II K 18/18 · Sąd powszechny

I.Sygn. akt II K 18/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ II.Dnia 23.04.2018 r. 2.1.Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ w Gdańsku w Wydziale II Karnym 2.2.w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Małgorzata Kaczorowska Protokolant: Oksana Duży w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej G.-O. w G. – nie stawił się zawiadomiony prawidłowo po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 23.04.2018 r. sprawy: S. Z., syna J. i A. z domu J., urodzonego w dniu (...) w L. oskarżonego o to, że: w okresie od 01 listopada 2015r. do dnia 22 września 2016r. w G. uporczywie uchylał się od ciążącego z mocy ustawy obowiązku opiekli nad małoletnią W.

Z. poprzez niełożenie na jej utrzymanie tytułem renty alimentacyjnej kwoty 600 zł miesięcznie przez co naraził W. Z. na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych tj. o przestępstwo z art. 209 § 1 kk I. ustala, iż oskarżony S. Z. dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu, stanowiącego występek kwalifikowany z art. 209 § 1 kk, i uznając, że wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, zaś postawa, właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia oskarżonego uzasadniają przypuszczenie, że będzie on przestrzegał porządku prawnego, na podstawie art. 66 § 1 i 2 kk w zw. z art. 67 § 1 kk postępowanie karne wobec oskarżonego warunkowo umarza na okres próby wynoszący 1 (jeden) rok;

II. na podstawie art. 67 § 3 kk w zw. z art. 48 kk zasądza od oskarżonego S. Z. nawiązkę na rzecz pokrzywdzonej W. Z. w kwocie 1200 zł (tysiąc dwieście złotych); III. na podstawie art. 626 § 1 kpk, art. 627 kpk oraz § 11 ust. 2 pkt 3 i ust. 7, § 15 ust. 1 i § 17 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. Nr 1800) zasądza od oskarżonego S. Z. na rzecz oskarżyciela posiłkowego J. L. kwotę 516,60 zł (pięćset szesnaście złotych 60/100) tytułem zwrotu wydatków związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru;

IV. na podstawie art. 626 § 1 kpk, art. 624 § 1 kpk, art. 17 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (tekst jedn. Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ze zm.) zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości, w tym opłaty.