II K 170/18 · Sąd powszechny

Sygn. akt II K 170/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 października 2018 roku Sąd Rejonowy w Szczytnie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Andrzej Janowski Protokolant: sekr. sądowy Katarzyna Strzelec w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Szczytnie Jowity Chyły-Radgowskiej po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 21 sierpnia, 25 września i 30 października 2018 roku sprawy: P. W. , syna D. i B. zd. D., urodzonego (...) w S. oskarżonego o to, że: I. w dniu 11 listopada 2017 roku, na odcinku K. – S., gmina W., woj. (...), w ruchu lądowym prowadził samochód osobowy marki N. (...) o nr rej. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości, posiadając 1,71 ‰, 1,69 ‰ alkoholu we krwi, przy czym czynu tego dopuścił się będąc wcześniej prawomocnie skazanym wyrokami Sadu Rejonowego w Szczytnie: z dnia 21 sierpnia 2012 roku sygn. akt II K 363/2012, za popełnienia przestępstwa z art. 178 § 1 k.k. oraz z dnia 15 grudnia 2016 roku, sygn.

II K 581/16, za popełnienia przestępstwa z art. 178a § 4 k.k., a nadto w okresie obwiązywania dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Szczytnie z dnia 15 grudnia 2016 roku, orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Szczytnie z dnia 15 grudnia 2016 roku, sygn. II K 581/16, za popełnienie przestępstwa z art. 178a § 4 k.k. tj. o popełnienie czynu określonego w art. 178a § 4 k.k. II. w dniu 11 listopada 2017 roku w miejscowości S., gmina W., woj. (...), w celu zmuszenia do zaniechania prawnej czynności służbowej, związanej z zatrzymaniem w związku ze zdarzeniem drogowym, stosował wobec funkcjonariusza Policji mł. asp.

M. B. przemoc w postaci szarpania i wyrywania się oraz uderzenia z tzw. Główki w lewy łuk brwiowy, naruszając jego nietykalność cielesną i powodując u mł. asp. M. B. obrażenia ciała w postaci urazu głowy w okolicy nosa, z raną tłuczoną okolicy lewego łuku brwiowego, które naruszyły czynności narządu ciała na okres poniżej siedmiu dni, a nadto znieważył funkcjonariusza Komendy Powiatowej Policji w P. w osobie mł. asp. M. B., wyzywając słowami powszechnie uznawanymi za wulgarne i obelżywe, podczas i w związku z podjęciem przez niego obowiązków służbowych tj. o popełnienie czynu określonego w art. 224 § 2 k.k. w zb. art. 222 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 2 k.k. w zb. z art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. I. oskarżonego P. W. uznaje za winnego zarzucanego mu w pkt I czynu i za to na podstawie art. 178a §4 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

II. oskarżonego P. W. uznaje za winnego zarzucanego mu w pkt II czynu, tj. przestępstwa z art. 224 §2 k.k. w zb. z art. 222 §1 k.k. w zb. z art. 157 §2 k.k. w zb. z art. 226 §1 k.k. w zw. z art. 11 §2 k.k. i za to na podstawie tych przepisów skazuje go, zaś przy zastosowaniu art. 11 §3 k.k. na podstawie art. 224 §2 k.k. wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; III. na podstawie art. 85 §1, §2 k.k. i art. 86 §1 k.k. łączy orzeczone kary i wymierza oskarżonemu karę łączną 1 (jednego) roku i 10 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;

IV.na podstawie art. 42 §4 k.k. orzeka wobec oskarżonego środek karny dożywotniego zakazu prowadzenia w ruchu lądowym wszelkich pojazdów mechanicznych; V.na podstawie art. 43a §2 k.k. zobowiązuje oskarżonego do uiszczenia świadczenia pieniężnego w kwocie 10 000 (dziesięciu tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej; VI. na podstawie art. 46 §1 i §2 k.k. orzeka od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego M. B. nawiązkę w kwocie 1.000 (jeden tysiąc) złotych; VII. na podstawie art. 624 §1 k.p.k., art. 626 §1 k.p.k. i art. 17 ust.1 i 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych (Dz.U. 1983r.

Nr 49 poz. 223 z późn. zmian.) zwalnia oskarżonego od obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym opłaty.

