Legislator Case Law & Legislation
V K 214/18 AI generated

V K 214/18 · Sąd powszechny

Case Number V K 214/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Sygn. akt V K 214/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 stycznia 2019 r. Sąd Rejonowy w Giżycku w V Zamiejscowym Wydziale Karnym z siedzibą w Węgorzewie w składzie: Przewodniczący – SSR Lidia Merska Protokolant – st. sekr. sąd. Danuta Betlej w obecności Prokuratora ------------------- po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2019 r. na rozprawie sprawy A. B. urodzonego (...) w G. syna J. i M. z d. G. oskarżonego o to, że: W okresie od 9 sierpnia 2016 r. do 25 marca 2016 r. oraz od 21 stycznia 2017 r. do 13 lutego 2018 r. w m. W. gm. B., uporczywie uchylał się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego, na rzecz małoletniej córki M. S. (1) w kwocie 500 złotych miesięcznie, określonego co do wysokości ugodą zawartą przed Sądem Rejonowym w Giżycku z dnia 30-08-2007 sygn. akt III RC 217/07, zmienionej następnie wyrokiem Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 8-04-2010 sygn. akt III RC 533/09, zmienionego następnie wyrokiem Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 22-10-2012 sygn. akt III RC 381/12, doprowadzając do zaległości w wysokości przekraczającej trzykrotność świadczenia okresowego, tj. 1500 złotych, w wyniku czego naraził osobę uprawnioną na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych i działał na jej szkodę, reprezentowanej przez matkę W. S., przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn z art. 209 §1a kk 1. Oskarżonego A. B. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, z tymże kwalifikuje go z art. 209§1kk w zw. z art. 64§1kk i za to na podstawie art. 209 §1a kk w zw. z art. 34§1 i §1a pkt 1 kk, art. 35§1 kk i art. 34 §3 kk w zw. z art. 72 §1 pkt 3 kk skazuje go na karę 1 (jeden) rok ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydzieści) godzin w stosunku miesięcznym i zobowiązuje oskarżonego do systematycznego wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie M. S. (2). 2. Na podstawie art. 63§1kk na poczet orzeczonej kary zalicza oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania od dnia 25.08.2018r godz. 10.40 do dnia 3.09.2018r godz. 16.55 i przyjmuje, że jest to równoważne 20 (dwadzieścia) dni kary ograniczenia wolności. 3. Zwalnia oskarżonego od obowiązku ponoszenia opłat i pozostałych kosztów sądowych. Sygn. akt VK 214/18 UZASADNIENIE A. B. i W. S. są rodzicami córki M. S. (2), która urodziła się (...) W dniu 30 sierpnia 2007r rodzice dziecka zawarli przed Sądem Rejonowym w Giżycku ugodę w sprawie o sygn. akt III RC 217/07 – A. B. został zobowiązany do płacenia alimentów w kwocie 150,00 na rzecz córki – k. 101. Wyrokiem z dnia 08.04.2010r Sądu Rejonowego w Giżycku wydanego w sprawie o sygn. akt III RC 533/09 podwyższone należne alimenty od ojca do kwoty 350,00zł – k. 102. Wyrokiem z dnia 22.10.2012r sygn. akt III RC 381/12 Sądu Rejonowego w Giżycku podwyższono alimenty należne córce A. B. do kwoty 500,00 złotych – k. 103. Decyzją z dnia 15.09.2016r i 13.09.2017r Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w B. przyznał świadczenie z funduszu alimentacyjnego do ukończenia 18 roku życia M. S. (1) w kwocie 500zł; w okresie od 01.10.2016 do 30.09.2017r i od 01.10.2017r do 30.09.2018r – k. 19, 44. Na dzień 25.01.2018r zadłużenie A. B. z tytułu wypłaconych świadczeń alimentacyjnych wynosi 47.631,67zł – należność główna, zaś prowadzona egzekucja komornicza jest bezskuteczna k. 1, 6, 7, 23. Dłużnik od kwietnia 2008r do 13.02.2018r nie dokonał żadnej wpłaty – k. 66. A. B. w okresach od 23.12.2014r do 02.04.2015r i od 31.01.2017r do 19.02.2017r był zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w W. jako osoba bezrobotna – k.70. Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w B. decyzją z dnia 02.11.2016r przyznał zasiłek rodzinny na rzecz M. S. (1) w kwocie 124,00zł na okres od 01.11.2016r do 31.10.2017r oraz jednorazowy dodatek z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego w kwocie 100zł – k. 4. Decyzją z dnia 02.11.2017r przyznano ponownie zasiłek rodzinny na rzecz dziecka w wysokości 124,00zł na okres od 01.11.2017r do 31.10.2018r oraz zasiłek jednorazowy z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego w wysokości 100,00zł. W. S. od 22.05.2017r figuruje w rejestrze osób bezrobotnych Powiatowego Urzędu Pracy w W., bez prawa do zasiłku k. 71, 163. A. B. odbywał karę pozbawienia wolności od dnia 26.03.2016r do 20.01.2017r – k. 104. Wyrokiem z dnia 27.03.2018r w sprawie o sygn. akt VK 13/18 został skazany za popełnienie czynu kwalifikowanego z art. 209§1a kk, którego dopuścił się na rzecz córki J. B. – k. 107. Wcześniej wyrokiem z dnia 31.10.2013r w sprawie o sygn. akt VK 194/13 został skazany za popełnienie czynów kwalifikowanych z art. 209§1kk dokonanych na szkodę J. B. i M. S. (1); wymierzono mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie zawieszono na okres 3 lat. Wykonanie kary zarządzono postanowieniem z dnia 20.08.2015r, A. B. odbył karę pozbawienia wolności w okresie od 26.03.2016r do 20.01.2017r. – k. 115, 117 M. S. (1) mieszka wraz z matką W. S. w mieszkaniu babci. W. S. niegdzie nie pracuje. Utrzymuje siebie i córkę z alimentów, zasiłku 500+, zasiłku rodzinnego 124,00 zł, zapomogi (...) w B. w kwocie 202zł miesięcznie. Miesięczny koszt utrzymania mieszkania to 400zł. Dziecko jest zdrowe, nie korzysta z zajęć pozalekcyjnych, matka ponosi wszelkie koszty utrzymania córki. A. B. w ogóle nie utrzymuje kontaktu z córką, jest pozbawiony praw rodzicielskich. