Legislator Case Law & Legislation
IV U 10/19 AI generated

IV U 10/19 · Sąd powszechny

Case Number IV U 10/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Decyzją z 10 grudnia 2018r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. ponownie ustalił wysokość emerytury L. K. (1) od 1 listopada 2018r. po uprzednim przeliczeniu wysokości kapitału początkowego w oparciu o ustawę z 5 marca 2015r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (decyzja 10 grudnia 2018r. k.56 akt emerytalnych). Odwołanie od w/w decyzji złożyła L. K. (1) wnosząc o jej zmianę poprzez ustalenie, że prawo do przeliczenia emerytury przysługuje jej od dnia wejścia w życie ustawy z 5 marca 2015r.

Legislator headnote

AI generated

IV U 10/19 · Sąd powszechny: Ubezpieczona podniosła, że organ rentowy powinien ją zawiadomić o zmianie przepisów, a skoro tego nie uczynił, to powinien jej wypłacić podwyższoną emeryturę za trzy lata wstecz (odwołanie k.1 akt sprawy). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując że brak jest podstaw do zmiany decyzji, gdyż zgodnie z art.116 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych postępowanie w sprawach świadczeń wszczyna się na wniosek zainteresowanego, chyba że ustawa stanowi inaczej, a zgodnie z art.129 ust.1 powyższej ustawy świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzje z urzędu.

Keywords

AI generated
effective date recalculation of supplementary benefits pension adjustment maternal orphan pension retroactivity of disability pension adjustment of child support
AI generated
III AUa 769/23
Sąd Okręgowy w Siedlcach wyrokiem z 24 sierpnia 2023 roku oddalił odwołanie R.
VII U 634/16
Decyzją z dnia 17 marca 2016 roku, znak:(...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L., wykonując wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 30 grudnia 2015 roku, odmówił na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2015 roku, poz. 748) L. D. prawa do wypłaty wyrównania wraz z odsetkami różnicy pomiędzy świadczeniem ustalonym decyzja z dnia 31 grudnia 2002 roku, a świadczeniem ustalonym od dnia 1 sierpnia 2014 roku. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że Zakład wykonując prawomocny wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 27 marca 2015 roku, uwzględniający w podstawie wymiaru emerytury za rok 1991 kwotę 35.172,000 złotych, przeliczył decyzją z dnia 7 maja 2015 roku świadczenie, uwzględniając w podstawie wymiaru świadczenia tą kwotę zamiast kwoty 25.172,000 złotych, poczynając od dnia 1 sierpnia 2014 roku, tj. od dnia daty wskazanej w sentencji wyroku. (decyzja – k. 92 akt Zakładu)
VII U 165/16
P. w dniu 21 grudnia 2015 r. wniósł odwołanie za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w W. do Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie od decyzji ww. organu rentowego z dnia 19 listopada 2015 r., znak: (...). Odwołujący wniósł o wypłatę wyrównania emerytury za okres od dnia 1 lipca 2006 r. do dnia 30 listopada 2013 r. stanowiącego różnicę pomiędzy wysokością emerytury obliczonej według WWPW 167,56% i wysokością emerytury według WWPW 184,34%. Ubezpieczony powołując fragment treści wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 27 stycznia 2015 r. wydanego w jego sprawie, stwierdził, że przysługuje mu wyrównanie przedmiotowego świadczenia od dnia 1 lipca 2006 r. W ocenie odwołującego organ rentowy nie wykonał zalecenia Sądu Apelacyjnego, który przyznał prawo do wyrównania, a więc zrekompensowania różnicy w wysokości emerytury otrzymanej a należnej (
VIII U 1185/21
Decyzją z 24 sierpnia 2021r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV U 10/19

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 maja 2019 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Katarzyna Antoniak Protokolant st. sekr. sądowy Anna Wąsak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2019 r. w S. odwołania L. K. (1) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. z dnia 10 grudnia 2018 r. Nr (...) w sprawie L. K. (1) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w S. o wysokość emerytury oddala odwołanie. Sygn. akt: IV U 10/19

UZASADNIENIE

Decyzją z 10 grudnia 2018r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. ponownie ustalił wysokość emerytury L. K. (1) od 1 listopada 2018r. po uprzednim przeliczeniu wysokości kapitału początkowego w oparciu o ustawę z 5 marca 2015r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (decyzja 10 grudnia 2018r. k.56 akt emerytalnych). Odwołanie od w/w decyzji złożyła L. K. (1) wnosząc o jej zmianę poprzez ustalenie, że prawo do przeliczenia emerytury przysługuje jej od dnia wejścia w życie ustawy z 5 marca 2015r.

Ubezpieczona podniosła, że organ rentowy powinien ją zawiadomić o zmianie przepisów, a skoro tego nie uczynił, to powinien jej wypłacić podwyższoną emeryturę za trzy lata wstecz (odwołanie k.1 akt sprawy). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując że brak jest podstaw do zmiany decyzji, gdyż zgodnie z art.116 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych postępowanie w sprawach świadczeń wszczyna się na wniosek zainteresowanego, chyba że ustawa stanowi inaczej, a zgodnie z art.129 ust.1 powyższej ustawy świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzje z urzędu.