UZASADNIENIE

- stosownie do treści art.424 §3 k.p.k. Sąd uznając P. W. za winnego tego, że w dniu 11 listopada 2017 roku, na odcinku K. – S., gmina W., w ruchu lądowym prowadził samochód osobowy marki N. (...) o nr rej. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości, posiadając 1,71 ‰, 1,69 ‰ alkoholu we krwi, przy czym czynu tego dopuścił się będąc wcześniej prawomocnie skazanym wyrokami Sadu Rejonowego w Szczytnie: z dnia 21 sierpnia 2012 roku sygn. akt II K 363/2012, za popełnienia przestępstwa z art. 178 § 1 k.k. oraz z dnia 15 grudnia 2016 roku, sygn.

II K 581/16, za popełnienia przestępstwa z art. 178a § 4 k.k., a nadto w okresie obwiązywania dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Szczytnie z dnia 15 grudnia 2016 roku, orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Szczytnie z dnia 15 grudnia 2016 roku, sygn. II K 581/16, za popełnienie przestępstwa z art. 178a § 4 k.k. tj. czynu określonego w art. 178a § 4 k.k. - wymierzył mu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Nadto uznając oskarżonego za winnego tego, że w dniu 11 listopada 2017 roku w miejscowości S., gmina W., w celu zmuszenia do zaniechania prawnej czynności służbowej, związanej z zatrzymaniem w związku ze zdarzeniem drogowym, stosował wobec funkcjonariusza Policji mł. asp.

M. B. przemoc w postaci szarpania i wyrywania się oraz uderzenia z tzw. główki w lewy łuk brwiowy, naruszając jego nietykalność cielesną i powodując u mł. asp. M. B. obrażenia ciała w postaci urazu głowy w okolicy nosa, z raną tłuczoną okolicy lewego łuku brwiowego, które naruszyły czynności narządu ciała na okres poniżej siedmiu dni, a nadto znieważył funkcjonariusza Komendy Powiatowej Policji w P. w osobie mł. asp. M. B., wyzywając słowami powszechnie uznawanymi za wulgarne i obelżywe, podczas i w związku z podjęciem przez niego obowiązków służbowych tj. czynu określonego w art. 224 § 2 k.k. w zb. art. 222 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 2 k.k. w zb. z art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. - przy zastosowaniu art. 11 §3 k.k. na podstawie art. 224 §2 k.k. wymierzył mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności.

Na podstawie art. 85 §1, §2 k.k. i art. 86 §1 k.k. Sąd połączył orzeczone kary i wymierzył oskarżonemu karę łączną 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności. Przy wymiarze kary Sąd jako okoliczność obciążającą uwzględnił uprzednią karalność oskarżonego. Sąd miał tu także na uwadze, że oskarżony zdecydował się prowadzić auto w stanie niemałego upojenia alkoholowego bez żadnej szczególnie uzasadnionej przyczyny, świadomie łamiąc prawo i wykazując pogardliwy stosunek do porządku prawnego i zapadłych wobec niego wyroków.

Sylwetkę oskarżonego obciąża także fakt, iż wyłącznie w celu uniknięcia odpowiedzialności karnej dopuścił się napaści i naruszenia nietykalności cielesnej funkcjonariusza publicznego. Na korzyść oskarżonego Sąd uwzględnił jego przyznanie się do winy. Sąd uznał, że wymierzone oskarżonemu kary jednostkowe i kara łączna są adekwatne do stopnia jego winy i stopnia społecznej szkodliwości czynów, których się dopuścił. Kara łączna spełni swe cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do niego oraz umocni poszanowanie prawa w społeczeństwie, ugruntowując przekonanie o nieuchronności kary za jego popełnienie.

Wymierzona kara będzie stanowiła realną dolegliwość dla oskarżonego stanowiąc sprawiedliwa odpłatę na kolejne naruszenie prawa. Określając wymiar kary łącznej Sąd omyłkowo słownie w nawiasie zapisał wymiar miesięcy – trzech – zamiast prawidłowo jak wskazano cyfrowo – dziesięciu. Stanowi to oczywistą omyłkę, albowiem Sąd łączył jednostkowe kary, z których najsurowsza wynosiła 1 rok i 6 miesięcy pozbawienia wolności, a zgodnie z dyrektywą z art. 86 §1 k.k. Sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy.