Legislator Case Law & Legislation
VIII U 1982/18 AI generated

VIII U 1982/18 · Sąd powszechny

Case Number VIII U 1982/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Decyzją z dnia 1 kwietnia 2018 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. ustalił podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, i wypadkowe dla S. P. jako osoby prowadzącej działalność gospodarczą : - w miesiącu czerwcu w kwocie 1485,20 zł, - w okresie od lipca 2013 r. do grudnia 2013 w wysokości po 2227,80 zł miesięcznie, - w okresie od stycznia 2014 roku do grudnia 2014 w kwocie po 2247,60 zł miesięcznie, - w okresie od stycznia 2015 roku do czerwca 2015 roku po 2375, 40 zł miesięcznie. Na uzasadnienie stanowiska przytoczył art. 6 ust. 1 pkt 5, art. 12 ust. 1 i art. 13 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych Podstawę wydania decyzji stanowił art. 18 ust. 1 i ust. 2 , ust. 8 tej ustawy.

Legislator headnote

AI generated

VIII U 1982/18 · Sąd powszechny: Organ rentowy stwierdził, że w związku z przeprowadzonymi szkoleniami S. P. nie przysługiwało prawo skorzystania z możliwości opłacania składek w wysokości 30% minimalnego wynagrodzenia. S. P. w odwołaniu domagała się zmiany zaskarżonej decyzji zarzucając naruszenie art. 18 ust. 8 w związku z art. 18a ust 2 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych ( zwanej dalej ustawą systemową) i błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, ze odwołującej w spornym okresie nie przysługiwało prawo do opłacania składek od podstawy wymiary w wysokości 30% minimalnego wynagrodzenia.

Keywords

AI generated
occupational retraining professional misconduct bogus self-employment provisional practice authorization tax deductible professional expenses cessation of gainful employment
AI generated
IV P 2/22
Pozwem z dnia 14 marca 2022r.
IV Pa 37/22
Powódka P. Ś. wniosła przeciwko pozwanej S. W. o zasądzenie odszkodowania z tytułu obowiązywania zakazu konkurencji w kwocie 7.800 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu, tj. od 6 kwietnia 2021 roku oraz o zasądzenie od pozwanej zwrotu kosztów procesu.
X C 190/16
Powódka A. B. wniosła o zasądzenie od pozwanej E. S. kwoty 18 377,54 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych, o ile nie zostanie złożony spis kosztów. W uzasadnieniu wskazała, że w dniu 28 maja 2013 r. zawarła z pozwaną umowę, zgodnie z którą pozwana zobowiązała się do świadczenia usług w postaci wykonywania zabiegów makijażu permanentnego w ramach prowadzonego przez powódkę zakładu kosmetycznego (...) znajdującego się na terenie Hotelu (...) w O.. Umowa została zawarta na czas określony -od dnia 29 maja 2013 r. do dnia 31 sierpnia 2013 r.. Pozwana przeprowadzała zabiegi samodzielnie i przy użyciu własnych materiałów. W dniu 25 lipca 2013 r. pozwana wykonała wadliwie zabieg makijażu permanentnego powieki dolnej B. C.. W konsekwencji B. C. wytoczyła przed Sądem Rejonowym w Olsztynie powództwo przeciwko A. B. o zapłatę kwoty 12 000 zł tytułem częściowego zadośćuczynienia za doznany przez nią uszczerbek na zdrowiu spowodowany zabiegiem kosmetycznym z dnia 25 lipca 2013 r.. Wyrokiem z dnia 7 października 2013 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie zasądził od powódki na rzecz B. C. kwotę 12 000 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 10 grudnia 2013 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 3 517 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, a nadto ustalił odpowiedzialność powódki za skutki zabiegu kosmetycznego z dnia 25 lipca 2013 r. mogące pojawić się u B. C. w przyszłości. W punkcie IV wyroku Sąd nakazał ściągnąć od A. B. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 383,93 zł tytułem kosztów sądowych. Sąd Rejonowy w Olsztynie w uzasadnieniu przedmiotowego wyroku wskazał, powołując się na opinię biegłej, że każde z powikłań zdrowotnych jakie wystąpiły u B. C. po wykonaniu zabiegu makijażu permanentnego w dniu 25 lipca 2013 r. obciąża wykonawcę zabiegu. Powódka podkreśliła, że chcąc uniknąć dalszego generowania kosztów, zawarła w dniu 16 listopada 2015 r. z B. C. porozumienie w sprawie realizacji w/w wyroku, w którym zobowiązała się do dobrowolnej spłaty należności zasądzonych wyrokiem Sądu w ratach, w zamian za co B. C. zobowiązała się do wstrzymania naliczania dalszych odsetek ustawowych ponad te naliczone na dzień podpisania porozumienia.
IX P 650/17
Pozwem z dnia 23 listopada 2016 r.
III APa 1/24
Powód Z. F. w pozwie złożonym 21 sierpnia 2020 r. skierowanym przeciwko (...) w S. wniósł o:  odszkodowanie za szkodę powstałą w wyniku uniemożliwienia powodowi pracy w dodatkowym miejscu pracy w Wyższej Szkole (...) w B. w kwocie 10 290 zł oraz zapłatę na jego konto emerytalne ZUS kwoty 1 771,51 zł wraz z odsetkami za zwłokę od dnia złożenia wniosku o ugodę tj. od dnia 30 października 2017 r. lub od dnia złożenia pozwu;  nakazanie wypłacenia przez pozwanego kwoty 10 000 zł za naruszenie zasady równego traktowania wraz z odsetkami za zwłokę od dnia złożenia pierwotnego pozwu o nierówne traktowania tj. od dnia 23 września 2014 r.;

