Legislator Case Law & Legislation
IV Ka 600/18 AI generated

IV Ka 600/18 · Sąd powszechny

Case Number IV Ka 600/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

P. S. oskarżając go o to, że w dniu 3 września 2017 roku w W., woj. (...) działając wspólnie i w porozumieniu z Ł. M. poprzez kopanie i uderzanie pięściami, dokonali uszkodzenia drzwi wejściowych do mieszkania, powodując straty w wysokości 827 złotych działając na szkodę N. K. to jest o przestępstwo określone w art. 288 § 1k.k.

Legislator headnote

AI generated

art. 244 k.k, art. 108 k.k; IV Ka 600/18 · Sąd powszechny: świadczenie pieniężne w kwocie 100 (sto) zł z przeznaczeniem na cele bezpośrednio związane z udzielaniem pomocy osobom poszkodowanym w wypadkach komunikacyjnych. Wydanym natomiast wobec P. S. prawomocnym wyrokiem zaocznym Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 15 grudnia 2011 roku sygn. akt III K 709/11 wymierzono mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie art. 69§1 kk i art. 70§1 pkt 1 kk warunkowo zawieszono tytułem próby na okres lat 3, nadto tym wyrokiem na podstawie art. 71§1 kk orzeczono wobec P. S. karę grzywny w wymiarze 30 stawek dziennych ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 20 zł.

Keywords

AI generated
criminal damage associated action for damages infringement procedure whiplash injury causality contributory negligence tort damages

