Legislator Case Law & Legislation
II K 870/17 AI generated

II K 870/17 · Sąd powszechny

Case Number II K 870/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 23 lipca 2008 roku K. B. zawarł z (...) Bankiem SA umowę przewłaszczenia na zabezpieczenie oraz cesji praw z polisy AC. W wyniku tej umowy K. B. przeniósł na (...) Bank S. A. udział w prawie własności pojazdu marki B. (...), rok produkcji 2004, nr podwozia (...) w części 49/100, w wyniku czego (...) Bank S. A. stał się współwłaścicielem w/w samochodu w 49/100 części, zaś K. B. pozostał współwłaścicielem tego pojazdu w części 51/100. Pojazd ten stał się zabezpieczeniem wierzytelności (...) Banku S. A. z tytułu umowy pożyczki, która została zawarta między stronami tej umowy w dniu 25 lipca 2008 roku.

Legislator headnote

AI generated

II K 870/17 · Sąd powszechny: Mając na uwadze powyższe okoliczności i materiał dowodowy, Sąd nie miał wątpliwości co do winy i sprawstwa oskarżonego w zakresie czynu z art. 284 § 2 k. k. Czynność wykonawcza przestępstwa z art. 284 k. k. polega na przywłaszczeniu rzeczy lub prawa, a zatem na postąpieniu z rzeczą tak jak właściciel, a z prawem majątkowym - tak jak uprawniony. Od kradzieży przywłaszczenie różni się brakiem elementu zaboru. Rzecz przywłaszczana znajduje się we władaniu sprawcy, a przywłaszczane prawo może on wykonywać. Przez fakt przywłaszczenia nie następuje żadna fizyczna zmiana w sytuacji rzeczy ani żadna zmiana w zakresie faktycznej możliwości wykonywania prawa, zmiana dotyczy stanu prawnego.

