Legislator Case Law & Legislation
II K 33/19 AI generated

II K 33/19 · Sąd powszechny

Case Number II K 33/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

D. został oskarżony o to, że: I. w dniu 11 grudnia 2018 r. ok. godz. 0:25 w P. kierował samochodem osobowym marki O. (...) o nr rej. (...) po drodze publicznej nie stosując się do zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, orzeczonego przez Sąd Rejonowy w E. wyrokiem z dnia (...)r., sygn. akt VIII W (...), na okres 1 roku od dnia (...) r. do dnia (...) r. t.j. o czyn z art. 244 kk; II. w dniu 13 grudnia 2018 r. około godz. 20:35 w N., gm. P., kierował samochodem osobowym marki O. (...) o nr rej. (...) po drodze publicznej znajdując się w stanie nietrzeźwości wynoszącym w I badanie – 0,44 mg/l, II badanie – 0,45 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, nie stosując się przy tym do zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, orzeczonego przez Sąd Rejonowy w E. wyrokiem z dnia (...) r., sygn. akt VIII W(...), na okres od dnia (...)r. do dnia (...) r. t.j. o czyn z art. 178a § 1 kk i art. 244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk.

Legislator headnote

AI generated

art. 244 k.k, art. 43 § 1 k.k, art. 11 § 2 k.k, art. 11 § 3 k.k, art. 42 § 2 k.k, art. 85 k.k; II K 33/19 · Sąd powszechny: Sąd podzielił zatem kwalifikację zarzutów aktu oskarżenia, uznając, iż czyn oskarżonego z punktu I aktu oskarżenia wypełnił znamiona z art. 244 k.k., zaś czyn oskarżonego z punktu II wypełnił znamiona z art. 178a § 1 k.k. i 244 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Odnośnie winy oskarżonego w zakresie zarzucanych mu czynów należy zauważyć, iż oskarżony to osoba dorosła, nie cierpiąca na niedostatki intelektualne, które miałyby wpływ na zawinienie, tym samym w ocenie Sądu nie zachodziły okoliczności mogące wyłączyć lub umniejszyć jego winę.

Keywords

AI generated
aggravated drunk driving driving without authorization alcohol abuse traffic violation breathalyzer test fitness to drive