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: zeznań świadka W. S. k. 190 – 190v, wyjaśnień oskarżonego k. 190 oraz dowodów wymienionych powyżej. Oskarżony A. B. przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że będzie płacił systematycznie alimenty na rzecz dwójki swoich dzieci, bo podjął już pracę zawodową. W. S. przedstawiła swoją sytuację materialną, sytuację rodzinną dziecka. Zdaniem Sądu stan faktyczny w przedmiotowej sprawie jest bezsporny, wynika z zeznań świadka, dokumentów oraz wyjaśnień oskarżonego. Na pewno brak pracy i dochodów oskarżonego nie zwalnia go z obowiązku czynienia starań o zaspokojenie potrzeb dziecka. Oskarżony był zarejestrowany jako osoba bezrobotna, odbywał wcześnie kary pozbawienia wolności, ale przebywał również na wolności i nie interesował się w ogóle losem córki. Odpowiedzialności karnej za popełnienie czynu kwalifikowanego z art. 209a§1kk podlega ten, kto uchyla się od wykonania obowiązku alimentacyjnego określonego co do wysokości orzeczeniem sądowym, ugodą zawartą przed sądem albo innym organem albo inną umową, jeżeli łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych albo jeżeli opóźnienie zaległego świadczenia innego niż okresowe wynosi co najmniej 3 miesiące i naraża osobę uprawnioną na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Zmiana przepisów nastąpiła z dniem 31.05.2017r – Dz. U. z 2017r poz. 952. Samo zachowanie zawierające się w pojęciu "uchylanie się" polega na niewypełnieniu ciążącego na sprawcy obowiązku, takiego jednak, który jest w ogóle możliwy do wykonania (wyr. SN z 9.5.1995 r., III KRN 29/95, OSNKW 1995, Nr 9–10, poz. 64; wyr. SN z 4.9.2008 r., II KK 221/08, OSNwSK 2008, Nr 1, poz. 1755). Przestępstwa z art. 209 § 1 kk może zatem dopuścić się tylko ten, kto mógłby wykonać ciążący na nim obowiązek, ale nie czyni tego mimo realnych możliwości. Sprawca nie wypełnia zatem obowiązku, bo nie chce go wypełnić lub ten obowiązek lekceważy (post. SN z 17.4.1996 r., II KRN 204/96, Prok. i Pr. 1996, Nr 11, poz. 4). W pojęciu uchylania się zawarty jest zatem zawsze negatywny stosunek psychiczny sprawcy do świadczenia, sprawiający, że nie dopełnia on swojego obowiązku, mimo że ma obiektywną możliwość jego wykonania. Przestępstwo z art. 209 kk zachodzi w sytuacji powtarzającego się uchylania zabarwionego ujemnie z uwagi na złą wolę sprawcy, która wyraża się najczęściej w ignorowaniu w sposób tendencyjny obowiązku świadczenia opieki materialnej (wyr. SN z 3.7.2003 r., II KK 125/03, OSNwSK 2003, Nr 1, poz. 1458; wyr. SN z 27.2.1996 r., II KRN 200/95, Prok. i Pr. 1996, Nr 10, poz. 8; post. SA w Krakowie z 13.12.2000 r., II AKz 289/00, KZS 2000, Nr 12, poz. 28). Art. 209 § 1a kk stanowi typ kwalifikowany polegający na narażeniu pokrzywdzonego na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb Sąd Najwyższy wskazał, że "fakt zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych uprawnionego kosztem znacznego wysiłku osoby współzobowiązanej do alimentacji albo przez inne osoby niezobowiązane nie wyłącza ustawowego znamienia narażenia na niemożność zaspokojenia tych potrzeb" (uchw. SN z 9.6.1976 r., VI KZP 13/75, OSNKW 1976, Nr 7, poz. 86). W orzecznictwie wielokrotnie wskazywano, że okoliczność, iż Fundusz Alimentacyjny pokrywa zaliczkowo należne kwoty alimentacyjne zasądzone od dłużnika, który uchyla się od ich uiszczania, nie zmienia faktu, że samo ich niepokrywanie przez sprawcę może wypełniać także znamię narażenia pokrzywdzonych na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Przyjmuje się bowiem, że pomoc z Funduszu Alimentacyjnego działa tak samo, jak działa każda inna pomoc od osób niezobowiązanych, które z pobudek humanitarnych umożliwiały egzystencję osób pokrzywdzonych (wyr. SA w Poznaniu z 16.12.1996 r., II AKa 407/96, OSA 1997, Nr 4, poz. 18; wyr. SN z 27.3.1987 r., V KRN 54/87, OSNPG 1987, Nr 8, poz. 103; uchw. SN z 9.6.1976 r., VI KZP 13/75, OSNKW 1976, Nr 7, poz. 86). Konieczne jest zatem zabezpieczenie minimum egzystencji w postaci środków przeznaczonych na utrzymanie i wykształcenie dziecka, lecz także stworzenie mu warunków umożliwiających zaspokojenie potrzeb wyższego rzędu, istotnych dla kształtowania jego osobowości i nawyków kulturalnych (wyr. SN z 27.3.1987 r., V KRN 54/87, OSNPG 1987, Nr 8, poz. 103). Odnosząc te rozważania do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, iż oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu z winy umyślnej w zamiarze bezpośrednim. Oskarżony doskonale zdawał sobie sprawę, że ciąży na nim obowiązek alimentacyjny wobec córki, uzyskiwał dochody, które przeznaczał na własne potrzebny, nie interesował się losem córki, jej życiem, edukacją, ponoszeniem kosztów utrzymania (k. 91). Podejście oskarżonego do jego obowiązków jako ojca nie było odpowiedzialne, skoro cały ciężar utrzymania dziecka, opieki nad nim zostawił matce, sam nawet nie wykazując minimum zainteresowania. Samo pozbawienie praw rodzicielskich oskarżonemu nie oznacza automatycznie, że nie może kontaktować się z dzieckiem. Zdaniem Sądu czyn popełniony przez oskarżonego charakteryzuje się dużym stopniem społecznej szkodliwości. Oskarżony mając pełną świadomość ciążących na nim obowiązków odnośnie alimentacji, mimo osiąganych dochodów nawet niewielkich, nie przeznaczył żadnych pieniędzy na utrzymanie córki. Sąd wymierzył oskarżonemu karę 1 rok ograniczenia wolności wraz z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin oraz zobowiązał go do wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie córki M. S. (1). Orzeczenie wobec niego kary ograniczenia wolności wraz z obowiązkiem wykonywania pracy na cele społeczne będzie niewątpliwie miało walor zarówno wychowawczy jak i wystarczającej reakcji prawno – karnej w stosunku do tego oskarżonego. Z samego faktu, iż oskarżony był dotychczas kilkakrotnie karany, również za czyn kwalifikowany z art. 209§1kk, nie można wyprowadzać wniosku, iż jedynie kara bezwzględna pozbawienia wolności będzie adekwatna do wagi czynu. Oskarżony opuścił zakład karny 20.01.2017r, zatem ten rodzaj kary nie odniósł spodziewanego rezultatu w jego zachowaniu, a poza tym najistotniejsze jest aby podjął zatrudnienie, a z uzyskiwanego dochody spłacał należności. Sąd uzupełnił kwalifikację czynu oskarżonego o art. 64§1kk, ponieważ wyrokiem z dnia 31.10.2013r sygn. akt VK 194/13 oskarżony A. B. został skazany na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności wraz z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat, za popełnienie czynu kwalifikowanego z art. 209§1kk w zw. z art. 91§1kk. Wykonanie kary wobec oskarżonego zarządzono postanowieniem z dnia 20.08.2015r, a karę odbywał w okresie od 26.03.2016r do 20.01.2017r. Na poczet orzeczonej kary ograniczenia wolności Sąd zaliczył okres tymczasowego aresztowania oskarżonego – k. 166, 168. Sąd zwolnił oskarżonego od obowiązku ponoszenia kosztów procesu ponieważ nie uzyskuje on dochodów pozwalających na ich poniesienie – art. 624§1kpk.