Keywords

AI generated
confiscation of motor vehicle vehicle keeper action to recover possession withdrawal of driving license contract for vehicle sale pledge of movable property
AI generated
II K 1802/22
Sygn. akt: II K 1802/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 stycznia 2024r. Sąd Rejonowy w Toruniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący Sędzia Marek Tyciński Protokolant st. sekr. sądowy Marcin Szymczak w obecności prokuratora Prokuratury Rejonowej Toruń Centrum-Zachód w Toruniu ----------------------- po rozpoznaniu dnia 23 stycznia 2024r. sprawy K. W. (1) s. K. i E. z domu M. ur. (...) w T. oskarżonego o to, że: W dniu 10 stycznia 2022 roku w nieustalonym miejscu dokonał przywłaszczenia powierzonego mienia w postaci samochodu osobowego V. (...) numerze rejestracyjnym (...) r. o wartości około 35 000 zł brutto wraz z kluczykiem, dowodem rejestracyjnym oraz kartą pojazdu, który został mu przekazany do nieodpłatnego używania przez (...) Sp. z o.o. w dniu 31 marca 2021 roku na podstawie zawartej tego dnia umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie, a następnie nie dokonał zwrotu tych rzeczy pomimo otrzymania pisemnego wezwania do opisanej ruchomości, czym działał na szkodę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w (...). tj. o czyn z art. 284§2 kk w zb. z art. 276 kk w zw. z art.11§2 kk orzeka: I. uznaje oskarżonego K. W. (1) za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia, tj. przestępstwa z art. 284§2 kk w zb. z art. 276 kk w zw. z art.11§2 kk i za to na podstawie art. 11 § 3 kk w zw. z art. 284 § 2 kk wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 69§ 1 kk i art. 70§ 1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności zawiesza oskarżonemu warunkowo na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata; III. na mocy art. 72§ 1 pkt 1 kk zobowiązuje oskarżonego w okresie próby do informowania sądu o przebiegu próby co 3 (trzy) miesiące; IV. zasądza od K. W. (1) na rzecz radcy prawnego A. G. kwotę 840 zł (osiemset czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pokrzywdzonemu z wyboru; V. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) tytułem opłaty sądowej oraz kwotę 70 zł (siedemdziesiąt złotych) tytułem wydatków postępowania. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 1802/22 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW 1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. K. W. (1) W dniu 10 stycznia 2022 r. w nieustalonym miejscu dokonał przywłaszczenia powierzonego mienia w postaci samochodu osobowego marki V. (...) o numerze rejestracyjnym (...) o wartości około 35 000 zł brutto wraz z kluczykiem, dowodem rejestracyjnym oraz kartą pojazdu, który został mu przekazany do nieodpłatnego używania przez (...) sp. z o.o. w (...) w dniu 31 marca 2021 r. na podstawie zawartej tego dnia umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie, a następnie nie dokonał zwrotu tych rzeczy pomimo otrzymania pisemnego wezwania do zwrotu opisanych ruchomości, czym działał na szkodę (...) sp. z o.o. w (...) tj. o czyn z art. 284§2 kk w zb. z art. 276 kk w zw. z art. 11§2 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty (...) sp. z o.o. w T. nabyła pojazd marki V. (...), nr rejestracyjny (...), nr nadwozia (...), nr karty pojazdu: (...). Zakup pojazdu był finansowany z pożyczki leasingowej nr (...) z dnia 27 kwietnia 2018 r. zawartej z (...) sp. z o.o. w K.. Do wskazanej umowy zawarta została umowa przewłaszczenia, zgodnie z którą pożyczkodawca przeniósł na pożyczającego udział w prawie własności auta w wysokości 51%. Pozostała część własności miała zostać przeniesiona na przewłaszczającego w dacie całkowitej spłaty pożyczki. Raty pożyczki nie były regulowane, wobec tego pożyczka została rozliczona. pismo (...) sp. z o.o. w K. 191 wiadomość mailowa z 18 maja 2023 r. 192 wydruk z (...) 149-150 W dniu 30 marca 2021 r. K. W. (1) nabył od (...) sp. z o.o. w T. samochód osobowy marki V. (...), nr rejestracyjny (...), nr nadwozia (...), nr karty pojazdu: (...) za cenę 52.000 zł faktura vat nr (...) 21 umowa sprzedaży samochodu z 30 marca 2021 r. 188 W dniu 31 marca 2021 r. w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (...) sp. z o.o. z siedzibą w (...) zawarła z K. W. (1) umowę pożyczki o numerze (...). Pożyczka została zawarta na czas określony tj. od 31 marca 2021 r. do 31 maja 2021 r. , jej spłata miała nastąpić w 3 ratach. Przedmiotem pożyczki była kwota 27.000 zł. Całkowity koszt pożyczki wynosił 1.372,50 zł , w tym kwota 1.043,10 zł stanowiła prowizję dla pożyczkodawcy, a pozostała część stanowiła odsetki umowne . W umowie przewidziano możliwość przedłużenia terminu zapłaty ). W celu zabezpieczenia spłaty umowy pożyczki wraz z należnościami ubocznymi ustanowiono zabezpieczenie w postaci weksla in blanco wraz z deklaracją wekslową wystawioną przez K. W. (1). Ustalono również, że dodatkowym zabezpieczeniem spłaty pożyczki wraz ze wszystkimi należnościami jest przewłaszczenie na rzecz pożyczkodawcy samochodu osobowego marki V. (...), nr rejestracyjny (...), nr nadwozia (...), nr karty pojazdu: (...) . W tym celu do umowy pożyczki zawarto dodatkowo umowę przewłaszczenia na zabezpieczenie z dnia 31 marca 2021 r. W umowie tej zastrzeżono, że przeniesienie prawa własności następuje z zastrzeżeniem warunku, że jeżeli wierzytelności z umowy pożyczki zostaną w całości spłacone w terminie spłaty, nastąpi zwrotne przeniesienie własności pojazdu na przewłaszczającego. Pojazd został powierzony pożyczkobiorcy K. W. (1) wraz z kartą pojazdu, kluczykami, dowodem rejestracyjnym . Pożyczkodawca zezwolił przewłaszczającemu na bezpłatne używanie oddanego mu w tym celu samochodu osobowego do czasu spłaty pożyczki lub do dnia otrzymania przez przewłaszczającego pisma pożyczkodawcy zawierającego żądanie zwrotu użyczonych ruchomości z powodu niewywiązania się przewłaszczającego z postanowień umowy . Bez zgody pożyczkodawcy przywłaszczający nie mógł oddać przedmiotu przewłaszczenia osobie trzeciej do używania, nie mógł jej zbywać , ani obciążać przez cały czas trwania obowiązania umowy. umowa pożyczki nr (...) wraz z załącznikami ( §1 ust.2, §4,§10 ,§11, §12, §12 ust.3 §21 4--10 umowa przewłaszczenia na zabezpieczenie z (...) (§3,§5,§6,8) 15 -18 potwierdzenie przelewu 187 zeznania świadka B. P. 24-26 W dniu 1 czerwca 2021 r. zawarto aneks nr (...) do umowy pożyczki nr (...), w którym zmieniono warunki umowy w zakresie terminu jej spłaty: przedłużono go do 30 listopada 2021 r. oraz wysokości całkowitego kosztu pożyczki, który wynosić miał 5.422,50 zł, w tym prowizja 4.121 zł plus odsetki umowne. Tego samego dnia zawarto aneks nr (...) z dnia 1 czerwca 2021 r. do(...) dostosowując deklarację do zmian umowy. aneks nr (...) 11-12 aneks nr (...) do (...) z (...) r. wraz z załącznikiem 13-14 zeznania świadka B. P. 24-26 Wobec braku spłaty pożyczki na rzecz (...) sp. z o.o. w (...), pismem z dnia 9 grudnia 2021 r. zażądano zwrotu pojazdu stanowiącego zabezpieczenie umowy pożyczki, do dnia 16 grudnia 2021 r. Przesyłka pomimo awizowania nie została odebrana przez K. W. (1). wezwanie do zwrotu ruchomości wraz z potwierdzeniem nadania 19-20 (...) sp. z o.o. w(...) zainicjował postępowania cywilne o nakazanie wydania ruchomości ( pojazdu) oraz o zapłatę przeciwko K. W. (1). W sprawie o nakazanie wydania nieruchomości wydano w Sądzie Rejonowym w Toruniu wyrok zaoczny w dniu 27 maja 2022 r. pod sygnaturą akt(...). Po uzyskaniu klauzuli wykonalności, na podstawie tytułu wykonawczego ( wyroku zaocznego w sprawie (...))zostało wszczęte postępowanie egzekucyjne przed (...) M. H. w sprawie o sygn. akt (...) wyrok zaoczny (...) 28 informacja w sprawie (...) 172-175, 177 zeznania świadka B. P. 24-26 K. W. (1) mimo zobowiązania umownego do nierozporządzania przedmiotem umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie, działając z ramienia (...) sp. z o.o. w T. prowadził działania mające na celu spłatę zobowiązań leasingowych wobec (...) sp. z o.o. w K. oraz zadłużenia z innego tytułu wobec M. B. (1), a dążył do tego poprzez faktyczne zbycie na rzecz tego ostatniego przedmiotowego pojazd, co miało uwolnić go od zobowiązań, mimo tego, że pojazd był pod kątem prawnym w 49% własnością (...) sp. z o.o. w K., a z drugiej strony własnością (...) sp. z o.o. w (...). W tym celu podejmował próby sprzedaży auta M. B. (1) i wydał mu pojazd dniu 13 listopada 2021 r., za co ten ostatni zapłacił kwotę 50.000 zł z 75.000 zł wskazanych w fakturze (...). K. W. (1) nie rozliczył umowy pożyczki leasingowej, a do tego uznał, że M. B. (1) nie uiścił całej ceny pojazdu i wezwał go do zwrotu pojazdu do dnia 5 stycznia 2022 r. protokół oględzin rzeczy - akt postepowania przygotowawczego(...) 96-147 K. W. (1) działając z ramienia (...) sp. z o.o. w T. w dniu 7 stycznia 2022 r. złożył zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa przez M. B. (1) w postaci przewłaszczenia pojazdu marki V. (...), nr rejestracyjny (...), nr nadwozia (...) na szkodę zawiadamiającego, w okresie od 5 stycznia 2022 r. Dochodzenie w tym przedmiocie zostało umorzone postanowieniem z 18 lutego 2022 r. na podstawie art. 17§1 pkt 2 kpk z uwagi na brak znamion czynu zabronionego. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że M. B. jest w posiadaniu pojazdu, jednak jest on przedmiotem umowy kupna-sprzedaży między nim a spółką (...) sp. z o.o. w T. reprezentowaną przez K. W. (2). protokół oględzin rzeczy - akt postępowania przygotowawczego(...) 96-147 Pojazd , który był w posiadaniu M. B. (1), 10 stycznia 2022 r. został zatrzymany przez funkcjonariuszy (...) T. -Ś. w T. i oddany na przechowanie M. B. (1). protokół oględzin rzeczy - akt postępowania przygotowawczego (...) 