Cited Legislation

AI generated
art. 244 k.k
występku z art. 244 k.k.
art. 43 § 1 k.k
Sąd uznał, że oskarżony ponieść musi konsekwencje swego zachowania także i w zakresie pozbawienia go możliwości kierowania pojazdami mechanicznymi, choćby na minimalny przewidziany przepisem art. 43 § 1 k.k.
art. 11 § 2 k.k
z art. 11 § 2 kk orzeka: I.
art. 11 § 3 k.k
i za to po zastosowaniu art. 11 § 3 k.k.
art. 42 § 2 k.k
na podstawie art. 42 § 2 k.k.
art. 85 k.k
na podstawie art. 85 k.k.
art. 70 § 1 k.k
art. 72 § 1 pkt 5 k.k
na podstawie art. 72 § 1 pkt 5 k.k.
AI generated
VI K 492/13
W dniu 9 kwietnia 2013 roku około godziny 7-ej rano na drodze K-8 w miejscowości K.
II K 35/26
Sygn. akt II K 35/26 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 maja 2026 roku Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Marcin Paradziński Protokolant: st. sekr. sad. B. E. w obecności oskarżyciela Prok. Rej. - ---------- po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2026 roku sprawy J. O. (1) syna N. i J. z domu O. urodzonego (...) w G. oskarżonego o to, że: w dniu 14 listopada 2025 roku w miejscowości U., gm. U., pow. (...), woj. (...), kierował pojazdem mechanicznym - samochodem osobowym marki D. o nr rej. (...) w ruchu lądowym, znajdując się w stanie nietrzeźwości, gdzie zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu wynosiła 0,32 mg/l, prowadzącym do stężenia 0,33 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, przy czym zarzucanego czynu dopuścił się będąc uprzednio prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości wyrokiem Sądu Rejonowego w (...), sygn. akt VIIIK 413/19 z dnia 25 lipca 2019 roku, za czyn z art. 178a § 1 kk, a jednocześnie niestosując się do orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) II Wydział Karny z dnia 24 września 2025 roku, sygn. akt II W 256/25, środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 6 /sześciu/ miesięcy, obowiązujący od dnia 02 października 2025 roku, tj. o przestępstwo z art. 178a § 4 kk w zbiegu z art. 244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk ORZEKA: I. uznaje oskarżonego J. O. (1) za winnego tego, że w dniu 14 listopada 2025 roku w miejscowości U., gm. U., pow. (...), woj. (...), kierował pojazdem mechanicznym - samochodem osobowym marki D. o nr rej. (...) w ruchu lądowym, znajdując się w stanie nietrzeźwości, gdzie zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu wynosiła 0,32 mg/l, prowadzącym do stężenia 0,33 mg/l w wydychanym powietrzu, jednocześnie niestosując się do orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) II Wydział Karny z dnia 24 września 2025 roku, sygn. akt II W 256/25 środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 6 /sześciu/ miesięcy, obowiązujący od dnia 02 października 2025 roku, to jest występku z art. 178a § 1 kk w zb. z art. 244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i za to na podstawie art. 244 kk wymierza mu karę 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności; II. na mocy art. 69 § 1 i 2 kk w zw. z art. 70 § 1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata; III. na mocy art. 43a § 2 kk orzeka od oskarżonego świadczenie pieniężne w wysokości 5.000 (pięciu tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy (...) oraz (...) (nr konta (...)); IV. na mocy art. 42 § 2 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat; V. na mocy art. art. 73 § 1 kk w okresie próby oddaje oskarżonego pod dozór kuratora sądowego; VI. na mocy art. 72 § 1 pkt 5 kk zobowiązuje oskarżonego do powstrzymania się od nadużywania alkoholu; VII. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 180 (stu osiemdziesięciu) złotych tytułem opłaty sądowej i obciąża go wydatkami poniesionymi w sprawie w kwocie 40 (czterdzieści) złotych. UZASADNIENIE 31UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 35/26 Z. wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. J. O. (1) w dniu 14 listopada 2025 roku w miejscowości U., gmina U., powiat (...), woj. (...), kierował pojazdem mechanicznym - samochodem osobowym marki D. o nr rej. (...) w ruchu lądowym, znajdując się w stanie nietrzeźwości, gdzie zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu wynosiła 0,32 mg/l, prowadzącym do stężenia 0,33 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, jednocześnie nie stosując się do orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) II Wydział Karny z dnia 24 września 2025 roku, sygn. Akt II W 265/25 środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 6 (sześciu) miesięcy obowiązujący od dnia 02 października 2025 roku to jest występku z art. 178a § 1 kk w zb. z art. 244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Dnia 14 listopada 2025 roku oskarżony J. O. (1) kierował pojazdem mechanicznym – samochodem osobowym marki D. o nr rej. (...) w ruchu lądowym w miejscowości U., gmina U., powiat (...), województwo (...). Oskarżony wówczas znajdował się w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,32 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, prowadzącym do stężenia 0,33 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Ponadto zgodnie z orzeczeniem Sądu Rejonowego w (...) z dnia 24 września 2025 roku sygn. akt II W 256/25 od 02 października 2025 r. przez okres 6 miesięcy, a więc w chwili popełnienia przedmiotowego czynu obowiązywał go zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych. Protokół badania stanu trzeźwości analizatorem wydech wraz z świadectwem wzorcowania k. 2-5 Decyzja (...).(...) Starosty (...) w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami k. 44 Informacja o naruszeniach wpisanych do ewidencji kierujących pojazdami silnikowymi k. 28 wyjaśnienia oskarżonego k. 17-19 k. 72-73 Uprzednia karalność oskarżonego J. O. (1) odpisy orzeczenia VIII K 413/19 Sądu Rejonowego w (...) k. 39 odpis orzeczenia II W 256/25 Sądu Rejonowego w (...), k. 33 karta karna k. 12-13, 84-86 dane osobopoznawcze k. 30, 35-37 akta sprawy II W 256/25 Sądu Rejonowego w (...) k. 52-65 0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 1.OCena DOWOdów 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód U. o powodach uznania dowodu 1.1.1 Protokół badania stanu trzeźwości analizatorem wydech wraz z świadectwem wzorcowania Dokument urzędowy, którego wiarygodność nie budziła wątpliwości Sądu, nie był także kwestionowany przez strony niniejszego postępowania. Dowód stanowi, iż Oskarżonemu wykonano czterokrotnie pomiar zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu. Pierwszy pomiar funkcjonariusze policji wykonali Oskarżonemu bezpośrednio po zatrzymaniu go do kontroli drogowej tj. o godzinie 20:37 wówczas oskarżony był w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,32 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, kolejny pomiar wykonana o godzinie 20:53, wówczas wynik pomiaru wynosił 0,33 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Pomiaru tego dokonano za pomocą analizatora wydechu D. (...) (1), nr fabryczny (...), który posiadał aktualne świadectwo wzorcowania. Kolejne pomiary wykonano za pomocą urządzenia D. (...) (2) nr fabryczny (...) o godzinie 21:48 stężenie alkoholu w wydychanym powietrzu przez Oskarżonego wynosił 0,27 mg/l, natomiast o godzinie 21:50 0,25 mg/l. W trakcie badania Oskarżony wskazywał, iż spożywał alkohol (wódkę) dnia 14 listopada 2025 roku o godzinie 10:00 w ilości 0,1 litra. Decyzja Starosty Powiatowego Dowód nie budził żadnych wątpliwości sądu, nie był także kwestionowany przez strony postępowania, ponadto jest on dokumentem urzędowym. Decyzją Starosty (...) z dnia 12 grudnia 2025 r. cofnięto oskarżonemu J. O. (2) uprawnienia do kierowania pojazdami – prawo jazdy kategorii B w okresie od dnia 2 października 2025 r. do 2 kwietnia 2026 r. Informacja o naruszeniach wpisanych do ewidencji kierujących pojazdami silnikowymi Dokument urzędowy, którego wiarygodność nie budziła wątpliwości Sądu. Dowód wskazuje, że dnia 14 listopada 2025 r. oskarżony dopuścił się kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości, nadto dopuścił się naruszenia obowiązku korzystania z pasów bezpieczeństwa, i przekroczenia dopuszczalnej prędkości w przedziale 31-40km/h. Nadto z dokumentu wynika, iż posiada zakaz prowadzenia pojazdów wydany przez SR w (...) wyrokiem II W 256/25. wyjaśnienia oskarżonego Sąd