I C 1795/18 · Sąd powszechny

Sygnatura akt I C 1795/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ K., dnia 06-11-2018 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu I Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący: SSR Katarzyna Porada-Łaska Protokolant: sekretarz sądowy Sylwia Marek po rozpoznaniu w dniu 06-11-2018 r. w Kaliszu na rozprawie sprawy z powództwa (...) Ltd. z siedzibą w L.,C. przeciwko K. Ź. o zapłatę 1 959,20 zł I. zasądza od pozwanej K. Ź. na rzecz powoda (...) Ltd. z siedzibą w L.,C. kwotę 998,08 zł (dziewięćset dziewięćdziesiąt osiem złotych 08/100) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie odpowiednio od kwot: – 50,10 zł – od 7.10.2016 r. , -344,08 zł – od 8.11.2016 r., – 276,02 zł – od 7.12.2016 r., – 163,94 zł – od 6.01.2017 r., – 163,94 zł – od 9.03.2017 r., do dnia zapłaty, II. oddala powództwo w pozostałym zakresie, III. rozdziela stosunkowo koszty procesu i z tego tytułu zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 15,00 zł. SSR Katarzyna Porada - Łaska Sygn. akt I C 1795/18

UZASADNIENIE

W dniu 02.01.2018 r. powód (...) Ltd. z siedzibą w L. na C. (...) wystąpił z powództwem przeciwko K. Ź. o zapłatę kwoty 1.959,20 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi:

a) od kwoty 50,10 zł. od dnia 07.10.2016r. do dnia zapłaty, b) od kwoty 344,08 zł. od dnia 08.11.2016r. do dnia zapłaty, c) od kwoty 276,02 zł. od dnia 07.12.2016r. do dnia zapłaty, d) od kwoty 163,94 zł. od dnia 06.01.2017r. do dnia zapłaty, e) od kwoty 163,94 zł. od dnia 09.03.2017r. do dnia zapłaty, f) od kwoty 681,48 zł. od dnia 19.03.2017r. do dnia zapłaty, g) od kwoty 148,14 zł. od dnia 19.03.2017r. do dnia zapłaty, h) od kwoty 131,50 zł. od dnia 19.03.2017r. do dnia zapłaty, a także zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych.

W uzasadnieniu pozwu powód stwierdził, że wierzytelność dochodzona przez powoda wynika z umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych zawartych z (...). Na mocy umów pozwana zobowiązała się terminowo regulować należności wynikające z wystawionych w oparciu o obowiązujące cenniki, faktur VAT za świadczone na jej rzecz usługi telekomunikacyjne. Powód nabył wskazane w pozwie wierzytelności na podstawie umowy cesji. Sąd Rejonowy w Lublinie w dniu 09.02.2018 r. wydał nakaz zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym; pozwana wniosła sprzeciw, na skutek czego sprawa została przekazana do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Kaliszu.

Pełnomocnik pozwanej wnosił o oddalenie powództwa. Podnosił brak wykazania przez powoda legitymacji czynnej oraz podstaw i wysokości dochodzonych roszczeń. Nadto wywiedziono, że pozwana nie otrzymywała wezwań do zapłaty ani wypowiedzenia umów telekomunikacyjnych oraz że z uwagi na brak przedstawienia przez powoda szczegółowego wyliczenia dochodzonych kwot, nie można zweryfikować wysokości roszczenia. Co więcej, w ocenie pozwanej przedłożone faktury nie są dokumentami urzędowymi i nie przesądzają o istnieniu roszczenia. Sąd zważył, co następuje.

Pozwana K. Ź. zawarła ze spółką (...) z siedzibą w W. następujące umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych: - w dniu 10.04.2015 r., nr (...), na nr (...) (usługa formuła s. fon unlimited 99,99) - w dniu 10.04.2015 r., nr (...), na nr (...) (usługa formuła stacjonarna) - w dniu 19.05.2016 r., nr (...), na nr (...) ( usługa (...)). Na mocy tych umów pozwana zobowiązała się terminowo regulować należności wynikające z faktur VAT w oparciu o obowiązujące cenniki. (...) wystawiła następujące faktury: - f/ (...) na kwotę 243,31 zł z terminem płatności 6.10.2016 r. - f/ (...) na kwotę 344,08 zł z terminem płatności 7.11.2016 r. - f/ (...) na kwotę 276,02 zł z terminem płatności 6.12.2016 r. - f/ (...) na kwotę 163,94 zł z terminem płatności 5.01.2017 r. - f/ (...) na kwotę 163,94 zł z terminem płatności 8.03.2017 r.

Łącznie do zapłaty było: 1.119,29 zł. Powyższe faktury obejmują świadczenia z tytułu abonamentu za okresy szczegółowo podane w fakturach. Częściowo powyższe zobowiązania pozwana spłaciła i do zapłaty pozostało odpowiednio: 50,10 zł – termin płatności 6.10.2016 r. 344,08 zł - termin płatności 7.11.2016 r. 276,02 zł - termin płatności 6.12.2016 r. 163,94 zł - termin płatności 6.01.2017 r. 163,94 zł - termin płatności 9.03.2017 r. (dowód: umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych k. 26-33, k. 35-38, 43-48, regulamin świadczenia usług k. 39-42, faktury k. 49-58) Powód jest w posiadaniu następujących not debetowych: - nr d/ (...) z 4.03.2017 r. na kwotę 681,48 zł z terminem płatności 18.03.2017 r.