Cited Legislation

AI generated
art. 244 k.k
III K 709/11, czego skutkiem było uznanie, iż doszło do zatarcia skazania za czyn z art. 244 k.k.
art. 108 k.k
Jak wskazuje się zasada jednoczesnego zatarcia wszystkich skazań z art. 108 k.k.
AI generated
II W 3277/14
S. mieszka wraz z matką K. S. w G. w domu zlokalizowanym przy ul. (...). Nieruchomość stanowi własność K. S.. Właścicielka zajmuje parter domu, zaś T. S. piętro. Pomiędzy T. S. i K. S. istnieje konflikt dotyczący m.in. pokrywania kosztów z tytułu zamieszkiwania obwinionego we wspólnie zajmowanej nieruchomości. K. S. wniosła pozew o eksmisję syna, a postępowanie w tej sprawie toczy się przed Sądem Rejonowym w G.pod sygn. (...)
II K 6/19
Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd możeograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.
II K 87/22
Sygn. akt II K 87/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 lutego 2024 roku Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – sędzia Bogdan Wałachowski Protokolant – sekr. sąd. Ewa Brezgieł, p.o. sekr. sąd. Weronika Pajewska w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w G.- ----------- po rozpoznaniu w dniu 16.02.2024 r. sprawy A. R. urodz. (...) w R. syna P. i T. z d. R. oskarżonego o to, że: W dniu 11 maja 2021 roku w m. G. dokonał zniszczenia mienia w postaci uszkodzenia drzwi wejściowych do mieszkania przy ul. (...) w G. o wartości 1700 zł, w ten sposób, że kopiąc je dokonał ich wygięcia, czym działał na szkodę R. G. (1) oraz ubezpieczyciela (...) S.A., al. (...) (...), (...)-(...) W. tj. o czyn z art. 288§1 kk 1. Oskarżonego A. R. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia, przy czym ustala, że w chwili czynu zdolność do rozpoznania znaczenia czynu była u niego ograniczona w stopniu nieznacznym, natomiast zdolność pokierowania swoim postępowaniem była ograniczona w stopniu znacznym i czyn ten jako wypadek mniejszej wagi kwalifikuje z art. 288§2 kk w zw. z art. 31§2 kk i za to na podstawie art. 288§2 kk w zw. z art. 31§2 kk w zw. z art. 33§1 i 3 kk w zw. z art. 4§1 kk skazuje go na karę grzywny w wysokości 100 (sto) stawek dziennych ustalając, że stawka dzienna odpowiada kwocie 10 (dziesięć) złotych. 2. Na podstawie art. 46§1 kk zobowiązuje oskarżonego do naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz (...) S.A. kwoty 1700,00 (jeden tysiąc siedemset) złotych. 3. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. L. R. kwotę 840 (osiemset czterdzieści) złotych powiększona o 193,20 (sto dziewięćdziesiąt trzy 20/100) złotych z tytułu 23% VAT. 4. Zwalnia oskarżonego od opłaty i pozostałych kosztów sądowych. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt IIK 87/22 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo, jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. A. R. W dniu 11 maja 2021 roku w m. G. dokonał zniszczenia mienia w postaci uszkodzenia drzwi wejściowych do mieszkania przy ul. (...) w G. o wartości 1.700 zł, w ten sposób, że kopiąc je dokonał ich wygięcia, czym działał na szkodę R. G. (1) oraz ubezpieczyciela (...) S.A., al. (...) (...), (...)-(...) W. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty - w dniu 11 maja 2021 roku w m. G. dokonanie zniszczenia mienia- uszkodzenie drzwi wejściowych do mieszkania przy ul. (...) w G. o wartości 1.700 zł; - uszkodzenie drzwi poprzez kopanie i ich wygięcie; - działania na szkodę R. G. (1) oraz ubezpieczyciela (...) S.A., al. (...) (...), (...)-(...) W.; - popełnienie czynu, podczas gdy zdolność do rozpoznania jego znaczenia była u oskarżonego ograniczona w stopniu nieznacznym, natomiast zdolność do pokierowania swoim postępowaniem była ograniczona w stopniu znacznym Świadkowie: - R. G. - N. G. - P. L. - protokół przyjęcia zawiadomienia o p-stwie - protokół oględzin miejsca - protokół z likwidacji szkody - opinia biegłego sądowego z zakresu budownictwa A. K. - pendrive z filmami przedstawiającymi stan drzwi - opinia psychiatryczno- psychologiczna 143, 144v, 161,266v-268 144, 267,268 144v 2-3 6-7, 8-9,10 168-169 184- 200a 142 238-241 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. A. R. W dniu 11 maja 2021 roku w m. G. dokonał zniszczenia mienia w postaci uszkodzenia drzwi wejściowych do mieszkania przy ul. (...) w G. o wartości 1.700 zł, w ten sposób, że kopiąc je dokonał ich wygięcia, czym działał na szkodę R. G. (1) oraz ubezpieczyciela (...) S.A., al. (...) (...), (...)