Legislator headnote

AI generated

V K 214/18 · Sąd powszechny: Sygn. akt V K 214/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 stycznia 2019 r. Sąd Rejonowy w Giżycku w V Zamiejscowym Wydziale Karnym z siedzibą w Węgorzewie w składzie: Przewodniczący – SSR Lidia Merska Protokolant – st. sekr. sąd. Danuta Betlej w obecności Prokuratora ------------------- po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2019 r. na rozprawie sprawy A. B. urodzonego (...) w G. syna J. i M. z d. G. oskarżonego o to, że: W okresie od 9 sierpnia 2016 r. do 25 marca 2016 r. oraz od 21 stycznia 2017 r. do 13 lutego 2018 r. w m. W. gm. B., uporczywie uchylał się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego, na rzecz małoletniej córki M. S. (1) w kwocie 500 złotych miesięcznie, określonego co do wysokości ugodą zawartą przed Sądem Rejonowym w Giżycku z dnia 30-08-2007 sygn. akt III RC 217/07, zmienionej następnie wyrokiem Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 8-04-2010 sygn. akt III RC 533/09, zmienionego następnie wyrokiem Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 22-10-2012 sygn. akt III RC 381/12, doprowadzając do zaległości w wysokości przekraczającej trzykrotność świadczenia okresowego, tj. 1500 złotych, w wyniku czego naraził osobę uprawnioną na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych i działał na jej szkodę, reprezentowanej przez matkę W. S., przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn z art. 209 §1a kk 1. Oskarżonego A. B. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, z tymże kwalifikuje go z art. 209§1kk w zw. z art. 64§1kk i za to na podstawie art. 209 §1a kk w zw. z art. 34§1 i §1a pkt 1 kk, art. 35§1 kk i art. 34 §3 kk w zw. z art. 72 §1 pkt 3 kk skazuje go na karę 1 (jeden) rok ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydzieści) godzin w stosunku miesięcznym i zobowiązuje oskarżonego do systematycznego wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie M. S. (2). 2. Na podstawie art. 63§1kk na poczet orzeczonej kary zalicza oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania od dnia 25.08.2018r godz. 10.40 do dnia 3.09.2018r godz. 16.55 i przyjmuje, że jest to równoważne 20 (dwadzieścia) dni kary ograniczenia wolności. 3. Zwalnia oskarżonego od obowiązku ponoszenia opłat i pozostałych kosztów sądowych. Sygn. akt VK 214/18 UZASADNIENIE A. B. i W. S. są rodzicami córki M. S. (2), która urodziła się (...) W dniu 30 sierpnia 2007r rodzice dziecka zawarli przed Sądem Rejonowym w Giżycku ugodę w sprawie o sygn. akt III RC 217/07 – A. B. został zobowiązany do płacenia alimentów w kwocie 150,00 na rzecz córki – k. 101. Wyrokiem z dnia 08.04.2010r Sądu Rejonowego w Giżycku wydanego w sprawie o sygn. akt III RC 533/09 podwyższone należne alimenty od ojca do kwoty 350,00zł – k. 102. Wyrokiem z dnia 22.10.2012r sygn. akt III RC 381/12 Sądu Rejonowego w Giżycku podwyższono alimenty należne córce A. B. do kwoty 500,00 złotych – k. 103. Decyzją z dnia 15.09.2016r i 13.09.2017r Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w B. przyznał świadczenie z funduszu alimentacyjnego do ukończenia 18 roku życia M. S. (1) w kwocie 500zł; w okresie od 01.10.2016 do 30.09.2017r i od 01.10.2017r do 30.09.2018r – k. 19, 44. Na dzień 25.01.2018r zadłużenie A. B. z tytułu wypłaconych świadczeń alimentacyjnych wynosi 47.631,67zł – należność główna, zaś prowadzona egzekucja komornicza jest bezskuteczna k. 1, 6, 7, 23. Dłużnik od kwietnia 2008r do 13.02.2018r nie dokonał żadnej wpłaty – k. 66. A. B. w okresach od 23.12.2014r do 02.04.2015r i od 31.01.2017r do 19.02.2017r był zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w W. jako osoba bezrobotna – k.70. Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w B. decyzją z dnia 02.11.2016r przyznał zasiłek rodzinny na rzecz M. S. (1) w kwocie 124,00zł na okres od 01.11.2016r do 31.10.2017r oraz jednorazowy dodatek z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego w kwocie 100zł – k. 4. Decyzją z dnia 02.11.2017r przyznano ponownie zasiłek rodzinny na rzecz dziecka w wysokości 124,00zł na okres od 01.11.2017r do 31.10.2018r oraz zasiłek jednorazowy z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego w wysokości 100,00zł. W. S. od 22.05.2017r figuruje w rejestrze osób bezrobotnych Powiatowego Urzędu Pracy w W., bez prawa do zasiłku k. 71, 163. A. B. odbywał karę pozbawienia wolności od dnia 26.03.2016r do 20.01.2017r – k. 104. Wyrokiem z dnia 27.03.2018r w sprawie o sygn. akt VK 13/18 został skazany za popełnienie czynu kwalifikowanego z art. 209§1a kk, którego dopuścił się na rzecz córki J. B. – k. 107. Wcześniej wyrokiem z dnia 31.10.2013r w sprawie o sygn. akt VK 194/13 został skazany za popełnienie czynów kwalifikowanych z art. 209§1kk dokonanych na szkodę J. B. i M. S. (1); wymierzono mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie zawieszono na okres 3 lat. Wykonanie kary zarządzono postanowieniem z dnia 20.08.2015r, A. B. odbył karę pozbawienia wolności w okresie od 26.03.2016r do 20.01.2017r. – k. 115, 117 M. S. (1) mieszka wraz z matką W. S. w mieszkaniu babci. W. S. niegdzie nie pracuje. Utrzymuje siebie i córkę z alimentów, zasiłku 500+, zasiłku rodzinnego 124,00 zł, zapomogi (...) w B. w kwocie 202zł miesięcznie. Miesięczny koszt utrzymania mieszkania to 400zł. Dziecko jest zdrowe, nie korzysta z zajęć pozalekcyjnych, matka ponosi wszelkie koszty utrzymania córki. A. B. w ogóle nie utrzymuje kontaktu z córką, jest pozbawiony praw rodzicielskich. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: zeznań świadka W. S. k. 190 – 190v, wyjaśnień oskarżonego k. 190 oraz dowodów wymienionych powyżej. Oskarżony A. B. przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że będzie płacił systematycznie alimenty na rzecz dwójki swoich dzieci, bo podjął już pracę zawodową. W. S. przedstawiła swoją sytuację materialną, sytuację rodzinną dziecka. Zdaniem Sądu stan faktyczny w przedmiotowej sprawie jest bezsporny, wynika z zeznań świadka, dokumentów oraz wyjaśnień oskarżonego. Na pewno brak pracy i dochodów oskarżonego nie zwalnia go z obowiązku czynienia starań o zaspokojenie potrzeb dziecka. Oskarżony był zarejestrowany jako osoba bezrobotna, odbywał wcześnie kary pozbawienia wolności, ale przebywał również na wolności i nie interesował się w ogóle losem córki. Odpowiedzialności karnej za popełnienie czynu kwalifikowanego z art. 209a§1kk podlega ten, kto uchyla się od wykonania obowiązku alimentacyjnego określonego co do wysokości orzeczeniem sądowym, ugodą zawartą przed sądem albo innym organem albo inną umową, jeżeli łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych albo jeżeli opóźnienie zaległego świadczenia innego niż okresowe wynosi co najmniej 3 miesiące i naraża osobę uprawnioną na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Zmiana przepisów nastąpiła z dniem 31.05.2017r – Dz. U. z 2017r poz. 952. Samo zachowanie zawierające się w pojęciu "uchylanie się" polega na niewypełnieniu ciążącego na sprawcy obowiązku, takiego jednak, który jest w ogóle możliwy do wykonania (wyr. SN z 9.5.1995 r., III KRN 29/95, OSNKW 1995, Nr 9–10, poz. 64; wyr. SN z 4.9.2008 r., II KK 221/08, OSNwSK 2008, Nr 1, poz. 1755). Przestępstwa z art. 209 § 1 kk może zatem dopuścić się tylko ten, kto mógłby wykonać ciążący na nim obowiązek, ale nie czyni tego mimo realnych możliwości. Sprawca nie wypełnia zatem obowiązku, bo nie chce go wypełnić lub ten obowiązek lekceważy (post. SN z 17.4.1996 r., II KRN 204/96, Prok. i Pr. 1996, Nr 11, poz. 4). W pojęciu uchylania się zawarty jest zatem zawsze negatywny stosunek psychiczny sprawcy do świadczenia, sprawiający, że nie dopełnia on swojego obowiązku, mimo że ma obiektywną możliwość jego wykonania. Przestępstwo z art. 209 kk zachodzi w sytuacji powtarzającego się uchylania zabarwionego ujemnie z uwagi na złą wolę sprawcy, która wyraża się najczęściej w ignorowaniu w sposób tendencyjny obowiązku świadczenia opieki materialnej (wyr. SN z 3.7.2003 r., II KK 125/03, OSNwSK 2003, Nr 1, poz. 1458; wyr. SN z 27.2.1996 r., II KRN 200/95, Prok. i Pr. 1996, Nr 10, poz. 8; post. SA w Krakowie z 13.12.2000 r., II AKz 289/00, KZS 2000, Nr 12, poz. 28). Art. 209 § 1a kk stanowi typ kwalifikowany polegający na narażeniu pokrzywdzonego na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb Sąd Najwyższy wskazał, że "fakt zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych uprawnionego kosztem znacznego wysiłku osoby współzobowiązanej do alimentacji albo przez inne osoby niezobowiązane nie wyłącza ustawowego znamienia narażenia na niemożność zaspokojenia tych potrzeb" (uchw. SN z 9.6.1976 r., VI KZP 13/75, OSNKW 1976, Nr 7, poz. 86). W orzecznictwie wielokrotnie wskazywano, że okoliczność, iż Fundusz Alimentacyjny pokrywa zaliczkowo należne kwoty alimentacyjne zasądzone od dłużnika, który uchyla się od ich uiszczania, nie zmienia faktu, że samo ich niepokrywanie przez sprawcę może wypełniać także znamię narażenia pokrzywdzonych na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Przyjmuje się bowiem, że pomoc z Funduszu Alimentacyjnego działa tak samo, jak działa każda inna pomoc od osób niezobowiązanych, które z pobudek humanitarnych umożliwiały egzystencję osób pokrzywdzonych (wyr. SA w Poznaniu z 16.12.1996 r., II AKa 407/96, OSA 1997, Nr 4, poz. 18; wyr. SN z 27.3.1987 r., V KRN 54/87, OSNPG 1987, Nr 8, poz. 103; uchw. SN z 9.6.1976 r., VI KZP 13/75, OSNKW 1976, Nr 7, poz. 86). Konieczne jest zatem zabezpieczenie minimum egzystencji w postaci środków przeznaczonych na utrzymanie i wykształcenie dziecka, lecz także stworzenie mu warunków umożliwiających zaspokojenie potrzeb wyższego rzędu, istotnych dla kształtowania jego osobowości i nawyków kulturalnych (wyr. SN z 27.3.1987 r., V KRN 54/87, OSNPG 1987, Nr 8, poz. 103). Odnosząc te rozważania do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, iż oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu z winy umyślnej w zamiarze bezpośrednim. Oskarżony doskonale zdawał sobie sprawę, że ciąży na nim obowiązek alimentacyjny wobec córki, uzyskiwał dochody, które przeznaczał na własne potrzebny, nie interesował się losem córki, jej życiem, edukacją, ponoszeniem kosztów utrzymania (k. 91). Podejście oskarżonego do jego obowiązków jako ojca nie było odpowiedzialne, skoro cały ciężar utrzymania dziecka, opieki nad nim zostawił matce, sam nawet nie wykazując minimum zainteresowania. Samo pozbawienie praw rodzicielskich oskarżonemu nie oznacza automatycznie, że nie może kontaktować się z dzieckiem. Zdaniem Sądu czyn popełniony przez oskarżonego charakteryzuje się dużym stopniem społecznej szkodliwości. Oskarżony mając pełną świadomość ciążących na nim obowiązków odnośnie alimentacji, mimo osiąganych dochodów nawet niewielkich, nie przeznaczył żadnych pieniędzy na utrzymanie córki. Sąd wymierzył oskarżonemu karę 1 rok ograniczenia wolności wraz z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin oraz zobowiązał go do wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie córki M. S. (1). Orzeczenie wobec niego kary ograniczenia wolności wraz z obowiązkiem wykonywania pracy na cele społeczne będzie niewątpliwie miało walor zarówno wychowawczy jak i wystarczającej reakcji prawno – karnej w stosunku do tego oskarżonego. Z samego faktu, iż oskarżony był dotychczas kilkakrotnie karany, również za czyn kwalifikowany z art. 209§1kk, nie można wyprowadzać wniosku, iż jedynie kara bezwzględna pozbawienia wolności będzie adekwatna do wagi czynu. Oskarżony opuścił zakład karny 20.01.2017r, zatem ten rodzaj kary nie odniósł spodziewanego rezultatu w jego zachowaniu, a poza tym najistotniejsze jest aby podjął zatrudnienie, a z uzyskiwanego dochody spłacał należności. Sąd uzupełnił kwalifikację czynu oskarżonego o art. 64§1kk, ponieważ wyrokiem z dnia 31.10.2013r sygn. akt VK 194/13 oskarżony A. B. został skazany na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności wraz z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat, za popełnienie czynu kwalifikowanego z art. 209§1kk w zw. z art. 91§1kk. Wykonanie kary wobec oskarżonego zarządzono postanowieniem z dnia 20.08.2015r, a karę odbywał w okresie od 26.03.2016r do 20.01.2017r. Na poczet orzeczonej kary ograniczenia wolności Sąd zaliczył okres tymczasowego aresztowania oskarżonego – k. 166, 168. Sąd zwolnił oskarżonego od obowiązku ponoszenia kosztów procesu ponieważ nie uzyskuje on dochodów pozwalających na ich poniesienie – art. 624§1kpk.

Keywords

AI generated
arrears of maintenance payments need-based pension deduction of child maintenance duty of support provisional maintenance food waste

Cited Case Law

AI generated
II KK 221/08
II KK 125/03
AI generated
II K 401/18
W oparciu o ujawniony w sprawie materiał dowodowy Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: W okresie od 2008 roku do lipca 2013 roku oskarżony Ł.
