pozwani nie korzystają ze świadczeń wypłacanych przez MOPS w L., nie są emerytami, rencistami, nie są zarejestrowani w Powiatowym Urzędzie Pracy w L. jako bezrobotni. Pozwana B. S. spłaca powodowi zadłużenie w systemie ratalnym. Aktualnie do spłaty pozostaje 60 rat. Dowód: - zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy w L.- k. 32 - przesłuchanie pozwanej B. S.- k. 46, - przesłuchanie pozwanej A. S. (2)- k. 62,

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo jest zasadne. Zgodnie z treścią przepisu art. 222 § 1 k.c., właściciel może żądać od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą. Jak wynika z literalnego brzmienia ww. przepisu, statuowane w tym przepisie tzw. roszczenie wydobywcze nieposiadającego właściciela przeciwko posiadającemu niewłaścicielowi unicestwia skuteczne wobec właściciela prawo władania rzeczą (art. 222 § 1 in fine k.c.).

Jednym więc ze sposobów obrony pozwanego w procesie windykacyjnym jest podniesienie takiego zarzutu hamującego. Nie wyłącza on roszczenia windykacyjnego na stałe, a wstrzymuje jego realizację na czas przysługiwania pozwanemu skutecznego wobec właściciela uprawnienia do władania rzeczą, wynikającego z prawa rzeczowego, np. użytkowania (art. 252 k.c.), ze stosunku zobowiązaniowego, np. umowy dzierżawy (art. 693 k.c.), najmu (art. 659 k.c.), z przysługującego pozwanemu prawa zatrzymania (art. 461 k.c.). Zaznaczyć należy, że o ile użytkowanie jako prawo rzeczowe jest zawsze skuteczne wobec każdego, w tym też właściciela, o tyle wymienione wyżej prawa obligacyjne są skuteczne tylko wtedy, gdy to właściciel rzecz wynajął, wydzierżawił lub wstąpił w stosunek obligacyjny (w szczególności na podstawie art. 678 k.c.).

Innymi sposobami obrony pozwanego mogą być: zaprzeczenie prawa własności powoda; twierdzenie, że rzecz nie znajduje się we władaniu pozwanego; podniesienie w przypadku roszczenia dotyczącego rzeczy ruchomej zarzutu przedawnienia, wskazanie, że właściciel żądając wydania rzeczy nadużywa w okolicznościach sprawy przysługującego mu prawa podmiotowego (art. 5 k.c.). W realiach przedmiotowej sprawy bezspornym pozostawało zarówno prawo własności powoda spornego lokalu jak i brak skutecznego względem powoda prawa pozwanych do władania sporną rzeczą.

Pozwane nie wdały się w spór co do tych okoliczności potwierdzając tym samym skuteczność wypowiedzenia umowy najmu z pozwaną B. S.. W tych okolicznościach żądanie pozwu jako mające swoją podstawę w treści w/w regulacji należało uwzględnić. Rozstrzygnięcie z pkt II wyroku znajduje uzasadnienie w treści poniższej regulacji. Zgodnie z treścią art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (t.j.: Dz. U. 2005r. Nr 31, poz. 266 z późn. zm.) w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu sąd orzeka o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia wobec osób, których nakaz dotyczy.

Obowiązek zapewnienia lokalu socjalnego ciąży na gminie właściwej ze względu na miejsce położenia lokalu podlegającego opróżnieniu. Stosownie do brzmienia art. 14 ust. 3 cytowanej ustawy, sąd, badając z urzędu, czy zachodzą przesłanki do otrzymania lokalu socjalnego, bierze pod uwagę dotychczasowy sposób korzystania z lokalu przez osoby, których nakaz dotyczy oraz uwzględnia szczególną sytuację materialną i rodzinną tych osób. Zgodnie z treścią art. 14 ust. 4 cytowanej ustawy, sąd nie może orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego wobec:1)kobiety w ciąży, 2)małoletniego, niepełnosprawnego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz.

U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414, z późn. zm.) lub ubezwłasnowolnionego oraz sprawującego nad taką osobą opiekę i wspólnie z nią zamieszkałą, 3)obłożnie chorych, 4)emerytów i rencistów spełniających kryteria do otrzymania świadczenia z pomocy społecznej, 5)osoby posiadającej status bezrobotnego, 6) osoby spełniającej przesłanki określone przez radę gminy w drodze uchwały- chyba że osoby te mogą zamieszkać w innym lokalu niż dotychczas używany. Jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego pozwani O. S. oraz P. S. to dzieci A.

S. (2) oraz A. S. (1), którzy to wraz z w/w rodzicami mieszkają. W tych okolicznościach ich przypadek mieści się w granicach dyspozycji art. 14 ust. 4 w/w regulacji. Jeśli zaś chodzi o prawo pozwanych: B. S. oraz Z. S. do lokalu socjalnego to Sąd kierował się tu szczególna sytuacją majątkową i osobistą pozwanych. Pozwani co prawda osiągają dochód w łącznej kwocie około 2.700 złotych, lecz mając na uwadze spłatę zadłużenia na rzecz powoda, nie są w stanie wynająć mieszania na wolnym rynku. O kosztach przeczono na podstawie art. 102 k.p.c. mając na względzie szczególną sytuację materialną oraz osobistą pozwanych.

Pozwany Z. S. pracuje od 4 miesięcy, pozwana B. S. pracuje jedynie w wymiarze ¼ etatu. Pozwana A. S. (2) nie pracuje i zajmuje się wychowaniem małoletnich dzieci. Pozwani spłacają zadłużenie czynszowe wobec strony powodowej. Zgodnie z treścią art. 102 kpc w wypadkach szczególnie uzasadnionych Sąd może zasądzić od strony przegrywającej sprawę tylko część kosztów lub nie obciążać jej w ogóle kosztami. Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji. Sygn. akt VII C 1468/12 Zarządzenie:

1. Odnotować w kontrolce uzasadnień, 2. odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi powoda wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia apelacji, 3. kal. 14 dni. L., dnia