96-147 W dniu 12 lutego 2023 r. M. B. (1) wydał (...) sp. z o.o. w (...) w związku z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym o wydanie pojazdu, pojazd marki V. (...), nr rejestracyjny (...), nr nadwozia (...) wraz z dwoma kompletami kluczy do pojazdu i dowód rejestracyjny. protokół wydania pojazdu 194 K. W. (1) jest osobą niekaraną. informacja dotycząca karalności 41 1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty OCena DOWOdów 1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu pismo (...) sp. z o.o. w K. Dowód niekwestionowany przez żadną ze stron, spójny i logiczny, którego prawdziwość nie budzi wątpliwości, sporządzony przez niezależny podmiot. wiadomość mailowa z 18 maja 2023 r. Dowód niekwestionowany przez żadną ze stron, spójny i logiczny, którego prawdziwość nie budzi wątpliwości, sporządzony przez niezależny podmiot. wydruk z (...) Dowód niekwestionowany przez żadną ze stron, uzyskany przez uprawnionego tego funkcjonariusza policji. faktura vat nr (...) Dowód niekwestionowany przez żadną ze stron, niebudzący wątpliwości co do jego prawdziwości. umowa sprzedaży samochodu z 30 marca 2021 r. Dowód niekwestionowany przez żadną ze stron, niebudzący wątpliwości co do jego prawdziwości. Dyspozycje w nim zamieszone stanowiły dla oskarżonego podstawę do możliwości zaciągnięcia pożyczki z zabezpieczeniem w postaci nabytego auta. umowa pożyczki nr (...) wraz z załącznikami ( §1 ust.2, §4,§10 ,§11, §12, §12 ust.3 §21 Dowód niekwestionowany przez żadną ze stron, niebudzący wątpliwości co do jego prawdziwości, zawierający niepodważone co do autentyczności podpisy stron umowy, korespondujący z pozostałym zgormadzonym materiałem dowodowym. umowa przewłaszczenia na zabezpieczenie z 31 marca 2021 r. (§3,§5,§6,8) Dowód niekwestionowany przez żadną ze stron, niebudzący wątpliwości co do jego prawdziwości, zawierający niepodważone co do autentyczności podpisy stron umowy, korespondujący z pozostałym zgormadzonym materiałem dowodowym. potwierdzenie przelewu Dowód niekwestionowany przez żadną ze stron, niebudzący wątpliwości co do jego prawdziwości, uzyskany z systemu bankowego. aneks nr (...) Dowód niekwestionowany przez żadną ze stron, niebudzący wątpliwości co do jego prawdziwości, zawierający niepodważone co do autentyczności podpisy stron umowy, korespondujący z pozostałym zgormadzonym materiałem dowodowym. aneks nr (...) do (...) wraz z załącznikiem Dowód niekwestionowany przez żadną ze stron, niebudzący wątpliwości co do jego prawdziwości, zawierający niepodważone co do autentyczności podpisy stron umowy, korespondujący z pozostałym zgormadzonym materiałem dowodowym. wezwanie do zwrotu ruchomości wraz z potwierdzeniem nadania Dowód niekwestionowany przez żadną ze stron, niebudzący wątpliwości co do jego prawdziwości, korespondujący z pozostałym zgormadzonym materiałem dowodowym. Konsekwencją braku realizacji wezwania było zawiadomienie o przestępstwie. wyrok zaoczny(...) Dokumenty zostały sporządzone w prawnie przewidzianej formie, przez odpowiednie organy w zakresie ich kompetencji, przez co należy uznać je za wiarygodne. Ich prawdziwość nie budzi wątpliwości . informacja w sprawie (...) Dokumenty zostały sporządzone w prawnie przewidzianej formie, przez odpowiednie organy w zakresie ich kompetencji, przez co należy uznać je za wiarygodne. Ich prawdziwość nie budzi wątpliwości . protokół oględzin rzeczy - akt postepowania przygotowawczego (...) Jako dowody uzyskane z akt innego toczącego się postepowania przygotowawczego, brak jest podstaw do kwestionowania ich prawdziwości. Protokół oględzin z załącznikami wskazuje na podejmowane przez organy ścigania czynności procesowe. protokół wydania pojazdu Dokument wiarygodny, co do którego nie złożono zastrzeżeń. Widnieją na nim podpisy stron, które nie wskazywały na wątpliwość co do ich autentyczności. informacja dotycząca karalności Dokument urzędowy został sporządzony w prawnie przewidzianej formie, przez odpowiednie organy w zakresie ich kompetencji, przez co należy uznać go za wiarygodny. Jego prawdziwość nie budzi wątpliwości – dokument jest rzetelny, natomiast strony w tym zakresie nie wnosiły żadnych zastrzeżeń. zeznania świadka B. P. Zeznania świadka B. P. zostały uznane za wiarygodne, logiczne i spójne w całości. Ich treść w sposób pełny potwierdziła się w zgromadzonym materiale dowodowym. Nie było żadnych danych, które mogłyby podważać prawdziwość zeznań. Oskarżony się do nich nie ustosunkował. 1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu zawiadomienie w przedmiocie doręczenia korespondencji Dowód nie miał znaczenia dla sprawy. Żądania pokrzywdzonego o zapłatę przeciwko oskarżonemu nie nie wpływają na ocenę zrealizowania przez oskarżonego znamion zarzucanych mu przestępstw. umowa sprzedaży udziałów w pojeździe przez (...) sp. z o.o. w (...) Dowód nie miał żadnego znaczenia dla sprawy. Fakt, że między pokrzywdzonym a leasingodawcą doszło do rozliczeń wzajemnych roszczeń, nie miał wpływał zupełnie na realizację przez oskarżonego znamion czynu zabronionego. Znamieniem czynu było bowiem przywłaszczenie pojazdu i ukrycie dokumentów z nim związanych, nie zaś brak spłaty zobowiązań czy to z umowy pożyczki, czy to z umowy pożyczki leasingowej. pismo ze Starostwa Powiatowego w T. Dowód nie miał znaczenia dla toczącego się postępowania. Trudności jakie napotykał pokrzywdzony w związku z rejestracją pojazdu, już po jego odzyskaniu, nie miały wpływu na kwalifikację czynu. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I K. W. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej K. W. (1) został oskarżony o to, że dniu 10 stycznia 2022 r. w nieustalonym miejscu dokonał przywłaszczenia powierzonego mienia w postaci samochodu osobowego marki V. (...) o numerze rejestracyjnym (...) o wartości około 35 000 zł brutto wraz z kluczykiem, dowodem rejestracyjnym oraz kartą pojazdu, który został mu przekazany do nieodpłatnego używania przez (...) sp. z o.o. w(...) w dniu 31 marca 2021 r. na podstawie zawartej tego dnia umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie, a następnie nie dokonał zwrotu tych rzeczy pomimo otrzymania pisemnego wezwania do zwrotu opisanych ruchomości, czym działał na szkodę (...) sp. z o.o. w (...) tj. o czyn z art. 284§2 kk w zb. z art. 276 kk w zw. z art. 11§2 kk. Przestępstwo przywłaszczenia różni się od kradzieży brakiem elementu zaboru rzeczy, która znajduje się w posiadaniu sprawcy, przy czym sposób wejścia przez sprawcę w jej posiadanie jest obojętny dla bytu przestępstwa .Przywłaszczenie może więc dotyczyć rzeczy wypożyczonej, oddanej sprawcy w celu wykonania określonych zleceń (np. materiał oddany do uszycia ubrania, samochód do dokonania przeglądu lub naprawy), sprawca może też wejść w posiadanie w wyniku omyłkowego doręczenia mu rzeczy (np. przesyłki pocztowej nie dla niego przeznaczonej). Kwalifikowanym typem przywłaszczenia jest sprzeniewierzenie (art. 284 § 2). Polega ono na przywłaszczeniu rzeczy powierzonej sprawcy (np. oddanej na przechowanie, w zastaw, użyczonej, oddanej w komis). Powierzenie jest w swej istocie przekazaniem rzeczy z zastrzeżeniem jej zwrotu. Przywłaszczenie wymaga działania w zamiarze bezpośrednim kierunkowym postąpienia z cudzą rzeczą (lub prawem majątkowym), tak jakby się było jej właścicielem. O zamiarze przywłaszczenia może świadczyć odmowa zwrotu cudzej rzeczy, zaprzeczenie jej posiadania, sprzedaż lub darowanie innej osobie, przerobienie rzeczy itp. Strona przedmiotowa przestępstwa z art. 276 kk polega zaś na niszczeniu, uszkadzaniu, czynieniu bezużytecznym, ukrywaniu lub usuwaniu dokumentu, którym sprawca nie ma prawa wyłącznie rozporządzać.„Możliwość przypisania oskarżonemu przestępstwa określonego w art. 276 k.k. w postaci ukrywania wskazanego tam dokumentu zachodzi jedynie wówczas, gdy wykazane zostanie, że on sam podjął działanie, w wyniku którego dokument, którym nie miał prawa wyłącznie rozporządzać, został ukryty przed osobą uprawnioną do dysponowania nim, czyli umieszczony w takim miejscu, o którym osoba ta nie wie lub do którego nie ma dostępu lub ma dostęp utrudniony, lub uczynił to wspólnie z inną osobą albo z innymi osobami, ale nie wtedy, gdy dostrzegł on jedynie, że inna osoba ma dany dokument i nie podejmuje działań uniemożliwiających jej ukrycie go, czyli nie reaguje na to” (wyrok SN z 23.05.2002 r., V KKN 404/99, OSNKW 2002/9–10, poz. 72). W ocenie Sądu , nie ma żadnych wątpliwości , że oskarżony swoim zachowaniem w okresie przypisanym mu przez Sąd , wypełnił znamiona w/w przepisów, przy czym ich naruszenie nastąpiło jednym czynem (zgodnie z ar.t 11 §2kk). Bezsprzecznie na mocy umowy przewłaszczenia z 31 marca 2021 r. oskarżony użytkował pojazd będący jej przedmiotem, należący do pokrzywdzonego , a następnie pomimo niedotrzymania warunków umowy, zażądania od niego natychmiastowego zwrotu pojazdu nie uczynił tego. Oskarżony ponadto ukrywał dokumenty związane z identyfikacją pojazdu - kartę pojazdu i dowód rejestracyjny. Na powyższe wskazują zgromadzone w sprawie dowody z dokumentów, którym dano wiarę ( przede wszystkim umowa nabycia pojazdu przez oskarżonego, umowa pożyczki i przewłaszczenia na zabezpieczenie wraz z aneksami , wezwanie do zwrotu ) . Zła wola oskarżonego i zamiar działań sprzecznych z umowami, a także działanie bezpośrednio nakierowane na przywłaszczenie pojazdu i ukrywanie dokumentów go identyfikujących wynikają również z akt sprawy(...) T. (...). Oskarżony mimo zobowiązań umownych rozporządzał pojazdem w imieniu spółki (...) sp. z o.o., w której pełnił nieustaloną funkcję, która faktycznie nie była już właścicielem auta. Motywem działań oskarżonego było uwolnienie się od zobowiązań z tytułu umowy pożyczki leasingowej, jak również zobowiązań wobec M. B. (1). Wiedząc, że pokrzywdzony wysnuwa przeciwko niemu żądania, dążył do spreparowania sytuacji, w której to (...) sp. z o.o. miał być pokrzywdzonym na skutek czynów M. B. (2), któremu zarzucał przywłaszczenie auta, mimo niezapłacenia za auto pełnej ceny sprzedaży. Oskarżony nie przyznał się do winy, nie złożył wyjaśnień, co również w konsekwencji doprowadziło do tego, że wszelkie zgormadzone dowody, istotne dla sprawy, ocenione zostały swobodnie w myśl art. 7 kpk, jako świadczące przeciwko oskarżonemu. Sąd nie uwzględnił wniosku pokrzywdzonego złożonego na podstawie art. 46 §1 kk o zobowiązanie oskarżonego do naprawienia w całości szkody wyrządzonej w majątku pokrzywdzonego poprzez zapłatę na jego rzecz kwoty 30.436,80 zł wraz z odsetkami karnymi w wysokości równiej maksymalnym odsetkom ustawowym za opóźnienie w stosunku rocznym od kwoty 27.944,38 zł tytułem odszkodowania. W tym zakresie należy wskazać, że pokrzywdzona w toku postępowania odzyskała przewłaszczony pojazd. Z tego powodu nie można uznać ( w postępowaniu karnym), że odniosła jakąkolwiek szkodę z tytułu popełnienia przez oskarżonego przestępstwa. Rozliczenia między pokrzywdzoną a (...) sp. z o.o. w K. i wartość udziałów jednego i drugiego podmiotu w pojeździe nie są przedmiotem zainteresowania sądu karnego, a ewentualne roszczenia mogą być przeciwko oskarżonemu dochodzone w postępowaniu cywilnym. Przedmiotem ochrony popełnionych przestępstw jest bowiem własność rzeczy oraz wszelkich praw majątkowych. Sąd nie uwzględnił wniosku pokrzywdzonej o zobowiązanie oskarżonego by w okresie próby wykonywał pracę zarobkową, bowiem jak wynika z ustaleń, takową stale wykonuje. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności K. W. (1) I, II I Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu tj. przestępstwa z art. 284§2 kk w zb. z art. 276 kk w zw. z art. 11§2 kk i za to na podstawie art. 11§3 kk w zw, z art. 284§2 kk wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Bacząc na treść art. 11§3 kk sąd wymierzył karę na podstawie przepisu przewidującego karę najsurowszą, tj. art. 284§2 kk, gdyż przewiduje on konsekwencje przestępstwa większe niż te określone w art. 276 kk. Zgodnie z art. 284§2 kk kto przywłaszcza sobie powierzoną mu rzecz ruchomą,podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Wymierzając oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, Sąd kierował się dyrektywami wymiaru kary określonymi w art. 53 k.k. Orzeczona kara mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu. W przekonaniu Sądu wymierzona kara jest w tym wypadku dostatecznie dolegliwa i wystarczająca dla osiągnięcia celów kary, zarówno w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, jak i wpłynie zapobiegawczo i wychowawczo wobec oskarżonego na przyszłość. Wymierzając oskarżonemu karę pozbawienia wolności Sąd uwzględnił również wymogi prewencji generalnej, kształtowania wyobrażenia o konieczności przestrzegania obowiązujących norm prawnych i budowania autorytetu porządku prawnego. Sąd na podstawie art. 69 § 1 kk i art. 70 § 1 kk warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata. Decydując o tym czy kara pozbawienia wolności ma być orzeczona w postaci bezwzględnej, czy też z warunkowym zawieszeniem jej wykonania Sąd kierował się tym w jakiej postaci kara ta osiągnie cele wobec sprawcy przestępstwa. Sąd oceniając postawę oskarżonego, jego właściwości i warunki osobiste, dotychczasowy sposób życia uznał, że dla wdrożenia oskarżonego do przestrzegania porządku prawnego wystarczające będzie orzeczenie kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszaniem jej wykonania. Sąd orzekając o warunkowym zawieszeniu wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności miał na uwadze, że ta instytucja przysługuje jedynie wobec sprawców, co do których istnieje pozytywna prognoza resocjalizacyjna na przyszłość. Kluczowe znaczenie w przyjęciu pozytywnej prognozy kryminologicznej miały warunki osobiste oskarżonego, w szczególności dotychczasowy sposób życia (oskarżony nie był dotychczas karany, nie jest osobą zdemoralizowaną, jest osobą aktywną zawodowo, a przestępstwo, którego się dopuścił było incydentalnym konfliktem z prawem. Sąd miał na uwadze, że czyn, za który został skazany oskarżony nie wiązał się godzeniem w najwyższe dobra , a więc życie, zdrowie, czy wolność, a motywem działania było to, by uwolnić się od długów, w których spirali znalazł się oskarżony. W ocenie Sądu niskie jest prawdopodobieństwo, że pomimo zawieszenia wykonania kary, powróci on na drogę przestępstwa. Tym samym w rozpatrywanej sprawie, zgodnie z art. 69 § 1 k.k., warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności będzie wystarczające dla osiągnięcia w stosunku do oskarżonego celów postępowania. Orzeczony przez Sąd okres dwóch lat próby będzie właściwy do wykazania się przez oskarżonego wolą nie popełniania więcej czynów zabronionych oraz potwierdzeniem zasadności zastosowania wobec nich instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary. K. W. (1) III I Mając na względzie obligatoryjną treść art. 72§1 kk, sąd za zasadne uznał zobowiązanie oskarżonego, by w okresie próby informował on sąd o przebiegu próby, co trzy miesiące. W ocenie Sądu nałożony obowiązek będzie adekwatnym elementem oddziaływania poprawczego i wychowawczego. W ocenie Sadu nałożony na oskarżonego obowiązek pozwoli na systematyczne dokonywanie oceny czy oskarżony nie narusza porządku prawnego. Orzeczony obowiązek jest formą dodatkowego oddziaływania wychowawczego wobec oskarżonego i skłonienia go do stałej refleksji nad własnym postępowaniem w trakcie trwania okresu próby. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności IV Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz radcy prawnego A. G. pomocy prawnej udzielonej pokrzywdzonemu, który wstąpił do sprawy w charakterze oskarżyciela posiłkowego kwotę 840 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pokrzywdzonemu z wyboru ( na podstawie §11ust.2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych ( Dz. U. z 2022 r. poz. 1166 oraz z 2023 r. poz. 1860) V Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 zł tytułem opłaty sądowej oraz kwotę 70 zł tytułem wydatków postępowania. W ocenie Sądu brak było podstaw do zwolnienia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych oraz opłaty, albowiem oskarżony zadeklarował, że osiąga stały dochód. Podpis
II K 297/20
UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 297/20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. M. S. (1) Czyn przypisany oskarżonemu przez Sąd Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1.w dniu 20.03.2017 roku oskarżony M. S. (1) zawarł z (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. umowę pożyczki konsumenckiej nr (...) , na mocy której w/w Spółka udzieliła mu pożyczki gotówkowej w kwocie 35.000 zł. na okres 47 miesięcy. W celu zabezpieczenia wierzytelności pożyczkodawcy wynikających z przedmiotowej umowy pożyczki , oskarżony w dniu 20.03.2017 roku dokonał przewłaszczenia na rzecz (...) Sp. z o.o. samochodu marki M. (...) o nr rej. (...). Do dnia 12.03.2018 roku oskarżony spłacał pożyczkę zgodnie z harmonogramem załączonym do w/w umowy , Następnie , pomimo wielokrotnych ponagleń telefonicznych , mailowych oraz listownych ze strony pożyczkodawcy , oskarżony zaprzestał spłaty pożyczki, czym spowodował szkodę w kwocie 17.590 zł. na rzecz pokrzywdzonego. Pismem z dnia 08.05.2018 roku (...) Sp. zo.o. wypowiedziała oskarżonemu przedmiotową umowę pożyczki ze skutkiem na dzień 13.05.2018 roku i wezwała go do natychmiastowego wydania samochodu będącego zabezpieczeniem niniejszej umowy , a wskazanego w umowie przewłaszczenia z uwagi, iż przeszedł on na własność w/w Spółki. Oskarżony , pomimo wielokrotnych deklaracji zwrotu przedmiotu umowy przewłaszczenia ,w/w pojazd zwrócił pokrzywdzonemu dopiero w dniu 23.03.2020 roku w stanie nie nadającym się do użytku. Zeznania świadka M. S. (2) ; Kserokopie umowy z załącznikami ; Wypowiedzenie umowy ; Dokumentacja fotograficzna ; Protokół odbioru pojazdu k-16,73; k-2-10; k-11-12v; k-34-40; k-62 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. M. S. (1) Czyn przypisany oskarżonemu przez Sąd Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 1.Fakt , że oskarżony M. S. (1) nie przywłaszczył samochodu , który na mocy umowy pożyczki i przewłaszczenia , jakie zawarł z pokrzywdzonym , przeszedł na własność (...) Sp. z o.o. Wyjaśnienia oskarżonego M. S. (1) k-73 1.OCena DOWOdów 1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1. Zeznania świadka M. S. (2) ; Kserokopie umowy z załącznikami ; Wypowiedzenie umowy ; Dokumentacja fotograficzna ; Protokół odbioru pojazdu Zgodne z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie a zwłaszcza z umową pożyczki i przewłaszczenia, dokumentacją fotograficzną i protokołem odbioru pojazdu; Nie kwestionowane przez żadną ze stron; Nie kwestionowane przez żadną ze stron; Nie kwestionowana przez żadną ze stron; Nie kwestionowany przez żadną ze stron 1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1. Wyjaśnienia oskarżonego M. S. (1) Wyjaśnienia oskarżonego , w których kwestionuje swoje sprawstwo podając , iż nie zwrócił pokrzywdzonemu pojazdu albowiem ,wynajął go osobie , której danych nie pamięta , albowiem zbierał pieniądze , aby spłacić pożyczkę nie mają potwierdzenia w materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie , a zwłaszcza z zeznaniach świadka M. S. (2). 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 1.3. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I. M. S. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Czyn zarzucany oskarżonemu wyczerpał znamiona art. 284§2 kk . Przestępstwo przywłaszczenia różni się od kradzieży brakiem elementu zaboru rzeczy, która znajduje się w posiadaniu sprawcy, przy czym sposób wejścia przez sprawcę w jej posiadanie jest obojętny dla bytu przestępstwa .Przywłaszczenie może więc dotyczyć rzeczy wypożyczonej, oddanej sprawcy w celu wykonania określonych zleceń (np. materiał oddany do uszycia ubrania, samochód do dokonania przeglądu lub naprawy), sprawca może też wejść w posiadanie w wyniku omyłkowego doręczenia mu rzeczy (np. przesyłki pocztowej nie dla niego przeznaczonej). Kwalifikowanym typem przywłaszczenia jest sprzeniewierzenie (art. 284 § 2). Polega ono na przywłaszczeniu rzeczy powierzonej sprawcy (np. oddanej na przechowanie, w zastaw, użyczonej, oddanej w komis). Powierzenie jest w swej istocie przekazaniem rzeczy z zastrzeżeniem jej zwrotu. Przywłaszczenie wymaga działania w zamiarze bezpośrednim kierunkowym postąpienia z cudzą rzeczą (lub prawem majątkowym), tak jakby się było jej właścicielem. O zamiarze przywłaszczenia może świadczyć odmowa zwrotu cudzej rzeczy, zaprzeczenie jej posiadania, sprzedaż lub darowanie innej osobie, przerobienie rzeczy itp. W ocenie Sądu , nie ma żadnych wątpliwości , że oskarżony swoim zachowaniem w okresie przypisanym mu przez Sąd , wypełnił znamiona w/w przepisu, albowiem na mocy umowy przewłaszczenia z dnia 20.03.2017 roku użytkował pojazd będący jej przedmiotem , a następnie pomimo wypowiedzenia umowy pożyczki konsumenckiej (...) przez pokrzywdzonego oraz żądaniem natychmiastowego zwrotu w/w pojazdu , uczynił to dopiero w dniu 23.03.2020 roku ( stąd też Sąd zmienił czasokres zarzucanego mu czynu). ☐ 1.4. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem ---------- -------------------------------- Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 1.5. Warunkowe umorzenie postępowania ----------------- --------------------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 1.6. Umorzenie postępowania ---------- ---------------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 1.7. Uniewinnienie --------------- ------------------------------ Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M. S. (1) I. II. III IV. I II. III. IV Okoliczności obciążające: - uprzednia karalność oskarżonego ; Okoliczności łagodzące: - zwrot przedmiotu umowy przewłaszczenia; Sąd warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności , uznając iż będzie to wystarczające do osiągnięcia celów kary ; Oskarżony popełnił zarzucany ma czyn w celu osiągnięcia korzyści majątkowej; Sąd zobowiązał oskarżonego do informowania kuratora o przebiegu okresu próby , aby sprawował kontrolę nad jego zachowaniem 1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności --- --- --- --- 1.6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę ---- 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności V. Sąd na podstawie art. 624§1 kpk zwolnił oskarżonego z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, aby umożliwić mu spłatę zadłużenia u pokrzywdzonego 1.1Podpis
VIII K 560/21
Formularz UK 1 Sygnatura akt VIIIK 916/20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.
II K 578/18
Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny: Oskarżony A.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II K 870/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 lutego 2019 r. Sąd Rejonowy Gdańsk - Południe w Gdańsku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący SSR Magdalena Czaplińska Protokolant Józef Wierzbicki po rozpoznaniu w dniach 22.02.2018 r., 08.08.2018 r., 10.12.2018 r., 07.02.2019 r. sprawy: K. B. , urodzonego (...) w G., syna M. i J. z domu B. oskarżonego o to, że: w nieustalonym okresie czasu, nie wcześniej niż 29 marca 2010 r. w G. przywłaszczył powierzone mienie w postaci pojazdu marki B. (...) o nr VIN: (...) o wartości 23.700,00 zł na szkodę (...) Bank S. A., które stanowiło zabezpieczenie pożyczki nr (...)/PS, tj. o przestępstwo z art. 284 § 2 k. k.