uznał wyjaśniania złożone przez Oskarżonego za częściowo wiarygodne. J. O. (1) przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu wskazał, że wypił 100 ml czystej wódki, kiedy wsiadał za kierownicę czuł się dobrze. Sąd nie dał wiary oskarżonemu, że nie wiedział o obowiązywaniu prawomocnego zakazu prowadzenia pojazdów orzeczonego przez Sąd Rejonowy w (...). Oskarżony , wówczas jako obwiniony, sam zaproponował karę. Wnosił o wydanie wyroku skazującego bez jego udziału. Został prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy na którą się nie stawił. Nadto został wezwany do zapłaty grzywny i kosztów sądowych w wyroku. Jako osoba dorosła i posiadająca pełną zdolność do rozumienia znaczenia podejmowanych czynności procesowych, powinien interesować się przebiegiem postępowania oraz treścią zapadłego rozstrzygnięcia. W tych okolicznościach twierdzenia o braku wiedzy co do obowiązywania zakazu stanowią przyjętą linię obrony, zmierzającą do uniknięcia odpowiedzialności karnej i pozostają sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego. odpisy orzeczeń II W 256/25, VIII K 413/19 Dokumenty urzędowe, których wiarygodność nie budziła żadnych wątpliwości Sądu. karta karna Dowód stanowi dokument urzędowy, jednakże z uwagi na daty wydanych wobec Oskarżonego orzeczeń skłoniło to Sąd do analizy wiarygodności przedstawionego dowodu, a mianowicie zbadania czy orzeczenie zawarte w karcie karnej nie uległy zatarciu z mocy prawa. Dokonując szczegółowej analizy wydanych wobec oskarżonego Sąd doszedł do przekonania, że zawarte w karcie karnej skazania uległy zatarciu z mocy prawa dnia 14 marca 2022 roku. Zważywszy na powyższe należało stwierdzić, że Oskarżony nie był uprzednio karany za przestępstwa. dane osobopoznawcze Dowód stanowi, że Oskarżony jest kawalerem, posiada 3 osoby na utrzymaniu, pracuje w C. i osiąga dochód miesięczny w kwocie 3300 zł netto miesięcznie, posiada dom jednorodzinny o powierzchni 180 metrów kwadratowych z działką 0,96 ha, działkę rolną o powierzchni 0,60 ha. akta sprawy II W 256/25 Dowód, którego wiarygodność nie budziła wątpliwości Sądu. Sąd dokonał szczegółowej analizy akt sprawy. Z akt tych w sposób nie budzący wątpliwości wynika, że oskarżony został ukarany przez Sąd Rejonowy w (...) za jazdę bez uprawnień. Sam wniósł o wydanie orzeczenia bez jego udziału. Na terminie rozprawy nie stawił się, mimo prawidłowego zawiadomienia. Oskarżony wiedział o wydaniu prawomocnego wyroku, albowiem zadośćuczynił grzywnie i kosztom sądowym zawartym w wyroku. 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód U. o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I J. O. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Sąd w przedmiotowej sprawie dokonał zmiany opisu czynu zarzucanego Oskarżonemu oraz zmianę kwalifikacji prawnej. Prokurator w akcie oskarżenia wskazał, że oskarża J. O. (1) o to, że w dniu 14 listopada 2025 roku w miejscowości U., gmina U., powiat (...), woj. (...), kierował pojazdem mechanicznym - samochodem osobowym marki D. o nr rej. (...) w ruchu lądowym, znajdując się w stanie nietrzeźwości, gdzie zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu wynosiła 0,32 mg/l, prowadzącym do stężenia 0,33 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, przy czym zarzucanego czynu dopuścił się będąc uprzednio prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) sygn. Akt VIII K 413/19 z dnia 25 lipca 2019 r. za czyn z art. 178a § 1 kk, a jednocześnie nie stosując się do orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) II Wydział Karny z dnia 24 września 2025 roku, sygn. Akt II W 265/25 środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 6 (sześciu) miesięcy obowiązujący od dnia 02 października 2025 roku to jest występku z art. 178a § 4 kk w zb. z art. 244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk Sąd uznał oskarżonego za winnego tego, że w dniu 14 listopada 2025 roku w miejscowości U., gmina U., powiat (...), woj. (...), kierował pojazdem mechanicznym - samochodem osobowym marki D. o nr rej. (...) w ruchu lądowym, znajdując się w stanie nietrzeźwości, gdzie zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu wynosiła 0,32 mg/l, prowadzącym do stężenia 0,33 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, jednocześnie nie stosując się do orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) II Wydział Karny z dnia 24 września 2025 roku, sygn. Akt II W 265/25 środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 6 (sześciu) miesięcy obowiązujący od dnia 02 października 2025 roku To jest występku z art. 178a § 1 kk w zb. Z art. 244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk W pierwszej kolejności należało wskazać, iż Prokurator w sposób prawidłowy na podstawie zebranego materiału dowodowego doszedł do przekonania, że Oskarżony swym zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstwa określonego w art. 244 k.k. Następnie należało wskazać, że na podstawie zebranego materiału dowodowego w niniejszej sprawie tj. szczegółowej analizie karty karnej Sąd doszedł do przekonania, że uprzednie skazania widniejące w karcie karnej Oskarżonego (VIII K 413/19) uległy zatarciu z mocy prawa dnia 14 marca 2022 r. (oskarżony wykonał środki karne), tym samym należy uznać, że J. O. (1) nie był uprzednio prawomocnie skazany za przestępstwa z art. 178a § 1 k.k., ani też z art. 178a § 4 k.k. jak wskazał Prokurator w akcie oskarżenia. Na podstawie zebranego materiału dowodowego należało stwierdzić, że Oskarżony swym zachowaniem wyczerpał znamiona występku z art. 178a § 1 k.k. w zb. z art. 244 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Albowiem dnia 14 listopada 2025 roku w miejscowości U., kierował pojazdem mechanicznym - samochodem osobowym marki D. w ruchu lądowym, będąc w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,32mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, zmierzającym do stężenia 0,33 mg/l w wydychanym powietrzu, co w sposób jednoznaczny wyczerpuje znamiona przestępstwa określonego w art. 178a § 1 k.k., który penalizuje prowadzenie pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym przez kierowcę będącego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego. Pod pojęciem ruch lądowy należy rozumieć wszelkie miejsca ogólnie dostępne, na których odbywa się rzeczywisty ruch pojazdów, a stan nietrzeźwości zgodnie z art. 115 § 16 kk to sytuacja, w której zawartość alkoholu we krwi sprawcy przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub zawartość 1 dm wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. W wypadku oskarżonego zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu zmierzała do 0,33 mg/l, a poruszał się on samochodem osobowym ulicami miejscowości U., tj. w miejscu ogólnie dostępnym. Ponadto Oskarżony poruszał się samochodem osobowym nie stosując się do środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na czas 6 miesięcy tj. od dnia 2 października 2025, orzeczonego przez Sąd Rejonowy w (...) dnia 24 września 2025 r., roku w sprawie II 256/25. Tym samym swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstwa określonego w art. 244 kk, który penalizuje nie stosowanie się do orzeczonego przez sąd zakazu powadzenia pojazdów. Oskarżony J. O. (1) nie przyznał się do czynu z art. 244 kk, Sąd w tym zakresie nie dał oskarżonemu wiary, w ocenie Sądu zachowanie oskarżonego wypełniło znamiona czynu z art. 178a § 1 kk i 244 kk, materiał dowodowy zebrany w niniejszej sprawie w pełni uzasadnia zmianę opisu czynu przypisanego Oskarżonemu oraz zmianę kwalifikacji prawnej tego czynu. ☐3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności J. O. (1) I I Sąd uznał J. O. (1) za winnego popełnienia występku z art. 178a § 1 k.k. w zb. z art. 244 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 244 k.k. wymierzył Oskarżonemu karę 7 miesięcy pozbawienia wolności. Przestępstwo określone w art. 244 k.k. zagrożone jest karą pozbawienia wolności w wymiarze od 3 miesięcy do 5 lat. Zgodnie z art. 53 k.k. Sąd wymierza karę według własnego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz cele zapobiegawcze i wychowawcze, jakie kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Przy wymiarze kary Sąd bierze pod uwagę w szczególności motywację i sposób zachowania sprawcy, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na nim obowiązków, rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste, sposób życia przed popełnieniem czynu oraz zachowanie po jego popełnieniu. Wymierzając karę, Sąd uwzględnił zarówno okoliczności łagodzące, jak i obciążające. Do okoliczności łagodzących należało to, że oskarżony J. O. (1) nie był uprzednio karany sądownie za przestępstwa, a także przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu oraz okazał szczerą skruchę. Jako okoliczność obciążającą Sąd uznał natomiast znaczne stężenie alkoholu w wydychanym przez Oskarżonego powietrzu oraz fakt, iż J. O. (1) miał świadomość o obowiązującym go zakazie prowadzenia pojazdów mechanicznym, pomimo tego zdecydował się prowadzić pojazd, będąc w stanie nietrzeźwości, co istotnie zwiększało zarówno stopień społecznej szkodliwości czynu, jak i stopień zawinienia. Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności, Sąd doszedł do przekonania, że karą adekwatną do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu jest kara 7 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd wziął pod uwagę zarówno postawę Oskarżonego po popełnieniu czynu, jak i okoliczności jego życia osobistego oraz całokształt materiału dowodowego. J. O. (1) II I Sąd wymierzył Oskarżonemu karę 7 miesięcy pozbawienia wolności. Jednocześnie, mając na uwadze stopień społecznej szkodliwości czynu oraz właściwości i warunki osobiste oskarżonego J. O. (1), a także pozytywną prognozę kryminologiczną, Sąd uznał, że zachodzą przesłanki do zastosowania instytucji warunkowego zawieszenia wykonania tej kary. Na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. oraz art. 70 § 1 k.k. Sąd warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 3 lata, czyli najdłuższy z możliwych przewidzianych przez ustawodawcę. Sąd uznał, że taki czas próby pozwoli na pełną weryfikację pozytywnej prognozy kryminologicznej postawionej wobec Oskarżonego. Przy podejmowaniu decyzji o zastosowaniu warunkowego zawieszenia wykonania kary Sąd miał na względzie, iż Oskarżony nie był uprzednio skazany na karę pozbawienia wolności, co stanowi jedną z przesłanek określonych w art. 69 § 1 i 2 k.k. Z tego względu było możliwe orzeczenie wobec niego instytucji warunkowego zawieszenia, ponadto Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, wyraził skruchę i zrozumiał naganność swojego postępowania. W ocenie Sądu kara orzeczona wobec Oskarżonego nie ma charakteru wyłącznie iluzorycznego, a stanowi realną dolegliwość, pozostającą w odpowiedniej proporcji do stopnia winy i rozmiaru szkody, a jednocześnie uwzględniającą okoliczności dotyczące osoby Oskarżonego. Warunkowe zawieszenie wykonania kary spełni w ocenie Sądu cele zapobiegawcze i wychowawcze, w tym przede wszystkim zapobiegnie powrotowi do przestępstwa przez Oskarżonego. Podkreślić również należy, że Oskarżony musi mieć pełną świadomość konsekwencji związanych z okresem próby. W przypadku ponownego popełnienia podobnego przestępstwa, za które orzeczona zostanie kara pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, Sąd będzie zobowiązany zarządzić wykonanie obecnie orzeczonej kary. Natomiast w sytuacji, gdy oskarżony w okresie próby rażąco naruszy porządek prawny, w szczególności popełniając inne przestępstwo, uchylając się od obowiązku powstrzymywania się od nadużywania alkoholu, dozoru, zapłaty czy wykonania środków karnych zarządzenie wykonania kary będzie możliwe fakultatywnie. Sąd uznał, że tak ukształtowana reakcja karna w pełni realizuje cele kary oraz będzie wystarczająco oddziaływać na Oskarżonego, odstraszając go przed ponownym popełnieniem czynu zabronionego, bowiem grozić będzie nie tylko odpowiedzialnością karną za popełniony ponownie czyn zabroniony, ale również spowoduje zarządzenie wykonania kary z przedmiotowego postępowania. J. O. (1) III I Na podstawie art. 43a § 2 kk Sąd orzekł od Oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 5.000 zł. Należy podkreślić, iż orzeczenie w tym zakresie jest obligatoryjne w razie skazania za przestępstwo z art. 178a § 1 kk. Sąd orzekł świadczenie pieniężne równe dolnej granicy ustawowego zagrożenia, albowiem uznał, iż będzie to wystarczająco dolegliwe dla Oskarżonego i spełni tym samym swą funkcję prewencyjno-resocjalizacyjną. J. O. (1) IV I Na podstawie art. 42 § 2 k.k. Sąd orzekł wobec oskarżonego J. O. (1) zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat. Orzeczenie tego środka karnego ma charakter obligatoryjny w razie skazania za czyn z art. 178a § 1 k.k. oraz z art. 244 k.k. Określając długość zakazu, Sąd uznał, że 3-letni okres będzie adekwatny i wystarczający, aby Oskarżony uświadomiła sobie powagę popełnionego czynu oraz wynikające z niego konsekwencje. Wskazać ponadto należy, że celem tego środka jest wyeliminowanie z ruchu drogowego osoby, która wykazała się rażącą nieodpowiedzialnością, lekceważąc przepisy prawa oraz bezpieczeństwo innych uczestników ruchu. Dopuszczając się przedmiotowego czynu oskarżony J. O. (1) wykazał się nieodpowiedzialnością oraz lekceważeniem przepisów prawa. J. O. (1) V I Na mocy art. 73 § 1 k.k. Sąd oddał Oskarżonego pod dozór kuratora na czas trwania okresu próby. W ocenie Sądu orzeczenie dozoru było konieczne, aby zapewnić prawidłową realizację procesu resocjalizacji Oskarżonego w warunkach wolnościowych. Kurator będzie sprawował stałą kontrolę nad tym, czy Oskarżony przestrzega nałożonego na niego obowiązku tj. powstrzymywania się od nadużywania alkoholu oraz orzeczonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres trzech lat, co ma na celu zapewnienie właściwego wykonywania orzeczonej kary oraz zwiększenie skuteczności oddziaływań wychowawczych. J. O. (1) VI I Na podstawie art. 72 § 1 pkt 5 kk Sąd zobowiązał Oskarżonego do powstrzymania się od nadużywania alkoholu. Zdaniem Sądu powyższy obowiązek będzie miał działanie dyscyplinujące w stosunku do J. O. (1). Sąd miał na względzie, iż Oskarżony dopuścił się przedmiotowego czynu zabronionego znajdując się pod wpływem alkoholu, a także w przeszłości popełniał czyny zabronionego będąc pod jego wpływem, co może świadczyć o uzależnieniu Oskarżonego. 1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1.inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę Sąd omyłkowo w sentencji orzeczenia nie dokonał wskazania, że dokonuje rozstrzygnięcia na kanwie ustawy obowiązującej w czasie popełnienia czynu zabronionego przez Oskarżonego zgodnie z art. 4 § 1 k.k., która była względniejsza dla J. O. (1), albowiem nie przewidywała obligatoryjnego dożywotniego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów za przestępstwo z art. 244 k.k. Zmiana ustawy karnej weszła w życie dnia 29 stycznia 2026 roku, tym samym po popełnieniu przez oskarżonego czynu zabronionego zgodnie zaś z art. 4 § 1 k.k. jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy. Sąd zastosował ww. zasadę prawną, jednakże omyłkowo nie wskazał jej w podstawie prawnej skazania Oskarżonego. 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności VII O kosztach procesu Sąd orzekł po myśli art. 627 kpk, zasądzając od Oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 180 złotych tytułem opłaty i obciążając go wydatkami w sprawie w kwocie 40 złotych. Orzeczenie w tej kwestii uwzględnia wynik procesu, w którym sprawstwo i wina Oskarżonego zostały dowiedzione. Sąd w przedmiotowej sprawie nie dostrzegł okoliczności uzasadniających konieczność zwolnienia Oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych, albowiem J. O. (1) pracuje zarobkowo, osiąga wynagrodzenie w kwocie 3300 zł netto miesięcznie, tym samym posiada środki ażeby uiścić orzeczone należności, nadto posiada zabudowaną nieruchomość gruntową. 1.Podpis ZARZĄDZENIE 1. Odnotować; 2. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć Prok. Rej. 3. Akta przedłożyć z wpływem lub za 15 dni od zpo;
IV K 620/16
Na podstawie zebranego materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 2 lipca 2016 r.
VI K 546/16
W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 22 lipca 2016 około godziny 21.00 oskarżony J.
II K 921/18
Na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie ustalono następujący stan faktyczny: W dniu (...) Funkcjonariusze Policji w osobach (...) i (...) patrolowali ulice (...).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II K 33/19

