IV U 241/18 · Sąd powszechny

Sygn. akt IV U 241/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 05 grudnia 2018 roku Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący: SSR Magdalena Piątkowska Protokolant : Karolina Nowicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 05 grudnia 2018 roku w Ś. sprawy z odwołania D. Z. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. w sprawie (...) o świadczenie rehabilitacyjne I. oddala odwołanie; II. zasądza od powódki D. Z. na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. kwotę 180 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

UZASADNIENIE

Powódka D. Z. wniosła odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. z dnia 22 czerwca 2018 roku odmawiającej jej prawa do świadczenia rehabilitacyjnego od dnia 24 maja 2018 roku. W uzasadnieniu wskazała, iż pracuje jako położna w systemie zmianowym co wymaga od niej wyjątkowej siły fizycznej i psychicznej oraz sprawności umysłu, a po przebytym udarze mózgu ma problemy z pamięcią i koncentracją. Problemy sprawiają jej prace w pochyleniu, takie jak przewożenie, przenoszenie i dźwiganie. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania i zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych.

W uzasadnieniu powołano art. 18 ust.1 i 3 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa ( t.j. Dz.U.2017.1368 ze zmianami ). Wskazano, iż dla oceny zdolności bądź braku zdolności do pracy miarodajne jest orzeczenie lekarza orzecznika, nie zaś subiektywne przekonanie ubezpieczonego o złym stanie zdrowia. Sąd ustalił następujący stan faktyczny : Powódka D. Z. od dnia 23 listopada 2017 roku do 23 maja 2018 roku była niezdolna do pracy z powodu choroby i pobierała zasiłek chorobowy./ bezsporne / Przyczyną niezdolności powódki do pracy było naczyniopochodne uszkodzenie mózgu bez przełożenia na stan kliniczny.

Od dnia 24 maja 2018 roku powódka nie wymagała dalszego leczenia rehabilitacyjnego w ramach świadczeń rehabilitacyjnych albowiem odzyskała zdolność do pracy. Dowód : opinia biegłego sądowego neurologa k. 15 akta ZUS i dokumentacja medyczna ( w załączeniu) Przy tak ustalonym stanie faktycznym Sąd zważył : Odwołanie podlegało oddaleniu. Zgodnie z brzmieniem art. 18 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa ( t.j. Dz.U.2017.1368 ze zmianami ) świadczenie rehabilitacyjne przysługuje ubezpieczonemu, który po wyczerpaniu zasiłku chorobowego jest nadal niezdolny do pracy, a dalsze leczenie lub rehabilitacja lecznicza rokują odzyskanie zdolności do pracy.

Świadczenie to przysługuje przez okres niezbędny do przywrócenia zdolności do pracy, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy. Jak wynika z akt ZUS oraz przeprowadzonego dowodu z opinii biegłej sądowej neurolog powódka od dnia 24 maja 2018 roku była zdolna do pracy, a zatem nie spełniła podstawowej przesłanki aby otrzymać prawo do świadczenia rehabilitacyjnego. Sąd dał wiarę w tym zakresie opinii biegłej sądowej albowiem stanowiła ona wnikliwą ocenę stanu zdrowia powódki, rzeczowo uzasadnioną, do której żadna ze stron- do czasu zamknięcia rozprawy- nie wniosła pisemnych zastrzeżeń.

Dlatego też Sąd w oparciu o powyższe i na podstawie powołanych przepisów oraz art. 477 14 §1 kpc oddalił odwołanie, w punkcie II zasądzając koszty postępowania , od ponoszenia których ( w przeciwieństwie do opłat i wydatków ) powódka nie jest ustawowo zwolniona ( art. 98 i nast. kpc w zw. z §11ust.2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (DZU z 2018r. poz.265)