VIII U 2798/18 · Sąd powszechny

Sygn. akt VIII U 2798/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 grudnia 2018r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Grzegorz Tyrka Protokolant: Dominika Smyrak po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2018r. w Gliwicach na rozprawie sprawy K. B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o wysokość emerytury na skutek odwołania K. B. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 9 października 2018r. nr (...)- (...) 1) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje K. B. prawo do ponownego ustalenia wysokości emerytury na podstawie art. 110a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst Dz. U. z 2017r. poz. 1383 ze zm.), poczynając od dnia 1 października 2018 roku;

2) umarza postępowanie w pozostałym zakresie;

3) zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. na rzecz K. B. kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem kosztów zastępstwa procesowego. (-) SSO Grzegorz Tyrka VIII U 2798/18

UZASADNIENIE

Dnia 4 października 2018 roku ubezpieczony K. B. wniósł o przeliczenie wysokości emerytury na podstawie art. 110 i art. 110a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2016 roku, Nr 887.) – zwanej dalej ustawą emerytalną. Decyzją z dnia 9 października 2018 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił ubezpieczonemu przeliczenia emerytury, albowiem nowo ustalony wskaźnik wysokości podstawy wymiaru (tzw. wwpw) emerytury wyniósł 228,93% i nie przekroczył 250% (art. 110a ustawy emerytalnej) oraz był niższy od poprzedniego (art. 110 ustawy emerytalnej).

Ubezpieczony wniósł odwołanie, domagając się zmiany zaskarżonej decyzji poprzez uwzględnienie wniosku złożonego dnia 4 października 2018 roku oraz zasądzenie od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. na swoją rzecz zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Ubezpieczony podniósł, że jego zarobki sprzed 1978 roku można odtworzyć na podstawie akt osobowych (orzeczenie Sądu Najwyższego w sprawie I UZ 28/17). Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. wniósł o oddalenie odwołania. Na uzasadnienie podano, że organ rentowy obliczył wwpw świadczenia na podstawie przedłożonego przez ubezpieczonego zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu za lata 1978-2007.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Ubezpieczony był zatrudniony na podstawie umowy o pracę w kopalni węgla kamiennego w okresie od dnia 25 sierpnia 1957 roku do dnia 31 grudnia 1988 roku. Decyzją z dnia 25 maja 1983 roku organ rentowy przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury górniczej, której wysokość zmniejszył w związku z kontynuowaniem zatrudnienia pracowniczego. Zakład pracy – kopalnia węgla kamiennego posiada dokumentację płacową ubezpieczonego tylko za lata 1978-1988, i na tej podstawie wystawił zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu (druk Rp-7).

Za wcześniejszy okres zatrudnienia ubezpieczonego dokumentacja płacowa uległa zniszczeniu. Organ rentowy do obliczenia wwpw świadczenia przyjął wykaz zarobków przedstawionych przez pracodawcę na druku Rp-7 za lata 1978-1988 oraz wykaz zarobków za lata 1990-1991, 1993-1999, kiedy ubezpieczony świadczył pracę poza górnictwem. Na podstawie umowy o pracę, aneksów do tej umowy, aktów normatywnych: Karty Górnika, UZP dla Górnictwa z dnia 15 grudnia 1957 roku Sąd dokonał obliczenia rocznych zarobków ubezpieczonego za lata 1967-1977, a następnie dokonał obliczenia wwpw świadczenia za te lata.

