Legislator Case Law & Legislation
V K 1266/17 AI generated

V K 1266/17 · Sąd powszechny

Case Number V K 1266/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim z dnia 1 grudnia 2014 r., sygn. akt II K 816/14 R. K. został uznany za winnego tego, że w dniu 29 listopada 2014 r. w M. na ul. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości odpowiadającym 0,89 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, prowadził w ruchu lądowym samochód marki V. (...) nr rej. (...) będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Gryfinie z dnia 9 grudnia 2008 r., sygn. akt II K 162/08 zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 21 maja 2009 r., sygn. akt IV Ka 251/09 między innymi za czyn z art. 178a § 1 kk w zb. z art. 289 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, jako karę łączną orzeczono karę 1 roku pozbawienia wolności, którą odbywał w okresach od 20 lipca 2009 r. do 4 maja 2010 r., od 29 maja 2011 r. do 13 sierpnia 2011 r., którym to też wyrokiem orzeczono obowiązujący go nadal zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 4 lat, tj. popełnienia czynu z art. 178a § 4 kk w zw. z art. 64 § 1 kk i za przestępstwo to wymierzono mu karę 1 roku pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 42 § 2 kk orzeczono wobec R.

Legislator headnote

AI generated

art. 244 k.k; V K 1266/17 · Sąd powszechny: Oskarżony przyznał się do zrzucanego mu czynu, stwierdzając podczas postępowania przygotowawczego, że jego wina jest oczywista i wyraził chęć dobrowolnego poddania się karze w trybie art. 335 kpk. Wyjaśnił, że w miesiącu wrześniu 2017 r. jechał samochodem osobowym marki F. (...) mimo zakazu prowadzenia pojazdów. Jechał wtedy z budowy do domu. Oskarżony dodał, że żałuje swojego postępowania. Na rozprawie w dniu 12 września 2017 r. oskarżony wyjaśnił, że ma kłopoty z pamięcią i choruje na padaczkę pourazową. Leczył się w C..

Keywords

AI generated
aggravated drunk driving traffic violation driving whilst disqualified alcohol abuse narcotics law violation non-roadworthy vehicle

Cited Legislation

AI generated
art. 244 k.k
W kontekście tak zebranego w sprawie materiału dowodowego wina i sprawstwo oskarżonego odnośnie popełnienia zarzucanego mu czynu, a wyczerpującego ustawowe znamiona występku określonego art. 244 kk, jest niewątpliwą i nie może być kwestionowana.

