Legislator Case Law & Legislation
VI Ka 675/18 AI generated

VI Ka 675/18 · Sąd powszechny

Case Number VI Ka 675/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Wyrokiem z dnia 9 marca 2018 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi Północ w Warszawie oskarżonego M. G. w sprawie III K 216/17 uznał winnym popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 178a §1 kk. i za to na tej podstawie wymierzył mu karę grzywny w wysokości 200 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na 70 złotych; na podstawie art.,42§2 kk. w zw. z art.43§1 kk. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 lat; na podstawie art. 43a§2 kk. orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w wysokości 10.000 zł ; na podstawie art.63§1 kk. zaliczył oskarżonemu na poczet kary grzywny okres zatrzymania w sprawie; zobowiązał oskarżonego do zwrotu prawa jazdy; orzekł o dowodach rzeczowych i kosztach postępowania.

Legislator headnote

AI generated

VI Ka 675/18 · Sąd powszechny: Na rozprawie odwoławczej świadek nadto przyznał, iż prowadził sam i przy pomocy znajomych oraz rodziny poszukiwania w/w samochodu na parkingach niemniej wskazał, iż nie widział osobiście oskarżonego do momentu okazania przez policję. Tak, więc podstawą uznania winnym popełnienia zarzucanego oskarżonemu czynu jest dowód z zeznań świadka M. J., natomiast wszystkie te, jakie wskazał sąd rejonowy, jako poszlaki są dowodami, które zeznanie to i rozpoznanie potwierdzają. W takim ujęciu wskazać trzeba, iż zarzuty apelacji skoncentrowane na obrazie przepisu art. 7 kpk. nie są zasadne.