Ubezpieczona z wnioskiem o przeliczenie emerytury wystąpiła w dniu 28 listopada 2018r. i dlatego organ rentowy przeliczył emeryturę od 1 listopada 2018r., tj. od miesiąca zgłoszenia wniosku (odpowiedź na odwołanie k.2-3 akt sprawy). Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczona L. K. (1) od 1 marca 2011r. uprawniona jest do emerytury (decyzja z 19 kwietnia 2011r. o przyznaniu emerytury k.21 akt emerytalnych). W dniu 29 listopada 2018r. wpłynął do organu rentowego wniosek ubezpieczonej o ponowne obliczenie świadczenia emerytalnego z uwzględnieniem przeliczonego kapitału początkowego z tytułu wychowywania dzieci (wniosek o przeliczenie emerytury z 29 listopada 2018r. k.55 akt emerytalnych).

Rozpoznając powyższy wniosek, w dniu 6 grudnia 2018r. organ rentowy wydał decyzję, w której w oparciu o regulację zawartą w art.1 pkt 4 ustawy z 5 marca 2015r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych nowelizującej z dniem 1 maja 2015r. art.174 ustawy emerytalnej - w zakresie obliczenia kapitału początkowego poprzez wprowadzenie regulacji, że okresy niewykonywania pracy z powodu opieki nad dziećmi oblicza się przy uwzględnieniu wskaźnika 1,3% podstawy wymiaru, a zatem tak jak okresy składkowe (decyzja z 6 grudnia 2018r. o ponownym ustaleniu kapitału początkowego k.15-17 akt o ustalenie kapitału początkowego).

Następnie w oparciu o przeliczony kapitał początkowy, zaskarżoną decyzja z 10 grudnia 2018r. organ rentowy przeliczył emeryturę ubezpieczonej od 1 listopada 2018r. ,tj. od miesiąca zgłoszenia wniosku o przeliczenie (zaskarżona decyzja z 10 grudnia 2018r. k.56 akt emerytalnych).

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie ubezpieczonej L. K. (2) jest niezasadne. Analiza okoliczności sprawy pokazuje, że organ rentowy w odpowiedzi na wniosek ubezpieczonej z 29 listopada 2018r. przeliczył od miesiąca listopada 2018r. ,tj. od miesiąca zgłoszenia wniosku, emeryturę ubezpieczonej. Wbrew twierdzeniom ubezpieczonej brak jest podstaw do stwierdzenia, że organ rentowy winien przeliczyć emeryturę ubezpieczonej i wypłacić podwyższone świadczenie od daty wejścia w życie ustawy z 15 marca 2015r. nowelizującej z dniem 1 maja 2015r. ustawę z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, zwaną dalej ustawą emerytalną.

Błędne jest twierdzenie skarżącej, że organ rentowy miał obowiązek powiadomić ją o zmianie przepisów w zakresie ustalenia wysokości kapitału początkowego za okresy sprawowania opieki nad dziećmi. Zasadą wynikającą z art.116 ust.1 ustawy emerytalnej jest, że postępowanie w sprawach świadczeń wszczyna się na podstawie wniosku zainteresowanego, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku nowelizacji ustawy emerytalnej wprowadzonej ustawą z 15 marca 2015r., ustawodawca nie nałożył na organ rentowy ani obowiązku działania z urzędu poprzez przeliczanie wysokości świadczenia właśnie z urzędu, ani też obowiązku zawiadamiania świadczeniobiorców o możliwości wystąpienia z wnioskiem o dokonanie przeliczenia emerytury.

W art.2 ust.1 ustawy z 15 marca 2015r. o zmianie ustawy emerytalnej ustawodawca wprost wskazał, że wysokość emerytury przysługującej w dniu wejścia w życie ustawy nowelizującej (1 maja 2015r.), ustala się ponownie z zastosowaniem przepisów, o których mowa w art.1 pkt 4 (wprowadzających zmianę zasad obliczania okresów niewykonywania pracy z powodu opieki nad dziećmi) w brzmieniu nadanym tą ustawą nowelizującą – na wniosek osoby uprawnionej. W świetle powyższego organ rentowy nie miał podstaw do przeliczenia emerytury ubezpieczonej od daty wcześniej niż miesiąc zgłoszenia wniosku.

Zgodnie bowiem z art.129 ust.1 ustawy emerytalnej świadczenia wypłaca się od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu. Z kolei w myśl art.133 ust.1 pkt 1 ustawy emerytalnej w razie ponownego ustalenia wysokości świadczenia podwyższone świadczenie wypłaca się, poczynając od miesiąca, w którym powstało prawo do ich podwyższenia, jednak nie wcześniej niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jak już wskazano w sprawie nie można mówić o jakimkolwiek zaniechaniu czy błędzie organu rentowego, który rodziłby obowiązek organu rentowego przyznania i wypłaty podwyższonego świadczenia za okres przed miesiącem zgłoszenia przez ubezpieczoną wniosku o przeliczenie emerytury.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawie art.477 14§1 kpc odwołanie ubezpieczonej oddalił.