VIII K 484/21
Sygn. akt: VIII K 484/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 kwietnia 2022 roku Sąd Rejonowy w Toruniu VIII Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSR Paweł Marcinkiewicz Protokolant p.o. sekr.sąd. Dominika Gajewska w obecności oskarżyciela - po rozpoznaniu dnia 15 kwietnia 2022 roku sprawy: P. P. s. A. i K. z domu K. ur. (...) w T. oskarżonego o to, że: w okresie od 1 października 2020r. do 1 lutego 2021r. w T. będąc zobowiązany mocą ustawy oraz na podstawie protokołu ugody Sądu Rejonowego w Toruniu o sygnaturze III RC 664/19 z dnia 20.01.2020r. uchylał się od obowiązku alimentacyjnego na rzecz osoby uprawnionej O. P. w kwocie po 400 zł miesięcznie w skutek zaległości stanowiących różnowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych tj. o czyn z art. 209 § 1 kk ORZEKA: I. uznaje oskarżonego P. P. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia, tj. przestępstwa z art. 209 § 1 kk i za to na podstawie art. 209 § 1 kk wymierza mu karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności; II. zwalnia oskarżonego od opłaty i wydatków postępowania, którymi obciąża Skarb Państwa; III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. (...) kwotę 840 zł (osiemset czterdzieści złotych) plus VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt VIIIK 484/21 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1 P. P. w okresie od 1 października 2020r. do 1 lutego 2021r. w T. będąc zobowiązany mocą ustawy oraz na podstawie protokołu ugody Sądu Rejonowego w Toruniu o sygnaturze III RC 664/19 z dnia 20.01.2020r. uchylał się od obowiązku alimentacyjnego na rzecz osoby uprawnionej O. P. w kwocie po 400 zł miesięcznie w skutek zaległości stanowiących różnowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1. P. P. jest ojcem O. P. ur. (...) 2. Ugodą zawartą przed Sądem Rejonowym w Toruniu z dnia 20.01. 2020 r. w sprawie o sygn IIIRC 664/19 P. P. został zobowiązany do łożenia na utrzymanie syna O. w kwocie po 400 zł miesięcznie do rąk matki małoletniego - P. G. 3. Egzekucja komornicza okazała się bezskuteczna. Na dzień 7.09.2020 r. należność P. P. z tytułu zaległych alimentów wynosiła 1.718,01 zł a, z czego z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego 1.608,22 zł. W dniu 9.10. 2020 r. komornik wyegzekwował od oskarżonego kwotę 42,50 zł a q dniu 10.11. 2020 r. kwotę 26, 74 zł. 4. W okresie objętym zarzutem P. P. nie był zarejestrowany jako bezrobotny. Utracił status bezrobotengo od 3.11. 2014 r. w związku z zatrudnieniem. Do dnia 2.01.2020 r. nie korzystał z pomocy (...). W (...) nie odnotowano żadnej wpłaty oskarżonego na rzecz uprawnionego. 5. Od dnia 1.10. 2020 r. P. G. - matce O. P. przyznano świadczenie z funduszu alimentacyjnego 6. P. P. nie utrzymuje kontaktu z synem. Nie interesuje się nim i nie robi mu prezentów okolicznoościowych. 7. P. P. był trzykrotnie karany za przestępstwa, z czego dwukrotnie za czyny z art. 209 §1a kk. W sprawie o sygn IIK 393/18 Sądu Rejonowego w Toruniu wymierzono mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na okres 2 lat próóby. W sprawie o sygn. VIIIK 108/20 Sądu Rejonowego w Toruniu wymierzono mu karę 1 roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności. odpis aktu urodzenia kopia protokołu ugody - zaświadczenie o bezs. egzekucji - pismo komornika - karty rozliczeniowe - pismo (...) - wydruk (...) - pismo (...) - wyjaśnienia - pismo (...) zeznania świadka P. G. dane o karalności 13 2 3 34 35-36 25 23-24 33 55 33 29-30 75 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) -- --- ---- Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty ------- -------- -------- 2. OCENA DOWODÓW 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1-7 4. 6. - odpis aktu urodzenia - kopia ptotokołu ugody -zaświadczenie o bezs. egzekucji - pismo komornika - karty rozliczeniowe- pismo (...) - wydruk (...) - pismo (...) - dane o karalności - wyjaśnienia - zeznania świadka P. G. Dokumenty nie kwestionowane przez strony. Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia odpowiadające pozostałemu materiałowi dowodowemu Świadek złożyła zeznania logiczne i zgodne z ustalonym stanem faktycznym. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu --- --- --- 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I P. P. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Art. 209 Kodeksu karnego § 1. Kto uchyla się od wykonania obowiązku alimentacyjnego określonego co do wysokości orzeczeniem sądowym, ugodą zawartą przed sądem albo innym organem albo inną umową, jeżeli łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych albo jeżeli opóźnienie zaległego świadczenia innego niż okresowe wynosi co najmniej 3 miesiące, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku. Wyczerpane zostały znamiona występku z art. 209§1 kk. Działanie oskarżonego było zawinione. Oskarżony nie czynił starań o znalezienie stałej pracy umożliwiającej płacenie aliomentów. Nie był zarejestrowany jako bezrobotny. Nie wykonywał stałej pracy zarobkowej i nie łożył na utrzymanie syna. Powstała zaległość alimentacyjna była większa niż 3 świadczenia okresowe. 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem ---- --- Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ----- 3.3. Warunkowe umorzeniepostępowania ---- ---- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania --------------- 3.4. Umorzenie postępowania ---- ----- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ---- 3.5. Uniewinnienie ----- ----- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia --------- 4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNEI ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności P. P. I I Okolicznością zaostrzającą wymiar kary była poprzednia karalność oskarżonego, w tym za czyny z art. 209 § 1a kk. Okolicznością łagodzącą było przyznanie się oskarżonego. Oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu, Sąd wziął pod uwagę również postawę oskarżonego, który w żaden sposób nie interesuje się synem. Oskarżony był wcześniej karany karą pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania i karą ograniczenia wolności. Kary te nie przyniosły pożądanego rezultatu i oskarżony nie zweryfikował swojej postawy. Dlatego Sąd uznał, że jedynie kara pozbawienia wolności w wymiarze 5 miesięcy spełni swoje cele, w szczególności w zakresie prewencji indywidualnej. 5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyrokuodnoszący siędo przypisanegoczynu Przytoczyć okoliczności --- --- --- ---- 6. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Przytoczyć okoliczności II III Oskarżony zwolniony od kosztów postępowania na podstawie art. 624 § 1 kpk z uwagi na niskie dochody. O kosztach obrony z urzędu orzeczono na podstawie art. § 17 ust. 2 pkt 3 oraz § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z dnia 18 października 2016 r.) oraz oparcie w świetle wyroku TK z 23 kwietnia 2020r. w sprawie SK 66/19 (Dz.U. z 2020r. poz. 769) i licznych orzeczeń Sądu Najwyższego (m.in. postanowienia w sprawach I CSK 598/20, II UK 244/19, IV CSK 375/20). 8. PODPIS
II K 384/17
Oskarżyciel publiczny – Prokurator Prokuratury Rejonowej w Tomaszowie Mazowieckim postawił oskarżonemu P.