Cited Case Law

AI generated
III KK 341/03
III KK 341/03, Legalis nr 64478, wyrok SN z dnia 5 lutego 2009 r, sygn.
II KK 254/08
II KK 254/08, Legalis nr 210095).
AI generated
VII K 64/14
Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 27 stycznia 2014 r.
II K 643/15
Na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego w toku rozprawy głównej Sąd ustalił następujący stan faktyczny.
X K 418/14
Przed Sądem Rejonowym Gdańsk-Północ w Gdańsku, w Wydziale XI Karnym, toczyło się wobec R.
II K 35/26
Sygn. akt II K 35/26 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 maja 2026 roku Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Marcin Paradziński Protokolant: st. sekr. sad. B. E. w obecności oskarżyciela Prok. Rej. - ---------- po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2026 roku sprawy J. O. (1) syna N. i J. z domu O. urodzonego (...) w G. oskarżonego o to, że: w dniu 14 listopada 2025 roku w miejscowości U., gm. U., pow. (...), woj. (...), kierował pojazdem mechanicznym - samochodem osobowym marki D. o nr rej. (...) w ruchu lądowym, znajdując się w stanie nietrzeźwości, gdzie zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu wynosiła 0,32 mg/l, prowadzącym do stężenia 0,33 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, przy czym zarzucanego czynu dopuścił się będąc uprzednio prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości wyrokiem Sądu Rejonowego w (...), sygn. akt VIIIK 413/19 z dnia 25 lipca 2019 roku, za czyn z art. 178a § 1 kk, a jednocześnie niestosując się do orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) II Wydział Karny z dnia 24 września 2025 roku, sygn. akt II W 256/25, środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 6 /sześciu/ miesięcy, obowiązujący od dnia 02 października 2025 roku, tj. o przestępstwo z art. 178a § 4 kk w zbiegu z art. 244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk ORZEKA: I. uznaje oskarżonego J. O. (1) za winnego tego, że w dniu 14 listopada 2025 roku w miejscowości U., gm. U., pow. (...), woj. (...), kierował pojazdem mechanicznym - samochodem osobowym marki D. o nr rej. (...) w ruchu lądowym, znajdując się w stanie nietrzeźwości, gdzie zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu wynosiła 0,32 mg/l, prowadzącym do stężenia 0,33 mg/l w wydychanym powietrzu, jednocześnie niestosując się do orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) II Wydział Karny z dnia 24 września 2025 roku, sygn. akt II W 256/25 środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 6 /sześciu/ miesięcy, obowiązujący od dnia 02 października 2025 roku, to jest występku z art. 178a § 1 kk w zb. z art. 244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i za to na podstawie art. 244 kk wymierza mu karę 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności; II. na mocy art. 69 § 1 i 2 kk w zw. z art. 70 § 1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata; III. na mocy art. 43a § 2 kk orzeka od oskarżonego świadczenie pieniężne w wysokości 5.000 (pięciu tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy (...) oraz (...) (nr konta (...)); IV. na mocy art. 42 § 2 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat; V. na mocy art. art. 73 § 1 kk w okresie próby oddaje oskarżonego pod dozór kuratora sądowego; VI. na mocy art. 72 § 1 pkt 5 kk zobowiązuje oskarżonego do powstrzymania się od nadużywania alkoholu; VII. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 180 (stu osiemdziesięciu) złotych tytułem opłaty sądowej i obciąża go wydatkami poniesionymi w sprawie w kwocie 40 (czterdzieści) złotych. UZASADNIENIE 31UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 35/26 Z. wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. J. O. (1) w dniu 14 listopada 2025 roku w miejscowości U., gmina U., powiat (...), woj. (...), kierował pojazdem mechanicznym - samochodem osobowym marki D. o nr rej. (...) w ruchu lądowym, znajdując się w stanie nietrzeźwości, gdzie zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu wynosiła 0,32 mg/l, prowadzącym do stężenia 0,33 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, jednocześnie nie stosując się do orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) II Wydział Karny z dnia 24 września 2025 roku, sygn. Akt II W 265/25 środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 6 (sześciu) miesięcy obowiązujący od dnia 02 października 2025 roku to jest występku z art. 178a § 1 kk w zb. z art. 244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Dnia 14 listopada 2025 roku oskarżony J. O. (1) kierował pojazdem mechanicznym – samochodem osobowym marki D. o nr rej. (...) w ruchu lądowym w miejscowości U., gmina U., powiat (...), województwo (...). Oskarżony wówczas znajdował się w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,32 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, prowadzącym do stężenia 0,33 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Ponadto zgodnie z orzeczeniem Sądu Rejonowego w (...) z dnia 24 września 2025 roku sygn. akt II W 256/25 od 02 października 2025 r. przez okres 6 miesięcy, a więc w chwili popełnienia przedmiotowego czynu obowiązywał go zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych. Protokół badania stanu trzeźwości analizatorem wydech wraz z świadectwem wzorcowania k. 2-5 Decyzja (...).