I. oskarżonego K. B. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, czyn ten kwalifikuje z art. 284 § 2 k. k. i za to przy zastosowaniu art. 37a k. k. na podstawie art. 284 § 2 k. k. w zw. z art. 34 § 1, § 1a pkt 1, § 1b, § 2 k. k. i art. 35 § 1 k. k. skazuje go na karę 1 (jednego) roku ograniczenia wolności, polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym; II. na podstawie art. 34 § 3 k. k. w. zw. z art. 39 pkt 7 k. k. w zw. z art. 43a § 1 k. k. orzeka wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w wysokości 1.000 (jednego tysiąca) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;

III. na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (tekst jednolity: Dz. U. z 2002 r., nr 123, poz. 1058 z późniejszymi zmianami) oraz § 17 ust. 2 pkt 3, § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. M. K. (1) kwotę 1.033,20 złote tytułem nieuiszczonych kosztów pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu;

IV. na podstawie art. 624 k. p. k., art. 626 § 1 k. p. k., art. 627 k. p. k. oraz art. 1, art. 2 ust. 1 pkt 3, art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (tekst jednolity: Dz. U. z 1983 r., nr 49, poz. 223 z późn. zmianami) zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa opłatę w kwocie 180 złotych, zwalniając go w pozostałym zakresie od kosztów sądowych, które przejmuje na rzecz Skarbu Państwa. Sygn. akt II K 870/17

UZASADNIENIE

Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 23 lipca 2008 roku K. B. zawarł z (...) Bankiem SA umowę przewłaszczenia na zabezpieczenie oraz cesji praw z polisy AC. W wyniku tej umowy K. B. przeniósł na (...) Bank S. A. udział w prawie własności pojazdu marki B. (...), rok produkcji 2004, nr podwozia (...) w części 49/100, w wyniku czego (...) Bank S. A. stał się współwłaścicielem w/w samochodu w 49/100 części, zaś K. B. pozostał współwłaścicielem tego pojazdu w części 51/100. Pojazd ten stał się zabezpieczeniem wierzytelności (...) Banku S. A. z tytułu umowy pożyczki, która została zawarta między stronami tej umowy w dniu 25 lipca 2008 roku.

