Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I C 1507/16 AI generated

I C 1507/16 · Sąd powszechny

Case Number I C 1507/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Stan faktyczny W dniu 29 czerwca 2016 r. powód wystawił pisemne oświadczenie o udzieleniu pożyczki pozwanemu. Okoliczność bezsporna Ocena dowodów Strona pozwana (reprezentowana przez kuratora procesowego) zaprzeczyła twierdzeniom pozwu. Powód nie przedstawił żadnego dowodu na fakt zawarcia i treść umowy zawartej z pozwanym. Oświadczenie powoda z karty 9 akt sprawy nie stanowi nawet tzw. początku dowodu na piśmie. Należy je zakwalifikować wyłącznie jako rozwinięcie twierdzeń pozwu, czyli wyodrębnioną redakcyjnie dalszą część pisemnego uzasadnienia powództwa.

Legislator headnote

AI generated

art. 6 k.c, art. 720 § 1 k.c, art. 98 § 1 k.p.c; I C 1507/16 · Sąd powszechny: Sąd w przypadku profesjonalnej reprezentacji strony nie ma obowiązku zastępowania braku aktywności dowodowej adwokata lub radcy prawnego (por. wyrok SA w Krakowie z dnia z dnia 14 marca 2017 r., I ACa 1470/16). Na ostatniej rozprawie pełnomocnik powoda wprost stwierdził, że nie będzie składać żadnych dalszych wniosków dowodowych. Jak wspomniano wcześniej, pismo z karty 9 akt sprawy nie może być uznane nawet za tzw. początek dowodu na piśmie (art. 74 § 2 in fine k.c. w brzmieniu obowiązującym do 7 września 2016 r.), gdyż nie zawiera choćby w minimalnym stopniu zobiektywizowanego uprawdopodobnienia zawarcia pożyczki.

Keywords

AI generated
art. 6 k.c art. 720 § 1 k.c art. 98 § 1 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 6 k.c
Reasumując, powód nie sprostał obowiązkom dowodowym wynikającym z art. 6 k.c.
art. 720 § 1 k.c
Mając powyższe na uwadze powództwo oddalono jako nieudowodnione na mocy art. 720 § 1 k.c.
art. 98 § 1 k.p.c
sentencji na mocy art. 98 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
VI ACa 1959/15
Powód E. N. wniósł o zasądzenie na swoją rzecz od pozwanego P. C. kwoty 80.000 zł z odsetkami umownymi w wysokości 15% w skali roku od dnia 23 lipca 2012 r. do dnia zapłaty. Jednocześnie powód wniósł o zasądzenie na swoją rzecz od pozwanego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego w całości według norm prawem przepisanych. Uzasadniając swoje roszczenie powód wskazał, że w dniu 20 lipca 2012 roku pozwany zawarł z nim umowę pożyczki, opiewającą na kwotę 80.000 złotych. Powód podniósł jednocześnie, że pozwany w umowie pokwitował odbiór pożyczonych pieniędzy. Umowa pożyczki została przy tym zawarta bez oznaczenia terminu zwrotu, a strony ww. umowy ustaliły na piśmie, że powodowi oprócz zwrotu pożyczonej kwoty, będą należały się od pozwanego odsetki w wysokości 15 % rocznie, naliczane począwszy od dnia 23 lipca 2012 roku. Pozwany P. C. w odpowiedzi na pozew (pismo z dnia 22 lipca 2014 r. k.
I ACa 1470/16
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Okręgowy w Nowym Sączu: - odmówił umorzenia postępowania w sprawie, - zasądził od pozwanych E.
I ACa 644/12
Powód R. H. domagał się zasądzenia od pozwanego B. W. kwoty 170.000 zł tytułem zwrotu pożyczki z odsetkami ustawowymi od dnia 25 marca 2011 r. Powód wniósł także o zwrot kosztów postępowania. Pozwany B. W. w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa i obciążenie powoda kosztami procesu. Pozwany wskazał, że powód wpłacił na jego rachunek bankowy 1 grudnia 2009 r. kwotę 100.000 zł, 1 lutego 2010 r. kwotę 30.000 zł., dnia 17 marca 2010 r. kwotę 100.000 zł i dnia 22 maja 2010 r. kwotę 10.000 zł. Pozwany wskazał, że do 26 kwietnia 2010 r. pozostawał we wspólności majątkowej z M. W., córką powoda, a wszelkie sumy wpłacane przez powoda przeznaczone były dla pozwanego i M. W., i weszły do majątku wspólnego pozwanego i M. W. a zostały spożytkowane na budowę domu pozwanego i M. W.. Pozwany zaprzeczył, żeby zawierał z powodem umowy pożyczki i miał obowiązek zwrotu otrzymanych pieniędzy. Powód przekazywał pozwanemu i M. W. kwoty pieniędzy, nie oczekując ich zwrotu wcześniej, niż z chwilą, gdy będą oni w stanie je zwrócić. W przypadku, gdyby nie mogli tego uczynić, nie byliby obowiązani do zwrotu pieniędzy.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 1507/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 października 2018 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny:Przewodniczący: SSR Tadeusz KotukProtokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 października 2018 r. w G. sprawy z powództwa A. S. przeciwko A. W. o zapłatę I. oddala powództwo; II. kosztami procesu obciąża powoda, uznając je za poniesione. Sygn. akt I C 1507/16