Keywords

AI generated
aggravated drunk driving gross traffic violation alcohol abuse driving whilst disqualified serious narcotics offense serious criminal allegations
AI generated
II K 85/22
Sygn. akt II K 85/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 grudnia 2022 roku. Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Leszek Osiński Protokolant: starszy sekr. sądowy Ewa Romanowska w obecności oskarżyciela Prok. Rej. - ------- po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2022 roku sprawy M. Ł. syna S. i K. z domu P. urodz. (...) w G. (...) oskarżonego o to, że: w dniu 02 kwietnia 2022 roku w P. znajdując się w stanie nietrzeźwości tj. 0,29 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu prowadził pojazd mechaniczny tj. samochód osobowy m-ki B. (...) o nr rej. (...) w ruchu lądowym, to jest o czyn z art. 178 a § 1 kk ORZEKA: I. przyjmując, iż M. Ł. dopuścił się popełnienia czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia, tj. przestępstwa z art. 178a § 1 kk oraz uznając, iż wina i społeczna szkodliwość jego czynu nie są znaczne na mocy art. 66 § 1 kk w zw. z art. 67 § 1 kk postępowanie karne wobec niego warunkowo umarza na okres próby wynoszący 1 (jeden) rok; II. na mocy art. 67 § 3 kk w zw. z art. 39 pkt 7 kk orzeka od M. Ł. świadczenie pieniężne w wysokości 1.500 (jednego tysiąca pięciuset) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej (nr konta (...)); III. na mocy art. 72 §1 pkt 5 kk w zw. z art. 67 §3 kk zobowiązuje oskarżonego do powstrzymania się od nadużywania alkoholu; IV. zasądza od M. Ł. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 60 (sześćdziesięciu) złotych tytułem opłaty sądowej oraz obciąża go wydatkami poniesionymi w sprawie w kwocie 70 (siedemdziesięciu) złotych. UZASADNIENIE UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 85/22 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. M. Ł. Czyn przypisany - art. 178a § 1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1. Prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości przez oskarżonego M. Ł. wyjaśnienia oskarżonego k. 63 protokoły badania na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu k. 2 i 4 2. Dane dotyczące karalności oraz sytuacji życiowej oskarżonego karta karna k. 34 dane osobopoznawcze, zaświadczenie o zarobkach k. 36 k. 43 informacja o wpisach w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego k. 37 0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty OCena DOWOdów 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 wyjaśnienia oskarżonego Już na wstępie należy wskazać, iż stan faktyczny w przedmiotowej sprawie nie był przedmiotem sporu. Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia zgodne z tezą aktu oskarżenia. Wyraził szczery żal i skruchę. Wskazał, iż taka sytuacja zdarzyła się pierwszy raz. Przedstawił także swoją sytuację rodzinną, zawodową i materialną. Akcentował, iż mieszka 6 kilometrów od miejsca pracy. Nie ma możliwości dojazdu do pracy środkami transportu publicznego. Czasowo korzysta z uprzejmości swojego szefa, który wozi go do pracy. Generuje to znaczne koszty. Oskarżony wskazał ponadto, iż mieszka z żoną, rocznym dzieckiem, ojcem i bratem. Brat jest osobą upośledzoną umysłowo, wymaga opieki i częstych wizyt lekarskich. Żona oskarżonego przebywa na urlopie wychowawczym, nie posiada prawa jazdy. Ojciec jest emerytem. Oskarżony wskazał ponadto, iż pracuje zawodowo, uzyskując wynagrodzenie netto w kwocie 2.315 złotych miesięcznie. Prowadzi również gospodarstwo rolne o powierzchni 6 ha. Oskarżony podkreślił, iż w życiu codziennym oraz na niwie zawodowej niezbędne jest posiadanie przez niego uprawnienia do prowadzenia pojazdów. Jest jedyną osobą w rodzinie, która może wozić członków rodziny na wizyty lekarskie. Pozbawienie go uprawnienia do prowadzenia pojazdów w istocie oznaczałoby brak możliwości wykonywania pracy zawodowej oraz prowadzenia gospodarstwa rolnego. Sąd uznał przedstawione wyjaśnienia za wiarygodne. Oskarżony nie kwestionował ustaleń aktu oskarżenia. Wiedział, że popełnił błąd, czego bardzo żałował. Jego twierdzenia dotyczące sytuacji życiowej zostały udokumentowane poprzez przedłożenie dokumentacji dotyczącej wysokości dochodów (k. 43, k. 44) oraz choroby brata (k. 45). Oskarżony był wyraźnie poruszony swoją nieodpowiedzialnością, która doprowadziła do popełnienia przestępstwa. Jego skrucha była szczera. M. Ł. był zszokowany zaistniałą sytuacją, nie szukał żadnego wytłumaczenia swojego zachowania. protokoły badania na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu Wyjaśnienia oskarżonego uzyskały potwierdzenie w wynikach badań na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Także i w tym wypadku należy wskazać, iż oskarżony podczas badań przyznał się do spożycia alkoholu (piwa). Nie kwestionował wyników badań. Najwyższa wartość wskazała 0,30 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, co pozwala na danie wiary wyjaśnieniom oskarżonego co do rodzaju i ilości spożytego alkoholu. Wyniki badań nie budziły wątpliwości. Żadna ze stron ich nie kwestionowała. Sąd nie znalazł podstaw, aby odmówić im przymiotu wiarygodności. 