Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
IV U 351/16 AI generated

IV U 351/16 · Sąd powszechny

Case Number IV U 351/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Zaskarżoną decyzją z dnia 25.03.2016r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił M. S. prawa do renty socjalnej. W uzasadnieniu decyzji ZUS podniósł, że ubezpieczony nie spełnia wymogów ustawowych, ponieważ zgodnie z orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUS nie jest całkowicie niezdolny do pracy. Od decyzji tej odwołanie złożył ubezpieczony M. S. wnosząc o jej zmianę i przyznanie mu prawa do renty socjalnej. W uzasadnieniu odwołania podniósł, że leczy się u psychiatry i kardiologa. Ubezpieczony wymaga całkowitej, stałej i długotrwałej obsługi w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji.

Legislator headnote

AI generated

IV U 351/16 · Sąd powszechny: S.. Biegłe po stwierdzeniu u ubezpieczonego obustronnego niedosłuchu typu odbiorczego z szumami usznymi, słuchu niewydolnego socjalnie (k. 90, 154) oraz schorzeń kardiologicznych i umysłowych (k.97, 148) nie uznały M. S. za całkowicie niezdolnego do pracy. Sąd Okręgowy zważył co następuje. Odwołanie nie jest uzasadnione. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27.06.2003r. o rencie socjalnej (Dz. U. Nr 135, poz. 1268) renta socjalna przysługuje osobie pełnoletniej całkowicie niezdolnej do pracy z powodu naruszenia sprawności organizmu, które powstało: 1)przed ukończeniem 18. roku życia; 2)w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej - przed ukończeniem 25. roku życia; 3)w trakcie studiów doktoranckich lub aspirantury naukowej.

Keywords

AI generated
psychological incapacity reapplication for disability pension suspension of disability benefits unfit notwithstanding health condition mental health status assessment of earning capacity
AI generated
IV U 7/14
Zaskarżoną decyzją z dnia 15.11.2013r.
IV U 1304/13
Decyzją z 23 września 2013r.
VII U 1209/16
S. w dniu 5 sierpnia 2016 r. złożyła odwołanie za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. do Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w W. od decyzji ww. organu rentowego z dnia 8 lipca 2016 r., znak: (...). Odwołująca zarzuciła przedmiotowej decyzji naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej poprzez błędne przyjęcie, że nie zostały spełnione przesłanki do przyznania renty socjalnej. Ubezpieczona wniosła o dopuszczenie dowodu z opinii biegłych sądowych psychiatry i psychologa oraz z zeznań świadka M. K. (
VII U 1547/15
Ubezpieczona W. M., w dniu 7 października 2015 r. złożyła odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. z dnia 31 sierpnia 2015 r., znak: SOC/15/(...) – którą organ rentowy odmówił jej prawa do renty socjalnej. Wnioskodawczyni podważyła ustalenia organu rentowego i wskazała, że stan jej zdrowia nie pozwala na wykonywanie przez nią pracy. Ponadto stwierdziła, że od urodzenia cierpi na dziecięce porażenie mózgowe oraz opóźnienie umysłowe w stopniu lekkim, które powodują, że jest całkowicie niezdolna do pracy (
IV U 852/18
Decyzją z (...)2018r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.4 ustawy z 27 czerwca 2003r. o rencie socjalnej odmówił M. G. prawa do renty socjalnej wskazując, że u ubezpieczonego nie stwierdzono całkowitej niezdolności do pracy. Odwołanie od w/w decyzji złożył M. G. wnosząc o jej zmianę i ustalenie mu prawa do renty socjalnej. W uzasadnieniu stanowiska wskazał m.in., że orzeczenie komisji lekarskiej jest dla niego krzywdzące. Cierpi na upośledzenie umysłowe, które powoduje, że nie jest w stanie pracować. Naruszenie sprawności jego organizmu istnieje od dzieciństwa i ma charakter trwały. Dla wykazania swoich twierdzeń wniósł o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłych z zakresu psychiatrii i psychologii (odwołanie wraz z załącznikami k.1-17 akt sprawy).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV U 351/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 listopada 2018 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Jerzy Zalasiński Protokolant sekr. sądowy Monika Świątek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2018 r. w S. odwołania M. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. z dnia 25 marca 2016 r. Nr (...) w sprawie M. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w S. o prawo do renty socjalnej I. oddala odwołanie; II. nakazuje pobrać od Skarbu Państwa (Sądu Okręgowego w S.) na rzecz adw. A. C. kwotę 221,40 złotych (w tym podatek VAT) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Sygn. akt IV U 351/16

UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 25.03.2016r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił M. S. prawa do renty socjalnej. W uzasadnieniu decyzji ZUS podniósł, że ubezpieczony nie spełnia wymogów ustawowych, ponieważ zgodnie z orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUS nie jest całkowicie niezdolny do pracy. Od decyzji tej odwołanie złożył ubezpieczony M. S. wnosząc o jej zmianę i przyznanie mu prawa do renty socjalnej. W uzasadnieniu odwołania podniósł, że leczy się u psychiatry i kardiologa. Ubezpieczony wymaga całkowitej, stałej i długotrwałej obsługi w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji.

Fakt ten uzasadnia przyznanie mu renty socjalnej. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosił o jego oddalenie powołując te same argumenty, co w uzasadnieniu decyzji. Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny. M. S. urodzony (...) w dniu 26.01.2016r. wystąpił z wnioskiem o przyznanie renty socjalnej. Komisja Lekarska ZUS orzeczeniem z dnia 17.03.2016r. stwierdziła, że ubezpieczony nie jest całkowicie niezdolny do pracy, co było podstawą wydania zaskarżonej decyzji. Badając sporną okoliczność niezdolności do pracy Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych lekarzy: psychiatry M.

A., psychologa N. B. i kardiologa D. W.. Biegli w swoich opiniach (k. 13-14 i 21-27, 49, 54, 127-133) stwierdzili u ubezpieczonego upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim F70.1 i zespół zależności alkoholowej w okresie deklarowanej abstynencji F10, przewlekłą, stabilną chorobę wieńcową, nadciśnienie tętnicze łagodne, nadkomorowe zaburzenia rytmu serca, hipercholesterolemię i nikotynizm. Schorzenia te, zdaniem biegłych, nie powodują całkowitej niezdolności do pracy. Na wniosek pełnomocnika ubezpieczonego sąd dopuścił dowód z opinii biegłych laryngologa E. K. i specjalisty medycyny pracy A.

S.. Biegłe po stwierdzeniu u ubezpieczonego obustronnego niedosłuchu typu odbiorczego z szumami usznymi, słuchu niewydolnego socjalnie (k. 90, 154) oraz schorzeń kardiologicznych i umysłowych (k.97, 148) nie uznały M. S. za całkowicie niezdolnego do pracy. Sąd Okręgowy zważył co następuje. Odwołanie nie jest uzasadnione. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27.06.2003r. o rencie socjalnej (Dz. U. Nr 135, poz. 1268) renta socjalna przysługuje osobie pełnoletniej całkowicie niezdolnej do pracy z powodu naruszenia sprawności organizmu, które powstało: 1)przed ukończeniem 18. roku życia; 2)w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej - przed ukończeniem 25. roku życia; 3)w trakcie studiów doktoranckich lub aspirantury naukowej.

Ubezpieczony nie spełnia powyższych warunków. W świetle opinii biegłych lekarzy nie jest całkowicie niezdolny do pracy. Sąd Okręgowy w całej rozciągłości podziela opinie biegłych, ponieważ zostały wydane przez lekarzy odpowiednich specjalności po bezpośrednim zbadaniu ubezpieczonego i analizie dokumentacji medycznej. W pismach procesowych pełnomocnik wnioskodawcy zgłaszał zastrzeżenia do opinii biegłych. Sąd Okręgowy nie podzielił tej argumentacji. Biegli w sposób wyczerpujący uzasadnili swoje stanowisko nie stwierdzając całkowitej niezdolności do pracy.

Na rozprawie w dniu 15.11.2018r. pełnomocnicy stron nie zgłosili żadnych nowych wniosków dowodowych. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na mocy art. 477 14 par. 2 kpc orzekł jak w sentencji wyroku.