(...) Starosty (...) w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami k. 44 Informacja o naruszeniach wpisanych do ewidencji kierujących pojazdami silnikowymi k. 28 wyjaśnienia oskarżonego k. 17-19 k. 72-73 Uprzednia karalność oskarżonego J. O. (1) odpisy orzeczenia VIII K 413/19 Sądu Rejonowego w (...) k. 39 odpis orzeczenia II W 256/25 Sądu Rejonowego w (...), k. 33 karta karna k. 12-13, 84-86 dane osobopoznawcze k. 30, 35-37 akta sprawy II W 256/25 Sądu Rejonowego w (...) k. 52-65 0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 1.OCena DOWOdów 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód U. o powodach uznania dowodu 1.1.1 Protokół badania stanu trzeźwości analizatorem wydech wraz z świadectwem wzorcowania Dokument urzędowy, którego wiarygodność nie budziła wątpliwości Sądu, nie był także kwestionowany przez strony niniejszego postępowania. Dowód stanowi, iż Oskarżonemu wykonano czterokrotnie pomiar zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu. Pierwszy pomiar funkcjonariusze policji wykonali Oskarżonemu bezpośrednio po zatrzymaniu go do kontroli drogowej tj. o godzinie 20:37 wówczas oskarżony był w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,32 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, kolejny pomiar wykonana o godzinie 20:53, wówczas wynik pomiaru wynosił 0,33 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Pomiaru tego dokonano za pomocą analizatora wydechu D. (...) (1), nr fabryczny (...), który posiadał aktualne świadectwo wzorcowania. Kolejne pomiary wykonano za pomocą urządzenia D. (...) (2) nr fabryczny (...) o godzinie 21:48 stężenie alkoholu w wydychanym powietrzu przez Oskarżonego wynosił 0,27 mg/l, natomiast o godzinie 21:50 0,25 mg/l. W trakcie badania Oskarżony wskazywał, iż spożywał alkohol (wódkę) dnia 14 listopada 2025 roku o godzinie 10:00 w ilości 0,1 litra. Decyzja Starosty Powiatowego Dowód nie budził żadnych wątpliwości sądu, nie był także kwestionowany przez strony postępowania, ponadto jest on dokumentem urzędowym. Decyzją Starosty (...) z dnia 12 grudnia 2025 r. cofnięto oskarżonemu J. O. (2) uprawnienia do kierowania pojazdami – prawo jazdy kategorii B w okresie od dnia 2 października 2025 r. do 2 kwietnia 2026 r. Informacja o naruszeniach wpisanych do ewidencji kierujących pojazdami silnikowymi Dokument urzędowy, którego wiarygodność nie budziła wątpliwości Sądu. Dowód wskazuje, że dnia 14 listopada 2025 r. oskarżony dopuścił się kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości, nadto dopuścił się naruszenia obowiązku korzystania z pasów bezpieczeństwa, i przekroczenia dopuszczalnej prędkości w przedziale 31-40km/h. Nadto z dokumentu wynika, iż posiada zakaz prowadzenia pojazdów wydany przez SR w (...) wyrokiem II W 256/25. wyjaśnienia oskarżonego Sąd uznał wyjaśniania złożone przez Oskarżonego za częściowo wiarygodne. J. O. (1) przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu wskazał, że wypił 100 ml czystej wódki, kiedy wsiadał za kierownicę czuł się dobrze. Sąd nie dał wiary oskarżonemu, że nie wiedział o obowiązywaniu prawomocnego zakazu prowadzenia pojazdów orzeczonego przez Sąd Rejonowy w (...). Oskarżony , wówczas jako obwiniony, sam zaproponował karę. Wnosił o wydanie wyroku skazującego bez jego udziału. Został prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy na którą się nie stawił. Nadto został wezwany do zapłaty grzywny i kosztów sądowych w wyroku. Jako osoba dorosła i posiadająca pełną zdolność do rozumienia znaczenia podejmowanych czynności procesowych, powinien interesować się przebiegiem postępowania oraz treścią zapadłego rozstrzygnięcia. W tych okolicznościach twierdzenia o braku wiedzy co do obowiązywania zakazu stanowią przyjętą linię obrony, zmierzającą do uniknięcia odpowiedzialności karnej i pozostają sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego. odpisy orzeczeń II W 256/25, VIII K 413/19 Dokumenty urzędowe, których wiarygodność nie budziła żadnych wątpliwości Sądu. karta karna Dowód stanowi dokument urzędowy, jednakże z uwagi na daty wydanych wobec Oskarżonego orzeczeń skłoniło to Sąd do analizy wiarygodności przedstawionego dowodu, a mianowicie zbadania czy orzeczenie zawarte w karcie karnej nie uległy zatarciu z mocy prawa. Dokonując szczegółowej analizy wydanych wobec oskarżonego Sąd doszedł do przekonania, że zawarte w karcie karnej skazania uległy zatarciu z mocy prawa dnia 14 marca 2022 roku. Zważywszy na powyższe należało stwierdzić, że Oskarżony nie był uprzednio karany za przestępstwa. dane osobopoznawcze Dowód stanowi, że Oskarżony jest kawalerem, posiada 3 osoby na utrzymaniu, pracuje w C. i osiąga dochód miesięczny w kwocie 3300 zł netto miesięcznie, posiada dom jednorodzinny o powierzchni 180 metrów kwadratowych z działką 0,96 ha, działkę rolną o powierzchni 0,60 ha. akta sprawy II W 256/25 Dowód, którego wiarygodność nie budziła wątpliwości Sądu. Sąd dokonał szczegółowej analizy akt sprawy. Z akt tych w sposób nie budzący wątpliwości wynika, że oskarżony został ukarany przez Sąd Rejonowy w (...) za jazdę bez uprawnień. Sam wniósł o wydanie orzeczenia bez jego udziału. Na terminie rozprawy nie stawił się, mimo prawidłowego zawiadomienia. Oskarżony wiedział o wydaniu prawomocnego wyroku, albowiem zadośćuczynił grzywnie i kosztom sądowym zawartym w wyroku. 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód U. o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I J. O. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Sąd w przedmiotowej sprawie dokonał zmiany opisu czynu zarzucanego Oskarżonemu oraz zmianę kwalifikacji prawnej. Prokurator w akcie oskarżenia wskazał, że oskarża J. O. (1) o to, że w dniu 14 listopada 2025 roku w miejscowości U., gmina U., powiat (...), woj. (...), kierował pojazdem mechanicznym - samochodem osobowym marki D. o nr rej. (...) w ruchu lądowym, znajdując się w stanie nietrzeźwości, gdzie zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu wynosiła 0,32 mg/l, prowadzącym do stężenia 0,33 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, przy czym zarzucanego czynu dopuścił się będąc uprzednio prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) sygn. Akt VIII K 413/19 z dnia 25 lipca 2019 r. za czyn z art. 178a § 1 kk, a jednocześnie nie stosując się do orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) II Wydział Karny z dnia 24 września 2025 roku, sygn. Akt II W 265/25 środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 6 (sześciu) miesięcy obowiązujący od dnia 02 października 2025 roku to jest występku z art. 178a § 4 kk w zb. z art. 244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk Sąd uznał oskarżonego za winnego tego, że w dniu 14 listopada 2025 roku w miejscowości U., gmina U., powiat (...), woj. (...), kierował pojazdem mechanicznym - samochodem osobowym marki D. o nr rej. (...) w ruchu lądowym, znajdując się w stanie nietrzeźwości, gdzie zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu wynosiła 0,32 mg/l, prowadzącym do stężenia 0,33 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, jednocześnie nie stosując się do orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) II Wydział Karny z dnia 24 września 2025 roku, sygn. Akt II W 265/25 środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 6 (sześciu) miesięcy obowiązujący od dnia 02 października 2025 roku To jest występku z art. 178a § 1 kk w zb. Z art. 244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk W pierwszej kolejności należało wskazać, iż Prokurator w sposób prawidłowy na podstawie zebranego materiału dowodowego doszedł do przekonania, że Oskarżony swym zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstwa określonego w art. 244 k.k. Następnie należało wskazać, że na podstawie zebranego materiału dowodowego w niniejszej sprawie tj. szczegółowej analizie karty karnej Sąd doszedł do przekonania, że uprzednie skazania widniejące w karcie karnej Oskarżonego (VIII K 413/19) uległy zatarciu z mocy prawa dnia 14 marca 2022 r. (oskarżony wykonał środki karne), tym samym należy uznać, że J. O. (1) nie był uprzednio prawomocnie skazany za przestępstwa z art. 178a § 1 k.k., ani też z art. 178a § 4 k.k. jak wskazał Prokurator w akcie oskarżenia. Na podstawie zebranego materiału dowodowego należało stwierdzić, że Oskarżony swym zachowaniem wyczerpał znamiona występku z art. 178a § 1 k.k. w zb. z art. 244 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Albowiem dnia 14 listopada 2025 roku w miejscowości U., kierował pojazdem mechanicznym - samochodem osobowym marki D. w ruchu lądowym, będąc w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,32mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, zmierzającym do stężenia 0,33 mg/l w wydychanym powietrzu, co w sposób jednoznaczny wyczerpuje znamiona przestępstwa określonego w art. 178a § 1 k.k., który penalizuje prowadzenie pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym przez kierowcę będącego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego. Pod pojęciem ruch lądowy należy rozumieć wszelkie miejsca ogólnie dostępne, na których odbywa się rzeczywisty ruch pojazdów, a stan nietrzeźwości zgodnie z art. 115 § 16 kk to sytuacja, w której zawartość alkoholu we krwi sprawcy przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub zawartość 1 dm wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. W wypadku oskarżonego zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu zmierzała do 0,33 mg/l, a poruszał się on samochodem osobowym ulicami miejscowości U., tj. w miejscu ogólnie dostępnym. Ponadto Oskarżony poruszał się samochodem osobowym nie stosując się do środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na czas 6 miesięcy tj. od dnia 2 października 2025, orzeczonego przez Sąd Rejonowy w (...) dnia 24 września 2025 r., roku w sprawie II 256/25. Tym samym swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstwa określonego w art. 244 kk, który penalizuje nie stosowanie się do orzeczonego przez sąd zakazu powadzenia pojazdów. Oskarżony J. O. (1) nie przyznał się do czynu z art. 244 kk, Sąd w tym zakresie nie dał oskarżonemu wiary, w ocenie Sądu zachowanie oskarżonego wypełniło znamiona czynu z art. 178a § 1 kk i 244 kk, materiał dowodowy zebrany w niniejszej sprawie w pełni uzasadnia zmianę opisu czynu przypisanego Oskarżonemu oraz zmianę kwalifikacji prawnej tego czynu. ☐3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności J. O. (1) I I Sąd uznał J. O. (1) za winnego popełnienia występku z art. 178a § 1 k.k. w zb. z art. 244 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 244 k.k. wymierzył Oskarżonemu karę 7 miesięcy pozbawienia wolności. Przestępstwo określone w art. 244 k.k. zagrożone jest karą pozbawienia wolności w wymiarze od 3 miesięcy do 5 lat. Zgodnie z art. 53 k.k. Sąd wymierza karę według własnego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz cele zapobiegawcze i wychowawcze, jakie kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Przy wymiarze kary Sąd bierze pod uwagę w szczególności motywację i sposób zachowania sprawcy, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na nim obowiązków, rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste, sposób życia przed popełnieniem czynu oraz zachowanie po jego popełnieniu. Wymierzając karę, Sąd uwzględnił zarówno okoliczności łagodzące, jak i obciążające. Do okoliczności łagodzących należało to, że oskarżony J. O. (1) nie był uprzednio karany sądownie za przestępstwa, a także przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu oraz okazał szczerą skruchę. Jako okoliczność obciążającą Sąd uznał natomiast znaczne stężenie alkoholu w wydychanym przez Oskarżonego powietrzu oraz fakt, iż J. O. (1) miał świadomość o obowiązującym go zakazie prowadzenia pojazdów mechanicznym, pomimo tego zdecydował się prowadzić pojazd, będąc w stanie nietrzeźwości, co istotnie zwiększało zarówno stopień społecznej szkodliwości czynu, jak i stopień zawinienia. Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności, Sąd doszedł do przekonania, że karą adekwatną do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu jest kara 7 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd wziął pod uwagę zarówno postawę Oskarżonego po popełnieniu czynu, jak i okoliczności jego życia osobistego oraz całokształt materiału dowodowego. J. O. (1) II I Sąd wymierzył Oskarżonemu karę 7 miesięcy pozbawienia wolności. Jednocześnie, mając na uwadze stopień społecznej szkodliwości czynu oraz właściwości i warunki osobiste oskarżonego J. O. (1), a także pozytywną prognozę kryminologiczną, Sąd uznał, że zachodzą przesłanki do zastosowania instytucji warunkowego zawieszenia wykonania tej kary. Na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. oraz art. 70 § 1 k.k. Sąd warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 3 lata, czyli najdłuższy z możliwych przewidzianych przez ustawodawcę. Sąd uznał, że taki czas próby pozwoli na pełną weryfikację pozytywnej prognozy kryminologicznej postawionej wobec Oskarżonego. Przy podejmowaniu decyzji o zastosowaniu warunkowego zawieszenia wykonania kary Sąd miał na względzie, iż Oskarżony nie był uprzednio skazany na karę pozbawienia wolności, co stanowi jedną z przesłanek określonych w art. 69 § 1 i 2 k.k. Z tego względu było możliwe orzeczenie wobec niego instytucji warunkowego zawieszenia, ponadto Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, wyraził skruchę i zrozumiał naganność swojego postępowania. W ocenie Sądu kara orzeczona wobec Oskarżonego nie ma charakteru wyłącznie iluzorycznego, a stanowi realną dolegliwość, pozostającą w odpowiedniej proporcji do stopnia winy i rozmiaru szkody, a jednocześnie uwzględniającą okoliczności dotyczące osoby Oskarżonego. Warunkowe zawieszenie wykonania kary spełni w ocenie Sądu cele zapobiegawcze i wychowawcze, w tym przede wszystkim zapobiegnie powrotowi do przestępstwa przez Oskarżonego. Podkreślić również należy, że Oskarżony musi mieć pełną świadomość konsekwencji związanych z okresem próby. W przypadku ponownego popełnienia podobnego przestępstwa, za które orzeczona zostanie kara pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, Sąd będzie zobowiązany zarządzić wykonanie obecnie orzeczonej kary. Natomiast w sytuacji, gdy oskarżony w okresie próby rażąco naruszy porządek prawny, w szczególności popełniając inne przestępstwo, uchylając się od obowiązku powstrzymywania się od nadużywania alkoholu, dozoru, zapłaty czy wykonania środków karnych zarządzenie wykonania kary będzie możliwe fakultatywnie. Sąd uznał, że tak ukształtowana reakcja karna w pełni realizuje cele kary oraz będzie wystarczająco oddziaływać na Oskarżonego, odstraszając go przed ponownym popełnieniem czynu zabronionego, bowiem grozić będzie nie tylko odpowiedzialnością karną za popełniony ponownie czyn zabroniony, ale również spowoduje zarządzenie wykonania kary z przedmiotowego postępowania. J. O. (1) III I Na podstawie art. 43a § 2 kk Sąd orzekł od Oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 5.000 zł. Należy podkreślić, iż orzeczenie w tym zakresie jest obligatoryjne w razie skazania za przestępstwo z art. 178a § 1 kk. Sąd orzekł świadczenie pieniężne równe dolnej granicy ustawowego zagrożenia, albowiem uznał, iż będzie to wystarczająco dolegliwe dla Oskarżonego i spełni tym samym swą funkcję prewencyjno-resocjalizacyjną. J. O. (1) IV I Na podstawie art. 42 § 2 k.k. Sąd orzekł wobec oskarżonego J. O. (1) zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat. Orzeczenie tego środka karnego ma charakter obligatoryjny w razie skazania za czyn z art. 178a § 1 k.k. oraz z art. 244 k.k. Określając długość zakazu, Sąd uznał, że 3-letni okres będzie adekwatny i wystarczający, aby Oskarżony uświadomiła sobie powagę popełnionego czynu oraz wynikające z niego konsekwencje. Wskazać ponadto należy, że celem tego środka jest wyeliminowanie z ruchu drogowego osoby, która wykazała się rażącą nieodpowiedzialnością, lekceważąc przepisy prawa oraz bezpieczeństwo innych uczestników ruchu. Dopuszczając się przedmiotowego czynu oskarżony J. O. (1) wykazał się nieodpowiedzialnością oraz lekceważeniem przepisów prawa. J. O. (1) V I Na mocy art. 73 § 1 k.k. Sąd oddał Oskarżonego pod dozór kuratora na czas trwania okresu próby. W ocenie Sądu orzeczenie dozoru było konieczne, aby zapewnić prawidłową realizację procesu resocjalizacji Oskarżonego w warunkach wolnościowych. Kurator będzie sprawował stałą kontrolę nad tym, czy Oskarżony przestrzega nałożonego na niego obowiązku tj. powstrzymywania się od nadużywania alkoholu oraz orzeczonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres trzech lat, co ma na celu zapewnienie właściwego wykonywania orzeczonej kary oraz zwiększenie skuteczności oddziaływań wychowawczych. J. O. (1) VI I Na podstawie art. 72 § 1 pkt 5 kk Sąd zobowiązał Oskarżonego do powstrzymania się od nadużywania alkoholu. Zdaniem Sądu powyższy obowiązek będzie miał działanie dyscyplinujące w stosunku do J. O. (1). Sąd miał na względzie, iż Oskarżony dopuścił się przedmiotowego czynu zabronionego znajdując się pod wpływem alkoholu, a także w przeszłości popełniał czyny zabronionego będąc pod jego wpływem, co może świadczyć o uzależnieniu Oskarżonego. 1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1.inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę Sąd omyłkowo w sentencji orzeczenia nie dokonał wskazania, że dokonuje rozstrzygnięcia na kanwie ustawy obowiązującej w czasie popełnienia czynu zabronionego przez Oskarżonego zgodnie z art. 4 § 1 k.k., która była względniejsza dla J. O. (1), albowiem nie przewidywała obligatoryjnego dożywotniego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów za przestępstwo z art. 244 k.k. Zmiana ustawy karnej weszła w życie dnia 29 stycznia 2026 roku, tym samym po popełnieniu przez oskarżonego czynu zabronionego zgodnie zaś z art. 4 § 1 k.k. jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy. Sąd zastosował ww. zasadę prawną, jednakże omyłkowo nie wskazał jej w podstawie prawnej skazania Oskarżonego. 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności VII O kosztach procesu Sąd orzekł po myśli art. 627 kpk, zasądzając od Oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 180 złotych tytułem opłaty i obciążając go wydatkami w sprawie w kwocie 40 złotych. Orzeczenie w tej kwestii uwzględnia wynik procesu, w którym sprawstwo i wina Oskarżonego zostały dowiedzione. Sąd w przedmiotowej sprawie nie dostrzegł okoliczności uzasadniających konieczność zwolnienia Oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych, albowiem J. O. (1) pracuje zarobkowo, osiąga wynagrodzenie w kwocie 3300 zł netto miesięcznie, tym samym posiada środki ażeby uiścić orzeczone należności, nadto posiada zabudowaną nieruchomość gruntową. 1.Podpis ZARZĄDZENIE 1. Odnotować; 2. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć Prok. Rej. 3. Akta przedłożyć z wpływem lub za 15 dni od zpo;