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII U 1982/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 września 2018 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Teresa Kalinka Protokolant: Ewa Gambuś po rozpoznaniu w dniu 18 września 2018 r. w Gliwicach sprawy S. P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. o podstawę wymiaru składek na skutek odwołania S. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. z dnia 11 kwietnia 2018 r. nr (...) 1) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że ustala podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia: emerytalne, rentowe i wypadkowe dla S. P. jako osoby prowadzącej działalność gospodarczą:

a) w miesiącu czerwcu 2013r. w kwocie 320 zł (trzysta dwadzieścia złotych), b) w okresie od lipca 2013r. do grudnia 2013r. w kwocie 480 zł (czterysta osiemdziesiąt złotych) miesięcznie, c) w okresie od stycznia 2014r. do grudnia 2014r. w kwocie 504 zł (pięćset cztery złote) miesięcznie, d) w okresie od stycznia 2015r. do czerwca 2015r. w kwocie 525 zł (pięćset dwadzieścia pięć złotych) miesięcznie;

2) zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na rzecz odwołującej kwotę 1 800 zł (tysiąc osiemset złotych) tytułem kosztów zastępstwa adwokackiego. (-) SSO Teresa Kalinka Sygn. VIII U 1982/18

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 1 kwietnia 2018 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. ustalił podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, i wypadkowe dla S. P. jako osoby prowadzącej działalność gospodarczą : - w miesiącu czerwcu w kwocie 1485,20 zł, - w okresie od lipca 2013 r. do grudnia 2013 w wysokości po 2227,80 zł miesięcznie, - w okresie od stycznia 2014 roku do grudnia 2014 w kwocie po 2247,60 zł miesięcznie, - w okresie od stycznia 2015 roku do czerwca 2015 roku po 2375, 40 zł miesięcznie. Na uzasadnienie stanowiska przytoczył art. 6 ust. 1 pkt 5, art. 12 ust. 1 i art. 13 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych Podstawę wydania decyzji stanowił art. 18 ust. 1 i ust. 2 , ust. 8 tej ustawy.

S. P. zgłosiła się do obowiązkowych ubezpieczeń emerytalnego, rentowych i wypadkowego w okresie od 11 czerwca 2013 roku do 30 czerwca 2015 roku wskazując podstawę wymiaru składek w wysokości 30 % kwoty minimalnego wynagrodzenia. . Organ rentowy ustalił, że w okresie do 7 lipca 2008 roku do 15 lutego 2013 roku S. P. była zatrudniona u płatnika (...) sp. z o.o. z siedzibą w K. na stanowisku kosmetyczki- szkoleniowca. W latach 2014 – 2015 wystawiła byłemu pracodawcy faktury za wykonaną usługę : szkolenie makijażu permanentnego.

