III K 11/19 · Sąd powszechny

Sygn. akt III K 11/19

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 06 marca 2019 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu, Wydział III Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Zbigniew Muszyński Protokolant: Małgorzat Foj przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej we Wrocławiu Elżbiety Kruk po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 06 marca 2019r. sprawy :

1. L. B. PESEL (...) syna K. i K. z d. B., urodzonego w dniu (...) we W., 2. M. T. PESEL (...) syna C. i I. z d. K., urodzonego w dniu (...) w S., 3. J. B. PESEL (...) Córki S. i Z. z d. B., urodzonej w dniu (...) w P., oskarżonych o to, że: w okresie od marca 2015r. do 10 grudnia 2015r. we W., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz wspólnie i w porozumieniu, doprowadzili (...) Bank (...) S.A. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 2.211.799,00 zł, w ten sposób, że przedłożyli nierzetelne dokumenty w postaci zamówień i umów na realizację kontraktów handlowych z firmami (...) i Spółka” sp. k z/s w G., (...) sp. z o.o. z/s we W., (...) z/s w W. oraz (...) sp. z o.o. z/s w L., nie mając zamiaru realizacji ww. kontraktów, czym wprowadzili pokrzywdzonego w błąd co do okoliczności mających istotne znaczenie dla udzielenia kredytów oraz sposobu ich wykorzystania, wskutek czego doszło do wypłaty środków pieniężnych na rzecz (...) sp. z o.o. w łącznej kwocie 2.211.799,00, to jest mienia znacznej wartości, czym działali na szkodę (...) Banku (...) S.A. tj. o przestępstwo z art. 297 § 1 k.k. i art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. I. uznaje oskarżonych L.

B., M. T. i J. B. za winnych popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku stanowiącego przestępstwo z art. 297 § 1 k.k. i art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na podstawie art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierza : L. B. - karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, zaś na podstawie art. 33 § 2 k.k. grzywnę w liczbie 500 stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki w kwocie 54 (pięćdziesiąt cztery) złote; M. T. - karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, zaś na podstawie art. 33 § 2 k.k. grzywnę w liczbie 500 stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki w kwocie 54 (pięćdziesiąt cztery) złote;

J. B. - karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, zaś na podstawie art. 33 § 2 k.k. grzywnę w liczbie 500 stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki w kwocie 54 (pięćdziesiąt cztery) złote; II. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k., wykonanie wymierzonej oskarżonym L. B., M. T. i J. B. kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby 2 (dwóch) lat; III. na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 k.k., zobowiązuje oskarżonych L. B., M. T. i J. B. do informowania sądu o przebiegu okresu próby; IV. na podstawie art. 41 § 2 k.k., orzeka wobec oskarżonych L.

B., M. T. i J. B. środek karny w postaci zakazu prowadzenia działalności gospodarczej na własny rachunek oraz pełnienia funkcji w spółkach prawa handlowego na okres 2 (dwóch) lat; V. na podstawie art. 44 § 2 k.k. orzeka przepadek dowodów rzeczowych i zarządza ich zniszczenie, w postaci oryginału zamówienia z dnia 3 listopada 2015 roku wystawionego przez D. P. w imieniu (...) sp. z o.o. z/s w L. (k.188), zaś kserokopie tego dokumentu pozostawić w aktach sprawy; VI. na podstawie art. 626 § 1 k.p.k., art. 627 k.p.k., 633 k.p.k. obciąża oskarżonych L.

B., M. T. i J. B. kosztami procesu na nich przypadającymi, w tym opłatą w kwocie 5580 zł (pięć tysięcy pięćset osiemdziesiąt złotych) wobec każdego z nich; Sygn. akt III K 11/19

UZASADNIENIE

dotyczące wyroku wydanego na posiedzeniu, zawierającego wniosek Prokuratora złożony w trybie art. 335 §2 k.p.k., dotyczący oskarżonych L. B., M. T. i J. B. W dniu 21 grudnia 2018r. do Sądu Okręgowego we Wrocławiu wpłynął dołączony do aktu oskarżenia, wniosek Prokuratury Okręgowej w Legnicy o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionych z oskarżonymi L. B., M. T. i J. B., kar i innych środków przewidzianych za zarzucany im występek. Dowody: - akt oskarżenia wraz z wnioskiem w trybie art. 335 § 2 k.p.k. - k.4 -15, - protokół przesłuchania M.