1.1.1 karta karna Oskarżony nie był dotychczas karany, co ustalono na podstawie informacji z Krajowego Rejestru Karnego. Okoliczność ta nie była przedmiotem sporu w sprawie. dane osobopoznawcze, zaświadczenie o zarobkach W sprawie dokonano szczegółowych ustaleń dotyczących sytuacji rodzinnej, materialnej i zawodowej oskarżonego. Ustalenia płynące z wywiadu środowiskowego zostały następnie uzupełnione o wyjaśnienia oskarżonego, który nakreślił swą obecną sytuację życiową. Uzyskane tą drogą informacje nie budzą wątpliwości. informacja o wpisach w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego Z przedstawionej informacji wynika, iż oskarżony nie figuruje w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Ustalenie to koresponduje z oświadczeniem oskarżonego, który podkreślał, iż nie był karany nawet za wykroczenie drogowego. 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☒ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania I M. Ł. Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania W przedmiotowej sprawie nie budzi wątpliwości, iż w dniu zdarzenia oskarżony dobrowolnie spożywał alkohol w postaci piwa, wprowadzając się w stan nietrzeźwości. Następnie zaś prowadził pojazd mechaniczny po drodze publicznej. Jego zachowanie wyczerpało zatem znamiona występku spenalizowanego w art. 178a § 1 kk. Ustalenie to nie stanowiło przedmiotu sporu stron. Uznając oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, sąd uznał, iż wina i społeczna szkodliwość jego czynu nie były znaczne. Oskarżony nie był dotychczas karany. Jego postawa podczas całego postępowania oraz warunki i właściwości osobiste pozwalają na przyjęcie, że mimo warunkowego umorzenia postępowania będzie on przestrzegał porządku prawnego i nie popełni w przyszłości przestępstwa (art. 66 § 1 kk i art. 67 § 1 kk). Szerokie ustalenia dotyczące sytuacji życiowej oskarżonego pozwoliły na ustalenia, iż prowadzi on ustabilizowany tryb życia. Posiada rodzinę, pracuje zawodowo, opiekuje się ponadto ojcem oraz niepełnosprawnym bratem. Nadużycie alkoholu i jazda w stanie nietrzeźwości, miały w jego życiu charakter incydentalny. Sąd zważył przy tym, iż stężenie alkoholu w wydychanym powietrzu przekroczyło nieznacznie ustawowy próg (0,29 mg/l). Oskarżony nie jest osobą uzależnioną od alkoholu. Jego dotychczasowa droga życiowa przekonuje, iż warunkowe umorzenie postępowania będzie dostatecznym środkiem reakcji karnej. Oskarżony wyraził skruchę i przeprosił za swe zachowanie, Zrozumiał naganność swojego postępowania. Jawi się jako osoba odpowiedzialna i zatroskana o losy swojej rodziny. W tym stanie rzeczy poddanie go rocznej próbie w ramach warunkowego umorzenia postępowania spełni swoje cele z zakresu prewencji indywidualnej. W tym czasie oskarżony będzie mógł potwierdzić swoim zachowaniem, iż postawiona wobec niego pozytywna prognoza kryminologiczna okazała się słuszna. ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M. Ł. II I Umarzając warunkowo postępowanie karne, sąd na mocy art. 67 § 3 kk w zw. z art. 39 pkt 7 kk orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 1.500 złotych. Orzeczenie w tym zakresie zaciera wrażenie bezkarności. Stanowi dolegliwość finansową, akcentując nieopłacalność popełniania przestępstw. Ma poza tym charakter symboliczny, skłaniając do refleksji na temat zagrożeń, które niesie prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości. Wysokość świadczenia pieniężnego uwzględnia możliwości płatnicze oskarżonego. M. Ł. III I Na podstawie art. 72 § 1 pkt 5 kk w zw. z art. 67 § 3 kk zobowiązano oskarżonego do powstrzymania się od nadużywania alkoholu. Incydent będący przedmiotem oceny w przedmiotowej sprawie był związany z nadużyciem alkoholu. Zasadnym jest zatem orzeczenie środka probacyjnego o charakterze dyscyplinującym. Oskarżony musi mieć przy tym świadomość, iż uchylanie się od tego obowiązku w okresie próby może być podstawą do podjęcia postępowania. Realizacja obowiązku będzie kontrolowana, co wpłynie korygująco na zachowanie oskarżonego. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę Decydując o warunkowym umorzeniu postępowania karnego, sąd nie tracił z pola widzenia istoty czynu popełnionego przez oskarżonego. Prima facie, zdziwienie może zatem budzić odstąpienie od orzeczenia wobec oskarżonego zakazu prowadzenia pojazdów (art. 67 § 3 kk). Orzeczenie w tym zakresie ma w przypadku warunkowego umorzenia postępowania charakter fakultatywny. Sąd uznał, iż cele postępowania karnego zostaną w tym wypadku osiągnięte mimo braku orzeczenia wskazanego zakazu. Co istotne, przez kilka miesięcy oskarżony był pozbawiony możliwości prowadzenia pojazdów na skutek zatrzymania prawa jazdy (od 2 kwietnia 2022 roku - k. 22). W tym czasie doświadczył w sposób dostateczny niedogodności związanych z pozbawieniem prawa do prowadzenia pojazdów mechanicznych. W przekonaniu sądu jest to czas wystarczający na zrozumienie przez oskarżonego naganności jego postępowania i zrozumienia skali zagrożeń dla uczestników ruchu drogowego. Sąd miał zarazem na uwadze sytuację rodzinną i zawodową oskarżonego. Wzgląd na ten aspekt przekonuje , iż orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, nawet w najniższym możliwym wymiarze, byłoby sankcją zbyt dolegliwą, uderzającą przede wszystkim w członków rodziny oskarżonego. Przypomnieć w związku z tym trzeba, iż oskarżony mieszka na wsi, posiada roczne dziecko i niepełnosprawnego brata. Żona oskarżonego nie posiada prawa jazdy. To na oskarżonym spoczywa obowiązek dowożenia dziecka oraz brata na konieczne wizyty lekarskie. Dalsze pozbawienie możliwości prowadzenia pojazdów mechanicznych prowadziłoby ponadto do utraty pracy przez oskarżonego. Ustalono bowiem, iż nie ma on możliwości dojazdu do pracy środkami transportu publicznego. Ponadto oskarżony pracuje także na własnym gospodarstwie rolnym. Z tego powodu konieczne są wyjazdy po zakup materiału siewnego, czy środków ochrony roślin. Bez posiadania uprawnienia do prowadzenia pojazdów byłoby to w praktyce niemożliwe. Dostrzegając tę szczególną sytuację, sąd odstąpił od orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. Wyjątkowe okoliczności ujawnione w sprawie uprawniają do twierdzenia, iż jest to stanowisko wyważone i sprawiedliwe. Nie stanowi efektu nadmiernej pobłażliwości. Sąd pozostaje przy tym w przekonaniu, iż w trakcie toczącego się postępowania oskarżony nabrał krytycznej refleksji co do swego postępowania i nie pozwoli sobie na podobny wybryk w przyszłości. Nie stwarza tym samym zagrożenia dla bezpieczeństwa uczestników ruchu drogowego. 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności IV O kosztach procesu orzeczono po myśli art. 627 kpk w zw. z art. 629 kpk, zasądzając od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 60 złotych tytułem opłaty oraz obciążając go wydatkami w sprawie w kwocie 70 złotych. Orzeczenie w tym zakresie uwzględnia wynik procesu, w którym sprawstwo i wina oskarżonego zostały dowiedzione. Oskarżony pracuje, uzyskując stały dochód. Zapłata kosztów w łącznej kwocie 130 złotych nie będzie w związku z tym prowadziła do istotnego uszczerbku w jego utrzymaniu. Podpis
II K 1151/17
Prokuratura Rejonowa w Puławach oskarżyła A.
II K 1198/18
G. i M. G. byli kiedyś w związku Partnerskim, który się zakończył. Mimo to utrzymywali ze sobą kontakty koleżeńskie. W dniu 28 października 2018 roku w niedzielę W. G. udała się do domu M. G. swoim samochodem marki F. (...). Wraz z oskarżonym spożyli około jednego litra wódki. W poniedziałek około 13.00 znowu zaczęli spożywać alkohol i wypili około 0,5 litra czystej wódki. Oskarżony mówił coś, że potrzebuje samochodu. W. G. położyła się spać. Gdy się obudziła zapadał zmierzch i nie było jej samochodu ani kluczyków. Była przekonana, że M. G. wziął ten samochód gdyż nikt inny nie mógł tego zrobić. Wiedziała, że oskarżony nie ma prawa jazdy i nie powinien jeździć. Następnie dowiedziała się, że szuka jej policja w związku z wypadkiem.
IX Ka 98/15
M. został oskarżony o to, że w dniu 14 grudnia 2013 roku w W., woj. (...) prowadził w ruchu lądowym samochodem osobowym marki F. (...) o nr rej. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości w wysokości 1,16 mg/l i 1,21 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, tj. o popełnienie przestępstwa z art. 178a § 1 kk.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Warszawa, dnia 10 stycznia 2019 r. Sygn. akt VI Ka 675/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie : Przewodniczący: SSO Adam Bednarczyk protokolant: sekr. sądowy Renata Szczegot przy udziale prokuratora Anety Ostromeckiej po rozpoznaniu dnia 10 stycznia 2019 r. w Warszawie sprawy M. G., syna M. i L., ur. (...) w P. oskarżonego o przestępstwo z art. 178a §1 k.k. na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie z dnia 9 marca 2018 r. sygn. akt III K 216/17 zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, przejmując je na rachunek Skarbu Państwa. VI Ka 675/18