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 marca 2019 roku Sąd Rejonowy w Chełmnie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący – SSR Agata Makowska - Boniecka Protokolant – stażysta E. R. przy udziale Prokuratora – --- po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2019 roku sprawy: K. D. s. M. i G. z d. Z. ur. (...) w M. oskarżonego o to, że: I. w dniu 11 grudnia 2018 r. ok. godz. 0:25 w P. kierował samochodem osobowym marki O. (...) o nr rej. (...) po drodze publicznej nie stosując się do zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, orzeczonego przez Sąd Rejonowy w E. wyrokiem z dnia (...) r., sygn. akt VIII W(...) na okres 1 roku od dnia (...) r. do dnia (...) r. t.j. o czyn z art.. 244 kk II. w dniu 13 grudnia 2018 r. około godz. 20:35 w N., gm.

P., kierował samochodem osobowym marki O. (...) o nr rej. (...) po drodze publicznej znajdując się w stanie nietrzeźwości wynoszącym w I badanie – 0,44 mg/l, II badanie – 0,45 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, nie stosując się przy tym do zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, orzeczonego przez Sąd Rejonowy w E. wyrokiem z dnia (...)r., sygn. akt VIII W (...), na okres od dnia (...) r. do dnia (...) r. t.j. o czyn z art. 178a § 1 kk i art. 244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk orzeka: I. uznaje oskarżonego K.