V K 139/20
Sygn. akt V K 139/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 marca 2021 r. Sąd Rejonowy w G. w V Zamiejscowym Wydziale Karnym z siedzibą w W. w składzie: Przewodniczący – SSR Dorota Scott - Sienkiel Protokolant – st. sekr. sąd. Danuta Betlej w obecności Prokuratora ------------------- po rozpoznaniu w dniach 29.12.2020 r., 29.03.2021 r. na rozprawie sprawy M. G. (1) urodzonego (...) w W. syna J. i J. z d. B. oskarżonego o to, że: w okresie od 12 grudnia 2008r. do 16 listopada 2010 r. oraz od 12 września 2016r. do 16 czerwca 2020r. w m. S. gm. W. uporczywie uchylał się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego na rzecz: D. G., P. G., W. G., A. G. w kwocie 250 złotych miesięcznie na każde z dzieci, określonego co do wysokości wyrokiem Sądu Rejonowego w G. (...) dnia 10 lutego 2009r. sygn. akt III RC 525/08, zmienionego następnie wyrokiem Sądu Rejonowego w G. (...) dnia 11 lutego 2011r. sygn. akt III RC 28/11, doprowadzając do zaległości w wysokości przekraczającej trzykrotność świadczenia okresowego tj. 3.000 złotych, w wyniku czego naraził osoby uprawnione na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych i działał na szkodę reprezentowanych przez matkę A. C. (1), tj. o czyn z art. 209§1a kk 1. W ramach czynu zarzucanego w akcie oskarżenia: a) oskarżonego M. G. (1) uznaje za winnego tego, że w okresie od 12 września 2016r. do 16 czerwca 2020r. w m. S. gm. W., przy czym w okresie od 12 września 2016r. do 30 maja 2017r uporczywie, uchylał się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego na rzecz: D. G., P. G., W. G., A. G. w kwocie 250 złotych miesięcznie na każde z dzieci, określonego co do wysokości wyrokiem Sądu Rejonowego w G. (...) dnia 10 lutego 2009r. sygn. akt III RC 525/08, zmienionego następnie wyrokiem Sądu Rejonowego w G. (...) dnia 11 lutego 2011r. sygn. akt III RC 28/11, doprowadzając do zaległości w wysokości przekraczającej trzykrotność świadczenia okresowego tj. 3.000 złotych, w wyniku czego naraził osoby uprawnione na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych i działał na szkodę reprezentowanych przez matkę A. C. (1), tj. czynu z art. 209§1a kk i za to na podstawie art. 209§1a kk w zw. z art. 34§1 i §1a pkt 1 kk i art. 35§1 kk, art. 34§3kk w zw. z art. 72§1 pkt 3 kk skazuje go na karę 10 (dziesięć) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwadzieścia) godzin w stosunku miesięcznym, zobowiązując oskarżonego w tym czasie do wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie dzieci D. G., P. G., W. G., A. G., b) na podstawie art. 17§1 pkt 6 kpk umarza postępowanie karne wobec oskarżonego M. G. (1) w zakresie czynu z art. 209§1 kk popełnionego w okresie od 12 grudnia 2008r. do 16 listopada 2010r. 2. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. W. B. kwotę 516,60 (pięćset szesnaście 60/100) złotych tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu, w tym kwotę 96,60 (dziewięćdziesiąt sześć 60/100) złotych tytułem podatku VAT. 3. Zwalnia oskarżonego od obowiązku ponoszenia opłat i pozostałych kosztów sądowych. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt V K 139/20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. M. G. (1) w okresie od 12 września 2016r. do 16 czerwca 2020r. w m. S. gm. W., przy czym w okresie od 12 września 2016r. do 30 maja 2017r. uporczywie, uchylał się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego na rzecz: D. G., P. G., W. G., A. G. w kwocie 250 złotych miesięcznie na każde z dzieci, określonego co do wysokości wyrokiem Sądu Rejonowego w G. (...) dnia 10 lutego 2009r. sygn. akt III RC 525/08, zmienionego następnie wyrokiem Sądu Rejonowego w G. (...) dnia 11 lutego 2011r. sygn. akt III RC 28/11, doprowadzając do zaległości w wysokości przekraczającej trzykrotność świadczenia okresowego tj. 3.000 złotych, w wyniku czego naraził osoby uprawnione na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych i działał na szkodę reprezentowanych przez matkę A. C. (1) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty M. G. (1) i A. C. (1) pozostawali w związku konkubenckim, z którego posiadają dzieci: D. G., P. G., W. G. i A. G.. Wyrokiem Sądu Rejonowego w G. (...) dnia 10 lutego 2009r. sygn. akt III RC 525/08 zasądzono od M. G. (1) tytułem alimentów na rzecz małoletnich dzieci: D. G., P. G., W. G. alimenty w kwocie po 100 zł miesięcznie na każde z dzieci, płatne z góry do dnia 10 każdego miesiąca. Następnie orzeczenie to zostało zmienione wyrokiem Sądu Rejonowego w G. (...) dnia 11 lutego 2011r. w sprawie III RC 28/11 w ten sposób, że ustalone alimenty podwyższono do kwoty po 250 złotych miesięcznie i jednocześnie zasądzono od M. G. (1) tytułem alimentów na rzecz małoletniej córki A. G. kwoty po 250 złotych miesięcznie, płatne z góry do 10 dnia każdego miesiąca zeznania A. C. (1) k. 258-258v odpisy wyroków k. 6,42 M. G. w okresie od 12 września 2016r. do 16 czerwca 2020 r. w m. S. gm. W. uchylał się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego na rzecz małoletnich dzieci D. G., P. G., W. G., A. G. w kwotach po 250 zł miesięcznie. Doprowadził tym samym do zaległości w wysokości przekraczającej trzykrotność świadczenia okresowego tj. 3000 zł i naraził dzieci na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych oraz działał na jego szkodę. M. G. w tym czasie na poczet alimentów nie dokonał żadnej wpłaty (informacja komornika k. 109, (...) k. 18, 106). Prowadzone egzekucje komornicze były bezskuteczne, jedynie w maju i czerwcu 2019r. udało się wyegzekwować łącznie kwotę 845 zł (k. 5, 136, 148, 171, 181). W tym czasie M. G. nie był zarejestrowany w PUP w W., jako osoba bezrobotna od 21.09.2016r. (k. 12). Został wykreślony z ewidencji z powodu niestawienia się w wyznaczonym terminie. Zaległość z tytułu niezapłaconych alimentów na dzień 19.02.2021r. wynosiła 107.903,23 zł (k. 257) Matka małoletnich dzieci w okresie objętym zarzutem była osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku od 11.09.2015r (k. 14), utrzymywała się z alimentów wypłacanych z funduszu alimentacyjnego oraz zasiłku rodzinnego oraz świadczeń wychowawczych i innych świadczeń pieniężnych z (...) w W., w tym na zakup odzieży i żywności. W okresie od 1.10.2017r. do 26.03.2018r. z tego tytułu pobrała łącznie 32.118,50 zł (k. 104,107). Na dzień 16.10.2017r. kwota wypłaconych świadczeń alimentacyjnych wyniosła 111.730,53 zł. zawiadomienie o przestępstwie k. 1, 68, 135, 147, 170, 180 decyzje o przyznaniu świadczeń z funduszu alimentacyjnego k. 2, 20-23, 69,105, 141-143, 172-174 decyzje o przyznaniu świadczeń i zasiłków k. 3-4, 137-140, 175-176 informacje od komornika sądowego k. 5, 10-11, 70, 74, 109, 136, 148, 171, 181, 255-257 informacje z PUP w W. 12-13, 14-15, 114, 115, 117 informacje z (...) w W. k. 18, 19, 24, 27-32, 75, 100,104, 106, 107,119, 121, 184, M. G. był wielokrotnie karany sądownie. W okresie od 17.11.2010r. do 16.11.2015r. odbywał karę łączną 5 lat pozbawienia wolności, orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w G. (...) dnia 24 maja 2012r. w sprawie V K 14/11, a następnie w okresie od 16.11.2015r. do 11.09. 