-(...) W. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty - niedokonanie w dniu 11 maja 2021 roku w m. G. zniszczenia mienia w postaci uszkodzenia poprzez kopanie i dokonanie wygięcia drzwi wejściowych do mieszkania przy ul. (...) w G. o wartości 1.700 zł i tym samym niedziałanie na szkodę R. G. (1) oraz ubezpieczyciela (...) S.A., al. (...) (...), (...)-(...) W. - wyjaśnienia A. R.; - świadek T. R. - świadek M. P. 133-134, 266,268 134, 267v 134v, 267v 2. OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Świadkowie: - R. G. - N. G. - P. L. - protokół przyjęcia zawiadomienia o p-stwie - protokół oględzin miejsca - protokół z likwidacji szkody - opinia biegłego sądowego z zakresu budownictwa A. K. - pendrive z filmami przedstawiającymi stan drzwi - opinia psychiatryczno- psychologiczna Analiza materiału dowodowego zebranego w przedmiotowej sprawie dowodzi, że A. R. dopuścił się zarzucanego mu czynu. Sąd dał wiarę zarówno pokrzywdzonemu, jak i powołanym w przedmiotowej sprawie bezpośrednim świadkom zdarzenia świadkom, albowiem ich zeznania są spójne, konsekwentne i wzajemnie się uzupełniają. Sąd te dowody podzielił jako niebudzące żadnych wątpliwości. W chwili uderzenia i uszkodzenia drzwi obecna była w mieszkaniu N. G. (2) (wcześniej Z.) i była bezpośrednim świadkiem zdarzenia, co więcej niezwłocznie zareagowała, bo otworzyła drzwi, wyszła na klatkę schodową i zwróciła uwagę oskarżonemu i jego partnerce. Uzyskała nawet od niej słowa przeproszenia. Huk dochodzący z pobliża drzwi pokrzywdzonych usłuchała mieszkająca wyżej P. L. (2). Zwróciła na to uwagę, podeszła do swoich drzwi i przez wizjer widziała wchodzących wyżej oskarżonego i jego partnerkę, a wcześniej usłyszała jeszcze rozmowę z pokrzywdzoną. Jak wskazano relacja tych obu świadków jest zbieżna, konsekwentna i w pełni została przez Sąd podzielona. Dopełnieniem ustalonego w sprawie stanu faktycznego jest również przedłożona w sprawie dokumentacja fotograficzna ukazująca szkodę drzwi oraz opinia biegłego sądowego z zakresu budownictwa A. K., która wskazał na mechanizm jej powstania- „ uszkodzenie skrzydła drzwi jest wynikiem uszkodzenia mechanicznego i nie jest wynikiem zwykłego użytkowania ewentualnie wynikiem ich nieprawidłowego montażu”. Sąd uznał opinię za kompletną i rozstrzygającą. W sprawie została także przedłożona opinia sądowa psychiatryczno- psychologiczna, w której biegli wypowiedzieli się o stanie poczytalności oskarżonego w chwili czynu i możliwości jego udziału w rozprawie. Uzyskaną opinię Sąd uznał za pełną i wiarygodną. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1. - wyjaśnienia A. R.; - świadek T. R. - świadek M. P. -świadek H. K.-k. 160 -świadek S. K.-k. 160v - świadek J. W.- k. 160v -świadek A. W.- k. 160v Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego, jakoby w dniu 11 maja 2021 roku w m. G. nie dokonał zniszczenia drzwi wejściowych do mieszkania przy ul. (...) w G., uznając, iż jego wyjaśnienia są odosobnione od pozostałych zgromadzonych w sprawie dowodów i stanowią przyjętą linię obrony, mającą na celu uniknięcie odpowiedzialności. Jak ustalono, oskarżony żywił do pokrzywdzonego R. G. niechęć spowodowaną dawnym incydentem na klatce schodowej i w sposób regularny uprzykrzał mu życie, również z tytułu wykonywanego przez R. G. zawodu policjanta. Za niewiarygodne Sąd uznał zeznania M. P.