W dalszej kolejności ustalony za każdy rok wwpw świadczenia należało podstawić w miejsce wwpw świadczenia za lata 1990-1991, 1993-1999. Obliczenia Sądu przedstawiają się następująco: 1. 1967 Wynagrodzenie zasadnicze (1500 zł x7) + (1650 zł x 5) = 18 750 zł KG 18 750 zł x 20% = 3 750 zł Deputat węglowy 4 000 zł Razem 26 500 zł : 24 192 zł = 109,54% II wersja 18 750 zł : 24 192 zł = 77,50% 2. 1968 Wynagrodzenie zasadnicze (1650 zł x 7) + (1750 zł x 5) = 20 300 zł KG 20 300 zł x 20% = 4 060 zł Deputat węglowy 4 000 zł Razem 28 360 zł : 25 272 zł = 112,22% II wersja 20 300 zł : 25 272 zł = 80,33% 3. 1969 Wynagrodzenie zasadnicze 2200 zł x 12 = 26 400 zł KG 26 400 zł x 20% = 5 280 zł Deputat węglowy 4 000 zł Razem 35 680 zł : 26 088 zł = 136,77% II wersja 26 400 zł : 26 088 zł = 101,20% 4. 1970 Wynagrodzenie zasadnicze 2 400 zł x 12 = 28 800 zł KG 28 800 zł x 20% = 5 760 zł Deputat węglowy 4 000 zł Razem 38 560 zł : 26 820 zł = 143,77% II wersja 28 800 zł : 26 820 zł = 107,38% 5. 1971 Wynagrodzenie zasadnicze (2400 zł x 4) + (3600 zł x 8) = 38 400 zł KG 38 400 zł x 20% = 7 680 zł Deputat węglowy 4 000 zł Razem 50 080 zł : 28 296 zł = 176,99% II wersja 38 400 zł : 28 296 zł = 135,71% 6. 1972 wynagrodzenie zasadnicze (3600 zł x 7) + (3700 zł x 5) = 43 700 zł KG 43 700 zł x 20% = 8 740 zł Deputat węglowy 4 000 zł Razem 56 440 zł : 30 108 zł = 187,46% II wersja 43 700 zł : 30 108 zł = 145,14% 7. 1973 wynagrodzenie zasadnicze (3700 zł x 7) + (3900 zł x 5) = 45 400 zł KG 45 400 zł x 20% = 9 080 zł Deputat węglowy 4 000 zł Razem 58 480 zł : 33 576 zł = 174,17% II wersja 45 400 zł : 33 576 zł = 135,22% 8. 1974 Wynagrodzenie zasadnicze 3900 zł x 12 = 46 800 zł KG 46 800 zł x 20% = 9 360 zł Deputat węglowy 4 000 zł Razem 60 160 zł : 38 220 zł = 157,40% II wersja 46 800 zł : 38 220 zł = 122,45% 9. 1975 Wynagrodzenie zasadnicze + dodatek funkcyjny 5 850 zł x 12 = 70 200 zł KG 70 200 zł x 20% = 14 040 zł Deputat węglowy 4 000 zł Razem 88 240 zł : 46 956 zł = 187,92 % II wersja 70 200 zł : 46 956 zł = 149,50% 10. 1976 Wynagrodzenie zasadnicze + dodatek funkcyjny (5850 zł x 10) + (6250 zł x 2) = 71 000 zł KG 71 000 zł x 20% = 14 200 zł Deputat węglowy 4 000 zł Razem 89 200 zł : 51 372 zł = 173,64% II wersja 71 000 zł : 51372 zł = 138,21% 11. 1977 Wynagrodzenie zasadnicze + dodatek funkcyjny (6250 zł x 7) + (6500 zł x 5) = 76 250 zł KG 76 250 zł x 20% = 15 250 zł Deputat węglowy 4 000 zł Razem 95 500 zł : 55 152 zł = 173,16% II wersja 76 250 zł : 55 152 zł = 138,25% Obliczony przez Sąd wwpw świadczenia z wybranych 20 lat pracy ubezpieczonego, przy uwzględnieniu okresu zatrudnienia pracowniczego po przejściu na emeryturę, przedstawia poniższa tabela: 1 1978 289,69% 2 1979 294,77% 3 1980 331,92% 4 1981 323,51% 5 1982 399,31% 6 1983 395,02% 7 1984 401,01% 8 1985 417,03% 9 1986 436,28% 10 1987 400,97% 11 1988 341,96% 12 1977 138,25% 13 1976 138,21% 14 1975 149,50% 15 1974 122,45% 16 1973 135,22% 17 1972 145,14% 18 1971 135,71% 19 1970 107,38% 20 1969 101,20% 5204,53% : 20 lat = 260,23% /dowód z: akt ZUS, akt osobowych ubezpieczonego/.

W toku postępowania ubezpieczony skutecznie cofnął odwołanie w zakresie art. 110 ustawy emerytalnej.

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie K. B. zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 110a ust. 1 ustawy emerytalnej wysokość emerytury oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15 [podstawa wymiaru składek], z uwzględnieniem art. 110 ust. 3 [wyższy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru], jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia, o którym mowa w art. 15 ust. 5, jest wyższy niż 250%.

Ubezpieczony spełnia przesłanki zawarte w art. 110a ust. 1 ustawy emerytalnej. Należy zwrócić uwagę, że organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję na podstawie przedłożonego przez ubezpieczonego dowodu, tj. druku Rp-7. Z uwagi na brak zarobków za okres sprzed 1978 roku należało odtworzyć zarobki na podstawie akt osobowych. Następnie należało obliczyć wwpw z okresu dowolnie wybranych 20 lat zatrudnienia pracowniczego poprzedzających rok, w którym zgłoszono wniosek o przeliczenie świadczenia w trybie art. 110a ustawy emerytalnej, z tym że część okresu musiała przypadać po nabyciu prawa do emerytury.

Ubezpieczony mógł w postępowaniu przed organem rentowym wykazać wysokość swoich zarobków za okres przed 1978 roku, czego nie uczynił. Dopiero w postępowaniu sądowym został przeprowadzony dowód z akt osobowych ubezpieczonego na okoliczność uzyskiwanego zarobku. Postępowanie dowodowe pozwoliło ustalić wysokość wynagrodzenia za lata 1967-1977 oraz ponownie ustalić wwpw świadczenia, którego wartość przekracza 250%. Uwadze nie może umknąć fakt, że odtworzone zarobki ubezpieczonego przyjęte do obliczenia wwpw świadczenia ustalono tylko na podstawie wynagrodzenia zasadniczego.

Skoro zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 110a ust. 1 ustawy emerytalnej, to na podstawie tego przepisu oraz art. 477 14 § 2 k.p.c. należało uwzględnić odwołanie i przyznać prawo ubezpieczonemu do ponownego ustalenia wysokości emerytury na podstawie art. 110 a ustawy emerytalnej, poczynając od dnia 1 października 2018 roku, tj. miesiąca, w którym zgłoszono wniosek (art. 129 ust. 1 ustawy emerytalnej). Na mocy art. 355 k.p.c. umorzono postępowanie w zakresie przeliczenia emerytury na mocy art. 110 ustawy emerytalnej.

O kosztach zastępstwa procesowego orzeczono na mocy art. 98 k.p.c. oraz § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 roku, poz. 1804) w brzmieniu obowiązującym od dnia 27 października 2016 roku. (-) SSO Grzegorz Tyrka