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V K 1266/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 grudnia 2018 roku Sąd Rejonowy Szczecin - Centrum w Szczecinie, w V Wydziale Karnym: w składzie: Przewodniczący: Joanna Kasicka Protokolant: Karina Drzewiecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12.03.2018 r., 29.08.2018 r., 10.09.2018 r., 15.10.2018 r., 03.12.2018 r. sprawy R. K. syna H. i L. z domu J. urodzonego (...) w C. oskarżonego o to, że: w dniu 14.09.2017r. w S. na ul. (...), prowadził pojazd marki F. (...) o nr rej. (...), nie stosując się orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecinkiem wyrokiem z dnia 1.12.2014r., sygn.

II K 816/14 zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 5 lat, tj. o czyn z art. 244 k.k. I. R. K. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za przestępstwo to, na podstawie art.244 kk, wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności II. na podstawie art. 42§1a pkt 2 kk orzeka wobec R. K. zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 5 (pięciu) lat III. na podstawie art. 627 kpk i art.2 ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, w tym 180 (sto osiemdziesiąt) złotych opłaty.

IV. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. K. G. kwotę 516, 60 zł (pięciuset szesnastu złotych i sześćdziesięciu groszy) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu. Sygn. akt V K 1266/17

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim z dnia 1 grudnia 2014 r., sygn. akt II K 816/14 R. K. został uznany za winnego tego, że w dniu 29 listopada 2014 r. w M. na ul. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości odpowiadającym 0,89 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, prowadził w ruchu lądowym samochód marki V. (...) nr rej. (...) będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Gryfinie z dnia 9 grudnia 2008 r., sygn. akt II K 162/08 zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 21 maja 2009 r., sygn. akt IV Ka 251/09 między innymi za czyn z art. 178a § 1 kk w zb. z art. 289 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, jako karę łączną orzeczono karę 1 roku pozbawienia wolności, którą odbywał w okresach od 20 lipca 2009 r. do 4 maja 2010 r., od 29 maja 2011 r. do 13 sierpnia 2011 r., którym to też wyrokiem orzeczono obowiązujący go nadal zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 4 lat, tj. popełnienia czynu z art. 178a § 4 kk w zw. z art. 64 § 1 kk i za przestępstwo to wymierzono mu karę 1 roku pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 42 § 2 kk orzeczono wobec R.

K. środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 5 lat. Wyrok uprawomocnił się w dniu 5 grudnia 2014 r. Dowód: - odpis wyroku Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim z dnia 1 grudnia 2014 r., sygn. akt II K 816/14 k.

63. W nocy z 13 na 14 września 2017 r. funkcjonariusze policji z Komendy Powiatowej Policji w S. P. S. i M. K. pełnili służbę w godzinach od 22.00 do 06.00 w patrolu zmotoryzowanym, umundurowanym. Patrolując radiowozem ulice, około godziny 01.10 na wysokości ul. (...) zatrzymali do kontroli kierującego pojazdem marki F. (...) o nr rej. (...), jadącego od Pl. (...) w kierunku pl. (...). Powodem zatrzymania był zły stan techniczny pojazdu. Kierującym okazał się R. K., który podróżował wraz z pasażerem. Funkcjonariusze wyczuli od kierującego pojazdem woń alkoholu w związku z czym za pomocą urządzenia A. nr (...) przeprowadzili badanie na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu.

U R. K. stwierdzono obecność alkoholu w wymiarze 0,13mg/l. Funkcjonariusze w obecności podejrzanego ustalili, że R. K. posiada czynny zakaz prowadzenia pojazdów i jest osobą poszukiwaną do odbycia kary 8 miesięcy pozbawienia wolności. Oskarżony okoliczności tej wówczas nie kwestionował, podnosił jedynie, że nie spożywał wcześniej alkoholu. Ponadto, z uwagi na brak aktualnych badań technicznych, funkcjonariusze zatrzymali dowód rejestracyjny pojazdu i przekazali go starostwu powiatowemu w P.. Pasażera po interwencji zwolniono, natomiast R.