D. za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w punkcie I aktu oskarżenia, tj. występku z art. 244 k.k. i za to na podstawie art. 244 k.k. wymierza mu karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności, II. na podstawie art. 42 § 1a pkt 2 k.k. i art. 43 § 1 k.k. za czyn opisany w pkt I aktu oskarżenia orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 1 (jednego) roku, III. uznaje oskarżonego K. D. za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w punkcie II aktu oskarżenia, tj. występku z art. 178a § 1 k.k. i art. 244 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to po zastosowaniu art. 11 § 3 k.k. na podstawie art. 244 k.k. wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności, IV. na podstawie art. 42 § 2 k.k. i art. 43 § 1 k.k. za czyn opisany w pkt II aktu oskarżenia orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 4 (czterech) lat, V. na podstawie art. 43a § 2 k.k. za czyn opisany w pkt II aktu oskarżenia orzeka wobec oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 5.000,- zł (pięć tysięcy) złotych, VI. na podstawie art. 85 k.k. i 86 § 1 k.k. w miejsce kar pozbawienia wolności wymierzonych oskarżonemu w punktach I i III wyroku wymierza oskarżonemu karę łączną 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, VII. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. oraz art. 70 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesza oskarżonemu na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata, VIII. na podstawie art. 72 § 1 pkt 5 k.k. zobowiązuje oskarżonego do powstrzymania się od nadużywania alkoholu w okresie próby IX. na podstawie art. 90 § 2 k.k. w miejsce środków karnych w postaci zakazów orzeczonych wobec oskarżonego w punktach II i IV wyroku orzeka wobec oskarżonego łącznie środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 5 (pięciu) lat, X. zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych, zaś wydatkami postępowania poniesionymi w sprawie obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt II K 33/19 Na podstawie art. 424 § 3 k.p.k., w związku ze złożeniem wniosku o uzasadnienie wyroku wydanego w trybie art. 343 k.p.k., Sąd ograniczył zakres uzasadnienia do wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku oraz rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu.

UZASADNIENIE

K. D. został oskarżony o to, że: I. w dniu 11 grudnia 2018 r. ok. godz. 0:25 w P. kierował samochodem osobowym marki O. (...) o nr rej. (...) po drodze publicznej nie stosując się do zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, orzeczonego przez Sąd Rejonowy w E. wyrokiem z dnia (...)r., sygn. akt VIII W (...), na okres 1 roku od dnia (...) r. do dnia (...) r. t.j. o czyn z art. 244 kk; II. w dniu 13 grudnia 2018 r. około godz. 20:35 w N., gm. P., kierował samochodem osobowym marki O. (...) o nr rej. (...) po drodze publicznej znajdując się w stanie nietrzeźwości wynoszącym w I badanie – 0,44 mg/l, II badanie – 0,45 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, nie stosując się przy tym do zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, orzeczonego przez Sąd Rejonowy w E. wyrokiem z dnia (...) r., sygn. akt VIII W(...), na okres od dnia (...)r. do dnia (...) r. t.j. o czyn z art. 178a § 1 kk i art. 244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk.

K. D. przyznał się do zarzucanych mu czynów i złożył wyjaśnienia w sprawie. Prokurator złożył wniosek o skazanie oskarżonego bez przeprowadzenia rozprawy i wymierzenie mu uzgodnionych kar i środków karnych (k. 36). Na posiedzenie Prokurator ani oskarżony nie stawili się prawidłowo zawiadomieni o terminie posiedzenia. Mając na uwadze, że oskarżony przyznał się do zarzucanych mu czynów oraz wyraził zgodę na skazanie go bez przeprowadzenia rozprawy, a zatem okoliczności sprawy nie budziły wątpliwości, zaś zaproponowane kary i w rezultacie kara łączna jest współmierna do stopnia zawinienia oskarżonego, jego dotychczasowej niekaralności i społecznej szkodliwości czynów Sąd uznał, że wniosek Prokuratora zasługiwał na uwzględnienie.

Sąd podzielił zatem kwalifikację zarzutów aktu oskarżenia, uznając, iż czyn oskarżonego z punktu I aktu oskarżenia wypełnił znamiona z art. 244 k.k., zaś czyn oskarżonego z punktu II wypełnił znamiona z art. 178a § 1 k.k. i 244 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Odnośnie winy oskarżonego w zakresie zarzucanych mu czynów należy zauważyć, iż oskarżony to osoba dorosła, nie cierpiąca na niedostatki intelektualne, które miałyby wpływ na zawinienie, tym samym w ocenie Sądu nie zachodziły okoliczności mogące wyłączyć lub umniejszyć jego winę.

Wymierzając oskarżonemu karę za przypisany mu w punkcie I wyroku czyn z art. 244 k.k. Sąd miał na uwadze wskazania z art. 53 k.k. , zatem w pierwszej kolejności granice zagrożenia ustawowego powyższego występku tj. od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności. Sąd miał również na względzie znaczny stopień społecznej szkodliwości czynów z art. 244 k.k. z uwagi na rodzaj naruszonego dobra, jakim jest dobro wymiaru sprawiedliwości. Sąd miał również na uwadze, aby wymierzona kara nie przekroczyła stopnia winy oskarżonego. Nadto Sąd miał na uwadze właściwości i warunki osobiste oskarżonego, zwłaszcza jego dotychczasowy sposób życia.