- partnerki oskarżonego, które w ocenie Sądu miały przyczynić się do polepszenia sytuacji procesowej oskarżonego. Świadek M. P. na początku stwierdziła, iż „nie widziałam takiego zdarzenia, żeby A. zniszczył drzwi sąsiadowi (…) ja byłam w domu teściowej”- k. 134v., a następnie wskazała, że „ oskarżony przewrócił się na klatce schodowej (…) przewrócił się, że mógł ręką oprzeć się o drzwi pokrzywdzonego”. Zmienność twierdzeń świadka powoduje w ocenie Sądu ich niewiarygodność. Sąd nie wziął pod uwagę również zeznań matki oskarżonego T. R., która nie była bezpośrednim świadkiem zdarzenia i nie miała wiedzy odnośnie zniszczenia drzwi przez oskarżonego. Świadek H. K. (2) nie miała wiedzy odnośnie zniszczenia drzwi- „Nie słyszałam demolowania drzwi w dniu 11 maja 2021 r. (…)nic nie wiem na temat uszkodzonych drzwi”. Jej zeznania niewiele wniosły do sprawy, podobnie jak zeznania S. K. (2)- „ W dniu 11 maja 2021 r. nie widziałem, aby oskarży demolował drzwi pokrzywdzonego pod nr (...) ja nic nie pamiętam z tego czasu.”. W podobnym tonie zeznali także świadkowie J. W. i A. W., podkreślając, że „nic nie widzieli i nie słyszeli, aby oskarżony demolował drzwi sąsiadom”. 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony X 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Bezspornym w przedmiotowej sprawie jest, że oskarżony A. R. dopuścił się zarzucanego mu czynu, albowiem swoim zachowaniem zniszczył cudze mienie. Zważywszy na fakt, iż jak orzekli biegli, w opinii psychiatryczno- psychologicznej, w chwili czynu zdolność do rozpoznania znaczenia czynu była u oskarżonego ograniczona w stopniu nieznacznym, natomiast zdolność pokierowania swoim postępowaniem była ograniczona w stopniu znacznym, Sąd czyn zakwalifikował jako wypadek mniejszej wagi i skazał oskarżonego w rezultacie za czyn z art. 288§ 2 kk w zw. z art. 31 2 kk w zw. z art. 33§ 1 i3 kk w zw. z art. 4§1 kk. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności A. R. 1. 1. Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu, skazując go za to na karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych ustalając, że stawka dzienna odpowiada kwocie 10 złotych. W ocenie Sądu jest to kara adekwatna do znacznego stopnia winy oraz społecznej szkodliwości czynu oskarżonego, jak również wypełniająca dyrektywy określone w art. 53 kk. Wymierzając karę Sąd wziął pod uwagę, aby spełniła ona swoje cele wychowawcze i zapobiegawcze, jakie ma wobec sprawcy osiągnąć. Za okoliczność obciążającą Sąd niewątpliwie uznał dotychczasową karalność oskarżonego (k. 236-237) oraz fakt, że podczas postępowania nie wykazał on skruchy i nie przeprosił pokrzywdzonego, nie przyznając się do winy. Poczynione w sprawie ustalenia wykazały, że oskarżony w sporze z pokrzywdzonym pozostawał już od dłuższego czasu, a zarzewiem jego niechęci w stosunku do pokrzywdzonego był wykonywany przez R. G. (1) zawód funkcjonariusza policji. Niewątpliwie oskarżony czuł do pokrzywdzonego cały czas żal za sytuację, która wydarzyła się w 2020 r. na wspólnej klatce schodowej. Swoim zachowaniem oskarżony wywołał u pokrzywdzonego oraz jego żony i dziecka stan obawy i zagrożenia, który wpłynął na przeprowadzkę R. G. (1) wraz z rodziną do innego miejsca zamieszkania Zachowanie oskarżonego w ocenie Sądu było działaniem umyślnym, podjętym z niskich pobudek, wymagającym potępienia. W przypadku oskarżonego kara winna stanowić dla niego realną dolegliwość i pozostawić sprawcę w przekonaniu negatywnej oceny czynu, a także osiągnąć cele w zakresie prewencji ogólnej, w szczególności w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. 5. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności A. R. 2 2 Sąd orzekł fakultatywnie o obowiązku naprawienia szkody przez oskarżonego na rzecz (...) S.A. poprzez zapłatę kwoty 1.700 zł; 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 3 4 Wynagrodzenie za obronę oskarżonego wykonywaną z urzędu orzeczono na podstawie art. 618§1 pkt 11 kpk. Oskarżonego zwolniono od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów sądowych na zasadzie art. 624§1 kpk. 6. 1Podpis
II K 1014/16
W marcu 2014 r. H. S. zawarł umowę najmu mieszkania w kamienicy przy ulicy (...) w G.. dowód: zeznania świadka H. S. (k. 5), wyjaśnienia oskarżonego S. B. (k. 57)

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV Ka 600/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 listopada 2018 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Waldemar Majka Protokolant: Marcelina Żoch przy udziale Julity Podlewskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2018 r. sprawy P. S. syna M. i D. z domu M. urodzonego (...) w W. oskarżonego z art. 288 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 17 lipca 2018 r. sygnatura akt III K 920/17 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sygnatura akt IV Ka 600/18

UZASADNIENIE

Prokurator Rejonowy w Wałbrzychu wniósł akt oskarżenia przeciwko:

1) P. S. oskarżając go o to, że w dniu 3 września 2017 roku w W., woj. (...) działając wspólnie i w porozumieniu z Ł. M. poprzez kopanie i uderzanie pięściami, dokonali uszkodzenia drzwi wejściowych do mieszkania, powodując straty w wysokości 827 złotych działając na szkodę N. K. to jest o przestępstwo określone w art. 288 § 1k.k.

2) Ł. M. oskarżając go o to, że w dniu 3 września 2017 roku w W., woj. (...) działając wspólnie i w porozumieniu z P. S. poprzez kopanie i uderzanie pięściami, dokonali uszkodzenia drzwi wejściowych do mieszkania, powodując straty w wysokości 827 złotych działając na szkodę N. K. to jest o przestępstwo określone w art. 288 § 1k.k. Wyrokiem z dnia 17 lipca 2018 roku (sygnatura akt III K 920/17) Sąd Rejonowy w Wałbrzychu uznał oskarżonych P. S. i Ł. M. za winnych popełnienia zarzucanego im czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. występku z art. 288§1 kk i za czyn ten na podstawie art. 288§1 kk wymierzył im kary po 1 (jednym) roku pozbawienia wolności, a w pkt II (części dyspozytywnej wyroku) na podstawie art. 69§1 kk wykonanie orzeczonych kar warunkowo zawiesił na okres 3 lat próby wobec każdego z oskarżonych.

Apelację od powyższego wyroku wywiódł prokurator, zaskarżając wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego P. S., zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść, polegający na uznaniu, że doszło do wykonania kary grzywny orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 15.12.2011 roku o sygn. III K 709/11, czego skutkiem było uznanie, iż doszło do zatarcia skazania za czyn z art. 244 k.k. orzeczonego tym wyrokiem, podczas gdy z danych o karalności wynika, że w zakresie kary grzywny postępowanie wykonawcze zostało umorzone, a zatem nie nastąpiło żadne ze zdarzeń wymienionych w art. 76 par. 2 k.k. tj. wykonanie, darowanie, przedawnienie kary grzywny orzeczonej tym wyrkiem na podstawie art. 71 par. 1 k.k., co w konsekwencji prowadzi do wniosku, że Sąd nie mógł orzec wobec P. S. kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, gdyż na taką karę P. S. skazany był powołanym wyżej wyrokiem, który nie uległ zatarciu.

Podnosząc powyższy zarzut apelujący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Na rozprawie odwoławczej w dniu 27 listopada 2018 roku Prokurator poparł apelację podnosząc, że do zatarcia skazania nie doszło wobec faktu, iż w sprawie III K 1621/10 skazany nie uiścił grzywny a także świadczenia pieniężnego w związku z tym w oparciu o art. 108 kk nie mogło dojść do zatarcia skazania w sprawie III K 709/11, a zatem oskarżony winien być traktowany jako osoba skazana na karę pozbawienia wolności w czasie popełnienia czynu, wskazując nadto, iż nie widzi potrzeby uchylania wyroku w całości a jedynie rozstrzygnięć związanych z warunkowym zawieszeniem kary pozbawienia wolności wobec P. S., a zawarte w pkt.

II, IV, V, VI części dyspozytywnej wyroku i w pozostałym zakresie wniósł o utrzymanie wyroku w mocy. Sąd okręgowy zważył: kontrola instancyjna zaskarżonego orzeczenia odniosła ten skutek, iż koniecznym stało się uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd I instancji. Po rozpoznaniu sprawy sąd rejonowy w pkt I (części dyspozytywnej wyroku) uznał oskarżonych P. S. i Ł. M. za winnych popełnienia zarzucanych im czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. występku z art. 288§1 kk i za czyn ten na podstawie art. 288§1 kk wymierzył im kary po 1 (jednym) roku pozbawienia wolności, a w pkt II (części dyspozytywnej wyroku) na podstawie art. 69§1 kk wykonanie orzeczonych kar warunkowo zawiesił na okres 3 lat próby wobec każdego z oskarżonych.

