Legislator Case Law & Legislation
II K 57/18 AI generated

II K 57/18 · Sąd powszechny

Case Number II K 57/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwolił na ustalenie, że L. B. w dniu 22 listopada 2017 roku w C. na skrzyżowaniu ulicy (...) z ulicą (...), będąc w stanie nietrzeźwości o stężeniu 1,72 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu prowadził w ruchu lądowym samochód marki F. (...) o nr rej. (...). Swoim zachowaniem wypełnił znamiona przestępstwa określonego w art.178a §1 kk. Przy analizie materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie, Sąd Rejonowy wziął pod uwagę, że odpowiedzialność za przestępstwo z art.178a kk jest ponoszona wówczas, gdy sprawca prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, znajdując się w stanie nietrzeźwości.

Legislator headnote

AI generated

II K 57/18 · Sąd powszechny: uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia, tj. przestępstwa z art. 178a § 1 kk i za to, na podstawie tego przepisu skazuje go na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, 2. na podstawie art. 43a § 2 kk zobowiązuje oskarżonego L. B. do zapłaty na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej świadczenia pieniężnego w kwocie 5.000 (pięć tysięcy 00/100) złotych, 3. na podstawie art. 42 § 2 kk orzeka wobec oskarżonego L. B. środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat, 4. zwalnia oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych w całości.

Keywords

AI generated
minor traffic violation aggravated drunk driving withdrawal of driving license criminal conduct alcohol abuse extensive criminal record
AI generated
IX Ka 92/15
w dniu 14 sierpnia 2014 roku w C., gm.
II Ka 97/14
w dniu 20 kwietnia 2013 r. w miejscowości N., gmina K., powiat (...), województwo (...), będąc wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, znajdując się w stanie nietrzeźwości prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy marki O. (...) o nr rej. 1-B. (...), czym nie zastosował się do zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego przez Sąd Rejonowy dla Warszawy Ż. w W. w sprawie o sygn. akt. IV 574/11 (I-0,95 mg/l; II- 0,90 mg/l; III- 0,95 mg/l)
II K 327/17
(na podstawie art. 423 § 1a k.p.k. i art. 424 § 3 k.p.k. ograniczone do części wyroku, której wniosek o uzasadnienie dotyczy) Na podstawie przeprowadzonych dowodów Sąd nie miał wątpliwości, że oskarżony J. C. w dniu 17 marca 2017 roku, w miejscowości T. gm. C., będąc wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości oraz znajdując się w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo, kierował na drodze publicznej samochodem osobowym marki F. (...) o nr rej. (...), będąc w stanie nietrzeźwości, przy stwierdzonej zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu, w dwóch kolejnych badaniach, w ilości 0,58 mg/l i 0,57 mg/l.
VIII Ka 1038/13
O. został oskarżony o to, że w dniu 29 sierpnia 2013 roku o godz. 12:00 na ul. (...) w Ł. rejonu (...), w ruchu lądowym kierował samochodem osobowym marki O. (...) o nr rej (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości z wynikiem I-0,33 mg/dm 3 alkoholu w wydychanym powietrzu, przy czym czynu tego dopuścił się w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Wysokiem Mazowieckiem sygn. akt. VII K 99/13 w związku ze skazaniem za przestępstwo, tj. o czyn z art. 178a§4 k.k.
II K 192/15
Dnia 17 lutego 2015r., około godz.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II K 57/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 maja 2018 roku Sąd Rejonowy w Chojnicach w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Grażyna Drobińska Protokolant: sekr. sąd. Sylwia Gruszczyńska po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2018 roku. na rozprawie sprawy L. B. (B.) syna E. i I. z domu P., ur. (...) w C. oskarżonego o to, że: w dniu 22 listopada 2017 roku w C. na skrzyżowaniu ulicy (...) z ulica (...), będąc w stanie nietrzeźwości o stężeniu 1,72 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu prowadził w ruchu lądowym samochód marki F. (...) o nr rej. (...), tj. o czyn z art. 178a § 1 kk ORZEKA 1. oskarżonego L.

B. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia, tj. przestępstwa z art. 178a § 1 kk i za to, na podstawie tego przepisu skazuje go na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, 2. na podstawie art. 43a § 2 kk zobowiązuje oskarżonego L. B. do zapłaty na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej świadczenia pieniężnego w kwocie 5.000 (pięć tysięcy 00/100) złotych, 3. na podstawie art. 42 § 2 kk orzeka wobec oskarżonego L. B. środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat, 4. zwalnia oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych w całości.

UZASADNIENIE

Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwolił na ustalenie, że L. B. w dniu 22 listopada 2017 roku w C. na skrzyżowaniu ulicy (...) z ulicą (...), będąc w stanie nietrzeźwości o stężeniu 1,72 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu prowadził w ruchu lądowym samochód marki F. (...) o nr rej. (...). Swoim zachowaniem wypełnił znamiona przestępstwa określonego w art.178a §1 kk. Przy analizie materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie, Sąd Rejonowy wziął pod uwagę, że odpowiedzialność za przestępstwo z art.178a kk jest ponoszona wówczas, gdy sprawca prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, znajdując się w stanie nietrzeźwości.

Przy czym prowadzeniem pojazdu jest wyprawienie w ruch silnika i pojazdu (uchwała SN z 08.12.1960 r., VI KO 64/60, PiP 1961, z.4-5,s.845-846). Przestępstwo to może zostać popełnione w każdym miejscu, gdzie odbywa się ruch pojazdów. Oskarżony L. B. przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, a zgromadzony w sprawie materiał dowodowy potwierdził jego winę. Uznając, że oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona przestępstwa z art.178a§1 kk, Sąd Rejonowy na podstawie tego przepisu skazał go na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Na podstawie art.42§2 kk Sąd orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 3 lat. Na podstawie art.43a§2 kk zobowiązał oskarżonego do zapłaty na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w wysokości 5.000 zł. W ocenie Sądu wymierzona oskarżonemu kara i środki karne nie przekraczają stopnia jego winy oraz społecznej szkodliwości zarzuconego mu czynu. W przypadku oskarżonego Sąd potraktował jako okoliczność obciążającą jego dotychczasową pięciokrotną karalność za inne przestępstwa.

W przeszłości sądy wymierzały oskarżonemu kary grzywny, ograniczenia wolności oraz pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Kary te nie przyniosły oczekiwanych rezultatów. L. B. powracał na drogę przestępstwa. Nie było żadnej szczególnej okoliczności, które usprawiedliwiałaby prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości. Nadto stan nietrzeźwości był znaczny. Oskarżony prowadził pojazd, podróżując wspólnie z drugą nietrzeźwą osobą. Można również przypuszczać, że gdyby nie doszło do zatrzymania oskarżonego przez policyjny patrol, kontynuowałby on swoją jazdę na ulicach (...).

Oskarżony jest osobą młodą- ma 36 lat, znającą obowiązujące normy społeczne i prawne, zdającą sobie również sprawę z konsekwencji ich naruszania. Oskarżony w chwili obecnej jest kawalerem. Nie ma nikogo na utrzymaniu. Nie posiada żadnego majątku. Obecnie podejmuje prace dorywcze. Sąd nie dopatrzył się okoliczności łagodzących. W ocenie Sądu wymierzona kara wpłynie na oskarżonego wychowawczo i zapobiegnie powrotowi do popełniania przestępstw, zaspokoi również społeczne poczucie sprawiedliwości. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 624§1 kpk.

Oskarżony w chwili obecnej pracuje jedynie dorywczo. Nie posiada żadnego majątku. Stąd też Sąd doszedł do przekonania, ze uiszczenie kosztów byłoby dla oskarżonego zbyt uciążliwe.