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 9 marca 2018 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi Północ w Warszawie oskarżonego M. G. w sprawie III K 216/17 uznał winnym popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 178a §1 kk. i za to na tej podstawie wymierzył mu karę grzywny w wysokości 200 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na 70 złotych; na podstawie art.,42§2 kk. w zw. z art.43§1 kk. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 lat; na podstawie art. 43a§2 kk. orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w wysokości 10.000 zł ; na podstawie art.63§1 kk. zaliczył oskarżonemu na poczet kary grzywny okres zatrzymania w sprawie; zobowiązał oskarżonego do zwrotu prawa jazdy; orzekł o dowodach rzeczowych i kosztach postępowania.

Wyrok ten w oparciu o art. 444 kpk. i art. 425§1 ,2 i 3 kpk. zaskarżył na korzyść oskarżonego jego obrońca. Skarżący na podstawie art. 438 pkt.2 i 3 kpk. zarzucił wyrokowi obrazę przepisów postępowania w tym art. 7 kpk., 9§1 kpk. w zw. z art.167§1 kpk. , art.389§1 kpk. w zw. z art.74§1 kpk. , art. 74§1 kpk. w zw. z art.6 kpk. w sposób opisany w zarzutach apelacji. W konkluzji autor apelacji wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu; ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja obrońcy oskarżonego nie jest zasadna i przez to nie zasługuje na uwzględnienie. Niemniej do samej apelacji jak też wyroku odnieść się trzeba szerzej. Po pierwsze wskazać trzeba, iż sąd całe postępowanie w przedmiotowej sprawie w tym odwoławcze toczyło się na podstawie na podstawie przepisów postępowania obowiązujących po 30 czerwca 2015 r., co stanowiło zwłaszcza implikację do rozstrzygnięcia instancyjnego. Na wstępie zauważyć trzeba, iż sąd rejonowy przeprowadził w przedmiotowej sprawie wszelkie dostępne mu dowody i dokonał ich oceny.

Z tego powodu niemożliwym, a raczej niepotrzebnym było uchylanie wyroku i przekazywanie sprawy do ponownego rozpoznania. Poczynić tą uwagę należy z uwagi na fakt, iż paradoksalnie uzasadnienie apelacji słusznie wskazuje, iż z kolei ocena przeprowadzonych przez sąd dowodów w kontekście ustalenia winy oskarżonego, choć w ocenie sądu odwoławczego w zakresie samego rozstrzygnięcia trafna, to w swej argumentacji wadliwa. Przypomnieć trzeba, iż sąd rejonowy owo rozstrzygnięcie w zakresie winy oparł, na konstrukcji rzekomego łańcucha poszlak istniejącego w przedmiotowej sprawie wskazującego bez wątpliwości zdaniem sądu na sprawstwo oskarżonego.

Sąd doszedł do takiej konstrukcji wskutek „ wyeliminowania” z branych pod uwagę dowodów w tym zakresie zeznań świadka M. J. jedynego naocznego świadka w sensie tożsamości sprawcy. Przyczyny, dla których sąd w ten sposób postąpił są dosyć niejasne. Jak się zdaje taka ocena sądu wynikała z zachowania świadka na rozprawie, oraz informacji, iż świadek prowadził „ prywatne śledztwo” w celu ustalenia sprawcy zdarzenia. Do tej decyzji i oceny sąd odwoławczy szerzej odniesie się w dalszej części uzasadnienia. W tym miejscu natomiast wskazać trzeba, iż rację ma obrońca, że wskazane przez sąd rzekome poszlaki nie mają takiego charakteru to jest takimi poszlakami nie są.

Faktycznie trudno za takie choćby uznać fakt, iż żona oskarżonego po przybyciu policji wskazała pokój, w jakim przebywał mąż, fakt, iż oskarżony nie stawiał oporu policji czy też samodzielny fakt, iż oskarżony był użytkownikiem samochodu C. (...). Wreszcie sąd w żaden sposób, nie wskazał na jakąkolwiek konstrukcję łańcucha poszlak, ani też nie przeanalizował, czy istnieje możliwość rozerwania tego łańcucha, to jest czy możliwym była inna wersja zdarzenia. Reasumując w żaden sposób, nie odniósł się do wskazówek zawartych w obszernym orzecznictwie i literaturze odnośnie tzw. procesu poszlakowego.

W ocenie jednak sądu odwoławczego w przedmiotowej sprawie istnieją dowody, które sprawiają, iż całkowicie niepotrzebną była tego rodzaju konstrukcja w zakresie oceny dowodów. Zauważyć, bowiem trzeba, iż istnieje dowód z zeznań bezpośredniego świadka to jest świadka M. J., który bezpośrednio po zdarzeniu widział oskarżonego i go rozpoznał. Ponieważ jak wskazano wyżej nie do końca jasnymi były powody, dla których sąd rejonowy odrzucił ów dowód sąd odwoławczy dopuścił dowód z jego zeznań w toku postępowania odwoławczego celem zweryfikowania treści zeznań świadka, jak też sytuacji zaistniałej na rozprawie w czasie, gdy był przesłuchiwany.