T. k. 16-17, - informacja z K. dot. M. T. k.18, - protokół przesłuchania J. B. k.21-22, - informacja z K. dot. J. B. k.23, - protokół przesłuchania L. B. k. 27-28, - informacja z K. dot. L. B. k.29, - porozumienie k.44-47, - akta III K 406/18, Sąd, zważył, co następuje: Orzekając w trybie art. 343 k.p.k. w zw. z art. 335 k.p.k., Sąd jest zobligowany do zbadania wniosku prokuratora zarówno pod względem formalnym jak i merytorycznym. Kontrola sądu powinna obejmować poza oceną okoliczności popełnienia przestępstwa, także kwestię zgodności propozycji zawartych we wniosku z przepisami obowiązującego prawa materialnego i procesowego.

Przedmiotem oceny winna być w szczególności kwestia zgodności treści złożonego wniosku z obowiązującym prawem, również w tym zakresie, w którym określa on rodzaj koniecznych do zastosowania wobec oskarżonych środków karnych. Dostrzegając potrzebę jego uzupełnienia lub zmiany, sąd nie tylko może, lecz niekiedy nawet musi, wystąpić do stron z inicjatywą modyfikacji tego wniosku, uprzedzając w jakiej formie złożony wniosek może zaakceptować. Mając na względzie, że oskarżeni dopuścili się umyślnego występku przeciwko mieniu i obrotowi gospodarczemu, działali z winy umyślnej w sposób przemyślany i zaplanowany w spółce z o.o. (...), w której oskarżony L.

B. był Prezesem Zarządu, M. V. Prezesem a J. B. pełniła funkcję dyrektora finansowego i prowadziła księgowość spółki, wyrządzili szkodę znacznej wartości, Sąd uzależnił uwzględnienie złożonego wniosku od dokonania w nim przez Prokuratora uzupełnienia o środek karny w postaci zakazu prowadzenia działalności gospodarczej na własny rachunek oraz pełnienia funkcji w spółkach prawa handlowego na okres 2 lat. Zdaniem Sądu, dalsze prowadzenie przez nich tego rodzaju działalności gospodarczej zagrażałoby istotnym dobrom chronionym prawem.

Proponowana zmiana została zaakceptowana przez oskarżonych, przez co prokurator złożył wniosek w zmodyfikowanej formie, wnioskując jednocześnie o obciążenie oskarżonych kosztami na nich przypadającymi, w tym należną opłatą. To uprawniało Sąd do uwzględnienia wniosku w tak zmodyfikowanym kształcie (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 października 2007r., sygn. akt IV KK 334/07, LEX nr 323645, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2008r., sygn. akt IV KK 140/08, LEX nr 471037). W świetle dyspozycji przepisów art. 343 § 1 i 6 k.p.k. oczywiste jest, że uwzględnienie złożonego przez prokuratora wniosku o wydanie wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionych z oskarżonymi kary lub środków karnych, obliguje sąd do wydania orzeczenia zgodnego z tym wnioskiem, co do wszystkich zawartych w nim rozstrzygnięć, a więc zarówno w zakresie kar (rodzaj, wymiar, sposób wykonania), jak i środków karnych.