2016r. odbywał karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w G. (...) dnia 19.09.2014r. w sprawie V K 102/14 odpisy wyroków k. 63, 64 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. M. G. (1) W okresie od 12 grudnia 2008r. do 16 listopada 2010r. uporczywie uchylał się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego na rzecz: D. G., P. G., W. G., A. G. w kwocie 250 złotych miesięcznie na każde z dzieci, określonego co do wysokości wyrokiem Sądu Rejonowego w G. (...) dnia 10 lutego 2009r. sygn. akt III RC 525/08, zmienionego następnie wyrokiem Sądu Rejonowego w G. (...) dnia 11 lutego 2011r. sygn. akt III RC 28/11, doprowadzając do zaległości w wysokości przekraczającej trzykrotność świadczenia okresowego tj. 3.000 złotych, w wyniku czego naraził osoby uprawnione na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych i działał na szkodę reprezentowanych przez matkę A. C. (1) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty M. G. uporczywie uchylał się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego na rzecz dzieci w okresie od 12 grudnia 2008r. do 16 listopada 2010r. odpisy wyroków k. 63, 64 OCena DOWOdów Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu zawiadomienie o przestępstwie, odpisy wyroków, decyzje o przyznaniu świadczeń z funduszu alimentacyjnego, decyzje o przyznaniu świadczeń i zasiłków, informacje od komornika sądowego, informacje z PUP w W., informacje z (...) w W. Wszystkie wymienione dowody, będące podstawą ustalenia faktów, są logiczne, jasne i wzajemnie się uzupełniają. Na oskarżonym M. G. ciążył obowiązek alimentacyjny, na rzecz dzieci w kwocie po 250 zł miesięczne na każde z nich, co potwierdza znajdująca się w aktach sprawy dokumentacja, z którą jednocześnie korespondują relacje świadków - A. C. i I. W. - I.. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu wyjaśnienia M. G. Sąd uznał za niewiarygodne wyjaśnienia oskarżonego M. G., w których nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Oskarżony podniósł, że nie płacił alimentów, ponieważ był osobą bezdomną. Z tego powodu również nie miał możliwości zarejestrowania się, jako osoba bezrobotna. Wskazał, że aktualnie pracuje tylko dorywczo, korzysta z pomocy księdza, od którego dostaje jedzenie. Wyjaśnienia oskarżonego, z treści których wynika, iż nie miał możliwości wywiązywania się z obowiązku alimentacyjnego wobec swoich dzieci są odosobnione, nie znajdują potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1 M. G. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Czynność sprawcza przestępstwa niealimentacji polega na uchylaniu się od wykonania obowiązku alimentacyjnego określonego co do wysokości orzeczeniem sądowym, ugodą zawartą przed sądem albo innym organem albo inną umową, jeżeli łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych albo jeżeli opóźnienie zaległego świadczenia innego niż okresowe wynosi co najmniej 3 miesiące. Obowiązek alimentacyjny polega na dostarczaniu środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków wychowania względem krewnych w linii prostej i między rodzeństwem ( art. 128 kro). Samo zachowanie zawierające się w pojęciu "uchylanie się" polega na niewypełnieniu ciążącego na sprawcy obowiązku, takiego jednak, który jest w ogóle możliwy do wykonania (wyr. SN z 9.5.1995 r., III KRN 29/95, OSNKW 1995, Nr 9–10, poz. 64; wyr. SN z 4.9.2008 r., II KK 221/08, OSNwSK 2008, Nr 1, poz. 1755). Przestępstwa z art. 209 § 1 kk może zatem dopuścić się tylko ten, kto mógłby wykonać ciążący na nim obowiązek, ale nie czyni tego mimo realnych możliwości. Sprawca nie wypełnia zatem obowiązku, bo nie chce go wypełnić lub ten obowiązek lekceważy (post. SN z 17.4.1996 r., II KRN 204/96, Prok. i Pr. 1996, Nr 11, poz. 4). W pojęciu uchylania się zawarty jest zatem zawsze negatywny stosunek psychiczny sprawcy do świadczenia, sprawiający, że nie dopełnia on swojego obowiązku, mimo że ma obiektywną możliwość jego wykonania. Przestępstwo z art. 209 kk zachodzi w sytuacji powtarzającego się uchylania zabarwionego ujemnie z uwagi na złą wolę sprawcy, która wyraża się najczęściej w ignorowaniu w sposób tendencyjny obowiązku świadczenia opieki materialnej (wyr. SN z 3.7.2003 r., II KK 125/03, OSNwSK 2003, Nr 1, poz. 1458; wyr. SN z 27.2.1996 r., II KRN 200/95, Prok. i Pr. 1996, Nr 10, poz. 8; post. SA w K. z 13.12.2000 r., II AKz 289/00, KZS 2000, Nr 12, poz. 28). Z kolei art. 209 § 1a KK stanowi typ kwalifikowany polegający na narażeniu pokrzywdzonego na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb. Okoliczność, że zamiast zobowiązanego do alimentacji środki na realizację podstawowych potrzeb życiowych uprawnionego są dostarczane przez inne osoby, nie wyłącza odpowiedzialności zobowiązanego za występek niealimentacji. S. zagrożenia spowodowanego niepłaceniem rat alimentacyjnych nie niweluje bowiem to, że w pewnym zakresie potrzeby osoby uprawnionej zaspokajała matka (osoba współzobowiązana do łożenia na utrzymanie małoletniej), jeżeli sama kosztem swych potrzeb świadczyła ponad własne zobowiązanie, rodzice i siostra oskarżonego (osoby nieobciążone takim obowiązkiem), fundusz alimentacyjny czy ośrodek pomocy społecznej (wyr. SA we Wrocławiu z 16.3.2016 r., II AKa 7/16, KZS 2016, nr 10, poz. 73). W orzecznictwie wielokrotnie wskazywano, że okoliczność, iż Fundusz Alimentacyjny pokrywa zaliczkowo należne kwoty alimentacyjne zasądzone od dłużnika, który uchyla się od ich uiszczania, nie zmienia faktu, że samo ich niepokrywanie przez sprawcę może wypełniać także znamię narażenia pokrzywdzonych na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Przyjmuje się bowiem, że pomoc z Funduszu Alimentacyjnego działa tak samo, jak działa każda inna pomoc od osób niezobowiązanych, które z pobudek humanitarnych umożliwiały egzystencję osób pokrzywdzonych (wyr. SA w Poznaniu z 16.12.1996 r., II AKa 407/96, OSA 1997, Nr 4, poz. 18; wyr. SN z 27.3.1987 r., V KRN 54/87, OSNPG 1987, Nr 8, poz. 103; uchw. SN z 9.6.1976 r., VI KZP 13/75, OSNKW 1976, Nr 7, poz. 86). Bezsporne jest, że oskarżony M. G. (1) nie dostarczał swoim dzieciom D. G., P. G., W. G. środków pieniężnych należnych z tytułu alimentów, zasądzonych wyrokiem Sądu Rejonowego w G. w dnia 10 lutego 2009r. w sprawie sygn. akt III RC 525/05, a następnie podwyższonych im wyrokiem Sadu Rejonowego w G. (...) dnia 11 lutego 2011r. sygn. akt III RC 28/11 do kwoty 250 zł na każde dziecko. Tym samym wyrokiem zasądzono również alimenty w kwocie 250 zł na rzecz A. G.. Jednocześnie nie ma znaczenia, że oskarżony uważa, iż D. G. nie jest jego synem. W świetle prawa D. G. pozostaje synem M. G. i tak pozostanie, dopóki nie zostanie skutecznie przeprowadzone postępowanie o ustalenie