VI Cz 132/19 · Sąd powszechny

Sygn. akt VI Cz 132/19 POSTANOWIENIE Dnia 29.01.2019 r. Sąd Okręgowy w Częstochowie VI Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Karol Kołodziejczyk ( spr ) Sędziowie: SSO Jolanta Janas SSO Agnieszka Polak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29.01.2019r. sprawy z powództwa B. K. przeciwko A. K. o ustanowienie rozdzielności majątkowej na skutek zażalenia powoda B. K. od postanowienia Sądu Rejonowego w Częstochowie z dnia 3 grudnia 2018r. sygn. akt V RC 123/18 postanawia: oddalić zażalenie. Sygn. akt VI Cz 132/19

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 3.12.2018 r. Sąd Rejonowy w Częstochowie umorzył postępowanie w sprawie z powództwa B. K. przeciwko A. K. o ustanowienie rozdzielności majątkowej, opłatę od pozwu w kwocie 200 zł uznał za uiszczoną oraz zniósł wzajemnie pomiędzy stronami koszty procesu. Powyższe rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów procesu zaskarżyła strona powodowa, zarzucając:

1. naruszenie art. 104 k.p.c., poprzez niewłaściwe zastosowanie, tj. zastosowanie, choć przepis ten nie ma w sprawie zastosowania, i w konsekwencji błędne zastosowanie instytucji wzajemnego zniesienia kosztów, 2. naruszenie art. 98 § 1 k.p.c. w zw. z § 4 ust 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, poprzez brak zasądzenia od pozwanej na rzecz powoda tytułem zwrotu kosztów procesu kwoty 937 zł, podczas gdy: - cofniecie pozwu przez powoda było związane z zawarciem umowy przez strony ponad pół roku od wytoczenia powództwa, na której zawarcie pozwana nie wyraziła zgody przed wytoczeniem powództwa, a tym samym można przyjąć, że było to uznanie powództwa przez powódkę (?), - pozwana dała powodowi podstawę do wytoczenia powództwa, gdyż nie zastosowała się do kilkukrotnych wezwań powoda, - pozwana jest stroną przegrywającą sprawę, a powód wygrywającą, więc powodowi należny jest zwrot kosztów procesu zgodnie z art. 98 § 1 k.p.c., - brak przesłanek do wzajemnego zniesienia kosztów, gdyż między stronami nie doszło do ugody, a z okoliczności sprawy wynika, że istniała potrzeba poniesienia kosztów procesu przez powoda w sprawie;

Strona skarżąca wniosła o:

1. zmianę pkt. 3 zaskarżonego postanowienia, poprzez zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda kwoty 937 zł tytułem zwrotu kosztów procesu przed Sądem I instancji, 2. zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego wg norm przepisanych, lub uchylenie postanowienia w zaskarżonej części i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Rejonowy w Częstochowie wraz rozstrzygnięciem o kosztach postępowania zażaleniowego. Sąd Okręgowy zważył, co następuje.

Zażalenie jest bezzasadne, a zaskarżone rozstrzygnięcie zasługuje na aprobatę. W zaistniałych okolicznościach procesowych Sąd pierwszej instancji trafnie posiłkował się przepisem art. 104 k.p.c. przy orzekaniu o kosztach procesu. Wprawdzie w sprawie nie doszło do zawarcia ugody sądowej, ale strony pozaprocesowo doszły do porozumienia w drodze wzajemnych ustępstw, co uzasadniało zastosowanie wskazanego przepisu per analogiam. W istocie bowiem, zawarta przed notariuszem umowa, ustanawiająca rozdzielność majątkową, nie jest wprost uwzględnieniem żądania pozwu.

Pomijając już kwestię różnych skutków prawnych wyroku ustanawiającego rozdzielność majątkową i umowy wprowadzającej taką rozdzielność, to wypada zauważyć, że powód żądał ustanowienia rozdzielności z dniem 2.03.2018 r., a w umowie rozdzielność ustanowiono z dniem 4.10.2018 r., co może mieć istotne znaczenie w kontekście zobowiązań stron. Zatem, proces pomiędzy stronami zakończył się w drodze konsensusu. Dlatego też, Sąd odwoławczy nie znalazł powodów do zakwestionowania rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji - w zaskarżonym zakresie - jako oczywiście pozbawionego uzasadnionych podstaw.

Okoliczności wskazane w uzasadnieniu Sądu pierwszej instancji, w pełni uprawniały Sąd do odstąpienia od obciążania pozwanej obowiązkiem zwrotu powodowi kosztów procesu. W związku z powyższym, zażalenie podlega oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 par.2 k.p.c.