Najważniejszą okolicznością łagodzącą w tej sprawie była dotychczasowa niekaralność oskarżonego. Natomiast okolicznością obciążającą w niniejszej sprawie był z pewnością fakt, że z popełnienia tego czynu oskarżony nie wyciągnął żadnych wniosków i już po zaledwie dwóch dniach ponownie popełnił taki sam czyn, w dodatku w stanie nietrzeźwości. Mając na uwadze powyższe wskazania, a także z uwagi na konieczność spełnienia celów kary zarówno w zakresie prewencji indywidualnej, jak i ogólnej, Sąd wymierzył oskarżonemu za pierwszy czyn karę 5 miesięcy pozbawienia wolności.

Orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w przedmiotowej sprawie z uwagi na treść art. 42 § 1a pkt 1 k.k. było obligatoryjne. Sąd uznał, że oskarżony ponieść musi konsekwencje swego zachowania także i w zakresie pozbawienia go możliwości kierowania pojazdami mechanicznymi, choćby na minimalny przewidziany przepisem art. 43 § 1 k.k. okres 1 roku. Wymierzając oskarżonemu karę za przypisany mu w puncie III wyroku czyn z art. 178a § 1 kk i art. 244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk. Sąd również wziął pod uwagę dyrektywy zawarte w art. 53 kk, bacząc, aby wymierzona kara była współmierna do stopnia społecznej szkodliwości popełnionego czynu, a jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy oskarżonego.

Sąd miał na uwadze, że czyn oskarżonego wyczerpał znamiona określone w dwóch przepisach ustawy karnej, tj. art. 244 k.k. i art. 178a § 1 k.k., dlatego sąd skazał oskarżonego za jedno przestępstwo na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów. Jednocześnie sąd wymierzył karę na podstawie przepisu przewidującego karę najsurowszą, tj. art. 244 k.k., co nie stało na przeszkodzie orzeczeniu innych środków przewidzianych w ustawie na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów. Przepis art. 178a § 1 k.k. stanowi, że sprawca podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

Z kolei art. 244 k.k. przewiduje tylko karę pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat. Mając to na uwadze, Sąd wymierzył oskarżonemu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności na podstawie art. 244 k.k. po zastosowaniu art. 11 § 3 k.k. Również i za drugi z czynów zarzuconych oskarżonemu orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w przedmiotowej sprawie z uwagi na treść art. 42 § 2 kk, jak i art. 42 § 1a pkt 1 k.k. było obligatoryjne. Sąd uznał, że oskarżony ponieść musi konsekwencje swego zachowania także i w zakresie pozbawienia go możliwości kierowania pojazdami mechanicznymi i to na podstawie art. 42 § 2 k.k., jako przepisu przewidującego orzeczenie zakazu w surowszej postaci.

Najtrudniejszą kwestią był wymiar środka karnego. Zgodnie z zapisem we wspomnianym wyżej przepisie zakaz taki orzeczony być musiał na czas nie krótszy niż 3 lata. Okoliczności sprawy dotyczące osoby oskarżonego i popełnienie dwóch podobnych czynów w odstępnie dwóch dni spowodowały, że Sąd zdecydował się na orzeczenie zakazu powyżej minimalnego jego okresu, tj. na okres 4 lat. Trudno bowiem przyjmować jakiś matematyczny wzór przeliczając ilość promili na lata zakazu, pomijając oczywiste różnice, dotyczące cech indywidualizujących poszczególnych sprawców tego typu przestępstw.

Inny niż zastosowany wymiar orzeczonego zakazu byłby sprzeczny z funkcjami, jakie ten środek karny ma wobec oskarżonego spełnić. Środek karny, podobnie jak i kara, nie ma być odwetem, czy mechanicznym i matematycznym przeliczeniem uzyskanych w sprawie danych. Sąd wziął przy tym pod uwagę, aby całość reakcji prawnokarnej na czyn oskarżonego, tj. zarówno kara, jak i pozostałe konsekwencje prawne czynu, nie była niewspółmiernie surowa. Jedynym sposobem prawidłowego wymiaru zakazu jest prześledzenie zasad z art. 53 kk. Sąd doszedł do przekonania, że oskarżony nie zasługuje na orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów na najkrótszy okres 3 lat, bowiem okoliczności sprawy pozwalają Sądowi na uznanie, nie miało miejsca zdarzenie atypowe, jednorazowe w życiu oskarżonego, skoro był on już ukarany przez Sąd Rejonowy w E. za czyn z art. 87 § 1 k.w. (prowadzenie pojazdu w stanie po użyciu alkoholu), a ponadto stan jego nietrzeźwości prowadził pomału do upojenia alkoholowego (i wzrastał z kolejnym badaniem).

Co więcej, oskarżony podjął się prowadzenia pojazdu bezpośrednio po wypiciu alkoholu w postaci dwóch piw o pojemności 0,5 litra każde. Nadto zauważyć trzeba, że przez czas trwania okresu zakazu oskarżony będzie musiał powstrzymać się od prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, co z pewnością utrudni mu w sposób znaczący codzienne funkcjonowanie, a nadto po upływie okresu trwania zakazu oskarżony obowiązany będzie do ponownego zdania stosownych egzaminów i będzie to niewątpliwie dla niego poważną konsekwencją popełnionego czynu, aby powstrzymać się od popełniania podobnych w przyszłości.

Na podstawie art. 43a § 2 k.k. Sąd orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 5.000,- zł, czyli minimalnej, uznając, że sytuacja majątkowa oskarżonego nie pozwoli na uiszczenie tego świadczenia w wyższej kwocie. Czyny oskarżonego pozostają w zbiegu realnym, a więc Sąd zobowiązany był wymierzyć za nie oskarżonemu karę łączną na podstawie art. 85 k.k. Zgodnie z art. 86 § 1 k.k. mającym podstawowe znacznie dla granic i wymiaru kary łącznej Sąd mógł zastosować zasadę pełnej kumulacji i orzec wobec skazanego karę łączną 1 roku i 1 miesiąca pozbawienia wolności, natomiast stosując zasadę pełnej absorpcji karę 8 miesięcy pozbawienia wolności.

