III Cz 1777/15 · Sąd powszechny

Sygn. akt III Cz 1777/15 POSTANOWIENIE 8 grudnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie : Przewodniczący – Sędzia SO Andrzej Dyrda (spr.) Sędziowie SO Barbara Braziewicz SR(del.) Ewa Buczek - Fidyka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 grudnia 2015 roku sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzyciela Skarbu Państwa – (...)w W. przeciwko dłużnikowi M. C. o świadczenie pieniężne w przedmiocie skargi dłużnika na czynności Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w (...) T. A. podjęte w sprawie o sygn. akt Km 1362/13 na skutek zażalenia dłużnika na rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 2 postanowienia Sądu Rejonowego w T. z dnia 23 lutego 2015 r., sygn. akt I Co 2318/13 postanawia : oddalić zażalenie. SSR(del.) Ewa Buczek – Fidyka SSO Andrzej Dyrda SSO Barbara Braziewicz

UZASADNIENIE

Zaskarżonym rozstrzygnięciem zawartym w punkcie 2 postanowienia z dnia 23 lutego 2015r. Sąd Rejonowy w (...)odrzucił skargę M. C. na postanowienie z dnia 13 sierpnia 2015r. wskazując, że zażalenie było niedopuszczalne, gdyż zaskarżonym orzeczeniem został on zwolniony od kosztów sądowych. Zażalenie na to postanowienie wniósł M. C. wnosząc o jego uchylenie podnosząc, że postanowienie to jest arbitralne.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Dopuszczalność zaskarżenia orzeczenia w postępowaniu cywilnym nie przysługuje wszystkim stronom procesu. Ogranicza się jedynie do tych osób, które mają interes prawny w zaskarżeniu orzeczenia, określany mianem gravamen. Interes ten sprowadza się do stwierdzenia poczucia pokrzywdzenia spowodowanym niekorzystną dla strony różnicą między zgłoszonym przez nią żądaniem a sentencją orzeczenia, wynikającej z porównania zakresu żądania i treści rozstrzygnięcia. (porównaj: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 2006r., II CZ 22/06).

Zatem interes prawny w zaskarżeniu orzeczenia musi wynikać z potrzeby uchylenia niekorzystnego dla strony rozstrzygnięcia, które w sposób samodzielny wpływa na jej prawo do obrony. W zakresie tego rozstrzygnięcia (zwolnienia skarżącego od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych) M. C. nie miał interesu prawnego w jego zaskarżeniu, gdyż orzeczenie to kształtowało jego sytuację procesową w sposób korzystny. Uznać zatem należało zasadność odrzucenia jego skargi na postanowienie z dnia 13 sierpnia 2014r. w zakresie punktu pierwszego sentencji.

Z tych względów zażalenie podlegało oddaleniu w oparciu o art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. SSR (del.) Ewa Buczek – Fidyka SSO Andrzej Dyrda SSO Barbara Braziewicz