I C 212/17 · Sąd powszechny

Sygn. akt I C 212/17

UZASADNIENIE

Powód (...) S.A. z siedzibą w S. wystąpił z pozwem o zasądzenie na jego rzecz od pozwanej Z. S. kwoty 1 052,86 zł, z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 25 listopada 2016 roku do dnia zapłaty oraz zwrot kosztów procesu. Nakazem zapłaty z dnia 7 marca 2017 roku Referendarz sądowy orzekł zgodnie ze zgłoszonym przez powoda roszczeniem. Pozwana Z. S. złożyła sprzeciw od tego nakazu zapłaty wnosząc o oddalenie powództwa jako bezzasadnego. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 12 listopada 2013 roku około godziny 14.20 na parkingu sklepu (...) przy ul. (...) w G. pozwana Z.

S. kierując samochodem marki O. (...) o nr rej. (...) nie zachowała należytej ostrożności i podczas manewru cofania uszkodziła prawidłowo zaparkowany samochód C. (...) o nr rej. (...), należący do R. H.. Pozwana Z. S. odjechała z parkingu nie kontaktując się z kierującą C. (...) V. H. ale pracownik ochrony w L. podał jej numer telefonu osoby, która była świadkiem tego zdarzenia. Osoba ta telefonicznie podała V. H. numer rejestracyjny samochodu, który spowodował kolizję. V. H. zadzwoniła na policję i zgłosiła zdarzenie oraz podała wskazany jej numer rejestracyjny samochodu, który spowodował kolizję.

Wykonujący czynności operacyjne w tej sprawie policjant K. J. ustalił, że sprawcą tej kolizji była pozwana Z. S., która zbiegła z miejsca zdarzenia w celu uniknięcia odpowiedzialności za spowodowanie kolizji. Pozwana Z. S. za spowodowanie tej kolizji została ukarana mandatem karnym w wysokości 100,00 zł i wymierzoną karę za naruszenie zasad bezpieczeństwa drogowego przyjęła. (...) S.A. z siedzibą w S. w okresie od 25 kwietnia 2013 roku do 24 kwietnia 2014 roku świadczył ochronę ubezpieczeniową w zakresie odpowiedzialności cywilnej kierujących samochodem O. (...) o nr rej. (...) na podstawie polisy nr (...). (...) S.A. z siedzibą w S. przyjął zgłoszenie szkody samochodu C. (...) o nr rej. (...) i uznając, że szkoda ta spowodowana została przez kierującego samochodem O. (...) o nr rej. (...) dokonał kalkulacji naprawy i wypłacił R.

H. tytułem należnego odszkodowania kwotę 1 052,86 zł. /dowód: niesporne oraz dokumenty k. 6 – 42, karta zdarzenia drogowego k 82, mandat k. 86, zeznania świadka V. H. k. 87 oraz zeznania świadka K. J. k. 101 /

Sąd zważył, co następuje:

(...) S.A. z siedzibą w S. skierowane w niniejszej sprawie przeciwko pozwanej Z. S. jest w pełni uprawnione. Stan faktyczny w sprawie Sąd ustalił w oparciu o dowody z dokumentów oraz zeznania świadków, szczegółowo wskazane w części wstępnej uzasadniania, których wiarygodność nie była kwestionowana przez żadną ze stron, a które uwiarygadniają roszczenie powoda. Zgodnie z treścią przepisu art. 43 pkt 4 Ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, ubezpieczeniowym funduszu gwarancyjnym i polskim biurze ubezpieczycieli komunikacyjnych, ubezpieczycielowi przysługuje prawo dochodzenia od kierującego pojazdem mechanicznym zwrotu wypłaconego z tytułu ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych odszkodowania, jeżeli kierujący zbiegł z miejsca zdarzenia.

W realiach niniejszej sprawy skoro pozwana Z. S. kierując samochodem marki O. (...) o nr rej. (...) nie zachowała należytej ostrożności i podczas manewru cofania uszkodziła prawidłowo zaparkowany samochód C. (...) a następnie odjechała z parkingu nie kontaktując się z kierującą tym samochodem V. H., to czynności operacyjne dokonane przez policjanta K. J. dały podstawę do ustalenia, że zbiegła ona z miejsca zdarzenia, w celu uniknięcia odpowiedzialności za spowodowanie tej kolizji. Ponadto pozwana Z. S. przyjęła wymierzony jej mandat karny w wysokości 100,00 zł za spowodowanie tej kolizji.

Mając na względzie powyższe ustalenia i rozważania na względzie Sąd zasądził od pozwanej Z. S. na rzecz powoda (...) S.A. z siedzibą w S. kwotę 1 052,86 zł, z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 25 listopada 2016 roku do dnia zapłaty. O odsetkach ustawowych Sąd orzekł na podstawie przepisu art. 481 § 1 k.c., zgodnie z żądaniem pozwu. Rozstrzygnięcie w zakresie kosztów postępowania uzasadnione jest treścią przepisów art. 98 k.p.c. i 108 k.p.c.