W pisemnych motywach wydanego wyroku sąd rejonowy stwierdził m.in., iż cytat „wobec oskarżonego S. zasadne jest warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres 3 lat. Według Sądu wcześniejsze skazania oskarżonego S. uległy już zatarciu. Oskarżony S. był bowiem karany w latach 2011 i 2012. Ostatni wyrok w sprawie III K 1227/11 uprawomocnił się 23.02.2012r. gdzie orzeczono wobec oskarżonego S. karę grzywny, a w takim przypadku zatracie skazania następuje z mocy prawa z upływem roku. Wcześniejsze skazanie wyrokiem III K 709/11 z dnia 15.12.2011r. również uległo zatarciu, gdyż kara 6 miesięcy pozbawienia wolności w zawieszeniu na okres lat 3 nie została zarządzona do wykonania, a orzeczona tym wyrokiem także grzywna została wykonana 30.09.2015r.

Pierwszym wyrokiem o sygn. akt III K 1621/10 orzeczono wobec oskarżonego jedynie karę grzywny. Wobec tego zdaniem Sądu możliwe było zawieszenie wobec oskarżonego S. orzeczonej kary pozbawienia wolności w niniejszej sprawie. Z uwagi na rodzaj czynu i okoliczności sprawy okres warunkowego zawieszenia został określony na 3 lata”. Zauważyć należy, iż w sprawie niniejszej istniała konieczność bardziej wnikliwego zbadania kwestii terminu zatarcia skazań P. S.. Sąd I instancji bowiem rozważając kwestię zatarcia skazania, w ogóle nie odwołał się do treści art. 108 kk wskazującego, że jeżeli sprawcę skazano za dwa lub więcej nie pozostających w zbiegu przestępstw jak również jeżeli skazany po rozpoczęciu lecz przed upływem okresu wymaganego do zatarcia skazania ponownie popełnił przestępstwo dopuszczalne jest tylko jednoczesne zatarcie wszystkich skazań.

Z danych o karalności a dotyczących P. S. wynika, iż wymieniony po wydaniu wyroku skazującego z dnia 25.01.2011 roku w sprawie o sygn. akt III K 1621/10 Sądu Rejonowego w Wałbrzychu za czyn z art. 178a§1 kk karany był jeszcze wyrokiem Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 15.12.2011 roku w sprawie o sygn. akt III K 709/11 za czyn z art. 244 kk oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 15.02.2012 roku w sprawie III K 1227/11 za czyn z art. 244 kk. Wydanym w sprawie o sygn. akt III K 1621/10 prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 25 stycznia 2011 roku za czyn z art. 178a§1 kk wymierzona została P. S. kara 50 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości stawki dziennej na kwotę 20 zł, a na podstawie art. 42§2 kk orzeczono wobec wymienionego środek karny w postaci zakazu prowadzeni wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat, nadto tymże wyrokiem na podstawie art. 49§2 kk orzeczono od P. S. na rzecz Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w W.

świadczenie pieniężne w kwocie 100 (sto) zł z przeznaczeniem na cele bezpośrednio związane z udzielaniem pomocy osobom poszkodowanym w wypadkach komunikacyjnych. Wydanym natomiast wobec P. S. prawomocnym wyrokiem zaocznym Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 15 grudnia 2011 roku sygn. akt III K 709/11 wymierzono mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie art. 69§1 kk i art. 70§1 pkt 1 kk warunkowo zawieszono tytułem próby na okres lat 3, nadto tym wyrokiem na podstawie art. 71§1 kk orzeczono wobec P. S. karę grzywny w wymiarze 30 stawek dziennych ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 20 zł.

Postanowieniem Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 30 września 2015 roku na podstawie art. 15§1 kkw umorzono postępowanie wykonawcze w zakresie kary grzywny. Zauważyć dodatkowo także należy, iż wyrokiem z dnia 15 lutego 2012 roku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu w sprawie o sygn. akt III K 1227/11 wydanym wobec P. S. wymienionemu wymierzono za przypisany mu w wyroku czyn z art. 244 kk karę 20 stawek dziennych grzywny, po 40 zł każda. Jak wynika zaś z danych o karalności P. S. dn. 2012.08.02 wykonano karę grzywny. Istotnym w aspekcie oceny wystąpienia przesłanek zatarcia skazania pozostaje, iż brak jest potwierdzenia, by wykonana została w całości kara grzywny orzeczona wobec P. S. w sprawie III K 1621/10 Sądu Rejonowego w Wałbrzychu, a w aktach sprawy brak jest także dowodu że zapłacone zostało przez wymienionego orzeczone tymże wyrokiem na podstawie art. 49§2 kk świadczenie pieniężne w kwocie 100 zł.