Ponadto sąd odwoławczy ujawnił dowód z protokołu okazania świadkowi 4 mężczyzn w toku postępowania przygotowawczego k-71-72v w czasie, którego rozpoznał oskarżonego, którego to protokołu sąd rejonowy w toku rozpoznania sprawy z niezrozumiałych względów nie ujawnił jak też w ogóle pominął jego istnienie. W ocenie sądu odwoławczego przesłuchanie świadka M. J. na rozprawie odwoławczej, w/w protokół okazania oraz przesłuchanie świadka przed sądem I instancji jednoznacznie wskazują, iż rozpoznał on bez wątpliwości oskarżonego, jako sprawcę zdarzenia z dnia 9 października 2016 r. oraz kierującego C. (...).

Na rozprawie odwoławczej świadek nadto przyznał, iż prowadził sam i przy pomocy znajomych oraz rodziny poszukiwania w/w samochodu na parkingach niemniej wskazał, iż nie widział osobiście oskarżonego do momentu okazania przez policję. Tak, więc podstawą uznania winnym popełnienia zarzucanego oskarżonemu czynu jest dowód z zeznań świadka M. J., natomiast wszystkie te, jakie wskazał sąd rejonowy, jako poszlaki są dowodami, które zeznanie to i rozpoznanie potwierdzają. W takim ujęciu wskazać trzeba, iż zarzuty apelacji skoncentrowane na obrazie przepisu art. 7 kpk. nie są zasadne.

Odnieść się należy do zarzutu obrazy przepisu art. 389§1 kpk. w zw. z art.74§1 kpk. to pomijając podstawę prawną tego zarzutu zauważyć trzeba, iż w istocie sprowadza się od do podważenia treści opinii biegłego toksykologa sporządzonej w postepowaniu przygotowawczym ( k-76-78) . Prawdą jest, iż biegły w tej opinii przytoczył ( k77) zeznanie oskarżonego będącego wówczas świadkiem, przy czym błędnie wskazano k-4, podczas gdy zeznanie to znajduje się na kartach 38-39 i błędnie określono M. G. w tej opinii, jako podejrzanego.

Oczywistym jest, iż biegły nie powinien odwoływać się do zeznań świadka, a już w sytuacji, gdy został on oskarżonym to nie można korzystać z informacji uzyskanych od niego w charakterze świadka nawet uprzedzonego o treści art. 183§1 kpk. jak miało miejsce w tym przypadku. W ocenie sądu jednak odwoławczego pomimo tego rodzaju passusu w opinii biegłego jej lektura wskazuje, iż dla przeprowadzenia badania, a co za tym idzie konkluzji opinii nie miało to znaczenia. Biegły, bowiem wskazał, iż podane przez M. G. dane są tak nieprecyzyjne, iż nie posłużyły mu do sporządzenia opinii.

Mając, zatem powyższe na uwadze zadać sobie trzeba pytanie, w jakim celu dopuszczać inną opinię biegłego z tej samej dziedziny. W istocie sprowadzałaby się ona do formalnego wyeliminowania z niej wskazanego wyżej passusu dotyczącego informacji pochodzących od M. G.. Z tych względów sąd odwoławczy uznał, iż opinia ta może posłużyć, jako podstawa ustaleń faktycznych. Godzina zdarzenia, jaką przyjął biegły jak też godzina zatrzymania oskarżonego, a więc momentu, od którego nie spożywał alkoholu, a więc godziny progowe dla badania retrospektywnego znajdują swe źródło w notatkach urzędowych i protokołach czynności zawartych w aktach sprawy.

Przechodząc do oceny rozstrzygnięcia sądu w zakresie kary wymierzonej oskarżonemu to zdaniem sądu odwoławczego nie razi ono swoją niewspółmiernością. Sąd Orzekł wobec oskarżonego karę o charakterze wolnościowym w postaci grzywny. Wprawdzie jest to grzywna dość surowa niemniej uwzględniająca sytuację majątkową oskarżonego. Orzeczony zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych jest też dość surowy, niemniej biorąc pod uwagę charakter zdarzenia, jak też ilość alkoholu w organizmie oskarżonego w momencie zdarzenia nie jawi się on, jako nadmiernie surowy.

Pozostałe rozstrzygnięcia mają charakter obligatoryjny. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku. O kosztach postepowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 624§1 kpk. biorąc pod uwagę obciążenia, jakie nałożono na oskarżonego w zaskarżonym wyroku.