K. został zabrany do Komisariatu Policji S.-N., gdzie przeprowadzono ponowne badania na obecność alkoholu w wydychanym powietrzu za pomocą alkomatu A2.0-054/92 uzyskując wynik 0,05 mg/l, a o godz. 1:51 0,08mg/l. Funkcjonariusze sporządzili protokół zatrzymania i odprowadzili R. K. do P. dla Osób Zatrzymanych w S.. Dowód: - protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości k. 2; - protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości k. 3-4; - protokół zatrzymania R. K. k. 7 ; - zeznania świadka P. S. k.10; - wyjaśnienia oskarżonego k. 25- 26, 75-76; - pismo do starostwa powiatowego w P. k.

9. R. K. ma obecnie 36 lat. Jest bezdzietnym kawalerem. Nie ma nikogo na utrzymaniu. Ma wykształcenie podstawowe. Bezrobotny, przed zatrzymaniem utrzymywał się z prac dorywczych na budowie z czego osiągał dochód ok. 1200 zł. Wielokrotnie karany. Z uwagi na zaistniałe wątpliwości co do stanu zdrowia psychicznego oskarżonego Sąd postanowił dopuścić dowód z opinii sądowo-psychiatrycznej celem ustalenia czy w chwili popełnienia zarzuconego czynu oskarżony miał z powodu choroby psychicznej, upośledzenia umysłowego lub innego zakłócenia czynności psychicznych zniesioną lub ograniczoną w stopniu znacznym zdolność rozpoznania znaczenia czynu lub pokierowania swoim postępowaniem, jaki jest aktualny stan zdrowia psychicznego oskarżonego oraz czy może on brać udział w postępowaniu sądowym i podejmować świadomą obronę.

Biegli jednoznacznie stwierdzili, że oskarżony nie miał z powodu choroby psychicznej, upośledzenia umysłowego, uzależnienia lub innego zakłócenia czynności psychicznych w chwili popełnienia zarzucanego mu czynu zniesionej ani ograniczonej w stopniu znacznym zdolności rozpoznawania jego znaczenia lub pokierowania swoim postępowaniem, a stan zdrowa oskarżonego pozwala mu na wzięcie udział w postępowaniu sądowym i na prowadzenie obrony w sposób samodzielny i rozsądny. Dowód: - dane osobopoznawcze k. 27v; - wyjaśnienia oskarżonego k. 75; - informacja K. k. 257-258; - opinia sądowo-psychiatryczna k. 179-182.

Oskarżony przyznał się do zrzucanego mu czynu, stwierdzając podczas postępowania przygotowawczego, że jego wina jest oczywista i wyraził chęć dobrowolnego poddania się karze w trybie art. 335 kpk. Wyjaśnił, że w miesiącu wrześniu 2017 r. jechał samochodem osobowym marki F. (...) mimo zakazu prowadzenia pojazdów. Jechał wtedy z budowy do domu. Oskarżony dodał, że żałuje swojego postępowania. Na rozprawie w dniu 12 września 2017 r. oskarżony wyjaśnił, że ma kłopoty z pamięcią i choruje na padaczkę pourazową. Leczył się w C..

Nie wiedział, że orzeczono względem niego zakaz prowadzenia pojazdów, gdyż nie był na rozprawie w Sądzie Rejonowym w Stargardzie Szczecińskim. Wyjaśnił też, że wiedział, że był karany wyrokiem Sądu Rejonowego w Chojnie. - wyjaśnienia oskarżonego k. 25- 26, 75-76. Stan faktyczny w niniejszej sprawie sąd ustalił przede wszystkim w oparciu o zeznania P. S., częściowo o wyjaśnienia oskarżonego, bo te złożone podczas postępowania przygotowawczego, a także w oparciu o zgromadzony w sprawie nieosobowy materiał dowodowy. Wyjaśnienia oskarżonego Sąd uznał za wiarygodne w części, w której przyznał się on do winy i potwierdził, że we wrześniu 2017 r., pomimo orzeczonego względem niego środka karnego postaci zakazu prowadzania wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym poruszał się samochodem marki F. (...).

Za niewiarygodne Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego złożone podczas postępowania sądowego, w których podniósł, iż nie wiedział o zakazie prowadzenia pojazdów. Swoje postępowanie tłumaczył „niewiedzą i niepamięcią”. Tymczasem, jak wynika z protokołu rozprawy głównej z dnia 1 grudnia 2014 r., sygn. akt II K 816/14 Sąd Rejonowy w Stargardzie Szczecińskim, na podstawie ówcześnie obowiązującego art. 517e § 2 kpk uznał nieobecność oskarżonego za nieusprawiedliwioną i prowadził sprawę w trybie postępowania przyspieszonego pod jego nieobecność, co oznacza, iż oskarżony posiadał wiedzę na temat miejsca i daty rozprawy, a mimo to nie stawił się (k. 227).