Sąd uwzględnił zatem zmodyfikowany wniosek prokuratora, gdyż okoliczności popełnienia przestępstwa i wina nie budziły wątpliwości, a cele postępowania zostaną osiągnięte mimo nie przeprowadzenia rozprawy w całości. Złożonemu wnioskowi nie sprzeciwili się oskarżyciel publiczny, ani pokrzywdzony, należycie powiadomiony o terminie posiedzenia. Respektował on unormowania materialno - prawne, dlatego też wymierzając oskarżonym karę, Sąd go uwzględnił, mając przy tym na względzie z jednej strony aby kara spełniła związane z nią cele społeczne, z drugiej zaś strony aby była ona karą zindywidualizowaną, to jest taką, która w odniesieniu konkretnego sprawcy popełniającego czyn przestępny, będzie zgodna z zasadami wskazanymi przez ustawodawcę w treści przepisu art. 53 k.k. Kara winna stanowić sprawiedliwościową odpłatę, która spełniać będzie (gdy jest to niezbędne) funkcję zabezpieczającą, która będzie spełniać funkcję właściwego kształtowania prawnej świadomości społeczeństwa, funkcję wychowawczą i funkcje prewencyjne, a zarazem jej rodzaj i stopień surowości będzie uwzględniał rozmiary winy sprawcy czynu zabronionego i stopień społecznej szkodliwości czynu jemu przypisanego (ocenianej przez pryzmat wskazań zawartych w art. 115 § 2 k.k.).

Przy ocenie orzeczenia o karze, Sąd ma powinność uwzględniania również tzw. ogólnoustrojowych zasad odnoszących się do sądowego wymiaru kary, a w szczególności zasady sprawiedliwości społecznej i zasady równości wobec prawa. Sąd zważył, że stopień społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez oskarżonych jest wysoki. Sąd pragnie podkreślić, iż zgodnie z przyjętą linia orzeczniczą SN bezpośrednim celem porozumienia – z punktu widzenia interesu państwa- jest szybkie zakończenie postępowania karnego, natomiast z punktu widzenia oskarżonego połączenie tej szybkości z uzyskaniem możliwego do zaakceptowania dla niego wymiaru kary.

Owo przyspieszenie prowadzenia postępowania realizuje się przez rezygnację z bezpośredniego przeprowadzania dowodów przed sądem oraz przez zaakceptowanie zgromadzonego materiału dowodowego jako kompletnego, nie wymagającego konieczności uzupełniania (uchwała SN z 25 września 2013 r., I KZP 5/13) Mając powyższe na uwadze, sąd uznał oskarżonych L. B., M. T. i J. B. za winnych popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku stanowiącego przestępstwo z art. 297 § 1 k.k. i art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na podstawie art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierzył :

L. B. - karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, zaś na podstawie art. 33 § 2 k.k. grzywnę w liczbie 500 stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki w kwocie 54 (pięćdziesiąt cztery) złote; M. T. - karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, zaś na podstawie art. 33 § 2 k.k. grzywnę w liczbie 500 stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki w kwocie 54 (pięćdziesiąt cztery) złote; J. B. - karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, zaś na podstawie art. 33 § 2 k.k. grzywnę w liczbie 500 stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki w kwocie 54 (pięćdziesiąt cztery) złote.

Kierując się treścią przepisów art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k., wykonanie wymierzonej oskarżonym kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 2 (dwóch) lat. Na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 k.k., zobowiązał oskarżonych do informowania sądu o przebiegu okresu próby. Zgodnie z art. 41 § 2 k.k., orzekł wobec oskarżonych środek karny w postaci zakazu prowadzenia działalności gospodarczej na własny rachunek oraz pełnienia funkcji w spółkach prawa handlowego na okres 2 (dwóch) lat. Na podstawie art. 44 § 2 k.k. orzekł przepadek dowodów rzeczowych i zarządza zniszczenie oryginału zamówienia z dnia 3 listopada 2015 roku wystawionego przez D.

P. w imieniu (...) sp. z o.o. z/s w L. (k.188), zaś kserokopie dokumentu pozostawia w aktach sprawy. Na podstawie art. 626 § 1 k.p.k., art. 627 k.p.k., 633 k.p.k. obciąża oskarżonych L. B., M. T. i J. B. kosztami procesu na nich przypadającymi, w tym – na podstawie art. 1, art. 2 ust. 1 pkt 3 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r., o opłatach w sprawach karnych – opłatą w kwocie 5 580 zł (pięć tysięcy pięćset osiemdziesiąt) wobec każdego z nich.