Na mocy ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 396), doszło m.in. do zmiany treści art. 107§4 i 4a kk, nowelizacja ta w sposób istotny skróciła okresy zatarcia skazania w razie skazania na karę ograniczenia wolności i karę grzywny (art. 107§4 i 4a kk), jednocześnie zwrócić przy tym należy uwagę, iż nowelizacja utrzymała zasadę zgodnie z którą, jeżeli wobec skazanego orzeczono grzywnę, środek karny, przepadek lub środek kompensacyjny, zatarcie skazania nie może nastąpić przed ich wykonaniem, darowaniem albo przedawnieniem ich wykonania.

Jak wskazuje się zasada jednoczesnego zatarcia wszystkich skazań z art. 108 k.k. obowiązuje także po nowelizacji przepisów o zatarciu skazania, w tym i po skróceniu do roku okresu do zatarcia skazania na grzywnę z art. 107 § 4a kk (por. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 21 stycznia 2016 roku II AKz 493/15). W rozpoznawanej sprawie sąd rejonowy przedwcześnie przyjął, iż wcześniejsze skazania oskarżonego P. S. uległy już zatarciu. Na rozprawie odwoławczej w dniu 27 listopada 2018 roku prokurator podnosząc, że do zatarcia skazania nie doszło wobec faktu, iż w sprawie III K 1621/10 skazany nie uiścił grzywny a także świadczenia pieniężnego w związku z tym w oparciu o art. 108 kk nie mogło dojść do zatarcia skazania III K 709/11 a zatem oskarżony winien być traktowany jako osoba skazana na karę pozbawienia wolności w czasie popełnienia czynu oraz wskazując nadto, iż nie widzi potrzeby uchylenia wyroku ale jego zmiany poprzez uchylenie rozstrzygnięć związanych z warunkowym zawieszeniem kary pozbawienia wolności wobec P. S., a zawarte w pkt.

II, IV, V, VI części dyspozytywnej wyroku i w pozostałym zakresie wniósł o utrzymanie wyroku w mocy. W sytuacji prawnej oskarżonego nie zapominając o treści apelacji prokuratora nie jest możliwe uwzględnienie wniosku prokuratora złożonego na rozprawie odwoławczej, albowiem wykraczałoby to poza ramy postępowania odwoławczego, koniecznym pozostaje bowiem nie tylko poczynienie jednoznacznych ustaleń, ale także potrzeba ponownego rozstrzygnięcia o karze. Mając na uwadze powyższe i z uwagi na potrzebę zagwarantowania oskarżonemu dwuinstancyjnego modelu postępowania koniecznym stało się uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Ponownie rozpoznając sprawę, sąd rejonowy winien poczynić prawidłowe ustalenia w powyższym zakresie przeprowadzając w całości przewód sądowy i ustalić czy nastąpiło a jeśli tak to kiedy zatarcie opisanych powyżej skazań. Tylko w przypadku ustalenia w toku ponownego rozpoznania sprawy, iż doszło do zatarcia wszystkich skazań dopuszczalne będzie rozważanie zastosowania instytucji z art. 69§1 kk wobec oskarżonego. Wszystkie te okoliczności sąd rejonowy winien mieć na uwadze i dokonać właściwej karnoprawnej oceny zachowania oskarżonego, a nie bez znaczenia będzie nadto jego aktywność (bądź brak takiej aktywności) w zakresie możliwości wykonania orzeczeń jeszcze nie wykonanych w całości, choć nie wpływa to na możność stosowania przepisu art.69§1 kk.