Organ rentowy stwierdził, że w związku z przeprowadzonymi szkoleniami S. P. nie przysługiwało prawo skorzystania z możliwości opłacania składek w wysokości 30% minimalnego wynagrodzenia. S. P. w odwołaniu domagała się zmiany zaskarżonej decyzji zarzucając naruszenie art. 18 ust. 8 w związku z art. 18a ust 2 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych ( zwanej dalej ustawą systemową) i błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, ze odwołującej w spornym okresie nie przysługiwało prawo do opłacania składek od podstawy wymiary w wysokości 30% minimalnego wynagrodzenia.

Domagała się zasądzenia kosztów postępowania. Odwołująca zaznaczyła, że rozpatrując wykonywanie w ramach stosunku pracy czynności wchodzące w zakres wykonywanej działalności w rozumieniu art. 18a ustawy systemowej należy je odnieść do czynności powierzonych przez pracodawcę i wykonywanych faktycznie przez pracownika na danym stanowisku pracy, a nie do wszystkich czynności , jakie pracownik mógłby wykonywać. Wskazała, że mimo angażu kosmetyczka – szkoleniowiec nigdy w ramach stosunku pracy nie przeprowadzała szkoleń.

Szkolenia, które przeprowadziła w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dotyczyły makijażu permanentnego ( linergistyki). Nigdy w czasie zatrudnienia w (...) nie zajmowała się makijażem permanentnym. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji Zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje, że odwołująca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczyła pracę na rzecz byłego pracodawcy. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: S. P. w okresie od 7 lipca 2008 roku do 15 lutego 2013 roku była zatrudniona na stanowisku kosmetyczki- szkoleniowca w (...) sp. z o.o. w K., z tym , że od maja 2010 roku do lutego 2012 korzystała ze świadczeń związanych z ciążą i porodem .

Po powrocie do pracy w dniu 13 lutego 2012 roku została zatrudniona na pół etatu. W ramach obowiązków pracowniczych wykonywała zabiegi manicure i pedicure, drobne zabiegi kosmetyczne twarzy ( regulacja brwi, depilacja, henna). Innych czynności w ramach obowiązków pracowniczych nie wykonywała. Została z nią zawarta umowa na korzystanie z samochodu prywatnego dla celów służbowych, ale nigdy nie dojeżdżała do klientów do domu. Nie korzystała z możliwości rozliczania dojazdów w celach służbowych, bo takich podróży nie odbywała.

W czasie zatrudnienia w spółce (...) zainteresowała się makijażem permanentnym. Zaczęła dokształcać się w tym kierunku. Po zwolnieniu z pracy od dnia 11 czerwca 2013 zarejestrowała działalność gospodarczą ,w ramach której wykonuje takie same usługi, jakie wykonywała będąc zatrudniona jako pracownik i dodatkowo makijażem permanentnym. Zatrudnia także osoby, które wykonują inne zabiegi kosmetyczne. Po upływie około roku od daty zwolnienia pracownik (...) zwrócił się z pytaniem, czy istnieje możliwość przeprowadzenia przez nią szkolenia z makijażu permanentnego.

S. P. wyraziła na to zgodę. Posiadała już doświadczenie, certyfikaty potwierdzające zdobyte umiejętności. Przeprowadziła w okresie od lutego 2014 roku do czerwca 2015 kilkanaście jednodniowych szkoleń dla klientów (...). Wszyscy przesłuchanie w sprawie świadkowie : B. H., A. L., A. P., M. U. i D. Ż. potwierdzili, że S. P. nigdy jako pracownik nie prowadziła szkoleń z żadnego zakresu. Nie zajmowała się linergistyką jako pracownik. Sąd dał wiarę zeznaniom świadków. D. Ż. był przełożonym odwołującej oraz świadków i na pewno wiedziałby, czy i kiedy któraś z pracownic korzystała ze szkoleń, czy organizowała takie szkolenie.