Nadto, biegli nie stwierdzili u oskarżonego dysfunkcji psychicznych, czy intelektualnych mogących wpływać na zdolność oskarżonego do rozpoznania znaczenia czynu. Za wiarygodne Sąd uznał zeznania świadka P. S., albowiem świadek ten jako funkcjonariusz Policji, wykonywał swoje obowiązki służbowe, a tym samym nie sposób uznać, aby był zainteresowany w złożeniu zeznań, niezgodnych z rzeczywistym przebiegiem zdarzeń. Ponadto zeznania świadka znajdują potwierdzenie w wyjaśnieniach oskarżonego oraz nieosobowym materiałem dowodowym w postaci rejestrów i raportów policyjnych.

Sąd dał wiarę dowodom z dokumentów, jako sporządzonym przez uprawnione do tego osoby, w przypisanej formie, a których wiarygodności żadna ze stron nie kwestionowała. Na przymiot wiarygodności zasługuje również opinia biegłych, gdyż jest spójna, zawiera logiczne wnioski oraz w pełni odpowiada na postawione pytania. W kontekście tak zebranego w sprawie materiału dowodowego wina i sprawstwo oskarżonego odnośnie popełnienia zarzucanego mu czynu, a wyczerpującego ustawowe znamiona występku określonego art. 244 kk, jest niewątpliwą i nie może być kwestionowana.

Dyspozycję art. 244 kk wyczerpuje ten, kto nie stosuje się do orzeczonego przez sąd zakazu, który obowiązuje od daty uprawomocnienia się wyroku, bez względu na to, czy i kiedy zrealizuje obowiązek zwrotu dokumentu i bez względu także na tok postępowania wykonawczego. Przestępstwo to może być popełnione z winy umyślnej, zarówno z zamiarem bezpośrednim, jak i ewentualnym. (por. wyrok SN z dnia 11 marca 2004 r., sygn. III KK 341/03, Legalis nr 64478, wyrok SN z dnia 5 lutego 2009 r, sygn. II KK 254/08, Legalis nr 210095). Jest to przestępstwo formalne, do którego znamion nie należy spowodowanie jakiegokolwiek skutku.

Bez znaczenia jest przy tym z jakich powodów kierowca, wobec którego orzeczono środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, w okresie jego stosowania, podejmuje jazdę samochodem. Wprawdzie oskarżony nie był obecny w trakcie ogłaszania wyroku przez Sąd Rejonowy w Stargardzie Szczecińskim w dniu 1 grudnia 2015 r. i odpisu tego wyroku nie odebrał, jednakże jego treść musiała być mu znana, albowiem pismem z dnia 9.10.2015 r., które wpłynęło do tego sądu w dniu 14.10.2015 r., uzupełnionym w dniu 18.11.2015 r. zwrócił się do tego sądu o zamianę orzeczonej kary pozbawienia wolności na karę ograniczenia wolności.

Nadto na powyższe wskazuje również treść wyjaśnień złożonych przez R. K. w postępowaniu przygotowawczym, o czym wyżej oraz treść zeznań P. S.. Wobec powyższego Sąd uznał oskarżonego za winnego tego, że w dniu 14.09.2017r. w S. na ul. (...), prowadził pojazd marki F. (...) o nr rej. (...), nie stosując się do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskiem wyrokiem z dnia 1.12.2014r., sygn. II K 816/14 zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 5 lat tj. o popełnienie występku z art. 244 kk i za przestępstwo to sąd wymierzył oskarżonemu bezwzględną karę pozbawienia wolności w wymiarze 1 roku.

Kształtując wymiar kary sąd kierował się dyrektywami określonymi w art. 53 i nast. kk. Sąd miał na uwadze znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego. Na niekorzyść oskarżonego Sąd uwzględnił również uprzednią wielokrotną karalność R. K. w tym za przestępstwa z art. 244 kk, jak też z art. 178a kk. Oskarżony przez popełnienie po raz kolejny tego samego rodzaju czynu, szczególnie uwidocznił swój lekceważący stosunek do porządku prawnego, w tym wagi wydanych wyroków sądowych. Nie zachodziły w sprawie okoliczności wyłączające poczytalność oskarżonego lub wskazujące, że nie zdawał on sobie sprawy z bezprawności swojego postępowania.

W ocenie Sądu brak jest jakichkolwiek podstaw do przyjęcia poglądu o obecnej możliwości resocjalizowania oskarżonego w warunkach wolnościowych i tylko kara o charakterze izolacyjnym spełni cele wychowawcze i zapobiegawcze jakie kara ma spełnić względem oskarżonego. Tak ukształtowane kara jest zatem w ocenie Sądu adekwatna do stopnia winy oskarżonego i społecznej szkodliwości czynu Zgodnie z art. 42 § 1a pkt 2 kk Sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w razie skazania za przestępstwo określone w art. 244 kk, jeżeli czyn sprawcy polegał na niezastosowaniu się do zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych.

Zakaz ten orzeka się w rozmiarze od roku do lat 15 (art. 43 § 1kk). Mając na uwadze powyższe, Sąd będąc do tego zobligowanym orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 lat. Na podstawie art. 627 kpk i art.2 ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, w tym 180 (sto osiemdziesiąt) złotych opłaty. Nadto sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. K. G. zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu, albowiem zgodnie z oświadczeniem obrońcy sąd przyjął, że nie zostały one uiszczone ani w całości ani w części.