bezskuteczności uznania ojcostwa. Skoro zatem w świetle prawa M. G. (1) jest ojcem D. G., to ciążył na nim obowiązek alimentacyjny, który winien był realizować. Zachowanie M. G. wyczerpało znamię "uchylania się". Oskarżony nie wypełniał ciążącego na nim obowiązku uiszczenia alimentów, gdyż go ignorował i po prostu nie chciał go wykonać. Jednocześnie miał obiektywną możliwość dostarczenia dzieciom środków utrzymania, gdyby miał taką wolę. S. jego zdrowia nie stanowił żadnej przeszkody do podjęcia pracy, tym bardziej że oskarżony przyznał, iż utrzymuje się z prac dorywczych (aktualnie pracownik gospodarczy z dochodem ok. 1800 zł miesięcznie k. 241). Miał zatem realną możliwość wywiązywania się, choćby częściowo z istniejącego obowiązku alimentacyjnego. Jednocześnie oskarżony M. G. swoim zachowaniem naraził swoje dzieci na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, mimo tego, że w pewnym zakresie potrzeby osób uprawnionych zaspokajała matka oraz alimenty wypłacane przez Fundusz Alimentacyjny i świadczenia z ośrodka pomocy społecznej. Okoliczności te, w świetle przytoczonego wyżej orzecznictwa, nie niwelują jednak stanu zagrożenia spowodowanego niepłaceniem rat alimentacyjnych przez osobę do tego zobowiązaną. Ustawą z 23.03.2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz.U. poz. 952), zmianie uległo brzmienie art. 209§1 kk, gdyż ze znamion tego występku usunięte zostało znamię „uporczywości”. (zmiany weszły w życie w dniu 31.05.2017r.). Oznacza to, że do przypisania oskarżonemu M. G. przestępstwa niealimentacji popełnionego w okresie od 12 września 2016r. do 30 maja 2017r. konieczne było wyczerpanie przez niego znamienia „uporczywości”. W orzecznictwie przyjmowało się, że: "w przepisie art. 209§1 kk ustawodawca posłużył się znamieniem podmiotowo-przedmiotowym "uporczywości", które oznacza, że musi wystąpić wielokrotność zaniechań na przestrzeni pewnego czasu, a ponadto znamię to wyraża psychiczne nastawienie sprawcy, który uchyla się od obowiązku wykonania świadczeń alimentacyjnych, pomimo realnej możliwości ich spełnienia; "uporczywość" jest (...) antynomią jednorazowego czy nawet kilkakrotnego zaniechania sprawcy". Wyrok SN z 5 stycznia 2001 r. (V KKN 504/2000, OSNKW 2001, nr 7-8, poz. 57). Mając na uwadze okres, w jakim M. G. dopuścił się przestępstwa niealimentacji oraz fakt, iż mimo realnych możliwości, nie wywiązywał się z ciążącego na nim obowiązku stwierdzić należy, że zachowanie oskarżonego cechowała „uporczywość”. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☒ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania W doktrynie i orzecznictwie spotyka się pogląd, że przestępstwo z art. 209§1a kk jest przestępstwem trwałym. Nadto w wyroku z 5.03.2015 r., III KK 414/14 , LEX nr 1665592, Sąd Najwyższy stwierdził: „Przestępstwo z art. 209 § 1 k.k. jest wprawdzie przestępstwem trwałym, gdyż polega na wywołaniu i utrzymywaniu określonego skutku przestępczego, wszelako jeżeli między okresami uporczywej niealimentacji wystąpi przerwa lub przerwy wywołane na przykład tym, że zobowiązany nie był w stanie wykonać tego obowiązku albo osoba uprawniona do alimentacji w tym czasie nie znajdowała się w sytuacji zagrożenia, to w takim wypadku należy rozważyć konstrukcję czynu ciągłego lub ciągu przestępstw, z tym że mając na względzie wymóg pierwszego z powołanych przepisów («z góry powzięty zamiar») w rzeczywistości w grę wchodzić może jedynie instytucja ciągu przestępstw, pod warunkiem spełnienia wymogu krótkich odstępów czasu, lub pozostawanie poszczególnych przestępstw niealimentacji w realnym zbiegu". Mając na uwadze powyższe zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie nie można zatem przyjąć, iż doszło do popełnienia przez M. G. jednego przestępstwa w okresie od 12 grudnia 2008r. do 16 listopada 2010r. oraz od 12 września 2016r. do 16 czerwca 2020r. , skoro oskarżony w okresie od 17 listopada 2010r. do 11 września 2016r. przebywał w zakładzie karnym, gdzie odbywał kary pozbawienia wolności orzeczone w innych sprawach. W okresie tym M. G. nie był zatem w stanie wywiązywać się z ciążącego na nim obowiązku alimentacji. W tej sytuacji można było rozważać popełnienie przez M. G. dwóch przestępstw, jednego w okresie od 12 grudnia 2008r. do 16 listopada 2010r. i drugiego od 12 września 2016r. do 16 czerwca 2020r. Należy jednak zwrócić uwagę, że postępowanie przygotowawcze w przedmiotowej sprawie wszczęte zostało w dniu 16.11.2017r. (k. 38), zatem doszło do przedawnienia karalności pierwszego z wymienionych występków, z uwagi na upływ 5 lat od czasu jego popełnienia (art. 101§1 pkt 4 kk). Mając to na uwadze Sąd umorzył postępowanie karne wobec oskarżonego w zakresie czynu z art. 209§1 kk popełnionego w okresie od 12 grudnia 2008r. do 16 listopada 2010r. ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M. G. (1) 1 1 Czyn z art. 209§1a kk jest zagrożony karą grzywny, ograniczenia wolności i pozbawienia wolności do lat 2. Wymierzając M. G. karę 10 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym Sąd miał na uwadze stopień społecznej szkodliwości czynu wyrażający się w rodzaju i charakterze naruszonych dobra jakim jest obowiązek opieki, długości okresu niealimentacji, wysokości wyrządzonej i grożącej szkody oraz w sposobie i okolicznościach popełnienia czynu. Na niekorzyść oskarżonego Sąd uwzględnił również jego dotychczasową karalność (karta karna k. 243). Zdaniem Sądu tak wymierzona kara 10 miesięcy ograniczenia wolności oraz nałożony w jej ramach obowiązek łożenia na utrzymanie dzieci, są współmierne do stopnia zawinienia oskarżonego, społecznej szkodliwości czynu, którego dopuścił się, a nadto winny przyczynić się do osiągnięcia celów w zakresie wychowawczego i zapobiegawczego oddziaływania na jego osobę jako sprawcy. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M. G. (1) 2 2 Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. W. B. tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu kwotę 516,60 zł. Podstawą rozstrzygnięcia były przepisy Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. (tj. z dnia 30 listopada 2018r., Dz.U. z 2019 r. poz. 18) w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Na tę kwotę składa się stawka minimalna za obronę w sprawach karnych, przed sądem rejonowym w postępowaniu zwyczajnym (420 zł) powiększona o podatek VAT (96,60 zł). inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 3 Na zasadzie art. 624 § 1 kpk Sąd zwolnił oskarżonego od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów sądowych. Mając na względzie fakt, że oskarżony pracuje jedynie dorywczo i nie ma żadnego majątku, jednocześnie posiada znaczne zobowiązania alimentacyjne, Sąd doszedł do przekonania, że uiszczenie kosztów sądowych byłoby dla niego w tej sytuacji zbyt uciążliwe. Podpis
IV K 220/17
Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny: D.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text