S. P. na pewno nie uczestniczyła w szkoleniu jako pracownia (...), ani nie prowadziła szkoleń. Przesłuchane w charakterze świadków kosmetyczki świadczyły pracę w (...) w tym samym pomieszczeniu co odwołująca, na sąsiednich stanowiskach. Zeznały, ze odwołująca wykonywała takie same czynności, jak one tzn .zajmowała się stylizacją paznokci, pedicure, henną. Pracodawca organizował szkolenia z zakresu makijażu permanentnego, ale w czasie, kiedy ubezpieczona była pracownicą szkolenia te prowadziły B. S. i L. O.. Sąd ustalił stan faktyczny na podstawie akt organu rentowego, zeznań świadków (( k. 65-68 a.s.), przesłuchania odwołującej ( k. 57v), akt osobowych S. P. z okresu zatrudnienia w (...) Zdaniem Sądu dowody nie budzą wątpliwości.

Wynika z nich, ze odwołująca mimo posiadanego angażu kosmetyczka – szkoleniowiec nigdy nie przeprowadzała szkoleń jako pracownik. Nie uczestniczyła również w żadnych szkoleniach organizowanych przez pracodawcę.

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie zasługuje na uwzględnienie. Organ rentowy oparł swoje stanowisko zawarte w decyzji na założeniu, że skoro S. P. posiadała angaż kosmetyczki- szkoleniowca, to w ramach swoich obowiązków miała obowiązek prowadzenia szkoleń i takie szkolenia prowadziła. Założenie to zostało skutecznie podważone w toku postępowania sądowego. Ustalono w sposób nie budzący wątpliwości, że odwołująca nie świadczyła żadnych usług w zakresie makijażu permanentnego jako pracownik. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej przeprowadziła kilkanaście takich szkoleń na zlecenie (...) dla klientów tej spółki. Art. 18a. ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych stanowi, że 1. Podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe ubezpieczonych, o których mowa w art. 8 ust. 6 pkt 1, w okresie pierwszych 24 miesięcy kalendarzowych od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności gospodarczej stanowi zadeklarowana kwota, nie niższa jednak niż 30% kwoty minimalnego wynagrodzenia.

2. Przepisy ust. 1 nie mają zastosowania do osób, które:

1) prowadzą lub w okresie ostatnich 60 miesięcy kalendarzowych przed dniem rozpoczęcia wykonywania działalności gospodarczej prowadziły pozarolniczą działalność;

2) wykonują działalność gospodarczą na rzecz byłego pracodawcy, na rzecz którego przed dniem rozpoczęcia działalności gospodarczej w bieżącym lub w poprzednim roku kalendarzowym wykonywały w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy czynności wchodzące w zakres wykonywanej działalności gospodarczej. Organ rentowy wydając zaskarżoną decyzję stwierdził, ze S. P. wykonywała działalność gospodarczą na rzecz byłego pracodawcy, na rzecz którego przed dniem rozpoczęcia działalności gospodarczej w poprzednim roku kalendarzowym wykonywała w ramach stosunku pracy czynności wchodzące w zakres wykonywanej działalności gospodarczej.

W związku z tym nie może skorzystać z zasad wynikających z art. 18 a ust. 1 ustawy. Ustalenia organu rentowego oparte były wyłącznie na nazwie stanowiska kosmetyczka- szkoleniowiec. Tymczasem, słusznie podnosi odwołująca, że przy ocenie „wykonywania w ramach stosunku pracy czynności wchodzących w zakres wykonywanej działalności gospodarczej” należy wziąć pod uwagę faktycznie powierzone i wykonywane obowiązki, a nie nazwę stanowiska pracy. S. P. jako pracownik nigdy nie była szkoleniowcem. Z jej zeznań wynika, że jako pracownik nie posiadała certyfikatu, doświadczenia i kwalifikacji do prowadzenia szkoleń z linergistyki, a tylko z tego zakresu szkolenia od lutego 2014 roku prowadziła.

Zaskarżoną decyzję zmieniono na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. przyjmując jako postawę wymiaru 30% minimalnego wynagrodzenia ( za miesiąc czerwiec 2014 od dnia 11 tego miesiąca). O kosztach orzeczono na postawie § 2.pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie. Zdaniem Sądu sprawa o podstawę wymiaru składek nie jest sprawą o podleganie ubezpieczeniom, a wartość przedmiotu sporu wynosi 19076,42 zł. (-) SSO Teresa Kalinka