Jakkolwiek – zgodnie z art. 86 § 1 k.k. – przy orzekaniu kary łącznej możliwe jest zastosowanie zarówno zasady pełnej absorbcji, jak i zasady pełnej kumulacji, to jednak należy pamiętać, że zastosowanie każdej z tych zasad jest rozstrzygnięciem skrajnym, które może być stosowane wyjątkowo (por. wyrok SN z dni (...) r., Rw (...), OSNKW (...) nr (...)poz. (...)). Sąd rozważył przede wszystkim czy pomiędzy poszczególnymi czynami, za które wymierzono kary, istnieje ścisły związek podmiotowy lub przedmiotowy, czy też związek ten jest dość odległy lub w ogóle go brak (wyrok SN z (...) r., IV KR (...), OSNKW (...), nr (...), poz. (...), z glosą L.

Paprzyckiego, NP (...), nr (...), s. (...)). Między przestępstwami oskarżonego, objętymi realnym zbiegiem istnieje znacząca więź przedmiotowa i podmiotowa, są to przestępstwa popełnione w bliskim związku miejscowym i czasowym, ale godzące częściowo w odmienne dobra, gdyż drugim czynem oskarżony poza dobrem wymiaru sprawiedliwości godził także w bezpieczeństwo w komunikacji, a to ustalenie sprzeciwia się zastosowaniu zasady pełnej absorpcji. Ponadto popełnienie dwóch przestępstw jest istotnym czynnikiem prognostycznym, przemawiającym za orzekaniem kary łącznej surowszej od wynikającej z dyrektywy absorpcji.

Orzeczenie kary łącznej nie musi przynosić skazanemu korzyści, to jest oznaczenia kary łącznej w wymiarze niższym od arytmetycznej sumy poszczególnych kar. Stąd też Sąd zastosował zasadę częściowej kumulacji i wymierzył oskarżonemu karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności. Zgodnie z przepisem art. 69 § 1 i § 2 k.k. Sąd może warunkowo zawiesić wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności w wymiarze nieprzekraczającym roku, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wonności i jest to wystarczające dla osiągnięcia celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa.

Zawieszając wykonanie kary Sąd bierze pod uwagę przede wszystkim postawę sprawcy, jego właściwości i warunki osobiste, dotychczasowy sposób życia oraz zachowanie po popełnieniu przestępstwa. Taki cel w zakresie prewencji indywidualnej spełni wobec K. D. kara pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, przede wszystkim z uwagi na jego dotychczasową niekaralność. Tym bardziej, że zostało orzeczone obligatoryjne świadczenie pieniężne w kwocie 5.000 zł, które pozwoli mu odczuć dolegliwość wiążącą się z efektywnym wykonywaniem orzeczonej kary.

Co więcej, okres, na jaki sprawca będzie poddany próbie odnośnie przestrzegania porządku prawnego został wyznaczony na 3 (trzy) lata, a to pozwoli na ewentualną weryfikację trafności przyjętej wobec oskarżonego pozytywnej prognozy kryminologicznej. Z drugiej zaś strony orzeczona kara spełnić powinna również swoje cele, jeśli chodzi o prewencję generalną. Podkreślić należy, że społeczność lokalna, wśród której orzeczenia sądu rejonowego kształtują politykę karną, musi mieć świadomość tego, że każde przestępstwo spotka się ze zdecydowaną reakcją organów wymiaru sprawiedliwości, a z drugiej strony wymiar kary ma kształtować postawy społecznie akceptowane.

Chodzi więc o utwierdzenie społeczeństwa w przekonaniu, że prawo karne chroni wszystkich przed nieodpowiedzialnymi, czy jak w wypadku oskarżonego wręcz spowodowanymi głupotą zachowaniami sprawców przestępstw i że każdy poniesie odpowiedzialność w wypadku jego naruszenia. Mając na uwadze fakt, że przestępstwa jazdy w stanie nietrzeźwości są bardzo częste, a powoduje je zwykle, tak jak w przedmiotowej sprawie, brak wyobraźni sprawcy, pożałowania godna i granicząca z głupotą arogancja, każdy wyrok sądu w tego typu sprawach ma szansę istotnie wpływać nie tylko na przestrzeganie norm prawnych, ale w głównym stopniu na poprawę bezpieczeństwa na drogach.

W związku z warunkowym zawieszeniem wykonania kary wobec oskarżonego Sąd na podstawie art. 72 § 1 pkt 5 k.k. zobowiązał go także do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu, uznając że nadużywanie alkoholu z pewnością nie pomoże we właściwym zachowaniu oskarżonego, tym bardziej, że jeden z czynów oskarżony popełnił będąc w stanie nietrzeźwości. Nie bez znaczenia była również okoliczność, że zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, który oskarżony w niniejszej sprawie dwukrotnie złamał, został wobec niego orzeczony wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w E. wyrokiem z dnia (...)r., sygn. akt VIII W (...) za prowadzenie samochodu w stanie po użyciu alkoholu.

Zgodnie z art. 90 § 2 k.k. w razie orzeczenia za zbiegające się przestępstwa zakazów tego samego rodzaju sąd stosuje odpowiednio przepisy o karze łącznej. Dlatego w punkcie IX wyroku w miejsce środków karnych w postaci zakazów orzeczonych wobec oskarżonego w punktach II i IV wyroku Sąd orzekł wobec oskarżonego łącznie środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 5 (pięciu) lat. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 626 § 1 kpk i art. 627 kpk, zaś o opłacie sądowej na podstawie art. 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych (Dz.

U. z 1983 r. Nr 49 poz. 223 ze zm.), uwzględniając w tym zakresie sytuację materialną i rodzinną oskarżonego oraz zakres nałożonych na niego w wyroku obowiązków o charakterze majątkowym. SSR Agata Makowska-Boniecka C., dnia (...) roku.