W punkcie 3. umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie z dnia 23 lipca 2008 roku ustalono, iż w razie niedotrzymania przez przewłaszczającego (K. B.) warunków umowy lub stwierdzenia niezgodności w dokumentach złożonych przez pożyczkobiorcę, a także w dniu następnym po dniu, w którym upłynął okres wypowiedzenia umowy pożyczki, na (...) Bank S. A. przechodzi pozostała część udziału w prawie własności w/w samochodu wynosząca 51/100 części, która przysługuje K. B.. Na to postanowienie umowy K. B. wyraził bezwarunkową zgodę.

Dowód: kopia umowy przewłaszczenia – k. 3; zeznania świadka K. D. – k. 32-34 W dniu 25 lipca 2008 roku została zawarta umowa pożyczki nr (...) (aktualny numer (...)/PS) pomiędzy (...) Bank S. A. a K. B. oraz M. B. (1). W ramach tej umowy K. B. i M. B. (1) została udzielona pożyczka w wysokości 70.819,67 złotych. Pożyczka ta wraz z należnymi odsetkami w wysokości 15.034,39 złotych została rozłożona na 96 rat w wysokości po 1.209,78 złotych. Dowód: zeznania świadka K. D. – k. 32-34 W dniu 25 stycznia 2010 roku (...) Bank S. A. wypowiedział K.

B. i M. B. (1) umowę pożyczki o numerze (...)/PS z dnia 25 lipca 2008 roku z zachowaniem 30 – dniowego okresu wypowiedzenia, liczonego od daty doręczenia niniejszego wypowiedzenia. Dowód: kopia wypowiedzenia umowy – k. 72-73 Przesyłkę z wypowiedzeniem umowy pożyczki nadano w dniu 25 stycznia 2010 roku na adres podany przez oskarżonego przy zawieraniu umowy tj. ul. (...) w G.. Przesyłka została doręczona w dniu 29 stycznia 2010 roku. Dowód: potwierdzenie odbioru – k. 76 W dniach 20 kwietnia 2010 rok i 23 marca 2016 roku (...) Bank S. A. wysyłał do K.

B. na adres przy ul. (...) w G. wezwania do wydania pojazdu marki B. (...), rok produkcji 2004, nr podwozia (...). Na pisma te K. B. nie udzielił odpowiedzi. W dniu 1 września 2015 roku przeciwko M. B. (1) i K. B. zostało wszczęte postępowanie egzekucyjne Km 33290/15 przez komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy – Woli z wniosku (...) Banku S. A. Postępowanie to zostało umorzone wobec stwierdzenia bezskuteczności egzekucji. Na przełomie marca i kwietnia 2014 roku, a następnie na przełomie stycznia i lutego 2016 roku, M.

K. (2) – windykator z (...) Banku S. A. wykonywał czynności windykacyjne wobec K. B., w trakcie których nie udało się ujawnić miejsca, w którym znajdował się pojazd marki B. nr podwozia (...). Pojazd B. nr podwozia (...) nie figuruje w rejestrach Policji jako utracony. Pomimo powyższego pojazd marki B., nr podwozia (...), nie został zwrócony S. C. Bankowi przez oskarżonego ani też w inny sposób nie został odzyskany. Dowód kopie wezwań – k. 74-75, 70v; kopia akt sprawy egzekucyjnej – k. 86-96; protokół oględzin akt sprawy egzekucyjnej – k. 85; zeznania M.

K. (2) – k. 63-64; notatka z przeprowadzonych czynności – k. 4 Oskarżony K. B. był uprzednio karany wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk – Południe w Gdańsku z dnia 2 grudnia 2016 roku w sprawie o sygnaturze akt X K 658/11 za przestępstwo z art. 291 § 1 k. k. Dowód: dane o karalności – k. 221-223

Sąd zważył, co następuje:

Ustalając stan faktyczny w przedmiotowej sprawie Sąd uwzględnił w całości zeznania świadka M. K. (2), który był windykatorem w S. C. Banku i przeprowadzał czynności windykacyjne wobec K. B.. Jego zeznania dotyczą bezspornego faktu, iż przeprowadzał on czynności windykacyjne wobec oskarżonego. Wskazał również, iż wielokrotnie przychodził do miejsca zamieszkania K. B. i go tam nigdy nie zastał, pomimo, iż jego sąsiedzi potwierdzali, iż tam mieszka. Świadek ten stwierdził również, iż nie ujawnił w miejscu zamieszkania oskarżonego samochodu marki B. o nr podwozia (...).

M. K. (2) potwierdził również, że K. B. oddzwonił do niego na pozostawiony w skrzynce pocztowej numer telefonu i powiedział, że samochód ten został skradziony i zostało to zgłoszone Policji. Sąd nie znalazł podstaw, by odmówić wiarygodności zeznaniom tego świadka. Nie zna on oskarżonego i nie miałby żadnego interesu w składaniu zeznań o określonej treści. Pracując na zlecenie banku wykonywał jedynie swoje obowiązki, które zostały również potwierdzone notatką z przeprowadzonych przez niego czynności. Sąd nie znalazł również podstaw, by odmówić wiarygodności zeznaniom świadka K.

D.. Jako pracownik S. C. Banku opisała ona okoliczności dotyczące zawarcia umowy pożyczki i przewłaszczenia na zabezpieczenie. Jest osobą obiektywną, nie zna bowiem oskarżonego i nie miała z nim kontaktu. Ponadto wiedzę na temat w/w umów czerpała z dokumentacji dotyczącej ich zawarcia. Oskarżony także nie kwestionował faktu zawarcia takich umów. Sąd dał wiarę również zeznaniom świadka R. B. - funkcjonariusza CBŚ, który dokonywał zatrzymania K. B. do sprawy, która obecnie toczy się przed Sądem Okręgowym w Gdańsku pod sygnaturą IV K 96/14.

Według oskarżonego, R. B. odebrał od niego wyjaśnienia, w których mówił on m. in. o utracie B., będącego przedmiotem niniejszego postępowania i zgłaszał jego przywłaszczenie. Wbrew jednak wyjaśnieniom oskarżonego, R. B. wskazał, iż w trakcie zatrzymania oskarżony oświadczył, że samochód ten został przekazany jego znajomemu pod zastaw za pożyczenie gotówki. Sąd nie znalazł żadnych podstaw, by podważyć zeznania tego świadka. Jest on funkcjonariuszem publicznym, nie sposób uznać więc, by miał interes w składaniu określonych zeznań, narażając się na odpowiedzialność karną i utratę pełnionej funkcji.

Sąd z ostrożnością natomiast podszedł do zeznań M. B. (2). W zasadzie potwierdził on wersję oskarżonego K. B. co do tego, że samochód będący przedmiotem niniejszego postępowania oskarżony pożyczył osobie o imieniu M., a osoba ta tego samochodu nie zwróciła, mimo prób kontaktowania się z nią. Należy mieć jednak na uwadze, iż M. B. (2) jest szwagrem oskarżonego oraz współoskarżonym w sprawie IV K 96/14 Sądu Okręgowego w Gdańsku. Ponadto M. B. (2) nie był przesłuchiwany w toku postępowania przygotowawczego, a dopiero w toku postępowania sądowego na wniosek oskarżonego K.

