IV U 153/18 · Sąd powszechny

Sygn. akt IV U 153/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 05 grudnia 2018 roku Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący: SSR Magdalena Piątkowska Protokolant : Karolina Nowicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 05 grudnia 2018 roku w Ś. sprawy z odwołania J. O. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. w sprawie (...) o świadczenie rehabilitacyjne I. oddala odwołanie; II. zasądza od powoda J. O. na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. kwotę 180 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

UZASADNIENIE

Powód J. O. wniósł odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. z dnia 22 czerwca 2018 roku odmawiającej jej prawa do świadczenia rehabilitacyjnego od dnia 28 marca 2018 roku. W uzasadnieniu wskazał, iż posiadana przez niego dokumentacja medyczna i odczuwane dolegliwości bólowe jednoznacznie, zdaniem powoda, wskazują, że konieczne jest dalsze leczenie i rehabilitacja, gdyż w dalszym ciągu nie jest w stanie wykonywać obowiązków pracowniczych. W dalszej części uzasadnienia powód przedstawił historię swojej choroby i trudności, jakie sprawia mu ona w pracy zawodowej i życiu codziennym.

Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania i zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu powołano art. 18 ust.1 i 3 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa ( t.j. Dz.U.2017.1368 ze zmianami ). Wskazano, iż zarówno orzeczenie lekarza orzecznika jak i komisji lekarskiej ZUS wskazuje na brak niezdolności powoda do pracy, a zatem brak było podstaw do przyznania wnioskowanego świadczenia. Sąd ustalił następujący stan faktyczny :

Powód J. O. od dnia 3 lipca 2017 roku do 31 grudnia 2017 roku był niezdolny do pracy z powodu choroby i pobierał wynagrodzenie za czas niezdolności do pracy, a następnie zasiłek chorobowy./bezsporne / Przyczyną niezdolności powoda do pracy były zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa z zespołem bólowym. Od dnia 1 stycznia 2018 roku powód nie wymagał dalszego leczenia rehabilitacyjnego w ramach świadczeń rehabilitacyjnych albowiem odzyskał zdolność do pracy. Dowód : opinia biegłego sądowego neurologa k. 13 akta ZUS i dokumentacja medyczna ( w załączeniu i w aktach) Przy tak ustalonym stanie faktycznym Sąd zważył :

Odwołanie podlegało oddaleniu. Zgodnie z brzmieniem art. 18 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa ( t.j. Dz.U.2017.1368 ze zmianami ) świadczenie rehabilitacyjne przysługuje ubezpieczonemu, który po wyczerpaniu zasiłku chorobowego jest nadal niezdolny do pracy, a dalsze leczenie lub rehabilitacja lecznicza rokują odzyskanie zdolności do pracy. Świadczenie to przysługuje przez okres niezbędny do przywrócenia zdolności do pracy, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy.

Jak wynika z akt ZUS oraz przeprowadzonego dowodu z opinii biegłej sądowej neurolog powód od dnia 1 stycznia 2018 roku był zdolny do pracy, a zatem nie spełnił podstawowej przesłanki, aby otrzymać prawo do świadczenia rehabilitacyjnego. Sąd dał wiarę w tym zakresie opinii biegłej sądowej albowiem stanowiła ona wnikliwą ocenę stanu zdrowia powoda, rzeczowo uzasadnioną, do której żadna ze stron nie wniosła pisemnych zastrzeżeń. Dlatego też Sąd w oparciu o powyższe i na podstawie powołanych przepisów oraz art. 477 14 §1 kpc oddalił odwołanie, w punkcie II zasądzając koszty postępowania , od ponoszenia których ( w przeciwieństwie do opłat i wydatków ) powód nie jest ustawowo zwolniony ( art. 98 i nast. kpc w zw. z §11ust.2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (DZU z 2018r. poz.265)