– z tytułu opłaty specjalnej za przedterminowe rozwiązanie umowy dotyczącej numeru (...) - nr d/ (...) z 4.03.2017 r. na kwotę 148,14 zł z terminem płatności 18.03.2017 r. – z tytułu opłaty specjalnej za przedterminowe rozwiązanie umowy dotyczącej numeru (...) - nr d/ (...) na kwotę 131,50 zł z terminem płatności 18.03.2017 r. – z tytułu opłaty specjalnej za przedterminowe rozwiązanie umowy dotyczącej numeru (...) (dowód: noty debetowe k. 59-61) Pismem z 5.09.2017 r. pozwana została wezwana do zapłaty określonych powyżej zobowiązań.

Pismem z tej samej daty zawiadomiono ją o cesji wierzytelności. Do tej cesji doszło na podstawie umowy z 8.08.2017 r. – pomiędzy powodem a (...) Powód zapłacił cenę zakupu wierzytelności. (dowód: wezwanie do zapłaty k. 62, zawiadomienie k. 63, cesja wierzytelności k. 64-65v, oświadczenie k. 66, załącznik do umowy cesji k.

25) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie przytoczonych wyżej dowodów, których prawdziwość i wiarygodność nie budzi wątpliwości.

Sąd zważył, co następuje:

Roszczenie powoda w zakresie żądania zapłaty opłat abonamentowych sformułowane zostało w sposób jasny, podlegający weryfikacji przez pozwaną i przez Sąd oraz nie budziło wątpliwości Sądu - w świetle przytoczonych okoliczności i przedłożonych w sprawie dowodów. Zgodnie z art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 16.04.2004 r. Prawo telekomunikacyjne (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1489 ze zm.), świadczenie usług telekomunikacyjnych odbywa się na podstawie umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych. Po pierwsze, powód wykazał legitymację czynną w przedmiotowym procesie, przedkładając umowę cesji z 8.08.2017 r. oraz załącznik do tej umowy.

Obydwa dokumenty są poświadczone za zgodność z oryginałem. Domaganie się przez pełnomocnika pozwanej oryginałów tych dokumentów jest bezprzedmiotowe i należało je uznać za próbę dążenia do przewlekania postępowania. Żadnych wątpliwości Sądu nie budził załącznik do umowy cesji. Zostały w nim w sposób precyzyjny określone wszystkie elementy wskazujące na podstawę i wysokość dochodzonych roszczeń. W myśl art. 509 § 1 k.c., wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania.

Ponieważ pierwotny wierzyciel przeniósł w drodze cesji wierzytelność na powoda, ten wszedł w sytuację prawna cedenta co do zakresu i rozmiaru wierzytelności. Po drugie, powód wykazał, że jego poprzednika prawnego i pozwaną łączyło kilka umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych, przedkładając kopie tych umów (podpisanych przez strony), poświadczonych przez pełnomocnika powoda za zgodność z oryginałem. Powód udowodnił również, że pozwana nie zapłaciła swoich zobowiązań wynikających z opłat abonamentowych za okresy szczegółowo określone w dokumentach w postaci faktur.

Faktura jest oczywiście dokumentem prywatnym, ale stanowi dowód w procesie. Pozwana, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, nie udowodniła faktu zapłaty zobowiązań wynikających z przedmiotowych faktur. Natomiast powód dochodził części nie zapłaconych zobowiązań wynikających z załączonych dokumentów (suma zobowiązań z załączonych faktur daje: 1.191,29 zł; powód dochodził z tytułu niezapłaconych opłat abonamentowych: 998,08 zł). Wobec tego powództwo w tym zakresie jako zasadne podlegało uwzględnieniu. Powództwo jest natomiast niezasadne i podlega oddaleniu jako niewykazane, odnośnie żądania zapłaty: - 681,48 zł z tytułu noty debetowej nr (...) - 148,14 zł z tytułu noty debetowej nr (...) - 131,50 zł z tytułu noty debetowej nr (...) W tym zakresie wskazać należy, że w myśl art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.

Powód winien więc udowodnić w jakiej wysokości powinny przysługiwać opłaty specjalne za przedterminowe rozwiązanie umów, w związku z którymi zostały wystawione noty obciążeniowe, a także powinien wykazać, że do tych przedterminowych rozwiązań umów w ogóle doszło. Powód temu obowiązkowi nie sprostał. Przede wszystkim nie dołączył do pozwu dokumentu w postaci cenników usług telekomunikacyjnych oraz regulaminów promocji. Te dokumenty były bowiem integralną częścią umów. W tej sytuacji wysokość opłat oraz podstawy ich naliczenia są okolicznościami nieudowodnionymi.

W oparciu o przedstawione przez powoda dokumenty nie można zweryfikować tak wysokości naliczonych opłat, jak i zasadności ich naliczenia. Analogiczne stanowisko jak Sąd w niniejszej sprawie, zajął Sąd Okręgowy w Kaliszu, między innymi w wyroku w sprawie II Ca 355/18 oraz w wyroku w sprawie II Ca 153/18. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w p. I i II sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono po myśli art. 100 k.p.c., dokonując ich stosunkowego rozdzielenia. Powód wygrał sprawę w 50 %. Poniósł on koszty: opłaty sądowej od pozwu 30 zł, koszty wynagrodzenia pełnomocnika 900 zł oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa 17 zł, tj.

łącznie 947 zł. Natomiast pozwana poniosła: koszty wynagrodzenia pełnomocnika 900 zł oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa 17 zł, czyli łącznie 917 zł. Razem koszty procesu wyniosły: 1.864 zł. Zatem zasądzeniu na rzecz powoda od pozwanej podlega kwota 15 zł (1.864 x50 % - 917 zł). Wobec tego orzeczono jak w p. III wyroku. SSR Katarzyna Porada – Łaska