B.. Z uwagi na wskazane okoliczności niewykluczone jest, że K. B. przedstawił M. B. (2) wersję zeznań, jaką ma przedstawić przed Sądem. Stąd Sąd z ostrożnością podszedł do zeznań tego świadka, nie czyniąc ich podstawą do ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie. Pomijając nawet powyższe i zakładając, że wersja przedstawiona przez M. B. (2) jest prawdziwa, to i tak zeznania w tym zakresie nie miałyby znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, o czym będzie mowa w dalszej części rozważań. Sąd uwzględnił kserokopie dokumentów z akt sprawy IV K 96/14 Sądu Okręgowego w Gdańsku, które zostały załączone do akt niniejszego postępowania.

Dokumentacja ta w zasadzie potwierdza zeznania R. B. odnośnie losów samochodu B. o numerze nadwozia (...). Wbrew bowiem temu, co podaje oskarżony, jakoby samochód ten został przez niego pożyczony koledze i nie mógł go odzyskać, z protokołów wyjaśnień złożonych przez niego w toku postępowania przygotowawczego w sprawie IV K 96/14 wynika, iż samochód ten oddał on w zastaw znajomemu w zamian za pożyczenie kwoty 25 000 złotych, której temu znajomemu nie oddał i unikał z nim kontaktu z tego powodu. W toku tego postępowania oskarżony podał również inne imię osoby, której samochód ten miał powierzyć.

W niniejszej sprawie wskazał, iż samochód ten pożyczył osobie, która miała nazywać się M. K. (3), z kolei w sprawie Sądu Okręgowego wyjaśnił, iż samochód ten oddał w zastaw osobie o imieniu R.. Ponadto w protokołach zatrzymania osoby oraz zajęcia mienia ruchomego w postaci samochodu B. o numerze nadwozia (...) nie złożył on żadnych oświadczeń co do losu tego samochodu i nie wspomniał, co się z nim stało. Nie sposób podważyć tejże dokumentacji, gdyż została sporządzona w prawem przepisanej formie przez uprawnione organy, a ponadto podpisana osobiście przez oskarżonego jako zgodne z tym, co powiedział.

Sąd uwzględnił również pozostałą dokumentację urzędową zebraną w sprawie, gdyż została ona sporządzona w prawem przepisanej formie i przez uprawnione organy, a ponadto nie byłą kwestionowana przez żadną ze stron. Stanowi więc obiektywny dowód okoliczności w niej opisanych. Sąd również z ostrożnością podszedł do wyjaśnień oskarżonego. K. B. w swoich wyjaśnieniach podnosił, iż nie miał zamiaru przywłaszczyć samochodu marki B. o numerze nadwozia (...), a samochód ten pożyczył swojemu znajomemu M. K. (3), który mu tego samochodu nie zwrócił i mimo, że próbował się z nim kontaktować, to M.

K. (3) nie odbierał od niego telefonów i więcej go nie spotkał. K. B. podnosił również, iż w trakcie zatrzymania go przez funkcjonariuszy CBŚ do sprawy toczącej się obecnie przed Sądem Okręgowym w Gdańsku o sygnaturze IV K 96/14, przekazywał funkcjonariuszom informacje o tym, że pożyczył samochód znajomemu i ten go mu nie zwrócił i nie może nawiązać z nim kontaktu. Do twierdzeń oskarżonego, jakoby mówił on funkcjonariuszom w trakcie zatrzymania, że samochód ten pożyczył i nie może go odzyskać, Sąd odniósł się już przy okazji omawiania zeznań R.

B., który zaprzeczył wyjaśnieniom oskarżonego i wskazał, iż oskarżony mówił, że samochód ten został oddany jego znajomemu jako zabezpieczenie pożyczki, której udzielił oskarżonemu. Również dokumentacja ze sprawy IV K 96/14 podważyła wyjaśnienia K. B. w powyższym zakresie, co zostało przez Sąd omówione przy okazji omawiania tej dokumentacji. Z dokumentacji tej nie wynika, by w trakcie zajmowania mienia w postaci przedmiotowego samochodu oskarżony składał jakiekolwiek oświadczenia dotyczące jego losu. Z kolei w toku przesłuchania wskazał, iż oddał go w zastaw za pieniądze pożyczone mu przez osobę o imieniu R..

Jest to sprzeczne z tym, co wyjaśnił w niniejszej sprawie (jakoby samochód ten pożyczył M. K. (3), który przestał odbierać od niego telefony). W postępowaniu o sygnaturze IV K 96/14 oskarżony wskazał również, iż to on sam unikał kontaktu z osobą, której powierzył samochód marki B. o numerze nadwozia (...), gdyż nie miał z czego oddać jej pieniędzy, co jest sprzeczne z tym, co wyjaśnił w niniejszej sprawie, jakoby to ta druga osoba unikała z nim kontaktu. Rozbieżności tych oskarżony nie był w stanie w sposób logiczny wytłumaczyć.

Stąd wyjaśnienia w tym zakresie nie mogły posłużyć dla ustalenia stanu faktycznego. Abstrahując jednak nawet od powyższego i uznając, że wyjaśnienia oskarżonego były wiarygodne, to nie miałyby one żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Jak oskarżony wyjaśnił bowiem przed Sądem, samochód ten miał pożyczyć M. K. (3) w dniu 3 lub 4 kwietnia 2011 roku (tuż przed zatrzymaniem go w sprawie toczącej się obecnie przed Sądem Okręgowym). Jak wynika jednak z wypowiedzenia umowy pożyczki, potwierdzenia odbioru tego wypowiedzenia, umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie oraz zeznań świadka K.

D., samochód marki B. o numerze nadwozia (...) stał się własnością (...) Banku S. A. już w dniu 29 marca 2010 roku. Tak więc oskarżony pożyczając czy też zastawiając ten samochód w dniu 3 lub 4 kwietnia 2011 roku już od ponad roku nie był jego właścicielem i nie był uprawniony do dokonania jakichkolwiek rozporządzeń co do tego samochodu. Niewątpliwie pożyczenie czy też zastawienie jest rozporządzeniem mieniem i tym samym oskarżony K. B. zachował się względem tego samochodu jak właściciel mimo, iż w tym czasie już nim nie był.

Mając na uwadze powyższe okoliczności i materiał dowodowy, Sąd nie miał wątpliwości co do winy i sprawstwa oskarżonego w zakresie czynu z art. 284 § 2 k. k. Czynność wykonawcza przestępstwa z art. 284 k. k. polega na przywłaszczeniu rzeczy lub prawa, a zatem na postąpieniu z rzeczą tak jak właściciel, a z prawem majątkowym - tak jak uprawniony. Od kradzieży przywłaszczenie różni się brakiem elementu zaboru. Rzecz przywłaszczana znajduje się we władaniu sprawcy, a przywłaszczane prawo może on wykonywać. Przez fakt przywłaszczenia nie następuje żadna fizyczna zmiana w sytuacji rzeczy ani żadna zmiana w zakresie faktycznej możliwości wykonywania prawa, zmiana dotyczy stanu prawnego.

Jeżeli sprawca zatrzymuje rzecz lub prawo nie dla siebie, ale dla innej osoby, przywłaszczenie również ma miejsce, ponieważ zatrzymując cudze mienie z przeznaczeniem dla innej osoby, postępuje z nim jak z własnym. Na gruncie niniejszej sprawy niewątpliwie mamy do czynienia ze sprzeniewierzeniem w rozumieniu art. 284 § 2 k. k. Pomiędzy S. C. Bankiem a K. B. była bowiem zawarta umowa pożyczki, a także umowa przewłaszczenia na zabezpieczenie samochodu marki B. o numerze nadwozia (...). Zgodnie z zapisami umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie, samochód ten miał stać się w całości własnością S. C.

Banku w dniu następnym po dniu, w którym upłynął okres wypowiedzenia umowy pożyczki zawartej pomiędzy w/w bankiem, a oskarżonym. Umowa ta została wypowiedziana przez bank, zaś wypowiedzenie to zostało doręczone w dniu 29 stycznia 2010 roku. Po upływie okresu wypowiedzenia właścicielem pojazdu był (...) Bank S. A., zaś oskarżony K. B. jedynie jego posiadaczem. Pomimo wezwań do wydania samochodu oraz przeprowadzenia postępowania windykacyjnego, (...) Bank S. A. nie odzyskał w/w samochodu ani nie ujawnił, gdzie się znajduje. W zasadzie nie ustalono, co oskarżony zrobił z tym samochodem.