UZASADNIENIE

Stan faktyczny W dniu 29 czerwca 2016 r. powód wystawił pisemne oświadczenie o udzieleniu pożyczki pozwanemu. Okoliczność bezsporna Ocena dowodów Strona pozwana (reprezentowana przez kuratora procesowego) zaprzeczyła twierdzeniom pozwu. Powód nie przedstawił żadnego dowodu na fakt zawarcia i treść umowy zawartej z pozwanym. Oświadczenie powoda z karty 9 akt sprawy nie stanowi nawet tzw. początku dowodu na piśmie. Należy je zakwalifikować wyłącznie jako rozwinięcie twierdzeń pozwu, czyli wyodrębnioną redakcyjnie dalszą część pisemnego uzasadnienia powództwa.

Absurdalną byłaby sytuacja, w której powód składa pozew, dołącza do niego dodatkowe pismo swojego autorstwa zawierające potwierdzenie lub rozwinięcie twierdzeń pozwu, po czym uzyskuje wyrok uwzględniający powództwo. Byłoby to wręcz zaprzeczeniem racjonalności i obiektywizmu przy orzekaniu. Trzeba też podkreślić, że tzw. początek dowodu na piśmie jest jedynie czynnikiem warunkującym późniejszą dopuszczalność określonych środków dowodowych (które w ogóle nie zostały zawnioskowane przez profesjonalnego pełnomocnika powoda) – por. m.in. wyrok SA w Warszawie z dnia 31 maja 2017 r. (VI ACa 1959/15).

Sąd w przypadku profesjonalnej reprezentacji strony nie ma obowiązku zastępowania braku aktywności dowodowej adwokata lub radcy prawnego (por. wyrok SA w Krakowie z dnia z dnia 14 marca 2017 r., I ACa 1470/16). Na ostatniej rozprawie pełnomocnik powoda wprost stwierdził, że nie będzie składać żadnych dalszych wniosków dowodowych. Jak wspomniano wcześniej, pismo z karty 9 akt sprawy nie może być uznane nawet za tzw. początek dowodu na piśmie (art. 74 § 2 in fine k.c. w brzmieniu obowiązującym do 7 września 2016 r.), gdyż nie zawiera choćby w minimalnym stopniu zobiektywizowanego uprawdopodobnienia zawarcia pożyczki.

W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że nawet dowód przelewu bankowego sumy dochodzonej pozwem z niejednoznacznym oznaczeniem jego tytułu nie może być uznany za początek dowodu na piśmie (por. m.in. wyrok SA w Szczecinie z dnia 20 marca 2013 r., I ACa 644/12). Uogólnione wnioski z orzecznictwa i judykatury, które nie ograniczają katalogu zjawisk, które mogą być uznane za tzw. początek dowodu na piśmie, nie zwalniają sądu meriti od zindywidualizowanej oceny, czy w okolicznościach sprawy dany materiał pisemny uprawdopodabnia fakt zawarcia umowy pożyczki, czy też nie.

Reasumując, powód nie sprostał obowiązkom dowodowym wynikającym z art. 6 k.c. Mając powyższe na uwadze powództwo oddalono jako nieudowodnione na mocy art. 720 § 1 k.c. a contrario ( punkt I. sentencji). Koszty W punkcie II. sentencji na mocy art. 98 § 1 k.p.c. obciążono przegrywającego powoda kosztami procesu.