Jednakże nie ma to istotnego znaczenia, gdyż - jak już wskazano - oskarżony podpisał umowę pożyczki z S. C. Bankiem oraz umowę przewłaszczenia na zabezpieczenie, a następnie skutecznie wypowiedziano mu umowę pożyczki, był więc świadomy, iż nie jest już właścicielem przedmiotowego samochodu marki B. i pomimo wzywania go do wydania tego samochodu, prowadzenia postępowania windykacyjnego oraz postępowania egzekucyjnego, samochodu tego nie udało się od niego odzyskać, a więc należy uznać, iż przywłaszczył go i postąpił z nim tak jak właściciel.

Według jego oświadczeń - pożyczył go lub zastawił, które to czynności należy uznać za rozporządzenie rzeczą. Jako, że według swoich wyjaśnień, oskarżony miał ich dokonać w dniu 3 lub 4 kwietnia 2011 roku, a więc w czasie, gdy jedynym właścicielem tego samochodu był już S. C. Bank, niewątpliwie rozporządził tym samochodem jak jego właściciel, do czego nie był uprawniony, a więc w rozumieniu art. 284 k. k. przywłaszczył go. Typem kwalifikowanym tego przestępstwa jest sprzeniewierzenie. Przedmiotem czynności wykonawczej jest w tym przypadku powierzona rzecz ruchoma.

Powierzyć rzecz ruchomą innej osobie oznacza przekazać ją innej osobie w zaufaniu, a więc przenieść posiadanie. Nie ma znaczenia podstawa prawna przeniesienia posiadania. Może to być oddanie na przechowanie, do naprawy, a także do używania. Jako, że własność tego pojazdu przeszła na bank na mocy umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie, to od momentu skutecznego wypowiedzenia umowy pożyczki przez bank, uznać należy, iż samochód ten znajdował się jedynie w posiadaniu oskarżonego i był mu powierzony. W tym miejscu należy podnieść również, iż zgodnie z orzecznictwem, sprzedaż przez sprawcę rzeczy ruchomej, stanowiącej przedmiot przewłaszczenia na zabezpieczenie dokonanego na rzecz banku lub innego podmiotu będącego wierzycielem sprawcy i będącego formą zabezpieczenia tej wierzytelności, stanowi realizację znamion przestępstwa przywłaszczenia (wyrok SA w Poznaniu z dnia 22 czerwca 1995 r., II AKr 178/95, Pr.

Gosp. 1996, nr 1, poz. 48). Umowa o przewłaszczenie na zabezpieczenie stanowi tzw. fiducjarne (powiernicze) przeniesienie własności, polegające na zabezpieczeniu wierzytelności przez przeniesienie na wierzyciela prawa własności rzeczy ruchomej z jednoczesnym ustanowieniem zobowiązania wierzyciela do korzystania przez dłużnika z prawa własności w granicach ustalonych przez strony. Przeniesienie własności na podstawie takiej umowy jest dopuszczalne, gdyż znajduje oparcie w przepisach art. 155 i art. 156 k. c., a w świetle orzecznictwa Sądu Najwyższego i poglądów wyrażanych w doktrynie, umowy tego rodzaju są bardzo skuteczną formą zabezpieczenia kredytu (wyrok SN z dnia 10 stycznia 1997 r., III KKN 56/96, Prok. i Pr.-wkł. 1997, nr 6, poz. 6).

Przestępstwo to można popełnić wyłącznie w zamiarze bezpośrednim. O tym, iż oskarżony K. B. działał w zamiarze bezpośrednim świadczy fakt, iż był on świadomy treści umów łączących go z S. C. Bankiem i wypowiedzenia umowy pożyczki, w wyniku czego własność samochodu przeszła na w/w bank. Pomimo wezwań i prowadzonych postępowań, samochód ten nie został zwrócony uprawnionemu, tj. właścicielowi. Mało tego, oskarżony w swoich wyjaśnieniach złożonych w toku postępowania przygotowawczego w sprawie IV K 96/14 Sądu Okręgowego w Gdańsku wprost wskazał, iż samochód B. jest jego własnością (wyjaśnienia złożone w dniu 9 czerwca 2011 roku, ponad rok po przejściu własności samochodu na S. C.

Bank). Również sam fakt, iż w swoich wyjaśnieniach wskazał, że pożyczył / zastawił ten samochód w dniu 3 lub 4 kwietnia 2011 roku, a więc także po przejściu własności samochodu na rzecz S. C. Banku, świadczy, iż traktował się jako właściciela tego samochodu i tak z nim też postępował mimo, że nie był do tego uprawniony. Społeczną szkodliwość czynu oskarżonego należy uznać za średnią. Działał on w zamiarze bezpośrednim, godząc w jedno z podstawowych dóbr prawnych, jakim jest mienie. Z drugiej jednak strony oskarżony początkowo regularnie spłacał zaciągniętą pożyczkę, zaś wartość wyrządzonej szkody, tj. wartość przywłaszczonego samochodu w stosunku do majątku, jakim dysponuje i obraca S. C.

Bank jako podmiot bankowy nie była znaczna. Na niekorzyść oskarżonego wpływa fakt uprzedniej karalności za przestępstwo podobne (przeciwko mieniu). Mając powyższe na uwadze, Sąd w punkcie I. sentencji wyroku wymierzył oskarżonemu, przy zastosowaniu art. 37a k. k., karę roku ograniczenia wolności. Sąd skorzystał z dobrodziejstwa wynikającego z art. 37a k. k., uznając, że zasadne będzie wymierzenie oskarżonemu wolnościowej kary za popełniony czyn jako adekwatnej do stopnia jego społecznej szkodliwości czynu i spełniającej najpełniej swoje cele wychowawcze i zapobiegawcze.

K. B. wprawdzie jest osobą uprzednio karaną, jednakże w momencie popełnienia czynu nie był karany sądownie. Ponadto, jak już podniesiono, wartość wyrządzonej szkody nie była znaczna, a oskarżony przez pierwszy rok trwania zobowiązania wobec S. C. Bank wywiązywał się ze swoich zobowiązań. Ponadto jest osobą, która wprawdzie nie pracuje, jednakże posiada rodzinę i małoletnie dzieci. Dlatego też Sąd uznał, iż kara ograniczenia wolności spełni najlepiej swoje cele wychowawcze i zapobiegawcze wobec K. B., albowiem będzie stanowiła realną dolegliwość dla oskarżonego, uświadamiającą nieopłacalność popełniania przestępstw, jednocześnie pozwalając mu naprawić swoje błędy oraz spełniać swoją funkcję społeczną przy wychowywaniu małoletnich dzieci.

Należy wskazać, iż wobec ustawowego zagrożenia za czyn z art. 284 § 2 k. k. i wobec zastosowania art. 37a k. k. i wymierzenia kary wolnościowej, nie sposób uznać, by kara ta była nadmiernie surowa. W punkcie II. sentencji wyroku sąd orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w wysokości 1000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Sąd wymierzając karę ograniczenia wolności może orzec obowiązek uiszczenia takiego świadczenia. W ocenie Sądu, w ten sposób oskarżony zadośćuczyni społeczeństwu swoje naganne i niezgodne z prawem zachowanie, przy czym wysokość świadczenia jest stosunkowo niewysoka.

W punkcie III. sentencji wyroku sąd zasądził na rzecz adw. M. K. (1) stosowne wynagrodzenie za udzielenie pomocy prawnej z urzędu oskarżonemu w niniejszej sprawie. W punkcie IV. sentencji wyroku Sąd częściowo w niewielkiej kwocie (180 zł) obciążył oskarżonego kosztami sądowymi. Sąd miał na uwadze trudną sytuację materialną oskarżonego oraz konieczność uiszczenia świadczenia pieniężnego. Z drugiej jednak strony, jako osoba młoda i zdrowa, zdolna do pracy, oskarżony winien choć częściowo ponieść koszty postępowania wywołanego swoim zachowaniem.